ผมว่าผมก็รุกในระดับหนึ่ง #ดีใจที่มีอุ๋ง

ตอนที่ 3 : ดีใจเป็นบ้าอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    16 ก.ย. 61

3

ดีใจเป็นบ้าอะไร


อุ๋งตื่นมาด้วยความรู้สึกหนาวเย็น ชื้น ปวดเมื่อย เหม็น คัน และรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด

คือยังไงวะ นี่ไปแดกเหล้าหรือไปรบ

อุ๋งค่อยๆ ลืมตากลมขึ้นมา ใช้เวลาปรับโฟกัสสายตาอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งแรกที่เห็นคือผนังเคลือบเงาสีขาววาวๆ และพอเพ่งไปเพ่งมา ถึงรู้ว่ามันคือขอบอ่างอาบน้ำคอนโดฯ ของตัวเอง

อะ รู้ละ กูเมาหลับในห้องน้ำอีกแล้ว

ตัดสินใจยกหัวที่หนักอึ้งเหมือนมีดีใจมาทับไว้ขึ้นมา คือไม่ได้ว่าดีใจมันอ้วนหรืออะไร มันหุ่นดี ดีมากด้วย แต่หนา เอาเป็นว่ามันตัวหนักก็แล้วกัน เคยโดนมันแกล้งด้วยการล้มลงมาทับหลายทีอยู่ บอกเลยว่าจุก

และหัวเขาตอนนี้ก็หนักเหมือนมันมาทับเอาไว้  พอขยับตัวอีกนิด อุ๋งก็เห็นผ้าห่มสีชมพูสลับฟ้าสดใสที่คลุมตัวเองร่นลงมา ผ้าห่มที่เขารู้ว่าใครเป็นเจ้าของ ผ้าห่มที่ปกติจะอยู่บนโซฟาเพราะอีกฝ่ายเอาไว้ให้คนขี้หนาวอย่างเขาใช้ ผ้าห่มที่มีกลิ่นอ่อนๆ ของน้ำยาผ้านุ่มที่หาซื้อยากเย็น แต่คนใช้แม่งก็ดั้นด้นไปซื้อมาเก็บไว้ใช้ตลอด

เขาเลยรู้เป็นเรื่องที่สองว่าผ้าห่มนี่ดีใจคงเป็นคนเอามาห่มให้

เหมือนทุกครั้งที่เขาเมา

ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนห้องน้ำอย่างเชื่องช้าเนื่องจากยังรู้สึกพะอืดพะอมกับอาการเมาค้าง บอกตรงๆ ว่าตอนนี้อยากตายยิ่งว่าตอนอกหักอีก ขอละ ถ้าดื่มเพื่อลืมเธอแล้วทรมานขนาดนี้ รอบหน้าเขาไปนั่งกินชาบูคลุกน้ำตาดีกว่า

อุ๋งจำอะไรเมื่อคืนไม่ได้เลยนอกจากการยกแก้วเข้าปากรัวๆ เพราะไม่อยากรับรู้ห่าเหวอะไรอีก ขมเหล้า ขมเพลง ขมขื่นไปหมด อยากหยุดคิดเรื่องวุ่นวายพวกนั้นสักนาทีก็ยังดี

แล้วภาพก็ตัดสมใจ อย่างสุดท้ายที่จำได้คือสายตาเอือมระอาของดีใจ

ลืมตาขึ้นมาอีกที...ก็เนี่ย อย่างที่เห็นกัน เขานอนอยู่ข้างชักโครก มีอ่างอาบน้ำเป็นพร็อบ แถมเอาแปรงขัดห้องน้ำหนุนหัวตัวเองอีก

สภาพทุเรศทุรังเกินจะรับไหว ก็ว่าทำไมคันๆ หัว

เมี๊ยว...

อุ๋งเบนสายตาไปมองตามต้นเสียงที่หน้าประตูห้องน้ำ น้องนุ่มร้องเสียงต่ำนำมาก่อนจะพาตัวเดินนวยนาดแกว่งหางฟูๆ เข้ามาในห้องน้ำ ใช้อุ้งมือตบแก้มเขาเบาๆ พร้อมกับดวงตากลมที่จ้องตาเขาราวกับต้องการสื่อสารบางอย่าง

อาจจะเป็นคำว่าจะนอนโง่อยู่ตรงนี้อีกนานไหม ลุกไปเทข้าวให้ได้แล้วนังทาส

อุ๋งถอนหายใจ ยกมือขึ้นเกาคางน้องนุ่มเบาๆ สองสามทีแล้วหยัดตัวสูงโปร่งของตัวเองเดินโซซัดโซเซออกจากห้องน้ำ โดยมีน้องนุ่มเดินตามมา แอบจะล้มคว่ำนิดหน่อยเพราะโลกหมุนแต่โชคดีที่คว้าเอาอ่างล้างหน้าได้ทัน พอออกมาก็เห็นดีใจที่กำลังง่วนทำอะไรเสียงดังก๊อกแก๊กอยู่ในครัว

“ทำอะไรวะ”

“ตื่นแล้ว?”

