INFINITE #LeadNam : Because of The Law of the Jungle

ตอนที่ 2 : แตกหัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 เม.ย. 57


 

ตอนที่ 2 แตกหัก

 

 

 

อูฮยอนทำตัวเหมือนออมม่าที่มีลูกสาว

 

มยองซูไม่เห็นน่าเอ็นดูตรงไหน แต่ด้วยสภาวะจิตใจที่กำลังเปราะบาง ทำให้อูฮยอนต้องคอยประคบประหงมดูแลประหนึ่งคิมมยองซูเป็นสาวน้อยร่างบางอ่อนแอขี้โรคบวกเป็นง่อยระยะสุดท้ายด้วยเลยก็ได้เอ้า

 

ผมมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาแปลกประหลาด อูฮยอนกำลังนั่งคุยเล่นกับมยองซูที่โซฟาท้ายห้องซ้อมเพื่อลดภาวะตึงเครียด หลังจากที่เจ้าแอ๊บสาวโดนผมดุเรื่องท่าเต้นเข้าไปจนต้องหนีไปยืนร้องไห้กระซิกๆตรงมุมห้อง

                                                           

มยองซูมันสาวแตกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ กึ่งถามกึ่งสบถในประเด็นที่แดนซ์แมทชีนซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างถึงกับเลิกคิ้วสูงอย่างสนอกสนใจ

 

โฮย่าเบนสายตามองจุดเดียวกับผมด้วยความใคร่รู้ ผมได้ยินเสียงหัวเราะใสๆของอูฮยอนและรอยยิ้มน่าหมั่นไส้ของมยองซู ตอนนี้ทั้งสองเริ่มอารมณ์ดีถึงขั้นชักชวนกันเล่นปิงป่องแชะ!!

 

ผิดแต่ปิงป่องแชะที่ผมพบเจอมาทั้งชีวิต กติกาไม่ใช่ให้ผู้เล่นผลัดกันหอมแก้มหอมคางอย่างที่เห็นอูฮยอนกับมยองซูกำลังทำอยู่ ณ ตอนนี้

 

ริมฝีปากนุ่มนิ่มของแฟนตัวเองที่แตะลงบนแก้มของชายอื่น สลับกับริมฝีปากของชายอื่นที่บดคลึงลงบนพวงแก้มนวลเนียนที่ผมเคยคลอเคลียอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน (เพียงแต่สองวันมานี้ ยังหาได้มีโอกาสนั้นไม่!!!!) ผมเฝ้ามองภาพเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมา

 

แล้วหงุดหงิดไหมให้ทาย

 

ยิ่งกว่าความหงุดหงิด ผมรู้สึกโมโหจนแทบลงไปนอนชักดิ้นกับพื้น แต่ก็เป็นที่รู้กันดีว่าอะไรพิเรนๆที่เกิดขึ้นในวงอินฟินิท ซักเก้าในสิบมักจะมีที่มาจากไอเดียของนัมอูฮยอนแทบจะทั้งสิ้น ขืนทำฮึดฮัดมากไป สุดท้ายฝ่ายที่จะโดนไม่พอใจอาจจะกลายเป็นผมเสียเอง

 

ฮยองหึงอูฮยอนฮยองเหรอ โฮย่าถาม

 

เปล่า ปฏิเสธออกไปเพราะไม่อยากกลายเป็นผู้ใหญ่แย่ๆในสายตาน้อง

 

คนทั่วไปอาจจะคิดว่าผู้ชายเหมือนกัน จะถึงเนื้อถึงตัวกันสักหน่อยก็คงไม่มีอะไรเสียหาย แต่สำหรับฮยองมันไม่ใช่ ใช่มั้ยล่ะ ผมเข้าใจความรู้สึกของฮยองนะ จะหึงก็ไม่แปลกหรอก อีกฝ่ายว่าพลางตบไหล่อย่างให้กำลังใจ

 

