【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 24 : [Re] ตอนที่ 22 หากทำสิ่งนี้จะขาดเจ้านี่ไปไม่ได้!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 595 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 3 ความสนุกเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้

ตอนที่ 22 หากทำสิ่งนี้จะขาดเจ้านี่ไปไม่ได้!!

 

บาง หรือ หนาดี?”

หนาครับ!!!!

หนาครับ!!!!

ประสานเสียงพร้อมกันทั้งอสูรรับใช้และโชเอย์ เนื่องจากตอนนี้กำลังนั่งเขียนเมนูใหม่อยู่ที่ห้องสมุด ในขณะที่ทั้งสิบตัวกำลังสอนโชเอย์ทำการบ้าน แต่ก็ได้แค่วางแผนไว้เท่านั้น เพราะฉันดันไปเจอตัวสร้างพิเศษเข้าโดยบังเอิญ

 

[CUSTOM CREATION]

 

หากสามารถปลดล็อกได้ฉันก็จะสามารถสร้างมอนสเตอร์เผ่าพันธุ์ดั้งเดิมไม่มีใครรู้จักหรือเห็นมาก่อนได้!!!

ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!!!

.

.

.

.

นั่นคือความคิดแรกก่อนจะถูกทำลายความหวังอ่ะนะ...

เพราะ DP ที่ต้องใช้ปลดล็อกน่ะ... มัน 2‚500‚000 เลยอ่ะดิ!!!!!

ปัจจุบัน DP 75‚050 เอง แค่คิดก็อยากจะฟุบลงไปกับโต๊ะซะเหลือเกิน แบบนี้ร้านขนมฉันน่าจะอีกนานเลยกว่าจะสามารถสร้างผู้ช่วยในการทำขนม

ย้อนกลับมาเรื่องคำถามตอนต้น

อะไรบางอะไรหนา?

คำตอบนั้นง่ายมาก....

พิซซ่ายังไงล่ะ!!!!!!!

ร้านบุฟเฟ่ต์ที่จะเปิดใหม่ก็คือร้านพิซซ่า แต่ถึงอย่างนั้นก็อยากรู้ว่าคนชอบทานหรือไม่ ฉันเลยยังลังเลอยู่ว่าจะให้เปิดเป็นขายแยกก่อน หรือว่าเป็นบุฟเฟ่ต์ไปเลยดี?

....ยิ่งคิดยิ่งลังเล เลยตั้งใจจะไปปรึกษาพี่เมเดียพรุ่งนี้ซะเลย จะได้ให้พี่เขาช่วยตัดสินได้~

พรุ่งนี้คือวันนัดพบเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นๆ อีกครั้ง เพราะครั้งก่อนก็ไม่ได้ไปเนื่องจากมัวแต่ยุ่งกับการวางแผนร้าน รวมถึง...ช็อกกับพร

เมื่อนึกแล้วอดถอนหายใจไม่ได้

จากจดหมายที่พี่เมเดียส่งมาดูเหมือนทุกคนจะไม่มีปัญหาอะไรที่ฉันไม่มาเหมือนครั้งแรก เพราะอย่างน้อยก็โผล่ไปไม่ใช่ไม่โผล่ และดูเหมือนตอนนี้ดันเจี้ยนหลายแห่งเองก็ค่อนข้างมีปัญหา บางแห่งล่มสลายจนพวกท่านเนลติน่าต้องเสาะหาคนมาใหม่ บางแห่งเกือบล่มแต่เหมือนยังมีโชคช่วยจึงยังรอด ทว่าต้องรีบเพิ่มการป้องกัน เพิ่มระดับชั้นให้มากขึ้น

นึกโชคดีนักที่ทำเป็นร้านอาหารแทน ความเสี่ยงที่จะตายถึงได้น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด...

จะมีคนไม่ต้องกังวลก็คงเป็นคุณนิกซ์ พี่เมเดีย คุณกิลเบิร์ตและคุณอาริโอนี่แหละ

โดยเฉพาะดันเจี้ยนคุณนิกซ์....คงไม่มีใครพิชิตได้หรอก เล่นครองอันดับ 1 ของดันเจี้ยนอันตรายนับตั้งแต่อดีตยันปัจจุบันขนาดนี้น่ะ...