“อือ ปวดหัวสัส เมื่อคืนกูละเมอเอาหัวโขกชักโครกป่ะ”

เอ่ยเสียงอ่อยพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ในครัว แนบใบหน้าซีกหนึ่งลงกับโต๊ะสีดำสนิทเนื่องด้วยหนักหัวเกินกว่าจะประคองให้มันตั้งตรงอย่างปกติได้ บอกแบบไม่อายเลยว่าแยกแยะสมองไม่ออกแล้วระหว่างอยากอ้วก อยากนอน หรืออยากกิน

“เปล่า”

ดีใจเหลือบมามองร่างโปร่งที่นอนไหลแปะโต๊ะเป็นของเหลวแล้วส่ายหัวเบาๆ ด้วยความเอือมระอา เมาทีไรก็เป็นแบบนี้ตลอด แล้วทำไมถึงได้ชอบไปเมานักหนา

เมาแล้วก็ปวดหัว งอแง น่าให้บ่นทุกวัน

มือหนาเอื้อมหยิบชาแบบซองลงมาจากเคาน์เตอร์ วางลงในแก้ว กดน้ำร้อนใส่แล้วยกแก้วไปวางเอาไว้ตรงหน้าคนขี้เมา

“อะ”

“ขอบคุณครับ”

อุ๋งเอ่ยเสียงอ่อนระโหยโรยแรง สองมือคว้าแก้วมาจับไว้

“มึงไม่ได้ละเมอเอาหัวโขกชักโครกหรอก แต่มึงโขกอย่างอื่น”

“อะไรวะ”

อุ๋งยกแก้วชาขึ้นจิบ ความอุ่นร้อนของชาในปากช่วยให้อาการคลื่นไส้จากการแฮงก์บรรเทาลงนิดนึง พร้อมกับที่ดีใจยกถ้วยข้าวต้มที่คงลงไปซื้อจากล่างคอนโดเทใส่ชามลงให้ ก่อนจะวางชามข้าวลงบนโต๊ะด้วยแรงที่น่าจะเรียกว่ากระแทกมากกว่าวาง

ปึก!

“มึงโขกปากกู”

อุ๋งไอค่อกแค่กทันที รู้สึกเหมือนชาตีย้อนขึ้นคอ พอจ้องหน้าดีใจ อีกฝ่ายก็ยกมือขึ้นมาชี้มุมปากที่แตกของตัวเองก่อนมองด้วยแววตาดุๆ แบบที่ถ้าเขาไม่ใช่เพื่อน อาจจะโดนกระทืบและเปลี่ยนที่นอนจากห้องน้ำเป็นห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลไปแล้ว

“...”

“โขกแบบโขก เงยขึ้นมาเอาหัวโขกกูจนปากแตก”

“แหะ”

“แหะที่หน้า”

ไม่เคยจะอ่อนโยนเลย

ดวงตากลมๆ ของอุ๋งกลอกไปมา หดคอเข้าไปในเสื้อเมื่อเจอสายตาดุๆ ของหมายักษ์ สีหน้านิ่งๆ ที่แสดงออกว่าคงหงุดหงิดไม่น้อยทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่านี่เหรอคนที่บอกว่าชอบเขา ป่าเถื่อนเป็นที่สุด

เอาจริง หลังจากมันพูดแบบนั้นออกมา ดีใจก็ไม่ได้แสดงอาการหรือท่าทางอะไรใดๆ ที่แตกต่างจากปกติอีกเลย ดีใจก็ยังคงเป็นดีใจ รูมเมทคนห่ามที่ทำหน้าเหมือนเบื่อเขาอยู่ตลอดเวลา

หรือที่มันบอกว่าชอบ มันจะล้อเล่นวะ แบบกลัวเขาเครียดเรื่องเมษา เลยหาเรื่องอื่นมาให้เครียดงี้

“ขอโทษครับ”

เอ่ยเสียงมุบมิบในลำคอด้วยความสำนึกผิด เพราะจำได้ลางๆ ว่าตัวเองเปิดวาร์ปตั้งแต่ร้านเหล้า ฉะนั้นคนที่เป็นเดือดเป็นร้อนหิ้วเขากลับมาถึงห้องก็คงไม่พ้นดีใจ ไหนจะเตรียมน้ำเตรียมข้าวแก้แฮงก์ไว้ให้อีก

แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยขอบคุณ ดีใจก็เดินหายออกจากครัวไปเสียก่อน อุ๋งรีบหันมองตามเพราะไม่รู้ว่าเผลอทำอะไรให้โกรธเข้า ก่อนจะต้องอ้าปากค้างเมื่อดีใจยกตะกร้าผ้ามาวางตั้งตรงหน้าเขา

“เอาผ้าลงไปซักด้วย วันนี้เวรมึง”

“ใจ๋...กูแฮงก์อยู่น้า”

“ข้ออ้าง?”

