คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF]Pls Boy

โดย PP"BaByELF

ฟิคเรื่องที่2ที่เอาลงของเราเอง ขอบคุณทุกคนที่อ่านกันนะคะ จะทยอยเอาลงให้เรื่อยๆจ้า^^

ยอดวิวรวม

835

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


835

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


2
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ธ.ค. 55 / 22:15 น.
นิยาย [SF]Pls Boy [SF]Pls Boy | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ธ.ค. 55 / 22:15









ผมเดินแอบๆเข้ามาในมุมมืดของกำแพงบ้านหลังหนึ่ง หันซ้ายหันขวามองรอบตัวอย่างระวังก่อนจะเงยหน้ามองหน้าต่างห้องๆเดิมที่มาแอบมองแทบทุกวัน คนที่อยู่ในห้องกำลังนั่งตั้งใจอ่านหนังสือเรียนอยู่ริมหน้าต่าง ไม่ได้เงยหน้ามองสิ่งรอบตัวเลยสักนิด(ถึงได้ไม่รู้นี่ไงว่ามีคนมาแอบดู)
ผมจ้องมองร่างบางอยู่แบบนั้น จิตใจเริ่มห่อเหี่ยวแล้วว่าร่างบางคงไม่เงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือแน่ๆ


“เฮ่อ วันนี้คงไม่ได้เห็นหน้ากันแน่ๆ ทำไงดีวะเนี่ย”



บ่นพึมพำคนเดียวเบาๆก่อนจะคว้าหินก้อนเหมาะมือใกล้ๆตัวแล้วจัดการเขวี้ยงไปให้ใกล้กำแพงห้องของร่างบางมากที่สุด พอขว้างเสร็จก็รีบโดดเข้าไปซ่อนตัวในถังขยะเพื่อให้ลับสายตาคน


“ปั่ก!”


ร่างบางเงยหน้ามองซ้ายมองขวา สีหน้าเริ่มไม่ดีนักเมื่อได้ยินเสียงประหลาดๆ


“ใครน่ะ”



ตะโกนถามออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ดึกดื่นป่านนี้ใครจะมาเล่นปาหิน คงไม่มีหรอกมั้ง


“บ๊อกๆ บู๊ววววววววววววววว”



อยู่ๆเสียงหมาหอนก็ดังขึ้นมา มาหอนอะไรตอนนี้เนี่ย นางในดวงใจของผมหน้าเริ่มซีดแล้วนะนั่น


“อยู่ๆหมาก็หอน เสียงประหลาดนั่นอีก ผีชัวร์เลยT^T”



ร่างบางรีบปิดหน้าต่างห้องแล้ววิ่งลงไปยังชั้นล่างที่พ่อแม่และพี่ชายอยู่ แถมโวยวายลั่นบ้าน


“ป๊าฮะม๊าฮะพี่ฮิมชาน ช่วยด้วยแด้โดนผีหลอก!!!”



นอกจากเสียงตะโกนแล้วผมยังได้ยินเสียงโครมครามมาจากในบ้านด้วย นี่นางในดวงใจของผมคงวิ่งลงบันไดไปเพราะกลัวผีสินะ - -


“ไม่น่าเล่นเลยกู เลยวิ่งหนีไปเลย แต่เอาวะได้เห็นนิดนึงก็ยังดี เฮ่อ”



ผมเดินกลับบ้านพร้อมรอยยิ้มน้อยๆตลอดทาง ใช่ ผมชอบแดฮยอน ชอบมานานแล้ว ชอบมาตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรก แดฮยอนเป็นน้องชายของฮิมชานเพื่อนสนิทของผม จำได้ว่าตอนนั้นผมอยู่ปี2แล้วฮิมชานมันชวนไปรับน้องชายมันที่โรงเรียนไฮสคูล ตอนนั้นแดฮยอนยังอยู่ไฮสคูลปีสุดท้ายอยู่เลย เห็นหน้าครั้งแรกผมแทบละลาย คนอะไรโคตรน่ารัก ให้ตายเหอะ


“ฝันดีนะครับ น้องแดฮยอน”



