โอ ♥ あひるLOVE AHIRU [O] สมการรัก ฤดูมรสุม

ตอนที่ 14 : ♥ あひる P-PEDzll EP10 ll When we wake from dreams 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 พ.ค. 58







K.Will - Only Person


11

When we wake from dreams

 

 

          “ครั้งแรกดิ อัยย์จะเคยเข้าห้องพี่ได้ไง” ฉันโกหกก่อนจะกำมือแน่นเพื่อให้ตัวเองหยุดสั่น พลันภาพอุจาดก็แทรกเข้ามาในคลื่นสมองของฉันอีกแล้ว

 

 

“แต่พี่เจอตุ้มหูที่พี่ซื้อให้อัยย์พร้อมชุดเดรสบนเตียงพี่” เสียงของเขาพูดขึ้นทำให้ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ดวงหน้าสะอาดสะอ้านแต่แฝงไว้ด้วยความร้ายกาจล่องลอยเข้ามาทำให้ฉันหายใจลำบากจนต้องทุบหน้าอกดังตุ๊บเพื่อไล่ความรู้สึกบ้าๆ นี่ออกไป เป็นเพราะมันมืดมากพี่เป็ดจึงไม่เห็นว่าฉันกำลังตีสีหน้าแบบไหน นัยน์ตาเริ่มร้อนชื้นขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพยายามจะดึงมือตัวเองออกจากมือเขาแต่พี่เป็ดไม่ยอมปล่อยทำให้แรงสั่นสะเทือนจากลำแขนถ่ายทอดไปยังเขาด้วย

 

 

ตุ๊บ

 

 

ฉันใช้มือข้างที่ว่างตบหน้าอกตัวเองเพื่อคงสติเอาไว้ เรี่ยวแรงที่มีเริ่มสูบหายไปในอากาศเพราะภาพความทรงจำแสนทุเรศทุรังทำให้ขาฉันเริ่มสั่นจนยืนแทบไม่ไหว นัยน์ตาสั่นระริกนั่นหันไปสบกับเขาท่ามกลางแสงจากดาวเรืองแสง

 

 

ฉันจะตอบยังไงดี...

 

 

ฉันจะบอกเขาว่ายังไงดี...

 

 

ทั้งที่ฉันตั้งใจจะเผชิญหน้ากับความจริงแล้วแต่พอถึงเวลาฉันกลับทำไม่ได้ ลมหายใจฉันเริ่มขาดห้วงและเบาบางลงทุกขณะ การกลั้นสะอื้นท่ามกลางความรู้สึกร้อนวาบที่แล่นพล่านไปมาในทรวงอกทำให้ฉันรู้สึกแย่

 

 

ถ้าฉันบอกไปเขาจะเชื่อฉันมั้ย...

 

 

ตุ๊บ

 

 

ฉันสับสนจนได้แต่ทุบหน้าอกตัวเองเบาๆ เหมือนกับที่เคยทำ สับสนจนร่างกายฉันอ่อนล้าขาทรุดลงกับพื้นในเวลาต่อมา ฉันจะบ้าตายแล้ว อึดอัดและไม่รู้จะบอกยังไง...

 

 

“อัยย์...” พี่เป็ดเบิกตาโพลงก่อนจะเดินไปเปิดสวิตซ์ไฟและผงะกับใบหน้าของฉันที่แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตา ร่างกายฉันสั่นเทิ้มอย่างควบคุมไม่ได้ “อัยย์ร้องไห้ทำไม?

 

 

ฉันอยากออกไปจากที่นี่ อยากหนีไปให้ไกลจากตรงนี้ ฉันไม่น่ากลับมาเลย เพราะพอฉันย้อนกลับมาคนตรงหน้าก็ทำให้ฉันลังเล อยากจับมือ อยากอยู่กับพี่เป็ด อยากอยู่กับคนที่ทำให้ฉันยิ้มและร้องไห้ได้ แต่ทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องมาเกิดขึ้นกับฉัน... ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงกล้าทำได้ลงคอ!

 

 

“มันเกี่ยวกับเรื่องที่ทำให้อัยย์หนีไปใช่มั้ย” คนตรงหน้าว่าก่อนจะคุกเข่าลงมาและซับน้ำตาให้ฉัน นัยน์ตาสีน้ำตาลฉายแววเป็นห่วง ฉันคิดว่าถ้าเล่าไปเขาอาจจะเชื่อฉันก็ได้ ถ้าผู้ชายคนนั้นน่ะไม่ใช่พ่อของเขาเอง...

