คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย This is love ? [ Ichimatsu x todoko ] This is love ? [ Ichimatsu x todoko ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 มิ.ย. 59 / 19:31


ใบหน้านิ่งเรียบที่ถูกปิดด้วยผ้าปิดปากครึ่งหน้า ดวงตาสีม่วงหม่นที่แสดงถึงควา' ทำไมกันนะ ... ทำไมฉันถึงมาคบกับหมอนี้ได้ล่ะ ? ........ '


หญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนดูนาฬิกาอย่างมีท่าทีที่ไม่สบอารมณ์มากเท่าไหร่นัก ใบหน้าหวานขาวที่กำลังพองแก้มอมชมพูอยู่ ดวงตากลมโตที่เริ่มบ่งบอกถึงความหงุดหงิดสลับกับคิ้วที่ขมวดลงหน่อยๆ ผมสีน้ำตาลอ่อนเปียยาวที่ถูกถักทั้งสองข้างแกว่งไปมาเล็กน้อย เสื้อสีขาวตัดกับกระโปรงสีชมพูยาวที่เริ่มพริ้วไปตามแรงของลม

' อ่า ... ฉัน โทโดโกะ เองค่ะ ... 
ตอนนี้กำลังรอตาบ้าคนหนึ่ง ที่เพิ่งจะมาขอคบด้วยกันไม่นานมานี้อยู่ ... 
ให้ตายเถอะ ! ทั้งๆที่นี่มันเดทเเรกแท้ๆ แต่ทำไมถึงมาช้าชะมัด ! ... นัดกันไว้8โมงเช้า แต่ตอนนี้มัน9โมงกว่าๆแล้วนะ ... ! 
ไม่มีความรับผิดชอบเลยซะจริง คอยดูนะ ... ถ้ามาเมื่อไหร่จะหลอกให้ซื้อของให้ หลอกให้เลี้ยงข้าว พอตอนเย็นแล้วจะบอกเลิกเลยคอยดู ! หึ ~ '

โทโดโกะสถบในใจขึ้นอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะได้ยินเสียงอันคุ้นเคยที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของตัวเอง " เห ... เธอนี้มาเช้าชะมัด ? .... อยากเดทมากขนาดนั้นเลยรึไง ... อ๊ะ ... แต่คงไม่มีเงินซื้อของให้หรอกนะ .... "
นึกไม่ทันขาดคำ คนที่กำลังแอบด่าในใจอยู่ก็โผล่มาซะแล้ว ...

มนิ่งเฉยสลับกับขอบตาที่คล้ำ ผมสีดำที่ฟูยุ่ง ฮู้ตสีม่วงลายต้นสนที่ดูคุ้นเคยกับกางเกงวอมและร้องเท้าแตะ ....
' เห๊ะ ... ชุดเฉิ่มๆนี่มัน ..... แต่งมาแบบนี้มัน ... มันเหมือนคนไม่มีกะจิตกะใจจะมาเดทเลยชัดๆ !! '

โทโดโกะหันมามองแฟนหนุ่มตรงหน้า หรือนั้นก็คือ ' อิจิมัตสึ ' ..

หญิงสาวมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเอื่อมๆ ก่อนที่จะเริ่มบ่นออกไป " เน่ .. อิจิมัตสึคุง ! ฉันไม่ได้มาเช้าหรอกนะ แต่นายมาสายต่างหาก ... มาช้าไปตั้งชั่วโมงกว่าแหน่ะ ! แถมยังแต่งตัวแบบนี้มันเหมือนไม่อยากมาชัดๆ !! ให้ตายเถอะ ... แย่จริงๆเลยนะ ! "
หญิงสาวโวยวายออกไป ก่อนที่ชายหนุ่มจะตอบกลับมาด้วยเสียงเรียบง่ายพลางค่อยๆใช้มือหนาของตัวเองดึงผ้าปิดปากลงมาหน่อยๆ " ยังไม่ทันได้เริ่มเดทก็จะเผยธาตุแท้ตัวเองแล้วเหรอ ? ยัยปิศาจร้าย .... "

คำพูดของอิจิมัตสึนั้นทำเอาโทโดโกะชะงักไปชั่วครู่ 
' อ่า ... บ้าจริง เผลอตัวจนได้ ... โทโดโกะน่ะต้องเป็นผู้หญิงที่น่ารัก น่าเอ็นดูต่อหนุ่มๆสิ ! ต้องสุภาพ อ่อนหวาน น่ารักๆเข้าไว้ .....
แต่ตาบ้านี้ทั้งมาสาย แถมยังมาหาว่าฉันเป็นปิศาจร้ายซะอีก .... น่าหงุดหงิดชะมัด หึ ! '

โทโดโกะสถบออกมาอย่างเบาๆปนความหงุดหงิด ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าไปเล็กน้อย แล้วตีสีหน้ายิ้มแย้มออกมา " หวา ... ~ ขอโทษทีนะอิจิมัตสึคุง ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดอะไรแบบนี้ไปหรอกนะ ..... " หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยเสียงหงอยๆ พลางทำไม้ทำมือบิดไปมา 
" อ่า รู้ตัวเองก็ดีแล้วล่ะ " ชายหนุ่มตอบกลับไปอย่างทันควัน

' ปิ๊ดดดดดดดดดด------ '

เสียงเส้นประสาทขาดดังผึง หญิงสาวยิ้มออกมาแห้งๆ ก่อนที่จะเริ่มตีหน้ายิ้มหวานอีกครั้ง " เอ๋ .... จะว่าไปเรารีบไปเดทกันเถอะนะ ~ ขืนเอาแต่คุยกันแบบนี้จะเสียเวลาไปเที่ยวด้วยกันพอดี .. จริงสิ ! อิจิมัตสึคุงช่วยถือกระเป๋าให้ฉันหน่อยนะ ... มันหนักน่ะ .... " โทโดโกะกล่าวออกมาด้วยเสียงเชิงออดอ้อน แล้วยื่นกระเป๋าไปทางอิจิมัตสึ
" มีมือมีแขนมั้ย ? " อิจิมัตสึหรี่ตามองคนตรงหน้าเล็กน้อย 
" หืม ? ก็ต้องมีสิ .. ถามอะไรแปลกๆดีนะ ? " โทโดโกะมองอีกฝ่ายตาแบ๊ว ก่อนที่จะได้รับคำตอบจากอีกฝ่ายที่คาดไม่ถึง 
" งั้นเธอก็ถือเองซะสิ ... มีมือมีแขนเหมือนๆกัน แถมของพวกนี้ก็เป็นของเธอเองอีกต่างหาก "

