คัดลอกลิงก์เเล้ว

อยากขอบคุณ (HBD Jung Daehyun)

โดย PP"BaByELF

เรื่องนี้แต่งตั้งแต่วันเกิดแดฮยอนตอนปี2012ค่ะ นานไปนิดแต่อยากให้ฟินกันอย่างต่อเนื่องเลยเอามาลง^^

ยอดวิวรวม

399

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


399

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 มี.ค. 56 / 15:58 น.
นิยาย ҡͺس (HBD Jung Daehyun) อยากขอบคุณ (HBD Jung Daehyun) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 มี.ค. 56 / 15:58






เช้าแล้ว...

จองแดฮยอนหยิบมือถือขึ้นมาดูนาฬิกา หน้าจอบอกเวลา08.30น. ร่างเล็กหันมองไปรอบๆแต่กลับไม่พบร่างที่คุ้นเคยในบริเวณห้องนอน เค้าตัดสินใจลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วจัดการเดินเข้าห้องน้ำทำความสะอาดร่างกาย คนตัวเล็กอาบน้ำไปก็นึกถึงอีกคนไป วันสำคัญแบบนี้หายไปไหนะ ครึ่งชั่วโมงผ่านไปแดฮยอนก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ร่างเล็กชงโกโก้ร้อนแล้วนั่งจิบเบาๆ ตาเรียวสวยเหมื่อมองไปยังชายหาดสวยหน้าบ้าน สักพักก็ติดสินใจโทรหาอีกคน แต่ไม่ว่าจะโทรอีกกี่ครั้งคนรักของเค้าก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย 

"เฮ่อ..... พี่ยงกุก ไปไหนทำไมไม่รู้จักบอกนะ"

ร่างเล็กได้แต่หัวเสียอยู่คนเดียว เดินไปเก็บถ้วยโกโก้ลงในอ่างล้างจานคว้ากระเป๋าสตางค์แล้วจัดการโบกแท็กซี่ออกไปซุปเปอร์มาร์เก็ต ไม่นานนักแดฮยอนก็มาถึงย่านการค้า ที่นี่ไม่ใช่ในเมืองจึงไม่มีคนพลุกพล่านนัก ตั้งแต่เค้าแต่งงานกับยงกุกทั้งคู่ก็พากันย้ายมาอยู่บนเกาะเชจูเพราะชอบบรรยากาศและธรรมชาติของที่นี่

แดฮยอนเดินเลือกซื้อวัตถุดิบในการทำอาหารไปเรื่อยๆ หยิบของแต่ละชิ้นก็นึกถึงอีกคนไปด้วย ร่างเล็กบรรจงหยิบของโปรดของคนรักลงในรถเข็น เย็นนี้เค้าจะทำอาหารให้ยงกุกกิน ทั้งๆที่เป็นวันเกิดของตัวเองแต่จองแดฮยอนก็เลือกที่จะเอาใจคนรักมากกว่าเพราะยังไงก็ถือว่าเป็นวันพิเศษของเค้าทั้ง2คน

ร่างเล็กเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ จัดการถือข้าวของทั้งหมดด้วยตัวเอง หน้าสวยเบะปากอย่างหงุดหงิดเพราะปกติเค้าไม่เคยต้องถือของพวกนี้เอง บังยงกุกจะเป็นคนจัดการทั้งหมดทั้งจ่ายเงินและถือของ หรือแม้แต่ขับรถพาเค้ามาเองไม่ต้องลำบากมาโบกแท็กซี่แบบนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด แดฮยอนเดินออกไปริมฟุตบาทโบกแท็กซี่อย่างทุลักทุเลโยนข้าวของทั้งหมดลงที่เบาะหลังอย่างขัดใจจนคนขับไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากถามจุดหมายปลายทางของผู้โดยสารคนนี้

"ไปบ้านพักตระกูลบังฮะ"

ร่างเล็กเอ่ยปากบอกเสียงแข็งๆ บ้านพักตระกูลบังแถวนี้ใครๆก็รู้จักเพราะครอบครัวของยงกุกค่อนข้างกว้างขวางในพื้นที่แถวนี้ และทุกคนในละแวกก็คุ้นหน้าคุ้นตาแดฮยอนแบบไม่ต้องสงสัยเพราะใครๆก็รู้ว่าเค้าคือลูกสะใภ้คนเล็กของตระกูลบัง

มือเรียวกดโทรไปที่เบอร์ของคนรักอีกครั้ง แต่เสียงที่ได้ยินกลับมีแค่ เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ แดฮยอนโกรธยิ่งกว่าเดิมซะอีก ไม่รับสายก็ว่าแย่แล้วแต่นี่ยังกล้าปิดเครื่องหนีเค้าอีกงั้นหรอ ทำแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกันบังยงกุก

