ทะลุมิติทะลุใจอ๋อง

ตอนที่ 4 : ตื่นจากฝัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 381 ครั้ง
    20 มี.ค. 61

เย่หนิงตื่น!” ปิงปิงเขย่าตัวเพื่อนสาว

พี่เสี่ยวเสี้ยนขออีกนิดหญิงสาวดึงผ้าห่มปิดหน้า

เสี่ยวเสี้ยนอะไร นี่เช้าแล้วนะ!” ให้ตายซิเธอนั่งดักจับเจ้าทากเลือดแทบตายแต่เพื่อนเธอดันมานอนกอดนิยายหลับคาโซฟา

ปิงปิง

ใช่!”

จับเจ้าของทากเลือดได้แล้ว?” เย่หนิงขยี้ตาก่อนลุกบิดขี้เกียจ

หลังจากที่ส่งโปรแกรม HIV ไปจัดการทากเลือดในระบบโรงพยาบาลเจเค แต่พวกเธอพลาดที่ไม่สามารถส่งโปรแกรม HIV ตามทำลายต้นทาง ได้แต่ส่งตัวไวรัสสวนทางตามหาแหล่งต้นตอทากเลือด

ยัง เจ้าแฮกเกอร์คนนี้เก่งไม่ใช่ย่อยถึงหนีออกจากค่ายกล 7 ทิวาได้

สามารถหลุดออกจากมือแกได้นี่คงเซียนจริงๆเย่หนิงพยักหน้า

เมื่อกี้แกละเมอพี่เสี่ยวเสี้ยน ใครหรือ?”

ฉันฝันละแก

ฝัน?”

ใช่ ฝันเหมือนจริงมากเลย ฝันว่าทะลุมิติไปอยู่ในร่างพระชายาอ๋อง หล่อมากเลยแกเย่หนิงนึกถึงหน้าดุๆของผู้ชายในฝันแล้วอดยิ้มแก้มปริไม่ได้

อ่านนิยายมากไปแล้วแกลดๆบ้าง

ไม่รู้นะแก แต่ฉันอยากหลับไปไม่ตื่นเลยเจอผู้ชายแบบนั้น

เย่หนิงรู้สึกฝันหนึ่งตื่นของเธอราวกับเกิดจริง ทั้งกลิ่น รส สัมผัสล้วนตราตรึงในความทรงจำ

แกควรหาแฟนในโลกแห่งความจริงนะเย่หนิง ปิงปิงเริ่มเป็นห่วงเพื่อน

แฟนมันหายากกว่าเงินเย่หนิงยักไหล่ อยู่มาจนอายุ 34 ปี ไม่มีตัวผู้เฉียดผ่านมาให้ชื่นใจเลย

คุณหลินหล่อมากนะแกลองไปพบดูไหมปิงปิงกระตุ้นความสนใจเพื่อน ที่จริงเพื่อนของเธอหุ่นดี หน้าสวย ความรู้ดี เสียอย่างเดียวปากไวแล้วก็ซาดิสม์นิดหน่อย

ดีจริงไม่รอดเหลือมาถึงมือฉันหรอก สงสัยไม่แท้ผู้ชายแท้ๆที่ไหนจะโสดมาจนอายุจะ 40

คือ คุณหลินค่อนข้างน่ากลัว แต่นี่มันรสนิยมแกเลยไหม ดุ หล่อ รวยปิงปิงนึกถึงหน้าโหดๆของเจ้าของโรงพยายาลเจเคแล้วขนลุก คนอะไรหน้าเหี้ยมตลอดเวลา ยังดีที่หน้าหล่อและรวยไม่งั้นคงไม่มีใครเข้าใกล้

แกฉันไม่ได้โรคจิตนะ แค่ชอบผู้ชายดิบๆจิตๆในนิยายไม่ใช่ชอบในโลกแห่งความจริง 

ก็นึกว่าแกบ้าปิงปิงยิ้มแห้งๆ

ง่วงๆ แกตามทากเลือดต่อไป เดี๋ยวฉันนอนอีกงีบตื่นมาค่อยช่วยแกทำงานทำไมมันง่วงนอนขนาดนี้นะ

เย่หนิงแกพึ่งตื่นนะ!”

