คัดลอกลิงก์เเล้ว

FMA : Edward's Lover...? [Roy X Ed]

โดย AquaTales

คนรักของฟูเมทัล? บ้าน่า! เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!

ยอดวิวรวม

3,409

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


3,409

ความคิดเห็น


23

คนติดตาม


67
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 พ.ย. 53 / 17:02 น.
นิยาย FMA : Edward's Lover...? [Roy X Ed] FMA : Edward's Lover...? [Roy X Ed] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 พ.ย. 53 / 17:02


Title : Ed’s Lover..?

Fandom : Fullmetal Alchemist

Pairing : Roy X Edward

 

 

“คนรักของ...ฟูเมทัล..?” รอยเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารตรงหน้า ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจับจ้องไปยังผู้ติดตามที่ทำหน้าที่เป็นคนส่งข่าวที่ว่า

 

“ประมาณนั้น ช่วงนี้มีข่าวลือหนาหูเลยว่า นักเล่นแร่แปรธาตุของทางการ ฟูเมทัลอัลเคมิสที่ไม่เคยสนใจใครนอกจากชุดเกราะเหล็กที่อยู่ข้างกายตลอดเวลามีคนรักแล้ว ผมเห็นว่าผู้พันคงจะสนใจข่าวนี้ก็เลยมาบอก” ฮาวอคพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ พอใจที่ได้เห็นแววตาประหลาดใจปนกับ...ความไม่พอใจในดวงตาของผู้บังคับบัญชาของตน

 

“ข่าวลือเหลวไหล...”

 

“ต้นข่าวมาจากเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเด็กของเอ็ด ...วินรี่ ร็อกเบลล์” ข้อมูลเพิ่มเติมสวนขึ้นทันควัน

 

“...”

 

ฮาวอคหัวเราะน้อยๆ กับท่าทางของรอย มัสแตง ชายหนุ่มที่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวัน ตอนนี้ คนที่ว่าดันแสดงอออกอย่างโจ่งแจ้งเลยว่าเจ้าตัวดูจะ ไม่พอใจกับข่าวที่เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองคนนั้นมีคนรักเท่าไหร่นัก

 

“แม่หนูร็อกเบลล์ยังบอกอีกว่า เอ็ดตกหลุมรักเจ้าหมอนั่นตั้งแต่แรกพบ” เพิ่มรายละเอียด ...เพิ่มเชื้อเพลิงให้กับเปลวไฟที่ใกล้จะปะทุ...

 

ปึง!!!

 

“พันโท! อู้งานอีกแล้วเหรอคะ!” เสียงหวานหากเต็มไปด้วยประกายอำนาจดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงเปิดประตูห้องทำงาน เสียงที่ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองถึงกับสะดุ้งโหยง

 

ดวงตาสีฟ้าใสของหญิงสาวกวาดมองเอกสารกองพะเนินที่วางอยู่เต็มโต๊ะทำงานอีกฝ่าย ก่อนจะหรี่ตาลงน้อยๆ ท่าทางที่ทำให้เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมบนใบหน้าคมคายของเจ้าของโต๊ะ “อย่างน้อย... ก็ช่วยจัดการเอกสารพวกนั้นให้หมดก่อนจะกลับนะคะ” ร่างโปร่งบางหันหลังกลับออกไปทางที่เข้ามา หากไม่ใช่เพราะว่าเสียงเรียกจากเพื่อนร่วมงานอีกคนอย่างฮาวอคจะดังขึ้นเสียก่อน

 

“ผู้หมวด รู้เรื่องคนรักของเอ็ดรึเปล่า”

 

“คนรัก?” ริซ่าขมวดคิ้วเข้าหากันน้อยๆ กับคำถามที่ได้รับ ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ เมื่อเข้าใจถึงเรื่องที่อีกฝ่ายพูดถึง “อ๋อ...นายพูดถึงเรย์สินะ”

 

“เรย์?” รอยเลิกคิ้ว พึมพำเบาๆ กับตัวเอง

 

“ฉันต้องยอมรับล่ะนะว่าเอ็ดเวิร์ดเข้าใจเลือกจริงๆ ตาสีฟ้า กับผมสีน้ำตาลทอง...ดูดีจริงๆ นั่นแหละ...” ผู้หมวดสาวเปรยเบาๆ หากแต่ไม่ได้รอดหูของชายหนุ่มทั้งสองไปได้