ประมาณ45นาทีแท็กซี่ก็พาเค้ามาถึงบ้านพัก ร่างเล็กจ่ายเงินให้แท็กซี่แล้วรีบขนของลงมากองไว้หน้าบ้าน แดดก็ร้อน ของก็หนัก สามีก็ดันมาหายไปไหนไม่รู้ เมื่อลงกับใครไม่ได้แดฮยอนเลยลงกับถึงขยะหน้าบ้านแทน ร่างเล็กเตะถังขยะเสียงดัง แต่... ถังขยะยังคงอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน มีแต่ร่างเล็กที่ล้มลงกับพื้นพร้อมเลือดที่ไหลซึมออกมาจากนิ้วโป้งเท้า

"อะ..โอ๊ย!! ไอ้ถังขยะบ้า แกกล้าทำร้ายชั้นหรอ เดี๋ยวพี่ยงกุกกลับมาก่อนเถอะชั้นจะให้เอาปืนมายิงแกเลย ชิ!"

แดฮยอนขนข้าวของทั้งหมดแล้วเดินกระเผลกๆเข้าไปในบ้าน จัดการวางข้าวของทั้งหมดลงบนโต๊ะในครัวแล้วรีบทำแผลที่เท้าตัวเอง เงยหน้ามองนาฬิกาอีกทีก็เป็นเวลาบ่ายสองโมงกว่าแล้ว เค้าควรทำอาหารเย็นไว้รออีกคนได้แล้วสินะ อาหารตั้งเยอะแยะกว่าจะทำเสร็จก็คงหลายชั่วโมง คิดได้แบบนั้นแดฮยอนก็รีบลุกกระเผลกๆไปเตรียมอาหาร ร่างเล็กหยิบหัวหอมออกมาปลอกเปลือกแบบเก้ๆกังๆเพราะไม่เคยหั่นผักเองมาก่อน จองแดฮยอนเป็นคนที่ทำอาหารเก่งคนหนึ่งเลยล่ะแต่เรื่องการหั่นผักน่ะหรอ ไม่ได้เรื่องเอาซะเลย เหอะ! ปกติยงกุกจะเป็นคนเตรียมผักให้เค้าตลอดแล้วเค้าก็จะเป็นคนปรุงเองในส่วนที่เหลือ แต่ครั้งนี้ไม่มียงกุก มีแต่จองแดฮยอนคนเดียวในบ้านหลังเล็ก จะทำยังไงได้ล่ะนอกจากต้องดิ้นรนทำเองทุกอย่าง ร่างเล็กปาดน้ำตาที่เกิดจากการปลอกเปลือกหัวหอมออก

"แสบตาชะมัด ผักบ้าอะไรเนี่ย"

เค้าบรรจงทำอาหารอย่างพิถีพิถัน แต่ก็พลาดจนได้ จองแดฮยอนถูกมีดบาดขณะหั่นต้นหอม ร่างเล็กขมวดคิ้วอย่างขัดใจ

"เหอะ! ต้องทำแผลเองอีกสินะ สุดท้ายโลกนี้ก็ไม่มีใครสนใจคนอย่างเรา"

หัวเราะเยาะตัวเองทั้งๆที่น้ำตาคลอเต็มเบ้าตา ร่างเล็กรีบเดินกระเผลกๆไปแปะพลาสเตอร์ยาที่นิ้วอย่างลวกๆ เท้าก็เจ็บ มือก็เจ็บ แถมอยู่บ้านคนเดียว จองแดฮยอนจะเป็นบ้าตาย

ทั้งๆที่น้อยใจแต่ก็ยังตั้งใจทำอาหารจนเสร็จ ร่างเล็กจัดวางอาหารลงจานอย่างสวยงามแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย ทาโลชั่นหอมๆไว้รออีกคนกะให้อีกคนมากอดเค้าแล้วจะได้หอมชื่นใจ หยิบเสื้อกับกางเกงตัวที่อีกคนเลือกซื้อให้มาใส่ แล้วนั่งรอ...

นี่มันก็จะ6โมงเย็นแล้ว ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ...