หุบปากฉับก้มหน้าคางชิดอกเมื่อดีใจกอดอกเหลือบมองด้วยสายตาเชิงดุอย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องรอให้มันอ้าปากเขาก็รู้ว่ามันจะบ่นว่าเขาทำตัวเองทั้งนั้น คดีเก่ายังไม่เคลียร์ คดีใหม่ก็มาฟาดเสียจนไม่กล้าสู้หน้า ยิ่งเห็นมุมปากที่เลือดซิบของดีใจเขายิ่งหัวเราะแหะในลำคอ

“ทราบแล้วครับ”

ดวงตากลมหลุกหลิกไปมาอย่างพยายามหาทางหนีทีไล่ แต่สุดท้ายก็ต้องเดินคอตกหอบเอาตะกร้าผ้าใบใหญ่ลงไปซักที่ด้านล่างคอนโดฯ ปกติแล้วเขากับดีใจจะคอยผลัดเวรกันเอาผ้าลงไปซักทุกสามวันเสมอ

สมองก็ยังอ๊องจากอาการแฮงก์ ในหัวก็ไม่รู้จะคิดเรื่องที่ตัวเองเพิ่งโดนทิ้ง...หรือเพิ่งโดนบอกรัก

ยากจัง ทำไมเกิดเป็นอุ๋งแม่งยากจังวะ

อุ๋งเอาผ้าในตะกร้าหย่อนลงเครื่องซักผ้าทีละตัว แยกผ้าสีลงเครื่องหนึ่ง ผ้าขาวลงเครื่องหนึ่ง ช่วงแรกๆ เขาเคยเทรวมกัน และนั่นทำให้ดีใจบังคับให้เขาซื้อเสื้อคืนเพราะเขาทำสีชมพูบานเย็น (ของเสื้อคณะ) เลอะเสื้อเชิ้ตขาวมันจนเป็นสีชมพูนมเย็น

ถอนหายใจให้กับเรื่องเก่าๆ ก่อนจะหยิบกางเกงนักศึกษาของดีใจออกมาเขย่าสองสามครั้ง แล้วก็ต้องกลอกตาเมื่อพบว่าเป็นครั้งที่ร้อยแล้วที่ดีใจลืมเอาเงินออกจากกระเป๋ากางเกง เนี่ย แล้วใครมันจะกล้ายัดลงไปทีเดียวทั้งตะกร้า โดนปั่นยับหมดพอดี

ดีใจก็แบบนี้ตลอด ขี้ลืม สัพเพร่าเก่ง

น่าเบื่อ

คาดเอาไว้ในใจว่าขึ้นไปต้องด่าเรื่องนี้ แล้วก็จะมุบมิบเงินไม่คืนด้วย ก่อนจะตั้งใจเช็กเสื้อผ้าแต่ละตัวอย่างละเอียดอีกที จัดการเทน้ำยาซักผ้าลงในเครื่อง ตามด้วยน้ำยาปรับผ้านุ่มกลิ่นโปรดของดีใจที่มีขายอยู่แค่ไม่กี่ที่ ปล่อยให้เครื่องซักผ้าฝาหน้าเริ่มทำงาน ในขณะที่ตัวเองก็ยืนเหม่อมองผ้าที่ปั่นรวมกันเป็นวงกลม

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นรอฆ่าเวลาเพราะยังไม่อยากกลับขึ้นไปบนห้อง ให้พูดตรงๆ ก็ยังมองหน้ากันได้ไม่เต็มร้อยเท่าไหร่ มันยังมีคำถามที่คาในใจ แล้วก็ยังไม่สนิทใจที่จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หน้าจอโทรศัพท์ที่มีแค่ข้อความแจ้งชำระค่าโทรศัพท์ที่ค้างไว้ทำให้อุ๋งถอนหายใจออกมา

มันก็ยังโหวงหน่อยๆ ที่ตื่นมาไม่เจอข้อความอย่างที่เคยเจอมาตลอดเกือบปี

อีกใจก็ชาๆ เมื่อพบว่ามันก็นานแล้วที่ข้อความเหล่านั้นหายไป เพียงแค่ตอนนั้นยังมีความหวังว่ามันอาจจะกลับมา เขาอาจจะได้ข้อความอรุณสวัสดิ์น่ารักๆ ที่แสนคิดถึงในสักวัน

แต่ตอนนี้มันคงไม่มีแล้วอย่างแน่นอน

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นสองสามครั้ง พอหยิบขึ้นมาก็แทบอยากจะกลับขึ้นด้านบนไปด่า

 

Happiness.D : ซักผ้าแล้วขึ้นมาล้างจานด้วย เวรมึง

Happiness.D : ผ้าปูก็ไม่เอาลงไปซัก เลยอาทิตย์ละเนี่ย

Happiness.D : อ๋อ

Happiness.D : ซื้อเยลลี่ขึ้นมาให้ด้วยนะ

Happiness.D : ออกให้ก่อนหน่อย

 

น่าเบื่อ ดีใจมันน่าเบื่อ!!