ก็ตื่นมาฟังแกบ่นไง เมื่อคืนอ่านนิยายจนนอนดึก ขอนอนต่อเหอะเย่หนิงตบๆหมอนบนโซฟาก่อนล้มหัวลงนอนไม่สนใจเพื่อน

พระชายาเพคะเสียงรบกวนพยายามปลุกหญิงสาวอีกครั้ง

อะไรวะปลุกอะไรนักหนา! เย่หนิงบิดตัวเอาหมอนปิดหูหนีเสียงรบกวน

พระชายา!”

พระชายา เอ๋ะ! เย่หนิงสะดุ้งตัวลุกพรวดขึ้น

พระชายาวันนี้ท่านต้องเข้าวังกับท่านอ๋องนะเพคะ!”  เสี่ยวเสี้ยนรีบกุลีกุจอเรียกสาวใช้คนอื่นมาช่วยพระชายาแต่งตัว

เข้าวัง?” เย่หนิงพยายามไล่เลียงลำดับ เมื่อกี้เธอยังนอนอยู่ที่ห้องทำงาน แล้วตอนนี้มันในฝันหรือเรื่องจริงกันนะ!

ใช่เพคะ เข้าวัง ท่านอ๋องทรงรอท่านตื่นอยู่เสี่ยวเสี้ยนอยากร้องไห้ ท่านอ๋องนั่งหน้าดุอยู่ที่โถงจนพวกบ่าวล้วนตัวสั่น นี่ถ้าพระชายาไม่ลุกขึ้นมีหวังบ่าวน้อยใหญ่ได้ถูกโบยหลังลายแน่

พระชายายังแต่งตัวไม่เสร็จอีกหรือ!” อ๋องลี่หยางตะคอกบ่าวที่ยืนตัวสั่น

ทำไมเขาต้องมานั่งรอสตรีน่ารำคาญด้วย ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงตัวต้นเหตุให้เขาต้องมาเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ ใบหน้าแรกที่คิดถึงได้คือฮ่องเต้

อ๋องลี่หยางนี่ก็จะย่าง 30 อยู่แล้วอนุ เมียบ่าว แม้แต่พระชายาเจ้าก็ไม่มีแล้วจะให้เรามีหน้าไปพบเสด็จพ่อเสด็จแม่บนสวรรค์ได้อย่างไรฮ่องเต้เริ่มคร่ำครวญบ่นอนุชา

ใครว่าหม่อมฉันไม่อยากมี เมื่อแปดปีก่อนพระชายาคนแรกตายขณะส่งตัว คนที่สองขณะแลกเปลี่ยนใบเกิด คนที่สามแค่ได้ยินว่าจะต้องหมั้นกับหม่อมฉันก็หนีบวช นี่ไม่รวมสตรีในจวนที่ไม่กล้าแม้แต่เดินเฉียดเรือนนอนหม่อมฉันอ๋องลี่หยางตอบเสียงเรียบราวกับไม่เคยมีเรื่องใดเกิดขึ้น

ลี่หยาง

ไม่แต่งก็ดีหม่อมฉันรำคาญสตรี แค่หม่อมฉันจ้องมองหน่อยก็เป็นลมไม่ก็ร่ำไห้

ฮ่องเต้รู้สึกหนักใจกับน้องชายคนนี้นัก น้องชายร่วมอุทรผู้นี้ทำหน้าขึงขังจริงจังตลอดเวลาสตรีที่ไหนจะกล้าเข้าใกล้ เขาอยากบอกน้องชายหัวแข็งผู้นี้ให้ขยันแจกยิ้มบ้างสตรีเหล่านั้นคงไม่เป็นลมหรือร้องไห้ดั่งพบหน้าพญายมแน่

อย่างไรเจ้าก็ต้องแต่ง!” ฮ่องเต้ตัดสินใจยังไงก็ต้องบังคับน้องชายแต่งงานให้ได้

หากเสด็จพี่หาสตรีที่กล้าแต่งเข้าจวนหม่อมฉันได้ก็ลองดู!”

