นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF.[SJxSNSD] Secret Love [End.]

โดย Kaemgyu

ฟิคชั่นของคนรักคยูซันที่ไรท์เตอร์แต่งมาให้เป็นของขวัญปีใหม่'2556 Happy New Year 2013 Love KyuSun Forever^^

ยอดวิวรวม

1,128

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


1,128

ความคิดเห็น


17

คนติดตาม


7
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 พ.ค. 56 / 21:19 น.
นิยาย SF.[SJxSNSD] Secret Love [End.]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
cinna mon
 

-LOVE  SECRET-






Secret Love

อย่าบอกให้ใครรู้..ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร

แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ
อย่าให้ใครเห็นว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป
เพราะอยากเก็บไว้ เป็นเรื่องของเราสองคน

ฉัน..ก็เกือบยั้งใจไม่อยู่ กลัวใครจะรู้
เมื่ออยู่กับเธอ เลยต้องทำเฉยไป
แล้ว..ก็เกือบจะเผลอจนได้
เกือบทนไม่ไหว ก็ใจมันสั่นทุกที

หากใครถามเรื่องดอกไม้ ก็ให้ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป
หากใครถามที่เราดูแปลกไป หรือถามความรักที่มี

รู้...ว่าเธอคงไม่พูดหรอก
ว่าเราแอบชอบ ว่าเราแอบเก็บสิ่งดีๆเอาไว้
เพราะ...ที่เรารู้กันอยู่ข้างใน
มันเกินบรรยาย เกินกว่าใครจะรับฟัง

ไม่ต้องบอกให้ใครรู้ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร
แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ
อย่าให้ใครเห็นว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป
เพราะอยากเก็บไว้ เป็นเรื่องของเราสองคน

เพราะอยากเก็บไว้ให้รู้กันอยู่สองคน....

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ค. 56 / 21:19




[ Secret  Love ]

ความรัก....ที่ต้องเป็นความลับ

โดยผู้เขียนจะได้เล่าถึงความรักในรูปแบบนี้ผ่าน....คยูซัน....

 

เรื่องราวความรักของคน สองคน ความรักที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ ความรักที่ต้องปิดเป็นความลับ

ซึ่งมันน่าอึดอัดใจเพียงใด แต่ก็จำเป็นต้องเก็บมันไว้ข้างในใจอยู่แบบนี้

แม้หัวใจของคนทั้งคู่ จะอาลัยอาวอนมากเพียงใดก็ตาม แต่ก็ไม่สามาถบอกกับใครให้รู้ได้

เพราะเพื่อให้ความรักของเขาทั้งคู่มั่นคง และยั่งยืนตลอดไป....

 

 

“เมื่อไหร่นะที่เราสองคนจะต้องทำตัวเหินห่างแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่กัน? ซัน”

คยูฮยอนพูดพร้อมแนบหน้าเข้าไปประชิดแก้มของซันนี่ที่เขากำลังโอบเอวบาง ของเธออยู่ตอนนี้

“ฮื้ม ก็ไม่รู้ซิ๊ ก็คงอีกไม่นานมั้ง” เสียงใสๆของซันนี่ และด้วยคำพูดของเธอ มันทำให้คยูฮยอนรู้สึกมีความหวังเกิดขึ้นในใจของเขา

“หึ๊ จริงสิซัน” คยูฮยอนเบิกตากว้าง ก่อนจะหันหน้าไปใกล้ๆแก้มของเธอ อย่างมีความหวัง

“ฮ่าๆ ไม่จริงหรอกคะ ซันก็พูดเล่นน้า”

“หื้ม ซันก็เป็นแบบนี้ตลอดอะ” ว่าแล้วเขาก็ปล่อยมือออกจากเอวบางของเธอด้วยความน้อยใจ ก่อนจะหันหลังไปยืนกอดอก “โอ๋...คยู....อย่างอนซิ๊ น๊าอย่าน้อยใจนะนะ” ซันนี่ทำหน้าออดอ้อนก่อนจะวางคางไว้ที่แขนของคยูฮยอนที่กำลังยืนกอดอก พร้อมทั้งกระพริบตาปริบๆอยู่แบบนั้น

“อื้มหายงอนแล้วก็ได้” คยูฮยอนคลายมือออกจากอกก่อนจะใช้มือหยิกไปที่จมูกของซันนี่เบาๆ

“ก็เป็นแบบนี้ไงเล๊า เลยต้องใจอ่อนให้ทุกที” (ฟ๊อด) คยูฮยอนก้มลงไปหอมที่แก้มของซันนี่ฟอดใหญ่

“ฮึ๊ย คนบ้า แอบหอมแก้มเค้าอีกแล้วง๊าา” ซันนี่พูดด้วยอาการเขินอายโดยที่คยูฮยอนคนที่พึ่งขโมยหอมกลับยืนหัวเราะชอบใจอยู่แบบนั้น

