เล่ห์ร้าย สายใยรัก

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : ปัจจุบัน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    29 ก.ค. 63

ปัจจุบัน

ตึกสูงแห่งหนึ่งกลางใจเมืองมหานครนิวยอร์ก เต็มไปด้วยพนักงานพันกว่าชีวิตที่อยู่ในตึกสูงแห่ง บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ ซึ่งไม่ได้มีแค่นั้น ยังเป็นที่ส่งออกรถมากมายทั้งในประเทศและต่างประเทศ บริษัทไทเกอร์ แห่งนี้มีมูลค่ามหาศาลที่จะนับเป็นเงินไม่ได้ บริษัทไทเกอร์เพิ่งถูกส่งมอบให้กับประธานคนใหม่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา เป็นประธานหนุ่มวัยสามสิบห้าที่ประสบความสำเร็จแม้อายุยังน้อย ลูกเสือไทเกอร์ตัวนี้เก่งกาจกว่าตัวพ่อเสือ หากมายืนถึงจุดนี้ได้เขาผ่านมันได้ด้วยความสามารถล้วนๆ จนได้รับความนับถือในแวดวงธุรกิจ จนเป็นที่รู้จักในทุกแวดวงในในนาม เสือสุ่มเงียบ แบร์รี่ ไทเกอร์

“ท่านครับ รถรออยู่แล้วครับ”

“โอเค”

แบร์รี่ ไทเกอร์ เขาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จได้แต่อายุยังน้อย บริษัทไทเกอร์เกือบล้มละลายเมื่อนานมาแล้ว เนื่องจากการโกงที่เกิดขึ้นในผู้ถือหุ้นด้วยกัน ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายมากพอที่ทำให้บริษัทเกิดการทรุดตัวลง จนพ่อของเขาที่เคยดำรงตำแหน่งท่านประธานใหญ่บริษัทไทเกอร์ต้องละทิ้งจากหน้าที่ทั้งหมดโดยยกให้ลูกชายจัดการมันก่อนที่จะเกิดเรื่องเกินเลยไปมากกว่านี้ จากที่ลูกชายดำรงตำแหน่งรองประธานจึงต้องเข้ามาเป็นประธานอย่างเต็มตัว จึงเกิดความไม่พอใจแก่ผู้ถือหุ้นเป็นอย่างมาก เขาต้องกำจัดพวกที่เป็นเสียนหนามขวางการเจริญเติบโตของบริษัท จึงเล่นกลอุบายมากมายกว่าจะกวาดหุ้นทั้งหมดมาเป็นของตนเอง ในที่สุดก็เหลือผู้ถือหุ้นไม่กี่หุ้นที่มีความน่าเชื่อถือ หากเขาจะทำการกวาดหุ้นเป็นเพียงของตนทั้งหมดก็สามารถทำได้ แต่โดนบิดาห้ามปรามไว้ก่อน เขาทำได้ขนาดนี้ก็พอใจในฝีมือของเขาและผู้ช่วยคนสนิทของตนแล้ว เขาจึงได้เป็นเสือสุ่มเงียบที่จะกวาดทุกอย่างให้เรียบหากสิ่งนั้นขวางตาและสร้างความวุ่นวายมากเกินไป ด้วยใบหน้าที่นิ่ง ขรึม ไม่แสดง สีหน้าใดๆออกมาให้เห็น จึงไม่มีใครสามารถเดาใจเขาได้ว่าคิดจะทำอะไรอยู่ บวกกับพรรคพวกของไทเกอร์ที่ถือเป็นญาติมิตรที่คบหากันมานานนั้นเป็นกลุ่มคนมีอิทธิพลอยู่เบื้องหลังและเบื้องหน้า ง่ายมากหากจะจัดการอะไรสักอย่างให้หายเงียบไปจากโลกใบนี้


“Hi…แบร์รี่เพื่อนยาก”เสียงชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาไม่แพ้แบร์รี่เรียกด้วยความเป็นกันเอง


“ฮึ...มาไวดีนี่”


“เชิญนั่ง ไอเพื่อนยาก”


“หุบปากแกไปเลย ไอวิลเลี่ยม”


“อะไรวะ มาถึงแทนทีจะดีใจได้เจอเพื่อนเจอฝูง แกกลับมาให้ฉันหุบปาก”


“ฮึ ฉันจะดีใจมากหากแกเลิกเห่าเลิกหอนสักที...มีเรื่องอะไรดีๆมาบอกฉัน ก็ว่ามา”

“อะไรวะ มาถึงก็ถามหาแต่งาน พักบ้างก็ได้นะโว๊ย ระวังเงินมันจะงอกไม่ทัน”

“ฉันไม่กลัวว่ามันจะงอกไม่ทัน แต่กลัวมันจะไม่งอกหากฉันไม่ทำมัน”

