Utopia Fantasy Online

ตอนที่ 8 : Protect

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 470 ครั้ง
    30 ก.ค. 58


 Episode 8 Protect

 

            มาร์เวลลัสจัดแจงยัดหนังสือหนังเล่มหนาเตอะ ลงในกระเป๋า ก่อนจะค่อยๆลึกขึ้นยืนเขาเปิดนาฬิกาโดยใช้คำสั่ง วันเวลา ขึ้นมาดูก็พบว่าเวลาในตอนนี้ปาเข้าไป หกโมงเย็นในเกมแล้ว

ท้องฟ้าในยามนี้ถูกย้อมไปด้วยสีดำของความมืดมิดยามราตรี แต่รอบตัวของเด็กหนุ่มกลับไม่ได้มืดมิดไปด้วย เพราะรอบๆตัวของเขายังมีแสงอ่อนๆของพระจันทร์ที่ยังส่องสว่างแข่งขันกับความมืดมิด ประกอบกับแสงสีเหลืองอ่อนๆ จากหิ่งห้อยที่ส่องแสงราวกับจะแข่งขันกับพระจันทร์เช่นกัน

            เด็กหนุ่มแหงนหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าในยามราตรีเช่นนี้ ดวงตาสีดำขลับของเด็กหนุ่มที่แม้จะอยู่ในความมืดที่มีเพียงแสงอ่อนๆ แต่ก็ยังสามารถสะท้อนภาพในดวงตาที่เต็มไปด้วยดวงดาวนับอนันต์ได้ เขาเหม่อมองท้องฟ้าพร้อมกับครุ่นคิด

            /กระจ้อยร่อยจังนะ มนุษย์/เด็กหนุ่มคิด

เขาชอบมองดูดาวมาก แต่เพราะบ้านของเขานั้นอยู่ใจกลางเมืองจึงสามารถมองเห็นดาวได้ยากมาก แต่ก็พอมีโอกาสได้เห็นบ้าง แต่พอได้เห็นแล้วเขากลับรู้ชื่นชม และรู้หดหู่ด้วยในเวลาเดียวกันเพราะทำให้เขารู้สึกว่าตนเองนั้น กระจ้อยร่อยเพียงใดแค่เขาไปต่างประเทศเขาก็ว่ามันไกลมากพอแล้ว แต่พอคิดดูถึงระยะห่างระหว่างจังหวัด ระยะห่างระหว่างประเทศ ระยะห่างระหว่างทวีป ระยะห่างระหว่างดวงดาว ระยะห่างระหว่างกาแล็คซี นั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าตนเองเล็กลงเรื่อยๆจนไม่ต่างอะไรกับเพียงแค่ละอองธุลีในจักรวาลเท่านั้น

มันเป็นความรู้สึกที่เขาพยายามจะอธิบายมันออกเป็นคำพูด แต่ก็ไม่มีคำไหนที่เหมาะสมเลย น้อยใจเหรอน้อยใจอะไร เสียใจเหรอเสียใจเรื่องอะไร เหงาเหรอเหงาเรื่องอะไร กลัวเหรอกลัวอะไรล่ะ กังวลเหรอแล้วอะไรล่ะที่ทำให้กังวล

เด็กหนุ่มหลุดออกจากความคิด เขาชอบเหม่อคิดอะไรไปเรื่อยๆอยู่บ่อยๆ จนโดนไอ้เพื่อนสุดที่รักอย่างริวบ่นเขาแทบหูชาเป็นประจำ ไม่คิดว่าแม้จะเป็นในเกมเขาก็ยังเหม่ออีก