เป็นอีกคืนที่ผมพึมพำอวยพรให้เค้าฝันดี มันเป็นแบบนี้แทบจะทุกคืนตั้งแต่ที่เราได้เจอกัน เค้าจะรู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ยว่ามีคนแอบชอบเค้าอยู่ จะรู้ตัวบ้างมั้ยเวลาผมทอดสะพานไปให้เวลาเข้าไปคุยด้วย น้องเค้าดูซื่อๆ สนใจแค่เรื่องเรียนกับเรื่องร้องเพลง ผมเองก็เป็นพวกแสดงออกไม่เก่งซะด้วยสิ
อันที่จริงนี่มันก็ไม่ใช่เวลาที่ผมจะมาบ่นให้พวกคุณๆฟังนะ ลืมไปแล้วหรอว่าผมเพิ่งไปมุดถังขยะเพื่อยาหยีของผมมา เหม็นชิบหายเลยเหอะ ไอ้ฮิมชานมันต้องแอบขี้ใส่ถุงแล้วเอามาทิ้งถังขยะทำเป็นกับดักแกล้งผมแน่ๆ ถ้างั้นผมขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อนนะครับเดี๋ยวนอนดึกตื่นมาขอบตาดำแล้วจะไม่หล่อน้องแดฮยอนจะไม่หลง


















เช้าวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมขี้เกียจตื่น ถ้าไม่ติดว่าจะได้เจอหน้าน้องแดฮยอนที่คณะผมคงไม่ไปแต่เช้าหรอก ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจนอกจากน้องแดฮยอน ว่าแล้วก็รีบอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆแล้วไปมหาลัย นี่มันก็ยังเช้าอยู่เลยนะน้องเค้าจะมารึยัง ผมรีบไปรึป่าวนี่7โมงเองนะ แล้วถ้าน้องเค้ามาแล้วล่ะ


“ยงกุกมึงจะเอายังไงกับชีวิตตัวเองเนี่ย เหี้ยเอ๊ยไปเช้าหน่อยก็ไม่ตายหรอก ถ้าน้องเค้าไม่มาก็แค่นั่งรอแค่นั้นแหละ”



เออนะ ด่าตัวเองไปนิดหน่อยแล้วก็ไปมหาลัยแบบมึนๆ หน้าผมตอนนี้มันยังดูไม่ตื่นดีเลยด้วยซ้ำเหอะ ผมรีบขึ้นไปมหาลัยด้วยรอยยิ้ม หวังว่าวันนี้ยังไงก็ต้องเจอน้องแดฮยอนแต่เช้าให้ได้ พอรถจอดผมก็ข้ามถนนมาอย่างรีบร้อน เช้านี้รถไม่เยอะ แถมการขึ้นสะพานลอยก็เปลืองพลังงานมากซะด้วย ยังไงๆข้ามถนนซะตรงนี้คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ผมรีบมองซ้ายมองขวาแล้ววิ่งไปอย่างรวดเร็ว จังหวะที่ผมกำลังจะข้ามไปถึงฝั่งตรงข้ามก็มีรถมอไซค์สีเขียวคันนึงขับมาเกือบชนผม ดีนะที่มันยังเบรกทันไม่งั้นเช้านี้ผมได้ไปเฝ้ายมบาลก่อนเจอหน้านางในดวงใจแน่ๆ เจ้าของรถมันไม่ยอมลงจากรถ เพียงแต่ถอดหมวกกันน็อคแล้วมองหน้าผมงงๆ


“ขับรถยังไงวะไม่เห็นรึไงว่าคนกำลังจะข้ามถนนอ่ะ”



“ขอโทษด้วยครับพอดีผมใจลอยไปหน่อยไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”


ผมมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหยียดหยาม อ๋อก็เพราะมึงตาตี่งี้สินะถึงได้ไม่เห็นกู ไอ้เบื๊อกเอ๊ย!



