【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 60 : ตอนที่ 52 ทดลองทำเสียหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    14 พ.ย. 63

ตอนที่ 52 ทดลองทำเสียหน่อย

 

คือปากบอกว่าจะเปิดบุฟเฟต์แนวอาหารยุโรปขึ้น...

แล้วควรจะเริ่มยังไงดีล่ะ?

“อืมมมมมมม”

นอนกลิ้งไปมาบนโซฟากว้างที่ปรับสภาพให้กลายเป็นเตียง ข้างกายคือเจ้าหมาป่าน้อยเซรานอนหลับอย่างสบายใจ เจ้ามิโนทอร์เการ์นั่งอ่านเรียนรู้ภาษากรีกโดยให้เหตุผลว่าสนใจ หรือเพราะเดิมทีตำนานมิโนทอร์เกิดที่กรีซเลยให้ความสนใจก็ไม่อาจทราบได้

ความจริงฉันพอเข้าใจภาษากรีกอยู่นิดหน่อยนะ แต่เป็นภาษาที่ได้มาจากการ์ตูนอัศวินแห่งจักรราศีล้วนๆ อย่างเช่นคำว่าอะธีนา หรือคำว่าโพไซดอนจ้า อ๊ะๆ ที่จำสิบสองจักรราศีกับบรรดากลุ่มดาวทั้งหลายแหล่ได้เก่งก็มาจากการ์ตูนเรื่องนี้นี่แหละ!!! ฮ่าๆๆๆๆๆ

....

นึกแล้วก็อยากกลับไปดู แต่มันดูไม่ได้แล้วไง แอแงงงงง!!

ทำได้แค่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก็นะ บ่นไปสุดท้ายก็ไม่สามารถหาดูได้หรอกนอกจากปลง เดี๋ยวก็ชินไปเองนั่นแหละ ถึงต้องใช้เวลานานเสียหน่อย อย่างไรเสียฉันก็โตมาพร้อมกับเทคโนโลยีหลายๆอย่างนี่นะ จะให้มาชินโลกที่ไม่มีโทรทัศน์หรือโทรศัพท์มือถือมันก็ยากนา ยากมากกกก

บ่นเป็นรอบที่ล้านเสร็จสิ้น เงยหน้ามองจอโฮโลแกรมของดันเจี้ยนที่ยังคงลอยอยู่บนอากาศ ไร้การขีดเขียนข้อมูลแผนผังใดๆลงไปสักอย่าง

ก็นะ จะให้ทำไงได้ ปากบอกจะเปิดแนวยุโรปดิฉันยังไม่ทราบเลยค่ะว่าต่างประเทศเขาทานแบบไหน!

ว่าไปนั่นหลังลองอ่านหนังสืออาหารยุโรปนี่ก็น่าสนใจเยอะดีเหมือนกันนะ ชาติก่อนเคยวาดฝันจะได้ทานล็อบสเตอร์ตัวใหญ่ยักษ์ น่าเสียดายที่แค่เห็นราคาก็จะเป็นลม เพราะงั้นตอนเป็นสโนว์น่ะเลยจัดหนักไงล่ะ!!!

แถมดีกว่าตรงที่ล็อบสเตอร์ในดันเจี้ยนน่ะตัวใหญ่โคตรๆ!! ตัวเดียวทานได้สามสี่คนเลยก็ว่าได้!! เรียกได้ว่าเป็นสรวงสวรรค์ที่แท้ทรู(จริง)ของฉันเลยล่ะค่า~

และสิ่งเดียวที่ไม่ขอมีเลยแม้ว่ามันจะแพงแสนแพงและหลายคนบอกว่าอร่อยแค่ไหนก็ตาม

ตับห่าน ฟัวกรา...

ต่อให้ตายก็ไม่ขอสร้างหรือกินมันเด็ดขาด!!!!

เหตุผลก็คือแหยงกับวิธีทำของมันจ้าาา เคยเห็นในคลิปครั้งเดียวก็จดจำไปจนวันตาย นี่เกิดใหม่ก็ยังจำ ยังไงก็ไม่ขอลอง!! แค่นึกภาพตอนห่านถูกขุนก็ทำหน้าแหวะออกมาแล้วล่ะจะบอกให้!