' ปิ๊ดดดดดดดดดดดด-----!!!!! '

เสียงเส้นประสาทขาดดังผึงอีกครั้ง หญิงสาวมองชายหนุ่มด้วยสายตาอึ้งๆ 
' ผู้ชายบ้าอะไร ... น่าหงุดหงิดชะมัดดดด!!! ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย ! 
อ่า .... อดทนเข้าไว้โทโดโกะ .... แค่ถึงตอนเย็นนี้ก็พอ ....... ในตอนนี้แค่แสดงทำตัวเป็นแฟนสาวที่ดี แล้วพอถึงเวลาค่อยหักหลังทิ้งซะก็พอ ! '
นึกได้แต่แอบด่าอีกฝ่ายอยู่ในใจ พลางยิ้มหวานออกไป
" นี้ ... เธอน่ะ ... อยากจะไปเดทที่ไหน ? " อิจิมัตสึกล่าวออกมาด้วยเสียงนิ่งๆ ก่อนที่จะค่อยๆหันมองไปทางโทโดโกะ
ถึงแม้การกระทำกับการพูดจาจะดูนิ่งเฉย หรือ ไม่ค่อยดูใส่ใจอะไร แต่ความจริงแล้ว มันตื่นเต้นและก็ดีใจสุดๆไปเลยล่ะ ... 
" เอ๋ ... ? ที่ไหนดีงั้นหรอ ... " หญิงสาวนิ่งเงียบไปชั่วครู่ขณะคิดแผนการร้ายอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะแค่นยิ้มออกมาหน่อยๆ
' ต้องทำให้หลงใหลในตัวของฉันให้ได้ ... แบบนี้ต้องใช้มารยาของหญิงสาวเท่านั้น ! '
โทโดโกะยิ้มออกมาอย่างสดใส แขนเรียวขาวของหญิงสาวค่อยๆยกขึ้นมาควงแขนของชายหนุ่มในฮู้ตม่วงโดยที่อีกฝ่ายนั้นยังไม่ได้ทันตั้งตัว ใบหน้าหวานของหญิงสาวที่เผยถึงรอยยิ้มอันสดใสแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีชมพูค่อยๆปิดลง ก่อนที่จะกล่าวออกไปด้วยเสียงรื่นเริง " ไปสวนน้ำกันเถอะอิจิมัตสึคุง ~ "
' กึก-- '
อิจิมัตสึสะดุ้งกับการกระทำของโทโดโกะไปชั่วครู่ ใบหน้าผิวพรรณที่ขาวผุดผ่องของชายหนุ่มนั้นค่อยๆขึ้นสีแดงจางๆ ก่อนที่จะเหลือบมองโทโดโกะที่กำลังเงยหน้ามองตนด้วยสายตาบ๊องแบ๊วอยู่ ...
' อะไรกัน อะไรกันล่ะเนี้ย ~ แค่บอกว่าจะไปสวนน้ำก็หน้าแดงซะแล้ว ~ ปฏิกิริยาดีกว่าที่คิดซะอีก .... หรือว่ากำลังคิดถึงฉันในชุดว่ายน้ำอยู่นะ ? เวอร์จิ้นชะมัด ~ '
โทโดโกะนึกสนุกกับท่าทางของอีกฝ่าย แต่ทว่า ... ความจริงที่ชายหนุ่มหน้าขึ้นสีอยู่นั้นคือ ....

' หน้าอกมันโดนแขนอยู่ยังไงล่ะ '

อิจิมัตสึเหลือบมองโทโดโกะที่ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร พลางค่อยๆกลืนน้ำลายของตัวเองดังอึก .... แขนของตนนั้นกำลังสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ....
นี้มันสวรรค์ทางอ้อมกันชัดๆ ... แต่ถึงยังไงพวกเราเพิ่งจะคบกันไม่นานมานี้เอง ... ถ้าแตะเนื้อต้องตัวโดนของแบบนี้คงจะไม่ดีสักเท่าไหร่ .. แต่ถึงอย่างงั้น .... โอกาสที่สาวจะมาควงแขนของตัวเองก็คงหาไม่ได้ง่ายๆเช่นกัน ...
ใบหน้าของชายหนุ่มส่ายไปมากับความคิดของตัวเอง ก่อนที่จะถอนหายใจออกมา แล้วเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงเรียบที่เหมือนกำลังพยามทำให้เป็นปกติที่สุด " เฮ้ ... เธอน่ะ .... ฉันว่าทำแบบนี้คงจะไม่ดีสักเท่าไหร่นะ ? "
โทโดโกะเอียงคอเล็กน้อยกับคำพูดของอีกฝ่ายจากนั้นจึงตอบกลับไปราวกับกำลังเล่นบทดราม่า " เอ๋ ... ? อิจิมัตสึคุงไม่ชอบให้ฉันทำอย่างนี้เหรอ .... ? " โทโดโกะกล่าวไปด้วยเสียงซึมๆแล้วก้มหน้าลงหน่อยๆ 
" ฉันพูดไปแล้วรึยังว่าไม่ชอบน่ะยัยบ้า ... ? ค แค่หน้าอกของเธอมันกำลังโดนแขนของฉันอยู่น่ะ .... ยังไงซะพวกเราก็เพิ่งคบด้วยกันไม่นาน .... ขืนให้โดนของพวกนี้กันง่ายๆมันคงจะไม่ดีสักเท่าไหร่ ........ " อิจิมัตสึกล่าวออกไปเสียงเรียบนิ่งแต่เสียงนั้นกลับเบาลงเรื่อยๆ จนทำเอาโทโดโกะนิ่งค้างไปสักพัก แล้วค่อยๆผละแขนที่ควงอยู่นั้นออก ใบหน้าหวานขาวของหญิงสาวกลับค่อยๆขึ้นสีแดงจางๆ
' อ-เอ๊ะ ? ... ทำไมจู่ๆถึงได้ ................... ไม่ๆๆๆ!! แล้วนี้ฉันจะมาเขินกันทำไมล่ะ ? แบบนี้ได้เสียแผนกันพอดี-! '
หญิงสาวก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนที่จะใช้มือของตนเองทั้งสองข้างจับเข้าที่แก้มของตนเองพลางค่อยๆส่ายหน้าไปมา พอเห็นปฏิกิริยาท่าทางของหญิงสาวเป็นแบบนี้ ... คนตรงหน้าของหญิงสาวจึงมองนิ่งค้างไปสักพัก พลางคิดว่าสิ่งที่ตนพูดไปแบบนั้น มันดีแล้วจริงๆรึเปล่า ? ... 
ชายหนุ่มค่อยๆถอนหายใจออกมาอีกรอบ พร้อมกับทำมือปัดไปมาแล้วพูดในสิ่งที่คิดว่าหญิงสาวตรงหน้าคงจะหายเขินอายออกมา " ท่าทางแบบนั้นมันอะไรกันน่ะ ? ... ยังไงซะของเธอเองก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากอยู่แล้วนิ .. ออกแนวพอจะมีส่วนนูนมากกว่า "
' ฉึก--- '
คำพูดคำจาของอิจิมัตสึเหมือนแทงเข้าที่กลางอกของโทโดโกะ จากความเขินอายนั้นแปรเปลี่ยนกลายเป็นความโมโหแทนทันที ...
" ห๊า ? เมื่อกี้ว่าอะไรนะยะ? ... " ใบหน้าหวานของหญิงสาวค่อยๆเงยขึ้นมามองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่สบอารมณ์ แต่ยังไม่ทันได้กล่าวคำบ่นออกไป กลับถูกฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มกุมเข้าที่ฝ่ามือบางของตนโดยทันที
" ก็อย่างที่พูดไปนั้นแหละ .... แต่ถึงในตอนนี้ควงแขนกันคงจะไม่ดีสักเท่าไหร่ ..... ต แต่จับมือกันก็คงจะพอได้ใช่มั้ยล่ะ ... ? " คำพูดคำจาของชายหนุ่มตรงหน้าทำเอาหญิงสาวสถบขึ้นภายในห้วงความคิดของตนเองโดยทันที