อยากถอนหายใจ แต่ถ้าทำแบบนั้นเมื่อใดนั่นหมายความว่าคำถามแสดงความเป็นห่วงว่าฉันเครียดอะไรจะมาเต็มไปหมดแน่นอน

เลยได้แต่ถอนหายใจในใจแทน

เดี๋ยวไปห้องครัวก่อนละ โชเอย์ตั้งใจทำการบ้านนะ” ว่าพลางเดินมาลูบหัวเด็กน้อย

ครับ!”

ตอบรับขันแข็งแบบนี้สิเด็กดี ค่อยน่าเอ็นดูหน่อย~

เนลกับเทมเพสต์คราวนี้มาช่วยด้วยนะ”

‘!! ครับ!!’

เพราะทุกทีทั้งคู่จะต้องไปอยู่ในชั้นสาม ครั้งนี้ได้มีโอกาสโดนเรียกให้ไปช่วยทำอาหารเลยแสดงอาการดีใจออกมาอย่างชัดเจน ส่วนฟลอหน้าที่หลักอยู่ในครัวอยู่แล้วจึงเป็นเรื่องปกติไป

เอาล่ะ... อาหารวันพรุ่งนี้คงเป็นอะไรที่ฉันเฝ้ารอมานาน

ถึงยังไงเมื่อทำเสร็จแล้วก็ต้องชิมก่อนแล้วค่อยตื่นมาทำใหม่แต่เช้าตรู่อยู่ดี!!

มุ่งหน้าไปห้องครัว เมื่อเปิดประตูเข้าไปเหมือนทุกทีทว่าครั้งนี้กลับดูแปลกไป... เนื่องจากในห้องครัวพวกฟลอจิ๋วเหมือนเล่นของเล่นใหม่กันสนุกสนาน เนื่องจากก่อนจะมาห้องสมุดสอนวิธีการทำแป้งพิซซ่า แล้วฉันก็ลองทำเหมือนในหนังดูบ้าง

อย่างการโยนแป้งพิซซ่าขึ้นไปวางบนนิ้วแล้วให้มันหมุนๆๆๆๆ จนแผ่เป็นแป้งผืนใหญ่!

.

.

.

.

มันหล่นตุ้บลงพื้นตั้งแต่หมุนรอบแรก

ถึงกับทำฉันทรุดลงไปนั่งกับพื้นโอดครวญด้วยความเศร้าแทน

ในขณะที่ฉันทำไม่ได้เจ้าพวกฟลอจิ๋วกลับทำได้แถมยังเล่นสนุกโยนผ้าหมุนบนนิ้วเล็กๆ กันยกใหญ่ ตอนแรกเห็นจะหยิบแผ่นแป้ง แต่ฉันรีบสั่งให้ใช้ผ้าแทน ไม่งั้นจะผลาญแป้งไปโดยเปล่าประโยชน์

เอาล่ะๆ เลิกเล็กกันได้แล้ว”

ตบมือแปะๆ ฟลอจิ๋วทุกตัวก็หยุดจากการเล่น ยืนเรียงแถวพร้อมรับคำสั่ง ก่อนแยกย้ายหลังฉันสั่งให้เตรียมวัตถุดิบทำพิซซ่าที่เคยว่าไว้เมื่อตอนเช้า

แป้งสำหรับพิซซ่า พร้อม!

วัตถุดิบอื่นๆ พร้อม!

เอาล่ะ อย่างแรกที่ต้องทำคือแป้งแบบหนานุ่มสินะ~

งั้นก่อนทำ... เนล ฝากอุ่นเตาดินหน่อยนะ”

ครับมาสเตอร์!’

