Utopia Fantasy Online

ตอนที่ 7 : Language

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 487 ครั้ง
    30 ก.ค. 58

Episode 7 Language

           

/ผู้นำทัพ/เด็กหนุ่มถึงกับต้องเกาหัวๆด้วยความมึนงงเขานึกไม่ออกถึงสาเหตุที่อาชีพเสริมแบบนี้ เข้ามาอยู่ในลิสต์ของอาชีพเสริมเขาได้อย่างไรและมาจากไหน เขาครุ่นคิดถึงเหตุผลต่างๆที่พอจะนึกออกคือ บัค เพราะถ้าเป็นสิ่งที่มาจากระบบเขาน่าจะได้รับการแจ้งเตือน แต่นี้กลับไม่มีอะไรบ่งบอกเลยสักอย่าง แต่พอคิดว่าเป็นบัคมันก็ดูไม่สมเหตุสมผลอีก เพราะอาจจะเหมือนตอนกรณีที่เขาเริ่มเกม แต่การที่มันอยู่ที่ช่องที่ ของอาชีพเสริมแสดงว่ามันมีมาก่อนอาชีพเสริมผู้แสวงบุญที่เขาได้รับมา  

/คิดไปเองก็ไม่ได้อะไร/มาร์เวลลัสคิดได้ดังนั้นจึงกดข้ามไปยังคำสั่งหลัก ‘ความช่วยเหลือแล้วเลือก ‘ติดต่อเจ้าหน้าที่’ เพื่อส่งข้อความไปยัง GM ให้ช่วยตรวจสอบเรื่องนี้ให้

หลังจากส่งข้อความเสร็จ เด็กหนุ่มก็กลับมาสนใจหน้าต่างระบบของตนอีกครั้ง คราวนี้เข้าเลือกที่จะตรวจสอบทักษะที่ตนเองได้รับ จึงเลือกไปที่คำสั้ง ทักษะหน้าต่างย่อยก็เด้งขึ้นมา

 

ทักษะ

            ทักษะติดตัว

                        ดาบมือเดียว ระดับ 4

                        รัศมีนักบุญ ระดับ 1(พิเศษ)

            ทักษะใช้งาน

                        พรรักษา ระดับ 1(พิเศษ)

ทักษะด้วยตนเอง

                        เมตตาคุ้มครอง ระดับ (พิเศษ)

 

มาร์เวลลัสเปิดอ่านรายละเอียดของทักษะที่ได้รับตามลำดับ

 

รัศมีนักบุญระดับ 1(พิเศษ)

รายละอียด

ผู้เล่นจะมีรัศมีความเมตตาแผ่ออกมาจากร่างกาย ทำให้ประชาชน(ผู้คนของยูโธเปียสัตว์ อสูร สัตว์อสูร บรรพชน เทพอสูร มังกร รู้สึกให้ความเคารพ ทั้งนี้ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล อนึ่งเนื่องจากเป็นทักษะพิเศษระดับความสามารถจึงพัฒนาตามอาชีพหลัก (ระดับความสามารถลดลงครึ่งหนึ่งจากการถูกล็อก)

พรรักษา ระดับ 1(พิเศษ)

รายละเอียด

ผู้เล่นมีความสามารถในการรักษา อนึ่งเนื่องจากเป็นทักษะพิเศษระดับความสามารถจึงพัฒนาตามอาชีพหลัก (ระดับความสามารถลดลงครึ่งหนึ่งจากการถูกล็อก)

เมตตาคุ้มครอง

รายละเอียด

หากผู้เล่นต้องต่อสู้เพื่อปกป้อง หรือจำเป็นต้องต่อสู้ อัตราการฟื้นตัวในกรณีบาดเจ็บเพิ่มขึ้น 30% อนึ่งเนื่องจากเป็นทักษะพิเศษระดับความสามารถจึงพัฒนาตามอาชีพหลัก (ระดับความสามารถลดลงครึ่งหนึ่งจากการถูกล็อก)

 