มาร์เวลลัสกลับมาสนใจสถานการณ์ตรงหน้ามากขึ้น ก่อนจะก้าวเท้าออกไปตอนนี้เขาต้องรีบเข้าไปในเมืองเริ่มต้น เพราะในเวลากลางคืนแบบนี้พวกอสูรและสัตว์อสูรจะดุร้ายขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าต่อให้เขามีทักษะรัศมีนักบุญก็ตามเขาก็ไม่แน่ใจว่าพวกนั้นจะไม่ทำร้ายเขา แต่พอเขาก้าวเดินกลับมายังเมืองก็ยังเห็นว่ามีผู้เล่นที่ยังเก็บค่าประสบการณ์อยู่แถวๆลานหญ้าแต่ดูเหมือนว่าจะทำได้ยากขึ้นจริงๆเพราะดูเหมือนอสูรและสัตว์อสูรจะดุร้ายขึ้นจนผู้เล่นรับมือยากขึ้น จนหลายๆคนเริ่มถอยกลับเข้าไปในเมืองกันแล้ว

มาร์เวลลัสมองดูผู้เล่นที่ต่อสู้อยู่กับสัตว์อสูรตัวหนึ่งอยู่ เขามองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเขาช่วยอะไรพวกนั้นไม่ได้เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะทำอะไรได้

เด็กหนุ่มเดินไปหางจากจุดเดิมที่เคยอยู่ได้ไม่มาก หูของเขาก็ได้ยินเสียงเสียงหนึ่ง เขาจำเพาะเจาะจงไม่ได้ว่าเป็นเสียงของตัวอะไร แต่เป็นเสียงของสัตว์ที่ร้องอย่างน่าสงสารสลับกับเสียงขู่คำรามของบางสิ่งเด็กหนุ่มหันไปยังทิศทางของเสียงมันคือ ในป่านั้นเอง

เด็กหนุ่มแทบไม่ต้องคิดอะไร เขาพุ่งออกไป วิ่งด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไปยังในป่าตามทิศทางของเสียงที่ได้ยิน เขาวิ่งไปจนถึงต้นตอของเสียงก่อนจะหลบอยู่หลังต้นไม้ตามสัญชาตญาณ ก่อนจะมองไปยังต้นตอของเหตุการณ์ทั้งหมด

ผู้เล่นมาร์เวลลัสค้นพบ สัตว์อสูร แม่กวาง ระดับ 15 ผู้ที่แม่กวาง สังหาร ระดับลดลง 1 สุ่มทิ้งไอเทม 1 ชิ้น เวลาเกิดใหม่เพิ่มเป็น 1 ชั่วโมง 20 นาที’

ผู้เล่นมาร์เวลลัสค้นพบ สัตว์อสูร ลูกกวาง ระดับ 5 ผู้ที่ลูกกวาง สังหาร ระดับลดลง 1 สุ่มทิ้งไอเทม 1 ชิ้น เวลาเกิดใหม่เพิ่มเป็น 1 ชั่วโมง’

ผู้เล่นมาร์เวลลัสค้นพบ จ่าฝูงไฮยีน่า ระดับ 25 ผู้ที่จ่าฝูงไฮยีน่า สังหาร ระดับลดลง 2 สุ่มทิ้งไอเทม 1 ชิ้น เวลาเกิดใหม่เพิ่มเป็น 2 ชั่วโมง’

ผู้เล่นมาร์เวลลัสค้นพบ ฝูงไฮยีน่า ระดับ 17 จำนวน 10 ตัว ผู้ที่ฝูงไฮยีน่า สังหาร ระดับลดลง 1 สุ่มทิ้งไอเทม 1 ชิ้น เวลาเกิดใหม่เพิ่มเป็น 2 ชั่วโมง’

เสียงจากระบบดังขึ้นที่ข้างหูของเด็กหนุ่มแต่ตัวเขากลับมิได้สนใจเลยแม้แต่น้อย ดวงตาทั้งสองจับจ้องไปยังภาพตรงหน้าโดยยากจะคาดเดาความรู้สึก

