บันทึกยุทธการสงครามต่างโลก

ตอนที่ 15 : อพยพลงใต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    15 ต.ค. 57

ตอนที่ 15 อพยพลงใต้


……………………………………………………………………………………………….



หลังจากจบสิ้นการศึกระหว่างเผ่าอิสยากับกองทัพโรฮานแล้ว ไอแซ๊คนั้นก็เดินทางกลับไปที่

หมู่บ้านของเผ่าราราบิกทันที แต่เนื่องจากต้องนำเชลยกว่า3000มาด้วยจึงทำให้ทัพโรฮาน

นั้นเดินทางล่าช้า กว่าจะกลับมาถึงที่หมู่บ้านก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว


บียอนนั้นเมื่อได้รับแจ้งเรื่องการกลับมาของทัพโรฮานนั้นก็กระวลกระวายใจจนต้องออกวิ่ง

ไปยังหน้าหมู่บ้านเพื่อทราบข่าวการรบว่าจะออกหัว หรือ ออกก้อย


“สายันต์สวัสบียอน นี่มารับด้วยตัวเองเลยหรือ”


“ผลการรบเป็นอย่างไรบ้างครับท่านไอแซ๊ค”


“ชนะอย่างงดงาม ไม่เสียทหารสักคน นักรบเผ่าอิสยาถูกจับเป็น3000กว่าคนนอกนั้นตายเรียบ

รวมทั้งบอริสด้วย”


“จริงหรือครับท่านไอแซ๊ค!!ผมไม่อยากเชื่อเลย”


“นี่ไงหลักฐาน”

ไอแซ๊คชี้ไปทางฟรีกก้าที่ใช้เชือกลากศพของบอริสกลับมาด้วย


ทุกๆคนในหมู่บ้านราราบิกนั้นส่งเสียงโห่ร้องออกมาด้วยความยินดี เมื่อได้เห็นผู้ที่เคยปกครอง

พวกตนด้วยความหวาดกลัวมาตลอด กลายเป็นศพถูกลากมา


เสียงของชาวบ้านนั้นตะโกนคำว่า “ไอแซ๊คๆๆๆๆๆ”ซ้ำไปซ้ำมาเพื่อยกย่องวีรบุรุษของพวกเขาทุกคน

ไอแซ๊คที่นั่งอยู่บนหลังม้าก็เข้ามาในหมู่บ้านอย่างช้าๆอย่างยิ้มแย้ม พร้อมกับแตะมือทักทาย

กับชาวบ้านที่ยื่นมือมาหวังที่จะสัมผัสกับวีรบุรุษของพวกเขา


ไอแซ๊คนั้นค่อยๆเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้า เพียงแค่ต้องการไปที่บ้านของบียอนเพื่อหารือ

ก็ต้องฝ่าฝูงชนที่กำลังปลาบปลื้มยินดีไป แต่ไอแซ๊คนั้นก็ยินดีที่ได้ร่วมเฉลิมฉลองไปกับชาวบ้าน


ในที่สุดไอแซ๊คนั้นก็มาถึงบ้านของบียอน หลังจากโบกไม้โบกมือให้กับชาวบ้านแล้วก็ขอตัวไปหารือ

กับบียอนและฟรีกก้า


ไอแซ๊คนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ข้างๆโต๊ะขนาดเล็ก บียอนและฟรีกก้าก็นั่งลงเช่นกัน


“บียอน ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาสักหน่อย”

ไอแซ๊คสะบัดคอไปมาเพื่อคลายความอ่อนล้าพลางถามบียอน


“ครับ เรื่องอะไรครับ”

“ผมอยากให้บียอนส่งคนไปแจ้งหมู่บ้านต่างๆเรื่องการอพยพลงใต้น่ะ”

ไอแซ๊คนั้นพูดเข้าประเด็นหลักทันทีโดยไม่อ้อมค้อม


“ไม่มีใครยอมพลาดโอกาศลงใต้แน่ครับคุณไอแซ๊ค ผมขอยืนยัน”

บียอนนั้นลุกขึ้นยืนแล้วพูดอย่างมั่นใจ


“รายละเอียดก็อย่างที่ผมเคยเล่าไปนะ แต่ต้องเน้นย้ำให้ทุกๆคนเข้าใจด้วยล่ะ ว่าผู้อพยพจะได้รับสิทธิ

เท่ากันกับประชากรโรฮานทั่งไป และจัดสรรที่ทำกินหรือฝึกอาชีพหางานให้ และต้องทำตามกฏหมาย

ของโรฮานนะ”


“ผมจะรีบส่งคนไปบอกข่าวดีให้ทุกๆหมู่บ้านทราบทันทีครับ ว่าสามารถย้ายลงใต้ไปอยู่ในที่ๆอุดมสมบูรณ์ไม่ต้องทนอดอยากกันอีกต่อไปแล้ว”

บียอนนั้นลิงโลดดีใจที่ความฝันของเขากำลังจะเป็นจริง ฟรีกก้าที่นั่งฟังเงียบๆมาตลอดก็ยิ้มออกมา

อย่างดีใจเช่นกัน


“นี่บียอน ฟรีกก้า ทำไมชาวแดนเหนือถึงไม่มีใครอพยพลงใต้ไปตั้งแต่แรกล่ะ”

ไอแซ๊คนั้นอยากถามคำถามนี้มานานแล้วแต่ก็ไม่มีโอกาศเหมาะๆจึงไม่เคยถามมาก่อน


“นั่นเพราะว่าถ้าลงใต้ไป ก็หมายถึงต้องไปแย่งที่ทำกินของเจ้าของเดิมน่ะครับ จึงไม่มีใครยอม

ต้อนรับคนเหนือเลย ซ้ำร้ายบางเผ่าที่อดอยากหรือป่าเถื่อนก็พยายามจะข้ามชายแดนไปปล้น

ชิงชาวใต้อีก”

บียอนนั้นอธิบายต่อไอแซ๊คด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง


“แต่ที่โรฮานนั้นไม่เหมือนกันหรอกนะบียอน ฟรีกก้า ผมเปิดโอกาศแก่ผู้บุกเบิก และให้โอกาศทุกๆคน

อย่างเท่าเทียมกัน จะไม่มีใครต้องทนหนาวทนหิวอีกต่อไป ผมสัญญา”

ไอแซ๊คนั้นพูดพลางวางมือขวาที่ตำแหน่งหัวใจเพื่อแสดงความเคารพแบบชาวเหนือ บียอนและฟรีกก้าก็ทำแบบเดียวกันเพื่อแสดงความเคารพกลับ


“แล้วคุณไอแซ๊ค ไม่สิ ท่านผู้นำมีแผนเดินทางกลับวันไหนคะ”

ฟรีกก้าที่ยอมรับไอแซ๊คอย่างหมดหัวใจถามกำหนดการอพยพต่อไอแซ๊ค


“การเดินทางไปแจ้งข่าวให้ทุกๆหมู่บ้านทราบต้องใช้เวลาเท่าไหร่กันฟรีกก้า”

ไอแซ๊คถามกลับมายังฟรีกก้า

“อย่างเร็ว2วันค่ะ”


“อีก6วันให้หลังผมจะนำขบวนอพยพลงใต้ ใครที่มาไม่ทันสามารถตามไปทีหลังได้แต่ต้องไปขึ้นทะเบียนที่ป่าดำเท่านั้น อ้อ อย่าลืมแจ้งให้ผู้ที่ประสงค์อยากอพยพด้วยนะ

ว่าให้เตรียมกระโจมกับเสบียงมาด้วย ถ้าต้องการอพยพแต่มีเสบียงไม่เพียงพอ สามารถส่งคนไปที่

ป่าดำไปร้องขอความช่วยเหลือได้เช่นกัน”

ไอแซ๊คแจงสิทธิพิเศษแก่ชาวเหนือที่ต้องการแปลงสัญชาติไปเป็นชาวโรฮานต่อฟรีกก้าและบียอน

หลังจากนั้นไอแซ๊คก็จัดแจงบอกรายละเอียดปลีกย่อยให้กับทั้ง2คนแล้วจึงมุ่งหน้าไปยัง

กลุ่มกระโจมของทัำโรฮานที่ตั้งอยู่ที่หน้าหมู่บ้าน


เหล่าทหารนั้นได้รับอนุญาติให้ฉลองได้เต็มที่ยกเว้นผู้ที่มีหน้าที่เฝ้าเวรยาม ทำให้ทหารโรฮานนั้น

ดื่มเหล้าเฮฮากันอย่างสนุกสนาน


ในงานเลี้ยงของกลุ่มทหารนั้นมีสาวๆในหมู่บ้านมาร่วมงานด้วยเป็นจำนวนมาก ซึ่งพวกเธอเหล่านี้

ก็ไม่เคยได้เลือกคู่เองมาก่อนเพราะผู้ชายมีน้อย มีแต่ต้องรอให้ผู้ชายมาเลือก แต่ในครั้งนี้นั้นกลับกัน

พวกเธอเหล่านี้ต่างได้เลือกชายที่ถูกใจ


ก่อนที่จะเริ่มดื่มกิน ไอแซ๊คนั้นให้โอวาสไว้ว่า ทหารคนไหนที่เลือกสาวๆไปเป็นคู่ก็ให้รับผิดชอบ

ดูแลเธอให้ตลอดรอดฝั่งด้วยห้ามทิ้งขว้างเด็ดขาด และทหารคนไหนที่แต่งงานแล้วหมดสิทธิ์