“คราวหลังจะขับรถก็หัดลืมตาซะบ้างนะไม่ใช่หลับตาขับ อย่าให้มีครั้งต่อไปล่ะ”


ผมพูดทิ้งท้ายก่อนเดินเข้ารั้วมหาลัยไปไม่สนใจไอ้ตี่นั่นอีก จัดการไล่อารมณ์ขุ่นมัวของตัวเองออกไปน้องแดฮยอนจะได้เจอผมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มน้องเค้าจะได้ชื่นใจ







ระหว่างที่ผมกำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำกลุ่มผมก็หันไปเห็นใบปลิวอะไรสักอย่าง เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นประกวดโฟล์คซองของมหาลัย



“ได้เสียสิวะงานนี้ มีเรื่องไปเอาใจน้องแดฮยอนแต่เช้าเลยไอ้ยงกุก”


ใช่ครับ น้องแดฮยอนของผมเป็นคนชอบร้องเพลง ชอบมากๆ เช้านี้แหละผมจะใช้เรื่องนี้เป็นโอกาสให้ผมได้คุยกับน้องเค้า










ผมนั่งรอน้องแดฮยอนที่โต๊ะประจำกลุ่มประมาณครึ่งชั่วโมงน้องแดฮยอนก็มาถึงพร้อมกับไอ้ฮิมชาน มาถึงน้องเค้าก็ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือไม่พูดไม่จา ส่วนไอ้ฮิมชานก็ชวนผมจ้อไม่หยุดจนผมไม่มีช่องว่างที่จะคุยกับน้องเค้าได้เลย



“ฮิมชานกูหิวน้ำ มึงไปซื้อให้กูหน่อยดิ”


“อ้าวมึงก็ไปเองดีวะ ไม่มีขารึไงถึงต้องมาใช้กูเนี่ย”



ผมมองหน้ามันพร้อมส่งสายตาไปให้มันรู้ว่าผมมีเรื่องจะคุยกับน้องแดฮยอนมันเลยยอมจำนนลุกไปซื้อน้ำให้ผมได้ ฮิมชานน่ะมันลุกไปแล้ว แต่นางในดวงใจของผมยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือเรียนเลย อะไรจะขยันขนาดนั้นครับพ่อคู๊ณ สนใจโลกภายนอกบ้างก็ได้เหอะ


“เอ่อ...น้องแดฮยอนครับ”


น้องแดฮยอนปิดหนังสือแล้วเงยหน้ามามองผม


“คือว่าอย่างนี้นะครับ”



“เฮ้ย! ได้เวลาเรียนผมแล้วอ่ะครับพี่ยงกุกผมต้องไปแล้วล่ะ”


น้องแดฮยอนก้มลงมองนาฬิกาข้อมือก่อนรีบเก็บของแล้วลุกไป ตายๆๆๆๆเช้านี้ยังไม่ได้คุยกันเลย จะเสียโอกาสไปง่ายๆหรอวะยงกุก ผมรีบคว้าข้อมือน้องเค้าไว้ทำให้น้องหันมามองผม



“มีอะไรหรอฮะ?”


“คือ...”



ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เสียงหัวใจผมทำไมมันเต้นดังขนาดนี้ล่ะครับ แค่น้องเค้าหันมามองผมเต็มๆตา แค่ผมได้จับแขนเล็กๆของเค้า แค่นี้หัวใจเจ้ากรรมมันต้องดังขนาดนี้เลยหรอครับ จะดังให้เค้ารู้เลยใช่มั้ยว่าผมเขินขนาดไหน


“พี่...”



พูดสิวะยงกุก พูดไปสิว่าชอบน้องเค้า ทำไมไม่พูดวะ


“คือศุกร์นี้มีประกวดโฟล์คซองอ่ะครับ พอดีพี่จำได้ว่าน้องแดฮยอนชอบร้องเพลง ไม่สนใจลงประกวดหน่อยหรอครับ”



ผมยื่นใบปลิวให้น้องแดฮยอน มือผมนี่ก็สั่นเอาเรื่องเลยนะเนี่ย


“พี่ยงกุกหิวข้าวหรอฮะทำไมมือพี่สั่นจัง”



ผมยังไม่ทันได้ตอบอะไร ไอ้เพื่อนที่ผมเอาแก้วน้ำมาวางบนโต๊ะมันก็ชิงตอบแทน


“จะเป็นอะไร๊ มันก็เป็นไข้ใจน่ะสิ แก่แล้วเสือกมาทำตัวขี้อายอยู่ได้”



“มึงเงียบไปเลยฮิมชาน เดี๋ยวกูก็สอยให้ฟันเหยินร่วงหรอกมึง”


