[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 18 : [SF Krisyeol : You do not know me but I do remember you.] Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ธ.ค. 55

SF : You do not know me but I do remember you.

Pairing : Krisyeol

Rate : pg-15 , R

Genre : Sad , Drama , Fluff , Romance

 

 

 

 

 

 

 

"   อย่าตกใจที่เห็นข้อความนี้นะครับ

ผมเพิ่งตื่นจากที่นอนข้างๆคุณ

มันยังอุ่นอยู่เลยคุณลองจับดูสิครับ

ที่รักของผม....คุณกำลังหิวใช่ไหมครับ

ผมรู้....คุณชอบท้องร้องเวลาตื่นเช้า

คุณชอบตื่นมาแล้วจำผมไม่ได้.....คนมีเพียงความจำระยะสั้น

แต่ผมจะช่วยคุณเอง

อย่าลืมไปอาบน้ำ แล้วมาดูวีดีโอในไอแพด

อ้อ....ดูจบแล้วลงมาทานข้าวกันนะครับที่รัก

 

จากที่รักของชานยอล             

 

      

 

 

 

         ร่างบางที่หลังจากตื่นก็เจอโพสอิทแผ่นสีเหลืองแปะอยู่ตรงนาฬิกาปลุก เหมือนกับความคุ้นชินที่ทุกเช้าจะต้องตื่นขึ้นมาแล้วเจอข้อความแบบนี้ ไม่รู้หรอกว่าใครเอามาแปะไว้ จำได้แต่ว่ามันจะเป็นแบบนี้ทุกๆเช้า ข้อความจากที่รักของชานยอล ร่างบางจำได้ทุกข้อความที่ต้องอ่านทุกเช้าแม้ในสมองจะยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่าคนเขียนเป็นใคร ร่างบางก็ไม่มีเวลาสนใจ ณ ตอนนี้หรอก เพราะว่าท้องเจ้ากรรมเกิดร้องขึ้นมาจริงๆอย่างที่ในข้อความเขียนไว้ ไม่รู้ว่าจะทำตามทำไมเพราะคนส่งเป็นใครคนหน้าหวานยังไม่รู้เลย แต่ก็ทำตามอย่างไม่รังงอน ลุกจากเตียงและเดินไปเข้าห้องน้ำ 

 

 

          ในใจคิดแต่ว่า เดี๋ยวจะได้ดูวีดีโอแล้วลงไปทานข้าว 

 

 

          "ชานยอลครับ...... ผมจะทำให้คุณจดจำผมในทุกๆวันให้ได้เหมือนที่คุณอยู่ในความทรงจำของผม"  ร่างสูงแข็งแรงของคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนกะเวลาไว้ไม่เคยพลาด 

 

 

 

 

 

ชานยอลตื่นเวลาเดิมๆทุกเช้า

ชานยอลชอบท้องร้องเวลาตื่นเช้า

ชานยอลจำทุกๆอย่างรอบตัวและทุกๆวันได้หมด

แต่มีอยู่สิ่งเดียวที่ชานยอลจำไม่ได้........

ชานยอลไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับอู๋ ฟานเลยสักวันเดียว

 

 

    ไม่เป็นไรครับที่รัก. ผมไม่น้อยใจ และผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้ในทุกๆวันของเรา

 

   

 

         ร่างสูงเดินออกไปจากที่ที่เขายืนมองร่างเล็กของคนรักขี้ลืมของเขาทิ้งไว้เพียงกลิ่นประจำกาย กลิ่นเอกลักษณ์ ที่พอร่างของคนที่ออกจากห้องน้ำเดินมาได้กลิ่นก็เผลอรู้สึกอุ่นใจจนสุดดมกลิ่นนั้นเข้าไปเต็มปอดไม่ได้

 

 

        แปลกจังชานยอล.....กลิ่นแบบนี้.  เราไม่ได้ใช้กลิ่นนี้ 

 

        เป็ปเปอร์มิ้นท์

 

        กลิ่นของต้นสน

 

         และแอมเบอร์วู้ด 

 

 

   

          กลิ่นแบบนี้เหมือนกับว่าคุ้นเคยมานานแล้ว หอมอบอุ่น เหมือนเจ้าของร่างเพิ่งจะเดินหายไปจากตรงนี้ ไม่รู้เพราะอะไร ปากอิ่มก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ในห้องน้ำมีของเตรียมไว้ให้เขาตั้งแต่ แปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันไว้แล้ว ผ้าเช็ดตัว และเสื้อผ้า 

 

 

      ไม่รู้ตอนไหนที่หยิบไอแพดขึ้นมา เปิดดูวีดีโอ. 