“ลองปรับโดยมีบุฟเฟต์ที่รู้จักเป็นแบบอย่างละกัน แล้วค่อยเปลี่ยนหลายๆอย่างให้เข้ากับยุโรปแทน”

ตวัดมือเริ่มทำการร่างแบบ ไม่ว่าอย่างไรบุฟเฟต์ก็ต้องเน้นเนื้อเป็นหลัก เนื้อของดันเจี้ยนเราน่ะจัดได้ว่าดีเลิศยิ่งกว่าเนื้อวากิวหรือมัตสึซากะ!

ส่วนแกะสำหรับทานตอนนี้อยู่ในช่วงเพาะเลี้ยง โดยขนาดของมันพอๆกับวัว ไว้หลังจากร่างแบบเสร็จค่อยลงไปตรวจดูว่าจะใช้ได้หรือไม่ ยังมีแฮมอีก แฮมรมควัน พาร์มาแฮม ใช่ๆ ต้องมีอกเป็ดด้วยจะดีที่สุด อกเป็ดซอสส้มไรงี้~

“หรือว่าทำเป็นแบบปิ้งย่างอีกดีนะ...” นิ่งไปสักพัก “ไม่อ่ะ ไม่ดีกว่า ถ้าทำแบบนั้นมันจะไม่ต่างจากปิ้งย่าง ที่ต่างก็แค่ความหนาของเนื้อ หลังจากนี้คงต้องเรียกเทรนด์พนักงานอีกแล้ว ต้องอัญเชิญพวกเขาออกมาเพิ่มอีก”

ฝ่ายเนื้อต้องมีพนักงานประจำการเพื่อให้พวกเขาได้สั่งระดับความสุขของเนื้อได้อย่างใจต้องการ จะแบบแรร์ มีเดียมแรร์ หรือสุกเลยก็ยังได้

ในส่วนของหมูยังไงก็ต้องสุกแน่นอน ห้ามดิบ!!

เอ้อใช่! ต้องมีพวกอาหารทะเลด้วย! แน่นอนว่าทั้งจะล็อบสเตอร์หรือปูก็มีให้ทานแบบจัดหนักโดยไม่ต้องนึกกังวล~!!

“จำได้ว่าประเทศฝรั่งเศสเขาชอบอะไรนะ หอยเอสๆไรหว่า...”

‘กิ๊ว~’ เสียงจากเจ้าโกเลมน้อยหมายเลขเก้าร้องขึ้น เดินเตาะแตะหยิบหนังสือว่าด้วยประเทศฝรั่งเศสมาเปิดให้ดูเป็นอันต้องผงะ

ใช่... มันคือหอย แต่มันก็ไม่ใช่หอยธรรมดาทั่วไปที่ฉันรู้จัก...

เพราะเอสๆที่ฉันเอ่ยถึงมีชื่อเต็มว่าเอสคาโก และมันคือหอยทากเจ้าค่า!!!!!

“โน่วๆๆๆๆ! ไม่เอาจ้า! ขอบายเลยอันนี้!”

ฉันชอบกินแต่ใช่ว่าจะกล้ากินของแปลกนะ!! ตอนไปญี่ปุ่นที่ให้กินเนื้อม้ายังไม่กล้ากินเลยบ่องตง!!

‘มาสเตอร์เกลียดหอยทากเหรอครับ?’ เจ้ามิโนทอร์เอ่ยถาม

“ถ้าปกติน่ะไม่เกลียดหรอก แต่ถ้าให้กินล่ะก็ไม่เอาเด็ดขาดเลยยยย”

ส่ายหน้าปฏิเสธเสียงแข็ง เห็นฉันชอบกินแบบนี้ก็ใช่ว่าจะกินง่ายนะฉันน่ะ!

กลับมาออกแบบต่อ ต่อมาเรื่องอาหารทานเล่นทั้งหลายแหล่ เหมือนว่าต้องลองฝึกทำตามแบบในหนังสือก่อนแล้วค่อยปรับ อันไหนโอเคค่อยว่ากันอีกที

ที่จำได้ว่าเคยอ่านแล้วคิดจะลองทำก็มีซีฟู้ดปาเอยาหรือข้าวผัดสเปน เคยเห็นในภาพยนตร์เขาทานกันดูน่าอร่อยดี ส่วนอีกเมนูคืออาคิโย่ อันนี้เคยอ่านในการ์ตูนแล้วจำได้ จำได้แค่ว่ามีเมนูนี้แต่ไม่รู้ว่าทำยังไงอ่ะนะ

รู้ละ เย็นนี้ทำปาเอยาละกัน! อยากลองทำดู!