ทันทีที่ไอแซ๊คเดินเข้าไปในกลุ่มกระโจม ทหารที่นั่งดื่มอยู่ก็ลุกขึ้นทำความเคารพเขาทันที


“สวัสดีครับท่านผู้นำ”

ทหารทุกคนกล่าวพร้อมๆกัน


“ตามสบายนะทุกคน อย่าดื่มเยอะเกินไปล่ะ”

ไอแซ๊คปรามคนที่คิดจะเมาหัวราน้ำ


ไอแซ๊คนั้นเดินไปทางกระโจมใหญ่ของเขา ระหว่างทางเขาก็ทักทายเหล่าทหารกล้า

แห่งโรฮานที่วันนี้รบได้อย่างยอดเยี่ยมสมควรได้รับรางวัล


“สวัสดีครับท่านผู้นำ”

โดมินิกนั้นเข้ามาทักทายและทำความเคารพต่อไอแซ๊ค โดยที่ข้างๆเขานั้นมีสาวน้อยคนหนึ่ง

กำลังเกาะแขนของเขาอยู่


“.........สวัสดีโดมินิก”

ไอแซ๊คนั้นคิดไม่ถึงว่าโดมินิกที่ปรกติจะมีท่าทีเย็นชาหน้าตายไร้อารมณ์ ทำให้ไม่ค่อยมีใครอยากคุยด้วย จะมีสาวมาติด แถมยังเป็นสาวน้อยเสียด้วย


“สวัสดีค่ะท่านผู้นำ”

สาวน้อยคนนั้นก็ทักทายไอแซ๊คเช่นกัน เมื่อไอแซ๊คนั้นเห็นหน้าของสาวน้อยคนนั้นเขาก็ถึงกับ

ตกตะลึง เพราะสาวน้อยคนนั้นคือฟาเรียลูกสาวของหญิงลูกค้าวัยกลางคนที่เคยคิดที่จะ

เคลมไอแซ๊คทั้งแม่ทั้งลูกนั่นเอง


“สะ สวัสดีฟาเรีย”

ไอแซ๊คยังปรับอารมณ์ไม่ทันจึงส่งเสียงตะกุกตะกัก

“ท่านผู้นำรู้จักฟาเรียด้วยหรือครับ”

โดมินิกอายุ33หนุ่มแก่หน้าเด็ก ผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ถามออกมาด้วยความสงสัย


“เอ่อ…….ก็”

“แค่เคยพบกันน่ะค่ะ แต่ท่านผู้นำนี่ความจำดีจังนะคะจำฟาเรียได้ด้วย ดีใจจังค่ะ”

ฟาเรียแถสด ปากบอกว่าดีใจ แต่แววตาเธอนี่เหมือนกับจะพูดว่า”อย่าพูดออกมาเชียวนะ”


“ใช่ๆ ผมความจำดีน่ะ ฮ่ะๆๆๆๆ”

ไอแซ๊คหัวเราะกลบเกลื่อน


“ท่านผู้นำครับ คือ ผมตัดสินใจว่าจะแต่งงานกับฟาเรียครับ”

โดมินิกนั้นในตอนนี้ไม่เหลือเค้าของนักรบหน่วยกินิวผู้เย็นชาเลยแม้แต่น้อย

แต่เขานั้นกำลังมีอาการของชายหนุ่มผู้ตกหลุมรักแทน


“........เร็วจังเลยนะโดมินิก แล้วนี่นายยังไม่แต่งงานหรอกเหรอ”

ไอแซ๊คนั้นยิ่งตกใจยิ่งขึ้นไปอีก


“ผมยังไม่เคยแต่งงานมีภรรยาเลยครับ จริงๆแล้วผมน่ะได้พบกับฟาเรียตั้งแต่วันแรก

ที่เดินทัพมาถึงที่นี่แล้วล่ะครับ ฟาเรียน่ะน่ารักมากเป็นหญิงงามในอุดมคติของผมเลย

พอหลังจากนั้นผมก็เลยรวบรวมความกล้าสารภาพรักออกไปน่ะครับ”

โดมินิกนั้นพูดไปหน้าแดงไปด้วยความอาย


“โดมินิกเองก็เป็นชายในฝันของฟาเรียเช่นกันค่ะ”

ฟาเรียนั้นพูดพลางจับมือของโดมินิกไปด้วย แล้วยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน


“แต่งเลย!!เดี๋ยวกลับไปโรฮานเมื่อไหร่แต่งเลย!!เดี๋ยวฉันออกงบแต่งให้เอง!!”

ไอแซ๊คนั้นเห็นประกายความรักแปร่งแสงออกมาจากทั้งคู่ จึงส่งเสริมให้แต่งงานกันด่วน!!


“ขอบพระคุณมากครับท่านผู้นำ พระคุณนี้ผมจะไม่มีวันลืมเลยจริงๆ…..”

โดมิกนิกนั้นถึงกับหลั่งน้ำตาลูกผู้ชายออกมาด้วยความยินดี


“ทั้งสองคนไปพักเถิดนะ วันนี้โดมินิกเหนื่อยมามากแล้ว ฟาเรียก็ดูแลเขาดีๆล่ะ”

“ค่ะท่านผู้นำ ขอบคุณมากค่ะ”

ฟาเรียขอบคุณออกมาจากใจจริง เพราะที่จริงแล้วถึงเธอจะชอบไอแซ๊ค แต่เมื่อรู้ว่าไอแซ๊ค

นั้นเป็นถึงผู้นำของโรฮานเธอก็ได้แต่ตัดใจ


ในวันที่ไอแซ๊คนั้นนำทัพโรฮานมา โดมินิกนั้นก็

เข้ามาสารภาพรัก แล้วก็ขอฟาเรียแต่งงานเอาดื้อๆ แล้วสัญญาว่าจะดูแลไปชั่วชีวิต

ซึ่งทำให้ฟาเรียหวั่นไหว และโดมินิกก็เป็นหนุ่ม(ใหญ่)หน้าใสตามสเป็คของเธอด้วย

เธอจึงยอมตกลงเป็นภรรยาของโดมินิก ในตอนที่เธอตอบตกลงนั้นโดมินิกถึงกับยืนร้องให้เลยทีเดียว


ในตอนที่ฟาเรียนั้นเดินจูงมือโดมินิกแล้วเดินไปจากไอแซ๊คนั้น เธอหันกลับมาแล้วแลบลิ้นใส่ไอแซ๊ค

แล้วจึงหันหลังกลับไป


ไอแซ๊คนั้นยิ้มออกมาเพราะดีใจที่ทั้งสองคนนั้นเป็นส่วนเติมเต็มให้แก่กันและกัน


…………………………………………………


ไอแซ็คนั้นเดินไปทักทายเหล่าทหารหลังจากนั้นเขาก็กลับไปที่กระโจมเพื่อไปพักผ่อน

“นานเท่าไรแล้วน้า ที่ไม่ได้อยู่สบายๆอย่างนี้ คิดถึงบ้านจังเลยน้า”

ไอแซ๊คนั้นคิดถึงบ้านที่มีภรรยาทั้งสามคนรอต้อนรับอยู่ และเขานั้นกำลังจะได้กลับไปแล้ว

 

“หือ ทำไมรู้สึกเสียวแปล๊บๆที่ต้นคอ”

ไอแซ็นบ่นออกมาเบาๆ


ข้างนอกกระโจมของไอแซ๊ค ไฮเมรอทนั้นซุ่มอยู่ในเงามืดในป่าไกล้ๆอยางเงียบเซียบ เหมือนนายพรานที่ีรอเหยื่อ สายตาอันคมกริบของเธอนั้นกำลังจับจ้องมายังกระโจมของไอแซ๊ค


เวลาล่วงเลยไป คืนวันนี้ไอแซ็คนั้นกินเสบียงของกองทัพที่ทั้งแข็งและฝืดคนตอบท้ายด้วยเหล้ามี๊ด(เหล้าน้ำผึ้ง)แล้วรีบเข้านอน เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน แต่ความรู้สึกแปลกๆเหมือนมีคนจ้องมองตลอดเวลานั้น ทำไห้ไอแซ็คใจไม่สงบเลยซักนิด


………………………………………………………………………………



กลางดึกของคืนนั้นไอแซ๊คนั้นฝันร้าย


เขานั้นกำลังวิ่งหนีตัวอะไรบางอย่างที่สุดแสนจะน่าสะพรึงกลัว บนทุ่งหิมะสีขาวสุดลูกหูลูกตา


“แฮ่กๆๆๆๆ…..ไครก็ได้ ช่วยด้วย……….”

ไอแซ๊คนั้นวิ่งจนเหนื่อยหอบ แล้วตัวประหลาดที่มีสีขาวทั้งตัวนั้นก็กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ


“ว้ากกกกกกกก………!!”

