Zero เสียศูนย์​แต่อย่าสูญเสีย​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 469 Views

  • 18 Comments

  • 7 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36

    Overall
    469

ตอนที่ 12 : ทำไมต้องเป็นตัวของตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61




บันทึก 1 ธันวาคม 2561  part1


วันนี้ผมตื่นแต่เช้ามาเดินตามปกติในหัวของผมนึกถึงตารางที่จะเดินทางในวันนี้

ย้อนไปเมือวาน สิบห้า ชม ก่อนหน้านี้
ผมนั้งพักเบรกจากงานประจำออกมานอกร้านนั้งสไลด์ดูเปิดเฟดดูเพื่อนส่องสาวตามปกติ นิ้วของของไวไวพอกับความคิดจิ้มทักน้องไปทันทีที่เห็นน้องที่รู้จักคนหนึ่งบอกจะถ่าย เอ็มวีเพลง  "อาร์มๆ พี่ไปเข้ากองด้วยได้ไมครับ"

สี่ชม ต่อมา เสียงรถมอไซด์ของผมขับผ่านอากาศด้วยกำลังเครื่องเท่าที่แรงไปตามทางหลวงสุโขทันพิษณุโลกเสียงเกย์ตีกับระดับวัดน้ำมันบอกผมว่าน้ำมันรถผมลดกำลังจะหมดแต่ไฟจากความตั้งใจบอกผมยังไงก็ถึง

ถ้าตั้งใจแล้วอย่าดูถูกตัวเอง
ทางเลือกที่ดีย่อมนำมาซึ่งพลังใจ
#​Zero​

ไมนานประมาณชั่วโมงครึ่งต่อมา ผมก็มาถึงบ้านเก่ามหาวิทยาลัย หลังเรียนจบผมกลับมาครั้งสุดท้ายก็ตอนรับปริญญา​ หลายปีมากแล้วที่ผมไม่ได้กลับมา บรรยากาศเก่าแล่นเข้ามาในความทรงจำ  ภาพตัวเองในชุดนิสิตและสมัยทำงานกิจกรรมต่างของมหาวิทยาลัยเหมือนภาพ วีดีโอ ที่เล่นซ่ำ ร้อยยิ้มผุดที่มุมปากผมอย่างรู้ตัว

ความทรงจำมาจากปัจจุบันที่ทำไว้
จะดีจะร้ายฉันก็รักที่จะจำมันเพราะมันคือสิ่งที่ฉันทำ
#Zero​

"คนเราต้องแลกอะไรไปบางกับการเป็นตัวของตัวเอง"

การเป็นในสิ่งที่อยากเป็น บางครั้งมันยากที่จะเป็นเพราะเราไม่ดีเหรอ หรือเพราะว่าเรามันแย่รึเปล่า นั้นคงไม่ใช่เหตุผลที่เราจะอ้างกับตนเองได้เพราะสิ่งที่ผมพิมมาข้างต้นเป็นเพียงความรู้สึกที่เรามักจะอ้างกับตัวเองเท่านั้นเพราะว่าลึกๆโดยธรรมชาติของคนทุกคนรู้ว่า เราไม่ได้ดีไปหมดทุกด้าน เราไม่ได้รู้ไปหมดทุกเรื่องแต่ผมอยากบอกว่าจริงๆมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้แม้จะแตกต่างทางความเชื่อ รสนิยม หรืออะไรก็ตาม ผมอยากบอกคุณเลยว่า บนโลกใบนี้ ไม่ใครดีไปทั้งหมด และไม่มีใครที่ไม่เคยทำผิดพลาด

คนที่ไม่เคยทำอะไรผิดแล้วผิดอีกเลยคือคนที่ตายไปแล้ว
#​Zero​

โทมัสเอดิสัน คนประดิษฐ์หลอดไฟ คุณคิดว่าเขาเป็นคนทำเหรอจริงๆแล้วเขาก็ยังมีผู้ช่วยอีกหลายคนในเครือบริษัทเขาที่ช่วยเขาสร้างและประดิษฐ์หลอดไฟขึ้นมาแต่เขาเป็นคนที่เป็นผู้นำคนได้และเป็นตัวเองโทมัสไม่ได้จดทะเบียนแค่สร้างหลอดไฟเท่านั้นแต่เขายังมีลิขสิทธ์ของใช่ไฟฟ้าอีกหลายชิ้้น
สตีฟจ๊อบ เป็นคนสร้างไอโฟนเหรอ ป่าวอีกเช่นกันครับ เขาเป็นคนคิดไอเดียที่จะทำแต่เเพื่อนเขาเป็นคนสร้าง เขาเป็นคนคิดและเป็นคนขายมัน หรืออีกสักเรื่อที่ผมชอบ นิวอามร์สตรอง ชายผู้เหยียบดวงจัทร์คนแรกทุกคนรู้จักและจดจำเขาได้ทั้งโลกแต่มีใครจำ ไมเคิล คอนลินส์ไม่มีใครแทบจะจำได้หรือแม้กระทั้งชื่อจะได้ยินชื่อหรือรู้จักผมเชื่อว่าถ้าไม่ศึกษาก็ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร ถามว่า คนที่ประสบความสำเร็จเหล่านี้คือใครยกมาบอกทำไม เพราะผมอยากบอกถึงความเป็นตัวของตัวเองของคนเหล่านี้ คนที่ถูกจดจำคือคนที่มีความเป็นตัวของตัวเองชัดเจน