โอ้ ใช่ๆๆ ต้องมีส่วนของซุปด้วย! เคยชิมซุปข้าวโพดกับซุปหัวหอมที่ร้านสเด๊กแล้วไม่โอเค ทำคราวนี้คงต้องเอามาดัดแปลงให้ถูกปากก่อนเอาไปขายในส่วนของน้ำซุป นอกจากซุปก็สตูเนื้อนั่นแหละ

ในส่วนของน้ำจิ้ม เห็นว่าชาวยุโรปเขาไม่ค่อยชอบน้ำจิ้มกันเพราะชอบความเป็นรสธรรมชาติมากกว่า ซอสที่รู้จักของทางฝั่งยุโรปก็มีแค่มายองเนสกับซอสมะเขือเทศนี่แหละ

เอ... ซอสเกรวี่นี่นับมั้ยนะ? อืม คงใช่แหละ

สรุปคือตอนนี้ทำได้แค่ร่างรายชื่อเมนูอาหารไว้ก่อน แต้ม DP เพิ่มขึ้นเรื่อยๆก็จริง ยังไงก็ต้องเผื่อเอาไว้ก่อน ทั้งการสร้างโรงเตี๊ยมเอย สวนน้ำอาหารเอย หรือว่าควรเปิดบุฟเฟต์ก่อนดี เอาไงดีนะเรา?

....

เดี๋ยวนะ...

ถ้าเปิดบุฟเฟต์ทางฝั่งยุโรปก่อนเราจะได้แต้มเพิ่มมากขึ้น บางทีอาจมากขึ้นแบบพรวดพราดเลยก็ได้ ของใหม่น่ะไม่ว่าใครก็ต้องรีบมาจับจอง แต้ม DP ที่ได้ก็จะไม่ต่างกันเท่าไหร่

“เค! ตัดสินใจได้ละ! เปิดบุฟเฟต์ยุโรปให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยเปิดเรียวกัง!! ส่วนมื้อเย็นนี้เอาเป็นปาเอยา ซุปครีมเห็ด สลัดของทางฝั่งกรีกละกัน!”

ลองทำดูเผื่อว่าจะถูกใจแม้ว่าดิฉันจะไม่ชอบทานสลัดก็ตาม แต่เห็นแล้วมันน่าสนใจ ก็มีแต่ต้องลองอ่ะนะ

‘ให้พวกเราช่วยนะครับมาสเตอร์!!’ ไม่พอยังส่งเสียงเห่าบ๊อกๆจากเจ้าหมาป่าทมิฬตัวน้อยเซรา

“อ้าว ตื่นเพราะฉันเสียงดังรึเปล่าเนี่ย ขอโทษนะเซรา”

ว่าพลางยกมือลูบหัวหมาป่าทมิฬตัวน้อยไปมา

‘ไม่ครับ ข้าตื่นได้สักพักแล้ว ให้พวกเราช่วยนะครับมาสเตอร์ นะๆๆๆ’

อ่ะ อ้อนตาใสแจ๋วขนาดนี้จะไปหยุดอะไรเล่า เจ้าหมาน้อยเง้ยยยย!!

“ได้อยู่แล้วล่ะจ้า~” อุ้มมากอดๆลูบๆ ความทาสหมาน่ะมันไม่มีเลือนหายหรอกนะ! “เการ์ก็มาช่วยด้วยน๊า~”

‘ครับมาสเตอร์’

ชักชวนเสร็จเรียบร้อยก็พากันเดินทางไปยังห้องครัว พบบรรดาฟลอน้อยทำความสะอาด ทำการขนวัตถุดิบจากชั้นสามขึ้นมาตุนในตู้เย็น เพิ่งนึกขึ้นได้ ตอนนี้พวกกองทัพฟลอเบอร์หนึ่งถึงสิบกว่าตัวนั่นฉันจะเรียกว่าฟลอน้อย ส่วนโกเลมไม้ฟลอตัวจริงจะเรียนฟลอจิ๋วแทน จะได้แยกแยะออกล่ะนะ

ช่วงหลังๆมักพบอาหนิงได้ที่ห้องครัว แต่วันนี้เหมือนจะติดธุระที่ชีน่าเลยออกไปแต่เช้าแล้ว

หยิบสมุดบันทึกเมนูอาหารที่จดเอาไว้มาตั้งบนที่วางหนังสือ

เอาล่ะ ได้เวลาทำ!

