คัดลอกลิงก์เเล้ว

Spirited Away มิติวิญญาณมหัศจรรย์ (ภาคฮากุ)

โดย KN.26

เขาว่ากันว่า...เมื่อพบเจอกันแล้วก็ย่อมมีคำว่าลาจากเป็นธรรมดา แน่นอน...เขาเข้าใจดีมากกว่าใคร..แต่ถึงกระนั้น...จิฮิโระ ฉัน...อยากจะเจอเธออีกสักครั้ง..

ยอดวิวรวม

3,946

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


3,946

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


40
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 พ.ค. 59 / 12:13 น.
นิยาย Spirited Away ԵԭҳȨ (Ҥҡ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

นิยาย Spirited Away มิติวิญญาณมหัศจรรย์ (ภาคฮากุ)

 

เขาว่ากันว่า...เมื่อพบเจอกันแล้วก็ย่อมมีคำว่าลาจากเป็นธรรมดา แน่นอน...เขาเข้าใจดีมากกว่าใคร..แต่ถึงกระนั้น...จิฮิโระ ฉัน...อยากจะเจอเธออีกสักครั้ง..

 

-เป็นเรื่องของ Spirited Away มิติวิญญาณมหัศจรรย์ ที่คงจะคุ้นตาลายเส้นอันเป็นเอกลักษณ์ของสำนักพิมพ์นี้ค่ะ แล้วทีนี้..ฉากจบมันค้างคาใจเหลือเกิน จึงแต่งขึ้นเพื่อสนองตัณหาของตัวเองค่ะ แต่จะเป็นเพียงแค่นิยายสั้นก่อน... เพราะยังไม่มีเวลาว่างที่จะไปแต่งเนื้อเรื่องยาว เป็นแค่น้ำจิ้มเล็กๆเพื่อเฝ้ารอเวลาที่จะมีตอนต่อไป

 

 (ถามว่ากลัวติดลิขสิทธิ์ไหม? : กลัวมากค่ะ....แต่...ยังไงก็อยากจะแต่งต่อ!)

 

นิยายสั้นเรื่องนี้จะเป็นเหมือนจดหมายของฮากุที่บรรยายความรู้สึกของตัวเองเมื่อต้องลาจากกับจิฮิโระค่ะ จะให้ฮากุดำเนินเนื้อเรื่อง


*แล้วก็..เราไม่ใช่คนที่แต่งนิยายเก่งมากมาย แต่หวังว่าท่านผู้อ่านจะสนุกกับนิยายของเราน่ะค่ะ

ฝากขอบคุณและขออภัยล่วงหน้าค่ะ

 

ไปอ่านนิยายกันได้เลย!



เพจของเราเอง (คลิกเลยจ้า)


ปล. เข้าไปกดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารด้วยนะคะ ขอบคุณค่า

 

*ในที่นี่เราจะให้ฮากุแทนตัวเองว่า "ฉัน" หรือ "ผม" นะคะ

= เพราะมันฟรุ้งฟริ้งมากกว่าคำว่า "ข้า" #เหตุผลอัลไล? 55+


ปล. เราเชื่อว่าฉากจบที่แท้จริง ทั้งคู่ต้องเจอกันอย่างแน่นอนค่ะ

แค่ทางค่ายให้เรามโนกันเอง ฮาาาา





+❥ Free theme mouse.naru
b e r l i n ?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 พ.ค. 59 / 12:13



 


            "ฉันไปต่อไม่ได้แล้ว..."

                      

            "กลับไปทางที่เธอเคยเดินมาสิ จิฮิโระ"

 

            "แต่..ห้ามหันกลับมาอีกจนกว่าจะออกจากอุโมงค์นะ"

 

            "แล้ว..เราจะได้เจอกันอีกไหม"


            "เจอกันแน่นอนจ้ะ"

 

            "แน่นะ"

 

            "แน่สิ"

 

            "เอาล่ะ รีบไปเร็ว! แล้วอย่าหันหลังกลับมาอีกล่ะ"

 

            มือที่เคยประสานกันไว้ได้คลายออกไป ความอบอุ่นบนฝ่ามือได้มลายหายไปแล้ว ฮากุได้ค่อยๆวางมือลงแนบลำตัว มองจิฮิโระที่กำลังเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมา ความเจ็บแปลบเสียดขึ้นมาที่กลางหัวใจจนต้องกำมือข้างที่เคยประสานกันไว้แน่นเพื่อข่มใจไม่ให้ก้าวเท้าตามเธอออกไป

 

            "........." เขาเห็นทุกอย่าง...เห็นเธอที่พยายามหันหลังกลับมาแต่ต้องชะงักไว้ เขาเองก็ต้องหยุดค้างเมื่อมือของเขาเอื้อมออกไปอัตโนมัติเหมือนจะไขว้คว้าเธอเอาไว้ แต่ที่คว้ามาได้นั้น..มีเพียงแต่...ความว่างเปล่า

 

            ".........................." ฮากุลืมตาตื่นขึ้นมาเงียบๆ...