 

 

ฉันเกาะไหล่ของเขาก่อนจะบีบมันเบาๆ ไม่รู้จะตอบคนตรงหน้ายังไง อึดอัดจนร้อนรนและทุรนทุรายทรมานกว่าโดนไฟร้อนๆ มาแผดเผา ยิ่งเขามองมาอย่างห่วงใยและแคร์ฉันมากเท่าไหร่ คำพูดในใจยิ่งถูกผลักเข้าไปให้ลึกลงมากเท่านั้น

 

 

เผชิญหน้า... สุดท้ายยังไงเราก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง นั่นคือสิ่งที่ฉันตั้งใจเอาไว้ถึงได้ยอมมาเหยียบที่นี่เป็นครั้งที่สอง ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดทางปากและเผลอจิกปลายเล็บที่เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา ริมฝีปากสั่นพร่าและลำคอแห้งผากทำให้ฉันไม่แน่ใจว่าจะตอบเขากลับไปได้ครบทุกประโยคที่อยากพูดมั้ย...

 

 

“พี่เป็ด...”

 

 

มันถูกต้องใช่มั้ย... ฉันควรพูดมันออกไปรึเปล่า ฉันยังคงวนเวียนกับความคิด นัยน์ตาอ่อนโยนของเขาสบเข้ากับฉัน ฝ่ามือหนาสอดเข้ามาในเรือนผมเป็นเชิงปลอบโยน

 

 

“พูดมาสิ พี่จะฟัง”

 

 

“...”

 

 

“อย่าเก็บเอาไว้เลยนะ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มทำให้ฉันสงบลง ฉันกำมือแน่นและหลับตาพริ้มก่อนจะกลั้นใจตอบในสิ่งที่ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าจะเป็นยังไง...

 

 

“วันนั้น” ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆ รู้สึกได้ถึงความเค็มปร่าจากน้ำตาที่ไหลเข้าริมฝีปาก ฉันสบตาเขานิ่งพลางพูดด้วยน้ำเสียงแห้งผากและริมฝีปากสั่นพร่า “พ่อพี่จะข่มขืนอัยย์...”

 

 

พี่เป็ดชะงัก ไม่มีเสียงใดๆ จากเขาอีก บรรยากาศของพวกเราตกอยู่ในความอึดอัด ในขณะที่ฉันพยายามกลั้นสะอื้น ถึงฉันไม่พูดวันนี้สักวันความจริงก็ต้องเปิดเผยออกมาอยู่ดี...

 

 

ฉันตัดสินใจถูกแล้วใช่มั้ยที่พูดออกไป...

 

 

นัยน์ตาของพี่เป็ดเริ่มสั่นระริกก่อนจะมองมาทางฉันอย่างต้องการคำยืนยันว่าจริงมั้ย ฉันได้แต่มองตอบกลับไปแทนคำพูด ฉันไม่รู้ว่าการเดิมพันครั้งนี้ มันจะไปทางไหน แต่สิ่งนึงที่ฉันรู้คือ...

 

 

“อัยย์พูดอะไร...”

 

 

การรับฟังไม่ได้หมายถึงรับได้

 


 

 -40%-

 

ต่อมา...

 

 

          พี่เป็ดกลับมาส่งฉันที่หอแล้วไม่ได้กล่าวถึงเรื่องที่ฉันพูดเลย ใบหน้าหวานยังคงความอึ้งและตกตะลึงในสิ่งที่ฉันพูด ฉันเข้าใจดีเพราะถ้าเป็นฉัน...

 

 

          ก็คงพูดไม่ออกเหมือนกัน แต่ไม่รู้สินะ เพราะฉันก็ไม่เคยสัมผัสสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวจริงจังสักทีเลยไง

 

 

“รีบๆ เข้านอนนะ” เขาว่าแล้วแสร้งยิ้มแห้งๆ ฉันยิ้มกลับ ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้แต่ฉันกลับไม่ค่อยโอเคกับมัน อุตส่าห์เตรียมใจมาแล้ว...

 

 

 แต่ก็รู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าแล่นแปล๊บจี้เข้าหัวใจให้ชาด้านไปเป็นแถบ เมื่อใบหน้าสดใสนั่นหม่นหมองลง ฉันไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดีก็เลย...