ภาพตรงหน้าคือแม่กวางที่มีลูกกวางตัวเล็กๆอยู่ใต้ท้องของมันตามเนื้อตัวของสองแม่ลูกนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลมากมายโดยเฉพาะแม่กวาง รอบๆทั้งสองนั้นมีไฮยีน่าสีเทาสิบตัวล้อมเป็นวงกลม ไม่ห่างออกไปมากมีไฮยีน่าสีเทาเงินที่ดูขนาดใหญ่กว่าตัวอื่นเล็กน้อย ยืนมองด้วยเหยียดหยามทระนง ทำให้เด็กหนุ่มเข้าใจสถานการณ์ทันที สัตว์อสูรไม่จำเป็นต้องกินอาหาร เหตุผลเดียวที่พวกมันทำแบบนี้คือ เพราะพวกมันอยากทำ

เด็กหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าคาดเอว หยิบเอาดาบดาร์กแพนเทอร์ออกมาคาดเอวเคียงข้างกับดาบเริ่มต้น หลังจากนั้นก็หยิบเอาน้ำยาฮีลออกมา ขวด  และน้ำยามาน่าออกมา ขวดก่อนจะกดเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาไปยังคำสั่ง ‘ตั้งค่า’ เพื่อตั้งค่าให้ไอเทมทำงานอัตโนมัติ แล้วเอาน้ำยาทั้ง ขวดใส่ไปในหน้าต่างระบบ

มือทั้งสองข้างต่างหยิบไปที่ด้ามจับของดาบทั้งสองเล่ม ก่อนจะชักมันออกมาจากฝักดาบ เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะต่อสู้กับใคร แต่หนึ่งในคำสอนที่สำคัญที่ถ้าไม่เจอกับตนเองคงไม่มีวันเข้าใจสำหรับเขาคือ ความใจดีที่ไม่อยากทำร้ายใคร กับการเตรียมใจที่จะต้องต่อสู้เพื่อปกป้องใครสักคนนั้น มันเป็นตัวเลือกที่เพียง ตนเอง เท่านั้นที่มีสิทธิ์เลือก

หนทางที่ผู้เล่นระดับ เช่นเขาจะชนะหรือรอดไปจากฝูงสัตว์อสูรระดับนี้ได้ คำตอบคือ เขาไม่มีทางชนะได้แน่นอน แต่ที่เขาอยากทำคือทำเท่าที่ทำได้ ต่อให้มันเท่ากับวิ่งเข้าไปตายเปล่าก็จะทำ

เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับหลับ เมื่อสุดลมหายใจดวงตาของเด็กหนุ่มเบิกโพลงออก เด็กหนุ่มออกมาจากที่ซ่อนก่อนจะวิ่งพุ่งเข้าใส่ไฮยีน่าตัวหนึ่งที่หันหลังให้เขาอยู่และขวางทางของเขาอยู่เช่นกัน โดยแขนทั้งสองข้างปล่อยทิ้งให้ไปตามทิศทางลม หรือก็คือหลังของเด็กหนุ่ม

ทางด้านพวกไฮยีน่านั้นพวกมันรับรู้ตัวต้นของมาร์เวลลัสได้นานแล้ว ผ่านทางประสาทสัมผัสของหูและจมูกที่ดีกว่ามนุษย์หลายเท่า โดยพวกมันไม่ได้ให้ความสนใจเด็กหนุ่มเลยสักนิด พวกมันคิดว่าเอาไว้ฆ่าเขาตอนไหนก็ได้ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกตัวหนึ่ง โดยพวกมันลืมคิดไปว่ามดปลวกที่ว่าก็มีเขี้ยวที่กัดเจ็บใช่เล่นอยู่ และบางครั้งกัดถึงตายเลยด้วย