อุ๋งกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด เขาคือคนที่ทั้งแฮงก์ ทั้งอกหัก แถมยังเป็นคนที่มันประกาศกร้าวว่าชอบ แต่ไหน ไหนสิ่งที่เขาควรได้รับ โห ไปสุดมาก นึกว่าเป็นคนใช้ ใจบอกว่าเกลียดแม่งเหลือเกิน แต่ขาสองข้างก็เดินจ้ำออกจากคอนโดไปยังเซเว่นที่อยู่ข้างกัน เดินไปตรงโซนขายขนมอย่างฟึดฟัดแล้วคว้าเอาเยลลี่รสโปรดของดีใจขึ้นมาอย่างละสามสี่ห่อ

มันใช่เหรอวะ มันใช่เหรอ

เขาน่ะ เพิ่งอกหักมานะ ควรได้รับการดูแลดีๆ ป่ะ แล้วมันอะ ไอ้ดีใจอะ มันเพิ่งบอกว่าชอบเขาไม่ใช่รึไง นี่มันจะทำตัวเป็นปกติไปมั้ย ไม่ทำคะแนนอะไรบ้างเหรอวะ ทำไมมีแต่เขามีร้อนลนเลิ่กลั่กอยู่คนเดียว

เดี๋ยวนะ

แล้วเขาจะอยากให้มันทำคะแนนไปเพื่ออะไรกัน...

บ้าไปแล้วอุ๋ง มีสติหน่อย

“อ้าวอุ๋ง”

เสียงเรียกที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้อุ๋งสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมอง

“มาซื้อไรวะแทน”

ร่างสูงโปร่งของแทนทะเลยืนยิ้มกว้าง มือชูตะกร้าที่มีน้ำเปล่ากับยาอมแก้เจ็บคอยกให้ดูเป็นการตอบคำถามของเขา ดวงตาเรียวตี๋หรี่มองเยลลี่ในตะกร้าของอุ๋งเล็กน้อยด้วยสายตาล้อเลียน

ล้อเลียนอะไร มีอะไรให้ล้อเลียน

“กูมาซื้อน้ำกับยาให้หลิงอะ สอบประมวลเสร็จแล้วก็ตายเลยเพราะไข้ขึ้น”

“อ๋อ...”

ครางรับในลำคอพลางนึกถึงเจ้าของชื่อหลิงหลิง แฟนสาวตัวเล็กของแทนทะเลที่เรียนอยู่นิติศาสตร์ ก็ว่าอยู่แหละว่าคอนโดของแทนทะเลมันอยู่คนละโยชน์กับแถวนี้เลย แต่ห้องของหลิงน่ะ อยู่ห่างจากเขาสองชั้นเอง

“มึงอะ...มาซื้อเยลลี่ให้ดีเหรอ”

“เออ มันฝากมา ผ้าก็ให้กูลงมาซัก ขนมก็ฝากกูซื้อ น่าเบื่อ”

“อ่อ...”

“มึง อันนี้มาใหม่เหรอวะ มึงว่าใจ๋มันจะแดกป่ะ”

แทนทะเลมองตะกร้าที่เต็มไปด้วยเยลลี่สลับกับมองหน้าคนที่บ่นเบื่อไม่ทันจบแต่ก็ยังมองหาเยลลี่ยี่ห้อใหม่เรื่อยๆ ทั้งที่ตัวเองไม่ได้ชอบกินสักนิด

“พวกมึงนี่ก็ตลกดีเนอะ”

“อะไรวะ”

“เปล๊า ไม่มีอะไร”

แทนทะเลยิ้มมีเลศนัยแล้วเดินหนีไปจ่ายเงินตรงเคาน์เตอร์ ปล่อยให้อุ๋งขมวดคิ้ว ถอนหายใจสองสามทีแล้วตามไปจ่ายเงินบ้าง

“ขึ้นคอนโดด้วยกันเลยป่ะ”

“ขึ้นๆ แต่แป๊บนะ ฮัลโหล ว่าไงคะคนดี”

อุ๋งเหลือบมองแทนทะเลที่ยกมือเป็นปางห้ามญาติแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แถมเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเสียงสองเสียงสี่แบบที่เขาเคยบอกว่าเหมือนคุยกับหมา