เจ้าสิงโตเพลิงเนลเดินเข้าไปข้างใต้รูเตาอบดินอย่างรู้งาน ก่อนจะแผ่ไอร้อนออกมาเพื่ออุ่นเตาอบให้ร้อนพร้อมใช้งาน

เท่าที่ดูในคลิปตอนนั้นเห็นว่าอุ่น 3 ชั่วโมง แต่แบบนี้คงไม่ถึงชั่วโมงล่ะนะ น่าจะเร็วขึ้นสุดๆ ด้วยซ้ำ

เอาล่ะ ระหว่างนี้ก็ต้องเตรียมของ~”

แป้งพิซซ่าจำต้องให้พวกฟลอจิ๋วทำ ซึ่งครั้งนี้เลือกเบอร์ 5 ให้ออกมาทำเนื่องจากเท่าที่สั่งเกตดูหมุนเก่งสุดแล้ว

กิ๊ว~’ มันส่งเสียงร้องดีใจยามถูกเรียก

มันหยิบแป้งพิซซ่าออกมานวดทั้งสองแผ่น หมุนๆ ไปมาให้เป็นแผ่นกว้างและวางบนถาดกลมสำหรับเข้าเตาอบ

อื้ม...

หมุนกันเก่งจริงๆน๊าาาา....

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับพิซซ่าของฉันน่ะ...หาได้ใช่ซอสมะเขือเทศ...

แต่เป็นเจ้าผลิตภัณฑ์จากนม... ขาวๆ หยุ่นๆ บางทีก็เป็นก้อนแข็งๆ ... เมื่อลนไฟก็จะยืดดดดด...

ใช่ ใช่แล้ว พิซซ่าน่ะ ขาดสิ่งที่เรียกว่า [ชีส] ไปไม่ได้หรอกนะ!!!!!!

นึกย้อนไปช่วงแรกๆ ฉันกับโจนัสออร์คหนุ่มตำแหน่งหัวหน้าผู้ดูแลด้านปศุสัตว์ลองผิดลองถูกอยู่นานสองนานกว่าจะออกมาเป็นชีสหลากหลายรูปแบบเหมือนตอนนี้

ว่าจบก็นำเจ้าชีสคล้ายมอสซาเรลลาแบบแท่งมาวางรอบของพิซซ่าก่อนม้วนให้เป็นขอบหนาในแผ่นแรก

ส่วนแผ่นที่สองไม่ต้อง ปล่อยไว้อย่างนั้น

ตามด้วยซอสมะเขือเทศทำมือสูตรพิเศษของฟลอ เรียกได้เลยว่าเจ้าสิ่งนี้คืออร่อยสุดในบรรดาซอสมะเขือเทศที่เคยทานมา ว่าจบก็ใช้ช้อนตักปาดลงใจกลางจนพูนทั้งสองแผ่น

ตามด้วยชีสมอสซาเรลลาขูดฟอย... โรยค่ะ โรยให้ทั่วไปเลย!!

เสริมด้วยเบคอนที่ทอดไว้พอให้ดูสุกเล็กน้อย หอมใหญ่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ พริกหวานหั่นแว่น.... ก่อนนึกคึกคะนองตอกไข่ใส่ลงไป 3 ฟองปิดด้วยโรยมอสซาเรลลาผสมเชดดาชีสอีกเล็กน้อย

แน่นอนว่าผักที่หรือวัตถุดิบถูกหั่นด้วยลมของเทมเพสต์นั่นเอง

แผ่นที่สองต้องเป็นแบบมังสวิรัติเนื่องจากฟลอกับเซโลทานเนื้อไม่ได้ เลยเป็นเห็ดหอมผ่าครึ่ง เห็ดแชมปิญองหั่นชิ้นบาง หอมหัวใหญ่สีแดงหั่นแว่น มะเขือเทศหั่นแว่น สับปะรดหั่นชิ้น

....ไหนก็ไหนๆ ลองใส่เต้าหู้ทอดด้วยละกัน แล้วก็พริกหวาน ชีสเจ ปิดท้ายด้วยออริกาโนและพาร์สเลย์

พอจัดเตรียมเสร็จก็นำเข้าเตาอบหินเลย!!!

เอ้อ เนลถ้าเตาร้อนมากพอแล้วก็จุดฟืนแทนเลยนะ”

ครับมาสเตอร์!’