            "อะไรกัน..แค่..ความฝันงั้นเหรอ?" เด็กหนุ่มพูดเหมือนรำพึงกับตัวเองก่อนที่จะยันตัวขึ้นจากที่นอน ผ่านมาเกือบ 7 ปีแล้ว...ภาพความทรงจำอันงดงามยังคงติดตาเขา ยามหลับตาลงภาพที่ปรากฎแจ่มชัด คือ รอยยิ้มของเธอ...ผู้หญิงคนนั้น..จิฮิโระ

 

            เมื่อ 7 ปีก่อนเขาได้ขอเลิกเป็นลูกศิษย์กับยูบาบา ถึงจะถูกคัดค้านอย่างหนักแค่ไหน เขาก็ไม่สนใจ แต่ว่าก็มีบางครั้งที่เขาไปที่มิติวิญญาณไปเยี่ยมเพื่อนๆที่โรงอาบน้ำร้อน บรรยากาศที่นั่นไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเลย

 

            แต่พอเมื่อเขาไปถึงมักจะมีคำถามล่องลอยมาถึงเด็กสาวชาวมนุษย์คนนั้นว่า..

         "ไม่ได้มาด้วยกันเหรอ?"

 

            เหมือนถูกตอกย้ำ...ทำให้คิดถึงเธอมากขึ้นไปอีก

 

            จากนั้นก็ได้ยินเสียงตวาดของรินเบาๆบอกว่า "หุบปากซ่ะ!" ตามมาด้วยความเงียบกริบ...เด็กหนุ่มไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เอาเสียเลยจึงได้เอ่ยถามออกไปว่า

 

            "จะว่าไปแล้ว...ริน เธอไม่เปลี่ยนไปเลยนะ"

 

            "อ๋อ! แน่นอน ฉันสวยเหมือนเดิมย่ะ"

 

            "งั้นเหรอ?...."

 

            "อย่าทำเสียงแบบนั้นสิ!"

 

            "โทษทีๆ" ฮากุกล่าวขอโทษเหมือนจะกลั้นหัวเราะไว้ ถึงแม้เขาจะไม่ได้เป็นศิษย์ของยูบาบาแล้ว แต่ทุกๆคนก็ได้ต้อนรับเขาเป็นอย่างดี พูดได้เลยว่าดีมากยิ่งกว่า..เมื่อก่อน

 

            ฮากุในตอนนี้เปลี่ยนไปมาก..สีหน้าสดใสมากขึ้น แววตามีประกายมากกว่าเมื่อก่อนจนสังเกตได้ อาจจะเป็นเพราะเลิกเป็นลูกศิษย์ของยูบาบา หรือว่าโตขึ้นตามอายุกันนะ? จะว่าไป..ก็หล่อกว่าเดิมด้วย! รูปร่างสูงใหญ่ตามอายุ แต่ที่ไม่เปลี่ยนไปเลย คือ ดวงตาสีมรกต กับ ผมสีเขียวชอุ่มดุจสีใบไม้ แต่ก็มีบางครั้งที่ภูตสาวสัมผัสได้ถึงความเศร้าและเหงาผ่านแววตาคู่นั้น

 

            เมื่อเห็นฮากุเงียบไปเธอก็หยิบถาดอาหารที่มีผลไม้ดองมาเคี้ยวเล่นเป็นการฆ่าเวลาแล้วถามถึงสารทุกข์สุขดิบ

 

            "แล้วเป็นไงบ้างล่ะ"

 

            "ก็สบายดีอย่างที่เห็น..ตอนนี้ไปอาศัยอยู่ที่หนองน้ำตื้นใกล้ๆชายฝั่งน่ะ"

 

            เพราะว่า...แม่น้ำ โคฮากุ ได้ถูกถมกลายเป็นแมนชั่นไปแล้วล่ะ

 

