หมอกซ่อนดาว

ตอนที่ 30 : หมอกซ่อนดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 ส.ค. 62

              “โฮ้ย! ไม่ไหวหรอกค่ะคุณพ่อ ขืนศศิเป็นเหมือนยัยรวี ใครจะดูแลธุรกิจแทนคุณพ่อคุณแม่ล่ะคะ” ศศิธรเองก็มีปมเรื่องของการเป็นผู้หญิงเก่งเสียจนขาดความสนใจจากผู้ชาย ไม่มีใครกล้าจีบเธอเป็นแฟน บางครั้งจึงแอบอิจฉาน้องสาวที่มักเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มหลายคน

              “คุณพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ ยัยศศิทำงานแทนเราแทบทุกอย่างจะให้มาเนิบนาบเหมือนลูกสาวคนโปรดของคุณได้ยังไง”

              “หัดดูพี่สาวเราเป็นตัวอย่างบ้าง ทำอะไรก็สำเร็จ ไม่เหมือนแก แข่งอะไรกับใครก็แพ้ตลอด”

              “นี่คุณ พูดอะไรนึกถึงใจลูกบ้างสิ”

              “ฉันพูดเรื่องจริง ไอ้ความเรียบร้อยอ่อนหวานของแกน่ะ บางทีมันก็น่ารำคาญ เรียนจบมาได้ก็บุญแล้ว”

              “ดีนะคะที่พวกเราช่วยกันพูดสร้างข่าวว่า ยัยรวีน่ะเรียนเก่ง หัวดี ไม่อย่างงั้น จะมีหน้าไปเจอใคร”

              เมื่อถูกกระทบกระเทียบเปรียบเปรยหนักเข้า จันทร์รวีก็อยากพาตัวเองออกไปจากวงสนทนาดีกว่าอยู่ให้เป็นที่สนุกปากของคนเป็นมารดากับพี่สาว

              “รวีขอตัวก่อนนะคะ”

              หญิงสาวกล่าวเสียงอ่อน แล้วเดินอ้อมหลังผู้ใหญ่หลบเข้าห้องส่วนตัว คนเป็นมารดากับพี่สาวต่างก็มองหน้ากันแล้วถอนใจที่บุตรสาวและน้องสาวคนเล็กไม่ได้ดั่งใจเสียเลย

              “ชุบเลี้ยงดียังไง ก็เปลี่ยนกำพืดเดิมไม่ได้ กำพืดชั้นต่ำ”

              “หมายความว่ายังไงคะคุณแม่”

              คุณอธิปมองหน้าภรรยาเขม็ง นางจึงยอมสงบปากสงบคำ

              “ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แม่ก็พูดไปอย่างงั้นเอง แค่เปรียบเทียบ”

              “แต่คุณแม่พูดแปลก ๆ กำพืดเดิมของใคร”

              “แกมีงานเลี้ยงไม่ใช่เรอะ ป่านนี้ยังไม่รีบแต่งตัว เดี๋ยวก็ไปไม่ทัน” คนเป็นพ่อรีบหาทางเปลี่ยนเรื่อง

              “อุ๊ยตาย! จริงด้วยค่ะ งั้นศศิไปแต่งตัวก่อนนะคะ” ศศิธรรีบวิ่งพรวดพราดเข้าห้องไปเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว

              สีหน้าของคุณอธิปค่อยคลายกังวล เรื่องในอดีตก็ควรเป็นเรื่องในอดีต ไม่ควรกล่าวถึงรื้อฟื้นให้มากความ

 

              ภายในห้องนอนที่ตกแต่งอย่างสวยงามสบายตา จันทร์รวีซบหน้าลงกับหมอนนุ่มที่ใช้หนุนนอน น้ำตาซึมเปียกหมอนจนเป็นรอย หญิงสาวกำหมอนในมือแน่นจนยับยู่ ตอกย้ำกับตัวเอง

              ฉันไม่ใช่คนโง่ ฉันไม่ใช่คนอ่อนแอ ฉันไม่ใช่คนขี้แพ้!’

              หญิงสาวมุ่งมั่นในใจ ไม่ว่าเธอจะพ่ายแพ้ในการแข่งขันอะไรมาก็ตาม แต่การแข่งขันเรื่องของหัวใจ เธอจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด เธอสูญเสียทุกอย่างในชีวิตได้ แต่จะยอมสูญเสียคนที่เธอรักไม่ได้!

 +++++++++++++++++

ฉบับรีไรท์สมบูรณ์อยู่ในฉบับอีบุ้คนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น