ขานรับพร้อมทำตามคำสั่ง เมื่อจุดฟืนไฟเสร็จก็วิ่งออกมาจากเตา

คว้าไม้พายพิซซ่าแบบไม้ตักเจ้าพิซซ่าสองแผ่นไปวางในเตาอบดินช่องด้านบน ซึ่งดัดแปลงให้...เอ่อ.. น่ารักขึ้น จากเดิมเป็นเหมือนเตาอบดินธรรมดาๆ ทั่วไปไม่มีอะไรเด่น

พอรำพึงรำพันกับตัวเองแค่นั้น ดูเหมือนฟลอจะไปบอกเการ์ ในฐานะราชันอสูรอัญมณีธาตุดินจึงมาดัดแปลงให้

จนกลายเป็นเตาอบดินแบบโค้งในรูปลักษณ์ของ...น้องหมีตากลมๆ สีครีม โดนเผาแค่ไหนเขม่าควันก็ไม่ติด ส่วนปล่อยควันคือบริเวณหู

รสนิยมของเการ์นี่ดีจริงๆ นั่นแหละ

นึกแล้วยังขำตอนฉันยืนอึ้งจนเจ้ามิโนทอร์จิ๋วลนลานนึกว่าไม่ชอบ

มานี่มา” ก้มลงไปอุ้มเนลขึ้นมา...ดม “ดูเหมือนว่ากลิ่นฟืนจะเข้าตัวอยู่ดีนะเการ์ แล้วก็...กลิ่นขนมปังด้วย”

ไหนๆ’ เทมเพสต์บินมาดมด้วยอีกคน ‘เหมือนขนมปังที่มาสเตอร์อบเมื่อเช้าเลยครับ’

อีกแล้วเหรอเนี่ย!?’ เจ้าสิงโตทำหน้าเหยเก

ฮะๆๆ ดูเหมือนว่าวันนี้คงต้องจับขัดตัวอีกแล้วล่ะ~”

หัวเราะคิกคักลูบหัวเจ้าสิงโตในอ้อมกอดไปมา ระหว่างนี้ก็รอให้พิซซ่าพร้อมเสิร์ฟ จากความร้อนน่าจะใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่

.

.

.

.

2 นาทีต่อมา พิซซ่าพร้อมเสิร์ฟแล้วจ้า!!!

เทมเพสต์ ฝากไปตามโชเอย์กับคนอื่นๆ หน่อยนะ”

รับคำสั่งครับ!’

ว่าจบก็รีบพุ่งออกจากครัวไปด้วยความเร็ว ระหว่างนี้ก็... หยิบที่ตัดพิซซ่ามาตัดแบ่งเป็นชิ้นๆ ให้พอดีสำหรับทุกคน

ไม่ทันไรโชเอย์กับคนอื่นๆ ก็วิ่งกรูกันเข้ามาในห้องครัวโดยเร็ว

เอาล่ะ... ถึงเวลาชิมแล้ว!!!

เนื่องจากทุกคนไม่เคยทานฉันเลยต้องเป็นแบบอย่างในการหยิบเจ้าพิซซ่านั่นขึ้น เอาจริงๆ มันก็มีวิธีการกินของมัน แต่พอดีฉันเป็นพวกยังไงก็ได้เลยไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่

ตัวชิ้นพิซซ่าที่ถูกดึงขึ้น ชีสก็ยืดตามออกมา ยืดดดดจนหลายๆ คนส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นและสะดุ้งตอนมันขาดช่วง

แหม น่ารักซะจริง~

อ้าปากงับส่วนชีสนั่น รสเค็มๆ มันๆ ของชีสนี่แหละสุดยอด!! ว่าจบก็เริ่มกินส่วนปลาย ความหวานของซอสมะเขือเทศกับพริกหวาน ความกรุบกรอบของเบคอน และความมันของไข่แดงที่คิดว่าจะไม่เข้า ปรากฏว่าเข้ากันมากกว่าที่คิดไว้เสียอีก

อร่อยจัง~”

ต่อไปคือพิซซ่าแบบมังสวิรัติ ตัวชีสเจยืดมากกว่าที่คิดไว้ นึกไม่ผิดที่ทำเผื่อไว้จริงๆ เรียกได้ว่าอร่อยไม่แพ้ชีสแท้ๆ ยืดเหมือนกัน มันๆ เค็มๆ ~ ส่วนตัวแป้งพิซซ่าเองก็ไม่ต่างกับฝั่งปกติเท่าไหร่นักกรอบนอกนุ่มใน แถมรสเปรี้ยวของสับปะรดนี่ถือว่าขาดไปไม่ได้เลย

เป็นไงโชเอย์ อร่อยมั้ย?”