            บางท่านอาจจะยังไม่ทราบว่า ฮากุ เป็นเทพารักษ์แม่น้ำโคะฮะกุมาก่อน     ในอดีตเคยมีชื่อเดิมว่า "นิจิฮายามิ โคฮากุ นูชิ"  ปัจจุบันแม่น้ำถูกถมเพื่อสร้างเป็นอพาร์ตเมนท์จึงไม่มีที่อยู่จำต้องเร่รอนมาฝากตัวในสำนักแม่มดยูบาบา

 

            "อือ..เหรอ...ก็แล้วไป..เฮ้อ...ฮากุ ฉันคิดถึงเซน-- ไม่สิ จิฮิโระจังเลย.."

 

            ...เกือบทุกคนที่รู้ชื่อที่แท้จริงของจิฮิโระ อาจจะเป็นเพราะเรื่องในตอนนั้น แต่ส่วนใหญ่จะติดปากกับคำว่า เซน เสียมากกว่า

 

            "..ฉันก็...เหมือนกัน.."

 

            "แล้วทำไมตอนนั้น..ถึงไม่ยื้อเธอเอาไว้เล่า! เฮ้อ...." หญิงสาวตรงหน้าถอนหายใจอีกครั้งแล้วเอามือเท้าคางไว้อย่างเบื่อหน่าย

            "ถ้าเป็นฉันนะ! จะยื้อจิฮิโระเอาไว้ไม่ให้หลุดมือเชียว!"

 

            "นั่นมันวิธีการของเธอ..แต่ไม่ใช่วิธีการของฉัน..."

            "อีกอย่าง..."

 

            "อีกอย่าง?"

 

            "ฉันไม่เคยคิดที่จะเสียใจทีหลังหรอก"

 

            เพราะว่า..ถ้าไม่มีเหตุการณ์ในวันนั้น..เขาอาจไม่ได้พบกับ จิฮิโระ เลยก็ได้ ฮากุคิดพลางจิบชาเงียบๆก่อนที่จะลุกขึ้น

 

            "อ้าว! จะกลับแล้วเหรอ?"

 

            "อือ.." เขาไม่รอให้อีกฝ่ายพูดก่อนชิงเดินออกไปอย่างดื้อๆซ่ะอย่างนั้น รินมองประตูที่ถูกปิดลงแล้วพึมพำออกมาด้วยความอิจฉาว่า

 

            "ไม่เสียใจทีหลัง?....เฮ้อ.....อิจฉาคนมีความรักจัง.."

 

            ฮากุเลือกที่จะออกจากประตูหลัง ซึ่งเป็นที่ทำงานของคะมะจี ชายชราที่มีมืออยู่ถึง 3 คู่กำลังนั่งทำงานอยู่กับที่ โดยสามารถใช้แขนทั้งหกนั้นยืดได้หดได้ตามใจปรารถนา

 

            "อ้าว? จะกลับแล้วเรอะ?" คะมะจีพูดเมื่อเห็นฮากุกำลังใส่รองเท้าและหยอกล้ออยู่กับเจ้าตัวเล็กสีดำอย่างเป็นกันเอง

 

            "ขอรับ"

 

            "งั้นเรอะๆ เดินทางดีๆล่ะ.."

 

            "...." เด็กหนุ่มพยักหน้ารับอย่างนอบน้อมแล้วหมุนตัวกลับ แต่ก็ต้องหยุดการเคลื่อนไหวเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของคะมะจี

 

            "เจ้าหนู....เจ้าน่ะ...รักแม่สาวคนนั้นใช่ไหมล่ะ?"


            "......" ฮากุไม่ตอบเพียงแค่ยืนนิ่งๆอยู่กับที่เท่านั้น

 

            "...ใช่หรือไม่ใช่ ตอบมาก็แค่นั้น ไม่เห็นยาก" ชายชราพูดเหมือนล้อเลียน แต่เป็นคำพูดที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ฮากุสูดลมหายใจเข้าแล้วตอบกลับมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา

 

            "ใช่...ขอรับ"

 

            "อือออ...." ชายชราครางออกมาด้วยความยินดีเหมือนได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจ

 

            "แต่ว่า...เป็นไปไม่ได้หรอกขอรับ...จิฮิโระน่ะ...ผม"

 

            "จะบอกว่าความรักระหว่างมนุษย์กับมังกรเป็นไปไม่ได้งั้นเรอะ?" คะมะจีถามเสียงสูงแล้วกล่าวต่อว่า

 

            "เจ้าน่ะจริงจังเกินไปแล้ว..."