 

 

   

          ใบหน้าของเขา ใบหน้าของเขากำลังเขินคนตรงหน้าเพราะโดนถ่าย เสียงเง้างอดในคลิปทำให้เขาได้ยินเสียงหัวเราะร่าของอีกฝ่าย เสียงนุ่มจัง. ได้แต่คิดแบบนั้น

 




TBC...

 

 

         "คริสสสส ไม่เอาสิ เราไม่ถ่ายแล้ว.........นี้.......คริสอย่าหัวเราะชานยอลน้าาาา" และเสียงพูดของช่างภาพจำเป็นหัวเราะออกมาอีกครั้งก่อนจะเอ่ย

 

 

     "ที่รักของผมเนี่ย......ดื้อมากใช่มั้ยหล่ะครับ?" พอพูดจบใบหน้าของร่างบางก็ยู่ลงทันทีพร้อมกับปากสีเชอร์รี่ที่บ่นอุบอิบ ปากสีสดนั้นน่าสัมผัสมากในสายตาของร่างสูงจนอดไม่ได้ที่จะต้องเอื้อมมือไปจับดวงหน้าหวานก่อนใช้นิ้วหัวแม่โป้งเกลี่ยคลึงไปมาบนกลีบปากนั้นเบาๆ

 

 

 

 

           อยากเห็นใบหน้าของคนพูด. คนที่ทำให้เขาแสดงสีหน้าท่าทางแบบนั้น 

 

 

 

      ที่รัก?  เราเป็นคนรักกันงั้นหรอ?  หากสีหน้าท่าทางของตัวเขาในจอไอแพดและความอบอุ่นที่สัมผัสได้จากคนถ่ายทำให้ร่างบางที่นั่งดูอยู่บนเตียงรับรู้ได้โดยไม่สงสัย

 

 

        แต่คุณเป็นใครกัน เป็นถึงคนรักของเขา หากทำไม....ทำไมปาร์ค ชานยอลคนนี้ถึงไม่มีภาพความทรงจำของคุณอยู่เลย

 

 

      

       "คริสอ่า........ มาถ่ายด้วยกันเดี๋ยวนี้เลยน้า เวลาถ่ายวีดีโอต้องมีเราสองคนอยู่ด้วยกันสิถึงจะถูก" แล้วแขนเรียวบางก็พยายามคว้าตัวอีกคนที่มัวแต่ลูบใบหน้รของเขามาจนภาพที่เห็นใจจอขยับสั่นคลอนไปมาก่อนจะหยุดที่หน้าของตัวเขาเองอีกครั้งและพ่วงมาด้วยแขนของใครอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แขนแกร่งข้างนึงเลื้อยไปโอบเอวคอดแน่นแล้วกระชับดึงมาแนบชิด 

 

 

 

         การกระทำนั้นเรียกเสียงครางประท้วงอื้อในลำคอจากคนสวยได้เป็นอย่างดีหากกระนั้นคนกอดก็ไม่ยอมปล่อย ร่างบางจึงได้แต่ยู่หนาเหล่ตามองคนข้างตัวอย่างค้อนๆจนสุดท้ายก็ยอมปล่อยในคนรักรัดรึงเป็นปลาหมึกเจ้าตัวหันมายิ้มให้กล้องอีกครั้งแล้วจึงเอ่ยเพื่อบันทึก

 

 

        "สวัสดีครับ. :D  (โบกมือให้กล้องเหมือนเด็กๆ)...ผมปาร์ค ชานยอล และคนนี้ข้างๆผมคือคริส". พูดจบก็ยื่นมือเข้าไปพร้อมกับไอแพดที่ถ่ายจับดวงหน้าสมบูรณ์ราวกับเทพบุตรไว้ คนที่ทำเอาชานยอลซึ่งนั่งดูวีดีโอแทบจะหยุดหายใจ ใบหน้านั้นมองคนถ่ายแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรใบหน้านิ่งๆนั้น  

 

    คนนี้เป็นคนรักของเขาอย่างนั้นหรอ?