“อ๊ะๆ ถือว่าจ๊าวๆกันแล้วกันนะ”

“หึ่ย ขี้โกงอ๊า ทำแบบนี้ตลอดเลย นี้แหน่ะๆ นี่แหน่ะ” ซันนี่ใช้มือเล็กทุบตีไปที่แขนของคยูฮยอนด้วยความหมั่นไส้ ก่อนที่เธอนั้นจะถูกคยูฮยอนคว้าแขนทั้งสองข้างของเธอไว้

“อ๊ะๆ อย่าตีนะ ไม่งั้น จูบ จริงๆด้วย”

“อ๊ากกกกไม่เอาๆ ปล่อยเค้า ปล่อยเลยนะ พลีสสส><

“ไม่รู้ไม่ชี้”

“แง เค้าขอโทษ วันหลังจะไม่เล่นแบบนี้แล้ว”

“ซันพูดแล้วนะ”

“งื้มๆ สัญญาๆ”

“อื้มถ้างั้นก็........ขอหอมอีกฟอดล่ะกัน” เมื่อพูดจบเขาก็ก้มลงไปหอมที่แก้มซันนี่ทันที ฟอดใหญ่กว่ารอบแรกเสียอีก ก่อนจะรีบปล่อยซันนี่ให้เป็นอิสระแล้ววิ่งหนีไปหลบอยู่หลังลีทึกที่กำลังเปิดประตูห้องเข้ามา ซึ่งนี้เองก็ทำให้พี่ๆของ
คยูฮยอนเกิดอาการหมั่นไส้การหยอกล้อของคยูฮยอน  อาทิ ดงเฮ  อึนฮยอก เยซอง เป็นต้น

“โอ๊ยเล่นกันเป็นเด็กไปได้นี่ สองคนนี้” ลีทึก

“เปล่านะโอป้า คยูแกล้งซันง๊า” ซันนี่

“หือคยู แกแกล้งอะไรซัน” ลีทึก

“เปล่าฮ่ะๆ ผมไม่ได้แกล้งซันน้า ซันอะจะทำร้ายผม ดูสิๆ ” คยูฮยอนชี้ไปทางซันนี่ที่กำลังจะวิ่งไปตีเขา

“โอ๊ยยยย ก็แกไปทำอะไรให้ซันล๊าฮ่ะ” ดงเฮ

“ก็แค่ แอบหอมแก้มเอง”

“อื้มไอนี่ ฉันหล่ะหมั่นไส้มันจริง ไป ซันจัดการมันเลย พี่เปิดทางให้”

“โอ๊ยฮยอง ไม่คิดจะปกป้องกันเลยหรอเนิ๊ยะ นี่น้องนะ”

“ไม่ เชอะ” อึนฮยอก

“ก็ได้ๆ งั้นผมไปล่ะ ” ฟิ้ว ว่าแล้วคยูฮยอนก็หมุนลูกบิดประตูออกไปทันที โดยซันนี่ก็คอยวิ่งตามไม่ห่าง

“จะไปไหนหน่ะ อย่าหนีน๊า!!

“ใครจะอยู่ให้ซันทุบล๊ะ ไปแล้ว ฟิ้วว”

 

เอี๊ยดดดดด แล้วคยูฮยอนก็ต้องหยุดลงเมื่อเจอกับ ประธานลี ซุนมาน ประธานบริษัทเอสเอ็ม ซึ่งเป็นลุงแท้ๆของซันนี่นั่นเอง

“โอ๊ะ อันยองครับ”

“อืม” เขาตอบรับคยูฮยอนเพียงคำสั้นๆ

“คยูฮยอนนายหนีเค้าไม่พ้นหรอกน๊า....” เอี๊ยด และแล้วซันนี่ก้ต้องหยุดชะงักลงเช่นกัน

“ลุง อันยองคะ”

“อืม นี่มันอะไรกัน เธอสองคน กำลังทำอะไรกัน ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นเขากันบ้าง ถ้าใครคนอื่นที่ไม่ใช่คนในบริษัท หรือนักข่าวมาเห็นกันหล่ะ จะทำยังไงกัน!

“ลุงค่ะ ”

“นิซันไม่ต้องมาเถียงลุงนะ”

“ซันไม่เถียงนะคะ แต่ ทำไมซันจะไม่นึกถึงคนอื่น ซันนึกถึงแต่คนอื่นตลอดมา ทั้งลุง ทั้งบริษัท ทั้งเพื่อน ทั้งแฟนคลับ ซันนึกถึงแต่คนอื่นตลอดเวลา ซันต้องคอยหลอกลวงคนดู หลอกลวงแฟนคลับตลอดเวลา 3 ปีที่ผ่านมาที่ซันกับคยูเราคบกัน ซันกลัวหากใครได้รู้เรื่องของเรา แล้วมันต้องทำให้เราสองคนเลิกลากันไป ซันยอมปิดมันไว้เป็นความลับแบบนี้ต่อไปจะดีเสียกว่า...”