            "แม่น้ำที่เจ้าเคยอยู่ก็ได้หายไปแล้ว ตอนนี้ก็ต้องไปอาศัยที่ของผู้อื่นอีก..ทั้งๆที่เป็นอิสระอยู่แล้วแท้ๆ"

 

            เขารู้ตัวดี...ถึงไม่บอกก็รู้...ใช่ว่าเขาจะพึงพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้หรอกนะ แต่......มันผิดธรรมชาติ มันเป็นไปไม่ได้.....

 

       "....คุณจะบอกให้ผมละทิ้งความเป็นอยู่ในตอนนี้แล้วไปหา..จิฮิโระ งั้นเหรอครับ?"

 

            ถ้าสังเกตให้ดีๆแผ่นหลังของเด็กหนุ่มนามว่า ฮากุ สะท้านเล็กน้อยตามเสียงที่พูดออกมา ถึงจะมองไม่เห็นใบหน้า แต่ก็สามารถจินตนาการได้ง่ายๆ ตอนนี้จิตใจของเขากำลังสั่นไหวเหมือนลูกนกน้อยๆ

 

            "แล้วคิดว่าแบบไหนดีกว่ากันล่ะ..ฮากุเอ้ย ชีวิตคนเราน่ะสั้นนัก ถ้าไม่อยากเสียใจทีหลังเหมือนกับฉันล่ะก็...เลือกเส้นทางตามหัวใจซ่ะสิ" คะมะจีพูดพลางดึงแว่นตากรอบกลมสีดำมาเช็ดด้วยผ้าเช็ดหน้า

 

            "...คุณก็เคยเป็นเหมือนกันงั้นเหรอครับ?"

 

            คะมะจีหยุดมือลงแล้วหันกลับมามองฮากุด้วยความเอ็นดูแล้วยืดมือไปแตะที่หลังของมังกรหนุ่ม

 

            "เคยสิ...จนกระทั้งตอนนี้ก็ยังคงเสียใจมากด้วยที่ไม่เลือกเส้นทางตามหัวใจตัวเอง"

 

            ".................."

 

            "หึๆ...มันไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้วล่ะ"

 

            "...ผม..." ฮากุหยุดคำพูดของตัวเองค้างไว้...แววตาทอแสงประกายเจิดจ้ากลับมามีความหวังอีกครั้ง

 

            "จะไม่..เสียใจทีหลังอย่างแน่นอนครับ"

 

            "งั้นก็รีบไปซ่ะ..เอ้านี่!" ชายชราสวมแผ่นตาสีดำแล้วใช้มือข้างหนึ่งโยนสิ่งของบางอย่างให้กับฮากุ ซึ่งมันตกลงมาบนมือของเขาอย่างเหมาะเจาะ

 

            "นี่คือ..." สิ่งที่อยู่ในมือของฮากุส่องแสงสีอำพันนวลตาดุจแสงดาวที่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด

 

            "หินแห่งแสง ใช้มันซ่ะสิ มันจะนำทางเจ้าไปสู่สถานที่ที่เจ้าต้องการ"

 

            "แต่ว่า..ของสำคัญแบบนี้.."

 

            "ไปซ่ะ! ไปก่อนที่ตะวันจะรุ่งสาง แล้วก็ฮากุ..." คะมะจีหรี่ตาลงก่อนที่จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

            "ถ้าคราวหน้าจะมาที่นี่น่ะ...มาด้วยกันกับเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วยนะ"

 

            "ครับ!" ฮากุสาวเท้ากึ่งวิ่งออกไปดุจสายลม เส้นผมสีเขียวชอุ่มพริ้วไหว ชายชรานามว่า คะมะจี หัวเราะและยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

 

            "ความรักของพวกหนุ่มๆสาวๆนี่ดีจริ๊งจริง"

 

 

            ฮากุที่วิ่งออกมาจนถึงแม่น้ำที่เคยเจอกับจิฮิโระแล้วอธิษฐานบอกสิ่งที่อยู่ในใจมาตลอด 7 ปี ชั่วพริบตาหินก้อนนั้นส่องแสงเป็นทางยาวสีทองชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม เด็กหนุ่มแปลงกายเป็นมังกรแล้วเหาะเหินสู่ท้องฟ้ายามราตรีตามแสงที่เหมือนดวงดาวนั่นไป

 

ฉัน....จะไม่มีวันเสียใจภายหลังอีกแล้ว

 

จิฮิโระ....ฉันคิดถึงเธอ...ฉันอยากที่จะพบเธอ

 

มีหลายๆสิ่งที่อยากจะพูดออกมาเมื่อพบกัน...แต่มันตันอยู่ในอก จนน้ำตาพาลจะไหลออกมาแทน

 

ฉันดีใจจริงๆที่ได้พบเธอในวันนั้น...เธอเหมือนแสงสว่างหนึ่งเดียวในชีวิตของฉัน

 

ขอบคุณจริงๆที่โชคชะตาทำให้เราพบกัน..