คำอธิบายทำให้เด็กหนุ่มเข้าใจเหตุผลที่เหล่าอสูรและสัตว์อสูรน้อยใหญ่ต่างเข้ามาหาเขา เพราะทักษะรัศมีนักบุญที่เป็นทักษะติดตัวที่จะส่งผลอยู่ตลอดเวลานั้นเองโดยไม่ต้องอาศัยพลังเวทย์แต่อย่างใด และต่อมาทำให้เขารู้ถึงหนึ่งในเสน่ห์และความยากของยูโธเปียนั้นคือในกรณีที่เป็นทักษะใช้งานระบบจะไม่บ่งบอกถึงปัจจัยที่สำคัญในการใช้งานทักษะนั้นๆ กล่าวคือ ค่าเวทย์ที่ใช้ในการสั่งใช้งาน ค่าเวทย์ที่ใช้ในการรักษาระยะเวลาการใช้งาน คูลดาวน์ ดีเลย์ทุกสิ่งทุกอย่างผู้เล่นจะได้ระบบสนับสนุนช่วยแทน แต่ก็ต้องบวกกับการจดจำ ประสบการณ์ การคาดเดา และสัญชาตญาณของผู้เล่นเองด้วย สุดท้ายคือทักษะเมตตาคุ้มครองซึ่งเป็นทักษะด้วยตนเอง หรือเข้าใจง่ายๆคือทักษะที่จะทำงานอัตโนมัติ เมื่อมีปัจจัยในการใช้งานเกิดขึ้นกับผู้เล่น ซึ่งในกรณีนี้คือการที่มาร์เวลลัส ต้องต่อสู้เพื่อปกป้อง หรือจำเป็นต้องต่อสู้’ แต่เนื่องจากถูกล็อกไว้ทำให้อัตราการฟื้นตัวในกรณีบาดเจ็บลดลงครึ่งหนึ่งคือ จาก 30% เหลือเพียง 15%

มาร์เวลลัสละสายตาจากหน้าต่างระบบของตนเอง ตอนนี้เข้าใจรายละเอียดต่างๆเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งได้ตรวจสอบข้อมูลที่เขาหามาด้วยว่าถูกต้องหรือไม่ เด็กหนุ่มเลือกชุดคำสั่งสุดท้ายที่เขาต้องการจะตรวจสอบนั้นคือภารกิจลับ โดยเลือกชุดคำสั่ง บันทึก/ภารกิจ รายละเอียดก็ปรากฏออกมา

 

บันทึก/ภารกิจ

            บันทึก

                        ไม่มี

            ภารกิจ

                        กำลังดำเนินการ

                                    ไม่มี

                        เสร็จสิ้นแล้ว

                                    ภารกิจ(ลับ) เสาะหานักบุญ

                                    รายละเอียด

                                    เงื่อนไข : ให้ความเมตตากับอสูร,สัตว์อสูร ระดับต่ำ ตัว

                                    รางวัล ได้รับอาชีพเสริม ผู้แสวงบุญ

 

 

            มาร์เวลลัสปิดหน้าต่างระบบลง ตอนนี้เขาเข้าใจทุกอย่างมากขึ้นแล้ว แต่ที่ยังคาใจเขาอยู่คือไอ้อาชีพเสริมผู้นำทัพที่เขามีอยู่ เขาสงสัยเกี่ยวกับมันมาก มันมาจากไหน เป็นบัคหรือเปล่า แล้วคำว่าผู้นำทัพคืออะไร นำทัพอะไร  แล้วขึ้นชื้อว่านำทัพคือนำไปต่อสู้กับอะไร เขาครุ่นคิดแต่เสียงทักท้วงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาซะก่อน

            จ๊อกๆ

            เสียงท้องของมาร์เวลลัสดังขึ้น ทำให้เขาพึ่งนึกได้ว่าตั้งแต่มาโลกนี้เขายังไม่ได้กินอะไรเลย เขาหลุดออกจากความคิดก่อนจะใช้มือรูดซิปกระเป๋าคาดเอวเอาข้าวกล่องออกมา เมื่อเขาเปิดออกก็พบว่าข้างในเป็นข้าวปั้นแบบญี่ปุ่นที่มี 5 ก้อน

            โฮ อาหารญี่ปุ่นเหรอเนี้ย ไม่ได้กินนานแล้วเหมือนกันนะ เปิดเทอมชวนไอ้ริวไปกินดูดีกว่ามาร์เวลลัสพูดขึ้นมา ก่อนจะใช้มือหยิบเอาข้าวปั้นขึ้นมากินหนึ่งก้อน