ลุงของเธออึ้ง นิ่งไปซักพัก ก่อนจะพูดขึ้นกับซันนี่

“ลุงก็ไม่ได้ว่าให้เรา สองคนรักกันไม่ได้ แต่ลุงรักซันไง ลุงเป็นห่วงชื่อเสียงของเราทั้งคู่”

“ค่ะ แต่ซันก็ไม่อยากให้ลุงต้องเป็นกังวลนะคะ ซันกับคยูจะคอยระวังตัว และดูแลตัวเองให้ดีที่สุดคะ ลุงไม่ต้องเป็นห่วง”

“อื้ม อย่างงั้นก็ดีแล้ว ลุงก็ขอให้เรา สองคนแสดงเพลงสุดท้ายให้ดีที่สุดละกัน ลุงไปหล่ะ”

“ครับ/ค่ะ^^



Hope คือเพลงสุดท้ายสำหรับคอนเสิร์ตในวันนี้

               ฉะนั้นผมจะต้องคอยระวังหัวใจของผม ผมจะต้องมีสมาธิกับการแสดง แม้ตอนนี้ผมจะเดินไปส่วนของหน้าเวทีกับอนยูแล้วก็ตาม  ผมได้ส่งยิ้มให้กับแฟนคลับที่นั่งดูผมอยู่ตรงข้างหน้า ใบหน้าของผมที่ยิ้มแย้ม แต่ข้างในใจนั้นเต็มไปด้วยความกังวลมากมาย ผมที่คอยโบกมือให้กับแฟนๆ แต่สายตาของผมนั้นก็คอยมองหาเธอตลอดๆ  เธอเดินไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเวที ซึ่งระยะห่างนี้ มันก็ทำให้หัวใจของผมรับรู้ถึงความโหยหาที่เกิดขึ้นข้างในใจ

ในเมื่อก่อนหน้านี้เอง ผมยังได้สัมผัสเธอ ได้โอบกอดเธอ ได้สูดดมแก้มนุ่มๆนั้นของเธออยู่เลย แต่ในตอนนี้ผมกับเธอเรากลับต้องทำตัวเหินห่าง เหมือนคนที่ไม่สนิทกัน ทั้งๆที่จริงแล้วนั้น เราสองคนนั้นเป็นคนรักกันก็ตาม มันเจ็บปวดนะว่ามั้ย....


            ผมยืนอยู่ที่เดิมคอยโบกมือไปตามจังหวะเพลง และแล้วเธอก็เดินผ่านมาทางนี้   ผมทำได้แค่แอบมองเธอเดินผ่านข้างหลังผมไป  เธอน่ารักและเชื่อคำผมมาก เธอรู้ดีว่าผมเป็นขี้หึงที่สุด ผมก็ไม่เคยเห็นเธอไปอยู่ใกล้ผู้ชายคนไหนบนเวทีเลย ยกเว้นเสียไว้คนนึงนั้นก็คือผม^^ แค่เธอเป็นเด็กดีแบบนี้มันก็ทำให้ผมยิ้มแล้ว...

 

ขณะที่ผมยืนยิ้มอยู่คนเดียวนั้น ก็มีมือเล็กๆมาสะกิดที่หลังของผมเบาๆ ผมหันกลับไปมอง

อ๊ะอ้าวทิฟฟานี่นี้เองที่เดินจูงมือมากับซันนี่นั้นเอง เธอสะกิดผมพร้อมกับชี้ต่ำๆไปหาผู้หญิงที่ยืนข้างๆเธอ

นี่ทิฟฟานี่คงจะไม่มาทำความลับของเราสองคนแตกที่นี่หรอกน่ะ!!! ผมหันไปดูตามที่ทิฟฟานี่ชี้ ซันนี่ก็เพียงแต่ทำเป็นไม่สนใจ โบกมือให้กับแฟนคลับอย่างเดียว หื้มผมแอบเห็นสายตาของเธออยู่หรอกนะซันนี่ แล้วผมก็ต้องยิ้มมันออกมา ว่าแต่แฟนผมก็เก่งเหมือนกันนะใจแข็งมาก ทั้งๆที่ผมยืนใกล้ๆเธอหัวใจผมมันแทบจะกระเด็นหลุดออกมากองอยู่ที่พื้นแล้ว แต่ซันนี่กลับนิ่งได้หน้าตาเฉย เห้อไม่เป็นไรหรอก แค่ผมได้ยืนใกล้ๆกับเธอบนเวทีนี้ผมก็รู้สึกดีมากๆแล้วหล่ะ....