แต่ก็รู้แหละว่ามันคุยกับเมีย

เพราะตอนเขาคุยกับเมษา เขาก็ใช้เสียงแบบนี้เหมือนกัน

และป่านนี้เมษาก็คงมีคนใช้เสียงแบบนี้แทนเขาแล้ว

อะเจ็บ ขยี้ตัวเองนักเลงพอ

“ค่ะ พี่อยู่ใต้คอนโดเธอแล้ว กำลังจะขึ้นไปค่ะ เธอไม่ต้องลงมาเปิดให้นะ พี่เจอเพื่อนพอดี ค่ะ พี่จะขึ้นแล้ว คิดถึงเธอเหมือนกัน ไม่งอแงนะ โอ๋นะคะคนเก่ง”

“คิดถึงเธอเหมือนกัน ไม่งอแงนะ โอ๋นะคะคนเก่ง”

อุ๋งขมุบขมิบปากล้อเลียนเพื่อนจนโดนฝ่ามือหนักๆ ของแทนทะเลฟาดป้าบเข้าที่หัว ดวงตาเรียวของอีกฝ่ายถลึงใส่เขาเล็กน้อย บอกลาแฟนสาวของตัวเองก่อนจะกดวางสาย

“คนอะไรวะ งอแงก็ยังน่ารัก”

“ขนลุก”

อุ๋งรู้สึกเหมือนข้าวเช้าที่ดีใจซื้อมาให้ตีย้อนขึ้นคอ ไม่เคยรับได้เลยเวลาแทนทะเลอวดแฟน แม้จะฟังมันอวดมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วก็ตาม

“ตอนมึงมีเมียก็แบบนี้เหมือนกัน อ้าว โทษที ลืมว่าเลิกแล้ว”

“...สัส”

หันไปกำกำปั้นทุบใส่ทีหนึ่งระบายความโมโห แต่ได้เสียงหัวเราะด้วยความสะใจกลับมา ไม่มีหรอกเพื่อนที่คอยปลอบคอยโอ๋ ทั้งดีใจ ทั้งแทนทะเลแม่งเป็นแผนกตอกย้ำและซ้ำเติม

มันบอกว่าการไม่สะกิดแผลใจอาจจะช่วยได้ในระยะสั้น

แต่การทำให้ยอมรับความเจ็บนั้นได้จะเป็นผลดีในระยะยาวมากกว่า

แต่แบบ การเอามีดมาแทงแผลเดิมซ้ำๆ ติดๆ กันนี่กูจะช้ำในตายก่อนหายปะวะ

อุ๋งเดินกลับเข้าไปในคอนโดพร้อมแทนทะเล พากันแวะไปเอาผ้าตรงห้องซักที่เรียบร้อยพอดี แทนทะเลเดินนำกลับไปที่ลิฟต์ ปล่อยให้อุ๋งมองแผ่นหลังของเพื่อนที่ยืนกดลิฟต์อย่างคล่องแคล่วประหนึ่งเป็นคอนโดของตัวเอง เนื่องด้วยเพราะมานอนกับแฟนบ่อยจนรปภ.จำหน้าได้

หมั่นไส้มาก เคยไล่ให้มาอยู่ด้วยกันให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่แทนทะเลก็บอกว่าเกรงใจพ่อแม่หลิงหลิง แค่นี้ก็กลัวหลิงหลิงเสียหายจะแย่แล้ว

ถึงแม้ว่ามันจะไปไหว้อาป๊าอาม้าของบ้านนั้นจนสนิทชิดเชื้อกันแล้วก็ตาม

เข้าใจยาก แต่ก็พอจะเข้าใจได้

“ไปล่ะ”

“ผนังบางนะมึง ระวังหน่อย”

“สัสอุ๋ง”

เอ่ยกระเซ้าพอเป็นมารยาทให้โดนเพื่อนชูนิ้วกลางกลับมาให้เพื่อความสบายใจ ก่อนจะแยกย้ายกันตรงชั้นแปด และอุ๋งก็ขึ้นไปจนถึงชั้นสิบ เดินไปหยุดอยู่หน้าประตูหมายเลขยี่สิบห้า

1025

ห้องของเขากับดีใจ

เคาะประตูสองสามครั้งเพราะไม่ได้หยิบคีย์การ์ดลงไป มือพะรุงพะรังไปด้วยของ เขาวางตะกร้าผ้าลงบนพื้นเพราะรู้สึกเมื่อย ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาใกล้ ตามด้วยน้ำเสียงทุ้มที่พยายามบีบเสียงเหมือนเป็ด

“รหัสผ่านครับ”

กวนตีนอีกละ

“จะแดกมั้ยเยลลี่อะ”

อุ๋งจิ๊ปากเบาๆ เอนตัวพิงกับประตูเพราะยังมึนหัวไม่หาย อยากไปนั่งพักจะแย่ คือถึงทำเป็นซ่าส์ แต่จริงๆ ก็คือคนเพิ่งหายแฮงก์ปะวะ นี่โลกยังหมุนวิ้งๆ อยู่เลย ขึ้นห้องมาได้ก็อยากพัก แต่ไอ้หมายักษ์ดีใจก็ยังจะวุ่นวายจนชวนให้อยากเอาถุงเยลลี่รัดคอไปให้จบๆ