 

ฮาวอคยิ้มกว้าง ขณะที่พันโทหนุ่มเพิ่มแรงกดให้กับปากกาในมืออย่างไม่รู้ตัว

 

“ถ้าผู้หมวดพูดแบบนั้นแสดงว่าหมอนั่นต้องดูดีมากจริงๆ”

 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ แล้วก็พันโท...งานน่ะ...ทำให้เสร็จด้วยนะคะ” และทันทีที่ร่างของผู้หมวดสาวประจำกองพันหายลับไปจากสายตา ฮาวอคถึงกับปล่อยให้บุหรี่หยุดจากปาก ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่แบบไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมไหนๆ ทั้งนั้น ...ก็ในเมื่อภาพของพันโทหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าขี้เกียจที่สุดกำลังตั้งหน้าตั้งตาปั่นเอกสารตรงหน้าด้วยความเร็วเท่าที่จะทำได้

 

“ฮาวอค!!!

 

ผู้หมวดหนุ่มสะกดเสียงหัวเราะของตัวเองลงอย่างยากเย็น ก่อนจะเอ่ยรับคำผู้บังคับบัญชาเบาๆ

 

“ครับผู้พัน”

 

“จองตั๋วรถไฟไปรีเซ็มบูให้ที ฉันจะลาพักร้อนหนึ่งอาทิตย์”

 

“รับทราบ”

 

 

 

 

 

ถึงชายหนุ่มจะจับรถไฟขบวนแรกที่แล่นเข้ามาในสถานี แต่ในเมื่อเมืองที่เป็นจุดหมายที่ว่าเป็นถึงเมืองที่อยู่ท้ายๆ ของเส้นทาง เวลาที่รอยก้าวเท้าออกจากรถไฟ ดวงตะวันก็ลาลับขอบฟ้าไปเป็นที่เรียบร้อย...ในเวลาของอีกสามวันให้หลังน่ะนะ...

 

“ไม่อยู่ที่นี่? หมายความว่าไงที่ว่าฟูเมทัลไม่อยู่ที่นี่” เสียงทุ้มดังกังวานไปทั่วทุ่งหญ้า เสียงที่ดังพอที่จะปลุกให้ใครก็ตามที่กำลังหลับอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาได้อย่างสบายๆ หากแต่เพราะที่แห่งนี้มีเพียงพยาน(?) ทั้งสองคนเท่านั้น เสียงที่ว่าเลยไม่ได้ไปรบกวนใครอย่างที่ควรเป็น

 

ชุดเกาะยักษ์กระพริบตาปริบๆ ยังรู้สึกประหลาดใจไม่หายกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของมัสแตง ผิดกับสายตาที่ทอประกายอย่างสมใจของช่างออร์โต้เมลล์สาวประจำตัวเอ็ดเวิร์ด

 

“เอ่อผู้พัน...ก็อย่างที่ว่าล่ะฮะ พี่เขาพึ่งจะออกไปดะ...”

 

“เอ็ดพึ่งจะออกไป เดทก่อนที่คุณรอยจะมาแป็บเดียวเองค่ะ สงสัยว่าคงจะคลาดกัน” วินรี่สวนขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มหวาน

 

“...เดท..?”

 

“ใช่ค่ะ เอ็ดเขาออกไปกับเรย์... สองคนนั่นออกไปด้วยกันสองต่อสองทุกวันนั่นแหละค่ะ จริงมั้ยอัล” หันไปถามขอคำสนับสนุนจากน้องชายของคนที่ถูกพูดถึง

 

อัลฟอร์นหันไปจ้องหน้าเพื่อนสาวเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ ...เท่าที่ชุดเกราะจะอำนวย... เมื่อเข้าใจการกระทำและคำพูดของอีกฝ่ายอย่างแจ่มแจ้ง

 

“ก็อย่างที่วินรี่พูดนั่นแหละฮะ แต่ถ้าพันโทมีธุระเร่งด่วนกับพี่เขาจริงๆ... ผมก็พอจะรู้ว่าตอนนี้พี่เขาอยู่ไหน”