“อ๋อ นี่มึงลืมบุญคุณกูไปแล้วใช่ป่ะ เอ๊อพอกูหมดประโยชน์มึงก็ถีบหัวส่งกูนี่”



ผมตบหัวไอ้ฮิมชานไปด้วยความหมั่นไส้ อย่าพูดอะไรมากดิวะเดี๋ยวน้องเค้ารู้ตัวหมด พวกผมคงเถียงกันนานพอดูจนน้องแดฮยอนต้องเป็นคนมาห้าม


“พอฮะๆๆๆๆ ผมจะไปเรียนละเลิกตีกันได้รึยัง”



น้องแดฮยอนมองมาที่พวกผมแล้วส่ายหัวน้อยๆ


“ขอบคุณสำหรับข่าวนะฮะพี่ยงกุก ถ้าพี่รับปากว่าพี่จะไปดูผม ผมก็จะลงประกวดนะฮะ^^”



พูดจบน้องแดฮยอนก็เดินลิ่วไปเลยไม่ฟังผมพูดสักคำ ส่วนไอ้ฮิมชานนั่นก็ยืนมองน้องตัวเองแล้วยิ้มอยู่คนเดียว


“มึงยิ้มอะไรของมึงวะชานนี่”



“ชานนี่พ่อง กูชื่อฮิมชาน มึงดูดิไอ้ท่าทางแบบเมื่อกี๊เหมือนน้องกูกำลังเขินมึงชัดๆ”


“น้องแดฮยอนเนี่ยนะเขินกู”


ผมถามมันงงๆ ก็นั่นน่ะสิครับ มันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย ก็เห็นๆอยู่ว่าน้องเค้าคุยกับผมแบบปกตินะไม่ได้มีท่าทางเขินอายอ่ะไรเลย ฮิมชานมันมั่วรึป่าวเนี่ย



“เออสิ เดินลิ่วขนาดนั้นอ่ะ มันไม่ได้รีบไปเรียนอะไรหรอกสร้างภาพแอ๊บขยันไปงั้นแหละ แล้วคาบข่าวมาบอกน้องกูนี่ตกลงมึงจะไปดูน้องกูมั้ย”


ผมยิ้มหวานก่อนตอบมันไปแบบหล่อๆ



“นางในดวงใจกูเสียงหวานขนาดนี้กูจะไม่ไปได้ยังไงล่ะ”











วันต่อมาผมก็ไม่ค่อยได้เจอน้องแดฮยอนเท่าไหร่เลยเพราะน้องเค้ามัวแต่ซ้อมร้องเพลง เห็นฮิมชานบอกว่าน้องเค้าตั้งใจมาก วันทั้งวันขลุกอยู่แต่ในชมรมดนตรีกับเพื่อนสนิทที่ชื่อแบคฮยอนอะไรเนี่ยแหละ คนนึงร้องคนนึงเล่นกีต้าร์เลยต้องตัวติดกันเป็นตังเมตลอด ผมทนคิดถึงน้องเค้าไม่ไหววันนี้เลยต้องมาแอบดูซะหน่อย



“แบคแกว่าเสียงชั้นเพี้ยนมั้ยเนี่ย ชั้นว่ามันแปลกๆนะ”


“ไม่เพี้ยนหรอก ร้องๆไปเหอะน่าบ่นอยู่ได้เดี๋ยวแม่เอากีต้าร์ฟาดหัว”



เอิ่ม น้องที่ชื่อแบคฮยอนอะไรนั่นก็น่ารักดีนะครับ แต่แบบกรีดอายไลน์เนอร์มานั่งดีดกีต้าร์มันดูทะแม่งๆยังไงไม่รู้แฮะ - - ดุแบบนี้น้องแดฮยอนของผมจะถูกกินหัวมั้ย


“ชั้นถามหน่อยเหอะแด้ ทำไมรอบนี้แกดูตั้งใจขนาดนี้ ปกติรอบก่อนๆแกก็เฉยๆแข่งเอาสนุกๆนี่นา รอบนี้รางวัลมันน่าสนใจจนแกต้องขยันซ้อมขนาดนี้เลยหรอ”