' ตาบ้านี้รับมือด้วยยากชะมัด ... ทำเอาเปลี่ยนอารมณ์กันไม่ทันกันเลยทีเดียว .... '

โทโดโกะมุ่ยหน้าลงหน่อยๆ แต่ยังคงยอมให้อิจิมัตสึจับมือของตัวเองแต่โดยดี " เชอะ ... หาว่าของฉันเล็ก แต่จึงๆก็แอบรู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ ~ ? ... ของอิจิมัตสึคุงนี้ก็คงเล็กไม่ต่างกันหรอก ? "
โทโดโกะกล่าวออกมาด้วยเสียงเชิงแหย่อีกฝ่ายเล่น พลางค่อยๆแลบลิ้นออกมา แต่คำพูดของหญิงสาวนั้นเหมือนจะไม่ค่อยเข้าหูของชายหนุ่มสักเท่าไหร่ " ห๊า ... เธอเคยเห็นของฉันแล้วรึไง ถึงมีสิทธิมาพูดอย่างนี้น่ะ ? ... ยัยอกไข่ดาวเอ้ย ..... "

' ปิ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด----- '

เสียงเส้นประสาทความอดทนของทั้งคู่นั่นขาดลง ...
อิจิมัตสึกับโทโดโกะนั้นมีปากเสียงทะเลาะกันตลอดการเดินทาง ต่างคนต่างยั่วโมโหกันไปมา แต่ทว่า ...... ฝ่ามือของทั้งคู่ที่กุมอยู่นั้นไม่มีวี่แววที่จะปล่อยออกห่างกัน แต่กับกุมแน่นขึ้นเรื่อยๆ 
จนกระทั่งถึงจุดปลายหมายทาง ...
' สวนน้ำ ' นั่นเอง ...

-------------------------------

- ณ สวนน้ำ -
บรรยากาศในสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความคึกคัก ผู้คนต่างมาสถานที่แห่งนี้กันเพราะถือว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่นิยมมากันในช่วงหน้าร้อน
โทโดโกะถอนหายใจออกมาในระหว่างอยู่หน้าเคานท์เตอร์ตรงบริเวณให้เช่าชุดที่อยู่ติดริมสระว่ายน้ำพร้อมกับแฟนหนุ่มของเธอหรือนั้นก็คืออิจิมัตสึ ที่กำลังอยู่ข้างๆโทโดโกะ
ให้ตายเถอะ .... เพราะจู่ๆตัวเองก็ดันมาในสถานที่แห่งนี้อย่างสวนน้ำ โดยที่ไม่ได้เตรียมอะไรมาล่วงหน้าสักอย่าง จนทำให้ต้องมาเช่าชุดใช้รวมกับผู้อื่นทั้งๆที่ตัวเองน่ะเกลียดการใช้ของร่วมกับผู้อื่นมากที่สุดเลยล่ะนะ …