ครับ!!” โชเอย์ยิ้มกว้าง

เคี้ยวหงุบๆ จนปากเลอะขนาดนั้นก็ไม่สนใจ คงติดใจน่าดูเลยสินะนั่น ไหงจากลูกยักษ์กลายเป็นกระรอกแทนล่ะเนี่ย ก็มีขำเล็กๆแล้วหยิบผ้ามาเช็ดปากให้

คนอื่นๆ ล่ะว่ายังไง?”

อร่อยมากๆ เลยล่ะครับมาสเตอร์!’ พวกเการ์ประสานเสียงตอบพร้อมกัน แถมยังก้มหน้าก้มตากินกันยกใหญ่

เซโลกับฟลอล่ะ?

อร่อยครับมาสเตอร์’ เจ้าเพกาซัสน้อยเซโลตอบ

เจ้าโกเลมตัวน้อยฟลอก็พยักหน้า อร่อย... มากเลย....’

น่าเอ็นดูจริงฟลอน้อยของแม่~

เอาล่ะ อย่างน้อยก็ประสบความสำเร็จอีกเมนูล่ะนะ!!!

หวังว่าพรุ่งนี้คนอื่นๆ จะชอบกันนะ~

 

 

วู้ม—!

ขออภัยที่มาช้—” “สโนว์~!!!”

โครม!! ไม่ทันจะเอ่ยคำขอโทษจบพี่เมเดียก็พุ่งมากอดฉันจนล้มไปกองบนพื้นเลยท่ามกลางสายตาของดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นๆ

อ๋อยยย.. พี่เมเดีย หนูเจ็บนะ...”

ถือว่าลงโทษที่ไม่ค่อยมางานประชุมยังไงล่ะ” ยกยิ้มก่อนพยุงให้ฉันลุกขึ้นมานั่งดีๆ “นอกจากนี้ยังมาช้าอีกแล้วนะ~”

เท่าที่ข้าได้ยินพวกชาวบ้านมันเรียกเจ้าว่าเทพธิดาอาหาร เหอะ! อย่างเจ้าควรเปลี่ยนเป็นเทพธิดาสายเสมอซะด้วยซ้ำ”

ขอโทษค่ะ...”

แต่อย่างน้อยคุณกิลเบิร์ตไม่ต่อว่าเหมือนครั้งแรกฉันก็แอบซาบซึ้งแล้วล่ะค่ะ เพราะขี้เกียจห้ามพวกเการ์จนวันนี้สั่งไม่ให้ตามมาซะเลย ก่อนจะเหลือบไปเห็นเจ้าเดรกที่ชูป้ายกระดานแทนท่านนิกซ์ และบนกระดานเขียนไว้ว่า...

[ ‘ยังเจ็บอยู่หรือไม่’ ]

อ่ะ ไม่ค่ะ ไม่เจ็บแล้ว” น่าจะหมายถึงที่ล้มไปเมื่อครู่สินะ

[ ‘ดีแล้ว’ ]

ยิ้มน้อยๆ กับคำถามแสดงความเป็นห่วง

กระดานนี่ค่อนข้างดีมากเลยนะสโนว์” คุณอาริโอเอ่ย “ถึงจะไม่ได้ยินเสียงของนิกซ์ แต่อย่างน้อยก็คุยกันเยอะขึ้นล่ะนะ”

ได้ยินอย่างนั้นฉันก็ดีใจค่ะ” ยิ้มน้อยๆ ตอบกลับ

เจ้ากระดานนี่เหมือนจุดเปลี่ยนชีวิตสำหรับคนพูดไม่ได้เลย แอบคิดอยู่ว่าจะทำแขนเทียมกับขาเทียมดีไหม

แต่คิดไปคิดมา...พอก่อนดีกว่า เก็บไว้เป็น 1 ในเป้าหมายที่ต้องทำในอนาคตแทน

เพราะแค่ตอนนี้ก็ยังจัดการตัวเองไม่รอดเลยจ้า~

ถ้ายังไงตอนนี้ทุกคนก็มากันครบแล้วก็มาเริ่มแนะนำตัวก่อนดีกว่า... เริ่มจาก...” คุณอาริโอเริ่มเปิดประเด็นการประชุม

