[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 53 : Episode 40 : Dear Prince(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    4 พ.ค. 52

#Prince OF TenniS#
[ EpiSodE
 40 ]



- [ความเดิมตอนที่แล้ว] -

สิ้นสุดการแข่ง ทุกคนไม่ว่าจะเจ้าชายหรือเจ้าหญิง หรือแม้แต่คนอื่นก็ไปตามเส้นทางของตัวเอง....

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

วันนี้เป็นวันที่ทั้งสองได้แก่นารุมิและฮารุสะจะออกเดินทางกัน เพราะฉะนั้นพวกเซงาคุทั้งหลายจึงแตกแยกออกไปเป็นสองกลุ่มเพื่อไปส่ง

สําหรับนารุมิแล้วมีคนไปส่งอย่างท่วมท้น พวกเขาส่วนใหญ่จะหนักมาทางนี้และแน่นอนว่าพ่อแม่ของทาคาระทั้งสองก็มาด้วยเช่นกัน

"ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ^  ^ /" นารุมิบอกพร้อมกับยิ้มให้อย่างสุภาพ ตอนนี้รถไฟขบวนที่เธอจะขึ้นใกล้ได้เวลามาแล้ว

"รักษาสุขภาพด้วยนะนารุ" คุณพ่อ(ของสองพี่น้อง)พูดตามมาด้วยคุณแม่

"แล้วฝากสวัสดีคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะจ๊ะ"

"ค่ะ!" นารุมิรับคําก่อนหันไปมองด้านหลังที่ตอนนี้รถไฟมาถึงสถานีแล้ว และนี่คือสัญญาณว่าได้เวลาที่จะต้องไปแล้ว

"งั้น...ไปก่อนนะคะ"

"อืม แล้วอย่าลืมบอกซาเอกิด้วยนะว่าดูแลเธอให้ดีๆล่ะไม่งั้นเจอฉันแน่" ฟูจิพูด นารุมิหลุดขําออกมานิดนึงก่อนหันหลังเดินไป

"อย่าลืมมาหากันบ้างน้านารุมิ" ฮิซาเมะตะโกนไล่หลังนารุมิ เธอหันกลับมามองแล้วยิ้มกว้าง

"จ้า!"


อีกด้านนึงซึ่งอยู่กันคนละสถานี คนที่มาส่งฮารุสะก็อันได้แก่อินูอิและเทะสึกะแค่สองคนเท่านั้น ส่วนพ่อแม่ของเธอก็ดันมาไม่ว่างกันซะได้ แต่ถึงจะไม่ค่อยมีคนมาส่งแค่นี้เธอก็ดีใจแล้วล่ะ...!

"ดีใจนะที่นายมาส่งเนี่ยซาดาฮารุ...แล้วก็นายด้วยนะเทะสึกะ" ฮารุสะพูดก่อนหันมองเทะสึกะที่ยังคงมีใบหน้าเช่นเดิมตามปกติ

"ถึงที่นู่นเมื่อไรคาดว่าพวกเร็นจิคงมารออยู่แล้วล่ะนะ" อินุอิพูดแล้วยิ้มนิดๆ ตอนนี้บนหน้าเขาไม่มีผ้าพันแผลนั่นแล้ว

"คงไม่หรอกมั้ง หลังจากที่แพ้พวกนายไปยังไงซะเก็นอิจิโร่คงต้องจัดการให้เร็นจิเพิ่มเมนูฝึกแน่ ไม่มีทางที่พวกเขาจะมาหรอก" ฮารุสะพูดแล้วเบนหน้าไปทางอื่น แต่ฟังจากน้ำเสียงเหมือนเธอพูดโกหกอยู่

"ปากไม่ตรงกับใจเอาซะเลยนะเธอเนี่ย..." อินูอิพึมพําเบาๆแต่ไม่วายที่เธอจะได้ยิน

"อะไรนะ..!?"

"อ้อเปล่าไม่มีอะไรหรอก ไปได้แล้วมั้งรถไฟมาแล้วนะ" อินูอิตอบปัดๆก่อนทักเธอ เธอหันกลับไปดูแล้วหันกลับมามองพวกเขาอีกครั้ง

"งั้น..ฉันไปก่อนนะ รักษาสุขภาพด้วยล่ะซาดาฮารุ ส่วนนายก็ขอให้ไหล่หายสนิทนะ" ฮารุสะพูดเสียงอ่อน อินูอิพยักหน้ารับเบาๆส่วนเทะสึกะที่ตามปกติจะพยักหน้าหรือไม่ก็ตอบอืมอย่างเดียวกลับพูดมากกว่านั้น