“รหัสผ่านครับ”

“สัสใจ๋”

“รหัสผ่านคร้าบ”

ไม่เข้าใจว่ากะอีแค่รหัสโง่ๆ อย่างการบอกว่า ‘520’ ทำไมดีใจถึงเซ้าซี้จะฟังนักหนา จากเสียงที่ได้ยินก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงรออยู่หน้าประตูแล้ว

ถามว่าทำไมต้องเลขนี้ มันก็บอกว่าให้สลับเลขห้องไง จาก 1025 เป็น 520

520

“ก็แค่เนี้ย พูดก็จบละ”

ดีใจเปิดประตู ใช้ดวงตาเรียวๆ ด่าเขาผ่านสายตาว่าพูดแค่นี้ก็จบ ทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก ซึ่งแบบ เฮ้ยเดี๋ยว คนที่ทำอะไรให้ยุ่งยากน่ะมันดีใจต่างหาก ตาแมวก็มี ส่องดูก็รู้แล้วว่าใคร

เยอะ เยอะสิ่งไปหมด!

“เอาไป”

ปาถุงเซเว่นใส่อกอีกฝ่ายด้วยความหงุดหงิด ซึ่งดีใจก็รับไว้ได้อย่างพอเหมาะพอดี แถมเปิดถุงเซเว่นดูก็ยิ้มกว้างเมื่อพบของชอบเต็มไปหมด ถ้ามีหูมีหางเหมือนหมาก็คงกระดิกรัวอย่างอารมณ์ดี

ใบหน้าตี๋เงยขึ้นมามองคนแฮงก์ก่อนยิ้มจนตาหยี

“ขอบคุณครับ”

“ค...ครับเคริบอะไร”

อุ๋งเลิ่กลั่กทันทีเมื่อหมายักษ์ตรงหน้าพูดจาเพราะๆ ใส่ ร้อยวันพันปีดีสุดก็แค่เออ มาวันนี้เหมือนกินยาผิด ครับเคริบมาจากไหน

โห ไม่คุ้นว่ะ ไม่ชิน

“ก็มึงเคยบอกว่าชอบคนพูดเพราะ”

“...”

“กูพูดเพราะละ ชอบกูได้ยัง”

นั่น เล่นกูแล้ว

“สัสใจ๋”

อุ๋งเอื้อมมือไปชกอกอีกฝ่ายไม่แรงนัก

“ไม่ได้ไม่ดีนี่ด่าไว้ก่อนเลยนะ เอ้า ทำร้ายร่างกายอีก”

ดีใจถอนหายใจ ยักไหล่แล้วหมุนตัวเดินนำเข้าไปในห้อง ทิ้งอุ๋งเอาไว้กับอาการอึกอักแปลกๆ จากรอยยิ้มของดีใจตอนที่ถามคำถามว่าชอบได้รึยังออกมา

ตั้งแต่มันสารภาพบอกว่าชอบ อุ๋งก็เผลอสังเกตอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัวแทบทุกที

“ก็มึงพูดอะไรไม่รู้เรื่อง”

“กูว่ากูก็ไม่ได้พูดอะไรซับซ้อนนะ มึงไม่เข้าใจส่วนไหนของประโยคอะ”

“มึงแม่ง...”

“ทำไม กูทำไม”

ดีใจเลิกคิ้วขึ้น แกะห่อเยลลี่ในมือใส่เข้าปากเคี้ยวให้ดูต่อหน้า แถมยังหรี่ตามองตะกร้าผ้าเป็นเชิงให้เขายกเข้ามาสักทีได้แล้วอีกต่างหาก

“ยากอะ ยากแก่การเข้าใจสัสๆ”

อุ๋งระบายลมหายใจแรงๆ กลอกตาขึ้นบน เป่าหน้าม้าตัวเองกระจุย มึนหัวก็มึน ยังต้องมางงกับความดีใจที่แม่งก็โคตรจะดีใจอีก ร่างโปร่งหอบตะกร้าผ้าขึ้นมาถือแล้วเดินสาวเท้าตามรูมเมทเข้าไปในห้อง

ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจอะไรของดีใจสักอย่าง เดี๋ยวก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดี๋ยวก็มาทำตัวประหลาดใส่จนจับทางไม่ถูก ตอนแรกก็คิดว่าพูดเล่นไม่ได้คิดอะไร แล้วพอคิดแบบนั้นได้ มันก็มาทำเหมือนว่าไม่ได้ล้อเล่น

ทำไมถึงเป็นคนเข้าใจยากแบบนี้วะ

มีคำถามล้านแปดอยากจะถาม แต่ก็ไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นจากตรงไหน