วันนี้ดันเจี้ยนมาสเตอร์บางส่วนที่เคยเห็นหน้าตอนนั้นหายไปเนื่องจากดันเจี้ยนคอร์ถูกทำลาย ทำให้มีหน้าใหม่เข้ามากัน จึงต้องแนะนำตัวพร้อมให้คำชี้แนะแก่พวกเขา ต่างกับฉันที่ไม่ได้รับคำชี้แนะอะไรทั้งสิ้นเมื่อมาร่วมงานประชุมครั้งแรก

ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นดันเจี้ยนที่ไม่เหมือนใคร ไม่สามารถแนะนำอะไรได้นั่นเอง!! และฉันเองก็แนะนำอะไรตอบกลับไม่ได้เหมือนกันเลยนั่งว่างทานขนมดื่มชารอเท่านั้น

เอ๊ะ ใช่เรื่องน่ายินดีป่ะนิ?

การประชุมนัดพบของเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์รอบนี้ถือว่าไม่มีอะไรเท่าไหร่ นอกจากขู่เด็กใหม่ และให้ความช่วยเหลือพวกดันเจี้ยนมาสเตอร์ที่กำลังผจญปัญหา

จนถึงช่วยพัก......

กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!! พิซซ่า!!! พิซซ่าล่ะ—!!!!!!!!!”

พี่เมเดียกรี๊ดไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น

แต่ฉันเข้าใจนะ เล่นอยู่โลกนี้มานานแถมไม่มีของจากโลกเดิมมาให้ทาน พอเจอของชวนคิดถึงก็คงอดดีใจไม่ได้หรอก!!

น่ารำคาญว้อยยัยงูแก่นี่!!!”

จะด่าอะไรตอนนี้ก็เชิญ ข้าไม่สนย่ะ! พิซซ่าจ๋า—!!”

ฮะๆ ... เอาเป็นว่ามาทานกันดีกว่านะคะ”

เดินแจกจ่ายจานให้ทุกคน เพื่อจะได้ไม่เป็นปัญหาอย่างทำตก ขณะนั้นพี่เมเดียก็หยิบขึ้นมากินโดยไม่สนใจสายตาใครด้วยความคิดถึง ทันทีที่อ้าปากงับเจ้าพิซซ่าชิ้นนั้นเข้าไป.. น้ำตาถึงกับไหลอาบหน้าเลยทีเดียว!

ร้องไห้ทำไมเนี่ย...” คุณอาริโอพูดขึ้นขณะมองหน้าพี่เมเดีย

ช่วยไม่ได้นี่ยะ พิซซ่าเนี่ยของโปรดของข้าเลยนะ นึกว่าชาตินี้จะไม่ได้กินอีกแล้วซะอีก เอ้าๆ อย่ามัวแต่พูดมาก กินได้แล้ว เดี๋ยวก็รู้เองแหละว่าทำไมข้าถึงได้เป็นเอามากขนาดนี้!”

คนอื่นเองก็เริ่มทยอยกันมาตักด้วยความตื่นเต้น และแสดงอาการประหลาดใจเมื่อทานเข้าไป ดูสนุกกับการทานและ...ต้องระวังไม่ให้ชิ้นส่วนบนหน้าพิซซ่าตนตกลงพื้น

เป็นไงบ้างคะคุณนิกซ์?” เอ่ยถามอีกคนที่นั่งทานอยู่เงียบๆ

[ ‘อืม อร่อย’ ]

ได้ยินแบบนี้อดดีใจไม่ได้เลยแฮะ... โดยไม่ทันรับรู้ถึงอีกสายตาใครบางคนที่จ้องมา

เฮ้ ยัยสายเสมอ รับ”

ค— หวา!!”

จู่ๆ คุณกิลเบิร์ตก็โยนอะไรบางอย่างมาให้โดยไม่ทันระวังตัว เล่นทำเอาเกือบรับไม่ทัน ถ้าตกไปนี่จะโดนบ่นอะไรมั้ยเนี่ย? แล้วเจ้ากล่องนี่คืออะไร...? ว่าจบก็เปิดกล่องนั่นดู ปรากฏว่า...เป็นต่างหูรูปร่างคล้ายดอกการ์เน็ตโรส

ไม่สิ... ไม่เหมือน แต่ใช่เลย!