ใช้เวลาไม่นานนักพนักงานก็หยิบชุดว่ายน้ำเป็นกางเกงผ้าร่มธรรมดาๆและบิกินี่สีชมพูอ่อนออกมาให้ชายหนุ่มกับหญิงสาวตรงหน้าที่มาใช้บริการเช่าชุดว่ายน้ำ
ดวงตาสีม่วงหม่นของชายหนุ่มเหลือบมองชุดว่ายน้ำบิกินี่สีชมพูอ่อนของหญิงสาวก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมาด้วยเสียงเรียบปนความกังวลเล็กๆ " ชุดว่ายน้ำมันโป๊เกินไปรึเปล่าน่ะ ? " ว่าพลางมือหนาของชายหนุ่มขยับไปหยิบกางเกงผ้าร่มขึ้นมาพร้อมกับเหลือบสายตามองชุดว่ายน้ำของหญิงสาว
ใบหน้าหวานของหญิงสาวเหลือบหันไปมองชายหนุ่มที่เอ่ยถามขึ้นมาเช่นนั้น ก่อนที่จะมุ่นคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจ " เอ๋ .. ก็ปกติบิกินี่มันก็ใส่แค่นี้กันนินา ? ... อ๊ะๆ ~ หรือว่า .... " รอยยิ้มมุมปากค่อยๆปรากฎขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวก่อนที่เสียงหวานรื่นจะถูกเอ่ยขึ้นมาต่อ " หรือว่าอิจิมัตสึคุงจะหวงฉันขึ้นมารึไงน่ะ ~ เด็กน้อยจังเลยนะ ~ " โทโดโกะเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเล็กน้อย ทำเอาอิจิมัตสึขมวดคิ้วมองโทโดโกะเลยทันที
" ห๊า ... ใครเขาหวงเธอกันน่ะ ? พูดอะไรไร้สาระชะมัด ฉันแค่กลัวว่าคนรอบๆข้างเขาจะตาบอดเอาเพราะว่าเห็นอะไรแปลกๆน่ะนะ ... " อิจิมัตสึเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบพร้อมกับเหยียดยิ้มมุมปากขึ้นมา ซึ่งคำพูดคำจาแบบนี้น่ะมันชวนยั่วโมโหโทโดโกะสุดๆไปเลยล่ะ ...
" เหหหห .... นายนี้มันปากเสียอยู่ยังไงก็อยู่อย่างงั้นตลอดเลยจริงๆนะ .. หึ ! คอยดูเถอะนะ นายจะต้องตะลึงกับความงามของฉันในชุดว่ายน้ำ ! " โทโดโกะยื่นคำขาดพร้อมกับพองแก้มป่องขึ้นมาก่อนที่จะเดินสะบัดหันหลังให้อิจิมัตสึแล้วมุ่งไปยังทางห้องเปลี่ยนชุดผู้หญิงโดยทันที ซึ่งในขณะนั้นเองอิจิมัตสึก็หันหลังไปยังห้องเปลี่ยนชุดชาย
" คำพูดแบบนั้นน่ะ ... มันน่าอายจนไม่มีใครเขามาพูดกันต่อหน้าต่อตาหรอกยัยบ้า ..... " เสียงทุ้มต่ำแผ่วเบาราวกับว่ามันกำลังจะขาดหายไปดังขึ้นจากปากของอิจิมัตสึ ใบหน้าซีดขาวของชายหนุ่มชึ้นสีจางๆ ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มจะลับหายไปในห้องเปลี่ยนชุดชายในที่สุด

เวลาผ่านไปสักพัก …

ร่างชองชายหนุ่มหรือนั่นก็คือ ‘ อิจิมัตสึ ’ ที่กำลังยืนรอแฟนสาวหรือ ‘ โทโดโกะ ’ ที่เข้าไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำจนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้ว ซึ่งถ้าคนปกติเขามักจะใช้เวลาเปลี่ยนชุดว่ายน้ำไม่เกินกัน10นาทีหรอกนะ …
“ ยัยบ้านี่น่ะนานเกินไปแล้วนะ … หรือว่าจะตกส้วมตายไปแล้วน่ะ ? ” อิจิมัตสึเอ่ยขึ้นมาเสียงพึมพำพร้อมกับเดินวนเวียนอยู่ตรงหน้าเคานท์เตอร์ไปมาด้วยความกระสับกระส่าย จนกระทั่งได้ยินเสียงหวานฉ่ำของหญิงสาวที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ใบหน้าเรียวของชายหนุ่มที่หันไปมองสภาพในหญิงสาวแทบผงะค้างไปโดยทันที

“ อิจิมัตสึคุง ~ ขอโทษที่ทำให้รอช้าไปหน่อยนะ ~ ” ร่างของโทโดโกะปรากฏออกมาในสภาพที่ดูงดงามอย่างสมบูรณ์แบบ ผมสีน้ำตาลอ่อนที่ถูกปล่อยออกมาจนพริ้วไปตามสายลมเอื่อยๆภายในสวนน้ำแห่งนี้ มือบางขาวที่กำลังใช้ทัดผมเข้าที่หู ใบหน้าที่ถูกเติมเต็มด้วยเครื่องสำอางบางๆจนดูเป็นธรรมชาติ ริมฝีปากบางที่อวบอิ่มอมชมพูตัดกับผิวขาวบางยิ่งใส่ชุดว่ายน้ำบิกินี่สีชมพูที่หอบหุ้มร่างบางขาว จนเผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าบ่งบอกถึงหุ่นดีอย่างชัดเจน
‘ หึ .. ตะลึงไปเลยน่ะสิ ! กว่าจะแต่งหน้าน่ะมันใช้เวลานานมากเลยน่ะรู้ไหม … เครื่องสำอางพวกนี้น่ะเป็นของกันน้ำ เพราะงั้นจะต้องแต่งออกมาบางๆแสดงถึงความสาวน้อยออกมาให้มากที่สุด แต่ที่หน้าภาคภูมิใจ ? คือฟองน้ำในบิกินี่มันหนาจนทำให้หน้าอกดูใหญ่ขึ้นมาทันตาต่างจากปกติสุดๆไปเลยล่ะ ! … ทีนี้ก็พอจะดูเป็นสาวน้อยน่ารักสมบูรณ์แบบพอจะให้หมอนี้น่ะอึ้งพอได้รึยังนะ ? ’
ผู้คนบริเวณโดยรอบภายในสวนน้ำนอกจากบริเวณตรงเคานท์เตอร์แล้ว ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็น ‘ ผู้ชาย ’ สายตาหลายคู่จดจ้องมาทางโทโดโกะพร้อมกับเสียงซุบซิบที่ดังขึ้นราวกับว่าผู้ชายเหล่านั้นกำลังสนใจในตัวเธออยู่ … ทำเอาคนเป็นแฟนหนุ่มอย่างอิจิมัตสึ หึงหวงขึ้นมาเลยล่ะ

‘ ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมม ! ’ 
ฉับพลันร่างของหญิงสาวกระเด็นลงไปในสระน้ำทันที เพราะชายหนุ่มรีบใช้เท้าถีบยันเข้าที่สะโพกบางของหญิงสาวอย่างร้อนรน ทำเอาใบหน้าโทโดโกะเหยเกยขึ้นมาภายในพริบตา