เอ๊ะ ก็บอกไม่ได้ ... กำลังจะปฏิเสธซ้ำ แต่พอหันไปเจอสีหน้ารู้ทันของอีกฝ่ายก็ต้องเปลี่ยนมาพยักหน้ารับอย่างจนมุมแทน

 

หึงแล้วทำไรได้วะ ในเมื่ออูฮยอนกางปีกปกป้องเจ้ามยองซูอย่างกับแม่นกหวงลูกเกิดใหม่ขนาดนั้น ดูดิ๊ เมื่อกี้ฉันแค่ทักว่าท่าเดินตอนเปลี่ยนบล็อกกิ้งของหมอนั่นมันเหมือนเป็ดไปหน่อยเดียว นี่ต้องนั่งปลอบกันอย่างกับมีญาติเพิ่งเสีย ผมบ่นยืดยาวก่อนจะจบลงด้วยการพรูลมหายใจออกทางจมูกพรืดใหญ่อย่างต้องการระบายความอัดอั้นตันใจ

 

หึงก็แค่แสดงออกว่าหึงออกไปตรงๆสิฮยอง ไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะแยะเลย โฮย่าแนะ

 

ถ้าฉันทำแบบนั้น เขาจะลำบากใจน่ะสิ ผมส่ายหน้าปฏิเสธคำแนะนำของเขา

 

นัมอูฮยอนเป็นพวกเฟรนด์ลี่แบบสุดโต่ง เขาแคร์มนุษย์โลกทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ยิ่งเป็นบุคคลใกล้ชิดก็ยิ่งให้ความสำคัญ กับเมมเบอร์แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง

 

หากใครกำลังอ่อนแอหรือบอบช้ำมาไม่ว่ากับเรื่องอะไร อูฮยอนก็ยินยอมพร้อมพลีตนเป็นที่พึ่งพาทางใจชั้นเยี่ยมให้กับลูกนกหลงทางเหล่านั้น

 

อันที่จริงตัวผมก็ไม่ได้ใจกว้างถึงขนาดจะยินดีให้ชายอื่นเข้ามายุ่มย่ามหรือผูกติดอยู่กับแฟนตัวเองนักหรอก แต่พอเห็นรอยยิ้มปริ่มเปรมเวลาที่ได้เยียวยารักษาใจผู้คนของอีกฝ่าย ก็ต้องเป็นฝ่ายพูดไม่ออกเสียเองทุกครั้งไป

 

คนรักกันมันก็ต้องมีหึงหวงบ้างเป็นธรรมดา ถ้ารู้ว่าเราหึง เขาน่าจะดีใจด้วยซ้ำ โฮย่ายังคงยึดมั่นในแนวคิดของตัวเอง

 

แต่คนรักกัน ความเชื่อใจก็สำคัญไม่ใช่เหรอ

 

คิดแบบนี้ก็หล่อดีแหละฮยอง อีกฝ่ายพยักหน้าน้อยๆอย่างเห็นด้วย ก่อนจะเปลี่ยนมาสบตานิ่งแล้วว่าต่อ แต่ระวังจะอกแตกตายซะก่อน

 

ไม่หรอกน่า ไม่เคยเห็นภูเขาไฟฟูจิเหรอ มันเคยระเบิดไปแล้วในอดีต ตอนนี้เลยมีแต่ความสงบและสวยงาม ผมเปรียบเปรย

 

นี่แสดงว่าข้อมูลฮยองไม่อัพเดตเลย ล่าสุดมีบทความเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของภูเขาไฟฟูจิออกมาตั้งเยอะแยะ ไม่มีอะไรรับประกันเลยว่ามันจะไม่ปะทุขึ้นมาอีก

 

“ ……………….. ” ผมมองหน้าโฮย่าอย่างรู้สึกทึ่งในความรอบรู้ของเจ้าตัว พอคิดตามแล้วก็คงเป็นจริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า

 

จิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง แม้วันนี้จะมั่นคง แต่ไม่มีใครยืนยันได้ว่ามันจะไม่ถูกสั่นคลอนไปในวันใดวันหนึ่ง แม้แต่ตัวเราเองก็ตาม

 

ยิ่งถ้าเกิดแผ่นดินไหวกับสึนามิหนักๆแล้วละก็ โฮย่าว่าพลางใช้นิ้วชี้จิ้มมาที่หน้าอกด้านซ้ายของผมแรงๆหลายที

 

จิตใจที่แสนสงบและสวยงามของฮยองคงรับไม่ไหวแน่

 

............................................................