นี่ให้ฉันเหรอคะ”

หันไปถาม แต่คุณกิลเบิร์ตดันเมินหน้าหนีไปตักพิซซ่าทานแทน เอ่อ... ไม่ตอบแบบนี้ฉันจะรู้ได้ไงคะเนี่ย?

เก็บไปเถอะสโนว์ เงียบแบบนี้เจ้าหมอนั่นก็แค่เขินนั่นแหละ~”

ใครเขินวะห๊ะ!!!!!”

ก็เจ้านั่นแหละ จะมีใครซะอีกล่ะ! อยากให้ก็พูดตรงๆ สิยะว่าให้ ไม่งั้นสโนว์ได้เอาไปทิ้งพอดี!”

“! @#! #!!!! $$!!!!!”

“! @#$%!!!!!”

“#! @$%%!!!! #! @!!!”

และอีกต่างๆ นานาของคำด่าที่ไม่ซ้ำกันในแต่ละครั้ง...

 

ระหว่างที่ทุกคนดูสนุกสนานกับการทะเลาะกันของเมเดียและกิลเบิร์ต... ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเซเรเนด นิกซ์ แอบมองเจ้ากล่องของขวัญในมือของสโนว์เล็กน้อย...

เขาควรให้ของขวัญเธอบ้างดีไหมนะ จะได้ไม่แพ้กิลเบิร์ต...

แล้ว...เขาควรซื้ออะไรดีล่ะ.....

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 595 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

763 ความคิดเห็น

  1. #649 SeBulldrEEM {เชบัลดรีม} >.< (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:20
    ใส่ตัวเองมาเป็นของขวัญเลยค่ะ อย่าไปยอม!
    #649
    0
  2. #463 com23476 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 16:28

    นิกกับกิลเบิตร์น่าจะแอบชอบนานแล้วนะก่อนเทพให้พรอีก แบบนี้คงไม่มีศึกชิงนาง?

    #463
    0
  3. #391 Bright diamond (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:13
    เขินอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แงน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ้มไม่หุบแล้วน้า
    #391
    0
  4. #361 baby-m2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 14:28
    อ่านเรื่องนี้นี่ทุกคนน่าจะหิวนะคะ แบบว่าน้ำลายส่อ... 5555 นี่อ่านไปยังหาไรมากินด้วยเลยเนี่ยย เดี๋ยวไม่อิน5555
    #361
    0
  5. #155 Meemiza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:11
    เห็นคนอื่นทำแต้มก็เลยอยากทำบ้างสินะนิกซ์คุง~
    #155
    0
  6. #154 NoTTo5549porgtbs (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 03:24
    งุ้ยยย หิววว แต่เขินด้วย555555
    #154
    0
  7. #151 WanvisaJanyanai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:32
    อ่านไปยิ้มไปปอ๊ายยยยรักกกก
    #151
    0
  8. #149 LukiMemory (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 12:15
    รอนะคะ
    #149
    0
  9. #148 mexwm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 07:03
    กิ๊ววววววว รีบๆทำคะแนนนะ
    #148
    0
  10. #147 Kanthima_28 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:49
    ชอบนิกซ์
    #147
    0
  11. #145 jinger Bell (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:55
    พอเห็นคนอื่นทำคะแนนนำก็อยากทำคะแนนบ้าง
    กิ๊วววววววววววววววว
    มิน่า น้องดูใจไม่ดีกับพี่เค้าตลอดเลย
    มีพิซซ่าแล้วก็ต้องมี ไก่ทอดและเฟรนฟราย คู่กับน้ำดำซ่าๆ
    อ่า หิวจนได้....
    #145
    1
    • #145-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 24)
      18 มีนาคม 2562 / 00:06
      ป่ะ ต้มมาม่ากันค่ะ....
      #145-1
  12. #144 iamTanapon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:55
    หิว~~~~~~
    #144
    0
  13. #143 uthairaung (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:51
    อ่านตอนดึกๆนี่ไม่ดีเลยนะหิววววววว
    #143
    1
    • #143-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 24)
      17 มีนาคม 2562 / 23:55
      ไม่ต้องห่วงค่ะ เราก็หิว 555555555 TTwTT
      #143-1