“ แค่กก อุ๊บ … ทำบ้าอะไรของนายย๊ะไอผู้ชายเฮงซวย !!? ” โทโดโกะโวยขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์ดวงตาสีชมพูถลึงมองชายหนุ่มก่อนที่จะแผดเสียงโวยวายลั่นออกมา ซึ่งในขณะนั้นเองอิจิมัตสึก็ค่อยๆหย่อนตัวลงไปในสระว่ายน้ำ 
ดวงตาสีม่วงหม่นมองร่างของหญิงตรงหน้าซึ่งดูเหมือนจะไม่พอใจกับการกระทำของเขาสุดๆไปเลย ก็แหงล่ะ … ดันเผลอไปถีบเต็มแรงซะขนาดนี้ แต่ถ้าให้ยืนแบบนั่นต่อไปเรื่อยๆ ผู้ชายคนอื่นๆก็อาจจะเข้ามายุ่งกับโทโดโกะ แค่คิดก็หึงจะตายอยู่แล้ว ….
“ เงียบไปเหอะนา … อีกอย่างที่ทำแบบนี้ลงไปก็เพราะความปลอดภัยของเธอนะยัยบ้า … ” เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ดวงตาสีม่วงหม่นจะเบนไปทางอื่นไม่ยอมสบตามองหญิงสาวคนตรงหน้าที่กำลังกอดอกมองเขาด้วยสายตาราวกับว่าจะกินเลือดกินเนื้อของอีกฝ่าย “ แล้วก็ … อึก .. น่ารั----- ” 
‘ ซ่าาาาาา--- !!? ’
ไม่ทันสิ้นสุดคำพูดของชายหนุ่ม หญิงสาวก็กวักมือสาดน้ำสาดใส่หน้าอีกฝ่ายอย่างเต็มแรงแถมยังขัดคำเอ่ยชมของชายหนุ่มอีก ฉับพลันทำเอาชายหนุ่มผงะค้าง คิ้วกระตุกขึ้นมาทันที
“ ปลอดภัย ? … ที่นายทำกับฉันเมื่อกี้นี้น่ะโคตรไม่ปลอดภัยเลยยะ ! ” โทโดโกะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ขึ้นมาอย่างชัดเจนพร้อมกับชูนิ้วกลางขึ้นมาอัดหน้าใส่แฟนหนุ่มคนตรงหน้า 
แต่ไม่ทันไรใบหน้าของหญิงสาวก็ต้องกลับมาเปียกปอนด้วยน้ำอีกครั้ง จากการที่ชายหนุ่มสาดน้ำใส่กลับมา

ดูเหมือนว่าสงครามของการสาดน้ำจะเริ่มขึ้นในไม่ช้านี้แล้วสินะ ….


-------------------------------


ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า รูปทรงกลมโตของมันกำลังถูกกลืนหายไปมากกว่าครึ่ง แสงสีส้มอมแดงทอประกายไปทั่วท้องนภาที่บ่งบอกถึงบรรยากาศในยามเย็น ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนอยู่บริเวณมุมตึกราวกับว่าเธอกำลังรอคนอยู่

โทโดโกะถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อย ซึ่งหลังจากที่ออกมาจากสวนน้ำจากการที่ทำสงครามสาดน้ำกับชายหนุ่มเป็นเวลาเกือบทั้งวัน ก็ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะขอตัวไปซื้ออะไรบางอย่าง แถมยังมาปล่อยให้เธอยืนรออยู่ตรงนี้อีก …
‘ แต่ก็เอาเถอะนะ … ใกล้จะหมดวันแล้วนินา ? ต่อไปก็คงถึงเวลาที่จะต้องบอกเลิกแล้วสินะ ? บอกเลิกอีกฝ่ายตามความตั้งใจของตัวเองที่มาเดทกับอีกฝ่ายในตอนแรก … ถึงจะน่าเสียดายไปหน่อยก็เถอะนะ เพราะหมอนั้น ‘ อิจิมัตสึ ’ เป็นผู้ชายที่แตกต่างจากที่เคยเจอ ไม่ตามใจคอยประจบแบบผู้ชายคนอื่นๆ … แถมตอนที่กอดแขนก็ยังมาพูดจาแบบนั้น ทั้งๆที่ถ้าเป็นผู้ชายทั่วไปก็ต้องเก็บเงียบแล้วปล่อยให้เป็นแบบนั้นต่อไปเรื่อยๆไม่ใช่รึไง ? ไม่เข้าใจตาบ้านั้นเลยจริงๆแฮะ …. ’
ในขณะที่หญิงสาวกำลังอยู่ในห้วงภวังค์วน แต่กลับต้องหลุดออกจากภวังค์วนเหลือบสายตามองกลุ่มผู้ชายวัยกลางคนประมาณสี่ห้าคนที่ดูเหมือนนักเลงคุมแถวนี้กำลังเดินมาทางหญิงสาวพร้อมกับท่าทางที่ดูไม่ค่อยน่าไว้วางใจนัก
“ อ้าวๆ ~ มีสาวน้อยน่ารักที่ไหนมายืนอยู่แถวนี้กันละเนี้ย ? ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นออกมาจากปากของชายวัยกลางคนที่ดูท่าทางเป็นหัวโจกในบรรดาชายวัยกลางคนเหล่านี้ ร่างสูงโปร่งของชายวัยกลางคนเดินเข้ามาล้อมรอบร่างของหญิงสาวที่ยืนชิดติดอยู่ฝาผนังกำแพงตรงบริเวณมุมตึก ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาก็ทำเพียงแค่มองและซุบซิบกันออกมา แต่กลับไม่มีใครสักคนที่จะเข้ามาช่วยหญิงสาว อาจจะเป็นเพราะกลัวที่จะต้องเกิดปัญหาใหญ่และเจ็บตัวเพียงเพราะไปช่วยผู้หญิงที่ไม่รู้จักล่ะนะ ... 
“ ขอโทษทีนะคะ พอดีว่าฉันกำลังรอ ‘ แฟน ’ อยู่น่ะ เพราะงั้นเลิกมายุ่งกับฉันสักทีจะได้ไหมคะ ? ” โทโดโกะเอ่ยขึ้นมาอย่างสุภาพพร้อมกับรอยยิ้มหวานที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของหญิงสาวเพื่อที่จะปิดบังว่ากำลังรู้สึกขยะแขยงชายหนุ่มเหล่านี้
“ แฟน ? ฉันเห็นเธอยืนอยู่คนเดียวมาตั้งนานแล้วล่ะนะ ? ” ชายหนุ่มวัยกลางคนที่กำลังสูบบุหรี่อยู่เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับท่าทางไหวไหล่ 
“ คงจะโดนทิ้งรึเปล่าน่ะ ? น่าสงสารชะมัดสาวน้อย ฮ่าฮ่าฮ่า มาสนุกกับพวกฉันดีกว่าไหม ? ” ชายหนุ่มหัวทองที่เต็มไปด้วยรอยสักเต็มแขนเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังลั่นจากชายหนุ่มคนอื่นๆไปตามกัน
เพราะว่าท่าทางคนพวกนี้น่ะน่าโมโห หรือ เป็นเพราะคำว่า ‘ โดนทิ้ง ’ รึเปล่านะ ที่ทำเอาหญิงสาวรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแปลกๆ
มือบางกำแน่นขึ้นจนสั่นเพราะเริ่มที่จะทนไม่ไหวกับชายหนุ่มกลางวัยเหล่านี้ บางคนก็ถือวิสาสะเข้ามาโอบไหล่แถมยังมาพูดจาสนิทสนมเหมือนกับคนที่รู้จักมานานอีก …
“ ทำอะไรของพวกแกน่ะ ? ” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากทางด้านหน้าของหญิงสาว ก่อนที่ชายหนุ่มวัยกลางคนจะล่ะสายตาออกจากหญิงสาวหันไปมองร่างชายหนุ่มเจ้าของเสียง