น้องแดฮยอนก้มหน้านิดๆหลังจากเพื่อนถามจบ ถ้ามองไม่ผิดผมเห็นน้องเค้าหน้าแดงด้วย อย่าบอกนะว่าเขินน้องหน้าสวยเนี่ย


“ชั้นตั้งใจจะร้องเพลงนี้สารภาพรักคนๆนึงน่ะ เลยอยากให้มันออกมาดีที่สุด”



คนที่ชอบงั้นหรอ...น้องเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้วงั้นหรอ ผมได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นผมควรต้องถอยใช่มั้ย จะโทษใครได้ล่ะรู้จักกันมาเป็นปี โอกาสให้สารภาพรักรึก็มีตั้งเยอะแต่ผมดันเอาแต่อายก็โดนคาบไปกินแบบนี้แหละ เฮ่อ















วันนี้ถึงวันแข่งโฟล์คซองแล้วครับ ตลอด2-3วันที่ผ่านมาผมเอาแต่หลบหน้าน้องเค้าตลอด ไม่อยากเห็นหรอกครับ เห็นแล้วมันปวดใจของแบบนี้มันตัดใจกันได้ง่ายๆซะที่ไหน
อยู่ๆก็มีคนส่งข้อความหาผมแต่เช้า สงสัยเป็นไอ้ฮิมชานจิกผมไปเรียนอีกตามเคย บอกตรงๆผมไม่มีกะจิตกะใจจะไปเรียนหรอกนะ

วันนี้ผมประกวดตอนบ่าย พี่ยงกุกอย่าลืมมาดูผมนะฮะ พี่รับปากแล้วนะ (แดฮยอน)

เฮ่อ... ผมเลี่ยงไม่ได้จริงๆใช่มั้ย ต้องไปจริงๆใช่มั้ย ผมตัดสินใจไปมหาลัยเชื่องช้ากว่าทุกวัน ก็แน่ล่ะไม่อยากไปรับรู้ด้วยซะหน่อยว่าน้องเค้าชอบใคร ทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องมาเกิดกับผมด้วยวะเนี่ย







ไปถึงมหาลัยผมก็เจอน้องแดฮยอนยืนยิ้มแป้นแล้นคุยอยู่กับไอ้ฮิมชาน ผมปฏิเสธไม่ลงหรอกนะว่าวันนี้น้องเค้าน่ารักมาก มากขนาดที่ผมใจดำโกรธไม่ลงเลยล่ะ เอาวะไม่ได้เป็นแฟนแต่เป็นพี่ก็ยังดี


“วันนี้น่ารักจังนะครับ”



ผมเดินเข้าไปทักน้องเค้าตามมารยาท จะว่าไปนี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งมี่ผมทักน้องเค้าโดยไม่เขิน แบบว่ายังไงดีล่ะ ในใจมันสับสนวุ่นไปหมดเลยไม่มีอารมณ์จะมาเขินน่ะ


“ขอบคุณนะฮะ”



น้องแดฮยอนส่งยิ้มน่ารักๆมาให้ผมแล้วก็กอดแขนผมอ้อนๆ หือ!!!!!!!!!!! เดี๋ยว!!!!!!!!!! อะไรนะ กอดแขนผมงั้นหรอ?


“เอ่อ...”



“พี่ต้องไปดูผมนะฮะ ห้ามเบี้ยวนะ ห้ามๆๆๆๆๆๆ”


คนน่ารักนั่นหยิกแก้มผมเบาๆแล้วเดินจากไปกับน้องหน้าสวยอายไลน์เนอร์หนา ตาย เจอแบบนี้บังยงกุกก็ตายสิครับ เอาไงเอากัน งานนี้ยังไงต้องชิงน้องแดฮยอนมาเป็นแฟนให้ได้ล่ะ











เมื่อถึงเวลานัดหมายผมก็มาที่จัดประกวดโฟล์คซองกับไอ้ฮิมชาน เห็นน้องแดฮยอนกำลังวุ่นวายอยู่หลังเวทีสีหน้าดูเป็นกังวล วันที่มีงานแบบนี้มหาลัยผมจะคนเยอะเป็นพิเศษเพราะคนนอกก็มักจะเข้ามาดูด้วย ส่วนใหญ่คนนอกที่ว่ามันเด็กโรงเรียนมัธยมข้างๆมหาลัยผมเนี่ยแหละ ชอบมากรี๊ดหนุ่มๆมหาลัยผมนัก อย่างว่าล่ะครับมหาลัยนี้มีแต่คนหน้าตาดีไม่งั้นผมคงเข้ามาเรียนที่นี่ไม่ได้หรอก(ทำหน้าหล่อ)