 

    ดวงหน้าคมที่บรรจุทั้งดวงตาน่ามองคิ้วหนาๆนั้นทำให้เจ้าตัวดูเหมือนแองกรี้เบิร์ดจนปาร์คชายยอลที่นั่งวิเคราะห์ดวงหน้าต้องหัวเราะคิกออกมากับความคิดของตัวเอง จมูกโด่งรับกับใบหน้าริมฝีปากอิ่มกลมสีสวยที่เม้มตรง ไหนจะผมสีบลอนด์ทองน้ำตาลนั้นยิ่งทำให้คนที่เป็นคนรักของเขาดูเท่และหล่อมากขึ้นไปอีก

 

      "ง่าาาาาา......คริสไม่อาว.  อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ.  พูดหน่อยเร็วๆ บอกว่าผมชื่ออะไรและเป็นแฟนใครครับ....น้าาาา เร็วๆสิ" คนโดนสั่งยกยิ้มน้อยๆก่อนจะทำตามที่ร่างบางต้องการ ถึงมือตะถือจอไอแพดแต่ร่างบางก็ไม่วายอ้อนแฟนสุดหล่อของตัวเองด้วยการซุกหัวกลมทุยนั้นลงที่บ่ากว้างก่อนตะค่อยๆเลื้อยไปซุกต่อที่ซอกคอแล้วก็กดจมูกโด่งไปที่ลำคอเปลือยที่พ้นจากสาปเสื้อ 

 

 

 

     นั้นล่ะที่ทำอี๋ฟานยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ อดเอ็นดูคนคนนี้ได้ไม่ที่ทำตัวติดเขาแจ อาการที่เรียกว่านัวเนียของชานยอลทำให้เจ้าตัวยิ้มออกมายิ้มที่ปิดความเอ็นดูไว้ไม่มิด นัยน์ตาที่สะท้อนความเอ็นดูขนาดที่คนที่นั่งมองคลิปยังสัมผัสได้

 

 

 

      จะบอกได้มัั้ยว่าเขาอยากถูกมองแบบนั้นบ้าง อยู่ดีๆก็อิจฉาตัวเองในอดีตที่ได้คลอเคลียอยู่ข้าวๆชายหนุ่มคนนี้ และภาพต่อมายิ่งทำให้อดอิจฉาความโชคดีของตัวเองในคลิปอีกระลอกไม่ได้

 

      "ผมคริส อู๋ฟาน เป็นคนรักของชานยอลและ.......หมับ........ฟอด......เรารักกันครับ" ระหว่างพูดแขนแกร่งทั้งสองทีนี้ก็ได้ทีเอื้อมไปคว้าเอวคนตัวเล็กกว่าเข้ามาใกล้ก่อนจะหอมเข้าที่แก้มใส เพราะตอนที่เขาแนะนำตัวหน้ากล้องร่างบางก็เงยหน้ายิ้มพอใจจึงเป็นจังหวะที่ร่างสูงตัดสินใจเข้าชาร์ตคนน่ารักมาไว้ในอ้อมกอด และหอมเข้าฟอดให้ ถึงจะหอมเสร็จก็ไม่วายคลอเคลียแก้มใสด้วยจมูกโด่งสันไม่ห่าง 

 

 

 

 

       อันนี้แม้จะเห็นไม่ชัดในคลิปก็เพราะตัวคนถ่ายโดนคว้าตัวไปกล้องก็เลยเซเบลอและสั่นจนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นได้ยินแต่เสียง แต่ความน่ารักของคนตัวสูงก็ฉุกให้ร่างบางคิดอะไรกับตัวเองจนยิ้มออกมา

 

 

 

 

     ในเมื่อผู้ชายคนนี้เป็นของเขา เพราะฉะนั้นการที่เขาจะร้องขออ้อมกอดแบบนั้น...เขาก็ทำได้ใช่มั้ย

 

 

 

 

      ความรู้สึกเหงาแว่บเข้ามาเพราะกลับไปนึกถึงทุกเช้าที่ตื่นแล้วเจอแต่ความรู้สึกว่างเปล่า ความรู้สึกเหงาของการที่ไม่มีใครแม้กระทั้งอ้อมกอดของแม่ ก็ใช่สิ แม่เขาเสียไปตั้งแต่เขาอายุ16แล้วหนิ ตอนนี้ก็ผ่านมาหกปีแล้วแต่แล้วเสียงโวยวายเล็กของตัวเองก็ทำให้ร่างบางหลุดจากพวังค์

 

 

     "คริสโรคจิตจริงๆเลย......."ใบหน้าหวานยู่ลงอย่างขัดใจ เวลาเขาเผลอมักจะโดนฉวยโอกาสทุกทีให้ตายสิ แต่ก็นะยังไงก็ชอบเผลอยอมอยู่แล้ว หากจะขอเล่นตัวบ้างเดี๋ยวจะหาว่าเขาง่ายเกินไปนะ. อิอิ