 

รอยหันไปจ้องเด็กหนุ่มที่วิญญาณถูกผูกเข้าไว้กับชุดเกราะกลวงด้วยสายตาจริงจัง “อัลฟอร์น...เอ็ดเวิร์ดอยู่ที่ไหน”

 

“เดินไปตามทางที่มีดอกไม้ขึ้นอยู่เรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอเอ็ดเองล่ะค่ะ”

 

“ขอบใจมาก” ก่อนร่างสูงจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งหายไปตามทางที่บอกอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนทั้งสองหันไปยิ้มให้กันแย้มปริ พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างสดใส

 

 

 

 

ร่างสูงสาวเท้าเร็วๆ ไปตามทางเดิน หวังที่จะเจอร่างเล็กๆ ของใครบางคนที่น่าจะอยู่บนเส้นทางเดียวกัน ถ้าคำบอกเล่าที่ได้รับมานั้นถูกต้อง

 

“เรย์!!! หยุดได้แล้ว!

 

เสียงตะโกนคุ้นหูทำให้รอยเร่งผีเท้ามากขึ้น ชายหนุ่มขบกรามแน่น ดวงตาสีน้ำเงินทอประกายวาวโรจน์กับความคิดของตนเอง

 

เพราะจากเสียงที่ได้ยิน...มันบอกชัดถึงการขัดขืนของร่างโปร่งบาง...

 

หากทว่า...เมื่อมาถึงจุดเกิดเหตุเข้าจริงๆ ร่างสูงก็หยุดชะงักแทบไม่ได้ ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึงกับภาพที่เห็น

 

ไม่มีชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทอง ตาสีฟ้า หรือแม้แต่บุคคลที่สาม... สิ่งที่เห็นมีเพียงร่างบางเจ้าของดวงตาสีอำพันกับเรือนผมสีเดียวกันที่ยาวสยายถึงกลางหลัง กับสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ในอ้อมกอด... ลูกสุนัขพันธ์โกเด้นรีทรีฟเวอร์ขนฟู...

 

บ๊อก!

 

เสียงร้องของเจ้าลูกสุนัขตัวน้อยเรียกสติของรอยให้กลับเข้าที่ พร้อมๆ กับที่ดวงตาสีอำพันสว่างคู่นั้นเบือนหน้าขึ้นมาสบ

 

“...ผู้พัน... มาทำอะไรที่นี่น่ะ” สีหน้าเหนื่อยหน่ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานของเด็กหนุ่มทันทีที่เห็นชัดว่า ใคร คือคู่สนทนาของตัวเอง แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินจะไม่ได้สนใจกับคำพูดนั่นเท่าไหร่นัก เมื่อเสียงทุ้มพึมพำออกมาเบาๆ ทว่าดังพอที่จะให้ได้ยิน

 

“...เรย์...”

 

บ็อก!

 

เสียงขานรับที่ดังขึ้นทันควันทำเอาคิ้วเข้มกระตุกน้อยๆ พันโทหนุ่มหัวเราะออกมาแห้งๆ เมื่อพบว่าสมมุติฐานของตัวเองเป็นจริง

 

“เอ็ดเวิร์ด...ลูกหมานั่น...”

 

“หืม...เรย์น่ะเหรอ? ผมได้มาจากตลาดที่เซ็นทรัลน่ะ น่ารักดีใช่มั้ยล่ะ?” เอ็ดเวิร์ดมองลูกสุนัขในอ้อมกอดพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ “ขนาดผู้หมวดริซ่ายังเห็นด้วยกับผมเลยว่าเรย์น่ะดูดี”

 

รอยทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปในทันที ...นี่เขา...หึงหมางั้นเรอะ...