"อืมรักษาตัวด้วยล่ะ แล้วก็ขอบใจสําหรับความเป็นห่วง" เทะสึกะพูดจบแล้วหลบสายตาฮารุสะที่มองมาอย่างรักษามาด ฮารุสะยิ้มออกมาก่อนหันหลังเดินไปขึ้นรถไฟโดยไม่หันกลับมาอีก

รถไฟเคลื่อนขบวนออกจากสถานีช้าๆ ฮารุสะจัดการเก็บกระเป๋าสัมภาระก่อนมานั่งลงที่เบาะพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆพลางมองออไปนอกหน้าต่างรถไฟ

"ชอบยัยนั่นล่ะสิเทะสึกะ" อินูอิเอนไปกระซิบเทะสึกะหลังจากที่รถไฟเคลื่อนออกไป เทะสึกะไม่ตอบอะไรแถมยังเดินหนีอีก

"สายตานายมันฟ้องอยู่ทนโท่นาเทะสึกะ" อินูอิรีบเดินตามเทะสึกะอย่างรวดเร็วและไม่วายที่จะพูดจี้เทะสึกะต่อไม่หยุด

"......"

"อืม แต่นายก็เลือกถูกคนแล้วล่ะนะ..." อินูอิพูดขึ้นมาลอยๆและดูเหมือนเทะสึกะจะมีเงี่ยหูฟังอีกต่างหาก 0    0

"เพราะหนึ่งเธอชอบคนที่ดูเป็นผู้ใหญ่ สองพึ่งพาได้และสามคือต้องตัวสูง ซึ่งทั้งสามข้อนี้นายมีครบถ้วนแต่ฉันไม่รับประกันหรอกนะ"

'แล้วจะบอกให้ความหวังทําไมกัน -    - ' เทะสึกะคิด

...........

รถไฟจอดลงที่สถานีจิบะ เด็กสาวผมดําเอื้อมไปหยิบสัมภาระลงมาก่อนเดินออกมาจากรถไฟ เมื่อเท้าแตะลงพื้นสถานีก็เริ่มมองหาทันที

'พวกซาเอะซังยังไม่มางั้นหรอ...' นารุมิคิด แต่เนื่องจากตอนนี้คนยังไม่เยอะมากเธอจึงค่อนข้างเป็นจุดเด่นด้วยหน้าตาอันน่ารักบวกกับชุดที่เธอใส่ รวมๆแล้วเหมือนตุ๊กตาที่มีชีวิตไงงั้น

วูบ~...

"อ๊ะ!!?" มีใครบางคนเอามือมาปิดตาเธอ แต่เธอก็รู้ดีว่าคนที่เล่นแบบนี้มีอยนู่เพียงคนเดียวเท่านั้น นารุมิแกะมือคนขี้เล่นออกก่อนหันกลับไป

"เรียวซั~ง เล่นแบบนี้อีกแล้วนะ" นารุมิพูดด้วยใบหน้าบึ้งนิดๆ

"ฮะๆๆต้อนรับการกลับมานะนารุจัง" คิซาราสึพูดอย่างอารมร์ดี

"เฮ้ถอยไปก่อน ต้องให้เจ้าของเขาก่อนสิ" คุโรบาะพูดแล้วดึงคิซาราสึออกก่อนผลักซาเอกิเข้าไปแทน

"เฮ้ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้เฟ้ย" ซาเอกิพูดอย่างเขินๆก่อนเดินไปอยู่หลังนารุมิ

"เอ้า!ไปกันเถอะ วันนี้เรามีปาร์ตี้เลี้ยงต้อนรับเธอนะ" ซาเอกิพูด

"เอ๋!?"

"รีบไปเถอะคร้าบ เร็วๆๆ" อาโออิพูดอย่างตื่นเต้นแล้วรีบวิ่งนําไปทันทีตามด้วยคนอื่นเหลือเพียงซาเอกิและเธอแค่สองคน นารุมิเอ๋ออยู่สักพักก็ยิ้มออกมาบางๆอย่างนึกขอบคุณ



ส่วนฮารุสะเองก็ถึงสถานีหลังนารุมิประมาณสิบนาที เธอเดินออกมาพร้อมกระเป๋าสัมภาระและทันทีที่ออกจากรถผ่านประตูออกมาก็กลายเป็นจุดสนใจทันทีเพราะเธอตอนนี้ไม่ต่างอะไรไปจากนางแบบแต่ก็มีสีหน้าที่เรียบเฉยเอามาก

เธอหันมองซ้ายขวาสองสามทีเพื่อมองหาว่าจะมีคนมารับไหมแต่ดูเหมือนความหวังนั้นจะค่อยๆลดลงช้าๆเพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่เจอคนที่เธอกําลังรอ

'ว่าแล้วเชียว...ที่ซาดาฮารุพูดมาไม่จริงเลยสักนิด' ฮารุสะคิดก่อนตัดสินใจเดินออกจากสถานีโดยไม่คิดจะรอใครอีกแล้วเสียงคุ้นหูของใครบางคนก็ดังขึ้นระหว่างที่เธอกําลังเดินขึ้นบันได

"ก็บอกแล้วไงว่าให้รีบๆหน่อยอ่ะรองกัปตันซนาดะรุ่นพี่นิโอ เลยเวลามาสองนาทีแล้วนะ!"