ไอแซ็คลืมตาตื่นขึ้นเหงืื่อท่วมตัว หลังจากที่เขาโดนจับตัวได้ในความฝัน


“ฝันร้ายหรือ เหมือนจริงชะมัด”

ไอแซ๊คโล่งใจที่เป็นแค่ฝันร้าย แต่แล้วไอแซ็คก็รู้สึกถึงความผิดปรกติบางอย่าง


“ฝันร้ายหรือคะท่านไอแซ๊ค ตะโกนเสียงดังเชียว”

เสียงทักทายอย่างอ่อนหวานของ ไฮเมรอท ที่อยู่ในสภาพชุดวันเกิดคร่อมอยู่บนตัวไอแซ็คที่โดนถอดเสื้อออกไปแล้ว และมือข้างหนึ่งของไฮเมรอทนั้นกำลังจะรูดกางเกงของไอแซ๊คลง


“ตอนแรกก็ว่าจะปลุกท่านไอแซ๊คให้ตื่นก่อนหรอกนะคะ แต่ไฮเมรอททนไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะก็เลยว่าจะจัดการเองเลย ช่วยอยู่นิ่งๆซักครู่นะคะท่านไอแซ๊ค เดี๋ยวไฮเมรอทคนนี้จะทำให้รู้สึกดีเอง”

ไฮเมรอทพูดด้วยเสียงยั่วยวนสุดขีด แต่ไอแซ็คในตอนนี้อยู่ในสภาพเหงื่อแตกไหลเป็นน้ำตก และความคิดหยุดชะงักไปแล้ว


ไฮเมรอทนั้นยื่นหน้าเข้ามากระซิบไอแซ๊คที่ข้างหู

“ไหนๆท่านไอแซ็คก็ตื่นแล้ว เรามาทำเด็กกันเถอะนะคะ ไฮเมรอทน่ะ อยากได้ลูกชายซักคน”

ไฮเมรอทพูดจบก็ยกตัวขึ้นแล้วยื่นมือไปจับเอาปีโป้ที่ยังสงบเสงี่ยมเจี๋ยมเจี้ยมของไอแซ๊ค


“อะจ๊ากกกกก………………………!!”

ไอแซ็ดนั้นได้สติทันทีที่ถูกคุกคามจุดยุทธศาตร์ เขาสลัดหลุดจากไฮเมรอทด้วยท่าสะพานโค้งแล้ววิ่งหนีออกจากกระโจมทั้งๆที่เปลือยท่อนบนทันที


“อา…..ท่านไอแซ็ค ทำไมต้องหนีด้วยละค้าาาาาาา”

เสียงไฮเมรอทที่ถึงกับลอยหัวทิ่มเพราะท่าสะพานโค้งมรณะของไอแซ๊คลอยตามหลังมา

 

ไอแซ๊ควิ่งหนีป่าราบอย่างไร้จุดหมาย จนในที่สุดเขาก็ชนกับอะไรบางอย่างจนกระเด็นกลับมา


“หวาๆ ท่านไอแซ๊คเกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมถึงวิ่งซะเร็วเชียว”

ฟรีกก้าที่ยืนอยู่เฉยๆแล้วถูกไอแซ๊คชนเอาร้องถามด้วยความตกใจ


“เอ่อคือ..ฟรีกก้า มีผู้หญิงคนหนึ่งลอบเข้ากระโจมจะมาปลุกปล้ำผม!!”

ไอแซ็กพูดแบบหายใจไม่ทัน

“ว่าไงนะคะ!! งั้นเดี๋ยวฉันไปจัดการให้”

ฟรีกก้านั้นรีบเดินจ้ำอ้าวไปที่กระโจมของไอแซ๊ค เธอหวังจะสั่งสอนผู้หญิงที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงคนนี้สักที

ทันทีที่ถึงกระโจมของไอแซ๊คเธอก็เดินเข้าไปทันที


“ก็ไม่เห็นมีไครนิคะ”

ฟรีกก้านั้นมองไปรอบๆในกระโจม แต่ก็ไม่พบอะไร

“ฟู่…คงจะหนีไปแล้วล่ะครับ”

ไอแซ็กถอยใจอย่างโล่งอก


“เอ่อ ว่าแต่ท่านไอแซ๊คคะ วิ่งออกมาในสภาพนี้ ไม่หน่าวเหรอคะ”

ฟรีกก้าถามไอแซ๊คด้วยสีหน้าเอียงอาย


“เหวอ!!….ขอโทษด้วยครับ”

แล้วไอแแซ๊คก็วิ่งเข้าไปใส่เสื้อในกระโจมด้วยความอาย


ท่านไอแซ็คดูเหมือนเด็กๆเลยหน้ารักจัง

ฟรีกก้าคิดเมื่อได้เห็นไอแซ๊คแสดงออกในด้านที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน


“ขอโทษที่ทำไห้วุ่นวายนะคับ ฟรีกก้า”

ไอแซ๊คนั้นใส่เสื้อแขนยาวเสร็จเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว


“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแต่ใครนะกันที่กล้ามา…….”

ฟรีกก้านั้นหน้าแดงตอนที่กำลังจะพูดคำว่าปลุกปล้ำออกมา


“............................................”

ไอแซ๊คนั้นก็พูดไม่ออกเพราะไม่เคยคิดเคยฝันมาก่อนว่าจะมีผู้หญิงกล้าบุกมาข่มขืนผู้ชาย


“เอ่อ…...ท่านไอแซ็คคะ ถ้าไม่รังเกียจฉันขออนุญาตินอนเฝ้าหน้ากระโจมได้ไหมคะ”

ฟรีกก้านั้นไม่ยอมให้มีใครมาปลุกปล้ำท่านผู้นำของเธอเด็ดขาด จึงร้องขอที่จะเฝ้ายามให้


“คงไม่งามมั้งครับที่ฟรีกก้าที่เป็นผู้หญิงจะมานอนในกระโจมเดียวกันกับผมน่ะ ฟรีกก้าจะถูกนินทาเอานะครับ”


“ไม่เป็นปัญหาคะ ไม่มีใครคิดแบบนั้นหรอกก็เพราะว่าฉันน่ะตัวใหญ่ยักษ์ขนาดนี้ ขนาดผู้ชายเห็นยังวิ่งหนีเลยล่ะค่ะ ทุกๆคนก็รู้กันดี“

ฟรีกก้านั้นถึงจะมีหน้าตาที่สะสวยหุ่นก็ดี แต่คุณเธอสูงหย่อน2เมตรไปหน่อยเดียวแถมมีกล้ามที่กระชับแข็งแรง ทำให้ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าลองของ(ใหญ่)มาก่อน


“ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วยครับ”

ไอแซ๊คนั้นยอมแพ้ต่อความตั้งใจของฟรีกก้าจึงยอมให้เธอในที่สุด


“ไม่เป็นไรคะ นับเป็นเกียรติของฉันอย่างยิ่งที่ได้ทำงานเพื่อท่านผู้นำ”

พรีกก้านั้นอยากทำประโยชน์ให้แก่ไอแซ๊คมาก และเธอก็ได้รับโอกาศแล้ว


…………………………………………………..



เย็นวันถัดมา ได้มีชาวแดนเหนือบางส่วนเริ่มทะยอยเดินทางมาถึงเผ่าราราบิก เพื่อขอเข้าร่วมการอพยพลงใต้ไปยังโรฮานด้วย



“มากันเร็วกว่าที่คิดไว้ แถมจำนวนยังมากอีกต่างหาก”

ไอแซ็คตกใจกับจำนวนคนที่เริ่มเข้ามาในหมู่บ้านราราบิก เพราะดูคร่าวๆน่าจะประมาณ 4หมื่่นคนเลยทีเดียว


“ครับ เท่าที่ดู คงจะมาเรื่อยๆล่ะครับ”

โดมินิกที่ยืนอยู่ใกล้ๆไอแซ๊คนั้นให้ความเห็น


“โดมินิก สั่งการลงไปยังทหารของเราให้ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับผู้อพยพ ทั้งเรื่องที่พัก น้ำ และอาหารถ้าจำเป็น เสบียงของพวกเราให้เหลือเอาไว้พอที่จะเดินทางกลับก็พอ นอกนั้นให้แจกจ่ายตามความเหมาะสม ภารกิจนี้ฉันยกให้นายเป็นคนดูแล”

ไอแซ๊คนั้นยกหน้าที่นี้ให้กับโดมินิกที่ละเอียดรอบคอบไว้ใจได้


“รับทราบครับท่านผู้นำ”

โดมินิกเมื่อได้รับคำสั่งแล้วจึงปลีกตัวไปทำงานทันที


“ฟรีกก้า เธอคิดว่าน่าจะมีคนที่มาร่วมขบวนอพยพในครั้งนี้เท่าไหร่”

ไอแซ็คนั้นถามฟรีกก้าที่มีความรู้ในแดนเหนือมากกว่า


“คงจะมากันเกือบหมดนั่นละค่ะ ประมาณ4-5แสนคนน่าจะได้”

ฟรีกก้าตอบรับพร้อมรอยยิ้ม


“มากขนาดนั้นเชียว เป็นเรื่องผิดคาดที่น่ายินดีจริงๆ”

ไอแซ๊คนั้นมองไปยังกลุ่มผู้อพยพที่ทุกคนมีประกายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังที่จะได้เริ่มต้น

ชีวิตใหม่ที่โรฮาน


…………………………………………………...





คืนนั้นไอแซ็คที่จัดการงานจนยุ่งหัวหมุน ก็เข้าไปพักผ่อนในกระโจม โดยที่มีฟรีกก้ายกที่นอนมา

นอนเฝ้าที่ทางเข้ากระโจมขนาดใหญ่ของไอแซ๊ค


ไอแซ๊คนั้นรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากที่ฟรีกก้ามานอนเฝ้าให้ เพราะการบุกจู่โจมของไฮเมรอทหญิงสาวผู้ทรหด

อดทนและมีความพยายามสูงที่สุดในแดนเหนือนั้นช่างน่ากลัวจริงๆ


ไอแซ๊คนั้นหลังจากคุยเรื่องงานกับฟรีกก้าเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เขาก็ผลอยหลับไป


ช่วงกลางดึก ไฮเมรอทผู้ไม่เคยยอมแพ้ก็ย่องหลบทหารยามมาประชิดกระโจมของไอแซ๊ค

เธอนั้นค่อยๆย่องเข้ามาแล้วแง้มผ้าตรงทางเข้ากระโจมแล้วก้าวเข้าไปทันที


“หืม….นี่มันอะไรน่ะ”

ไฮเมรอทนั้นแปลกใจที่ตนนั้นเหยียบอะไรบางอย่างตรงทางเข้ากระโจม

พอไฮเมรอทก้มลงไปดูก็เห็นแววตาสีฟ้าครามของฟรีกก้าที่จ้องเขม็งมาที่เธอ เพราะไฮเมรอทนั้น

เหยียบลงไปที่กลางหน้าท้องของฟรีกก้าพอดี


“กรี………….”