 

“ว่าแต่ผู้พันยังไม่ตอบเลยนะว่ามาทำอะไรที่นี่น่ะ” เอ็ดหรี่ตาลงเล็กน้อย “คงไม่ใช่ว่ามาตามฉันกลับไปทำงานหรอกนะ”

 

“ฉัน...” ไม่รู้เพราะกลัวคนตรงหน้ารู้ว่าตัวเองหน้าแตก รึเพราะไม่อยากบอกไปกันแน่ว่ามาที่นี่เพราะแรงหึง... ชายหนุ่มถึงได้ยืนบื้อพูดอะไรไม่ออกไปซะเฉยๆ แบบนี้

 

“จะยังไงก็ช่าง ผู้พันน่ะรีบๆ กลับไปได้แล้ว...เห็นหน้าแล้วหงุดหงิดชะมัด...” แน่นอนว่าประโยคหลังลดเสียงลงจนอีกฝ่ายไม่ได้ยิน

 

แต่ดูเหมือนว่าประโยคไล่ของเอ็ดเวิร์ดกลับได้ผลเป็นตรงกันข้ามไปเสียนี่ ร่างสูงก้าวตรงไปหาร่างแบบบางของเอ็ดเวิร์ด ก่อนมือหนาจะฉุดแขนข้างหนึ่งของอีกฝ่ายให้ถลาเข้ามาหาตัวเอง

 

ริมฝีปากบางประทับสัมผัสเบาๆ ที่หน้าผากมน สัมผัสที่เรียกสีเลือดให้สูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้าของคนโดนกระทำ ร่างบางออกแรงดิ้นเพื่อให้หลุดไปจากข้อแขนที่ล็อกเอาไว้ แต่ชายหนุ่มก็รู้ทันทุกฝีก้าว มืออีกข้างจึงถูกใช้เพื่อจับไม่ให้ร่างบางสร้างวงเวทย์ขึ้นได้อย่างที่คิด

 

“ปล่อย!!!

 

“ที่ฉันมาที่นี่ก็เพราะ...” เว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะสืบเท้าเข้าไปใกล้เพื่อลดระยะห่างมากขึ้น เสียงทุ้มกระซิบเบาๆ ที่ข้างหู “ฉันหึง...เจ้าหมาที่นายกอดอยู่นี่ไง...ฟูเมทัล...”

 

ดวงตาสีอำพันเบิกกว้าง หยุดดิ้นไปในทันที ...นี่เขา...ไม่ได้ฟังผิดไปใช่มั้ย... รอย มัสแตง...พึ่งบอกว่าหึงเขา...งั้นเหรอ...

 

“นาย...” พูดได้แค่นั้น ริมฝีปากบางก็ถูกประกบปิดจากอีกฝ่าย สัมผัสอันหนักแน่น ทว่านุ่มนวลและเรียกร้อง สัมผัสที่เหมือนจะสูบเรี่ยวแรงทั้งหมดออกไป

 

“ถึงจะเป็นแค่หมา...ฉันก็จะไม่ยอมให้นายมองใครคนอื่นนอกจากฉันเด็ดขาด...จำไว้เลย...เอ็ดเวิร์ด...”

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ AquaTales จากทั้งหมด 22 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

23 ความคิดเห็น

  1. #23 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 17:52
    >\\\\\<
    #23
    0
  2. #22 jungkookieee (@jungkoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 13:29
    มัสแตงงงงง หนูจะหึงหมาไม่ได้นะลูกกก
    #22
    0
  3. วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:35
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!//บ้านเเตกไปแล้ว

    ช่างเป็นอะไรที่น่ารักมากมายค่าาาาาาาา^^ & 0///////_\\\\\\0
    #21
    0
  4. วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 03:44
    รอยน่ารักมากกกกกกก โอ๊ยย สนุกค่ะ อยากให้แต่งฟิคอีกจังเลยค่ะ
    #20
    0
  5. #19 ผู้ไร้ความฝัน
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 10:28
    กรี๊ดดด ฟินอ่ะ

    หึงสุดๆเลยนะคะขนาดหมายังไม่เว้น
    #19
    0
  6. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:15
    หึงกระทังหมา...งี่เง่าาาาาา ฮาาาา (น่าร้าก)
    #18
    0
  7. วันที่ 5 กันยายน 2556 / 18:37
    >____<//////
    #17
    0
  8. วันที่ 2 มกราคม 2555 / 21:26
    เจ๋งค่ะชอบเรื่องนี้มานานแล้ว>0<
    #16
    0
  9. วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 14:01
    กรี๊ดดดดดด น่ารักมากค่ะ!! อยากให้แต่งอีกจังเลย ชอบคู่นี้มากที่สุด ถ้าแต่งเพิ่มอีกส่งข่าวมาบอกกันด้วยนะคะ ป.ล. RoyXEd บันไซ!!!
    #15
    0
  10. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 01:17

    น่ารักมากเลยค่ะ!! (นี่คือฟิคแขนกลเรื่องแรกที่อ่าน)
    สครีมให้ดังๆเลยค่ะ
    ว่าแล้ว...ว่าต้องไม่ใช่คน! แต่ก็น่ารัก!!