ช่างแม่งก่อนได้มั้ยอะ ไม่อยากคิดแล้ว ปวดหัว

ในขณะที่อุ๋งตีกับตัวเองแทบตาย ดีใจก็เหลือบตามองพร้อมกับเผลอยกยิ้มน้อยๆ ด้วยความลืมตัว เขาชอบนักล่ะเวลาได้แกล้งอีกคนจนหัวเสีย แต่ตอนนี้เขาคิดว่ามีเรื่องบางอย่างที่เขาควรบอกให้อุ๋งรู้ก่อน

“อุ๋ง”

“หือ”

แล้วเนี่ย พอเขาตัดสินใจว่าจะหนีเข้าห้องนอนอันแสนปลอดภัยไปนอนเล่นเกมโง่ๆ เพื่อคลายเครียด ก็กลายเป็นดีใจที่คว้าคอเสื้อของเขาเอาไว้จากทางด้านหลังจนเขาแทบหัวทิ่มกลับไป

มือหนาปล่อยคอเสื้อแล้วเปลี่ยนมาจับไหล่เขาเอาไว้แทน

อุ๋งเห็นดีใจเม้มปาก อึกอัก แล้วก็หลบตา

“...รู้ว่ากูชอบแล้วอึดอัดมั้ย”

“หะ ..”

“กูชอบแล้วอึดอัดมั้ย”

ถามย้ำอีกรอบเมื่ออุ๋งยังทำหน้าเหมือนแมวน้ำขาดปลา บอกแล้วใช่มั้ยว่าที่พยายามทำเป็นไม่มีอะไรก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรจริงๆ กว่าจะพูดได้แต่ละรอบก็แสนยาก ทำไมมันถึงต้องขยันให้พูดบ่อยด้วย

แต่ถ้าไม่พูดให้เข้าใจ คนโง่ๆ แบบอุ๋งแม่งก็ไม่เคยรับรู้ห่าอะไรเลย

“...”

“ถ้าอึดอัดก็บอกนะ กูจะพยายามทำตัวเหมือนเดิมให้”

“...”

“แต่ถ้าบอกให้เลิกชอบ กูคงทำให้ไม่ได้จริงๆ”

ดีใจพูดจบก็เป็นฝ่ายถือถุงเยลลี่เดินหนีเข้าไปในห้องนอนเสียอย่างนั้น ปล่อยอุ๋งให้ยืนนิ่งอยู่กับตะกร้าผ้าใบโต และหัวใจที่เต้นผิดจังหวะด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในอก

ส่วนดีใจที่เดินเข้าห้องก็พิงหัวเข้ากับประตูแล้วระบายลมหายใจหนักๆ ทั้งที่ทำไป ความอึดอัดในใจก็ไม่ได้น้อยลงเลย มันกลับทวีมากขึ้น มากขึ้นทุกทีจนเขาเองนี่แหละที่จะทนไม่ได้เข้าสักวัน

ถ้าถามว่าทำไมดีใจถึงได้ดูเหมือนคนผีเข้าผีออกแบบนี้

ก็คงแค่เพราะใจหนึ่งก็อยากรุกจีบมากๆ แต่อีกใจก็รักมากเลยไม่อยากให้ลำบากใจ


100%

tbc.