"อย่าบ่นน่าคิริฮาระ อีกอย่างแค่สองนาทีเองทันอยู่แล้ว" นิโอพูด

"เอาน่า ทั้งสองคนหยุดทะเลาะกันได้แล้ว..." สุภาพบุรุษยางิวพูดขึ้น ตอนนี้พวกเขาหยุดเดิน(วิ่ง)เพื่อมาหยุดคนสองคนที่เอาแต่ทะเลาะกันมาตลอดทางที่มานี่

"ถ้ายังไม่รีบกันเดี๋ยวก็ไม่อยู่รอซะเลยนะอาคายะ นิโอ..."

"นั่นสิ!เดี๋ยวรุ่นพี่ฮารุเขาไปก่อนกันพอดี จริงไหมรุ่นพี่อ๊ะ!!...." คิริฮาระพูดจบก็หันไปขอความเห็นกับฮารุสะที่ยืนกอดอกพิงกําแพงตรงบันไดดูทั้งสองทะเลาะกันอย่างสบายใจเฉิบ เมื่อคิริฮาระเห็นเธอก็ต้องอุทานออกมา นี่รุ่นพี่เขามาอยู่ตรงนี้นานแล้วหันหรอเนี่ย!?

"ระ..รุ่นพี่มาอยู่นี่เมื่อไรอ่ะ ^  ^a" คิริฮารุถามพลางยิ้มแหยๆ

"ก็ก่อนที่พวกนายจะมาล่ะนะ" เธอตอบแล้วเดินขึ้นมาหาพวกเขาก่อนเอาแขนพาดคอคิริฮารุแล้วพูดพลางยิ้มว่า

"ตอนแรกไม่เห็นพวกนายนึกว่าจะไม่มากันซะและ"

"ก็เพราะรุ่นพี่นิโอกับรองกัป...." คิริฮาระเตรียมรายงานความผิดของนิโอกับซานาดะแต่ก็โดนฮารุสะปิดปากซะก่อน

"ไม่ต้องโบยความผิดหรอก แค่มากันก็ดีใจแล้วล่ะ แต่ความจริงคนมาส่งแค่สองคนก็จะตายอยู่แล้วล่ะ" ฮารุสะพูดจากนั้นก็มีเสียงบางอย่างขัดบทสนทนากลางคัน

"เสียงอะไรน่ะ แมวงั้นหรอ!?" บุนตะพูด นิโอเดินวนสํารวจเธอก่อนจัดการเปิดเป้ที่เธอสะพายมาซึ่งเสียงมาจากในนี้

"เฮ้ยแมวจริงๆว่ะ!"

"มิรุกับมิเทะนี่นา เอาขึ้นรถไฟมาได้ไงเนี่ย!?" ยางิวพูด

"ก็ใส่เป้เอาขึ้นรถไฟมาน่ะสิไม่น่าถาม เอ้า!จะไปกันได้ยัง ยืนคุยแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไรนะคนงี้มองมากันเต็มเชียว" เธอบอกแล้วพวกเขาก็ลองมองรอบๆดูและก็จริงอย่างที่เธอว่า

"คนเขามองเธอนั่นแหละไม่ใช่อะไรหรอก" ยูคิมูระพูดแล้วยิ้มอย่างเช่นเคย

"คงงั้นมั้ง...คงรวมพวกนายด้วยล่ะมั้ง ราชันย์ริคไคนี่นา" ฮารุสะพูดแล้วชี้พวกเขา

"ตอนนี้พวกเราไม่เด่นเท่าไรร้อกเพราะไม่ได้ใส่เสื้อชมรมมาหนิ" บุนตะพูดอย่างสบายๆ ตอนนี้พวกเขาทุกคนไม่ได้ใช่เสื้อกี้ฬาแต่ใส่ชุดไปรเวทมาต่างหากเพราะฉะนั้นจึงลดความเด่นลงไปเยอะ

แล้วหลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากสถานีรถไฟตรงสู่บ้านของฮารุสะ วันนี้เป็นวันหยุดคาดว่าน้าเธอคงรออยู่แล้วล่ะ