น้องแดฮยอนขึ้นเวทีเมื่อถึงคิวที่จะต้องแสดง บนเวทีมีเก้าอี้2ตัว ไมค์1อันสำหรับนักร้อง ไม่นานนักน้องแดฮยอนกับน้องอายไลน์เนอร์หนาก็มานั่งประจำที่


“สวัสดีฮะ จอง แดฮยอน กับ บยอน แบคฮยอน ปี1จากคณะนิเทศฮะ”



นางในดวงใจของผมเป็นคนขี้อาย แนะนำตัวแค่นั้นก็เริ่มบรรเลงเพลงกันเลย ผมกับไอ้ฮิมชานยืนอยู่หน้าเวทีใกล้พอที่จะให้น้องแดฮยอนมองเห็นเรา2คนได้




ฉันชอบเธอ ตั้งแต่เจอกันแล้ว
แอบมองเธอนานแล้ว ใครๆเขาก็รู้ยกเว้นเธอ
แค่ได้เห็นหน้าเธอ ก็โดนใจแล้ว
อยากเจอะมานานแล้ว คนอย่างนี้ไม่เคยเจอ






หือ? ทำไมเนื้อหาเพลงมันคุ้นๆวะครับ มันคุ้นๆยังไงไม่รู้นะเนี่ย ผมที่กำลังมองไปที่น้องแดฮยอน สายตาผมเห็นตลอดว่าน้องเค้ามองมาที่ผม สายตาของน้องเค้าเหมือนจะสื่ออะไรบางอย่าง เหมือนเพลงนี้มันออกมาจากอามรมณ์น้องเค้ายังไงไม่รู้ ก็ใช่สินะก็น้องเค้าบอกว่าจะมาร้องเพลงสารภาพรักนี่ มันก็ต้องออกมาจากอารมณ์อยู่แล้วแหละ





เธอหายไปอยู่ไหนซะตั้งนาน แบบนี้แหล่ะที่มองหา
พูดจาตรงไปตรงมา จะทำอะไรจริงใจเหลือเกิน ถูกใจก็ตรงนี้





อยากรู้จริงๆว่าใครคือคนที่น้องเค้าชอบ อย่างน้อยให้ผมได้เห็นมันแล้ววิเคราะห์จุดอ่อนหาทางแย่งน้องแดฮยอนมาก็ยังดี(เลว)
ผมมัวยืนคิดอะไรเพลินจนเพลงมันวนมาถึงท่อนสุดท้าย สายตาน้องเค้ามองตรงมาที่ผม มันมีความหมายบางอย่างแฝงอยู่ในนั้นจริงๆนะ หรือว่าน้องเค้าจะชอบผม?




ฉันชอบเธอ ก็อยากให้เธอชอบฉัน
บอกเธอตรงๆอย่างนั้น เธอจะรับได้หรือเปล่า






เพลงบรรเลงมาถึงตอนจบ น้องแดฮยอนเตรียมลุกออกจากเก้าอี้ แต่ดันมีเสียงๆนึงเรียกน้องเค้าไว้ซะก่อน


“พี่แดฮยอน ผมชอบพี่นะครับ!!!”



ห๊ะ! เฮ้ยอะไรวะ ไอ้เด็กที่ยืนอยู่ข้างหน้าผมมันเป็นใครเนี่ยอยู่ๆมาสารภาพรักแบบนี้เนี่ย ผมจองมาก่อนเป็นปีนะเว้ย
น้องแดฮยอนมองอึ้งๆก่อนเดินลงมาจากเวทีแล้วเดินออกไปนอกบริเวณงานเพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจมากนัก แน่นอนว่าผม ไอ้ฮิมชาน แล้วไอ้เด็กเวรนั่นต้องพากันตามน้องแดฮยอนมา ทุกคนมารวมกันตรงสวยหย่อมที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่านมากนัก ไอ้เด็กเวรนั่นหันมามองหน้าผมแล้วทำหน้าเหวอ