ร่างเล็กรีบกดโทรศัพท์หาพี่ชายฝาแฝดของคนรัก หน้าจอมือถือโชว์ชื่อ 방용남 

"พี่ยงนัมฮะ วันนี้พี่ยงกุกเค้าออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว ผมติดต่อเค้าไม่ได้เลยพี่รู้รึป่าวฮะว่าเค้าไปไหน"

ยงนัมเงียบไปสักพัก แล้วทำเสียงแปลกๆก่อนตอบแดฮยอน

"ไม่นะ พี่ไม่ได้โทรคุยกับยงกุกเลย แถมยงกุกก็ไม่ได้บอกพี่เอาไว้ด้วย ตอนนี้พี่ยุ่งๆน่ะแดฮยอนยังไงจะช่วยติดต่อให้แล้วกันนะ"

ยังไม่ทันที่แดฮยอนจะได้อ้าปากพูดอะไรยงนัมก็วางสายไปซะแล้ว ร่างเล็กเขวี้ยงหมอนอิงใส่ผนังด้วยความโมโห

"ไอ้บ้า!! ไปไหนเนี่ย"

............. มีแต่ความเงียบเท่านั้นที่ตอบแดฮยอน ยงกุกไม่เคยทำแบบนี้ ไม่เคยหายไปไหนเป็นวันๆโดยไม่บอก เค้าสองคนตัวติดกันแทบจะตลอด แต่อยู่ๆต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้แดฮยอนเองก็ตั้งรับไม่ทันเหมือนกัน ร่างเล็กได้แน่นั่งเงียบๆอยู่ที่โซฟา ข้างนอกฝนเริ่มตกลงมาอย่างหนักอากาศก็หนาวเหลือเกิน แล้วคนรักของเค้าล่ะไปอยู่ที่ไหน จะหนาวเหมือนกันมั้ย จะเปียกฝนรึป่าว คิดไปต่างๆนาๆด้วยความเป็นห่วงคนรัก แต่ก็ทำได้แค่นั่งกอดหมอนอิงแก้หนาวอยู่เงียบๆ

ขณะที่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ๆไฟก็ดับ แดฮยอนกลัวความมืดเป็นที่สุด ร่างเล็กคิดถึงอีกคนแทบบ้า เวลาแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนกันนะ เค้าอยากให้ยงกุกกลับมากอดเค้า กลับมาอยู่กับเค้า รู้รึป่าวว่าตอนนี้หัวใจแดฮยอนเต้นรัวขนาดไหน ทั้งหนาวทั้งกลัว สุดท้ายทนไม่ไหวจึงต้องปล่อยออกมาเป็นน้ำตา ร่างเล็กร้องไห้เงียบๆอยู่ในความมืด นั่งขดตัวกอดหมอนอิงแน่นกว่าเดิม

พลันสายตาร่างเล็กเหลือบไปเห็นเงาคนแว๊บๆที่ประตู ผีรึป่าว ความคิดแรกแวบเข้ามาในหัว แดฮยอนหลับตาปี๋สวดมนต์ภาวนาในใจ ร่างเล็กร้องไห้หนักกว่าเดิม

"ฮึก! พี่ยงกุก ยะ..อยู่ไหน ฮืออ ผมกะ.. กลัว พี่อยู่ไหน"

ไม่นานนักก็มีสัมผัสเย็นๆเหมือนมือมนุษย์แตะลงบนไหล่ร่างเล็ก แดฮยอนร้องโวยวายลั่นไม่กล้าแม้แต่จะลืมตามอง

"คุณผีฮะผมกลัวแล้ว อย่ามาหลอกผมเลย ฮืออ เดี๋ยวผมจะทำบุญไปให้ อย่าบีบคอแด้เลยนะฮะ"

"หึหึ"

เอ๊ะ! เสียง? เสียงหัวเราะใหญ่ๆแบบนี้มันเสียงคนหรือเสียงผี

"จองแดฮยอนนนนนนนนนนน"

เสียงทุ้มใหญ่เรียกชื่อแดฮยอนแบบยานคาง แต่แดฮยอนจำเสียงนี้ได้ดีเลยเงยหน้ามามองเต็มตา

"พี่ยงกุก!"

ร่างเล็กยิ้มกว้างให้อีกคนแต่ก็ต้องสะดุดตาเค้กในมืออีกคน บลูเลอร์รี่ชีสเค้กขนาด2ปอนด์ ที่หน้าเค้กมีเทียนเลข2กับเลข0ปักไว้ ลากมือยึกๆยือๆถูกเขียนอยู่ยนหน้าเค้ก"สุขสันต์สันเกิดภรรยาของผม"

"เอ้าๆจ้องอยู่ได้ เป่าเค้กได้แล้วครับคนสวย"