 

 

“พี่เป็ดไม่ต้องคิดมากหรอกนะ”

 

 

“...”

 

 

“เรื่องพ่อพี่เป็ดกับเรื่องของพี่เป็ด อัยย์ไม่ได้เหมารวมกันหรอกนะ” ฉันว่าก่อนจะยื่นมือไปจับมือเขาไว้ กลัวว่ามันจะหายไป “ทิ้งมันไว้ในอดีตเถอะ”

 

 

ฉันบีบมือเขาเบาๆ แอบสงสัยว่าทำไมฉันจะต้องเป็นฝ่ายทำแบบนี้ด้วย ทั้งที่คนโดนกระทำมันฉันแท้ๆ ให้ตายเหอะ  คนตรงหน้าเหยียดยิ้มรับก่อนจะขยี้หัวฉันสองที -*-

 

 

“น่ารักว่ะ”

 

 

-///-

 

 

“อยากคบกับคนน่ารักก็ต้องทำตัวน่ารัก รู้ยัง?” ฉันว่าก่อนจะปิดใบหน้าเพราะพูดเองเขินเอง ให้ตาย อะไรของฉันวะเนี่ย พี่เป็ดยิ้มขำก่อนจะโบกมือลาแล้วปิดประตูลงพร้อมกับการถอนหายใจยาวๆ ของฉัน แผ่นหลังพิงประตูก่อนจะเลื่อนทรุดลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน สักวันมันจะต้องผ่านพ้นไปแน่ๆ ให้พี่เป็ดรู้เอาไว้ตั้งแต่ตอนนี้ยังจะดีเสียกว่า เพราะถ้าวันนึงเรายังคบกันอยู่ เขาจะได้รู้ว่าฉันไม่อยากอยู่ใกล้กับพ่อของเขา...

 

 

นี่ฉันคิดไกลไปปะวะ ทำยังกับจะแต่งงานกันยังไงยังงั้นอ่ะ -*-

 

 

ฉันสูดลมหายใจเข้าปิดเพื่อเรียกพลังก่อนจะตบหน้าตัวเองสามที เอาล่ะ! สู้ตาย เรื่องแค่นี้ยังเบาๆ ด้วยซ้ำ นอกจากพ่อพี่เป็ดแล้วยังมีแม่ของเขาอีก ฉันคงกระอักกระอ่วนใจน่าดูถ้าได้เจอเธออีก... แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้นฉันก็ยอมถ้าได้อยู่ข้างๆ เขา ฉันลุกพรวดก่อนจะหลับตาพริ้มจินตนาการถึงดาวเรืองแสงที่ติดไว้ที่ห้องของเขา...

 

 

มันเป็นชื่อพวกเรา...

 

 

และฉันหวังว่ามันจะส่องสว่างอยู่อย่างนั้นแต่ดูเหมือนว่าฉันจะหวังมากไปหน่อย เพราะในไม่กี่ชั่วโมงต่อมาพี่เป็ดก็ส่งแมสเสจมาสั้นๆ สามคำ

 

 

แต่ทำให้ฉันจำไปจนตาย!

 

 

Massage from P’Ped: ‘เลิกกันเถอะ

 

-70%-






โฮกกกกกก ตบอีพี่เป็ดดด ตบๆๆๆๆ TOT
เรื่องนี้กำลังรีไรท์อยู่เลยแอบลงช้านิดนึง
ไม่ว่ากันเนาะ เม้นกันหน่อยน้าาา เค้าเหงาอ่า T^T