         แล้วเธอทั้งคู่ก็จูงมือ พากันเดินไปอีกฟากนึงของเวที ผมเหนื่อยที่จะเดินตามเธออยู่นะ ผมก็มองเธออยู่จากฟากนี้แหล่ะ เธอน่ารักสุดๆเธอกำลังวิ่งเหมือนเด็กๆเลย ผมเห็นแบบนี้ก็อดที่จะตามเธอไปไม่ได้แล้ว ว่าแล้วผมก็ค่อยๆเดิน ทักทายเพื่อนๆคนอื่นๆ ก่อนจะเดินเนียนๆไปหยุดข้างๆเธอ แต่นั้นเหมือนเธอจะเห็นผมแล้ว ในใจเธอคงอยากจะด่าผมน่าดู ผมเดาได้จากสายตาของเธอตอนนี้นะ ฮ่าๆ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ทำได้แค่ด่าผมในใจเท่านั้นแหล่ะ ทำไงได้ก็ตอนนี้ผมยืนอยู่ข้างๆเธอแล้ว...

แล้วตอนนี้ก็ใกล้จะถึงตอนจบของเพลงแล้วด้วย  ที่ทุกคนจะต้องมายืนเรียงกันก่อนจะประสานมือกัน และแล้วในที่สุดผมก็ได้ยืนอยู่กับเธอแล้ว ดีใจเป็นบ้าเลย ><

ผมก็ได้แต่ยืนโยกตัวไปตามจังหวะเพลงไปกับเธอ จนดูเหมือนว่าโลกนี้มีผมอยู่กับเธอแค่ สองคน ไม่เชื่อก็ดูหน้าซูโฮที่ยืนด้านซ้ายของผมสิ ก็ผมเล่นหันมาสนใจแต่ซันนี่ไงหล่ะ ....ฮ่าๆ

 

 

                  แล้วก็มาถึงตอนจบ นี่แหล่ะที่ผมรอคอย  ผมจะได้จับมือเธอกลางเวทีที่มีสายตาผู้คนนับหมื่นคู่จับจ้องผมกับซันนี่อยู่ อย่างน้อยผมก็หวังว่าจะมีคนเก็บภาพของเราไปบ้างนะ ถึงอย่างไรผมก้ต้องระวัง และต้องเก็บอาการดีใจนั้นอยู่ดี

ตอนนี้ทุกๆคนคว้ามือกันผมก็ไม่รีรอ ที่จะก้มไปคว้ามือเล็กของเธอมาชูขึ้นก่อนจะก้มโค้งลงไปพร้อมกัน  ใจจริงผมอยากประสานนิ้วกับเธอด้วยซ้ำถ้าไม่มีไมค์ที่ผมถืออยู่ในมือมากั้นมือผมอยู่นะ แต่ยังไงผมก็ใช้นิ้วทั้งสี่ บีบมือเธอแน่นอยู่อย่างนั้น... แล้วตอนนี้ที่เรากำลังก้มกันอยู่นั้นเธอก็ได้พูดกับผมว่า...

“ห้ามหลุดเลยนะ”

“หน่าไม่หลุดหรอก ก็ดูซันหน้าเครียดแบบนั้น ไม่มีใครรู้เรื่องของเราหรอก”

“ฮื้มคะ ระวังล๊ะ”

“ฮ่าๆ ครับ”

คำพูดเพียง4ประโยค ในไม่กี่วินาที ก่อนที่เราจะเงยหน้าขึ้นมา แล้วก็ต้องปล่อยมือกัน ผมหล่ะไม่อยากปล่อยเลย แต่มันจำเป็นนี่....เห้อเซงจริง แล้วผมก็วิ่งออกไป ก่อนที่เราจะกลับเข้าไปหลังเวที

ผมเข้ามาหลังเวทีก่อนเธอ ตอนนี้ผมก็ได้มายืนรอเธอตรงหน้าห้องพักของโซยอนชิแด ฮ๊าเธอเดินมาแล้ว...

“ซันนี่อ่า” ผมเรียกเธอ

“หึ๊ คะ”

“เอ่อ เอาไว้เย็นวันนี้ เราเจอกันนะ”

“งืม ได้คะ”

“เย๊ะ^^” ด้วยความดีใจผมก็เข้าไปกอดเธอ ก่อนจะรีบวิ่งไปห้องพักของผม

 

หลังจากเสร็จจากการแสดงคอนเสิร์ตลง

ผมก็รีบเดินไปหาเธอถึงหน้าห้องพักโซยอนชิแด ผมไม่ได้จะพาเธอไปไหนหรอก ผมก็แค่อยากไปส่งเธอกลับบ้านด้วยรถของผมเองก็เท่านั้น แล้วเธอก็เปิดประตูออกมาพร้อมเพื่อนๆคนอื่นๆ