การเป็นตัวของตัวเอง
มันคือคุณสร้างวิถีและมีชีวิตในแบบที่คุณอยากจะเป็นและเป็นมัน
การเป็นตัวของตัวเอง จะทำให้คุณเห็นคุณค่าของตัวอง
การเป็นตัวของตัวเอง  จะทำให้คุณมีเวลาให้ตัวเอง
คุณค่าที่ได้รับมาจากตัวเองมาจากการให้
คุณค่ากับตัวเอง

ให้ค่าความรู้ของตนเอง
ความรู้มันเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต ไม่มีตายตัว อะไรที่เคยเชื่อว่าถูกวันนี้พรุ่งนี้ก็อาจจะผิด ไม่ต้องรู้ทุกเรื่องก็ได้แต่รู้ว่าตัวเราจะดีไม่เดือดร้อนใครยังไงก็พอ

ให้ค่าความคิดของตัวเอง
หากความรู้คืออาวุธ ความคิดก็คือวิธีใช่อาวุธ คุณจะเอาสิ่งที่คุณรู้ไปทำร้ายคนอื่น หรือตักตวงจากผู้อื่น หรือเอามาใช่เอาเปรียบคน ใช่เป็ไม้บรรทัดตัดสินคน ก้ย่อมทำได้ส่งที่ผมบอกมาข้างต้นเป็นวธีปำิบัติที่เราพบได้จากคนทั้วไปนั้นก็เพราะวิธีคนที่จะเอาตัวรอดในโลกใบนี้ไม่ได้มีแบบแผนให้เรา คุณต้องสร้างขึ้นมาเอง ความคิดคือแผนที่ คือเข็มทิศ คืหมอดูที่ลิขิตชะตาตัวคุณไปสู่สิ่งที่จะเกิดกับชีวิตคุณ จงสร้างชีวิตของคุณจากความคิดดีดีมี่มีพื้นฐานการคิดที่ดี
ความคิดเป็นตัวของตัวเองจะหมอบวิถีปฎิบัติและการสร้างแผนความคิดของคุณ ที่จะสร้างแผนรูปแบบชีวิตของเราให้มวิธีการที่จะชอบ จะเชื่อ จะทำ จะเป็น ให้คุณมีความเป็นตัวของตัวเองในแบบที่คุณรู้และเข้าใจมัน

ให้ค่าการกระทำ
สิ่งที่เราทำมากจากสิ่งที่เราคิด และนำมาสู่การกระทำของตนเอง สิ่งที่เราทำมาจากการตัดสินใจของเราเองที่เราคิดแล้วว่าเป็นสิ่งสำคัญ เป็นประโยชน์ต่อตนเองและคุณค่าของการได้ทำสิ่งที่คิดที่จะเพิ่มให้คุณเห็นคุณค่าของตนเองคือ การตัดสินใจ ด้วยตนเอง ความรับผิดชอบต่อตัวเองจะทำให้คุณมีความคิดวิถีชีวิตที่เป็นตัวของเองตัวเอง และเราจะไม่ทุกข์ ไม่เครียด หากเราไม่เบียดเบียนใคร ไม่เดือดร้อนใคร ก็จะพบความสบายใจพึงพอใจจากการได้เป็นตัวเองตัวเอง

นั้นละวิถีของคุณ
ถ้าใครเคยดูการร์ตูนนารูโตะ ตัวเอกตัวนี้มักจะชอบพูดว่า นี้ละวิถีนินจาของผม คนที่มั้นใจต่อเส้นทางของตัวเองเท่านั้นที่จะพบความสำเร็จในตัวเองเพราะถ้าเขาไม่เป็นตัวเองมากพอเราก็จะเอาแต่เฝ้ารอใครสักคนมาเติมคุณค่าของเราให้สมหวัง 
สุดท้าย ผมอยากฝากว่าการเป็นตัวของตัวเองไม่ใช่แค่ทำให้เรารักตัวเองเป็นแล้วคงไม่ต้องรักใครอีก แต่แทนที่จะรอใครสักคนมาให้รักเราเพื่อเติมเต็มหรือรอเพื่อเติมเต็มรักให้ใครสักคน ทำไมเราไม่หาคนที่รักในสิ่งเราเป็น มันไม่ยังหยังยืนกว่าหรอกหรือ...

