โอ ♥ あひるLOVE AHIRU [O] สมการรัก ฤดูมรสุม

ตอนที่ 13 : ♥ あひる P-PEDzll EP09 ll Sweet dream 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 มี.ค. 58







K.Will - Only Person


9

Sweet dream

 

 

          ฉันกำลังดำดิ่งอยู่ในภวังค์แห่งความฝันแสนหวานที่ก้าวผ่านความจริงอันโหดร้าย ตั้งแต่วันนั้นพวกเราก็ปรับความเข้าใจกันได้ ฉันกับพี่เป็ดเดินไปไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน จนชาวบ้านเขารู้กันทั้งคณะว่าพวกเราคบกันอยู่ แต่ไม่รู้ว่าในอดีตเป็นยังไง

 

 

          “เฮ้ยๆ อัยย์แม่งมีแฟนแล้วเหรอวะ?” เสียงผู้ชายคนนึงในคณะ หน้าตาคุ้นๆ ว่าฉันเคยเห็นเขาที่ไหน ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นคนที่นั่งข้างฉันเมื่อวันแรกๆ สตังค์อีตานั่นจัดว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งทั้งรูปหน้าและนัยน์ตาคมกริบที่รับกับจมูกโด่งรั้น เขากำลังแอบเม้าส์เรื่องของฉันโดยที่ไม่รู้เลยว่าฉันยืนอยู่ใกล้ๆ

 

 

“เออ รุ่นพี่ปีสี่ไง พี่พลายอ่ะ”

 

 

“พลายไหนวะ” เขายังคงทำเสียงฉงนทำให้ฉันแอบขำ เอาจริงๆ ฉันก็ฮอตเหมือนกันนะเนี่ย ฉันแอบส่งยิ้มไปให้พี่เป็ดที่ยืนส่งเสียงฮึ่มฮั่มอยู่ใกล้ๆ ไม่นานเขาก็ทนเสียงนกเสียงกาไม่ไหวเลยเดินเข้าไปแสดงตัวแบบออกนอกหน้า

 

 

          “พลายนี้ไง ปีหนึ่ง!” เสียงกระโชกโฮกฮากที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันหลุดขำ

 

 

“อ่ะ เอ่อ พี่เป็ดสวัสดีครับ” เสียงอ่อยของคนขี้เม้าส์ทำให้ฉันแอบเหล่ตาไปมอง อีตาพี่เป็ดยกขาเหยียบม้าหินข้างนึงแล้วแอ็กท่าโหดๆ ทั้งที่ไม่เข้ากับหน้าเลยสักนิด

 

 

“เออ รู้ยังว่าพลายไหน”

 

 

“ครับพี่ รู้แล้วๆ”

 

 

“มีปัญหาอะไรกับแฟนพี่ปะ?

 

 

“ไม่มีครับพี่ อัยย์เค้าน่ารักดีไง อิจฉาที่พี่มีแฟนสวยๆ ^O^” คนขี้เม้าส์ยิ้มแหยๆ แต่พูดจาดีเอาไปสิบกะโหลก โฮะๆๆ

 

 

“คนสวยก็ต้องคู่กับคนหล่อเป็นธรรมดา เข้าใจนะ” พี่เป็ดยักคิ้วกวนๆ ก่อนจะสะบัดก้นกลับมาหลังจากโชว์กร่าง เอิ่ม อะไรทำให้พี่เขามั่นใจในเบ้าหน้าตัวเองขนาดนั้นเนี่ย “เหนื่อยจริงๆ ชีวิตเซเลบ” เขาถอนหายใจก่อนจะเดินมาทางฉัน เหอะๆ เซเลบอะไรกัน เศษเล็บอ่ะดิไม่ว่า พูดมาได้ -_-;

 

 

“อัยย์วันนี้วันที่เท่าไหร่ รู้เปล่า?

 

 

“พี่ก็ดูปฏิทินดิ” ฉันตอบแบบส่งๆ ทำให้พี่เป็ดเบ้ปาก

 

 

“โอ๊ย ผู้หญิงอะไรวะโคตรไร้ความโรแมนติก” ฉันชะงักก่อนจะขมวดคิ้วอย่างงงๆ “วันนี้ก็วันครบรอบหนึ่งเดือนที่เราคบกันไง”

 

 

“แล้ว…?