“หืม แหม่มารอรับกลับบ้านกันด้วยนะเนิ๊ยะ อิจฉา” ซูยองที่เดินออกมาเป็คนแรกแซวผมกับซันนี่ ผมก็ทำได้แค่หัวเราะกลับไป

“จ้า  งื้มงั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ ไปหล่ะ^^

เธอบอกลากับเพื่อนๆด้วยความรวดเร็วก่อนจะหันมาคว้าแขนผมออกไป

     ผมเดินตามหลังเธอ เพราะว่าเธอกำลังเดินซอยถี่อย่างเอาจริงเอาจัง ไม่รู้เธอจะเดินเร็วไปแข่งโอลิมปิกหรือไงกัน... จริงๆขาเธอก็ออกจะสั้น .... ซึ่งไม่น่าเดินเร็วได้แบบนี้ หรืออาจเป็นเพราะกลัวคนอื่นเห็นเข้าหล่ะมั้งผมว่า...

ว่าแล้วเราสองคนก็ไปหยุดอยู่ที่ลานจอดรถ ซึ่งมีรถฮุนไดสีดำของผมจอดอยู่ ผมรีบกดรีโมทประตูรถ ก่อนจะก้าวเข้าไปเปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่ง  แล้วหลังจากนั้นผมก็ได้ทำการสตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วขับออกไป ในขณะเดียวกันเราสองคนก็คุยกันไปเรื่อยๆ

“ซันนี่”

“หึ๊” เธอหันมามองหน้าผม

“ซันนี่อ่า ดีใจจังได้จับมือซันบนเวทีด้วย”

“แบร่:P” เธอหันแลบลิ้นใส่ผมก่อนจะหันกลับไป

“เอ้า มาแลบลิ้นใส่ทำไมเนิ๊ยะ ฮ่าๆ”

“ก็จะดีใจอะไรกันเล๊า”

“ก็คนมันดีใจนี่ อย่างน้อยคืนนี้ก็มีคนอัพรูปเราสองคนย้างแหล่ะ”

“คงไม่มีใครสนใจหรอก อะโด่ว”

“ชึๆ มีซิ๊ คอยดูละกัน คยูซันที่เรียลๆ จะได้เป็นที่รู้จักกันซักที”

“รู้จักแล้วไง ยังไงก็สู้คยูซอไม่ได้หร๊อก”

“โหววว ซันอ่า ก็เห็นๆอยู่ว่ามันไม่เรียล เห่อๆ”

“ไม่เรียลแต่คนก็ออกจะชอบกันเยอะแยะไป หึ๊ คยูมินด้วย”

“ฮ่าๆ คยูมิน เซอร์วิสแฟนได้ป่าวฮ๊า”

“ถึงไง ซันก็ว่าคยูได้กับพี่ซองมิน ก็น่ารักดีออก ฮิๆๆๆ”

“หืมมมม ซันนี่!!

“ฮ่าๆ”

“อื้ม คิดๆแล้ววันนี้ ไม่น่าถือไมค์เลยนะว่ามั้ย? ไม่งั้นคงจะได้จับมือซันให้แน่นกว่าเดิมอีก”

“นี้ยังไม่แน่นอีกหรอ เนิ๊ยะ”

”ไม่ๆ ไมค์มันเกะกะมาก ไว้คราวหน้าจะเก็บไมค์ใส่กระเป๋ากางเกงไว้เลย จะได้จับสะดวกๆ”

“หืมอย่าหวัง เหอะซันก็จะถือไมค์ขึ้นไปอีกอันเลยคอยดู”

“นิ๊ จะไม่ยอมกันเลยใช่มั้ยฮ๊าคนนี้”

“ม่าย ไม่ยอม นี่ซันก็ทำเพื่อความรักของเรานะ”

“อื้ม รู้และก็เข้าใจความรู้สึกของซันดี......น่าเบื่อเนาะ เมื่อไหร่จะได้มีวันของเรากันนะ”

“ไม่ช้า ก็เร็วๆ นี่แหล่ะ คยูซันไฟร์ทติ้ง!!!^^

“คร๊าบผม^^

แล้วผมก็ขับรถไปส่งเธอถึงที่หน้าบ้านของเธอ ก่อนที่เราจะหอมลากันในรถ

“ไปนะ ขอบคุณที่มาส่ง”

“อื้มมาส่งแล้วได้หอมแบบนี้ก็ยอมล่ะคร๊าบบบ><

“ฮ่าๆ คยูก็...เขินนะ><

 

ผ่านไป 5 วัน ก็ถึงวันคอนเสิร์ตเอสเอ็มทาวน์ ที่ประเทศไทย

     ผมตั้งใจไว้ว่า จะจับมือเธออีกครั้งในคอนเสิร์ตรอบนี้ แต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะทำอย่างที่เธอพูดรึเปล่า แต่รู้ว่าผมทำแน่นอน....คึคึ

เพลงสุดท้ายของคอนเสิร์ต Hope หลังจากที่ผมร้องเพลงในท่อนของผมกับอนยูเสร็จ ผมก็รีบเก็บไมค์ยัดลงเข้ากระเป๋ากางเกงตัวเองทันที หึหึ ซันนี่แล้วเจอกัน...