 

 

      "โรคจิต.....แล้วไม่รักหรือไงครับ?...หืม" เหมือนใบหน้าหล่อๆนั้นจะยื่นเข้ามาล้อเลียน จากที่ใกล้อยู่แล้ว ใบหน้าคมยื่นมาจนแก้มแนบชิดแก้ม ดวงหน้าหวานของคนตัวเล็กขึ้นสิระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้อีกครั้ง คนตัวเล็กบนตักได้ยินแบบนั้นก็เบ้หน้าอีกครั้งแล้วก็ได้ทีอ้อนเข้าให้

 

      "รักสิ ......... อู๋ฟานบ้า.....อุ้มเค้าไปนั่งตักเลย.....บุ้ยบุ้ย" พูดจบด้วยความอายแต่ก็ได้ยินเสียงหัวเราะกลับมาอีก แขนแกร่งอุ้มคนรักจากที่นั่งข้างๆให้ลอยหวือไปนั่งที่ตักแกร่งเป็นที่เรียบร้อยจนร่างบางหน้าเบ้ที่เห็นภาพสะท้อนความสุขตรงหน้าจากคนรัก ทุกวินาทีถ้ารอยยิ้มพวกนี้หายไปจะทำยังไง แล้วถ้าไม่ได้มาอยู่ยิ้มด้วยล่ะ

 

 

 

 

    "ขี้อ้อนจริงนะเรา....ถ้าไปอ้อนแบบนี้กับคนอื่นเขาไม่ยอมหรอก" ถึงจะพูดเหมือนดุเด็กตัวเล็กๆแต่ก็ดูรู้ว่าอู๋ฟานหน่ะไม่กล้าดุชานยอลจริงจังหรอก ก็อ้อนเก่งขนาดนี้ ร่างสูงไม่หลงก็บ้าแล้ว

 

 

 

 

   "อ้อนแต่คริสคนเดียวเหอะ....อยากอ้อนแค่คนเดียว....อยากอยู่กับคริสแค่คนเดียว....รักคริสนะ" ร่างบางส่งไอแพดไปให้คนรักถือแล้วตอนนี้มือก็เลยว่างแขนเรียวเลยจัดการคล้องเข้าที่ลำคอแกร่งเอียงตัวซบลงที่บ่ากว้าง ละแขนข้างนึงออกเอามาทาบไว้บนอกคนรักแล้วเขี่ยนิ้วเป็นวงกลมสะเปะสะปะไปมา เจ้าตัวกำลังมีความกังวล ร่างสูงสัมผัสได้ นิ่งเงียบไปแบบนี้

 

 

 

 

      "ชานยอล....เป็นอะไรครับ...บอกผมสิคนดี"มือข้างที่กอดเอวเล็กยกขึ้นมาลูบบนกลุ่มผมนิ่มที่ตอนนี้ได้แต่ซุกแล้วพูดเสียงอู้อี้ไปมา

 

 

 

       "อู๋ฟานอ่า.......เรากลัวเราจะจำอู๋ฟานไม่ได้........รักมากเลยนะ.......กลัวว่า....หลังจากผ่าตัด.......ถ้าจำไม่ได้?.....จะ.....รักอู๋ฟาน" ใบหน้าหวานที่เลยขึ้นมาจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อแล้ว ขอบตาคู่สวยมีน้ำตาคลอจนคนมองกลัวว่าน้ำใสๆนั้นจะไหลเปื้อนหน้าสวยๆของคนรัก ตอนพูดเสียงงี้สั่นๆไปหมด

 

 

 

 

     "ไม่ร้องนะครับคนดี.......คริสจะอยู่ข้างๆตกลงมั้ยครับ......อนาคตจะเป็นยังไง....... ไม่มีใครรู้......อย่ากลัว......แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริง....ชายยอลคิดว่าคริสจะทิ้งชานยอลไปหรอครับ" ปากบางบนใบหน้าหล่อสัมผัสลงบนหน้าผากกลมมน ยืนยันความมั่นคงว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร 

 

 

     "แต่.....ถ้าวันนึงที่คริสเบื่อ คริสจะทนได้งั้นหรอ?....วันที่ชานยอลทนคริสไม้ได้....จะเป็นยังไง" ม่านน้ำตาคลออยู่ที่หน่วยตาคู่สวย แพขนตาชื้นไปด้วยหยดน้ำก่อนจะไหลละแก้มเนียนใสจนร่างสูงทนไม่ไหวจูบซับน้ำตาให้น้ำใสๆนั่นไหลไปมากกว่านี้

 

 

      "ครับ......หืม....เมียทั้งคนจะทิ้งได้ยังไง?.......แต่ชานยอลจะต้องกลับมารักคริสให้ได้....ตกลงมั้ย?  หืม?"