เด็กหนุ่มวิ่งมาจนถึงตัวของไฮยีน่าที่เป็นเป้าหมาย เจ้าไฮยีน่าเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นเป้าหมายก็หันหลังกลับมาตั้งรับเด็กหนุ่ม โดยหารู้ไม่ว่านั้นคือการที่มันหันกลับมารับความตาย เด็กหนุ่มเอียงตัวใช้เท้าซ้ายเป็นตัวหยุดตัวเอง แล้วพลิกตัวมาเป็นเท้าขวา ก่อนที่ดาบเริ่มต้นในมือขวาจะพุ่งแหวกอากาศราวกับลำแสงสีเงินไปด้านหน้าตามแรงส่งจากการวิ่ง ดาบเริ่มต้นแม้จะเพิ่มพลังโจมตีได้ต่ำแต่เมื่อรวมกับพลังโจมตีของเด็กหนุ่มที่ออกวิ่งเพื่อเพิ่มแรงส่งแม้จะน้อยแต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับการโจมตีจุดตาย ดาบเริ่มต้นของเขาพุ่งทะลุผิวหนังกะโหลกศีรษะและสุดท้ายคือสมองของไฮยีน่าผู้โชคร้าย

 เลือดของไฮยีน่าสาดกระเซ็นเปรอะใบหน้าที่ขาวเนียนของเด็กหนุ่ม ส่วนที่ติดเสื้อผ้านั้นไม่สามารถมองเห็นได้เพราะชุดของเด็กหนุ่มเป็นสีดำ กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งจนมาร์เวลลัสแทบจะอาเจียน เป็นครั้งแรกที่มีเลือดที่ไม่ใช้ของตัวเองมาติดที่เนื้อตัวเขา แต่เขาก็รักษาและพยายามตั้งสมาธิให้ถึงที่สุดเพื่อไม่ให้ไขว้เขว หนทางที่ดีที่สุดสำหรับเขาคือการใช้สิ่งที่เขาเด่นที่สุดคือความเร็ว ฉกฉวยความได้เปรียบ เล็งไปที่จุดตาย

เสียงเตือนจากระบบบอกถึงคริติคอล(Critical) เงินที่ได้รับ 200 ยูธ ค่าประสบการณ์ที่ได้รับ จนระดับของเขาเลื่อนมาเป็น และไอเทมที่ดรอปเป็นผ้าคลุมขนไฮยีน่า

เด็กหนุ่มชิงจังหวะวิ่งเข้าไปคว้าผ้าคลุมขนไฮยีน่าขึ้นมาคลุมอย่างลวกๆ ก่อนที่ระบบจะปรับให้ใส่แบบที่เหมาะ ถึงแม้จะไม่รู้ความสามารถก็ตามแต่มีไอเทมช่วยเพิ่มน่าจะดีกว่า เขาวิ่งตรงไปยังใจกลางของวงล้อม แล้วเปลี่ยนเป็นใช้มือเดียวถือดาบทั้งเล่มซึ่งถือว่ายากเอาเรื่องเพราะไอ้ดาบดาร์กแพนเทอร์ที่หนักบรมแต่ก็พยายามออกแรงถือไว้ เขาล้วงมือเอาน้ำยาฮีล ขวดที่เหลือเปิดฝาด้วยมือข้างเดียวเทใส่แม่กวางและลูกกวาง เขาเลือกที่จะไม่เสี่ยงใช้ทักษะพรรักษาเพราะสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ เขาไม่อยากเสี่ยงโดยไม่จำเป็น โดยอาศัยจังหวะที่พวกไฮยีน่ายังตกตะลึงอยู่ เคลื่อนไหวทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วเท่าที่ทำได้

แผลของสองแม่ลูกกวางหยุดไหล และสมานกันขึ้นมาเล็กน้อย มันมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่ตอนนี้วาดดาบไปมาเพื่อรักษาขอบเขตเอาไว้ ด้วยตาที่ปลาบปลื้มและเศร้าใจเล็กน้อย

เด็กหนุ่มหันหน้ามาหาแม่กวางก่อนจะพยักหน้าเบาๆ แม่กวางมองเด็กหนุ่ม ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆเป็นเชิงว่าเข้าใจ