#ไส้ติ่งพี่เป็ด



ติดตามในเพจนะคะ
https://www.facebook.com/jennyrenger01

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,600 ความคิดเห็น

  1. #2571 paracatamol1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:25
    อีพี่เป็ดแทนที่จะปลอบบ
    #2,571
    0
  2. #2569 mukmixdada (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 21:33
    ตบเป็ดผิดมั้ย
    #2,569
    0
  3. #2335 poppy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 12:16
    พี่เป็ด!!!! ทำไมทำแบบนี้!!!!! ฮือออออออออออ อินแรงงงงงงงงง TToTT !!!!!
    #2,335
    0
  4. #2033 Duklass (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 00:06
    ไอส๊าดดดดดดดดด!! ขอโทษที่หยาบคายค่ะ แต่ตอนนี้อินทะลุปอด ฮืออๆ สงสารอัยย์อ่าทำไมไรท์ใจร้ายอย่างเน้ ToT
    #2,033
    0
  5. #2025 TKmail (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 01:08
    อัพเถอะ จิร้องไห้แย้วค่าาา
    #2,025
    0
  6. #2024 ยะยะยะยะเเยม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 19:46
    อีพี่เป็ดเลวโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกTTToTTT
    #2,024
    0
  7. #2023 สุธาพร อากาศเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 16:15
    ได้โปรด อัพพี่เป็ดให้น้องเนยผู้ตาแบ๊วด้วยเถิด *^*
    #2,023
    0
  8. #2022 สุธาพร อากาศเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 16:14
    อยากใจร้ายเลยน้าา อัพพี่เป็ดข้าเถอะ T^T
    #2,022
    0
  9. #2020 สุธาพร อากาศเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:10
    อัพเถอะน้าาพี่เจนคนฉวยย อยากอ่านต่อแบ้ววว
    #2,020
    0
  10. #2019 สุธาพร อากาศเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:09
    จะตบอีพี่เป็ด! ทำแบบนี้ได้งายยยยย!?!?
    #2,019
    0
  11. #2015 สุธาพร อากาศเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 21:49
    แบบว่ามันจี๊ดที่ใจ อิพี่เป็ดมาทำให้รักแล้วก็ตบหน้ากันอย่างนี้หรอ!?!
    #2,015
    0
  12. #2014 Natwara Wongthong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 18:25
    ยังไงวะ พอไม่บอกก็จะให้บอก แต่พอบอกไปแล้วกลับไม่เชื่อ
    #2,014
    0
  13. #2013 รัสสะตะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 05:53
    อัยย์อย่าไปสนใจพี่เป็ดเลยนะ ไปมีชีวิตดีๆ อันสดใสโชติช่วงชัชวาล ให้พี่เป็ดมันมาเสียดายทีหลัง หึหึ
    #2,013
    0
  14. #2011 panda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 22:13
    ก็มันเป็นความจริงปะว่ะ เออ พอบอกแล้วแม่งก็ไม่เชื่อ มาบอกเลิกเฉย เจ็บว่ะ
    #2,011
    0
  15. #2009 Natwara Wongthong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 22:21
    รีบๆมาอัพต่อน่ะ  รออยู่
    #2,009
    0
  16. #2006 Light in the Dark (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 11:15
    3คำสั้นๆแต่เจ็บชิบหาย.... ทำไมไรต์ทำแบบเน้~! อัยย์!ทิ้งมันแล้วไปหาคนใหม่เลย~!
    #2,006
    0
  17. #2005 S.BAM (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 11:10
    เกลียดดดมันนน
    #2,005
    0
  18. #2004 som.vrs (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 20:57
    เลิกไปน่ะดีแล้ว งอนนังเป็ด
    #2,004
    0
  19. #2003 monjubjub (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 01:47
    อีพี่เป็ดดดดดดดT_Tรีบๆ อัพน้าาา
    #2,003
    0
  20. #2002 Wirichya_PH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 20:18
    พี่เป็ดดดดดดดดด อย่าเลิกกับอัยย์เลยนะะะ
    #2,002
    0
  21. #2001 I love 도경수 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 17:48
    กรี้ดดดดดดดดดดด อิพี่เป็ด ช้านสงสารน้องอัยย์ TAT
    #2,001
    0
  22. #1998 maya1811 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 20:56
    คำสามคำ มันโคตรจิีดเลย โฮ~น้ำตาจิไหล

    เกลียดพี่เป็ด สงสารนางเอก ไม่เข้าใจพระเอก เลยเถอะ หึ โกรธะะะ
    #1,998
    0
  23. #1997 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 22:36
    เจิมมมม
    #1,997
    0
  24. #1995 Honey Eng (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 14:14
    ทำงี้ได้ไงวะ...
    #1,995
    0
  25. #1993 Natnicha Sawatdiphol (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 19:51
    เลิก!? บ้ารึเปล่า อยากรู้ว่าหายไปเพราะอะไรก็บอกแล้วไง อะไรอะ ตบมั้ยจะได้จบ อีพี่เป็ดแม่ง .. Ps.1ขอโทษค่ะ อินไปหน่อย555555 Ps.2สู้ๆนะไรต์ จะรออัพตอนต่อไปค่ะ Ps.3รักไรต์นะเหวยย Ps.4สงสารอัยย์
    #1,993
    0