“คุณคนนั้นนี่”


“ไอ้ตี่! “



ไอ้เด็กเวรนี่ที่แท้มันไอ้ตี่ที่ขับรถเกือบชนผมนี่เอง มึงยังมีหน้ามาชอบนางในดวงใจของกูอีก มึงตายแน่


“ผมไม่ได้ชื่อไอ้ตี่ครับ ผมชื่อจงออบ”



ผมง้างหมัดเตรียมจะชกมันแต่ไอ้ฮิมชานมันห้ามไว้ก่อน ส่วนน้องแบคฮยอนอายไลน์เนอร์หนาวิ่งตามมาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้มายืนอยู่ข้างๆน้องแดฮยอน


“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย แกบอกว่าแกจะร้องเพลงสารภาพรักไม่ใช่รึไง แล้วตกลงคนที่แกชอบคือใคร น้องจงออบคนนี้งั้นหรอ”



น้องแดฮยอนก้มหน้านิ่ง ผมก็อยากรู้ซะทีว่าน้องเค้าชอบใคร มีทางเดียวต้องให้น้องเค้าพูดออกมาสินะ แต่ไม่ว่ายังไงผมขอสารภาพความในใจกับน้องแดฮยอนก่อนแล้วกัน ผมไม่ยอมน้อยหน้าไอ้ตี่นี่หรอก


“พี่ไม่รู้หรอกนะว่าน้องแดฮยอนชอบใคร แต่พี่อยากบอกว่าพี่ชอบเรานะ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเลย เพราะพี่มัวแต่ขี้อายเลยไม่ทันได้สารภาพรักกับเรา กว่าจะได้สารภาพรักเราก็ดันมีคนที่ชอบซะแล้ว แต่ไม่ว่ายังไงพี่ก็ยินดีจะเป็นพี่เรานะไม่ต้องคิดมากหรอก”



น้องแดฮยอนมองหน้าผมอึ้งๆ ไอ้ตี่นี่อ้าปากค้างไปเลยครับ หึหึ สมน้ำหน้ากูหล่อกว่ามึงอีกไอ้หน้าเอ๋อ มึงรีบร้องไห้แล้วกลับไฮสคูลมึงไปเลยไป


“ตกลงแกว่าไงล่ะแด้แกชอบใคร อยู่กันพร้อมหน้าละอยากจะพูดก็พูด”



น้องแดฮยอนยังคงก้มหน้านิ่งไม่มีท่าทางว่าจะเงยหน้ามามองหน้าใครทั้งนั้น ให้ตายเถอะน้องเค้าร้องไห้รึป่าวเนี่ยกดดันแบบนี้


“พี่ยงกุกฮะ ผมชอบพี่ ชอบมานานแล้วด้วย”



หือ? เฮ้ยผมหูฝาดไปรึป่าวเนี่ย ผมหันไปมองหน้าไอ้ฮิมชาน มันยิ้มให้ผมฟันเหยินขนาดนี้แสดงว่านี่ไม่ใช่เรื่องโกหกใช่มั้ย ส่วนน้องแบคฮยอนก็วี๊ดว๊ายดีใจอยู่ข้างๆน้องแดฮยอน คนที่อึ้งไปตอนนี้เห็นจะมีแต่ผมกับไอ้ตี่เนี่ยแหละครับ


“น้องแดฮยอนพูดจริงหรอครับ? เราชอบพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”



“ผมก็ชอบพี่ตั้งแต่วันที่พี่มารับผมกับพี่ฮิมชานน่ะสิ ตอนผมร้องเพลงเมื่อกี๊ผมมองพี่อยู่ตลอดพี่ไม่รู้ตัวเลยหรอฮะ”


ตอนนี้นางในดวงใจของผมหน้าแดงแปร๊ดเลยครับ แดงมากกกกกกกกกกกก 555555555555
ตอนนี้ไอ้ตี่ทำหน้าจ๋อยแล้วเดินออกจากฉากไปเงียบๆเลยเหลือแค่พวกเรา4คน ผมถือวิสาสะเดินไปโอบไหล่น้องแดฮยอน