 

 

“คราวที่แล้วอัยย์หนีไปก่อนที่พี่จะได้ให้ อัยย์ไม่อยากรู้เหรอว่าสามปีที่แล้วพี่จะให้อะไร” พี่เป็ดยิ้มหวานก่อนจะจับมือฉันเบาๆ ความรู้สึกอบอุ่นและอ่อนโยนแผ่ซ่านเข้ามายังร่างของฉัน นัยน์ตาของเขาฉายแววใสซื่อ ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขาออกไปทว่าสิ่งที่ฉันกลัวมากที่สุดก็โพล่งออกมาจากปากของคนตรงหน้า

 

 

“...”

 

 

“วันนี้เย็นๆ ไปบ้านพี่ด้วยกันนะ”

 

 

ฉันชะงักและไปต่อไม่ถูกเมื่อเขามองมาอย่างอ้อนวอนขอร้องโดยที่ไม่ได้สังเกตเห็นอาการสั่นเล็กๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวฉัน เรื่องในวันนั้นทำให้ฉันเข็ดและสะอิดสะเอียนจนถึงทุกวันนี้ ขืนฉันเจอผู้ชายคนนั้นต้องบ้าตายแน่ๆ ทว่าใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังอย่างไม่รู้ประสีประสานั่นทำให้ฉันอ่อนระทวยยิ่งกว่าอะไรดี ฉันไม่มีข้ออ้างที่จะเลี่ยงมัน

 

 

ฉันก็เลยตอบออกไปและเริ่มนับถอยหลังวันที่ฉันจะต้องตื่น

 

 

“โอเค”

 

 

ฉันกลับหอมาแต่งตัวในชุดแขนยาวขายาวรัดกุมครอบคลุมไปทุกส่วนสัด ใส่เข็มขัดรัดไว้อีกทีพร้อมทั้งยัดที่ช็อตไฟฟ้าไว้ในกระเป๋าข้างซ้ายเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น ฉันนั่งกำมือแน่นอยู่บนเตียงของตัวเองเพื่อให้หยุดสั่น พลางสูดลมเข้าเต็มปอดเพื่อเตรียมพร้อมกับทุกสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น...

 

 

ฉันอาจจะต้องเจอผู้ชายคนนั้น แต่แน่นอนว่าคราวนี้ฉันจะไปพร้อมกับพี่เป็ด...

 

 

ฉันจะไม่พลาดแบบคราวนั้นอีก ฉันพยายามคิดว่ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ไม่ช่วยให้ดีขึ้นสักนิด ภาพวันนั้นยังคงหลอกหลอนฉันและเป็นบาดแผลในใจร้ายแรงยิ่งกว่าอะไรดี สัมผัสสะอิดสะเอียนบริเวณใบหูทำให้ฉันอยากจะอ้วก

 

 

ไอ้คนสารเลว ไอ้แก่ตัณหากลับ!

 

 

ฉันสบถในใจก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น ความกล้าที่รวบรวมไว้ก็เริ่มกระเจิงขึ้นมาอีก

 

 

ไม่เป็นไร... ฉันจะต้องไม่เป็นไร ฉันบอกตัวเองแบบนั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางมั่นคงที่สุด ยังไงสักวันถ้าฉันยังคิดจะเป็นแฟนพี่เป็ดอยู่ ฉันก็ต้องเผชิญหน้ากับมันอยู่ดี!

 

 

ฉันเปิดประตูออกมาประชันหน้ากับใบหน้าหวานที่ยกยิ้มเหมือนเด็กๆ เขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวคลุมไปถึงข้อแขนกับกางเกงยีนส์สีซีด เขามองด้วยสายตาแพรวพราวและสว่างไสวทำให้ฉันมั่นใจว่ามันคุ้มค่าที่ฉันจะยอมเจ็บปวดเพื่อที่จะได้อยู่ข้างเขา

 

 