“เอาล่ะ อย่างแรก็เตรียมวัตถุดิบ เการ์กับฟลอน้อยเบอร์สามช่วยเตรียมหอยแมลงภู่ กุ้งสด ปลาหมึกหั่นแว่น เอ้อ หมึกเนี่ยเอาไปผัดเนยกับเกลือด้วยน๊า”

‘ครับมาสเตอร์’

‘กิ๊ว~’

เจ้ามิโนทอร์เการ์ทำการขยายตัวขึ้นให้อยู่ในขนาดเกือบเท่าตัวฉันในความสะดวกต่อการช่วยเหลือ เดินไปเตรียมอาหารทะเลกับเจ้าฟลอน้อยเบอร์เบอร์สาม

“ข้าวที่ใช้ต้องเป็นอาร์โบริโอ... มันคือไรนิ?”

‘กิ๊ว~’

ไม่ทันขาดคำเจ้าฟลอน้อยหมายเลขห้ายกถุงข้าวห่อเล็กมาให้ พอลองหยิบมาอ่านถึงเข้าใจ มันคือข้าวสำหรับการทำริซอตโตนี่เอง ถึงว่าทำไมต้องใช้ข้าวชนิดนี้ในการทำล่ะนะ หลังอ่านวิธีทำเสร็จแล้วก็เริ่มทำการออกคำสั่งเตรียมวัตถุดิบต่อไป ทั้งวัตถุดิบสำหรับทำข้าวผัดสเปน ซุป เนื้อ และสลัด

ของครบก็ต้องมาลองตวงดูเพราะคนทานเยอะ คนปาไปแล้วหก อสูรปาไปแล้วสิบสี่ตัว เรียกได้ว่าอาหารจานยักษ์ที่แท้ทรู(จริง)อ่ะ

“งั้นเราเริ่มที่ซุปครีมเห็ดก่อนละกันเนาะ”

เริ่มจากการหั่นเห็ดแชมปิญองให้เป็นชิ้นบางๆด้วยพลังความมืดของเจ้าหมาป่าทมิฬตัวน้อย

ตั้งหม้อด้วยไฟอ่อน ใส่เนยลงไป เจ้ามิโนทอร์ทำการเทหอมหัวใหญ่ที่สับเอาไว้กับเห็ดทั้งหมดที่เตรียมไว้ลงไปในหม้อ

แล้วทำการผัดไปสักพักหนึ่ง เติมพริกไทยพอหอมๆ

เกือบลืม เติมกระเทียมบดอีกสักนิดหน่อยด้วย!

ใส่เนยตามด้วยแป้งสาลี ผัดส่วนนั้นให้เข้ากันดีก่อนผัดรวมกับเห็ดที่แยกเอาไว้ส่วนหนึ่ง

เติมน้ำสต๊อกไก่ลงไป

คนให้เข้ากันก่อนใส่นมสดจืด แล้วคนอีกสักพักค่อยเติมวิปครีมลงไป

ด้วยความชอบซุปมันๆหอมๆก็เติมเยอะสักหน่อย~

คนให้เข้ากันแล้วปล่อยให้เดือดไปอีกสักพักก่อนมาชิมรสชาติเพื่อปรุงเพิ่มด้วยพาร์สลีย์ เกลือ พริกไทย ถ้าอยากมันกว่านี้ค่อยเติมเนยเพิ่ม

ฝากให้ฟลอน้อยเบอร์ห้าดูหม้อไป ถ้าโอเคแล้วตั้งเป็นไฟอ่อนได้เลย

ส่วนเราไปทำข้าวผัดสเปนกันต่อเลย!

เดินไปดูวิธีทำในสมุดบันทึกอีกรอบ ค่อยเปลี่ยนให้เซราไปอ่านแทนเผื่อจะลืมหลังทำไปสักพัก ก่อนเดินมาตั้งกระทะจานยักษ์ เติมน้ำมัน ใส่หอมสับ พริกหยวกหั่น เบคอน กับกระเทียมลงไปผัดให้หอมๆ~

“กระเทียมผัดนี่ยังไงก็หอมมากจริงๆนั่นแหละ~”