ทำสิ่งเรารักในแบบที่ชอบ
มันจะพาเราออกจากกรอบไปพบ
คนที่รักเราในแบบที่เป็น
#​Zero​

ตอนที่ผมขับรถไปถึง เอ็มวีของน้องถ่ายได้เกือบครึ่งทางแล้วครับ ประมาณเกือบเที่ยงๆ น้องกำลังจะพักกองพอดีประมาณว่าถ่ายไม่ถ่ายแต่ก็ได้ไปแดก ฮ่าๆๆ (ดูครับผู้ท่านผู้อ่านดูนิสัยของมัน)  น้องๆพอเจอกันก็ทักทายและยิ้มแย้มอย่างเป็นกันเองทันที่ที่เห็นหน้าผม ผมก็ตะโกนเรียกชื่อโหน่งด้วยความคิดถึง ก็แน่นอนครับผมตะโกนดัง (ผมเป็นคนเสียงดังหนะครับแหะๆ)  (มันบ้าครับอย่าไปทำตามมันครับท่านผู้อ่าน) การไปครั้งนี้ถือว่าผมได้เปิดโลกของการถ่ายทำงานเบื้องหลังที่ไม่ได้เห็นได้สนใจนานมาก อุปกรณ์ของน้องๆก็ไม่ได้มีอะไรมาก กองถ่ายก็เป็นน้องในมหาวิยาลัยที่รู้จักกันก็มาช่วนกันเข้าฉากแสดง เจ้าของเพลงก็น้องอามร์ ผู้กำกับก็น้องขวัญ ตากล้องก็น้องแมน เป็นน้องที่เคยรู้จักทำงานด้วยกันสมัยทำองค์การในมหาวิทยาลัย​ด้วยกัน ก็พอจะรู้จักและรู้นิสัยกันมาบาง ในช่วงพักก็พอจะมีเวลาว่างผมก็พอจะได้พูดคุยกับน้องเรื่องไอเดียและมุมมองก็ได้ความว่า mvที่จะทำมีแนวที่ต้องการจะสื่อกับผู้ชม แนวสะท้อนสังคมและการเอาตัวรอดของมนุษย์ ที่ปัจจุบัน ยากมากที่จะมีวัยรุ่นที่คิดจะทำอะไรเพื่อบอกเล่าความจริงซึ่งมันก็คงตอบโจทย์ เพราะเพลงhiphopมันสร้างมาจากคนผิวดำที่ต้องการเล่าเรื่องราวความจริงของคนชั่นกรรมกรผิวสีในอเมริกาแต่ในประเทศไทยถือว่ายังมีแนวคิดแบบนี้น้อยมาก เด็กที่เอาแร็บไปใช่ส่วนมากก็เป็นแร็บกวนๆหรือแร็บด่ากันเพื่อความมันส์มากกว่าเสียดสีความย้อนแย้งในตัวคนหรือสังคมประเทศ อย่างเพลง ประเทศกูมีเป็นต้น ผมเชื่อว่างานเอ็มวีนี้ออกมาน่าจะโดนใจใครหลายคนที่ต้องการเสพความจริง เพราะเนื่อหาของงานถ่ายทำถ่ายทอดความคิดของผู้กำกับและศิลปินที่ลงตัวกับเนื่อหาแร็บมาก การแร็บสะท้อนสังคมที่ไม่หยาบคายกำลังอุบัดขึ้นแล้ว!! 