เอาเลยเด็กหนุ่มตระโกนออกมาก่อนจะหันหลังแล้วพุ่งออกไป ด้านหน้าของเขามีไฮยีน่าสามตัวอยู่ พวกมันแม้จะตกใจแต่ก็ไม่ได้แตกตื่น เมื่อเห็นว่าพรรคพวกตายก็ทำให้พวกมันเลือกที่จะไม่ประมาทมนุษย์ตรงหน้าของมัน มันกระโจนใส่พร้อมกันสามตัวโดยมิได้นัดหมาย

เด็กหนุ่มกลับมิได้แตกตื่นเช่นกัน ยิ่งวิกฤตเขายิ่งต้องเยือกเย็น เขานึกถึงสิ่งที่ต้องทำตามลำดับ พวกไฮยีน่าต้องรู้อย่างแน่นอนว่าเขาต้องเล็งที่จุดตายสำคัญคือศีรษะ และหัวใจ และพวกมันต้องป้องกันโดยการหลบหลีก หรือไม่ก็ต้องผนึกพลังป้อง เขาจึงจำเป็นต้องเสี่ยงฝืนทำในสิ่งที่ไม่เคยมีผู้เล่นเริ่มต้นคนใดทำได้มาก่อน

ความรู้สึกที่วุ่นวาย ซิกแซก วิ่งพล่านไปมาไม่รู้จบ ยุ่งเหยิงไร้การควบคุมที่แน่นอน รวดเร็วฉับพลัน แปลบปลาบ กับความรู้สึก ถึงบางสิ่งที่พุ่งขึ้นด้านบน วูบวาบ ร้อนรน  แผดเผา เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลดคาดเดาไม่ได้ ให้ความรู้สึกทั้งสองไหลลงไปที่มือทั้งสองข้าง ข้างหนึ่งความรู้สึกหนึ่งอีกข้างความรู้สึกหนึ่ง เด็กหนุ่มตั้งสมาธิทวนคำทั้งหมดในหัวไปมา จนเข้าใจความหมายของมันในใจอย่างลึกซึ้ง

ดาบดาร์กแพนเทอร์ในมือซ้ายค่อยๆเรืองแสงสีขาวก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองเปล่งประกายวิ่งพล่านซิกแซกไปมาบนใบดาบ สายฟ้านั่นคือคำนิยามของสิ่งนี้ ดาบเริ่มต้นในมือขวาก็เช่นกันใบดาบเรืองแสงสีขาวก่อนจะค่อยแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและแดงฉ่านราวกับเหล็กที่พึ่งถูกตีและสุดท้ายก็เกิดสีแดงลุกช้านบนใบดาบ เปลวไฟนั่นเอง

 

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การแปลงพลังเวทย์ ระดับ การแปลงพลังเวทย์ เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5…34 ค่ะ

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การแปลงพลังเวทย์อัคคี ระดับ การแปลงพลังเวทย์อัคคี เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5… 25 ค่ะ

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การแปลงพลังเวทย์อัสนี ระดับ การแปลงพลังเวทย์อัสนี เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5… 20 ค่ะ

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การผนึกพลังเวทย์ ระดับ การแปลงพลังเวทย์ เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5…38 ค่ะ

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การผนึกพลังเวทย์อัคคี ระดับ การแปลงพลังเวทย์ เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5…21 ค่ะ

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไข ได้รับทักษะ การผนึกพลังเวทย์อัสนี ระดับ การแปลงพลังเวทย์ เลื่อนเป็น 1 2 3 4 5…21 ค่ะ

 

เสียงเตือนจากระบบดังที่ข้างหูของเด็กหนุ่ม ย้ำถึงความสำเร็จในการกระทำของตัวเขา เขามองตรงไปด้านหน้า ด้วยสายตาที่ไม่ไหวติงต่อสิ่งใด