ไฮเมร็อตที่กำลังจะกรีดร้องอย่างตกใจเพราะโดนฟรีกก้าลุกขึ้นมาใช้มือจับเข้าที่ใบหน้าแบบเต็มๆมือจนร้องไม่ออก


“เจ้ามาทำอะไรเวลานี้ไฮเมรอท”

“คือว่า……… แบบว่า……….จะมา……...”

ไฮเมรอทพูดตะกุกตะกักเพราะถูกจับได้ซะแล้ว


“คุณฟริกก้านั่นเสียงอะไรครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอ”

ไอแซ๊คจอมงัวเงียถามฟรีกก้าเพราะได้ยินเสียงรบกวน


“ไม่มีอะไรคะท่านไอแซ๊ค แค่หนูตัวใหญ่มันเข้ามาในกระโจมน่ะค่ะ”


“........ฝากจัดการด้วยนะฟรีกก้า”

ไอแซ๊คจอมขี้เซาก็กลับไปเฝ้าพระอินทร์ในความฝันต่อทันที


“ไฮเมรอทครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไป แต่ถ้าเธอเข้ามากวนท่านผู้นำอีกละก็…….”

ฟรีกก้าขู่ไฮเมรอทแล้วจึงโยนไฮเมรอทออกจากกระโจมจนก้นจ้ำเบ้า


“โอย... หนอยยัยนางยักษ์ ฉันไม่ยอมแพ้หรอกย่ะ”

ไฮเมรอทบ่นออกมาอย่างอารมณ์เสีย


………………………………………………………………………………….


เช้าวันต่อมา ฟรีกก้านั้นตื่นนอนตอนที่ทหารผัดเปลี่ยนเวรยามในรอบเช้าพอดี เธอนั้นจัดแจงแต่ง

ผมเผ้าสีทองที่ยุ่งเหยิงหลังตื่นนอน แล้วจึงเดินไปปลุกไอแซ๊คที่ยังคงหลับไหลอยู่


ตอนนี้ยังคงเป็นเวลาเช้าตรู่ แต่ไอแซ๊คนั้นได้ขอให้ฟรีกก้านั้นปลุกตนเพราะถ้าไม่มีใครปลุกไอแซ๊ค

นั้นคงไม่ตื่นเองง่ายๆ นี่คือคำสาปตลอดกาลของผู้ที่เป็นโรคความดันต่ำ


ในขณะที่ฟรีกก้านั้นกำลังจะเรียกไอแซ๊คกลับมาจากโลกแห่งความฝัน เธอเหลือบไปมองใบหน้า

ที่กำลังนอนหลับอย่างมีความสุขของไอแซ๊คแล้ว เธอนั้นกลับแทบจะอยากให้เขานอนพักอยู่อย่างนี้ต่อไป


นี่คือท่านไอแซ๊คผู้เก่งกาจและสง่างามคนนั้นจริงๆหรือนี่ ตอนนอนหลับกลับดูเหมือนเด็กหนุ่ม

หน้าตาน่ารักธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นเอง ฟรีกก้านั้นคิดไปพลางพิจารณาใบหน้าอันอ่อนวัยสดใส

ของไอแซ๊คที่หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข


“ท่านไอแซ๊ค ตื่นเถอะค่ะ เช้าแล้วค่ะ”

ฟรีกก้านั้นยับยั้งชั่งใจที่จะหยุดมองไอแซ๊คไว้แต่เพียงเท่านี้ แล้วปลุกไอแซ๊ค


“.........อรุณสวัสฟรีกก้า”

ไอแซ๊คนั้นตื่นขึ้นมาในที่สุด


………………………………………………………


หลังจากที่ตื่นนอน ไอแซ๊คนั้นเดินไปยังลำธารสายเล็กๆที่อยู่ข้างหลังหมู่บ้านราราบิกซึ่งลำธารสายนี้นั้นไหลค่อนข้างเร็ว จึงไม่จับตัวเป็นน้ำแข็ง เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาให้หายงัวเงีย


ไอแซ๊คนั้นวักน้ำขึ้นมาสัมผัสใบหน้า น้ำเนื้อเย็นยะเยือกชำแรกเข้าไปถึงเส้นประสาทบนใบหน้า

ทำให้เขานั้นรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก


ไอแซ๊คนั้นรู้สึกผ่อนคลายมาก จากสถานการณ์ที่เงียบสงบ และสันติ ทำให้เขานั้นมีเวลาว่างพอที่จะ

เดินชมนกชมไม้ และสำรวจความสวยงามของสภาพภูมิประเทศแห่งแดนเหนือที่โล่งกว้างสุดลูกหูลูกตา


ที่จริงแล้ว แดนเหนือนั้นแถบที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในคือดินแดนฝั่งตะวันออกสุดของแดนเหนือ และยังมีพื้นที่อันกว้างใหญาไพศารที่ยังไม่มีใครกล้าเข้าไปบุกเบิกทำการสำรวจหรือตั้งรกราก เพราะสภาพภูมิ

ประเทศและภูมิอากาศที่แสนโหดร้าย


2วันหลังการประกาศการอพยพ มีชาวเหนือเดินทางมารอยังหมู่บ้านราราบิกเป็นจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อที่จะเดินทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่โรฮาน ทำให้รอบๆหมู่บ้านราราบิกในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยกระโจมที่พัก และควันไฟที่ลอยขึ้นมาจากการหุงต้มอาหาร บรรยากาศนั้นเต็มไปด้วยความสนุกสนานและเรื่อนเริง เพราะพวกเขาเหล่านี้เป็นอิสระจากการถูกกดขี่โดยบอริสแล้ว


ไอแซ๊คนั้นเดินไปสำรวจดูกลุ่มกระโจมของผู้อพยพและทักทายทหารของเขา และเยี่ยมเยือนไปทักทายชาวบ้านด้วย ซึ่งชาวบ้านที่กำลังรอการอพยพด้วยความหวังเมื่อพบเห็นไอแซ๊คทุกคนก็ทำความเคารพเขาด้วยการโค้งให้ตามทำเนียมของโรฮานอย่างให้เกีตรติ ที่ชาวเหนือทุกคนทำความเคารพด้วยวิธีโค้งตัวลงตามแบบของโรฮานแทนที่จะเป็นการยกมือขวาขึ้นทาบที่หัวใจนั้น ก็เพราะว่าพวกเขาทุกคนนั้นรู้ดีว่ากำลังจะกลายเป็นชาวโรฮานเร็วๆนี้

ในสายตาตาของชาวเหนือนั้น ไอแซ๊คคือผู้ปลดปล่อย คือผู้นำทาง คือแสงแห่งความหวัง สุดแล้วแต่ใครจะคิดอย่างไรแต่ทุกๆคนนั้นต่างก็เคารพรักเขาอย่างสุดหัวใจ


ไอแซ๊คนั้นเดินไปพลางทักทายชาวบ้านไปพลาง และพอหลังจากที่เขาสั่งงานกับโดมินิกเรียบร้อยแล้วเขาก็กลับมาที่กระโจมของเขา


ไอแซ๊คนั้นหยิบกาต้าร์คู่ขึ้นมาหลังการที่เข้ามาในกระโจม อาวุธชิ้นนี้ยิ่งใช้มากยิ่งถนัดมือ แต่ไอแซ๊คนั้น

รู้ดีว่าเพลงดาบของเขานั้นไม่เหมาะกับกาต้าร์ที่เน้นไปที่การแทงมากกว่าฟัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงฝึกฝนการใช้กาต้าร์อยู่ทุกๆวันตั้งแต่มาอยู่ที่แดนเหนือ


ไอแซ๊คนั้นเดินไปยังป่าสนข้างหมู่บ้านเพื่อที่จะหาที่สงบฝึกกาต้าร์ แต่ในตอนนั้นเองฟรีกก้าก็มาขอไป

ด้วยเพื่อที่จะคุ้มกันไอแซ๊คจากสัตว์ร้าย(?)ที่มุ่งหมายจะจู่โจม


ทันทีที่มาถึงเขตุป่าที่ปลอดผู้คน ไอแซ๊คก็นำกาต้าร์ออกมา และยืนอยู่ในท่าเตรียมพร้อม


“ท่านไอแซ๊คคะ อาวุธชนิดนี้เรียกว่าอะไรหรือคะ”

ฟรัีกก้านั้นไม่เคยเห็นกาต้าร์ที่เป็นอาวุธที่ประณีตสวยงามเช่นนี้มาก่อน


“นี่เรียกว่ากาต้าร์น่ะ เป็นอาวุธของชาวเครเทีย ฟรีกก้ารู้จักเครเทียไหม”

“ไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อมาก่อนเลยล่ะค่ะ”

ฟรีกก้านั้นตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอไม่รู้จักเป็นอย่างมาก


ไอแซ๊คนั้นยิ้มให้กับฟรีกก้า แล้วจึงเริ่มการฝึกของเขาทันที เริ่มจากท่าแทง และตามด้วยท่าฟัน