 

 

      "ไม่มีวัน......ฮึก.....ถึงสมองจะลืมแต่.....ยังไงคริสก็อยู่ในนี้.  หัวใจของชานยอลจะจดจำคริสไปคนเดียวและตลอดไป". 

 

 

       "พูดแล้วนะชานยอล...สัญญาของเรา.....อย่าลืมมันนะครับที่รักของคริส" 

 

 

      "อื้อ.....ชานยอลเชื่อ.....ว่าคริสจะทำให้ชานยอลกลับมารักคริสเหมือนเดิม"

 

 

 

 

แปะ

 

แปะ 

 

     

 

         หยดน้ำตาที่่ร่วงเผาะออกมาจากตากลมสวย ไม่รู้ว่าร้องไห้ออกมาตอนไหน สงสารภาพสะท้อนของตัวเองในคลิปนั้น สงสารความรัก สงสารที่ต้องทำให้อีกคนต้องรอ 

พรุ่งนี้เขาจะลืมอีกมั้ย?  ถ้านับหนึ่งใหม่เพื่อผู้ชายคนนี้ ขอเก็บความทรงจำไว้อีกครั้งนับจากนี้ จะทำได้มั้ย?

 

 

 

 

 

ยังจำไม่ได้หรอกว่าคนตรงหน้าชื่ิออะไร

รู้แค่ว่าชื่ออะไรจากการที่เห็นคนคนนั้นถูกเรียกแต่ความทรงจำไม่มีหรอก

เป็นใครกันแน่

สำคัญกับตัวเขาเองมากแค่ไหน

แค่เขารู้เพียงแค่ว่า

เขาเอง......สำคัญกับคนคนนี้มากๆ

และคนคนนี้ต้องการเขา

 

 

    ถ้าคนคนนี้ต้องมาเจ็บเพราะสัญญาที่เขาไม่สามารถรักษาไว้ได้. 

 

 

    คนคนนี้จะทรมานมากแค่ไหน

 

 

   ไม่ไหวแล้ว...คิดถึง...ความรู้สึกโหยหานี้มันคืออะไรกัน...อยากไปหา

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

550 ความคิดเห็น

  1. #304 krisyeol- (@krisyeol-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 08:27
    งือออออออออออออ น่ารักละเกิลลลลลลลลลลล น้องยอลน่าฟัดละเกิลลลลลลลลลล พี่อู๋จ๋าอย่าได้ทน!!!! >//////< พี่คริสก็เริ่มโมเอร้นะ!!! มุ้งมิ้งจริงๆ 5555555 ยังไม่ได้เริ่มอ่านคุณชายธาราคริสเลยค่ะ แต่ว่าจะตามไปให้กำลังใจแน่นอนค่ะ สัญญา ^^
    #304
    0
  2. #100 ไอ... (@sensei198) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:54
    บีบหัวใจเกินไปแล้วน้าาา งือออออ รักอิพี่คริสจิงๆ
    #100
    0
  3. วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 08:11
    น้องยอลเป็นอะไรไปอ่า ทำไมต้องผ่าตัด
    นี่น้องคงผ่าตัดแล้วจำพี่คริสไม่ได้จริงๆสินะ
    ไม่เป็นไรยังไงน้องต้องสู้นะ ต้องกลับมาจำได้แน่นอน
    เพราะพี่คริสอยู่ใกล้ๆน้องเสมอ
    #53
    0
  4. #35 keykoy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 08:51
    นี่มันอะไรกัน!! อยากแต่งดราม่าเอาโล่หรอฮะ! ผมเสียใจนะ

    น้องยอลเอาอีกแล้ว มันเศร้าเกิน ถึงบางเรื่องผมจะหมันไส้ อพค

    แต่เรื่องนี้มันน่าสงสารเกิน น้องยอลก็น่าสงสาร T_T

    แล้วมันจะจบแบบไหน มันจะต้องมีวันที่น้องยอลจำได้ใช่มั้ยฮะ
    #35
    0
  5. #33 `BdUCKBABY (@milfeulle_tifa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 17:13
    สร้างใหม่เลยยยย ลืมก็ปล้ำยอลเลยพี่คริสส !
    #33
    0