ตอนที่ผมยืนดูน้องๆบรรยากาศในกอง ก็เป็นด้วยเสียงหัวเราะและร้อยยิ้มไม่มีใครพูดว่าเหนื่อยหรือง่วงเลยสักคน ทุกคนทำงานอย่างตั้งใจแต่ก็ไม่รู้สึกอึดอัดหรือกดดั่นทุกคนทำอย่างสนุกสนาน นักแสดงสาวสวยที่มาเข้าฉากแต่ละคนก็น่ารักมากเช่นกันน่าเสียดายมั่วแต่สนใจแร็บจนลืมหลีสาวๆครับ (นั้นละหะท่านผู้อ่าน คนเขียนมันถึงโสดข้ามศตวรรษ)​

สิ่งที่เราเวลาทำเราจะมีความสุข แค่ยืนแค่ยิ้มก็สบายใจ
#Zero​

น้องผมบอกว่าจริงๆแล้วงานถ่ายนี้เกือบจะทำเกือบจะไม่ได้เกิดขึ้นมาเพราะทุนที่จะถ่ายทำมีน้อยมาก เพราะการเลือกที่จะใช่เงินไปกับความฝัน ก็มีผลกระทบที่ทำให้ลำบากใจหลายเรื่อง
ผมก็เลยถาม ถ้ามันลำบากอาร์มจะทำไม? 
ทั้งๆที่น้องเขาลำบากและภจนภัยกับงานที่เหนื่อยและร้อนและเรื่องของอุปสรรคเวลาและเงินทุนต่างๆแต่น้องตอบด้วยร้อยยิ้มว่า ผมว่า "ผมรักที่จะทำมันพี่" 
คำตอบ ง่ายๆที่แสนสั้นนี้และทำผมสตันไปพักหนึ่ง คำคนที่เรียบง่ายแต่ได้ใจความเพราะการที่เรารักที่จะทำความจริงใจมันมีต่อสิ่งที่จะทำยิ่งใหญ่กว่าแค่ อยาก 
หรือแค่ ชอบ เพราะเลเวลของ กิเลส มันมักจะเริ่มที่ความ อยาก ชอบ รัก หลง แต่ไอ้การที่จะรักที่จะทำ มันก็เหมือนกับการที่เราได้รักใครสักคน เราจะสู้จะฝันฝ่าไปกับเขา จะช่วยเหลือเขา สนุกกับคนที่เรารัก แต่คนยังมีเปลี่ยนใจ แต่สิ่งที่เรารักมันจะอยู่กับเราไปจนตาย

คนที่เรารักเขาจะทำให้เรามีความหวัง
คนที่รักเราเขาจะให้กำลังใจเรา
แต่
สิ่งที่เรารักจะไม่มีวันทิ้งเราไปเว้นแต่ว่าเราจะทิ้งมันไปเอง
#Zero​

สิ่งที่เราเป็นหากคุณไปถามคนที่ชอบเหมือนคุณเขาก็จะบอกว่าดีเยี่ยม แต่ถ้าถามคนที่ไม่ได้คิดเหมือนคุณหรือคนที่เขาไม่ได้ชอบ เขาก็ออาจจะทำเป็นไม่สนใจ แต่ถ้าคุณไปบอกคนทีี่ไม่ค่อยชอบคุณ ก็อาจจะโชคดีได้รับคำวิจารญ์ ว่าสิ่งที่คุณทำมันคือความผิดพลาด คุณคือความผิดพลาด ของตัวคุณ 
ผมอยากบอกครับว่าจริงๆแล้ว สิ่งที่เราเป็น ถ้ามีถ้าทำแล้วมันไม่ได้มีใครเดือดร้อน มีคนตาย หรือไปลบหลู่ดูหมิ่นใคร เพาะเอาเข้าจริง ผิดถูก รวยจน ดีเลว มันก็คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเพื่อตัดสินกัน ถ้าเราอยากพัฒนาตนเอง อยากพบความสุขของชีวิต อยากรวยมากๆ อยากสงบสุข
เราก็ต้องรักที่จะเรียนรู้เรื่องเล่านี้ ค่านิยม ความเชืื่อสังคม วัฒนธรรม​ ประเพณี​ประเทศ​ชาติเป็นสถานที่อุมไปด้วยคนแปลกที่แตกต่าง เราต้องกล้าที่จะแตกต่างแต่ไม่นำมาซึ่งความเดือนร้อนใคร
เพราะเราไม่ได้เป็นศูนย์กลางจักวาล
แต่เป็นส่วนหนึ่งของโลก 
แตกต่างแต่อย่าแตกแยก
#Zero​

ทางเลือกที่ดี ย่อมนำมาสู้เรื่องที่ดี เป็นคนดีย่อมได้ดีและความดีนั้นไม่ต้องไปถามเขาว่าเราดีหรือยัง  หรือคิดแต่ว่าดีแล้วจะได้อะไร 
แต่คุณดีแล้วมีความสุขไมนั้นสำคัญกว่า 

ไม่จำเป็นต้องดีแบบคนอื่นเขา
แต่
จงดีแบบเราที่อยากจะดี
#Zero

ขอบคุณครับ

0 ความคิดเห็น