            เหล่าอสูรและสัตว์อสูรมองการกระทำของเด็กหนุ่มด้วยสายตาสงสัย ทีแรกเด็กหนุ่มคิดว่าพวกมันหิวจึงยื่นข้าวปั้นไปหนึ่งก้อน แต่เจ้าสัตว์อสูรหมูป่าขนแดง ที่น่าจะดับสูงที่สุด ณ ตรงนั้น มันกลับเดินมาดมๆด้วยความสงสัย ก่อนที่มันจะเชิดหน้าใส่อย่างไม่ใยดี

            “หน่อยๆ ให้กินทำเป็นหยิ่ง”ถึงจะพูดแกมประชดแบบนั้น แต่เขากลับยิ้มอยู่ นานแล้วที่เขาไม่ได้มาเล่นกับสัตว์แบบนี้เขาจึงรู้สึกมีความสุขมาก พวกมันถึงแม้จะพูดไม่ได้แต่ก็เป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ

            มาร์เวลลัสกินข้าวปั้นไปได้สักพักก็เริ่มสงสัยขึ้นมา ถึงแม้จะหาข้อมูลมาเยอะแต่ก็ใช้ว่าจะรู้ทั้งหมด เขาสงสัยมากว่าทั้งที่ข้าวปั้นหอมแล้วก็อร่อยขนาดนี้ทำไมพวกอสูรสัตว์อสูรถึงไม่มีตัวไหนสนใจเลย จึงเปิดหน้าต่างระบบไปยังคำสั่งสังคมไปยังเว็บบอร์ดของผู้เล่นที่ใช้แชร์พูดคุยแลกเปลี่ยนข่าวสารข้อมูลกันทั่วยูโธเปีย เขาพิมพ์ไปที่ช่องค้นหาเพื่อหาข้อมูลว่าพวกอสูรและสัตว์อสูรกินอะไรกัน ไม่กี่วินาทีต่อมากระทู้สอบถามที่ผู้ตอบเพียงคนเดียว ที่คนอ่านแค่ 40 กว่าคนก็ปรากฏขึ้นมา

 

            ‘สอบถามหน่อยครับ ใครพอรู้บ้างว่าพวก NPC ในเกมนี้ มันกินอะไรกัน

เรารู้ๆ เคยสงสัยเหมือนกัน เลยไปสอบถามจีเอ็มที่สำนักงาน เขาอธิบายยาวมากแต่ขี้เกียจพิมพ์ทั้งหมดสรุปง่ายๆว่า สัตว์ ประชาชน แล้วก็บรรพชนเท่านั้นที่กินอาหาร ส่วนพวกที่เหลือไม่ต้องกินอะไรก็อยู่ได้ แถมไม่สนใจที่จะกินเลยด้วย

 

มิน่าล่ะ ถึงเมินของอร่อยมาร์เวลลัสพูดออกมาหลังจากอ่านจบ ก่อนจะยัดข้าวปั้นก้อนสุดท้ายเข้าไปแล้วหยิบน้ำขึ้นมาดื่มตาม

มาร์เวลลัสค่อยๆเอนตัวลงพิงโคนต้นไม้ จากลักษณะแบบนี้ เขาคิดว่าคงไม่ได้ออกจากเกาะเริ่มต้นแน่นอน เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่กล้าฆ่าพวกมันอยู่แล้วพอรู้ว่าพวกมันเป็นมิตรมากยิ่งแล้วใหญ่ เด็กหนุ่มหยิบเอาหนังสือที่เขาซื้อจากพ่อค้าหนุ่มออกมา ก่อนจะเปิดมันออกมา เมื่อเขาเปิดออกมาหน้าแรกก็ถึงกับคิ้วชนกันในทันที

ตัวหนังสือที่ใช้เขียนนั้นเป็นหนังสือเขียนด้วยมือล้วน แถมยังเขียนด้วยอักขระที่เขาอ่านไม่ออกเลยสักตัว เขาเปิดมันไปทีละหน้าทีละหน้าแต่ด้วยความหนาของมันถ้าเป็นคนทั่วไปคงเบื่อและเลิกทำไปแล้ว และที่สำคัญหนังสือส่วนใหญ่ในโลกนี้ส่วนมากจะเป็นคัมภีร์เวทย์ หรือคำภีร์ทักษะต่อสู้ที่แค่ใช้คำสั่งอ่านก็จบได้ทักษะมาแล้ว แต่กลับหนังสือเล่มนี้นั้นไม่ใช้