 

 

คิมซองกยูก็แค่มนุษย์ผู้ชายคนหนึ่งที่มีหัวจิตหัวใจเยี่ยงคนธรรมดาสามัญทั่วไป ที่รู้สึกดีใจได้และเศร้าใจเป็นเหมือนคนอื่นๆ

 

เพียงแต่ผมแสดงออกไม่เก่ง

 

ผิดกับมยองซู ที่บทจะอ่อนแอขึ้นมาก็ส่งสายตาวิงวอนขอความเห็นใจออกมาได้อย่างไม่อาย ด้วยรูปร่างหน้าตาแบบนั้นบวกสถานะน้องเล็กเกือบสุดของวง ต่อให้ทำตัวสำออยหรือปวกเปียกแค่ไหนก็ไม่มีใครว่า ขี้คร้านจะพากันเอ็นดูแล้วกรูเข้าไปโอ๋เสียด้วยซ้ำ

 

ยิ่งถ้าเป็นประเภทใจอ่อนอย่างนัมอูฮยอนด้วยแล้ว หากมยองซูมาไม้นี้เมื่อไหร่ ก็มักจะได้ผลเต็มร้อยเสมอ

 

... ก็ไม่อยากจะบอกหรอกว่านั่นทำให้ผมแอบรู้สึกอิจฉา

 

ผมอยากใช้สิทธิ์ของคนเป็นแฟน ห้ามไม่ให้มยองซูเข้าใกล้อูฮยอน ตัดขาดความช่วยเหลือทุกอย่างจากอูฮยอน ไม่อนุญาตให้แสดงความอ่อนแอต่อหน้าอูฮยอน ไม่ให้ทำทุกๆอย่างที่ผมไม่เคยทำกับอูฮยอน

 

ผมหึงคนของผม ผมหวงคนที่ผมมีสิทธิ์ในตัวเขา ผมเห็นแก่ตัวต้องการครอบครองคนที่ผมรักเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว

 

แต่อูฮยอนคงไม่ดีใจหากรู้ว่าคนรักของตัวเองจิตใจคับแคบถึงขนาดนั้น

 

เพล้ง!!!!!

 

เสียงวัตถุบางอย่างที่ตกกระแทกพื้นจนแตกกระจายที่ดังขึ้นข้างๆหู ช่วยดึงสติของผมให้หลุดออกจากภวังค์ความคิดที่คอยกวนใจผมมาพักใหญ่ได้ชะงัด

 

เศษเซรามิกสีแดงเกลื่อนพื้นคุ้นตาผมอย่างประหลาด แม้จะกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างไรก็ไม่มีทางที่ผมจะลืมรูปร่างเดิมของเจ้าสิ่งนี้ไปได้ เพราะมันเป็นแก้วน้ำประจำตัวของผมเอง

 

ใบอื่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมไม่เอามาใช้ฮะ มยองซู!! ผมถามเจ้าตัวต้นเหตุด้วยแววตาขุ่นเคือง

 

ไม่รู้ว่าตัวเองโมโหแค่ไหนหลังจากรู้ว่าคนตรงหน้าเอาแก้วคู่รักที่ผมใช้คู่กับอูฮยอนมานานแรมปีออกมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ซ้ำยังทำมันแตกคามืออีกต่างหาก

 

ฮยองอย่าเสียงดังน่า ผมปวดหัว แค่แก้วเอง เดี๋ยวผมซื้อคืนให้ อีกฝ่ายพูดด้วยสีหน้าเฉยเมยอย่างไม่รู้สำนึก

 