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 470 ครั้ง

948 ความคิดเห็น

  1. #879 Demon S (@D-spade) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:20
    มันตลกตั้งแต่แกว่งดาบ2-3 ทีได้สกิลดาบเวล4 เเล้ว อะไรไม่รู้ยัดๆมาใส่ให้หมด
    #879
    0
  2. #812 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 13:52
    เรื่องคงให้พระเอกเก่งเวอร์ไง ส่วนสมดุลไม่ต้องสนใจหรอก
    #812
    1
  3. #807 monsis (@kochitama) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 01:16
    พระเอกเล่นวันแรกระดับทักษะขึ้นขนาดนี้ แล้วคนที่เล่นมาตั้งแต่แรกตอนเกมเปิดตัวเมื่อ 6 ปีที่แล้ว ระดับทักษะคงขึ้นหลักหมื่นแล้วแน่ๆ
    #807
    0
  4. #697 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 21:28
    เริ่มเข้าข่ายโกงเวอร์แล้ว เปิดตัวได้ดี เริ่มเรื่องเริ่มแย่ รอดูไปก่อน
    #697
    0
  5. #691 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 05:19
    ตัวเลขมันดูจะรันไปเร็วเกินน้าา เพิ่งใช้ครั้งเดียวเอง คนเล่นเกมนี้มานานคงร้องไห้ตาย... 
    #691
    0
  6. #596 Tsukihana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 15:33
    ระดับทักษะขึ้นเร็วเกินไปอ่คับ ไม่น่าจะเกิน10ดูลงตัวมากกว่ามั้ยคีบ แต่สนุกดีคับ ยังน่าติดตาม
    #596
    0
  7. #577 อรันน์ (@arunliz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:18
    ตัวเลขระดับมันเฟ้อไปหน่อยมั้ย ใช้ครั้งเดียว พุ่งพรวดพราดเลย
    #577
    0
  8. #466 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 14:50
    สนุกๆๆๆ
    #466
    0
  9. #441 I'am.G :)) (@giorgiorocco) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 11:42
    ระดับพุ่งพรวดเกิ๊นน นี่ขนาดใช้ครั้งแรกแบบลองผิดถูกเองนะ พอรู้แล้วใช้อีกครั้งไม่ระดับ 100 เลยรึ
    #441
    0
  10. #388 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:09
    จินตนาการและความเข้าใจในสิ่งต่างๆเป็นเลิศเลยสินะ
    #388
    0
  11. #312 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 06:07
    อยู่ดีๆ ก็ทำได้เว้ยเห้ย... สุดยอด...
    #312
    0
  12. #303 A-Langod (@alangod) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 22:47
    นึกว่าตอนแรกจะไม่กล้าฆ่าสัตว์อสูรซะอีด
    #303
    0
  13. #162 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 16:17
    เริ่มรู้สึกว่าสนุกละตอนนี้
    #162
    0
  14. #53 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 00:33
    ตอนแรกผมคิดว่าแนวเรื่องจะแบบ พระเอกเจ้าเข้ามาเล่นเกมส์แบบชิวๆ ซะอีก ผิดคาด
    #53
    0
  15. #42 iapisitt (@iapisit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 10:11
    เล่นเกม มีคนมาแนะนำให้ตั้งชื่อในเกมให้ โอ มีแบบนี้ด้วย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 กรกฎาคม 2558 / 10:13
    #42
    0
  16. #12 รามิเรส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 21:04
    ขอบคุนคับ
    #12
    0
  17. #11 MiChiiz (@mif28) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 19:10
    ตื่นเต้นน ชอบไนต์ค่า น่ารัก //7//

    บรรยายเรียบง่าย แต่เข้าใจ กำลังดีเลย

    จะตามต่อๆ ไปนะคะ :3
    #11
    0
  18. #10 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 10:23
     รอติดตามครับ
    #10
    0