“ฮิมชาน น้องมึงกูขอดูแลเองนะ กูสัญญาว่าจะดูแลให้ดีที่สุด”


“ได้ แต่ถ้ามึงทำน้องกูร้องไห้มึงเจอตีนกูแน่”



น้องแดฮยอนซุกอกผมคงเพราะเขินน่ะครับ55555555555 ผมชิงหอมแก้มน้องเค้าไปหลายทีจนเค้าต้องทุบผมเบาๆ


“คนบ้า พอเลยเพิ่งตกลงคบกันเองอย่ามาเยอะสิฮะ”



“เอ้าๆๆๆๆๆ เชิญสวีทกันซะให้พอ ชั้นกลับล่ะแด้ชานยอลมารับแล้ว บายฮะพี่ยงกุก พี่ฮิมชาน”


น้องแบคฮยอนโบกมือลาผม2คนพอเป็นพิธีแล้วเดินจากไปพร้อมแฟนหนุ่มสุดหล่อ คงถึงเวลาที่ผมต้องไปส่งน้องแดฮยอนที่บ้านบ้างแล้วล่ะ



“ฮิมกลับบ้านกันเหอะ กูอยากไปส่งน้องมึงแล้วว่ะ”



ไอ้ฮิมชานมองผมขำๆก่อนเดินนำหน้าไปเล็กน้อยปล่อยให้ผมเดินจู๋จี๋กับน้องแดฮยอน2คน












สุดท้ายนี้เผื่อใครงง นี่คือเพลงที่แด้ร้องให้บังนะคะ^^ 
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0SZYsFAo35w

ผลงานอื่นๆ ของ PP"BaByELF

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 22:43
    อ๊ายยยยยยยยยย ฟิน นองอุตส่าร้องทั้งเพลงแล้วมองขนาดนั้นยังไม่รู้ตัวอีกนะพี่บัง คิกๆ
    #8
    0
  2. วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 17:40
    *0* น้องแดแด้กับพี่บัง~♡ 5555555
    น่ารักมากค่า~><
    #7
    0
  3. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:06
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    น่ารักไปไหนอะ เฮียดูหล่อมาก 555
    แด้ดูโมเอะมากค่ะเรื่องนี้ น่ารักมาก
    #6
    0
  4. #5 tankmo
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 17:31
    น่ารักกกกกกกกกกกกก บังแด >
    #5
    0
  5. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 22:01
    บังแด้ น่ารักอ่ะ งือออออออออออออออออออออออออ >//////////////////////////<
    ถ้าน้องแดฮยอนของตาบังจะโมเอ้ ขนาดเน้ งือออออออ
    ชอบอ่ะ มีร้องเพลงสารภาพรักด้วย โอ๊ยยยย เขินแทนอิบังจริงจัง
    แล้วจงออบแบบว่ามึนมากเลยนะ คือก็นะคนมันแอบรักแบบชอบ
    มันดีตรงที่กระตุ้นบังได้อย่างดีเลย ไม่งั้นคงไม่กล้าบอกรักแน่ๆ

    แต่ตอนแด้เกาะแขนนี่แบบ อือหื้ออออออออ แดแด้ได้เชื้อมาจากนาง?พยอนใช่มั้ยยยยย 555555
    ตอนแรกเธอดูเรียบร้อย? แต่พอมาฉากบิดแก้มเกาะแขนนี่มันอารายยยยยยยยยยย
    คือกะจะสารภาพแล้วเลย เต็มที่เลยใช่มั้ยจ๊ะคนสวย?
    น่ารักดีๆๆๆๆๆๆๆ เราเป็นบังนะไม่ยอมให้ผู้ชาย?หน้าไหนมาแย่งหรอกนะเออ
    #4
    0
  6. วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 18:23
    กรี๊ด กร๊าด !!! >o<
    บังแด้น่ารักจริงๆ อิ๊อิ๊
    #3
    0
  7. วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 22:48
    ชานแบคมาไง - -? สนุกดี น่ารักมากก ><
    #2
    0
  8. วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 22:29
    แดฮยอนน่ารัก น่ารัก น่ารัก >_< 
    #1
    0