มาร์เวลลัสยังคงไม่เลิกความพยายามเขาเปิดมันไปทีละหน้า พยายามจะอ่านให้ออก จนจบเล่มแล้วเขาก็ยังอ่านไม่ออกเลยสักคำ แต่ว่าความพยายามที่ดูโง่เง่าก็ไม่ได้ไร้ค่าเสมอไป

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การเรียนรู้ภาษายูโธเปียโบราณ ระดับ ระดับการเรียนรู้ภาษายูโธเปียโบราณ เลื่อนเป็น ค่ะ

เงื่อนไขง่ายๆของผู้ที่เป็นเจ้าของเก่าของหนังสือมองข้ามคือการเปิดดูมันทีละหน้าจนจบ พวกเขาเมื่อเห็นว่ามันใช้คำสั่งอ่านไม่ได้ก็รู้สึกไม่สนใจแล้ว พอมาเปิดอ่านก็ไม่เข้าใจจึงเปิดข้ามไปข้ามมาอย่างไม่ใส่ใจ จนสุดท้ายก็ขายมันทิ้งถึงแม้จะดูเก่าแก่มีค่าก็ตาม

คงไม่มีใครคิดว่าจะมีไอ้บ้าที่ไหนจะมาพยายามนั่งอ่านหนังสือที่อ่านไม่ออกเลยสักตัว ทีละหน้าจนจบเล่ม

มาร์เวลลัสเหมือนกับปลาได้น้ำเขายิ้มร่า ถึงแม้จะไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอย่างไรก็ตาม เด็กหนุ่มพลิกหนังสือกลับมาอ่านอีกครั้ง แต่ครั้งนี้แตกต่างไปจากเดิมเพราะเขาสามารถอ่านมันออกแล้วถึงแม้จะเป็นหน้าละคำสองคำก็ตาม เขาทำอย่างนี้กว่า 10 รอบ จนทักษะเรียนรู้ภาษายูโธเปียโบราณ เลื่อนเป็น 17 แต่เขาก็ยังคงปะติดปะต่อเนื้อหาของหนังสือเล่มนี้ไม่ได้เลยสักนิดแต่แล้วเขาก็ต้องละความสนใจออกมา เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถมองเห็นตัวหนังสือได้แล้ว

ราตรีแรกของเด็กหนุ่มในยูโธเปียมาถึงแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 487 ครั้ง

