เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2 พบเจอ...แค่สบตา (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    12 พ.ค. 62

 

นิลอุบลเปิดประตูรั้วโปร่งหลังเรือนเล็ก ในมือหิ้วถุงใส่ของที่แวะซื้อก่อนเดินกลับบ้าน เมื่อย่างเท้าเข้ามาในรอบรั้ว พลันสัมผัสถึงความ ร่มรื่นและผ่อนคลาย ผิดจากความร้อนอบอ้าวข้างนอก

ยาย เป็นไงบ้างจ๊ะ ทำไมออกมานั่งตากลมข้างนอก วันนี้นิลซื้อผัดไทเจ้าอร่อยมาด้วย

หญิงสาวร้องทักพร้อมชูถุงในมือให้ดู เมื่อเห็นหญิงชรานั่งบนเก้าอี้ไม้ตัวยาวใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าบ้าน

ยายหายดีแล้ว วันนี้ทำไมนิลกลับบ้านเร็วล่ะยายแถบผินหน้ามองแล้วร้องถาม

นิลตามผู้ใหญ่ไปประชุมข้างนอก เห็นเป็นทางผ่านกลับบ้าน เลยขอกลับก่อนจ้ะ

ระวังเถอะ เจ้านายจะให้กลับมาพักยาว ไม่ต้องไปทำงานอีกคนเป็นยายกระเซ้า นางไม่อยากให้นิลอุบลเป็นกังวลกับตนจนเสียงานเสียการ

หลังจากนิลอุบลเรียนจบและทำงานเป็นหลักแหล่ง เจ้าตัวก็ดูมีชีวิตชีวาและมีความสุขมากขึ้น อาจเพราะมีโอกาสได้ใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนคนวัยหนุ่มสาวทั่วไป ยายแถบพอใจให้เป็นอย่างนี้ เว้นเสียแต่ว่านิลอุบลมักเกรงใจเพราะคุณท่านที่ตึกใหญ่เคยส่งเสียค่าเล่าเรียนจึงอยากตอบแทนบุญคุณบ้าง ทั้งที่ยายแถบคิดว่าควรเป็นไปตามสมควร เพราะสิ่งที่ฝ่ายนั้นมอบให้นิลอุบลถือเป็นเรื่องของความรับผิดชอบด้วยเหตุผลที่ทุกคนในบ้านรู้ดี แต่ไม่มีใครพูดถึง คงปล่อยให้คลุมเครือกันต่อไป

ดวงตาหม่นแสงมองไปยังตึกขาวที่ได้รับการดูแลอย่างดี แล้วนึกถึงหญิงสาวซึ่งเคยพักที่นั่นเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ถ้าไม่เป็นเพราะถูกเก็บตัวให้คอยแต่รับใช้ในเขตตึกใหญ่จนไม่ได้พบเจอสังคมและพลาดการเรียนรู้โลกภายนอก ก็อาจไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู ทำร้ายผู้มีพระคุณ ยายแถบได้แต่เฝ้ามองความเป็นไปของทุกคน แต่ยังสำนึกบุญคุณสำหรับที่อยู่ที่กิน เพราะนางแก่เฒ่าปูนนี้แล้วไม่ต้องไปเร่ร่อนข้างนอกตามลำพังเพราะไม่มีญาติพี่น้องให้พึ่งพาอีก

ยายแถบหันกลับมาร้อยพวงมาลัยดอกไม้สดที่กระจายในถาดบนโต๊ะไม้หน้าเรือน กระทั่งเห็นคนร่างบางปล่อยผมยาวสยายคลุมกลางหลังเดินกลับมาสมทบพร้อมจานใส่ผลไม้ ใบหน้านวลผุดผ่องคงมีเค้าของบิดามากเกินไป จนเป็นเหตุให้คุณพิมพ์อรไม่อยากเรียกใช้อีก...ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ

