เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 พบเจอ...แค่สบตา (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    12 พ.ค. 62

  

ในช่วงเย็นบนชั้นสิบสองของอาคารสำนักงาน พนักงานฝ่ายวิศวกรรมยังคงเร่งทำงานเพื่อให้เสร็จทันส่งตามกำหนดในอีกสองวันข้างหน้า

อุรวีย์ ตั้งใจพิมพ์หน่อยได้ไหม ผมไม่มีเวลามานั่งตรวจทุกหน้า มีงานอื่นต้องทำอีกเยอะ

เสียงห้าวส่ออารมณ์หงุดหงิดดังจากอธิป เมื่อเห็นข้อความผิดพลาดในเอกสารที่ต้องส่งพร้อมกับงานแบบก่อสร้างตามงวดที่กำหนด

หญิงสาวร่างเล็กอวบอิ่มเดินไปรับเอกสารแล้วกลับมานั่งไล่แต่ละบรรทัดตามต้นฉบับ ตัวหนังสือเริ่มพร่าเลือนจนต้องก้มหน้าต่ำแล้วซับน้ำตาออก วันนี้หล่อนโดนดุหลายครั้ง ไม่ว่าเรื่องความผิดพลาดหรือการสื่อสารกันแบบไม่ชัดเจน หล่อนไม่อยากคิดหรอกว่าเขาจะหาเรื่องเพราะเหตุในตอนเที่ยงวัน อุรวีย์เองรู้สึกผิดและอยากขอโทษ หากไม่มีโอกาสสำหรับเธอ

พี่บอม วันนี้เลิกงานกี่โมง ผมว่าเราไปหาอะไรกินก่อนดีกว่านัท วิศวกรรุ่นน้องอารมณ์ดีเข้ามาชวนเพราะเริ่มหิว

สี่ทุ่ม ไหวไหมอธิปถามทั้งที่ยังไม่เงยหน้าจากกองกระดาษที่วางสุมบนโต๊ะทำงาน

ได้ครับพี่ แต่ตอนนี้เอาอะไรใส่ท้องก่อน ไม่งั้นคิดไม่ออก งานไม่เดินด้วยนะเออนัทกล่าวติดตลก อธิปวางปากกาลงแล้วลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะตามไป

สี่ทุ่มอีกแล้วเหรอ ป๊าจะมารับตอนสองทุ่ม ทำไงดีล่ะ...อุรวีย์ได้ยินการสนทนาของสองหนุ่มก็นึกบ่นอยู่ในใจ หากรีบเงยหน้าขึ้น เมื่อได้ยินเสียงคนอารมณ์ดี

น้องอ๋อม ไปหาอะไรกินก่อน แล้วค่อยมาทำต่อ

ไม่เป็นไรค่ะพี่นัท อ๋อมอยากรีบเคลียร์งาน มีคนมารับตอนสองทุ่ม อ๋อมจะขออนุญาตกลับก่อนหญิงสาวบอกเสียงอ่อย ตอนท้ายตั้งใจจะส่งถึงคนหน้าดุนั่นละ

อธิปทำทีเหมือนไม่สนใจ เขาเดินออกไปพร้อมวิศวกรรุ่นน้องและช่างเขียนแบบอีกสองคน อุรวีย์ได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างของเขา ถึงแม้หลายคนจะให้ความเป็นกันเองและให้เกียรติ แต่เธอยังอึดอัดและทำตัวไม่ถูก หากมีคนตัวโตคนนั้นรวมกลุ่มอยู่ด้วย

ขณะที่หญิงสาวกำลังจัดเรียงเอกสาร โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นเป็นเสียงเพลงที่รู้ว่าเป็นใคร

ว่าไง นิล

อยู่ออฟฟิศหรือ แล้วทำไมอ๋อมเสียงแปลกๆ

นิลอุบลทักมาคำแรกตามใจคิด เสียงขึ้นจมูกของอุรวีย์จะว่าไม่สบายก็ไม่น่าใช่ ตอนเที่ยงยังเห็นปกติกันดีอยู่เลย

ใช่ อีกเดี๋ยวก็กลับแล้ว กำลังเร่งงาน

ถ้างั้นไม่กวนแล้ว ทำงานเถอะ

ไม่เป็นไร กำลังเบื่อ นิลโทร.มาก็ดีแล้ว เป็นเครื่องมือแก้เซ็งแล้วสองสาวก็หัวเราะอย่างรู้ใจ