“นึกว่าจะแต่งตัวเป็นผู้หญิงกว่านี้ซะอีก เดทกันทั้งที” พี่เป็ดเบ้หน้าเมื่อเห็นเสื้อแขนยาวสีดำกับกางเกงยีนส์คลุมถึงตาตุ่ม แหงล่ะ... ฉันเองก็อยากใส่ชุดกระโปรงเหมือนกัน แต่มันดันไม่เอื้ออำนวยเพราะพ่อพี่นั่นแหละ L

 

 

“งั้นไม่ไปก็ได้นะ” ฉันกวนทำให้อีตาพี่เป็ดเบ้หน้า

 

 

“หลอกๆ แฟนพี่แต่งตัวยังไงก็น่ารักทั้งนั้นแหละ”

 

 

แหม ปากหวานเหลือเกินพ่อคุณ ^O^// เดี๋ยวให้สิบกะโหลก อิอิ ฉันกระโดดเข้าไปยืนใกล้ๆ พี่เป็ดก่อนจะสะดุ้งเมื่อฝ่ามือหนาคว้าเข้าไปจับและกุมมันไว้แน่นๆ ความรู้สึกกลัวก่อนหน้านี้ก็หดหายไปกับอากาศ ยังกับมีมนตร์วิเศษยังไงยังงั้น

 

 

“ไปเหอะ ไปช้ากว่านี้เดี๋ยวได้นอนบ้านพี่หรอก”

 

 

ดูพูดเข้า ใครจะไปนอนบ้านพี่เป็ดกัน! ฉันเบ้ปากก่อนจะเดินตามเขาไป แผ่นหลังกว้างทำให้ฉันนึกถึงสมัยก่อนตอนที่ฉันเดินตามเขา ราวกับว่าเราย้อนเวลาไปในก่อนหน้านั้น วันที่ไม่มีเรื่องให้ต้องคิด... ไม่มีอะไรมารบกวนใจ เหมือนกับตอนนี้ อยากนั่งไทม์แมชชีนไปเมื่อตอนนั้นจัง

 

 

ไม่นานพวกเราก็นั่งแท็กซี่มาลงที่หน้าบ้านพี่เป็ด มันยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ลมหายใจฉันเริ่มปั่นป่วนเมื่อเห็นรั้วบ้านสองชั้นสีขาว ภาพนัยน์ตากระหายที่อุบาทนั่นก็ล่องลอยเข้ามาจนฉันรู้สึกกระอักกระอ่วนมวนท้อง ฉันก้าวเท้าลงจากรถด้วยจิตใจไม่สู้ดีนัก ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มครึ่งทำให้รอบๆ มืดไปหมด แต่ก็ยังมีแสงไฟสลัวๆ น่ากลัวที่ทำให้ไรขนอ่อนฉันลุกชัน...

 

 

ตึก ตัก...

 

 

เหงื่อฉันเริ่มผุดซึมบริเวณหน้าผากและกรอบหน้าเมื่อมายืนจังก้าอยู่หน้าบ้านเขา สถานที่ที่ทำให้ฉันต้องหนีพี่เป็ดไปถึงสามปี ฉันล้างมือซ้ายเข้ากระเป๋าก่อนจะจับที่ช็อตไฟฟ้าไว้ตลอดเวลาราวกับหาที่ยึดมั่นทางจิตใจ พี่เป็ดไม่ได้สังเกตเห็นอาการประหลาดๆ ของฉัน เขายื่นมือมาจับข้างขวาก่อนจะเดินนำนิ่งๆ

 

 

ตึก ตัก...

 

 

ผู้ชายคนนั้นจะอยู่บ้านมั้ย ถ้าเจอกันฉันควรทำหน้ายังไง...

 

 

ฉันหันหลังกลับไปทันมั้ย ฉันกัดริมฝีปากแล้วเริ่มสั่นในทุกๆ ย่างก้าวหลังจากพ้นขอบประตูบ้าน ฉันถอนหายใจยาวเมื่อเห็นว่าไม่มีใครแม้ในบ้านจะเปิดไฟอยู่ก็ตาม ฉันมองซ้ายขวาและกลอกนัยน์ตากวาดไปรอบๆ อย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

 

ไม่มี... ผู้ชายสารเลวคนนั้นไม่อยู่

 

 

ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันไม่อยู่!! ฉันกรีดร้องดีใจก่อนจะยิ้มนิดๆ ให้กำลังใจตัวเองและอารมณ์ดีขึ้นในทันตาเห็น ความรู้สึกหดหู่เหมือนกลายเป็นฝุ่นผงเพียงเพราะรู้ว่าผู้ชายสารเลวนั่นไม่อยู่!