คุณพัทธ์จะกลับจากต่างประเทศ วันเสาร์นี้คุณพิมพ์อรจึงให้ไปช่วยทำงานที่ตึกใหญ่ยายแถบบอกขณะจัดเข็มร้อยดอกไม้ไปพร้อมกัน

หรือจ๊ะยาย เขามีเลี้ยงกันเหรอ

นิลอุบลยกมือมาเท้าคาง ดวงตาหวานเฝ้ามองกิจกรรมของยายอย่างเพลิดเพลิน สลับกับการจิ้มผลไม้เข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างสบายใจ

คงอย่างนั้นหญิงชราตอบเหมือนไม่ใส่ใจ

คิดถึงคุณแพทจัง แต่อีกไม่นานคงกลับเหมือนกัน ตอนนี้เรียนดีไซน์คอร์สสั้นๆ ที่ฝรั่งเศส แต่ยายอย่าให้ใครรู้นะ เธอแอบไปเรียน คุณท่านยังคิดว่าอยู่ที่อังกฤษเลยนัยน์ตาทอประกายสุขเมื่อกล่าวถึงคนที่ยังอยู่ไกล

แล้วเรารู้ได้ยังไง

คุยทางอีเมลสิยาย

หมู่นี้ไม่เห็นหนูอ๋อมมาที่บ้าน งานยุ่งกันหรือยายแถบชวนคุยต่อโดยถามถึง อุรวีย์ซึ่งก่อนนี้แวะเวียนมาที่บ้านบ่อยๆ หากช่วงหลังเหมือนจะหายหน้าไปเกือบเดือนแล้ว

อ๋อมงานเยอะ กลับบ้านดึกเกือบทุกวัน เห็นว่าป๊าจะให้ออกจากงานไปเปิดร้านเบเกอรี่ เพราะตึกแถวที่ปล่อยเช่าว่างพอดี อ๋อมเรียนทำขนมไปหลายคอร์ส ได้แต่ทำแจกชาวบ้านเขาจนทั่ว แต่ไม่เคยทำขาย ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างนะยาย

นิลอุบลหัวเราะ เธอเคยเป็นหนูลองยาหลายครั้ง ชิมเสียจนน้ำหนักขึ้นกันทีเดียว บางทีอุรวีย์ก็หอบหิ้วขนมใส่ถุงฝากมาให้ยายแถบได้รับประทานกัน

เราก็ขาดเพื่อนทำงานสิยายแถบยังคงสนใจทุกอย่างที่เกี่ยวกับหลานสาวนอกไส้

โธ่ ยาย ไม่เห็นเป็นไร วันหยุดนิลค่อยไปหาก็ได้ แล้วที่ทำงานก็มีคนเยอะแยะ คงมีใครหลวมตัวมาเป็นเพื่อนกินข้าวหรือกลับบ้านพร้อมนิลแทนยายอ๋อมสักคนนิลอุบลบอกอย่างคนไม่คิดอะไรมาก

ตกลงว่า วันหยุดจะหาเหตุออกไปเที่ยวข้างนอกใช่ไหม

ยายแถบกระเซ้าถามอีกรอบ คิดว่านิลอุบลก็แปลกคนที่มักร่าเริงได้เสมอ นางเคยกลัวว่าการเป็นคนมองโลกในแง่ดีเกินไป อาจทำให้เจ้าหล่อนพลาดพลั้งหากเจอคนคิดไม่ดี นางไม่รู้ความเป็นไปของสังคมภายนอกมากหรอก แต่พร้อมสนับสนุนให้นิลอุบลคบหาเพื่อนหลากหลาย รวมถึงให้ได้รับการศึกษาอย่างดีที่สุด

ยายรวนเก่งนะเนี่ย

เสียงใสที่ตอบกลับมาทำให้เกิดเสียงหัวเราะของสองยายหลาน โดยคนเป็นหลานยังเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟัง อีกฝ่ายทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดี มีซักถามแทรกเข้ามาเพียงบางครั้ง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #224 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 16:01
    อ๋อมจะออกจริงหรอนิลเหงาแย่
    #224
    0