แดฮยอนหลับตาอธิษฐานก่อนเป่าเค้กจนเทียนดับ ยงกุกรีบวางเค้กลงบนโต๊ะแล้วเดินไปสับคัตเอาท์ไฟขึ้น ไฟติดรอบบ้านทำให้ร่างเล็กเห็นคนรักตัวเปียกไปทั้งตัว

"ไปอาบน้ำก่อนเลยฮะแล้วค่อยมาคุยกัน ถ้าพี่เป็นหวัดผมจะไม่ให้กอดจริงๆด้วย"

ร่างเล็กรีบดันยงกุกเข้าไปในห้องน้ำแล้วรีบถ่ายรูปเค้กเก็บไว้ ก่อนนั่งมองเค้กแล้วยิ้มหน้าบาน ไม่นานนักยงกุกก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมชุดนอนหลวมๆสไตล์ฮิพฮอพ ร่างเล็กนั่งจ้องหน้าอีกคนนิ่งๆ เห็นแบบนั้นยงกุกรู้ตัวทันทีว่าตัวเองคงต้องโดนภรรยาชำระความ

"พี่หายไปไหนมาฮะ ตั้งแต่เช้า"

ยงกุกยิ้มๆไม่ตอบอะไรแต่กลับชี้ไปที่เค้กแทน

"พี่ไปทำเค้กนี่ให้ผมหรอ?"

ร่างสูงเข้าไปหอมแก้มร่างเล็กแทนคำตอบ จัดการดึงร่างเล็กให้มานั่งบนตักตัวเอง

"ตัวหอมจัง"

แดฮยอนหัวเราะคิกคักก่อนยกเค้กไปใส่ตู้เย็นไว้แล้วพาอีกคนมาที่โต๊ะอาหาร ก่อนชูนิ้วชี้ที่พันพลาสเตอร์ยาไว้ให้อีกคนดู

"ไปซนอะไรมาครับเนี่ยถึงได้แผลมาแบบนี้"

"ซนอะไรเล่า ผมหั่นต้นหอมทำกับข้าวให้พี่นั่นแหละแล้วมีดมันก็บาดมือผมเนี่ย"

ยงกุกรีบเป่านิ้วให้ร่างเล็กเบาๆก่อนลูบผมคนรักอย่างเอ็นดู พลันสายตาเหลือบไปเห็นนิ้วเท้าของร่างเล็กที่พันผ้าก็อสไว้

"แล้วเท้าไปโดนอะไรมาแดฮยอน"

ร่างเล็กก้มหน้ามองเท้าตัวเองก่อนคิ้วขมวดอย่างขัดใจ

"ไอ้ถังขยะบ้าหน้าบ้านมันทำร้ายผมเนี่ย พี่ต้องเอาปืนไปยิงมันเลยนะ มันทำผมเลือดออกต้องเดินกระเผลกไปกระเผลกมาอยู่ตั้งนาน"

ร่างสูงระเบิดขำออกมาก่อนกุมมือร่างเล็กไว้

"พี่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ดูแลเรานะครับ พี่ออกไปทำเค้กกะจะเซอร์ไพรส์เราเลยต้องปิดมือถือ แล้วตอนกลับฝนมันตกหนัก พี่ลงจากรถแล้วค่อยๆถือเค้กลงมาให้เราเพราะกลัวเค้กมันจะเละก็เลยเปียกอย่างที่เห็น ต่อไปนี้จะดูแลองค์หญิงของพี่ให้ดีเลย องครักษ์คนนี้ขอสัญญานะครับ^^"

แดฮยอนโผกอดร่างคนรักไว้แน่น เค้ารู้กสึกขอบคุณคนๆนี้จริงๆ ขอบคุณที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเค้าขนาดนี้ ขอบคุณสำหรับความรักที่มอบให้กัน เค้าไม่รู้จะตอบแทนคนๆนี้ยังไงดีนอกจากขอรักบังยงกุกไปจนหมดลมหายใจ...

...รักกันไปตราบชัวนิรันดร์...




ส่งท้าย

HBDนะแดฮยอน ขอให้นายกับยงกุกมีความสุขมากๆ พี่เป็นต้องช่วยยงกุกมันปิดความลับเพราะมันกะทำเซอร์ไพรส์ให้นาย รักกันไปนานๆล่ะ มีหลานให้พี่อุ้มไวๆนะ55555555


방용남
 

ผลงานอื่นๆ ของ PP"BaByELF

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 23:44
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ตายไปกับความหวาน
    #2
    0
  2. วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 16:47
    ><
    พระเจ้าสดุดตรงคำว่าแต่งงานกันนานแล้วเนี่ยแหละ 
    สุดยอดเลยไรเตอร์ น่ารักมากกกก
    #1
    0