ซึ่งความเคลื่อนไหวของเขานั้นสวยงามต่อเนื่องและไม่มีการขาดตอน


ฟรีกก้านั้นยืนมองอย่างตกตะลึงในฝีมือการสู้รบของไอแซ๊ค เพราะเธอนั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า

บนโลกนี้จะมีวิชาการต่อสู้ที่รวดเร็วต่อเนื่อง แต่กลับไร้ช่องว่างและสวยงามขนาดนี้


ยิ่งมองดูไอแซ๊คที่กำลังคงตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อม ฟรีกก้าก็ยิ่งพิจรณาไอแซ๊คให้มากขึ้นไปอีก


ท่านไอแซ็กดูยังไงก็ไม่น่าจะอายุเกิน20เลย ยังเป็นหนุ่มน้อยหน้าใสหน้าตาน่ารักอยู่เลยด้วยซ้ำ รูปร่างก็สูงโปร่งสง่างาม ถึงจะผอมไปบ้างแต่กล้ามเนื้อที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้านั่นก็สมส่วนได้รูปดี  

ฟริกก้า คิดในใจพลางยิ้มกริ่มอย่างชื่นชม


แต่ในตอนนั้นเองฟรีกก้าก็รู้สึกได้ถึงสายตาอีกคู่หนึ่งที่มองไปทางไอแซ๊ค

เธอจึงกวาดสายตาไปรอบๆ แล้วก็พบไฮเมรอทนั้นกำลังยืนซุ่มมองอยู่ที่ข้างต้นไม้

 

แต่ฟริกก้าก็ไม่ได้ใส่ใจ ตราบไดที่ไฮเมรอท ยังไม่เข้ามาก่อกวนการฝึกซ้อมของไอแซ๊ค เธอก็จะก็ตั้งใจว่าจะทำเป็นไม่สนใจไปก่อน

หลังจากที่เวลาผ่านไปซักพัก ไอแซ๊คนั้นก็หยุดมือแล้วหันไปมองฟรีกก้า


“ฟริกก้าเป็นอะไรหรือเปล่าครับ เห็นเหม่ออยู่ซักพักแล้ว”

ไอแซ็คทักฟรีกก้าที่จ้องมองไอแซ๊คจนเหม่อลอยไปไกล


“อะ เอ่อ เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะ ฝึกซ้อมเสร็จแล้วหรือคะ”

“ครับ เราไปหาอะไรกินไหนไหมคับ ฟรีกก้า”

“ด้วยความยินดีคะ”


หลังจากที่ไอแซ็คกับฟรีกก้าทานอาหารเช้าแบบง่ายๆเสร็จ ไอแซ็คก็เริ่มทำงานตามปกติ เริ่มด้วยการตรวจทหาร จัดสันพื้นที่ไห้ผู้อพยพ ซึ่งฟรีกก้าก็ติดตามไอแซ๊คไปด้วยทุกที่


ในเย็นวันนั้น หลังจากที่ไอแซ็คทำงานตลอดทั้งวัน ฟรีกก้าที่ติดตามไอแซ๊คมาตลอดก็ได้เห็นประสิทธิภาพในการทำงานการของไอแซ็กที่สุดยอดไร้ที่ติ  ซึ่งฟรีกก้านั้นรู้สึกได้ถึงความเอาใจใส่ประชาชนและทหารของไอแซ็คเป็นอย่างดีเลย


หลังจากที่ไอแซ๊คนั้นทานอาหารเย็นร่วมกับหัวหน้าทหารและเหล่าหัวหน้าเผ่าต่างๆที่เดินทางมา

ร่วมการอพยพเพื่อประชุมย่อย ไอแซ๊คนั้นก็ออกจากกระโจมของเขามาเดินเล่น


ภาพของไอแซ็คที่ใส่ชุดลำลองทับไว้ด้วยผ้าคลุมขนสัตว์สีขาวเดินอย่างสบายๆผ่านป่าสน ประดับไปด้วยทิวทัศน์สีขาวของหิมะ ทำไห้ฟรีกก้านั้นรู้สึกแปลกๆในใจ


ท่านไอแซ๊คไม่เหมือนผู้ชายคนไหนในแดนเหนือนี้เลย ท่านไอแซ๊คนั้นไม่เหมือนกับคนที่อยู่ในระดับ

เดียวกับคนธรรมดาด้วยซ้ำ แต่กลับเหมือนเทพเจ้าผู้เปี่ยมไปด้วยเมตตา ถ้าเป็นไปได้ฉันนั้นก็อยากจะอยู่ข้างๆท่านไอแซ๊คอย่างนี้ ตลอดไป…... คิดอะไรของเราอยู่เนียฟรีกก้า ไม่ได้ๆๆๆนั่นคือท่านผู้นำ

ที่ยิ่งใหญ่ของทุกๆคนนะ


ฟรีกก้าคิดฟุ้งซ่านไปไกลและพยายามขับไล่ความคิดเหล่านั้นออกจากหัว


คืนนั้น หลังไอแซ็คเข้านอน ไฮเมรอทก็ลอบเข้าหาไอแซ๊คฟรีกก้าจึงบรรจงถีบออกจากกระโจม

หลังจากนั้น ฟริกก้าเดินไปใช้ไม้เขี่ยถ่านไฟที่อยู่ในกระถางแล้วเติมฟืนลงไปเพื่อเพิ่มความอบอุ่น

ให้กับกระโจม


“ว่าแต่ ท่านไอแซ๊คจะตื่นเพราะเสียงเมื่อครู่รึเปล่านะ”

ว่าแล้วฟรีกก้าก็หันมองไปที่ไอแซ๊ค


ฟรีกก้านั้นเห็นไอแซ๊คนอนหลับตาพริ้ม หายใจยาวๆไม่มีทีท่าว่าจะตื่นแต่อย่างใด

ทันทีที่ฟรีกก้าได้มองหน้าไอแซ๊คเวลานอนหลับก็มีพลังงานลี้ลับบางอย่างฉุดลากให้ฟรีกก้านั้นเดินเข้าไปมองไอแซ๊คใกล้ๆ แล้วใช้นิ้วมือจิ้มเข้าไปที่แก้มของไอแซ็คเบาๆ


นิ่มจัง แก้มนิ่มกว่าผู้หญิงอย่างฉันอีก

ฟรีกก้าตอนนี้เข้าสู่โลกส่วนตัวไปซะแล้ว


“อือ……...”

ไอแซ๊ครางออกมา ทำไห้ฟรีกก้ากลับมาจากโลกส่วนตัว แล้วรีบกลับไปนอนบนที่นอนของตนทันที


นี่เราทำอะไรลงป๊ายยยยยย!!

ฟรีกก้ากรีดร้องออกมาในใจ เพราะเธอนั้นได้ทำเรื่องน่าอายลงไปซะแล้ว


………………………………………………………………………….


เช้าวันรุ่งขึ้นไอแซ็คก็ยังคงตื่่นขึ้นมาแล้วทำทุกอย่างตามกิจวัตรประจำวันของเขาอย่างแข็งขัน

โดยที่ฟรีกก้ายังคงตามติดเป็นเงาตามหลอนอยู่ตลอดเวลาเช่นเดิม


ฟรีกก้านั้นรู้ซึ้งถึงระเบียบวินัยและความขยันขันแข็งของไอแซ๊คในที่สุด ถ้ามีอะไรผิดพลาดไอแซ๊คนั้น

จะทำการแก้ไขทันทีโดยไม่รีรอ ทำให้เธอยิ่งเทิดทูลไอแซ๊คยิ่งขึ้นไปอีก


ในตอนที่ฟรีกก้านั้นเดินตามไอแซ๊คต้อยๆเพื่อไปยังบ้านของบียอนนั่นเอง ก็เกิดเรื่องขึ้น


“ท่านไอแซ็คเจ้าขาาาาาาาา!!”

ไฮเมรอทนั้นเคลื่อนที่เข้ามาหาด้วยวิธีการโผโดยมีเป้าหมายอยู่ที่ไอแซ๊คด้วยความเร็วเกินมนุษย์


“แหกกกกกก!!”

ไอแซ็คหลุดคำอุทานแปลกๆออกมาด้วยความตกใจ


ความเร็วของไฮเมรอทนั้นก้าวข้ามความสามารถของมนุษย์ไปแล้ว แต่ฟรีกก้านั้นก็เร็วพอที่จะ

ดึงตัวไอแซ๊คที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ให้หลบพ้นจากไฮเมรอทที่กระโดดพุ่งเข้าใส่ไอแซ๊คได้อย่างทันท่วงที

ไฮเมรอทนั้นจึงจั่วลมเอาใบหน้าไปวัดความแข็งแรงกับต้นไม้ต้นใหญ่ที่อยู่ข้างหลังไอแซ๊คแทน


“ฟู่…...ท่านไอแซ็ค เป็นอะไรหรือป่าวคะ”

ฟรีกก้าถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วถามไอแซ๊คด้วยความห่วงใย


“อุ๊ อื้อๆๆๆๆๆ อ่ายไอไอ่ออกอับ”

“หือ??”

