รอรักพักใจ - นิยาย รอรักพักใจ : Dek-D.com - Writer
×

    รอรักพักใจ

    ลุงนล..ยัง..ยังไม่เลิกเรียกเขาแบบนี้อีก..ยายตัวเปี๊ยกนี่จะรู้ไหม..เขาอยากเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ญาติผู้ใหญ่เธอ!!

    ผู้เข้าชมรวม

    7,326

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    32

    ผู้เข้าชมรวม


    7.32K

    ความคิดเห็น


    65

    คนติดตาม


    103
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    จำนวนตอน :  32 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  24 มี.ค. 65 / 20:32 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    เนื้อหาบางส่วนจากนิยาย 

    ----------------

    “ตกลงหายงอนแล้วใช่ไหมคะ”

    “ใครงอน..” อนลย้อนให้ทันที

    “ตาลุงที่ไหนไม่รู้แหละ หน้าบึ้งตั้งแต่ออกมาจากห้องแล้ว เลิกงอนเถอะค่ะ งอนมากๆหน้ายับย่นแก่ก่อนวัยจริงๆจะหาว่ารินทร์ไม่เตือนนะคะ”

    “หึ” อนลทำเสียงในลำคออย่างเถียงไม่ออก ใช่ เขายอมรับว่ายังเคืองเรื่องที่เธอนัดกับต้นทวีถึงแม้จะบอกว่ามีเพื่อนอีกคนไปด้วยก็เถอะ ยังไงเขาก็ไม่ไว้ใจ

    “น่าเฮีย..เลิกงอนน้องเถอะ” ลัลรินทร์ไม่พูดเปล่าเธอวางมือหงายไปบนโต๊ะ พลางมองมือของคนขี้งอนที่ยังกอดประสานกันอยู่ที่อก

    “เฮีย..” เธอเรียกพลางขยับมือเป็นสัญญาณให้เขาวางมือลงมา อนลโคลงศีรษะอย่างอ่อนใจขณะวางมือลงไปบนมือเล็กแล้วเป็นฝ่ายรวบมือเธอขึ้นมาไว้ในอุ้งมือ

    ลัลรินทร์ยิ้มหวานออกมาขณะสอดนิ้วมือประสานเข้ากับนิ้วมือทั้งห้าของเขาไว้

    “เรานี่น๊า ทะเล้นจริงๆ” อนลส่ายหน้าประกอบคำพูดพลางยิ้มออกมา ก่อนจะขยับลุกขึ้นทั้งๆที่ยังจับมือเล็กเอาไว้แน่นแล้วเดินอ้อมโต๊ะมานั่งลงข้างๆเธอแทน

    “เปลี่ยนที่นั่งทำไมคะ” ลัลรินทร์ถามแก้เขินทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

    “เผื่อเด็กน้อยอยากซบไหล่” คำตอบนั้นทำให้เด็กน้อยหัวเราะเสียงใสก่อนจะเอียงซบลงไปแล้วถามเสียงเบา

    “แบบนี้ใช่ไหมคะ”

    “อืม...” อนลงึมงำรับคำ พลางยกมือขึ้นยีผมคนที่ซบอยู่บนไหล่อย่างเอ็นดู พลางคิดในใจ

    ทำไงดี เขาหลงเด็กหนักมาก


    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น