ผมดีใจและมีความสุขมากที่ผมได้มาประเทศไทยทุกครั้ง ผมชอบประเทศไทย ผมรักคนไทยนะ ผมรู้ว่าคนไทยก็รักผม ดังนั้นถ้าผมรักใคร คนไทยก็คงยอมรับได้นะว่ามั้ย... หรือผมคิดผิด ฮ่าๆ ไม่รู้ล่ะผมจะเสี่ยงดู...

        ว่าแล้วผมก็กวาดสายตามองหาเธอ ซันนี่อยู่ไหนนะ?? ผมมองหาเธอ...แล้วผมก็เจอเธอ นั้นไง...แล้วในที่สุดเธอก็ถือไมค์ขึ้นมาบนเวทีจริงๆด้วย เธอดักคอผมไว้อีกแล้วอ่ะ ทุกทีเลย...ถ้าใครที่เป็นเมนซันนี่จริงๆก็จะรู้ว่า จริงๆแล้วเธอนั้นไม่มีท่อนร้องหลักในเพลงนี้เลย แต่คราวนี้เธอดันเอาไมค์ขึ้นมาด้วย เอามาด้วยทำไม....ฮ่ะซันนี่?? รู้งี้ผมก็ไม่ยัดไมค์เข้ากระเป๋ากางเกงแล้วเชอะ...ซันนี่!!!

      สุดท้ายคอนฯที่ไทย ผมก็ไม่ได้เสี่ยงอะไรอย่างที่ผมคิดไว้หรอก...มันผิดพลาดไปหมด หื้มเอาไว้กลับเกาหลีฯ ก่อนเถอะนะ ซันนี่!!

 

 

------ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ------

    ป้ายโฆษณา - บิลบอร์ด - โปสเตอร์ ติดเต็มไปทั่วเมืองใหญ่ รวมไปถึงถนนสายหลักในกรุงโซล แม้กระทั้งสเตชั่นรถไฟฟ้า รถบัส ก็ยังมีหน้าผมในบทบาทของแฟรงก์ อบาเนล จูเนียร์ ในละครเวทีเรื่อง catch me if  you can !! ใช่แล้ว เพราะคนดูเรียกร้องให้ละครเวทีเรื่องนี้กลับมาแสดงอีกครั้ง แล้วผมกับซันนี่เราก็ตอบตกลงที่จะร่วมแสดงอีกครั้ง  นี่ผมจะได้แสดงคู่กับเธออีกครั้งด้วย มันเป็นเรื่องที่น่าดีใจที่สุดไปเลยสำหรับผม^^ ขอให้ตารางการแสดงของผมกับซันนี่เราตรงกันด้วยเถอะ ซักครั้งก็ยังดี ทำไมผมถึงขอเช่นนี้ ก็เพราะผมเองจะต้อง คัมแบ็ค ซุปเปอร์จูเนียร์-เอ็ม ที่ประเทศจีนไง ส่วนเธอก็ต้องคัมแบล็ค อัลบั้มที่ 4 ของเธอในปีหน้า คิวเวลาของเราคงยากที่จะตรงกัน แต่ลึกๆฟ้าคงไม่แกล้งผมขนาดนั้นหรอก คงต้องมีซักครั้งหล่ะที่เราได้เล่นคู่กัน....

 

แล้วก็มาถึงวันซ้อมการแสดง ในรอบสื่อมวลชน ทันทีที่ผมมาถึง ผมก็ตรงดิ่งเข้าไปหาผู้จัดการเพื่อไปดูตารางเวลาแสดงทันที.... แล้วผมก็ต้องผิดหวัง เมื่อผมไม่ได้คู่กับเบรนด้าซันนี่เลย เห้อ.....
ก็ผมเล่นแค่ 6 ครั้งเท่านั้นเอง ส่วนซันนี่เธอได้เล่นมากกว่าผมไปอีกเท่าหนึ่ง รวมเป็น 12 ครั้งได้ ทำไมน้าฟ้าแกล้งผมชัดๆเนิ๊ยะ ใจร้ายที่สุด ทำไมเอสเจ-เอ็ม ต้องไปคัมแบล็คที่ประเทศจีน นานเป็นเดือนๆด้วยทำไม....