ฟรีกก้านั้นกอดไอแซ็คจนหน้าไอแซ็กจมไปกับหน้าอกขนาดบิ๊กเบิ้มเธอ


“ว้ายยยยย!!   ขอโทษค่ะท่านไอแซ็คอย่าตายนะคะ”

ฟรีกก้านั้นเขย่าตัวไอแซ๊คที่หน้าเขียวเพราะถูกหน้าอกอุดทางเดินหายใจจนเกือบลาโลกไป



หลังจากนั้นฟรีกก้าก็ยังคงตามไปอารักขาไอแซ็คตลอดทั้งวัน แต่งานของเธอส่วนใหญ่แล้วคือการพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจกับชาวเหนือที่มีข้อสงสัยแทนไอแซ๊คเพราะเธอนั้นเป็นคนในพิ้นที่จึงพูดจากันง่ายกว่าและช่วยทุ่นเวลาในการทำงานให้ไอแซ๊คได้มาก ซึ่งจริงๆแล้วบียอนนั้นก็ทำหน้าที่นี้อยู่แต่ลำพังแค่เขาคนเดียวนั้นก็ทำงานไม่ทันแต่ฟรีกก้านั้นไม่กล้ามองหน้าไอแซ๊คเลยตลอดทั้งวันเพราะ

เขินอายที่ไปกอดไอแซ๊คแนบอก


ตกกลางคืนไอแซ๊คที่เจอพิษสงของหิมะที่วันนี้โปรยลงมาตลอดทั้งวัน ก็เลยหลบหนาวเข้านอนเร็วกว่าปรกติ ส่วนฟริกก้านั้น ยังคงจำสัมผัสที่ตัวเองกอดไอแซ็กได้อยางชัดเจนจนตาสว่างนอนไม่หลับ


ในคืนนี้ไฮเมรอทก็แอบเขามาข้างในกระโจมอีกแล้ว และฟรีกกาก็จับเธอโยนออกนอกกระโจมเหมือนเดิม แต่คืนนี้ไฮเมรอทนั้นพยายามตีฝ่าเข้ามาถึง4ครั้งแต่ก็ไม่สามารถฝ่าด่านป้องกันอันแน่นหนาของ

ฟรีกก้าเข้ามาทำมิดีมิร้ายต่อไอแซ๊คได้


ฟรีกก้าหลังจากที่ทำการขับไล่ไฮเมรอทที่หนีไวปานวอกได้เป็นครั้งที่4 ก็หลับตาลงเพื่อพักผ่อน

แต่ใจของเธอนั้นก็ไม่ยอมสงบลง เพราะยังคงคิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน



ตอนที่เผลอไปกอดท่านไอแซ็ค ตัวท่านอบอุ่นมากเลย ว้าย……… คิดอะไรอยู่เนี่ยเรา

ฟรีกก้าส่ายหน้าไปมาเพื่อไสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว


ในคืนนี้ไอแซ๊คนั้นนอนหลับสนิทแต่ฟรีกก้านั้นกว่าที่จะสามารถจับคลื่นความง่วงได้ก็เป็นเวลา

ดึดื่นค่อนคืนไปแล้ว


……………………………………………….



เมื่อยามเช้ามาเยือนไอแซ็คนั้นตื่นขึ้นมาเองโดยที่ฟรีกก้านั้นไม่ได้ปลุก เพราะเมื่อคืนนี้ฟรีกก้านั้น

แทบจะไม่ได้นอน


ไอแซ๊คนั้นจึงปล่อยให้ฟรีกก้านอนต่อไปเพราะงานทุกอย่างนั้นเข้าที่เข้าทางแล้ว เหลือเพียงเตรียมตัวเดินทางกลับโรฮานในวันพรุ่งนี้เท่านั้น


ไอแซ๊คนั้นนำผ้าห่มของตนมาห่มให้กับฟรีกก้า หวังให้เธอหลับสบายเพราะหลายวันมานี้ฟรีกก้านั้นทำงานหนักมาตลอด ไอแซ๊คจึงอยากให้ฟรีกก้าได้พักบ้าง


ในสายตาของไอแซ๊คนั้นฟรีกก้าคือหญิงสาวที่น่ารัก เขานั้นพูดคุยคลุกคลีกับฟรีกก้ามาทั้งอาทิตย์

เลยรู้จักนิสัยของฟรีกก้าอยู่บ้าง


ฟรีกก้านั้นชอบทำงานบ้าน รักความสะอาด ทำกับข้าวเก่ง แถมยังชำนาญงานเย็บปักถักร้อยอีกด้วย

ซึ่งคนอื่นๆที่ไม่รู้จักด้านนี้ของฟรีกก้า ก็จะพากันกลัวเธอเพราะเธอนั้นตัวใหญ่แค่นั้นเอง


ไอแซ๊คนั้นยิ้มน้อยๆเมื่อมองดูฟรีกก้าที่นอนอย่างสบายใจ แล้วจึงออกนอกกระโจมไปทำงานต่อ


เรื่องแรกที่เขาตัดสินใจทำในวันนี้คือการไปปรึกษาบียอนเรื่องไฮเมรอท เพราะไอแซ๊คนั้นรู้สึกได้ว่า

ไฮเมรอทเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของเขา แต่ไอแซ๊คนั้นทำอะไรมากไม่ได้เพราะจะอย่างไร

ที่นี่ก็คือแดนเหนือ และเป็นหมู่บ้านของบียอน เขานั้นจึงคิดว่าให้บียอนจัดการไฮเมรอทให้จะดีกว่า


ไอแซ๊คนั้นไม่ใช่คนใจไม้ใส้ระกำพอที่จะทำร้ายผู้หญิง ถึงจะน่ากลัวจนขนหัวลุก แต่ไฮเมรอทนั้น

ก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดีไอแซ๊คนั้นจึงไม่กล้าที่จะทำรุนแรงกับไฮเมรอท แต่นั้บจากนี้ไม่มีอีกแล้ว


ไอแซ๊คนั้นตัดสินใจที่จะยื่นคำขาดให้บียอนที่เป็นหัวหน้าเผ่าราราบิกนั้นออกคำสั่งห้ามไม่ให้

ไฮเมรอทนั้นมารบกวนเขาอีกเด็ดขาด ส่วนที่ว่าจะจัดการอย่างไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับบียอนเอง




หลังเที่ยง ฟรีกก้านั้นก็ตื่นขึ้นมา


“อืม...เช้าแล้วเหรอ”

ฟรีกก้าขยี้ตาแล้วหาวออกมาเหมือนกับยังพักผ่อนไม่พอ


“ตื่นแล้วเหรอฟรีกก้า”

ไอแซ๊คที่กำลังนั่งอ่านราบงานที่ลูกน้องนำมาให้แล้วทักทายฟรีกก้าที่เพิ่งตื่น


“..............อรุณสวัสค่ะท่านไอแซ๊ค”

ฟรีกก้าที่ยังไม่ติ่นดีทักทายไอแซ๊ค


“อรุณสวัสอะไรกัน นี่มันบ่ายโมงแล้วนะฟรีกก้า”

ไอแซ๊คนั้นแกล้งทำเป็นเสียงแข็งดุฟรีกก้า


“เอ๋……...บ่ายโมง”

ฟรีกก้าทำตาโตด้วยความตกใจ


“อืมบ่ายโมงแล้ว”

ไอแซ๊คนั้นยังคงแกล้งต่อไป


“....................”

ฟรีกก้านั้นไม่พูดอะไรออกมา


ไอแซ๊คนั้นรู้สึกผิดอย่างยิ่งเมื่อเขานั้นเห็นฟรีกก้าที่เข้มแข็งคนนั้นกำลังนั่งเอามือปิดหน้าร้องให้


“ขอโทษค่ะ…..ขอโทษค่ะ…...ขอโทษ…..”

ฟรีกก้านั่นพูดคำว่าขอโทษซ้ำไปซ้ำมาอย่างน่าสงสาร


“เอ่อ….ฟรีกก้า คือว่า……..”

ไอแซ๊คนั้นสำนึกตัวเองว่าตนนั้นทำผิดไปเสียแล้ว


“ฉัน..เสียใจมากค่ะ ที่...นอนหลับ..ไม่ได้ช่วยงาน..”

ฟรีกก้านั้นพูดไปร้องไห้ไปอย่างน่าเวทนา เพราะเธอนั้นถือว่าการช่วยงานไอแซ๊คนั้นคือ

ภารกิจที่มีเกียรติสูงสุดของเธอ ทำให้ฟรีกก้านั้นเสียใจมากที่บกพร่องต่อหน้าที่


“โอ๋ๆๆๆๆ หยุดร้องนะฟรีกก้า ผมไม่ได้โกรธอะไรนะ”

ไอแซ๊คนั้นเดินมากอดฟรีกก้าไว้แนบอกของเขาแล้วปลอบให้เธอสงบลง


“.....จริงๆนะคะ”

ฟรีกก้านั้นสงบลงเมื่อได้ยินว่าไอแซ๊คนั้นไม่ได้โกรธอะไรเธอ


“ผมขอโทษนะฟรีกก้า ที่จริงผมว่าจะแกล้งทำเป็นโกรธให้ฟรีกก้าตกใจเล่นน่ะ แต่ผมคงจะเล่นเกินไปหน่อย ผมผิดเองที่ทำให้ฟรีกก้าร้องให้”

ไอแซ๊คนั้นขอโทษฟรีกก้าที่กำลังสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอดของเขา


ในตอนนั้นไอแซ๊คนั้นเห็นฟรีกก้าที่ตัวใหญ่กว่าเขากลับกลายเป็นตัวเล็กลง และกลายเป็นหญิงสาวที่บอบบางน่าทะนุถนอม


ไอแซ๊คนั้นเอื้อมมือข้างหนึ่งมาปาดเช็ดน้ำตาของฟรีกก้าด้วยความสงสาร ในตอนนั้นเองฟรีกก้าก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วช่วงชิงริมฝีปากของไอแซ๊คไป


ฟรีกก้านั้นจูบไอแซ๊คอย่างเร่าร้อน ไอแซ๊คนั้นก็ตกใจในตอนแรกแต่เขานั้นก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร


เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ฟรีกก้านั้นก็ก้มหน้าลงไปซบที่อกของไอแซ๊คหลังจากจูบจนพอใจ


ทั้ง2คนนั้นนิ่งเงียบไร้ซึ่งคำพูด เพราะการกระทำของฟรีกก้านั้นบอกทุกอย่างออกมาแทนคำพูดจน

หมดสิ้นแล้ว ไอแซ๊คเองก็ทำตัวไม่ถูกเพราะเขาเองนั้นรู้สึกสับสนมากเพราะรสจูบของฟรีกก้า


“ท่านไอแซ๊คคะ คือว่าฉัน…..”