ก็คนมันชอบกระเทียมอ่ะเนาะ ทำไงได้ล่ะ ฮ่าๆๆๆ

เติมซอสมะเขือเทศแบบหนืดลงไป ถึงไม่ค่อยชอบมะเขือเทศ แต่ถ้าเป็นซอสก็พอไหวอยู่ ต่อมาคือใส่ข้าวอาร์โบริโอ ผัดให้น้ำมันเคลือบข้าว ปรุงด้วยผงปาปริกา เกลือ และพริกไทย

ก่อนเพิ่มปลาหมึกหั่นแว่นที่ผัดกับเนยและเกลือที่เตรียมไว้ลงไป

ผัดให้เข้ากันอีกครั้ง จึงเติมน้ำสต๊อกไก่

‘ตามด้วยแซฟฟรอนครับมาสเตอร์!’ เจ้าหมาป่าทมิฬตัวน้อยกล่าว

“แซฟฟรอน? อ้อ หญ้าฝรั่น สินะ”

รับมาจากเจ้าฟลอน้อยเบอร์สี่ ใส่หญ้าฝรั่นผสมกับน้ำเปล่าลงไป ต่อมาเติมกุ้งสด หอยแมลงภู่ และหอยตลับ โรยถั่วลันเตาให้สีสวยขึ้น

เขย่าและผัดไปเรื่อยๆจนกว่าข้าวมันจะสุกและเข้าเนื้อดี

“กลับมาแล้วครับท่านสโนว์~”

‘กลับมาแล้วครับมาสเตอร์~!!’

เงยหน้ามองเล็กน้อย “ยินดีต้อนรับกลับจ้ะโชเอย์ เวียกับทุกคนด้วยนะ”

กล่าวเสร็จก็ก้มหน้ามองกระทะต่อ

“ครับ กลับมาแล้ว... อา เมื่อครู่เจอท่านเหวินหนิงด้วยครับ แต่เหมือนว่าจะไปที่พักกันก่อนแล้วจะมาห้องครัว ถือไหอะไรบางอย่างมาด้วย” เวียกล่าวขึ้น

“น่าจะเป็นของที่ศิษย์ของอาหนิงให้มาน่ะค่ะ”

“ท่านสโนว์ๆ” เจ้าลูกยักษ์รีบวิ่งมายืนข้างๆ “มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ”

แหม เล่นจ้องตาเป็นประกายแบบนี้จะไปกล้าปฏิเสธได้ไงล่ะเจ้าลูกยักษ์นี่นิ! อีกแปดตัวด้วย จ้องแบบมีความหวังซะขนาดนั้น

“เอ... นี่เป็นเมนูที่ฉันเพิ่งเริ่มทำด้วยสิ จริงด้วย ทุกคนทำมีทบอลเป็นใช่มั้ย?”

“เป็นครับ!”

‘เป็นครับ!’

“ดีมาก! งั้นให้ทำมีทบอลกันหน่อยนะ แต่ว่าก่อนนำไปทอดให้พันด้วยเบคอนเสียก่อน ทำเยอะๆเลยนะ~”

หลังขานรับกันอย่างแข็งขันก็แยกกันไปปั้นอีกมุม เวียก็ไปร่วมด้วยเพราะเห็นว่าปั้นกันดูน่าสนุก และในช่วงที่แจกจ่ายหน้าที่ให้ทุกคนเสร็จเจ้าปาเอยาหรือข้าวผัดสเปนก็เสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ~

คือแบบบบบ กลิ่นหอมกว่าที่คิดเลยนะเนี่ย!!

ขอลองเติมเกลือกับพริกไทยและพาสลีย์อีกสักหน่อย ปิดเตา เติมเลมอนหั่น เป็นอันเสร็จเรียบร้อยยย~

“กลิ่นไม่คุ้น นี่ลองทำอาหารใหม่หลังไม่ได้ทำมานานรึไง?”

หันไปยิ้มให้ขณะให้เจ้ามิโนทอร์ เการ์ ช่วยยกไปตั้งที่วางของร้อนบนโต๊ะอาหาร “ยินดีต้อนรับกลับค่ะกิล นิกซ์ อาหนิง”

“กลับ..มา แล้ว...”

คนนี้ก็ยังคงคอนเซปต์เสียงเบาพูดน้อยตามเคย

“กลับมาแล้วขอรับเสวี่ยเอ๋อร์...”

คนนี้ก็เหมือนกัน คงคอนเซ็ปต์ที่มักทำให้ฉันเขินนิดๆเพราะคำว่าเสวี่ยเอ๋อร์เนี่ย!!!