 

 

“ยิ้มอะไรเนี่ย”

 

 

“เปล่า”

 

 

“ก่อนเข้าห้องพี่ต้องหลับตานะ” พี่เป็ดว่าทำให้ฉันเลิกคิ้วสูง จะให้ฉันหลับตาทำไมวะ ถ้าฉันเดินสะดุดหกล้มหัวแตกใครจะรับผิดชอบ ตอบ!

 

 

“แน่ะ พี่คิดจะทำอะไรอัยย์ปะเนี่ย”

 

 

“ทำไมอ่ะ พูดแบบนี้อยากให้ทำ?

 

 

ไม่ใช่เฟ้ย! ฉันเบ้หน้าเป็นการปฏิเสธทำให้เขาหลุดขำ พี่เป็ดเดินอ้อมมาทางด้านหลังก่อนจะวางมือบนบ่าของฉันทั้งสองข้างทำให้ฉันสะดุ้งโหยงเพราะตกใจเพียงไม่กี่นาทีฉันก็มายืนอยู่หน้าประตูของที่เกิดเหตุ ความรู้สึกแปรปรวนก็เริ่มโหมเข้าใส่อีกครั้ง

 

 

ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ นะอัยย์... ไม่เป็นไร ฉันจะต้องไม่เป็นไร ฉันใช้มือซ้ายกำที่ช็อตไฟฟ้าไว้แน่นเพื่อเตือนตัวเองว่าฉันจะเอาตัวรอดได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

 

 

“ว้าย” ฉันสะดุ้งจนแทบจะดึงที่ช็อตไฟฟ้าออกมาใช้งานเมื่อจู่ๆ พี่เป็ดก็เอามือข้างนึงมาปิดตาฉันไว้ นี่ล้างมือแล้วใช่มั้ย เอามาแตะหน้าฉันเนี่ย เดี๋ยวเป็นสิวนะ!

 

 

“หลับตาๆ พี่จะเปิดห้องแล้วนะ” พี่เป็ดกระซิบชิดใบหูทำเอาใบหน้าฉันร้อนผ่าว เสียงบิดลูกกลอนดังกริ๊กพร้อมกับสายลมที่พุ่งเข้ามาปะทะใบหน้าจากหน้าต่างพัดให้ผมหน้าม้าของฉันปลิวไสว ร่างใหญ่ดันฉันเข้าไปในห้องก่อนจะเปิดมือออก ฉันลืมตาขึ้นมาและพบว่า... ไม่เห็นจะมีอะไรเลย -_-

 

 

“ไหนอะ ไม่เห็นมีอะไรเลย นี่ล่อลวงอัยย์มาปะเนี่ย?” ฉันตีหน้าเรียบก่อนจะกำที่ช็อตไฟฟ้าแน่นๆ สีเหลืองของห้องเขาทำให้ฉันเผลอจิกเล็บลงกับฝ่ามือ เตียงนอนที่เต็มไปด้วยประสบการณ์เลวร้ายทำให้มวลสารในกระเพาะเริ่มไหลย้อนเข้ามาจุกอยู่ที่ลำคอ

 

 

อึดอัด...

 

 

“เดี๋ยวๆ ต้องปิดไฟถึงจะเห็น”

 

 

“เอ้า แล้วเมื่อกี้พี่เป็ดจะเปิดไฟก่อนทำไม -_-” ฉันสวน เพราะหลังจากที่เขาเปิดประตูเข้ามา ฉันก็ได้ยินเสียงกดสวิตซ์ไฟด้วย พี่เป็ดหัวเราะก่อนจะปิดประตูห้องแต่ไม่ได้ล็อกมัน ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอเพราะยังคงหวาดระแวง ยิ่งอยู่ในห้องนี้ ฉันยิ่งหวาดระแวงเป็นสองเท่า!