อิจิมัตสึที่หอบออกมาราวกับว่ารีบวิ่งมาจากยังสถานที่ที่แห่งหนึ่งมายังที่นี้อย่างรวดเร็ว ว่าแล้วร่างของชายหนุ่มก็ฝ่าเข้าไปหาหญิงสาว มือหนาของชายหนุ่มในฮู้ตสีม่วงค่อยๆขยับไปสัมผัสกุมมือบางของหญิงสาว โดยที่ไม่สนใจสายตากดดันของพวกนักเลง
" ก็ได้ยินมาว่ามีพวกพิลึกๆกำลังลุมผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นเธอ .... " เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ใบหน้าของชายหนุ่มก้มมองไปยังทางหญิงสาวก่อนที่จะหันไปมองเหล่านักเลงด้วยสายตาจิกกัดอย่างไม่สบอารมณ์ๆสุด จากนั้นจึงหันมองไปยังทางตรงเมินเฉยต่อเหล่าลูกกระจ๊อก ดวงตาสีม่วงหม่นแสดงถึงความเรียบนิ่งสลับกับจิ๊ปากออกมากับสภาพของชายที่ดูเป็นหัวโจ๊กตรงหน้าอิจิมัตสึ
บรรยากาศในตอนนี้เริ่มที่จะไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ เพราะดูๆแล้วเหมือนกับว่าทางพวกนักเลงคิดจะมีเรื่องกับชายหนุ่มในฮู้ตสีม่วง " อิจิมัตสึคุง ... " เสียงหวานปนความสั่นเครือจากความไม่สบายใจดังขึ้นมาจากปากของโทโดโกะ สลับกับใบหน้าหวานของหญิงสาวที่ดวงตาสีชมพูกำลังสั่นคลอก่อนที่จะก้มลงแล้วเม้มปากแน่น
' ถ้าหาก ... ถ้าหากอิจิมัตสึคุงต้องมาเจ็บตัวเพราะฉัน .... แบบนี้น่ะไม่เอาด้วยหรอก ... ถึงฉันจะหมั่นไส้นายมากสุดๆไปเลยก็เถอะนะ แต่ถ้าต้องมาเจ็บตัวแบบนี้น่ะ ก็ไม่เอาด้วยหรอก .... '
ดวงตาสีม่วงหม่นเหลือบมองไปยังทางหญิงสาวจากนั้นจึงถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับกระชับกุมฝ่ามือบางของหญิงสาวแน่นขึ้นราวกับว่าจะไม่ยอมให้หลุดหายไปไหนง่ายๆ " ฟังฉันให้ดีๆนะ ... ฉันจะนับ1-3 พอ3แล้ววิ่งเลยนะ ..... " เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างเรียบนิ่ง
"ห้ะ ... ? " ใบหน้าหวานของหญิงสาวเงยมองชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยเข้าใจนักกับคำพูดเมื่อครู่ วิ่ง ? หมายความว่ายังน่ะให้วิ่ง ? หรือว่า ....
" แกพล่ามอะไรออกมาอยู่ได้ ไร้สาระชะมัด ~ รีบๆส่งผู้หญิงมาให้พวกฉันได้แล้วนา ก่อนที่แกจะได้เจ็บตัว " คนที่เป็นหัวโจ๊กเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพร้อมกับหักข้อมือดัง กร๊อบ กร๊อบ ไปมา ซึ่งเหล่านักเลงคนอื่นๆก็หักข้อมือบางคนก็ยืดเส้นยืดสายราวกับว่าเป็นการวอร์มร่างกายก่อนที่จะได้ออกกำลัง
" 1 .... 2 .... " เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างนิ่งเรียบพร้อมกับดวงตานับหลายคู่ที่หันมามองทางอิจิมัตสึ " ... 3 !! " สิ้นสุดเสียงของชายหนุ่มฝีเท้าของเขาก็ก้าววิ่งไปยังทางข้างหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับดึงมือที่กอบกุมหญิงสาวอยู่นั้นไปด้วยฝ่าดงนักเลงไป
เพียงแค่เสี้ยววินาทีฉับพลันร่างของชายหนุ่มก็วิ่งฝ่าวงล้อมของพวกนักเลงพร้อมกับร่างของหญิงสาว ทำเอาพวกนักเลงชะงักนิ่งค้างไปชั่วครู่ เพราะเห็นท่าทางของอิจิมัตสึดูตั้งใจที่จะสู้และมีเรื่องกับพวกเขาเป็นอย่างมาก " อ้าว ! เฮ้ยย ! พวกมันหนีไปแล้ว ! ตามไปดิเฮ้ยย !? " ชายหนุ่มวัยกลางคนที่กำลังสูบบุหรี่อยู่รีบปาบุหรี่ทิ้งลงพื้นพร้อมกับวิ่งตามอิจิมัตสึกับโทโดโกะไป โดยที่มีเหล่านักเลงคนอื่นๆวิ่งตามมากันมาด้วย
' เดี๋ยว ! แบบนี้น่ะมันบ้าเกินไปแล้ว !? ถ้าตามบทฝ่ายชายก็ต้องปกป้องฝ่ายหญิงโดยการแลกหมัดไม่ใช่รึไง !? ' โทโดโกะนึกในใจพร้อมกับขมวดคิ้วลงน้อยๆ สองขาก้าววิ่งอย่างรวดเร็วจนเริ่มที่จะเกิดอาการหอบจากการหายใจไม่ทัน
หลังจากที่วิ่งฝ่าฝูงคนไปได้นานพอสมควรและเริ่มที่จะห่างจากพวกนักเลง อิจิมัตสึก็ดึงตัวโทโดโกะให้ไปหลบในซอกซอยคับแคบพร้อมกับเขา โดยที่ใบหน้าของชายหนุ่มหันไปมองยังทางด้านนอกซอยสังเกตว่าพวกนักเลงยังคงตามมากันมั้ย