“ไหนๆก็ไหนๆ กิลช่วยทำเนื้อย่างให้ฉันหน่อยได้มั้ยคะ เอาแบบมีเดียมแรร์เลยนะ!”

“กลับมาเสร็จก็ใช้งานข้าเลยเนี่ยนะยัยหน้าเลือดเอ๊ย!”

ปากว่าแต่มือก็ทำอ่ะเนาะคนเรา ฮ่าๆๆๆๆๆ

กิลน่ะเก่งเรื่องเนื้อมากเลยล่ะตอนนี้ และด้วยความใช้เวทไฟ ควบคุมไฟได้ดี บอกเลย อยากทานสเต๊กดีๆก็ต้องให้เจ้ายักษ์สุดซึนคนนี้ทำนี่แหละจะฟินที่สุดแล้วจริงๆ!!

“ตอนนี้ก็เหลือแค่สลัดจากทางฝั่งกรีซล่ะนะ”

“กรีซ...?”

“เป็นประเทศหนึ่งจากโลกเก่าของฉันน่ะค่ะนิกซ์ เป็นที่ที่สวยมากกกก แถมอารยธรรมของเทพที่นั่นก็น่าประทับใจม๊ากมากกกก”

น่าเสียดายที่ไม่สามารถไปได้แล้ว แงงงง

‘มาสเตอร์อย่าเสียใจไปเลยครับ!’ ฮิปโปกริฟตัวน้อย เทมเพสต์เอ่ย

‘ใช่ๆ ถึงไปที่นั่นไม่ได้แล้ว แต่ท่านสามารถสร้างขึ้นเองได้นี่ครับ เพราะไม่ร้องนะครับมาสเตอร์’ มังกรน้ำแข็งตัวน้อย เจโลช่วยเสริมอีกแรงหนึ่ง

“คิก... ขอบคุณที่เป็นห่วงนะทุกคน แต่ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้เสียใจขนาดนั้นสักหน่อย ก็อย่างที่เจโลว่านั่นแหละ เราสามารถสร้างขึ้นเองได้ จะไปเครียดทำไม จริงมั้ย?”

ยกเว้นการ์ตูนที่ยังอ่านไม่จบในชาติก่อนนั่นแหละที่ฉันเสียใจจริงจัง เพราะมันอยากรู้ตอนจบอ่ะ!!! ว่าไปนั้นไ-อเรื่องคำสาxฟาxรห์นี่จบยังเนี่ย!!? ข้องใจดีแท้!!!

หน้าแอบหงิกแต่มือคือต้องทำงาน เทพริกหยวกหั่นสีเขียวที่หั่นเป็นแว่นแล้วแบ่งครึ่งอีกทีในชามหลัก

ตามด้วยมะเขือเทศเชอร์รี มะกอก หอมซอย

เทน้ำมันมะกอกใส่ถ้วยแยก น้ำส้มสายชู เกลือ พริกไทยดำ ผงออริกาโน

คนให้เข้ากัน

เทใส่ชามผักแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากัน ตามด้วยการใส่เฟตาชีสก้อนเล็กเยอะๆหน่อย แต่งด้วยใบโอริกาโนเป็นอันเสร็จเรียบร้อย

....

ใช่ มีแค่นี้แหละสลัดกรีกอ่ะ

หันไปมองทางด้านมีทบอลพันเบคอน เหมือนว่าจะเอาลงกระทะทอดแล้ว อาหนิงก็ไปช่วยทอดโชเอย์อีกแรง

ส่วนนิกซ์....คล้ายว่าจะว่างคนเดียวเลยลากให้มาช่วยจัดโต๊ะด้วยอ่ะนะ เดี๋ยวหงอยที่ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะเจ้าตัวไม่ถนัดเรื่องทำอาหารเท่าไหร่ แต่ถ้าให้เป็นลูกมือกับคนชิมนี่ได้ อันไหนอร่อยคือกินหมด อันไหนใช้ได้คือกินน้อย ไม่ได้เลยคือชิมแล้วก็ไม่กินอีกเลย ซึ่งจะเห็นได้ชัดก็ตอนกินชานมไข่มุกครั้งก่อน รวมถึงบรรดาขนมที่หวานจนสามารถตัดขาได้นั่นแหละ เหอะๆ...