 

 

“เดี๋ยวพี่นับหนึ่งถึงสามแล้วเราค่อยมองขึ้นไปข้างบนเพดานนะ”

 

 

“หือ”

 

 

“หนึ่ง” พี่เป็ดเหยียดยิ้มหวานโดยที่ไม่รู้ประสาว่าฉันกำลังเริ่มสั่นแรงขึ้นตั้งแต่เหยียบย่างเข้ามาในห้องนี้ สัมผัสเลวๆ นั่นก็เริ่มปรากฏชัดในความทรงจำมากขึ้น

 

 

“สอง”

 

 

ฮึก... ฉันกลั้นสะอื้นและตัวสั่นแรงขึ้นอีก ไม่เป็นไร ฉันต้องทนมันได้ ไม่เอา ไม่คิดสิ เลิกคิดเลยนะ อัยย์!

 

 

“สาม”

 

 

พรึ่บ!

 

 

ไฟทั่วทั้งห้องดับทำให้บริเวณรอบๆ ฉันมืดไปหมด ยิ่งมืดฉันยิ่งดำดิ่งในความน่ากลัวจนตัวสั่นรุนแรงและควบคุมมันไม่ได้ แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้ฉันก้าวพ้นจากความกลัวนั้นคือมืออบอุ่นที่กำลังแตะไหล่ของฉันไว้พร้อมกับความสว่างไสวที่ส่องลงมาจากเพดาน ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะรู้สึกได้ถึงความร้อนชื้นที่เริ่มปริ่มบริเวณขอบตา...

 

 

ดาวเรืองแสง...

 

 

หลายสิบกว่าดวงที่เรียงต่อกันเป็นชื่อของฉันและเขา... แสงสว่างที่ริบหรี่แต่เปล่งประกายในความมืดสนิทเหมือนกับความหวังอันน้อยนิดที่ฉันควรยื่นมือไปคว้าไว้ มันทำให้จิตใจฉันสงบลง

 

 

“อัยย์เคยบอกว่าไม่ชอบความมืด”

 

 

“...”

 

 

“พี่เลยสร้างดาวของพวกเราขึ้นมาไง เห็นปะ ไม่ต้องส่องกล้องดูดาวก็มองเห็น”

 

 

“ฟังดูเพ้อเจ้อเนอะ” ฉันหัวเราะก่อนจะชายนัยน์ตาไปยังคนข้างๆ ที่เห็นแค่กรอบหน้าลางๆ ว่าเขากำลังยิ้มอยู่

 

 

“เออน่า คิดซะว่าโรแมนติก”

 

 

“น้ำเน่าอ่ะดิ” ฉันขัดเขาแต่ความจริงแล้วก็ชอบ ฉันมองไม่เห็นรอบๆ บริเวณที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเลวร้าย เห็นแค่ดาวที่เป็นชื่อของพวกเราส่องแสงลงมา

 

 

“อัยย์รู้ปะว่า... อัยย์เป็นผู้หญิงคนแรกนอกจากแม่เลยนะที่ได้เข้าห้องพี่เนี่ย” พี่เป็ดว่าก่อนจะบีบมือฉันเบาๆ นี่พี่เป็ดจะบอกว่าเขาจริงจังกับฉัน หรือไม่มีใครคบกับเขานอกจากฉันกันวะ

 

 

ฉันแอบแซวเขาอยู่ในใจก่อนจะชะงักเมื่อเขาถามต่อ และมันเป็นคำถามที่ทำให้ฉันไปไม่ถูก เป็นคำถามที่ทำให้ฉันรู้ว่าดาวที่เปล่งประกายอยู่บนท้องฟ้า ต่อให้มันจะดูอยู่ใกล้เรามากแค่ไหน แต่ยังไงเราก็ไม่มีทางที่จะ...

 

 

“แต่อัยย์ไม่ได้เข้ามาที่ห้องพี่ครั้งแรกใช่มั้ย?