แค่แก้ว!?! นี่มันแก้วคู่ ฉันรักมันมาก นายก็รู้ไม่ใช่เหรอ ผมย้อนถามอย่างโกรธเคือง

 

ผมใช้คืนให้สองใบเลยก็ได้ เหมือนมยองซูจะยอมเป็นฝ่ายขาดทุนเพื่อให้เรื่องจบ แต่นั่นก็ดูจะห่างไกลกับความตั้งใจของผมมากไปนิด

 

นี่นายไม่เข้าใจเหรอวะ ผมถามอย่างไม่อยากจะเชื่อรูหูว่าคิมมยองซูที่เป็นตัวแทนความโรแมนติกของสาวน้อยสาวใหญ่ค่อนประเทศจะตีค่าแก้วคู่เป็นเพียงแค่แก้วสองใบ

 

ทำเป็นเรื่องใหญ่โตไปได้ อีกฝ่ายพึมพำคล้ายรำคาญท่าทีไม่ยอมความของผม

 

ผ่านไปอีกหลายประโยค ผมก็ยังคงไม่ได้ยินคำขอโทษจากปากมยองซู เขาตีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่ยี่หระกับความร้อนใจของผมเลยสักนิด นั่นทำให้ความโมโหของผมเดินทางมาถึงขีดสุด

 

ดี!! ฉันจะทำให้นายเข้าใจความรู้สึกนี้เอง ผมลั่นคำอย่างเดือดดาล ก่อนกระทืบเท้าพาตัวเองตรงดิ่งไปยังลิ้นชักส่วนตัวของอีกฝ่ายอย่างไม่รอช้า

 

อัลบั้มพร้อมลายเซ็นของดงบังชินกิเป็นสิ่งที่คิมมยองซูสุดจะหวงแหน ผลงานไอดอลต้นแบบของเจ้าตัวถูกเก็บรวบรวมไว้ในนี้ทั้งหมด ผมฉวย Tri-Angle ที่เป็นอัลบั้มเดบิวต์ออกมาถือไว้ในมือ ก่อนจะเดินกลับไปหาคนที่เป็นเจ้าของๆมันอีกรอบ

 

ผมจงใจฉีก booklet ที่แนบมากับอัลบั้มที่อีกฝ่ายรักยิ่งชีพออกเป็นชิ้นๆแล้วปามันทิ้งลงตรงหน้าเจ้าของๆมันอย่างไม่ปรานี

 

ฮยอง ... ท ... ทำอะไรน่ะ มยองซูเบิกตาค้างอย่างตกใจ ก่อนจะได้สติผวาเข้าคว้าสมบัติล้ำค่าที่เหลือแค่ซากของตัวเองขึ้นกอดแนบอกทั้งน้ำตา “ …ฮึก ฮือๆๆ อีกฝ่ายร้องไห้สะอึกสะอื้นปริ่มจะขาดใจ

 

ของใคร ใครก็รักทั้งนั้นล่ะ จำไว้ดีๆเถอะมยองซู ผมสั่งสอน

 

เกิดอะไรขึ้น!! มยองซูทำอะไรให้ ฮยองถึงต้องทำกับเขาขนาดนี้น่ะ อูฮยอนทั้งที่เพิ่งเข้ามามีส่วนร่วมในเหตุการณ์ต่อว่าผม ทั้งที่ตัวเองยังไม่รู้สี่รู้แปดอะไรเลยเสียด้วยซ้ำ

 

หมอนี่เอาแก้วน้ำที่ฉันใช้คู่กับนายมาทั้งชีวิตออกมาใช้โดยพลการ แถมยังทำแตก แล้วก็ไม่ยอมขอโทษด้วย ผมแจงสาเหตุ

 

โธ่ แก้วมันแตกก็แค่ซื้อใหม่ ฮยองทำแบบนี้วู่วามเกินไปจริงๆ อูฮยอนติงอย่างไม่เห็นด้วย ก่อนจะเดินเข้ามาพยุงให้มยองซูลุกขึ้นจากพื้น