948 ความคิดเห็น

  1. #681 สามศูนย์หนึ่ง (@pla14) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 00:09
    ขอบคุณค่ะ
    #681
    1
    • #681-1 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 7)
      30 มกราคม 2561 / 13:48
      3000ล้านคนจะไม่มีคนแบบพระเอกเลยหรอ แล้วพอได้อาชีพก้อแค่ไปประกาศอาชีพนี้คนคงทำเป็นล้าน
      #681-1
  2. #595 Tsukihana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 15:23
    ใช่ เงื่อนไขเมตตาบุญได้ง่ายเกิน รึว่ามีแค่สไลม์ที่เลเวล1!? แต่..จะไม่มีใครที่ชอบสไลม์มั้งหรอ?? พวกชอบของแปลกเยอะนา..ข้องใจอ่ะ!!!?
    #595
    0
  3. #537 เมรีขี้เมา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 14:15
    ก็ไม่เลวนะ เป็นนิยายเนื่อหาเบาๆ ไม่เครียดมาก อินดี้บ้างก็ดี ตอนนี้เบื่อนิยายเนื้อหาตลาดมากกก
    #537
    0
  4. #465 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 14:40
    ชอบๆๆๆ
    #465
    0
  5. #387 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:03
    ถ้าอ่านออกต้องได้วิธีดีๆมาเก็บเวลแน่ๆ 
    #387
    0
  6. #302 A-Langod (@alangod) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 22:39
    แล้วเอ็งจะเก็บเลเวลยังไงล่ะเนี่ย ไม่กล้าฆ่าสัตว์อสูรเนี่ย
    #302
    0
  7. #266 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 16:35
    สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #266
    0
  8. #176 อัศวินสีส้ม (@terra-hero) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 04:04
    เอ่อ..ถ้าสัตว์อสูร หรือสัตว์ต่างๆไม่กินอาหาร วัฏจักรต่างๆมันก็ดำเนินต่อไปไม่ได้นะครับ เมื่อไม่มีอุปสงค์ ก็ไม่มีอุปทาน เมื่อสัตว์กินเนื้อ ไม่จำเป็นต้องกิน แต่ขยายพันธ์ุได้ ลองคิดดูนะครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถึงระบบจะสามารถแทรกแซงตรงจุดนี้ได้ และลดปัญหาบางส่วนโดยผู้เล่น แต่มันจะไม่เกิดความสมดุล อีกอย่างคือ ถ้าไม่ต้องการอาหารก็จะไม่มีการแย่งชิง อาหารเป็นปัจจัยพื้นฐานหลักของสิ่งมีชีวิต เมื่อไม่ต้องการอาหารก็ไม่จำเป็นต้องล่า นี่คือตรรกะทั่วไปของสัตว์ทุกชนิด ไหนว่าเกมมีความเหมือนถึง97%
    #176
    1
  9. #113 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 11:20
    ไม่ฆ่ามอนแล้วจะเก็บระดับยังไง
    #113
    1
  10. #96 1Bishop1 (@vbfip6db2010) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 18:17
    เงื่อนไขให้ความเมตตามันง่ายไปนะครับ เผื่อมีคนรักกระต่ายให้ความเมตตากระต่าย แค่นี้ก็ได้แล้วสิ
    #96
    3
    • #96-2 แมวกัด (@aekkacnai) (จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2558 / 01:46
      คนที่ได้ยังไงก็บอกวิธีได้ให้เพื่อนสนิดแล้ววิธีได้มันง่ายแบบนี้มันก็ได้กันเต็มแล้วยังไงก็ต้องบอกต่อปากต่อปากอยู่แล้วคิดดูเรามีเพื่อนสนิดก็ต้องบอกอยู่แล้ว แล้วมันต้องมีคนโพสเว็บแน่ แล้วที่สําคัญภารกิจลับสําเร็จดันไปเขียนบอกวิธีได้อีกซะงั้น ถ้ามีคนทำภารกิจลับสําเร็จทีคนอื่นก็สบายดิรู้ได้เลยว่าต้องทำไรมั้งเล่นบอกแล้วต้องทำงี้ๆ อย่างงี้อย่าเรียกภารกิจลับเลย ภารกิจลับมันต้องอย่างทำให้จำกัดจำนวนครั้งหรือแค่ครั้งเดียว แล้วไม่ต้องมา บอกทีหลังต้องทำไรบ้าง ได้มาบอกแค่ทำสำเร็จก็พอมั้ง
      #96-2
    • 9 สิงหาคม 2558 / 08:56
      ผมมองแบบหนึ่งคุณมองแบบหนึ่งช่วยไม่ได้ครับ นิยายหนึ่งเรื่องเป็นโลกที่ไรต์แต่ละท่านสร้างขึ้นจากความคิดและจินตนาการของตัวเอง แน่นอนว่าเพราะมันเป็นความคิดของแต่ละคนจึงแตกต่างกันไป
      #96-3
  11. #75 ... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 13:53
    เมตตาคุ้มครองทำไมถึงแยกออกมาจากทักษะติดตัว?
    #75
    0
  12. #70 เอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 09:48
    T^T กว่าจะใด้เข้าเกม
    #70
    1
  13. #52 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 00:30
    แนะนำให้แต่งไปซํก 30-40 ตอนให้ยุบ ตอนที่ 1-7 รวมกันนะครับให้เหลือไม่เกิน 3 ตอนกำลังดี
    #52
    0
  14. #41 iapisitt (@iapisit) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 10:10
    อ่านมา จนถึงตอนที่ 7 ละ กว่าจะได้เริ่มเข้าเกม
    แต่ละตอนสั้น ไปไหมครับ  ทำไหมไม่เอา ตอน 1-7 มายุบรวมกัน

    #41
    0
  15. #30 ปูดองเค็ม (@aooa1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 11:27
    7ตอนแล้วแต่ได้แค่นี้เนี่ยนะ ฮ่วย
    #30
    0
  16. #21 ชิฟฟอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 16:06
    7 ตอน กว่าจะได้เข้าเกม
    #21
    0
  17. #9 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 10:18
    รอติดตาม
    #9
    0