เกิดเป็นดีใจ แท้จริงแสนลำบาก

ใครรู้ว่า 520 อันที่จริงมีที่มาจากอะไร กระซิบบอกน้องอุ๋งที /เพลีย

เม้นหน่อยน่า มีคนคอยอ่านอย่างตั้งใจอยู่ตรงนี้

แท็ก #ดีใจที่มีอุ๋ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

255 ความคิดเห็น

  1. #253 narawadee1001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 12:42
    เราเชื่อว่ามันมีคนแบบอุ๋งอีกมากมาย..
    #253
    0
  2. #239 หนูเห็ด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 18:20
    520 ในประเทศจีน คือ ผมรักคุณ ;_____;
    #239
    0
  3. #225 Stalkerking (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 20:11
    อุ๋งจ๋าาาา ทิ้งของเก่าไป แล้วมาคว้าของใหม่ที่แซ่บคูณสองแทนดีกว่าาาาา!!!!!!!!
    #225
    0
  4. #188 RealThxnB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:22
    ใจ๋ กอดดดดด
    #188
    0
  5. #155 Babybozo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 21:33
    นายดีใจ กอดนะ
    #155
    0
  6. #95 HUnH(w)An (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 08:32
    เนี่ยดีใจ เราอะ หลอกให้เขาบอกรักทุกครั้งที่จะเปิดประตูอะ เนี่ย เราเป็นเงี่ยะะะ แต่เข้าใจฟีลที่อยากรุกแต่ก็เพื่อน(ที่เป็นรุก)กัน เออ ไม่อยากทำให้ลำบากใจอยากจะเป็นเพื่อนเธอต่อไปเหมือนเก่า อะ ก็ไม่ได้ไง เป็นเพื่อนกุรักมุงว่ะไปแน้วอะ เฮ้อออ สู้นะใจ๋ 520
    #95
    0
  7. #89 Meaw_Ong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 09:19
    อรุ่มมมม ใจ๋เป็นคนรวั้ยรว้ายยย
    #89
    0
  8. #83 noonafy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 15:46
    520 เลยนะจ๊ะ เนียนมานานแล้วเนาะ ก็เนียนๆ ต่อไป
    #83
    0
  9. #79 PreawTinsel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 12:23
    กรี๊ดเเดดดดด 5 2 0 !!!!!! แงงงง น่ารักกกก
    #79
    0
  10. #76 neoyaneo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 03:47
    มีความหลอกให้บอกรักป่ะคะ 520เนี่ยยย
    #76
    0
  11. #75 Tao_Pingping (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:09
    520 เป็นภาษาจีน อ่านว่า หว่อ อ้าย หนี่ (อู่ เอ้อร์ หลิง) ค่ะ แปลว่าฉันรักคุณ //เห็นรหัสแล้วเขินนนนนน
    #75
    0
  12. #74 chadaponr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 21:46
    520 แปลว่า ฉันรักคุณ
    #74
    1
    • #74-1 Bill1112(จากตอนที่ 3)
      6 กันยายน 2561 / 21:56
      ถูกป้ะว้ะะ
      #74-1
  13. #73 mori_hoshi04 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 16:20
    หืม 520มันคือโค้ดอะไรอะคะ /ยืนงงในดงอุ๋ง
    ดีใจทำพี่เขินนะ น้องน่าร้าก
    #73
    1
    • #73-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      6 กันยายน 2561 / 16:37
      แอบกาซิบว่าเป็นภาษาจีนค่ะ :-)
      #73-1
  14. #72 svanya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 08:54
    โอยยยย ความดีใจ ความอุ๋ง ง่อววววว์น่ารักกก
    #72
    0
  15. #71 jajaja98 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 20:01
    อุ๋งงงง ทำไมน่ารัก ชอบตอนดีใจจะรุกแต่ก็กลัวเขาอึดอัดอ่ะ จีบเลย สู้ๆ อุ๋งหวั่นไหวแน่นอน
    #71
    0
  16. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 14:36

    ปากบอกเบื่อแต่มือหาแต่ของชอบเขานะ

    #66
    0
  17. #65 svanya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 07:16
    ความเหม็น​เบื่อของอุ๋งที่ดีต่อดีใจนี้ อรุ่มมมมม /นั่งบนเรือแจวที่คลองเชือกอยู่ที่ท่าfriend
    #65
    3
    • #65-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      1 กันยายน 2561 / 13:31
      ก็เบื่ออะ เบื่อๆๆๆ /หาเยลลี่ห่อใหม่ให้
      #65-1
    • #65-3 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      5 กันยายน 2561 / 19:40
      ใจเย็นๆ ได้มั้ยอะ ก็รีบให้แล้วไงๆๆ /อุ๋งบ่นไม่หยุด
      #65-3
  18. #64 nnn10546nnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 03:08

    ขำก็ขำ สงสารก็สงสาร ลุ้นต่อไป 555

    #64
    1
    • #64-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      1 กันยายน 2561 / 13:30
      กด 99 เป็นกำลังใจให้น้องอุ๋ง
      #64-1
  19. วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:40

    น้องจะไม่ช้ำในตายค่ะลูก555555555555

    #62
    1
    • #62-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      1 กันยายน 2561 / 13:30
      รักน้องช่วยน้องด้วยค่ะ 555555555
      #62-1
  20. #61 Alonè misticismo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 18:28
    หูย-- สงสารอุ๋ง55555555
    #61
    0
  21. #60 nnn10546nnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 15:37
    รอลุ้นให้รักกัน อิ อิ
    #60
    0
  22. #59 YBSoulmate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 20:58

    เมื่อไหร่จะออกเป็นเล่มคะ 5555

    #59
    0
  23. #58 svanya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 09:45
    วงวารรรรร 5555
    #58
    6
    • #58-3 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2561 / 19:41
      อย่าทำร้ายอุ๋งงง แค่นี้ก็เฮิร์ตพอแน้ววว
      #58-3
    • #58-5 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2561 / 20:21
      ดีใจเลิ่กลั่กแล้ว ทำไมมีคนรู้ทัน
      #58-5
  24. วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:32

    สมหน้าาาาาาาาา

    #57
    1
    • #57-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2561 / 19:34
      อย่าสมน้ำหน้าอุ๋งงง อุ๋งทำไรผิดดด
      #57-1
  25. วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:32
    โอ๊ยยยยยย โครตน่ารักเลยลูกกกกก
    #56
    1
    • #56-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2561 / 19:34
      ช่วยอุ๋งด้วย อุ๋งงงไปหมดแหล่ว
      #56-1