 

แต่แก้วใบนี้มันอยู่กับพวกเรามาตั้งแต่ก่อนเดบิวต์ซะอีก มันเต็มไปด้วยความทรงจำของเราสองคน จะหาใบอื่นมาแทนกันง่ายๆได้ไง ผมค้านอย่างไม่พอใจที่อีกฝ่ายพูดไม่คิดถึงใจผม

 

แล้วฮยองจะไปเอาอะไรกับน้อง มันเป็นอุบัติเหตุ อูฮยอนว่าพลางใช้ปลายแขนเสื้อซับน้ำตาให้มยองซูด้วยท่าทางพะเน้าพะนออย่างไม่คิดแคร์สายตาแฟนของตัวเองที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลยสักนิด

 

รู้สึกจะเข้าข้างกันจังเลยนะ ผมประชดประชัน

 

ถ้าฮยองพูดจาแบบนี้ ผมไม่คุยด้วยแล้ว เหมือนอูฮยอนจะเข้าใจอารมณ์ของผมได้เป็นอย่างดี เขาถึงได้รีบออกตัวตั้งแต่ต้น

 

ผิว่าเข้าใจอารมณ์ แต่กลับไม่เข้าใจความรู้สึก อูฮยอนเป็นแบบนี้เสมอ เขามักจะมองข้ามความรู้สึกของผมไปอย่างง่ายดาย เหยียบย่ำหัวใจของผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้จะรู้ว่าไม่เจตนา แต่มันก็เจ็บ

 

 

ยิ่งถ้าเกิดแผ่นดินไหวกับสึนามิหนักๆแล้วละก็ จิตใจที่แสนสงบและสวยงามของฮยองคงรับไม่ไหวแน่

 

 

จิตใจของผมกำลังถูกสั่นคลอนด้วยท่าทีไม่แยแสของอูฮยอน ทั้งที่ผมก็เป็นผู้สูญเสียไม่ต่างจากมยองซู ในขณะที่เด็กนั่นได้รับความเห็นใจและคำปลอบหวานหู แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมีเพียงท่าทีหมางเมินและถ้อยคำเย็นชาจากอีกฝ่าย

 

ผมเกลียดความลำเอียงของนัมอูฮยอน

 

นี่คงหาโอกาสแบบนี้มานานแล้วสินะ อยากตีตัวออกห่างจากฉัน ก็ไม่ต้องหาข้ออ้างนักหรอก แค่บอกกันมาตรงๆ … ” ผมไม่ควรจะกระแนะกระแหนเขาหรอก ก็พอรู้ล่ะว่าตัวเองกำลังแสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมออกไป

 

แต่พนันเถอะว่ามันจะเป็นอย่างสุดท้ายที่ผมเลือกจะทำเวลาที่ต้องการกเกลบเกลื่อนความเสียใจของตัวเอง

 

“ ………………. ” อูฮยอนแสร้งหันหน้าไปทางอื่น แสดงท่าทางว่าไม่ต้องการจะคุยกับผมตามที่บอก

 

ถึงปากจะไม่โต้ตอบ แต่ผมก็รู้ว่าหูของเขายังคงรับฟัง

 

ว่าเบื่อกันแล้ว หรือมักมาก อยากควบทีเดียวหลายๆคนก็ว่ากันไป

 

เพี้ยะ!!!สิ้นประโยคของผม อูฮยอนก็ผละออกจากมยองซู ก่อนจะปรี่เข้ามาฟาดมือลงกับใบหน้าของผมอย่างสุดจะทน พร้อมแนบถ้อยคำด่าห้อยท้าย ความคิดสกปรก!!