“ท่านไอแซ๊คครับ ผู้อพยพกลุ่มสุดท้ายมาถึง……...แล้ว...ครับ”

โดมินิกนั้นพุ่งพรวดเข้ามาในกระโจมของไอแซ๊คแบบไม่ดูตาม้าตาเรือ แล้วพบว่าท่านผู้นำ

นั้นกำลังอยู่ในเวลาส่วนตัว


“ขอตัวก่อนค่ะท่านไอแซ๊ค!!”

ฟรีกก้าที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างนั้นอายที่มีคนมาเห็นว่ากำลังกอดรอบเอวไอแซ๊คอยู่จึงวิ่งหนีออกไปนอกกระโจมทันที


“ขออภัยอย่างยิ่งครับท่านผู้นำ!!”

โดมินิกนั้นถึงกับคุกเข่าขอขมาไอแซ๊คที่เข้ามาเป็นก.ข.ค.

“ช่างมันเถอะโดมินิก เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะเข้าไปรบกวนนายบ้าง”

“เหวอ!!อย่านะครับ!!ผมสำนึกผิดแล้วครับท่านผู้นำ”

โดมินิกนั้นรักฟาเรียภรรยาวัยเพียง14ปีของเขามากๆ จึงไม่อยากให้ใครมาเห็นตอนที่…….กัน


“ล้อเล่นน่า มีอะไรรายงานอีกไหม”

ไอแซ๊คนั้นกลับสู่สภาวะปรกติอย่างรวดเร็ว

“คุณบียอนนั้นเสนอให้จัดงานเลี้ยงฉลองเพื่อรับขวัญผู้อพยพคืนนี้ครับ”

“ไม่มีปัญหาเรื่องเสบียงหรือ”

“ผู้อพยพนั้นมีเสบียงพอเหลือเพือสำหรับเดินทางครับ ส่วนเสบียงที่เรานำมาก็มีอยู่เป็นจำนวนมาก

จึงไม่มีปัญหาแต่อย่างใดครับ”

“จำนวนของผู้อพยพในตอนนี้มีเท่าไหร่”

“เกินกว่า550000คนครับ มีบางส่วนที่ไม่ได้เดินทางมาเนื่องจากสภาพอากาศไม่อำนวย

แต่พลนำสารก็แจ้งมาว่าส่วนที่เหลือจะเดินทางมาสมทบที่โรฮานในฤดูใบไม้ผลิครับ”

“550000 เป็นจำนวนที่น่ายินดีจริงๆ กลับไปแล้วคอยดูสีหน้าของรุดให้ดีล่ะ มีข่าวอื่นอีกไหม”

“ไม่มีแล้วครับท่านไอแซ๊ค ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ เรื่องเมื่อครู่ผมจะเหยียบเอาไว้ให้มิด

ไม่ให้มีใครรู้เด็ดขาดเพราะฉะนั้นขอความกรุณาอย่ามาเยี่ยมเยียนผมตอนกลางดึกเลยนะครับ”

โดมินิกนั้นกลัวว่าไอแซ๊คจะเก็บแค้นหมักโหดไว้รอแก้แค้นในคืนนี้ จึงชิงสารภาพบาปออกมาก่อน


“........ฉันไม่ไปหรอกน่า ไปได้แล้ว ขอใจมากที่มารายงาน”

ไอแซ๊คนั้นแค่พูดเล่นแต่โดมินิกนั้นคิดเป็นจริงเป็นจัง ไอแซ๊คนั้นจึงกลั้นหัวเราะเอาไว้


…………………………………………………………..


ตกเย็นวันนั้น งานเลี้ยงก็เริ่มต้นขึ้น


ไอแซ๊คนั้นเดินอย่างโดดเดี่ยวในงานเลี้ยง เพราะว่าในวันนี้ฟรีกก้านั้นหายตัวไปทั้งวัน  ซึ่งเรื่อง

นี้ทำให้ไอแซ๊คนั้นเป็นกังวล


ไอแซ๊คนั้นมองหาฟรีกก้าตลอดงานเลี้ยงแต่ก็ไม่พบเห็นเธอแต่อย่างใด เขานั้นอยากจะไปตามหา

แต่ก็ติดตรงที่ว่าเขานั้นเป็นตัวเอกของงานจึงไม่อาจจะปลีกตัวไปได้


บรรยากาศของงานเลี้ยงที่มีคน550000กว่าคนมาร่วมงานนั้น เป็นงานเลี้ยงที่ใหญ่เกินคำบรรยาย

แต่ไอแซ๊คนั้นก็ขอร้องให้ทุกคนนั้นเพลาการดื่มกิน เพราะว่าวันพรุ่งนี้นั้นต้องเดินทางไกลสู่โรฮาน


ในตอนนี้ทหารของโรฮานที่เป็นโสดเมื่อขามา ต่างก็มีคู่เป็นหญิงงามแดนเหนือกลับไปทุกคน

เชื่อได้เลยว่าคงจะทำให้ทหารที่ไม่ได้ร่วมภารกิจบุกแดนเหนือในครั้งนี้อิจฉาตาร้อนไปตามๆกัน


โดมินิกนั้นคือตัวอย่างที่ดีที่สุด เขานั้นนั่งดื่มเหล้าอย่างมีความสุขเพราะมีฟาเรียภรรยาวัยใสของเขา

นั้นนั่งคอยดูแลเขาอยู่ข้างๆไม่ยอมห่าง

ไอแซ๊คนั้นดื่มเหล้าไปค่อนข้างเยอะ เพราะทุกๆคนนั้นคะยั้นคะยอให้ดื่มทำให้เขานั้นรู้สึกมึนเมา

พอสมควร เขาจึงขอตัวกลับไปพักผ่อนเพราะต้องเดินทางในวันพรุ่งนี้


ทุกๆคนนั้นก็เห็นสมควรว่าจะยุติการดื่มกินแต่เพียงเท่านี้ แต่ไอแซ๊คนั้นสัญญาว่าทันทีที่ไปถึงโรฮาน

จะได้ฉลองกันอย่างเต็มที่แน่นอน


……………………………………………………………..


ไอแซ๊คนั้นกลับมาที่กระโจมแต่ก็ไม่เห็นฟรีกก้าแม้แต่เงา

เขานั้นรู้สึกตัวหนักเพราะฤทธิ์เหล้า จึงทิ้งตัวลงบนที่นอนทันที


ไอแซ๊คนั้นกำลังพยายามไล่เรียงเรื่องราวของเขากับฟรีกก้า แต่เป็นเพราะเขานั้นดื่มเหล้าเข้าไปเยอะ

จึงทำให้ความคิดนั้นวุ่นวายสับสนไม่ประติดประต่อ


ใจของไอแซ๊คนั้นไม่สงบ เขานั้นคิดถึงแต่ฟรีกก้าที่หายตัวไปทั้งวัน ไอแซ๊คจึงลุกขึ้นจากที่นอน

แล้วเดินโซเซเพื่อที่จะออกไปตามหาฟรีกก้า


ในตอนที่เขากำลังจะก้าวออกนอกกระโจมนั่นเอง ฟรีกก้าก็โผล่มายืนจังก้าต่อหน้เขาทันที


“ฟรีกก้าไปไหนมา…….อุ๊บ!!”

ไอแซ๊คยังไม่ทันพูดจบ ฟรีกก้าก็รวบเอวของไอแซ๊คแล้วยกขึ้นมา จากนั้นเธอก็ยกไอแซ๊คไปทิ้ง

ลงบนที่นอนทันที


“ฟรีกก้า….”

ไอแซ๊คนั้นกำลังจะถามเหตุผลที่เขาถูกหิ้วเข้ามาแต่ฟรีกก้าชิงใช้ปากของเธอปิดปากของไอแซ๊ค

เอาไว้ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร


ไอแซ๊คนั้นได้กลิ่นเหล้าโชยออกมาจากลมหายใจของฟรีกก้า ในปากของเธอนั้นก็เต็มไปด้วยรสชาติ

ของเหล้า


ฟรีกก้านั้นตอนนี้อยู่ในสภาพที่คร่อมอยู่บนตัวของไอแซ๊คแล้วจูบเขาแบบดุเดือด จนแทบจะเหมือนกับการขืนใจ แต่ผิดไปอย่างที่ฝ่ายที่ถูกขืนใจนั้นเป็นผู้ชายแทนผู้หญิง


“ท่านไอแซ๊ค………”

ฟรีกก้านั้นเรียกไอแซ๊คหลังจากจูบแบบขืนใจเสร็จ


“ฟรีกก้า วันนี้คุณไปไหนมา”

ไอแซ๊คนั้นเป็นห่วงฟรีกก้ามาตลอดทั้งวัน แต่ในที่สุดเธอก็มาแล้ว แถมมาอย่างดุดันซะด้วย


“ฉันน่ะ...ฮิก...ดื่มเหล้าแก้กลุ้มมาทั้งวันเลยค่ะ”

“ทั้งวัน!!”