วันนี้ออกข้างนอกเป็นไงบ้างอุรวีย์ถามต่ออย่างชวนคุย

ราบรื่นดีจ้ะ เจอเจ้าของบริษัทด้วย หล่อมาก อยากถ่ายรูปมาให้ดูด้วยซ้ำน้ำเสียงของนิลอุบลฟังดูตื่นเต้นจนคนฟังยิ้มกริ่ม

คงไม่ธรรมดา ทำให้แม่ชีอย่างนิลกรี๊ดออกมาได้

อุรวีย์พูดแล้วหัวเราะขบขัน เพราะที่ผ่านมานิลอุบลไม่แม้แต่ชายตามองใครที่เข้ามาหา ซึ่งมีทั้งเพื่อนหรือรุ่นพี่สมัยเรียนหนังสือ จนกระทั่งทำงาน

บ้า ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

อุรวีย์ยังคงหัวเราะ แล้วอุทานอย่างตกใจเมื่อเสียงประตูถูกผลักเข้ามาอย่างแรง

เป็นอะไรอ๋อมคนปลายสายถามอย่างเป็นห่วง เมื่อจู่ๆ เสียงหัวเราะของอุรวีย์ก็หยุดลง แล้วมีเสียงอุทานดังขึ้น

ไม่มีอะไร อ๋อมทำงานก่อนนะ เธอรีบปฏิเสธ แล้วกดปิดโทรศัพท์ช้อนตามองคนร่างสูงที่มายืนค้ำตรงโต๊ะทำงานอย่างถือวิสาสะ

เป็นอะไร ไม่พอใจหรือเปล่าคนมาใหม่ถามเสียงเรียบ

เปล่านี่คะคราวนี้อุรวีย์มองเขาอย่างแปลกใจ

งานที่ให้แก้เสร็จหรือยังเสียงชายหนุ่มนุ่มขึ้นกว่าเดิม

เสร็จแล้วค่ะเธอบอกพร้อมชี้ไปยังเอกสารที่วางเรียงบนโต๊ะ

กินกันหิวไปก่อน กว่าแฟนจะมารับก็อีกชั่วโมงกว่าไม่ใช่หรือบอกแล้ววางกล่องผลไม้รวมในมือลงบนโต๊ะให้เลขาโครงการสาวสวย

อุรวีย์มองตามคนที่ผละออกไป ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอประหลาดใจได้ทุกครั้ง แต่กล้าดียังไงถึงโมเมให้เธอมีแฟนเป็นตัวเป็นตน ดวงตาหวานตวัดมองกล่องผลไม้อย่างขุ่นเคือง แต่ด้วยความหิว จึงเปลี่ยนใจ เปิดกินจนหมดกล่องในเวลาไม่กี่นาที...

อธิปมองคนที่นั่งทำงานตรงโต๊ะด้านหน้า จากมุมที่เขาเห็นจากช่องว่างของพาร์ติชั่นที่กั้นโต๊ะทำงานให้แยกเป็นสัดส่วนจากด้านนอก เขาคิดว่าอุรวีย์อาจกลัวหรือหิว จึงบอกลูกน้องขอกลับมาก่อน รู้ดีว่าพวกนั้นถ้ามีโอกาสรวมกลุ่มแล้วก็นั่งกันยาวทีเดียว แม้จะเป็นช่วงทำงานก็มักสังสรรค์ในร้านอาหารเล็กๆ เยื้องสำนักงานที่เปิดขายแค่ช่วงกลางคืน อธิปเห็นลูกน้องทุ่มเทกับงานเต็มที่ เลยอยากปล่อยให้สนุก เขาไม่อยากเข้มงวดเกินไป อีกเหตุผลตอนนี้ก็นอกเวลางาน

อุรวีย์ยิ้มอย่างเผลอไผล เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นในตอนสองทุ่มตรง เธอกดรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป ท่าทีนั้นออดอ้อนน่าดูในความคิดของคนที่ลอบมองอยู่ กระแนะกระแหนอยู่ในใจว่าเธอดูจะดีใจ จนต้องรีบปิดคอมพิวเตอร์และเก็บของบนโต๊ะกันทีเดียว

คงกลัวต้องรอกันนาน...

พอดีเป็นจังหวะที่เพื่อนร่วมงานกลุ่มเดิมเดินเข้ามาทำงานต่อ

กลับแล้วหรือจ๊ะ น้องอ๋อม พี่เห็นรถเบนซ์มารอรับข้างล่างแน่ะนัทแซวอย่างรู้กันดี

อุรวีย์ยิ้มแหย บอกขอตัวกลับกับทุกคน

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #225 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 16:05
    พ่อค่ะพี่ อย่ามโน
    #225
    0