 

ใครจะไปรู้ ถึงขั้นหอบผ้าหอบผ่อนไปนอนห้องเดียวกันก็ใช่ว่าไม่เคย ถ้าฉันไม่ไปด้วย ป่านนี้นายกับหมอนั่นคงถึงไหนๆกันแล้วมั้ง

 

รู้ว่าไม่ควรพูด แต่ก็อดไม่ได้ คนเราเวลาโมโห ปากมักไปไวกว่าความคิดเสมอ เรื่องอะไรไม่ดีของอีกฝ่าย จริงไม่จริงไม่รู้ ก็ขุดขึ้นมาว่ากล่าวกันได้หมด

 

ผีเข้าหรือไง ทำไมฮยองถึงพูดพล่อยๆแบบนี้ออกมาได้ อูฮยอนว่าพลางเงื้อมือทำท่าจะตบอีกครั้ง ผมจึงทำทีเป็นยื่นหน้าเข้าไปใกล้อย่างยียวน

 

ตบอีกสิ แรงๆเลย เวลาเอาคืน ฉันจะได้ไม่รู้สึกผิด ผมแกล้งเน้นเสียงพลางกดสายตาลงต่ำมองสะโพกของอีกฝ่าย ส่อเจตนาหยาบคายอย่างโจ่งแจ้ง เพียงเพราะต้องการเอาชนะ

 

อูฮยอนฮยองถอยออกมาเถอะ ฮยองคนนี้เขาเสียสติไปแล้ว มยองซูโดดเข้ามาปกป้องด้วยการฉุดแขนอูฮยอนให้ไปหลบอยู่ด้านหลังตัวเอง

 

ผัวเมียจะคุยกัน คนนอกไม่ต้องยุ่ง!!

 

ตะกี้ยังว่าผมเป็นชู้อยู่ปาวๆ ทีอย่างนี้มาบอกเป็นคนนอก เอาไงแน่ อีกฝ่ายตอบกลับด้วยน้ำเสียงยั่วโทสะ

 

หลบไปซะ ถ้าไม่อยากโดนดี สาบานได้ว่าถ้ามยองซูไม่ปากเก่งแบบนี้ผมจะไม่เอาเรื่องมันเลยสักนิด

 

เอาดิ คิดว่ากลัวเหรอ

 

อีกฝ่ายกล้าท้า ผมก็กล้ารับอย่างไม่กลัวเกรง ความชิงชังทำให้หูตาพร่ามัว วินาทีนี้ผมไม่สนแล้วว่าอะไรคือความถูกต้องเหมาะสม วุฒิภาวะของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้นำและคนที่อายุมากที่สุดในวงกำลังโดนอำนาจของอารมณ์ลิดรอน จนขาดสติและความยับยั้งชั่งใจ

 

มือขวากระตุกคอเสื้ออีกฝ่ายให้เข้ามาประจันหน้ากันในระยะประชิด พร้อมกับยกข้างที่เหลือขึ้นกำแน่นเสมออกในท่าเตรียมชก

 

เห็นว่าพูดด้วยปากไม่รู้เรื่อง เปลี่ยนไปคุยด้วยหมัดก็ท่าจะดี

 

ถ้าฮยองคิดจะทำแบบนั้น เห็นทีว่าเราคงต้องเลิกกัน อูฮยอนขู่เสียงกร้าวก่อนแทรกร่างของตัวเองเข้ามาเป็นตัวคั่นกลางระหว่างผมและมยองซู สองมือเรียวทาบลงกับอกของผม พร้อมกับออกแรงผลักให้ถอยห่างอย่างไม่ไว้หน้า

 

ขอให้เชื่อเถอะว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อูฮยอนออกตัวปกป้องมยองซูด้วยการทำร้ายความรู้สึกของผมอย่างสาหัสสากรรจ์แบบนี้

 

... แต่จะผิดไหม หากผมจะปรารถนาให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย

 

ถ้านายว่าอย่างนั้น ... ผมโต้กลับด้วยสายตาท้าทายก่อนปราดเข้าไปดึงร่างไอ้ตัวต้นเหตุของความร้าวฉานให้เข้ามาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง

 

พลั่ก!!!! ซัดหมัดตรงเข้าที่ใบหน้าหล่อๆของมยองซูอย่างไม่ออมแรงเพราะต้องการให้บทเรียนกับเจ้าตัว ก่อนจะหันไปต่อประโยคที่ค้างไว้กับอูฮยอน