“ฉันน่ะ เป็นแค่ผู้หญิงแต่กลับตัวสูงกว่าผู้ชายซะอีก พระเจ้าทำไมทำกับฉันแบบนี้!!”


-บรรลัยล่ะตู เมาแอ๋เลยนี่หว่าครับ-

ไอแซ๊คนั้นเห็นลางมรณะของตัวเองซะแล้ว


“........ที่สุดเลย”

ฟรีกก้านั้นพูดเสียงเบาเหมือนยุงบิน

“อะไรเหรอฟรีกก้า”

“ฉันรักท่านไอแซ๊คที่สุดเลย!!”

คราวนี้คุณเธอตะโกนออกมาซะอย่างนั้น ทันใดนั้นฟรีกก้าก็ถอดเสื้อของตนออก


“เดี๋ยวๆๆๆๆ ฟรีกก้า แบบนี้มันไม่งามนะ”

ไอแซ๊คนั้นปฏิเสธก็จริง แต่ตรงหน้าของเขานั้นมีสิ่งงดงามคู่หนึ่งโผล่ออกมาให้เห็นเต็มตา


ฟรีกก้านั้นเอนตัวลงหาไอแซ็คไกล้แบบที่สัมผัสลมหายใจกันได้่เลย

“ฉันน่ะไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย เพราะฉะนั้น…..”


ไอแซ็ครู้ตัวแล้วว่างานเข้า เขานั้นกำลังพยายามอธิบาย แต่สายไปแล้ว

ฟริกก้าได้ใช้มืออันทรงพลังของเธอรวบแขนทั้ง2ข้างของไอแซ็กไว้เหนือหัวของเขาซะแล้ว

ด้วยมือเพียงข้างเดียวซะด้วย


“เดี๋ยวครับๆๆๆๆ ฟรีกก้า แบบนี้มันไม่เหมาะนะครับ”

ไอแซ๊คพยายามดิ้นไห้หลุดจากมือของฟรีกก้าแต่ก็ไม่สำเร็จ ฟรีกก้านั้นมีพละกำลังขนาดเหวี่ยงค้อนยักษ์ได้ด้วยมือข้างเดียว แล้วแรงไอแซ็คจะไปสู้อะไรได้


ที่จริงแล้วไอแซ๊คนั้นก็มีความรู้สึกดีๆต่อฟรีกก้าเช่นกัน แต่พฤติกรรมที่น่าสะพรึงกลัวของฟรีกก้า

ในตอนนี้นั้นทำให้เขากลัวจนต้องพยายามหนีเอาตัวรอดตามสันชาติญาณ


“ท่านไอแซ็คคะ ตอนแรก ฉันแค่คิดว่าจะอยู่รับใช้ท่านในฐานะผู้มีพระคุณ แต่ตอนนี้ ฉันกลับรู้สึกว่า มันไม่พอ”ฟรีกก้าหายใจหอบด้วยความกระหายเหมือนหมาป่าที่พร้อมจะขย้ำกระต่ายน้อยที่อยู่ตรงหน้า


“ท่านไอแซ็คคะ ฉัน...ฉัน ทนไม่ไหวแล้วค่ะ จะไห้ฉันเป็นชู้รักหรือทาสหรืออะไรก็ได้ทั้งนั้น ขอเพียงแลกกับความรักของท่านเพียงเล้กน้อยก็พอ”

ฟรีกก้าตอนนี้นัน ไม่เหลือมาดนักรบสาวแต่ เป็นหญิงสาวผู้ต้องการความรัก


“เอ่อ ฟรีกก้าคับ เอ่อ ขอร้องละครับ หยุ…………………...”

ยังพูดไม่ทันจบ ฟรึกก้าก็ใช้มืออีกข้างหนึ่งที่ว่างอยู่ กระชากเสื้อของไอแซ๊คจนขาดออก


“โอ้ คุณพระช่วย!!”

ไอแซ๊คนั้นยิ่งเห็นจุดจบของตนเองชัดขึ้นไปอีก เขานั้นไม่ได้คิดที่จะปฏิเสธฟรีกก้าอยู่แล้ว

แต่ว่าการท่ี่ฟรีกก้านั้นรุกหนักขนาดนี้ก็ทำให้เขาถึงกับตะลึง


“อา……..นอนนิ่งๆนะคะท่านไอแซ๊ค ฟรีกก้าจะทำให้เองค่ะ”


แล้วไอแซ๊คก็ได้รับรู้รสชาติของความรักของฟรีกก้า ที่มาพร้อมกับการถูกขืนใจแบบสมยอม

เป็นครั้งแรกในชีวิต



จบตอนที่ 15



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

3,297 ความคิดเห็น

  1. #3248 pipawat (@pipawat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 15:21
    อย่างนี้ซิน่ะที่เรียกว่า พี่ไม่ต้องน้องทำเองน่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มิถุนายน 2559 / 15:23
    #3248
    0
  2. #2054 Xroad (@passawit768) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:35
    ผมว่าตรงพระเอกบอกว่าทหารคนไหนมีภรรยาแล้วห้ามแต่งเพิ่มมันขัดๆกับตัวพระเอกที่มีเมียหลายคนนะครับน่าแก้เป็นใครมีภรรยาแล้วจะมีอีกคนต้องไปถามภรรยาก่อนดีกว่า
    #2054
    0
  3. #1696 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 19:28
    ได้ข้ออ้างไปบอกเมียแล้ววะ 5555555555+
    #1696
    0
  4. #1076 Mr.Bermuda (@pakxza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 02:33
    ได้ข้ออ้างแล้ว แพ้แรงอ่ะ
    #1076
    0
  5. #286 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 22:04
    คนมาใหม่เกือบ 6 แสนไม่ใช่น้อยนะมากสุดๆเลย ถ้าจัดระเบียบไม่ได้เมืองใหม่ก็รับไม่ไหวหรอกนะ แต่มีแรงงานแยอะขึ้นแบบนนี้เมืองก็สามารถพัฒนาต่อไม่สดุดสินะถึงจะมีผู้หญิงเป็นจำนวนมากก็แถอะ เรื่องอาหารก็สำคัญปัจจัย 4 ต้องพร้อมสำหรับคนเกือบล้านที่จะมาใหม่
    #286
    0
  6. #229 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 09:03
    เอาให้ฮาซิน่า โดนขืนใจดื้อๆเลย
    #229
    0
  7. #138 幸男。 (@yukio-omine) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 21:04
    ขอบคุณครับ
    สนุกดีอะครับ
    By  幸男。
    #138
    0
  8. #133 NeWNemEsIS (@sirasith) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 21:16
    55555+ มาซะหลายแบบเบย คราวนี้หญิง2เมตรพระเอกสเน่ห์แรงจิงๆ
    #133
    0
  9. #131 Black22 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 20:24
    กะแล้วว่าต้องเป็นฟริกก้าเข้าฮาเร็ม ส่วนไฮเมรอทเป็นตัวสร้างสีสัน 555 ตอนใหม่อัพเมื่อไรหรอครับกี่วันครั้ง?
    #131
    0
  10. #130 thalian (@thalian) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 20:03
    ไฮเมรอททททททท :P
    #130
    0
  11. #127 เงาตามหลอน (@oymfoyp00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 17:12
    ฮ่า เอาไฮเมรอทไปฝาก รุด ดีกว่านะ ว่าแต่ฟริกก้า นี่เป็นพวกเดียวกับผมหรอนี่ (เงาตามหลอน)
    #127
    0
  12. #126 Nantas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 16:34
    สนุกสุดๆครับอยากให้อัพวันต่อวันด้วยซ้ำแต่ก้อคงยากเพราะแต่ละครั้งเยอะจิงๆอย่างน้อยขอแบบ2-3วันครั้งครับอย่านานเกิน4วันก้อพอ
    #126
    0
  13. วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 12:19
    กร๊ากกกกกกกกก เอาเเบบนี้จริงดิครับ เชื่อเลยอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกก น่าสงสารเนอะ ^^

    จริงๆฟรีกาก็สวยนี่นะ เเต่ดันมีซิคเเพคซะหนิ เเต่หวังว่าคงไม่มีกล้ามนะ เหอๆ ^^

    มาเยด้าอยู่หนายยยยยยย คิดถึงงงงงงง
    #122
    0
  14. #121 นักอ่าน(หัดแต่ง) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 12:14
    เฮ้อ..นี่ตูควรสงสารไอแซ็คดีหรือควรอิจฉาดีมันนะ...*_*!
    #121
    0
  15. วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 10:54
    นี่ไอแซคเราจะหาเมียครบทุกแบบหรือไง เล่นแต่ละทีไม่ซ้ำแบบเลย
    #120
    0
  16. #119 olbuslo (@olbuslo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 03:03
    มาแรงแชงโค้งเลย
    #119
    0
  17. #118 mirasugi (@mirasugi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 02:56
    ห่ะเเมลงสาปไฮเมรอททะลวงกำเเพงฟรีกก้าไม่เข้า!!!



    ฟรีกก้ารุกเเรงมาก ไอเเซคเป็นเจ้าบ่าวไม่ได้เเล้วฮึกๆๆๆ(มันเป็นไปเเล้วนี่หว่า...)

    #118
    0
  18. #117 luxnaro (@luxnaro) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 02:41
    กรั้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #117
    0