อาจเป็นเพราะว่าความกว้างในซอยมันมีเพียงแค่น้อยนิดเลยทำให้ทั้งคู่ต้องยืนแนบชิดติดกัน โทโดโกะที่ยืนอยู่ข้างกายอิจิมัตสึอยู่ ค่อยๆเอียงศีรษะไปแนบชิดเข้าที่ฮู้ตสีม่วงพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆจนกระทั่งได้เสียงหัวใจของอิจิมัตสึที่กำลังเต้นระรัวอย่างรวดเร็วไม่เป็นจังหวะจากการที่จู่ๆก็ออกตัววิ่งอย่างรวดเร็ว ระยะห่างของทั้งสองมีเพียงแค่น้อยนิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจเข้า ออก ของชายหนุ่ม ซึ่งพอได้ใกล้ชิดกันขนาดนี้ก็ทำเอารู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาแปลกๆเลยล่ะ ....
ใบหน้าของหญิงสาวเงยมองชายหนุ่มที่กำลังมองดูราดราวของพวกนักเลงอย่างตั้งใจ ดวงตาสีชมพูหรี่ลงเล็กน้อยพร้อมกับสูดลมหายใจเข้ามาหน่อยๆ จนกระทั่ง .... " ฮัดชิ่ว-! ....... อิจิมัตสึคุงเนี้ยขนแมวเต็มไปหมดเลยนะ .... " โทโดโกะเป็นฝ่ายผละออกมาจากอิจิมัตสึพร้อมกับย่างก้าวออกมาจากซอกซอยก่อนที่จะมีอิจิมัตสึที่เดิมตามหลังมาติดๆ
" หนวกหูน่า... จะว่าไปเธอเป็นอะไรรึเปล่าน่ะ ? เจ้าพวกนั้นทำอะไรแปลกๆกับเธอมั้ย ? ... อ๊ะ แต่ที่ถามออกไปแบบนี้ก็ไม่ได้เป็นห่วงหรอกนะ .... " เสียงทุ้มต่ำในตอนแรกถูกเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงเป็นใยแต่สุดท้ายชายหนุ่มก็พูดอึกอักราวกับว่ากำลังจะปฏิเสธตัวเองที่เป็นห่วงหญิงสาว
พอเห็นท่าทางแบบนั้นของชายหนุ่มตรงหน้าก็ทำเอาโทโดโกะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่กับท่าทางที่ดูปากไม่ตรงกับใจของอีกฝ่าย " ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ... แต่ว่า ..เมื่อกี้อิจิมัตสึคุงหายไปไหนมางั้นหรอ ? " เสียงหวานถูกเอ่ยขึ้นออกมาเป็นคำถาม เพราะในตอนนั้นคิดว่าจะถูกอีกฝ่ายทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวซะแล้ว ....
ทันทีที่สิ้นสุดเสียงคำถามของหญิงสาว อิจิมัตสึมีท่าทางอึกอักขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะตัดสินใจหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาจากตรงช่องกระเป๋าฮู้ตสีม่วงแล้วยื่นไปทางหญิงสาวโดยทันที
ซึ่งมันก็คือ .... พวงกุญแจตุ๊กตากระต่ายสีชมพูที่กำลังโอบกอดหัวใจสีม่วง
" นี้น่ะเป็นเดทแรกของฉันกับเธอใช่มั้ยล่ะ ? ... อย่างน้อยก็อยากจะซื้อของที่ระลึกให้เก็บไว้เป็นความทรงจำ ...... " เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาราวกับว่าเป็นเสียงกระซิบ ใบหน้าของชายหนุ่มขึ้นสีจางๆเล็กน้อยพร้อมกับเบนสายตามองไปทางอื่นอย่างประหม่า
' อะไรของตาบ้านี่น่ะ .... ไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด ... หรือว่าที่หายไปก็เพื่อที่จะหาซื้อของแบบนี้เนี้ยนะ ? ... ไร้สาระชะมัด แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกดีใจแบบนี้ล่ะ ? ' โทโดโกะผ่อนลมหายใจออกมายิ้มๆ มือบางขยับไปหยิบพวงกุญแจตุ๊กตากระต่ายที่อิจิมัตสึยื่นมาให้ ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเผยรอยยิ้มตาหยีออกมา " แฮะๆ ~ ขอบคุณนะอิจิมัตสึคุง ! ... แต่ว่านะ ~ พอเห็นอิจิมัตสึคุงซื้อของอะไรแบบนี้แล้ว จู่ๆก็รู้สึกว่าดูไม่ค่อยเข้าสุดๆไปเลยล่ะ~! " โทโดโกะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเสียงคิกคักทำเอาแฟนหนุ่มอย่างอิจิมัตสึขมวดคิ้วลงมองโดยทันที
" ห๊า .. ไม่เข้า ? ... อ่า ครับ คุณผู้หญิง คนอย่างกระผมไม่เหมาะที่จะเป็นกระต่ายหรอกครับ กระต่ายน่ะมันเหมาะกับคนอย่างคุณท่านผู้หญิงมากกว่าครับ " เสียงทุ้มต่ำถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างเรียบนิ่งอย่างลากยาวพร้อมกับใบหน้าเฉยๆปนอมยิ้มเล็กๆของชายหนุ่ม ที่เหมือนกระต่าย ก็เพราะน่ารักเหมือนกันยังไงล่ะ ... รึเปล่านะ ?
" คำพูดที่ดูเหมือนไม่ค่อยจริงใจแบบนี้มันอะไรกันยะ ... " โทโดโกะเอ่ยแซวคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะต้องถอนหายใจออกมายิ้มๆอีกครา