 

... เราก็คงต้องเลิกกันจริงๆซะแล้วล่ะ

 

 

 

STARTHEME
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #11 Kim_inspirit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 20:29
    อิพี่กิวคือเจ๋งมากอ่ะ ขอให้ได้ต่อยเหอะ
    แต่ของของใครใครก็รักอะแหละ กยูทำถูกน้าา
    นัมอูมาเห็นไม่ทันเองง อิหมิงนี่ก็แบบท้าทายเต็มที่เลย
    คิดว่ากลัวเหรอ แหม่ เมนเรานี่ไม่กลัวเลยจริงๆ
    แม้กระทั่งฮยองตาตี่ๆก็ไม่กลัว เดี๋ยว 555555
    เรื่องนี้เชียร์พี่กิวเต็มที่เลย ซองยอลกลับมาไวๆนะ
    จะได้มาช่วยพี่กิวอัดอีหมิงมัน เอาให้หย้าหายยับเลย
    ปล.เรื่องนี้สนุกจริงอะไรจริง มาต่อะร็วๆน้าไรต์ อบากอ่านตอนต่อไปแล้ววววว
    #11
    0
  2. #10 BLingStaR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 12:34
    ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนียะ
    รู้สึกจะไม่ชอบแอนหมั้นใส้แอลคิมขึ้นมาแล้วซิ
    น้องดาวก็เกินไป แคร์มยองมากกว่าพี่กยูได้ไง
    รับรู้ได้เลยว่าพี่กยูเสียใจแค่ไหน แต่น้องดาววว ม่ายยนะ
    ถึงกับเลิกกันเลยหรออ เรื่องมันร้ายแรงถึงขั้นต้องเลิกกันเลยหรออออ
    ไม่จริงอะ เราต้องรีบไปเอาตัวยอลลี่กลับมา จะไปเอายอลลี่กลับมาาาาาา
    แอบหน่วงๆไงไม่รู้ แซดอะแซดด ฮืออออ

    รอตอนต่อไป >>>>>>


    #10
    0
  3. #8 P_D_ly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 13:32
    เกลียดมยองมากๆๆๆๆๆ ลีดน่าจะซัดไปอีกหลายๆหมัด มันน่านักตัวสร้างความร้าวฉานจริงๆเลย ไม่เข้าใจเหรอว่าคนที่ตัวเองเข้าไปยุ่งด้วยเค้ามีเจ้าของ ลองมีคนมาทำอย่างนี้กับยอลตัวเองจะหึงไหม (อยากเป็นลีดจะเอาจนไปทำศัลยกรรมเลย หึ่ม)

    นัมนี่ก็คืออะไร ใจดีงั้นเหรอ เห็นใจงั้นเหรอ คือเห็นใจลีดมากๆ ก็เข้าใจนะว่าห่วงคนอื่นแต่เคยสนใจความรู้สึกของลีดบ้างไหม ความรู้สึกของแฟนตัวเองน่ะ ไม่เคยคิดเลยเหรอพอลีดยอมให้ทำตามใจนี่ก็คือจะทำอะไรก็ได้งั้นสิ คือแก้วคู่เนี่ยเรื่องสำคัญเลยนะลองดูสิว่าถ้าคนที่ทำแตกไม่ใช่มยองแต่เป็นลีด เป็นแฟนของตัวเองทำแตก ยังไง ยังไง นัมก็ต้องโมโหเฮอะ ใจร้ายนักนัม ให้สำนึกผิดบ้างให้รู้ซะบ้างว่าลีดเสียใจแค่ไหน

    ลีดนี่ เลิกเลย เลิกกันไปเลยนัมมันจะได้รู้ว่ามันละเลยคนสำคัญที่สุดของตัวเองยังไง เห็นคนอื่นมาดีกว่าแฟนตัวเอง แล้วยังมาว่าแฟนตัวเองอยู่ฉอดๆ เข้าใจอ่ะว่าลีดทำไปเพราะโมโห พอหายเดี่ยวก็คงเสียใจ แต่ว่าทนไว้นะ ทนกว่านัมจะรู้สึก
    #8
    0
  4. #6 meaw meaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 17:17
    ตอนนี้รู้สึกโกรธน้องนัม พอๆกับที่ไม่พอใจกริยาและความหน้าด้านของมยองซู
    แต่พี่กยูอย่าเลิกกับน้องเลยนะคะ

    #6
    0
  5. #5 LoveLove_CSWH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 20:49
    อะ อะ อะไร!!