ไม่ช้าแม่สื่อทั้งเมืองหลวงก็ถูกเชิญเข้าวังเพื่อค้นหาสตรีให้แก่อ๋องลี่หยาง

หม่อมฉันไม่สามารถเพคะแม่สื่อทั้งหลายพากันตัวสั่นเมื่อรู้ว่าต้องสื่อให้ผู้ใด พวกนางไร้ความสามารถ สตรีดีงามทีไหนกล้าแต่งเข้าจวนอ๋องผู้มีชื่อเรื่องพิฆาตสตรี

พวกเจ้านี้มันฮองเฮาถอนหายใจ นางได้รับคำขอร้องจากฮ่องเต้ให้หาสาวงามมาแต่งให้อ๋องลี่หยางในยี่สิบวัน นี่ผ่านไปห้าวันยังไม่มีซักรายชื่อ

ฮองเฮาเพคะ กุ้ยเฟยมีน้องสาวร่วมอุทรอยู่หนึ่งคนเสียนเฟยแอบกระซิบฮองเฮา

เสียนเฟย!” กุ้ยเฟยเมื่อได้ยินที่เสียนเฟยพูดก็หันควับทันที

น้องสาวของหม่อมฉันป่วยนะเพคะ!”

น้องสาวผู้น่ารักของนางสติปัญญาเท่าเด็กสามขวบจะยอมปล่อยให้มาเจอชะตากรรมสามีโหดร้ายได้อย่างไร!

ที่เราได้ยินมาแค่นางคล้ายเด็กนอกนั้นก็ไม่มีปัญหาใดเสียนเฟยจีบปากจีบคอพูด

ฮองเฮาน้องหม่อมฉันยังไม่รู้ความเกรงว่า...

เป็นเรื่องที่ดี! จะมีใครเหมาะสมเท่าบุตรีเสนาบดีอีก ที่สำคัญนางยังเป็นน้องกุ้ยเฟยคิดว่าเหมาะสมกับอ๋องลี่หยางนักฮองเฮาเมื่อหาที่โยนเผือกร้อนได้จึงรีบปิดทางออกของกุ้ยเฟย

กุ้ยเฟยได้แต่จิกเล็บกับเสื้อผ้า น้องสาวที่น่ารักของนางต้องถูกจับแต่งเข้าจวนผู้มีดวงพิฆาตสตรีคิดแล้วแค้นเสียนเฟยตัวต้นคิดนัก!

สามีเสียงหวานทำให้ชายหนุ่มหลุดออกจากความคิด เมื่ออ๋องลี่หยางลืมตาภาพตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถละสายตาได้

สามี?” เย่หนิงใช้มือโบกไปมาข้างหน้าของชายหนุ่ม

เจ้า…”

หญิงสาวในชุดสีเขียวขับให้ใบหน้าดูอ่อนหวานยิ่งขึ้น ริมฝีปากรูปกระจับเจื้อยแจ้วน่าฟังนัก สมกับที่เป็นน้องสาวของกุ้ยเฟยจริงๆ ชายหนุ่มตกใจกับความคิดของตนเองจนแทบหล่นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่

สามีมองภรรยาไม่วางตาเช่นนี้ก่อนไปเอาซักรอบไหม?” เย่หนิงอดแหย่คนตรงหน้าไม่ได้

หุบปาก!” อ๋องลี่หยางลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินจ้ำๆนำหน้าหญิงสาว เย่หนิงค่อยๆเดินตามหลัง เธอแอบเห็นหลังใบหูของชายหนุ่มออกสีแดงเรือเล็กน้อยจึงอดหัวเราะคิกไม่ได้

บ่าวยอมเปลี่ยนจากรับเป็นรุกก็ได้นะคะหากจะน่ารักขนาดนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 381 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

539 ความคิดเห็น

  1. #230 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 05:18
    555555นางเอกจอมเพี้ยน
    #230
    0
  2. #98 Looney00 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:42

    นางมีความกวนทีน55555

    #98
    0
  3. #16 susin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 15:35

    Funny ดีมากๆฉีกแนวนิยายจีนซ้ำซากช่วงนี้สุดๆ

    อาจไม่ได้เม้นทุกตอนนะ แต่ตามตลอดๆ

    เพิ่งหาเจอเรื่องนี้ วันนี้

    #16
    0