ผมถอนหายใจออกก่อน จะคิดในแง่ดี แล้วตั้งใจซ้อมการแสดง ที่จะมาถึงให้ดีที่สุด...ตอนนี้ผมนั่งดูเธอซ้อมการแสดง เธอกำลังเป็นเบรนดร้าที่น่ารัก และสดใส ให้กับแฟรงก์คนอื่นที่ไม่ใช่ผม ทำไมแฟรงก์คนนั้นไม่เป็นผม ...โอ๊ยยยเจ็บใจ

รอบการแสดงพร้อมสื่อมวลชน คนที่ได้รับบทเป็นเบรนดร้าที่ได้แสดงคู่กับผมถึง 4 ครั้งก็คือ พี่ดาน่า แต่วันนี้พี่ดาน่าไม่สามารถมาซ้อมได้ ตอนนี้ก็มีเบรนดร้าที่เหลือ 3 คน แค่นั้น งั้นผมก็ขอเลือกเบรนดร้าซันนี่มาคู่กับผมก่อนละกันนะ^^

 

  ---- กล้องพร้อม----- สื่อมวลชน นักข่าวเตรียมเก็บภาพการซ้อมการแสดง เพื่อเป็นการโฆษณาละครเวทีไปในตัว  ผมต้องตื่นเต้นเมื่อต้องมาถึงฉากจูบ ของแฟรงก์กับเบรนดร้า จูบสุดท้ายก่อนที่เบรนดร้าต้องจากผมไป (ในเรื่อง)

"เบรนดร้า...ผมจะบอกกับคุณว่า ผมคือ แฟรงก์ อบาเนล จูเนียร์ ผมขอโทษที่ผมหลอกคุณ ตอนนี้ผมต้องไปแล้ว ผมจะรอคุณ คุณต้องไปเจอผมนะ ผมจะรอคุณอยู่ที่นั้น คุณสัญญากับผมได้ไหม เบรนดร้า..."

"แฟรงก์...   แฟรงก์ อบาเนลจูเนียร์ ฉันรักคุณ..."

แล้วเบรนดร้าก็วิ่งเข้ามาโอบคอ ของผมลงไปจูบ แน่นอนฉากนี้เราเซฟเป็นอย่างดี ว่าไม่มีการจูบจริงๆ แต่.... ครั้งนี้ผมขอได้ไหม...ไหนๆผมก็ไม่มีโอกาสได้เล่นคู่กับเธอเลยซักครั้ง... ในหัวของผมสับสน วุ่นวายกับความคิดต่างๆนานา แต่แล้วความต้องการ และความรู้สึกที่ผมมีต่อซันนี่ มันพุ่งพร่านจนในที่สุด ผมก็ประกบปากของเธอเข้าไปจริงๆ ใช่แล้วผมจูบเธอ ผมเห็นดวงตาของเธอที่กำลังตกใจกับสิ่งที่ผมทำ...

   เสียงแฟลช ก็ไม่หยุดที่จะกดชัตเตอร์มือเป็นระวิง แชะ แชะ แช่ะ แช่ะ!!!

ผมจูบเธอนานนับนาที ก่อนผมจะคายจูบนั้นออก... ตอนนี้สติผมมันฟุ่งซ่าน เช่นเดียวกับเธอ เราทั้งคู่จึงไม่สามารถแสดงบทต่อไปได้  แล้วนี่เองการแสดงจึงต้องยุติลง ม่านการแสดงปิดลง....

 
นี่คงเป็นความผิดของผม ผมขอโทษ ความรักของผมกับซันนี่จะต้องจบลงวันนี้ ในตอนนี้จริงๆหรอกหรอ...
ตอนนี้ผมรู้สึกผิดมากๆ ผมนั่งกุมมือตัวเองด้วยความกังวล อยู่ในห้องเก็บตัว ก่อนที่ซันนี่จะเปิดประตูเข้ามา.... แล้วเธอก็เดินเข้ามาหาผม ก่อนจะนั่งลงข้างๆผมแล้วกุมมือผมแน่น

"คยู ไม่ต้องกังวล มันไม่ใช่ความผิดของใครหรอกนะ ไม่ต้องคิดมากนะ ซันไม่โกรธคยูหรอกนะ ซันอยากจะบอกคยูว่า นับต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราสองคนจะต้องก้าวผ่านมันไปพร้อมๆกัน ด้วยกันตลอดไปนะ สัญญาได้มั้ย..."เธอส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ผม ผมมองหน้าเธอ แล้วมองเข้าไปในดวงตาใส่แหววคู่นั้นของเธอ มันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมามาก คำพูดของเธอมันทำให้ผมพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเธอ และก้าวไปพร้อมกับเธอ...

"ผมสัญญา..." เราสองคนจับมือกันแน่น และยิ้มให้กัน ก่อนที่เราสองคน จะต้องออกไปเผชิญกับสื่อมวลชนที่กำลังรอเราอยู่...

ตอนนี้ผมจับมือเธอแน่น ผมไม่กังวลต่อสิ่งใดแล้ว เพราะผมมีเธออยู่ข้างกายแบบนี้....