 

 

คว้ามันลงมาได้

 

 -100%-





เจ็บปวดดดด TOT
เรื่องนี้กำลังรีไรท์อยู่เลยแอบลงช้านิดนึง
ไม่ว่ากันเนาะ เม้นกันหน่อยน้าาา เค้าเหงาอ่า T^T






#ไส้ติ่งพี่เป็ด



ติดตามในเพจนะคะ
https://www.facebook.com/jennyrenger01

---------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,600 ความคิดเห็น

  1. #2334 poppy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 12:01
    พี่เป็ดรู้ได้ไง งืออออออออ งงแรงงงงงงงงง T^T?
    #2,334
    0
  2. #1962 รัสสะตะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:20
    อีพี่เป็ด ทำไมเป็นอย่างนี้
    #1,962
    0
  3. #1938 FernIndy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 11:08
    ไรท์มาอัพเร็ววววว พลีสส
    #1,938
    0
  4. #1937 Narny'z Choki (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 10:42
    รอนานล้ะน้าา
    #1,937
    0
  5. #1936 รัสสะตะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 08:25
    เอาละไง
    #1,936
    0
  6. #1935 Som Na Kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 15:09
    เมื่อไหร่จะอัพพพพ
    #1,935
    0
  7. #1934 FernIndy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 14:55
    โมเม้นกำลังดีแต่ก็ยังแฝงดราม่าเอาไว้ สนุกมากอ่าาาา
    #1,934
    0
  8. #1924 Som Na Kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 09:12
    เมื่อไหร่จะอัพพพพพ
    #1,924
    0
  9. #1923 peepo_Private (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 05:54
    ทิ้งความช็อค! ให้กันอีกแล้ววววววว แงงงงงงงอย่าเพิ่งดราม่าเลย นี่มันมรสุมชีวิตชัดๆ เด๋วชีวิตก้อดี๊ดี เด๋วก้อเฮงซวย แงงงงงง สงสารไอว่ะคะโว๊ยยยยยยยยยยย ใครก้อได้มาเอาเราไปซับน้ำตาล่วงหน้าที 55555555555555
    #1,923
    0
  10. #1922 I love 도경수 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 13:37
    ต่อด่วนเลยไรท์ รอๆค่า *0*
    #1,922
    0
  11. #1921 Hideko_fifth (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 11:20
    ตั้งแต่เริ่มอ่านนิยายของพี่มา ชอบทุกเรื่องเลยค่ะ ขอโทษที่บางครั้งไม่ได้ไปเม้นนะคะ แต่อยากจะบอกค่ะ ว่าพี่สุดยอดจริงๆ พี่เก่งมากเลยค่ะ คือพี่แต่งแล้วมันได้อารมณ์ มันไม่ง้องแง้ง หรือแรงไป มันเหมือนกับกำลังศึกษาชีวิตจริงๆของโลกอยุ่เลยค่ะ



    สุ้ๆต่อไปนะคะเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
    ขอบคุณที่สร้างนิยายเจ๋งๆให้พวกเราได้อ่านกันนะคะ
    #1,921
    0
  12. #1920 S.BAM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 23:22
    เกิดอารา้ยยยย
    #1,920
    0
  13. #1918 ฺBarbara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:34
    มาต่อ เร็วๆน้า
    #1,918
    0
  14. #1917 Narny'z Choki (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 18:47
    อัยบอกพี่เป็ดเล้ยย
    #1,917
    0
  15. #1916 Som Na Kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 18:01
    อัพต่อไวๆนะค้าา
    #1,916
    0
  16. #1915 Autchittha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 17:38
    อัพต่อน่ะค่ะ
    #1,915
    0
  17. #1914 p.numwa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 17:26
    อัยย์บอกพี่เป็ดไปเลยยยยย
    #1,914
    0
  18. #1913 Mi-ti (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 16:11
    อัพเยอะๆน้าาาาาาาา
    #1,913
    0
  19. #1910 Som Na Kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:06
    เมื่อไหร่จะอัพพพพพ
    #1,910
    0
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. #1905 AmiTie Ours (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:04
    เจิมค่า
    #1,905
    0
  22. #1904 gbeammm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:29
    เจิมมม
    #1,904
    0
  23. #1901 AmiTie Ours (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:06
    เจิมๆ
    #1,901
    0
  24. #1900 AmiTie Ours (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:06
    เจิมๆๆ
    #1,900
    0
  25. #1899 Som Na Kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:59
    เจิมมมมม
    #1,899
    0