“พอๆเลย คุยกับแกแล้วฉันหายใจหายคอไม่คล่องวะ เอา...เอาไปเลย...นี่เป็นข้อมูลทั้งหมดที่แกต้องการ เอาไปอ่านดูเลยว่าคู่แข่งของแกมันเลวระยำแค่ไหน”วิลเลี่ยมส่งไฟล์ให้อย่างยอมแพ้กับความกวนประสาทคนตรงหน้า

“ฮึ...”ชายหนุ่มยิ้มเยาะพร้อมรับไฟล์ที่ถูกส่งมาด้วยสายตาพอใจ

“ขอเตือนนะโว๊ย ไอนี่มันเลวกว่าที่คิดไว้เยอะ หากไม่จัดการตั้งแต่เนิ่นๆ มีหวังมันได้ลอกคราบแกแน่ๆ”

“ก็ดีสิ ให้มันลอกคราบฉัน แล้วมันจะได้รู้ว่านรกมีอยู่จริง”

“ให้มันได้อย่างนี้สิวะ...”คำพูดที่ว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้คงใช้กับเขาทั้งสองคนไม่ได้ �ยิ่งร่วมมือกันมากเท่าไหร่ความหายนะก็มาเยือนถึงพวกที่กล้าเหยียบถ้ำเสือเมื่อนั้น

“แล้วแกกับลิต้า ไปถึงขั้นไหนแล้ววะ” เมื่อประเด็นเก่าวิลเลี่ยมก็สร้างประเด็นมาถามชายหนุ่ม


“ลิต้าหรอ ฉันก็เรื่อยๆ”


“เห้ย! อะไรเรื่อยๆของแกวะ อย่าบอกว่ายังไม่ถึงขั้นไหน”


“ยัง ฉันให้เกีตรเขา เขาดีมากเกินกว่า ฉันจะทำอะไรแบบนั้นเขาได้”


“อ้อ...แกจะบอกว่าแกจะวางให้เขาเป็นนางฟ้าประจำใจแก ส่วนแกก็หาเศษหาเลยกับคนอื่นไปก่อนจะถึงวันนั้น...ก็ว่างั้นเหอะ”

“วิลเลี่ยม...นี่แกเปลี่ยนอาชีพเป็นนักสืบตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”

“เห้ยๆ!! พูดดีๆนะโว๊ย เขาไม่ได้เรียกว่านักสืบวะ เขาเรียกว่านักหยั่งรู้โว๊ยย ฮ่าๆ...”

“ไอนี่! ทำเป็นรู้เรื่องคนอื่นดีไปหมด แล้วของแกละไม่แตกต่างกับฉันเลย”

“มิได้ๆ ของฉันแตกต่างกับแกเยอะ ของฉันกับใครคนไหนก็ไม่เป็นที่เสียหาย เพราะไม่ได้มีห่วงคล้องคอเหมือนแกไง ”

ตั้งแต่บริษัทเริ่มเข้าสภาวะปกติ แบร์รี่เริ่มเปิดใจให้กลับลิต้าสาวสวย มีฐานะ เป็นลูกสาวเพื่อนคนสนิทของผู้เป็นบิดา มารดา ซึ่งเป็นว่าที่คู่หมั้น เนื่องจากเป็นคำขอร้องของผู้เป็นบิดาและมารดาของตนก่อนจะละทิ้งหน้าที่ทั้งหมดให้ตนไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ เขาเองก็ยอมรับตามคำสั่งเพื่อความสบายใจของบิดา มารดา เพราะเขาเองในตอนนั้นก็ว่าง ไม่ได้มีพันธะกับใคร จึงไม่เสียหายหากต้องเริ่มศึกษาดูใจกับใครสักคน

“แล้วแก วางแผนกับลิต้าว่าไง”

“เรื่องอะไรละ”

“ก็เรื่องงานหมั้นไง”

“ไม่ละ ฉันไม่เข้าไปยุ่งหรอก เพราะฉันไม่ชอบอยู่แล้ว ”

“แล้ว แม่แกไม่ว่าหรอ”

“ท่านรู้อยู่แล้ว ก็เลยรับอาสาจัดงานกับลิต้าเอง”

“เห้อ ดีนะ อีกหน่อยแกก็จะได้มีเมียไว้นอนกอดทุกคืน อิจฉาโว๊ยย”

“....”

“อ่าวเงียบ อึ้งไปเลย พูดนิดหน่อยทำเป็นอึ้ง ไม่ดีหรือไงวะ แต่งงานไปก็ต้องอยู่ด้วยกันสุดท้ายก็มีลูก...”

