[Fic: Harry potter(DM/OC)] แด่เธอผู้เป็นที่รัก

โดย lasty

เดรโก มัลฟอยผู้มีกุมารทองคอยเป็นกามเทพแผลงศร ?? กับรุ่นน้องที่คอยแต่จะหนีอย่างเดียว !! "ช่วยหยุดวิ่งสักทีเถอะ!" "พี่ก็เลิกตามสิคะ!!"

ยอดวิวรวม

221

ยอดวิวเดือนนี้

35

ยอดวิวรวม


221

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


53
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  28 พ.ย. 64 / 00:04 น.
นิยาย [Fic: Harry potter(DM/OC)] ͼ繷ѡ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

INTRO

 

“สลิธิรีน!” 

เสียงประกาศกร้าวจากหมวกคัดสรรดังขึ้นทำเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมเบิกกว้าง อย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น 

“ทำไมสลิธิรีนล่ะ” 

“หล่อนไม่ใช่เลือดบริสุทธิ์” 

“เลือดสีโคลน” 

“หมวกมีปัญหาหรือป่าว ?” 

“เลือดสีโคลนในบ้านสลิธิรีนงั้นเหรอ เหอะ ตลกชะมัด!” 

“หรือยัยนั่นเป็นคนไม่ดีกัน?” 

อึก….

เรเนสเม่ แคลร์ รู้สึกเหมือนโลกกำลังจงใจแกล้งเธอ สองมือกุมชายเสื้อแน่นเพื่อลดความประหม่า แล้วก้าวช้าๆ ไปนั่งลงที่โต๊ะสลิธิรีน 

เสียงพูดคุยยังลอยมาให้ได้ยินอยู่เรื่อยๆ จนการคัดสรรจบลงและงานเลี้ยงได้เริ่มขึ้น แต่เรเนสไม่กล้าที่จะแตะต้องอาหารบนโต๊ะเลยสักนิดเดียว 

ทั้งกลัว ทั้งอึดอัด

เพราะอะไรคนขี้ขลาดอย่างเธอถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ เธอควรจะไปอยู่กริฟฟินดอว์ เรเวนคอล หรือไม่ก็ฮัพเฟิลพัพสิ หรือลึกๆ แล้วเธอเป็นคนไม่ดีจริงๆ 

ก็ไม่นะ เธอเป็นเด็กดีมาเสมอเลย 

ใช่คุณยายก็บอกแบบนั้น เพราะเรเนสเป็นเด็กดี เรเนสจึงกลายเป็นที่รัก 

“กินอะไรหน่อยไหม” 

เรเนสเงยหน้าขึ้นจากหน้าตัก ฝั่งตรงข้ามคือเด็กหญิงปีเดียวกัน ดวงตาเฉี่ยวคมสีเขียวสว่างของเธอโดดเด่น ริมฝีปากเล็กโค้งงอ คิ้วมนขมวดเป็นปม และกำลังยื่นพายอะไรสักอย่างมาให้ 

“อื้ม ขอบคุณ” 

หล่อนพยักหน้าและจัดการกินอาหารตรงหน้าต่อโดยไม่เสวนากับใครอีกเลย แม้ว่าจะมีคนจำนวนไม่น้อยพยายามเข้าหาเธอก็ตาม

 

วันแรกในฮอกวอตส์จบลงอย่างไม่น่าจดจำเท่ารัยนักในความคิดของเรเนส เธอแทบจะไม่ได้คุยกับใครเลย แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นปี หรือแม้แต่คนที่อยู่หอพักเดียวกัน 

ไม่มีใครรังแกเธอหรอก แต่ทำเหมือนกับว่าเรเนสไม่มีตัวตนอยู่เสียมากกว่า 
ซึ่งเรเนสพยายามทำความเข้าใจกับมัน และพยายามที่จะปรับตัว 

แต่ก็ไม่ไหวจริงๆ 

คืนนั้นเรเนสแอบไปร้องไห้อยู่คนเดียวในห้องน้ำเกือบค่อนคืน แล้วจึงกลับมานอนที่เตียงอย่างเงียบๆ 
.
.