' เขาคนนี้น่ะเป็นผู้ชายแปลกๆ ตั้งแต่ที่ผ่านมาคบกับผู้ชายคนอื่นๆ ก็คงมีแต่เขา ... อิจิมัตสึ ที่ทำให้ฉันเผลอหลุดนิสัยที่แท้จริงออกมาหลายรอบ ... ความรู้สึกเหมือนกับว่าได้เป็นตัวของตัวเองและผ่อนคลายแบบนี้น่ะ ไม่ได้สัมผัสมาตั้งนานแล้วแฮะ .... '

สองเท้าย่างไปตามทางเดินเรื่อยๆจนกระทั่งหญิงสาวเป็นฝ่ายเอ่ยชวนคุยขึ้นมาต่อ

" เน่ๆ ~ ทำไมอิจิมัตสึคุงในตอนนั้นถึงมาขอคบกับฉันงั้นหรอ ? " เสียงหวานเอ่ยคำถามออกมา ซึ่งในระหว่างทางที่กำลังเดิน ดวงตาสีชมพูหวานก็คอยเหลือบมองคนข้างกายตลอดราวกับว่ากำลังเฝ้ารอคำตอบของอีกฝ่าย
ดวงตาสีม่วงหม่นเหลือบมองร่างของหญิงสาวข้างกายตัวเขา ซึ่งในขณะนั้นเองอิจิมัตสึเองก็ไม่ได้เอ่ยกล่าวว่าอะไรออกไปพร้อมกับนิ่งเงียบนึกค้างไปสักพัก " ... ในตอนแรกฉันก็คิดว่าเธอน่ะจะเป็นผู้หญิงที่น่ารักอ่อนหวาน ... ในตอนนั้นฉันก็แค่อยากจะมีแฟนสาวน่ารักๆอวดพวกพี่น้องบ้าง .... แต่แล้วก็ไม่ใช่อย่างที่คิด ... "
" ขอโทษด้วยล่ะกันที่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนหวานอย่างที่นายคิด " โทโดโกะเอ่ยขัดแทรกขึ้นมาต่อโดยทันทีด้วยน้ำเสียงน้อยใจพร้อมกับพองแก้มออกมาหน่อยๆ
" เฮ้ ฟังให้จบก่อนสิ .. " อิจิมัตสึขมวดคิ้วลงเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำถูกเอื้อนเอ่ยออกมาเบาขึ้นเรื่อยๆจากปากของชายหนุ่ม แต่ก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวลำบากในการฟังมากสักเท่าไหร่นัก " พอมาในตอนนี้ ... ฉันน่ะไม่ได้อยากที่จะต้องการอวดพี่น้องตัวเองอีกต่อไป .... แค่อยาก อยากลองรักใครสักคนดู .... การที่จะรักกันก็ต้องรู้จักข้อเสียในตัวซึ่งกันและกันก่อนไม่ใช่หรอ .... " เสียงทุ้มต่ำเริ่มงึมงำและแผ่วเบาลงจนเริ่มจับใจความไม่ค่อยที่จะรู้เรื่อง ราวกับว่าชายหนุ่มกำลังเขินอายอยู่
ซึ่งพอได้ยินเช่นนั้นก็ทำเอาโทโดโกะถอนหายใจออกมาเล็กๆ ' พูดออกมาแบบนี้น่ะ ... ทำเอาความรู้สึกในตอนแรกที่ตั้งใจจะบอกเลิกหายไปเลยล่ะ .... แต่การที่ได้คบกับอีกฝ่ายน่ะมันคงจะไม่ค่อยเลวร้ายสักเท่าไหร่หรอก ... มั้ง '

บรรยากาศท้องฟ้าในยามเย็นจากตอนแรกค่อยๆแปรเปลี่ยนเข้าไปสู่ช่วงยามวิกาล ความมืดเข้าปกคลุมทั่วท้องนภาแต่ก็ยังคงสว่างเพราะมีแสงไฟตามทางส่องสว่างไปทั่วบริเวณตามทางเดิน วันวานของสันสนุกสนานกำลังจะจบลง ร่างของหญิงสาวค่อยๆผละออกมาจากชายหนุ่มก่อนที่จะหันมาบอกลาด้วยรอยยิ้ม " ถ้างั้นก็เจอกันครั้งหน้านะอิจิมัตสึคุง ~ ! " โทโดโกะเผยรอยยิ้มยียวนออกมา

" อืม ... แล้วเจอกัน ... " อิจิมัตสึเอ่ยกล่าวคำบอกลาออกมาเช่นกัน

ทั้งคู่เอ่ยลากันและมีการหยอกล้อกันบ้างเป็นบ้างครั้งคราว จากลากันด้วยรอยยิ้มพร้อมกับสัญญว่าจะต้องมีเดทครั้งต่อไปอย่างแน่นอน

หวังคอยภาวนาว่าความรักของเราทั้งสองจะยั่งยืนและยาวนานเหมือนดั่งเส้นขนานที่คอยอยู่เคียงข้างกันตลอดไป ....


- the end ? -


.
.
.
.
.

เหล่าพวกนักเลงที่กำลังวิ่งวุ่นหาตัวของอิจิมัตสึและโทโดโกะ รู้ตัวอีกทีก็เข้าสู่ช่วงยามวิกาลเสียแล้ว ...
" บัดซบ !! อย่าให้เจอตัวนะ จะอัดให้เละจนไม่มีชิ้นดีเลย ! " ผู้ที่เป็นหัวโจ๊กโวยวายออกมาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์พร้อมกับเตะถังขยะที่ถูกวางอยู่เฉยๆปลิวไปจนขยะในถังหกหล่นออกมาเต็มไปหมด ซึ่งในขณะนั้นเองร่างของเหล่าลูกน้องก็พากันสูบบุหรี่บ้าง เตะหมาที่กำลังเดินอยู่เฉยๆของมันอยู่บ้าง

จนกระทั่ง ....

" เอ๋ ~ จะไปอัดใครอย่างงั้นหรอพี่ชาย ? ขอพวกฉันร่วมด้วยคนได้ม๊าา ~ "

ร่างของชายหนุ่มในฮู้ตสีแดงปรากฏขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มในฮู้ตสีน้ำเงินที่ยืนอยู่ข้างกาย ชุดฮู้ตที่มีตราสัญลักษณ์ของต้นสนคอยบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ว่านี้น่ะคือ ' 6แฝด '

ดูเหมือนว่าความสนุกของจริงจะเริ่มขึ้นในยามค่ำคืนต่อจางนี้ล่ะนะ ....


- the end2? -


ผลงานอื่นๆ ของ Yamara Nakashima

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:21
    ต่อ~~มั้ยคะ
    #2
    0
  2. #1 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:20
    น่ารักอะมีต่อมั้ยค่ะ555ตอนสุดท้ายโดนอัดเเน่
    #1
    0