สรุปมื้อเย็นวันนี้ได้แก่! ปาเอยาหรือข้าวผัดสเปนจานยักษ์ ซุปครีมเห็ดหม้อใหญ่ เนื้อย่างชิ้นโตแบบมีเดียมแรร์ มีทบอลพันด้วยเบคอน ปิดท้ายด้วยสลัดแบบกรีกจ้า!!

คนรับหน้าที่ตักแบ่งปาเอยาให้ทุกคนไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนังสโนว์คนนี้ ว่ากันว่าปาเอยาจะอร่อยมากขึ้นหากทานส่วนกรอบๆของข้าวไหม้ติดก้นกระทะ อ๊ะ ไม่ลืมที่จะตักเลมอนใส่จานทุกคน กำชับว่าก่อนทานต้องบีบใส่ข้าวก่อน

ในส่วนคนรับหน้าที่ตักซุปครีมเห็ดแจกคือเวีย สลัดมีแบ่งให้ทุกคนอยู่แล้วเพราะงั้นไม่เป็นปัญหา

เอาล่ะ แบ่งเรียบร้อย ก็ถึงเวลาทานนน~

บีบเลมอนใส่ข้าว ตักเข้าปากคำโตอย่างไม่ต้องอาย เคี้ยวหงุบๆแล้วกลืน รสชาติของมันเรียกได้ว่าเป็นที่น่าพอใจและน่าประหลาดใจมาก!! ใช่ว่าตอนทำจะไม่ชิม แต่ไม่ได้ชิมเยอะ ชิมแค่พอให้รู้รส พอมาลองคำโตๆแถมบีบเลมอนนี่ยิ่งพึงพอใจมากๆอ่ะ!!

คือมันเข้มข้น! แถมตัวเม็ดข้าวกำลังดี ไม่ได้แห้งหรือแฉะมากเกินไป ตัวซุปก็ซึมเข้าไปในเม็ดข้าว เข้มข้นมากจริงๆ พอทานกับกุ้ง หอยตลับ หอยแมลงภู่ยิ่งใช่ คือแบบมันใช่อ่ะตัวววว!!

“อร่อยมากเลยครับท่านสโนว์!”

‘ใช่ อร่อยมากครับมาสเตอร์! ปาเอยานี่เข้มข้นมาก!’ สายชอบอาหารทะเลอย่างเจ้าลิเวียธานตัวน้อยพิโอคือเป็นปลื้ม

น่าเสียดายหน่อยที่มื้อนี้อสูรที่ไม่ทานเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลก็...ไม่ค่อยน่าปลื้มสักเท่าไหร่ เหอะๆ

โชคดีที่ทำปาเอยาแบบใส่แค่ผักกับเห็ดแยกไว้ น้ำซุปที่ใช้สำหรับเจ้าโกเลมไม้ตัวน้อยกับเจ้าเพกาซัสก็เป็นซุปผัก ใช้เห็ดหลากชนิดแทนอาหารทะเล

“จ้า ขอบคุณน๊า~” พลางยกมือลูบหัวเจ้าลูกยักษ์ข้างตัว

เวีย “เห็นตอนแรกนึกว่าจะแฉะกว่านี้เสียอีกนะครับ”

อาหนิง “ข้าเองก็คิดเช่นนั้นขอรับ”

กิล “เหอะ ก็งั้นๆแหละ!”

“งั้นๆที่ว่าหมายถึงอร่อยถูกใจเนาะ”

ฉันหัวเราะคิกคักจนโดนเจ้าโอเกอร์หัวแดงส่งสายตาไม่พอใจมาให้ ก็แหม คำว่าเฉยๆงั้นๆของกิลอ่ะไม่พ้นคำว่าอร่อยหรอก ถ้าไม่อร่อยจะตักจานสองทำไมจริงป่าว? rvเหลือบมองนิกซ์เล็กน้อย เห็นทานเงียบๆแต่กินเรียบหมดจาน รอให้กิลตักเพิ่มให้ก็ถือว่าเป็นคำตอบที่ดีว่าเขาก็พอใจล่ะนะ!

“เป็นไงบ้างฟลอ เซโล พอได้มั้ย?”