ระหว่างทางบทสนทนามีขึ้นเต็มที่โดยเฉพาะคิริฮาระที่ดูเหมือนจะตัวติดกับฮารุสะแทบจะยิ่งกว่ากาวตราช้างซะอีก

"เฮ้เจ้าคิริฮาระเกินไปหน่อยมั้ง" บุนตะเอามือไขว้หลังหัวแล้วพูด

"เป็นตามปกติอยู่แล้วนี่นา" แจ็คกัลพูด

"สงสัยแบบนี้ซานาดะคุงคงทําอะไรคิริฮาระไม่ได้แล้วล่ะมั้ง" ยางิวพูดแล้วดันแว่นพลางมองฮารุสะสลับไปมากับซานาดะ

"น่าสงสารจังน้า" นิโอพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนก่อนจัดการดึงคิริฮาระออกจากฮารุสะโดยได้ความร่วมมือจากบุนตะอีกแรง

"ยังเหมือนเดิมเลยนะอาคายะน่ะ" ฮารุสะเดินมาเทียบข้างๆซานาดะ

"ตามปกติอยู่แล้วถ้ามีเธออยู่น่ะ" ซานาดะพูด

"คงไม่ได้ให้เร็นจิเพิ่มโปรแกรมฝึกใช่ไหมเก็นอิจิโร่"

"เปล่าเลย ซานาดะไม่ค่อยจะยุ่งกับโปรแกรมฝึกอีกหลังจากแพ้พวกเซงาคุ" ยูคิมูระซึ่งอยู่ข้างๆพูดอย่างอารมณ์ดี

"ก็ดีแล้วล่ะ ตอนนี้ไม่มีโปรมแกรมแข่งแล้วนี่" เธอพูดแล้วเหล่มองไปด้านหลังซึ่งเร็นจิเดินอยู่กับคิริฮาระที่ตอนนี้งอนรุ่นพี่ทั้งสองอยู่เนื่องจากโดนแยกออกมาจากเธอ ฮารุสะเห็นหน้าคิริฮาระตอนนี้ก็นึกแอบขําอยู่ในใจ

ยูคิมูระที่แสนจะสายตาดี หรือรู้ความหมายอะไรบางอย่างกับเธอหรือเพราะความบังเอิญก็ไม่รู้ก็ไปสะกิดซานาดะที่อยู่ข้างก่อนกระซิบเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ฮารุจังออกจะน่ารักถ้าไม่รีบ ระวังจะโดนคนอื่นเอาไปก่อนนะ" ยูคิมูระพูด

"พะ..พูดอะไรของนายน่ะยูคิมูระ" ซานาดะพูดอย่างติดๆขัดๆ

"ฉันรู้นาว่านายชอบเธอน่ะ" ยูคิมูระพูดแล้วยิ้มน้อยๆและส่งสายตามองเขาอย่างคาดคั้น

"นั่นมันเมื่อก่อน...-  ///  -" ซานาดะพูดแล้วหันหน้าหลบเพื่อไม่ให้เห็นว่าตอนนี้เขากําลังหน้าแดง

"หืม~...งั้นหรอ แต่ฉันขอเตือนนายไว้ก่อนด้วยความหวังดีแล้วกันนะ" ยูคิมูระพูดทิ้งท้ายแล้วหันไปมองทางอื่น ซานาดะรักษาสีหน้าให้เป็นปกติพลางเหลือบมองฮารุสะที่กําลังหันมองไปด้านหลังซึ่งเขาและยูคิมูระรู้ดีว่าเธอมอง...ท่านเสนาธิการประจําทีมอยู่

'เร็นจิ.....ช่วยไม่ได้นะยัยฮารุสะ แบบนี้คงต้องค่อยเป็นค่อยไปจะดีกว่า' ฮารุสะคิด


*************************

โหว~!ตายล่ะแม่คุณเจ๊ฮารุสะจะมีคนชอบมากไปถึงไหนล่ะเนี่ย ไหนจะเทะสึกะซังที่เพิ่งมาเริ่มชอบแล้วยังซานาดะที่ดั๊นอุตส่าห์ชอบเธอมาก่อนด้วยอีกต่างหาก

นอกจากนี้แล้วคนที่เธอชอบก็ไม่ใช่สองคนนี้อีกแต่เป็นท่านเสนาธิการของชมรมเทนนิสริคไคต่างหากขอรับ แล้วนี่ท่านเสนาธิการมีรู้สึกชอบเจ๊ฮารุสะอยู่ป่าวเนี่ยขอรับ(เห็นหลับตาเลยไม่รู้ -   -)

....

ตอนต่อไปของ ...[Fic]Prince of tennis :: My Princess ... ' My Princess '
 

....




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น