 

จากนี้ไป..ขอฝากตัวด้วยนะ

 

ฉัน....

 

รัก....

 

เธอ...

 

จิฮิโระ...

           

Happy End.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

เย้!! จบกันไปอีกเรื่องนะคะ! มีการสารภาพรักในใจ(?)กันด้วย

ถึงจะเป็นเพียงนิยายเรื่องสั้นแต่หวังว่าคงจะติดตาติดใจใครหลายๆคนนะคะ

เอ่อ..เราเป็นนักเขียนมือใหม่อาจจะแต่งไม่ค่อยดีเท่าไร ก็ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยค่ะ      

ถ้าใครที่ยังไม่เคยดูการ์ตูนค่ายนี้ แนะนำให้ไปดูค่ะ ของเขาดีจริงๆ

เรื่องสั้นเรื่องหน้าอาจจะตามต่อด้วย "จดหมายจากจิฮิโระ" ค่ะ

...ไว้เจอกันใหม่นะคะ! สวัสดีค่ะ

B E R L I N ❀

ผลงานอื่นๆ ของ KN.26

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 PPIMMEME
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 04:50
    จะมาต่อมั้ยอ่า
    #13
    1
    • #13-1 kungnangca
      30 มิถุนายน 2561 / 20:24
      มีค่ะ XD แต่คงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ <3 ถ้ามีภาคต่อหรืออะไรยังไงจะอัพเดตให้น้าา
      #13-1
  2. #12 cagari
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 00:27
    รอค่า อยากอ่านตอนต่อไปแล้วววววววว
    #12
    1
    • #12-1 kungnangca
      10 มิถุนายน 2561 / 14:35
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ XD
      อาจจะอีกนานเลยสำหรับแฟนฟิคหลายตอน แต่ถ้าเป็นนิยายสั้นอาจจะแจ้งอีกทีนะคะ

      ขอบคุณสำหรับการติดตามน้าา
      #12-1
  3. #11 เย่
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:42
    ต้องการตอนต่อไปปปปป
    #11
    1
    • #11-1 kungnangca
      23 ธันวาคม 2560 / 21:52
      ดีใจที่ชอบนะคะ !
      ตอนต่อไป... ฟฟฟ คาดว่าจะอีกนานเลย ฮาาา

      ถ้ามีโอกาสจะเขียนต่อค่ะ
      #11-1
  4. #10 baitoeyzang
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:13
    ติ่งเรื่องนี้แบบสุดๆ ฮากุน่าร้ากมว้ากก เพื่อนๆชอบบอกว่าฮากุเหมือนผญ 55ไม่เหมือนสักหน่อย



    #10
    1
    • #10-1 kungnangca
      5 เมษายน 2560 / 18:37
      เนอะะ ฮากุออกจะเป็นชายมาดแมนแถมยังน่ารักอีกต่างหาก

      แล้วก็สำหรับเรื่องยาวคิดว่าคงอีกนานค่ะ ตอนนี้มีนิยายหลายเรื่องลัดคิวสุดๆ !
      #10-1
  5. #9 klon
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:42
    เพิ่งดูจบไปแล้วรีบพิมพ์หานิยายอ่านเลยค่ะ คิดว่าต้องมีคนอยากมโนต่อเหมือนเราแน่ๆ

    ชอบมากเลยยยยยย รออ่านต่อน้าาาา
    #9
    1
    • #9-1 kungnangca
      5 เมษายน 2560 / 18:37
      ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ เราเองก็ตามหาเรื่องนี้อ่าน แต่บางคนก็ไม่ค่อยอัพเลยแต่งซะเองเลย 55555