‘อร่อยมากครับมาสเตอร์’ เจ้าม้าเพกาซัสเซโล

‘อร่อย... มาก... เห็ด.. อร่อย.. ครับ’ เจ้าโกเลมไม้ฟลอพูดเสียงเบาเหมือนทุกทีไม่มีเปลี่ยน

“ดีแล้วล่ะที่ชอบ~” ยกมือลูบหัวฟลอด้วยความเอ็นดู

ต่อมาคือซุปครีมเห็ด หวานมันเค็มมีพร้อม แต่เหมือนว่าจะมันเกินไปหน่อย ดูท่าว่าต้องไปทำการลดความมันลง ทำให้มันกลมกล่อมขึ้นกว่านี้อีกนิด แต่โดยรวมสำหรับครั้งแรกถือว่าดีแล้ว

ส่วนเนื้อย่างมีเดียมแรร์ของกิลก็ยังคงดือ(ดี)เหมือนเคย~ ดีนะที่เตรียมเนื้อชิ้นยักษ์ไว้ให้กิลทำ

ไม่งั้นแย่งพวกตัวจิ๋วกับหนุ่มๆไม่ทันแหงๆ!

ต่อมาคือมีทบอลพันเบคอนจิ้มทาร์ทาร์ซอส นี่ก็ดีเหมือนกัน~ มีทบอลขนาดพอดีคำเบคอนก็กรอบนิดหน่อย บางลูกมีชีสอยู่ข้างในมีทบอล หากเป็นโลกเดิมน้ำหนักต้องมีเพิ่มบ้างแหละ ดีนะที่การเป็นครึ่งมังกรนี่ทานมากแค่ไหนก็ไม่อ้วนแถมมีกระเพาะใหญ่อีก โชคดีโคตรๆเลยค่าาา!

สุดท้ายคือสลัดกรีก ตักให้อยู่ในคำเดียวกันก่อนเอาเข้าปากง่ำ! ในส่วนรสชาติอืม... ว่าไงดี เค็มๆ แต่เค็มแบบไม่มากเกินไป ถือว่ากลมกล่อม และแปลกใหม่ดีเหมือนกัน

พอลองไต่ถามหนุ่มๆกับพวกอสูรพันธะทุกตัว สรุปคือปาเอยาใช้ได้แล้ว ซุปครีมเห็ดให้ลดความมันลง เนื้อกับมีทบอลดีแล้ว สลัดกรีกก็โอเค ปรับปรุงรสชาติซุปก็น่าจะได้โอเค ใส่ลงในรายชื่อของขายได้แล้วล่ะเนาะ!

วันนี้ทำตัวแทนจากฝั่งสเปน ฝรั่งเศส กับกรีกไปแล้ว...

พรุ่งนี้เอาเป็นฝั่งอิตาลีละกัน!

 

 

 

 

 

 

 

◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌

คุณคิดว่านิกซ์ทำอาหารไม่เป็นจริงหรือไม่! 10 คะแนนค่ะ! #ผิดๆๆๆ

 

และเหมือนเช่นเดิมขออภัยที่หายและอัพช้าค่ะ

 

ติดปัญหาส่วนตัว+เครียดนิดหน่อยด้วย ไม่สามารถบอกได้ว่าเวลาอัพจะอยู่ช่วงไหนจริงๆ ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งเค้าน๊า— TT

 

 

**ยังไม่ได้ตรวจคำผิด**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

763 ความคิดเห็น

  1. #755 ฉันคือนางเงือก (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 11:22
    ดีนะกินอิ่มแล้วค่อยมาอ่าน
    #755
    0
  2. #754 iamTanapon (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 12:28
    หน้ากากแก้วอีกเรื่องค่ะ ไร้ท์ ยาวนานมากกกก
    #754
    0
  3. #753 Nura_Riku (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 02:09

    ไม่น่าเปิดอ่านตอนนี้เลยโว้ยยยยย!!! หิวข้าวววววว!!!!
    #753
    0
  4. #663 Meemiza (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 11:05
    ออกผจญภัยได้~
    #663
    0
  5. #662 Musumeji (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 11:47
    ทำไมรู้ได้ว่ามันจะมีผู้กล้าโผล่มา... รึฉันคิดไปเอง=*=
    #662
    3
    • #662-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 60)
      6 มีนาคม 2563 / 12:07
      คิดไปเอ๊งงงง 555
      #662-1
    • #662-3 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 60)
      6 มีนาคม 2563 / 13:39
      ไม่รู๊วววววววว 55555
      #662-3
  6. #660 cake08234 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 10:31
    ไปจับโปเกม่อนกัน!!!!!!
    Let's go
    #660
    1
    • #660-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 60)
      6 มีนาคม 2563 / 10:51
      เด่ว 5555555555555
      #660-1