    ตอนแรกยังเฮฮา บ้าบอ อยู่เลย

    แล้วเนี๊ย อาร๊ายยยยยยย



    เลิกกัน!!

    โอ๊ยยยยยยยยย อิแปะหน้ามืดตามัว

    พาเรื่องออกดาวอังคารไปซะงั๊น กร่ำ >///
    #5
    0
  6. #3 namline (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 03:24
    อะไรกันเนี่ยยย โกรธนัมอะเรื่องนี้

    นัมเกินไปนะจริงๆ ไม่แคร์แปะบ้างเลย

    แปะดูยอมมาตลอดอะ ตอนนี้ก็ทนไม่ไหวอีกแล้ว

    เราไม่ค่อยได้อ่านฟิคแล้วโกรธนัมหรอกค่ะ ปกติลำเอียง 555

    แต่นี่ไม่ไหวๆ รู้ว่าเป็นคนใจอ่อนแต่นั่นแฟนนะ

    แคร์แต่คนอื่นไม่แคร์แฟนตัวเองได้ไง ไม่ชอบเลยยยยย

    เลิกกันนั่นล่ะดีแล้ว ให้นัมเจ็บบ้างจะได้รู้ตัวซักที

    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ มาต่อเร็วๆนะอยากเห็นนัมได้บทเรียน 555
    #3
    0
  7. #1 imnothinoyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 00:56
    เอ่อ....อ่า....คือ...ง *อึ้ง*

    อ่านจบแล้วสามรอบ แม่ยกนัมอย่างพี่กลับเข้าข้างกยูสุดฤทธิ์ซะงั้น

    ปกติแล้วไม่ว่าน้องจะทำอะไรก็จะเข้าข้างน้องก่อนเสมอ แต่ครั้งนี้ไม่ไหวแล้ว

    ต่อให้จะใจกว้างแค่ไหนก็ควรแคร์ความรู้สึกแฟนตัวเองบ้าง

    ดูทำแต่ละอย่าง ถ้าไม่บอกว่าพี่กยูเป็นแฟน จะคิดว่าแอลเป็นสามีน้องแล้ว

    และแอล.....จะสะดีดสะดิ้ง สำออย ทำตัวมีปัญหาไปเพื่อใคร

    ทำของรักของสำคัญของคนอื่นแตก ไม่ขอโทษ ไม่สำนึกแล้วยังมีหน้ามาร้องไห้

    ตอนคนอื่นเค้าเอาคืนเหรอ ทำไมรู้สึกคาแรคเตอร์แอลเรื่องนี้เห็นแก่ตัวจัง

    พี่กยูน่าจะชกไปหลายๆหมัด หมัดเดียวแอลไม่สะทกสะท้านหรอก ดูจะหน้าหนามาตั้งแต่ตอนที่ 1 แล้ว

    อูฮยอนก็เหมือนกัน อยากให้เจ็บเพราะคนที่ตัวเองไปใจดีด้วยจนร้องห่มร้องไห้บ้างจัง

    จะได้ตระหนักว่าควรใจดีกับคนอื่นแค่ไหน คนเรามันต้องมีลิมิตนะ



    ขอบคุณสำหรับฟิคเรื่องนี้นะคะน้องนุ่น รอติดตามตอนต่อไปนะคะ ^^

    รวมถึงฟิคดราม่าด้วย ชอบอ่านฟิคน้องนัมถูกทำร้าย 555
    #1
    0