ทันทีที่ผมกับซันนี่ เราเดินออกไปพร้อมกัน ทั้งแสง และแฟลชก็ดังไม่หยุด ผมกุมมือเธอแน่นอยู่แบบนั้นก่อนเราจะถูกพี่ๆนักข่าว ยิ่งคำถาม เข้ามาต่างๆนานา

(คยู กับซันแอบคบกันหรอคะ)

(คบกันมากี่ปีแล้วคะ)

(จริงหรอคะ ที่ลุงซุนมานของซันนี่ ต้องการปิดเรื่องนี้เป็นความลับ)

(หรือว่ารักครั้งนี้เป็นแค่การโปรโมทละครเวทีกันคะ)

(แสดงว่าอักษร K กับ S นั่นก็คือคยูกับซันใช่มั้ยคะ)

 

ผมได้ยินทุกๆคำถามที่พี่ๆนักข่าวถามผม ซึ่งผมเองก็ไม่สามารถที่จะตอบคำถามเหล่านั้นได้หมด
เพียงเพราะผมมีคำตอบเดียวอยู่ในใจแล้วตอนนี้...

 

" ผมกับซันนี่ เรา สองคนรักกันครับซันนี่เธอเป็นคนดี น่ารัก เธอเข้าใจผมและก็คอยให้คำปรึกษาผมอยู่ตลอดเวลา

ผมเลือกแล้ว ว่าผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะรัก และเป็นคู่ชีวิตของผมเธอคนนั้นก็คือ...ซันนี่ ผมรักเธอ..."

 

-THE END.-

เรื่องราวความรักของคยูซัน

ในที่สุดก็ไม่ใช่ความลับต่อไป...

[จบบริบรูณ์]

 

HAPPY NEW YEAR 2013

มีความสุขกันทุกๆคนนะคะ ขอให้รักคยูซันกันไปนานๆนะ^^

KaemGyu writer

ผลงานอื่นๆ ของ Kaemgyu

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

17 ความคิดเห็น

  1. #17 Sunny
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 08:54
    คยูซันเรื่องนี้น่ารักจังเลย
    #17
    0
  2. #16 SYY
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 21:10
    ฟินมาก คยูซันเรียล ชอบๆ
    ชอบรูปมากเลยไรท์ฟินเว่อร์ดูแล้วเขิน มีความสุข บูชาคยูซันๆๆ><
    #16
    0
  3. #15 tangmo
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 23:57
    คยูซันน่ารักจัง



    คยูนี้หาโอกาสตลอดเลยนะ



    ซันแอบมีหึงคยูกัยซอนิดๆด้วย



    สนุกมากเลยคะไรเตอร์  





    #15
    0
  4. #14 devilnut
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 16:20
    มีให้อ่านอีกไหมครับ กำลังฟินเลย 5555
    #14
    0
  5. #13 -*BennY*-
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 22:30
    อ๊า จบไวจัง แต่ยังไงมาอัพ OPPA ต่อนะคะ รอเรื่องนี้อยู่ทุกวัน อิอิ สนุกมากเลยค่ะ
    #13
    0
  6. #12 kyusun
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 21:53
    ง้า!!! จบแล้วหรอ
    สั้นจัง....แต่ก็โอนะอ่านตอนจบแล้วอิ่มเลย

    คยูซัน อิส เรียลลลลลล!!!
    #12
    0
  7. วันที่ 2 มกราคม 2556 / 21:18
    น่ารักมากกกก^^
    #11
    0
  8. #10 kyusun
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 16:45
    เง้อออ กี้น่ารักมากอ่ะ สู้ๆนะคยูซันนนนน^^
    #10
    0
  9. วันที่ 2 มกราคม 2556 / 06:21
    รอค้าาาาาา^^
    #9
    0
  10. #8 kyusun
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 20:44
    เงิกกกกกก เจ็บปวดมากกกก

    มาอัพต่อนะค่ะ^^
    #8
    0
  11. วันที่ 1 มกราคม 2556 / 04:19
    สถานะ รออย่างแรงง!!

    รออยู่นะคะ ^^
    #7
    0
  12. #6 sunsun
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 21:46
    หวานมากกกกก น่ารักอ่ะ
    #6
    0
  13. วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 19:35
    รอนานจังงง
    #5
    0
  14. #4 tangmo
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 13:23
    รอจ้า



    สู้ๆนะคะไรเตอร์

    #4
    0
  15. #3 Lovesnsd
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 00:05
    รอติดตามค่าาา
    #3
    0
  16. วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 22:48
    เม้นๆๆ รอติดตามครับ
    #2
    0
  17. วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 22:46
    จัดไปเลยค่ะไรเตอร์

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 ธันวาคม 2555 / 22:57
    #1
    0