ชายหนุ่มไม่ตอบได้เพียงแค่นิ่งคิด กับคำว่าแต่งงานและลูก ครั้งนึงเคยเอยคำนี้ไว้กับคนๆนึง ว่าเขาไม่ต้องการที่จะแต่งงานและมีลูกที่สร้างพันธะคล้องคอกับใคร แล้วมาในวันนี้เขาต้องคิดถึงเรื่องนั้นอีกแล้ว เขาเคยปล่อยให้ผู้หญิงคนนึงร้องไห้เรียกร้องหาความรักและความรับผิดชอบออกไปจากชีวิตของเขา เพราะนั้นคือสิ่งที่เขาเรียกว่าไม่สมควร และไม่คู่ควร แต่ไม่นึกว่าเวลาผ่านไปหกปีแล้ว แต่เขายังไม่ลืมเรื่องที่เกิดในวันนั้นได้เลย รวมไปถึงเรื่องที่เธอบอกว่าเธอโกหก...เขาก็แทบไม่ลืม สีหน้าที่ตัดพ้อเขา แผ่นหลังของเธอที่เดินจากเขาไป พร้อมกับคำว่าลาก่อน เขาทำใจให้ลืมเรื่องเหล่านั้นโดยการเลือกสิ่งที่ดีกว่านั้นคือลิต้า หญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกอย่างเหมาะสมกับเขาทุกอย่าง ซึ่งสองคนนี้แทบเทียบกันไม่ได้เลย


“เฮ้อ! นี่พอฉันพูดเรื่องแต่งงานกับเรื่องนี้ทีไร แกเงียบไปทุกครั้ง ฉันเริ่มจะสงสัยในตัวแกแล้วว่า แกไม่พร้อมหรือว่าไม่มีน้ำยาวะ ฮ่าๆ”

“วิลเลี่ยม แกอยากตายมากใช่มั้ย”

“เห้ย!! นี่แกกล้าขู่เจ้าพ่อเลยหรือวะ ไอนี่ต้องสั่งสอนหน่อยแหละ ว่าข้าป็นใคร”

“...”เงียบ พร้อมหลือบตามองอย่าไม่แคร์ในคำพูดของคนตรงหน้า

“เชื่อแกเลย ไอแบร์รี่ แบบนี้แล้วฉันจะไปขู่ใครที่ไหนได้วะ”

“กับฉันแกไม่เล่น แต่กับคนอื่นแกกัดไม่ปล่อย”

“ฮึ...มีเพื่อนแบบแกมันดียังไงวะ เริ่มไม่แน่ใจแล้ววะ”วิลเลี่ยมแสดงสีหน้าไม่พอใจที่มีคนรู้ทัน

“ยอมรับเหอะ...”

“ฮ่าๆ เชื่อแกจริงไอเสือเงียบ เอาเป็นว่าวันนี้....ฉันไม่ได้มาบอกข่าวแกแค่เรื่องนี้เท่านั้น ที่ฉันจะบอกแกอีกเรื่องนึง...อาทิตย์หน้ายัยน้องสาวตัวดีของฉันจะแต่งงานที่ไทย มันบอกอยากให้แกไปด้วย...เผื่อไปดูเป็นตัวอย่าง พอถึงวันงานแกเองจะได้ชำนาญ”


“ฮึๆ แล้วฉันจะไปนะ”


“อ้อ แล้วอย่าลืมชวนว่าที่คู่หมั้นไปด้วยนะโว๊ยย เพื่อเป็นการเปิดตัวไปเลย”


“อืม”


“เฮ้อ คุยกับแกมาก็เยอะแล้ว ไปหาของหวานแถวๆนี้กินดีกว่า สนใจไปด้วยกันเปล่าวะ”


“เอาเหอะ ฉันขอบาย”


“ได้ไงวะ ให้ฉันทิ้งแกไว้คนเดียวได้ไงวะ ไปๆนึกซะว่าส่งท้ายความโสดของแกที่กำลังจะสละไปแล้วกัน”


“ฮึ...” รอยยิ้มแบบเสือร้ายปรากฏบนใบหน้าเมื่อไหร่นั้นแสดงว่าชายหนุ่มพร้อมในการปฏิบัติงาน

“ให้มันได้อย่างนี่สิวะ ไอเสือ”

.........................................................



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

582 ความคิดเห็น

  1. #213 กานต์ธิดา เพ็งแจ่ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 23:16
    ขอให้ริสาเลือกพีทเลยน่ะค่ะ
    #213
    0
  2. #67 แมวนัอย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 15:16
    คนประเภทนี้เหรอจะปล่อยนางเอกของเราผู้ชายเลวอ่ะ พอไปรู้ว่าผู้หญิงที่ตัวไปนอนด้วยท้องก็จะเอาแต่ลูกบ้ารึเปล่าใครเค้าจะให้อุ้มท้องมาตั้ง8-9เดือน อยากได้ลูกแต่จะแต่งกับอีกคน แต่งงานก็ต้องมีลูกของตัวเองอยู่แล้วยังจะไปเอาลูกนางเอกอีก
    #67
    0
  3. #7 กวาง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2556 / 23:25
    แต่งไปเลยจ้ะ กับคนที่ตัวเองว่าเหมาะสท ปล่อยลูกกับเมียไป

    อย่าได้คิดจะพรากลูกพรากแม่เขาเชียว
    #7
    0