      แล้วก็สำหรับเรื่องยาวคิดว่าคงอีกนานค่ะ ตอนนี้มีนิยายหลายเรื่องลัดคิวสุดๆ !
      #9-1
  6. #8 COMICO
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 17:21
    ตุ๊!หู๊วว!!!! มาให้ติดล้ะก็จากไปQ^Q
    #8
    1
    • #8-1 kungnangca
      5 เมษายน 2560 / 18:37
      ขอโทษที่ทำให้ติดและจากไปนะ 5555

      แล้วก็สำหรับเรื่องยาวคิดว่าคงอีกนานค่ะ ตอนนี้มีนิยายหลายเรื่องลัดคิวสุดๆ !
      #8-1
  7. #7 Jay
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 20:12
    อยากให้ต่อให้จบแบบสมหวังจังค่ะ
    #7
    1
    • #7-1 kungnangca
      5 เมษายน 2560 / 18:38
      แค่นี้ก็สมหวังแล้วน้าาา 5555
      #7-1
  8. วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 03:37
    เข่าแทบทรุด แบบนี้แปลว่าจะเจอกันแล้วสินะ!T///T อยากให้มีต่อจังเลยค่ะไรท์~~
    #6
    1
    • #6-1 kungnangca
      5 สิงหาคม 2559 / 17:31
      5555+ มีต่อแน่นอนค่ะ <3 แต่อาจจะนานหน่อยน้า เรื่องเก่ายังไม่ถึงไหนเลยยย
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #6-1
  9. #5 Yurica
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 18:24
    อยากให้มีฉากแบบตอนจบฮากุเจอกับจิฮิโระอะไรแบบนี้อ่ะ  แต่แค่นี้ก็ฟินแล้วค้า

    #5
    1
    • #5-1 kungnangca
      5 สิงหาคม 2559 / 17:32
      ทั้งคู่จะต้องเจอกันอย่างแน่นอนค่ะ ^^ แต่อาจจะนานหน่อยเท่านั้นเอง 555
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #5-1
  10. วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 11:05
    เพิ่งกลับมาดูเเบบตอนจบยังไม่พออ่ะยังไม่ฟินพอ...เลยมาหาอ่านเจอฟิคนี้เเบบภาษาสวยอ่านง่ายเเล้วคือมันอิ่มเลยฟินกับเรื่องนี้ -////-
    ขอบคุณไรต์มากนะคะ(_ _)
    #4
    1
    • #4-1 kungnangca
      17 มีนาคม 2559 / 11:54
      ทางนี้ก็ขอขอบคุณเช่นกันนะคะ //7// เขินเลย
      #4-1
  11. #3 sowhat-
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:54
    v..vอยากให้เรื่องนี้มีภาคสองมากๆเลย ฮืออออ
    สนุกดีงามค่ะ *w*dd
    #3
    1
    • #3-1 kungnangca
      2 มีนาคม 2559 / 18:10
      ขอบคุณมากๆค่ะ ^^
      #3-1
  12. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:15
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบหนังเรื่องนี้มากแต่ตอนจบช่างค้างคาเหลือเกิน~อยากให้จิบลิทำภาคต่อT^T
    ถ้าเป็นไปได้ขอภาคต่อด้วยนะคะ รอติดตามค่า
    #2
    1
    • #2-1 kungnangca
      6 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:58
      ค่ะ! ขอบคุณที่มาติดตามผลงานของเรานะคะ ^^ ส่วนเรื่องภาตต่อของเรื่องนี้...
      คิดว่าอีกนานมากๆเลยกว่าจะแต่ง แต่ก็จะพยายามค่ะ! ขอบคุณที่มาอ่านนะคะ
      #2-1
  13. วันที่ 17 มกราคม 2559 / 17:28
    ชอบอ่ะ ผมนี่อ่านไปตัวบิดเป็นเกลียวเลย ฟินมากอ่ะ

    ภาษาก็โอเคนะคะ ชอบ

    อยากให้แต่งเป็นฟิคยาวๆจังค่ะ แต่แต่งได้ถึงขนาดนี้ก็เก่งแล้วค่ะ ยกนิ้วให้เลย
    #1
    1
    • #1-1 kungnangca
      17 มกราคม 2559 / 20:34
      -////- ขอบคุณมากๆนะคะ ! ฟิคเรื่องยาวนี่คงอีกนานค่ะ เรื่องเก่ายังดองอยู่เลย (ฮาาาา)
      ถ้ามีเรื่องยาวเมื่อไรจะมาแจ้งให้ทราบอีกทีนะคะ ขอบคุณค่ะ
      #1-1