เช้าวันถัดมาเรเนสเดินออกจากห้องโถงหลังกินมื้อเช้าเสร็จแล้วเพียงลำพัง หลังจากคิดทบทวนมาทั้งคืน หมวกคัดสรรต้องมีปัญหาแน่ๆ เพราะงั้นเธอจึงต้องการได้รับการคัดสรรอีกครั้ง 

คนที่จะช่วยเธอได้คือศาสตราจารย์คนที่ดูแลเรื่องหมวกคัดสรร ศาสตราจารย์มินอว่า มักกอนากัล

หากแต่ว่าเดินไปได้ไม่นานก็รู้สึกถึงแรงบีบที่หัวไหล่ขวา ด้วยความที่ตัวค่อนข้างจะเบา กระชากหน่อยเดียวก็เซจนเกือบล้ม 

“อ๊ะ!” 

…ไม่ล้มแฮะ 

“เธอใช่เรเนสเม่ รึเปล่า” 

เสียงทุ้มไม่คุ้นหูดังอยู่เหนือหัว เรเนสเงยหน้าจากพื้นหินขึ้นไปยังเจ้าของฝ่ามือที่จับไหล่ของเธออยู่ และขมวดคิ้ว 

ผมสีบลอนด์? กับเครื่องแบบสลิธิรีน

รุ่นพี่?

“ค่ะ” เรเนสพยักหน้าตอบทันที “หนูเรเนสเม่ แคลร์ค่ะ”

คนตรงหน้าปล่อยมือออกจากเด็กหญิงก่อนจะย่อตัวลงมาเล็กน้อยเพื่อให้อยู่ในระดับเดียวกัน เค้ายีหัวตัวเองเบาๆ ในขณะที่ยังคงจ้องมาที่เรเนสเม่ 

“…”

“มีอะไรให้ช่วยหรือคะ” 

“…เธอรู้จักเดจาวูมั๊ย” 

เรเนสเคียงคอ และส่ายหน้า คนตรงหน้ากำลังทำสีหน้ายุ่งยากและน่ากลัวแบบสุดๆ จนเรเนสอยากจะเดินเค้าเดี๊ยวนี้

“งั้นแปลกรึเปล่าถ้าฉันจะบอกว่า…ฉันรู้จักเธอ”
.
.

______

 

เรเนสเม่ แคลร์ [Renesme Claire]

“แค่พี่อยู่เฉยๆ ก็เหมือนได้ช่วยฉันแล้วค่ะ” 

 

เดรโก มัลฟอย [Draco Malfoy]

“พึ่งพาฉันบ้างสิ”

 

_______

ใครที่ยังไม่ได้อ่านเรื่องสั้น ไปอ่านได้นะคะ ตามลิ้งค์ที่แปะไว้ด้านล่าง 

https://writer.dek-d.com/lasty/writer/view.php?id=2266717

 

ขออนุญาตขายน้องเจนด้วยนะคะ ฝากด้วยน้าา 

https://writer.dek-d.com/lasty/writer/view.php?id=2063294

_______


Reader // เปิดเรื่องใหม่อีกแล้ว ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย !?  
Writer // ก็พล็อตมันมาแล้ว ไม่เขียนเดี๊ยวลืม !!

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. 28 ธ.ค. 64 / 18:38 น.
    ตามมาจากเรื่องสั้นค่ะ ชอบมากกกกกก รออยู่นะคะ
    #4
    0
  2. 21 ธ.ค. 64 / 20:51 น.

    ตอมมาจากนิยายสั้นค่ะ
    รออ่านอยู่นะคะ
    #3
    0
  3. 10 ธ.ค. 64 / 18:12 น.
    รอเลยค่ะ!!
    #2
    0
  4. #1 Chomp_q
    28 พ.ย. 64 / 16:24 น.

    โอ้ยชอบคำโปรย💕แบบหลงเลยแบบหาทางกลับบ้านไม่เจอไงงี้
    ป.ลเป็นคำโปรยที่ค้างค้าดีคะuwu
    #1
    0