    #14
    0
  11. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 03:27

    แฟนฟิครอย-ริซ่าค่า~~~~~~~

    ไปตามลิงค์โล้ด ช่วยๆกันหน่อยนะคะ!!!

    เม้นท์ พลีส!!!!!

    เป็นกำลังใจให้กันด้วย

    เพิ่งคลอดมาได้2ตอน

    Chapter1
    http://dark-memo.exteen.com/category/FicFMA-Roy-Riza1

    Chapter2
    http://dark-memo.exteen.com/category/FicFMA-Roy-Riza2

    #13
    0
  12. วันที่ 10 ตุลาคม 2554 / 13:43
    โดนซะเจ้าลูกชิ้น 555+

    หึงมา คิดได้ไงขอรับท่านผู้เขียน สร้างความซะใจให้เเก่ข้าน้อยไม่น้อย ^ ^
    #12
    0
  13. วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 17:32
    เอ็ดกะน้องหมา อืม~น่ารักดีแฮะ
    #11
    0
  14. วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 10:24
    หึง....น้องหมาเนียนะ
    #10
    0
  15. วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 21:04
    หึงหมา...555 สะใจค่ะ แต่ว่าน้องหมานี่...ตาฟ้า ขนน้ำตาลทอง...อัลฟอร์น ไฮเดอริก(ภาคมูฟวี)กลับชาติมาเกิดหรือป่าวค่ะ 555+
    #9
    0
  16. วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 17:02
    มันหึงหมาาาาา(อ่านแล้วคำนี้มันผุดขึ้นมาในหัวจริงๆนะ)
    คุณพระ!!!รอยหึงหมาเจ้าข้าเอ๊ย มันหึงหมา อ๋า อ๋า อ๋า.........(//เอคโค่เพื่อความสะใจ)
    #8
    0
  17. วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 11:41
    ฮาวอค...ริซ่า...

    สร้างสถาณการณ์ได้ดีจริงๆ หึหึ

    ยกนิ้วให้
    #7
    0
  18. วันที่ 28 มกราคม 2554 / 18:10
    โอ้ รอยหึงหมา! 555 ตอนแรกก็ว่ามันแปลกเรย์ไหน ที่แท้หมา อ่า คิก น่ารักดีค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าแรงหึงจะทำให้คนขี้เกียจอย่างรอย มัสแตงขยันได้ 555
    #6
    0
  19. วันที่ 13 มกราคม 2554 / 18:31
     ...หมา...เรอะ
    ฮาวอค วินรี่ พวกนายสองคนนี่สุดยอด =________=+
    #5
    0
  20. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 21:35
    ตอนแรกจิ้นคู่เอ็ดกับอัลค่ะ= .. =

    แต่พอมาอ่านฟิคนี้แล้วก็ได้คู่จิ้นคู่ใหม่ รอย*เอ็ด บันไซ!!

    รอยหึงขนาดนี้ผู้ใดเข้าใกล้เอ็ดกรุณาระวังตัวด้วย เหอๆๆ
    #4
    0
  21. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 14:53
    แค่หมายังหึงได้แล้วในอนาคตไม่หีงคุณน้องชายไปเลยล่ะค่ะรอย....

    มดจี้ถนัดแต่งหวานๆเนอะ=w="

    เค้าสิแต่ได้แต่แบบขมๆหวานเรียกได้ว่าน้อย กร้ากกก~
    #3
    0
  22. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 / 17:20

    ตลกป๋ารอยอ่ะ กับน้องหมายังหึงขนาดนี้

    ถ้าเป็นคนจริงๆคงโดนย่างสดแหงมๆ

    #2
    0
  23. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 / 17:12
    โอ้...ว้าว
    #1
    0