คัดลอกลิงก์เเล้ว

การพบเจอกันครั้งสุดท้าย

โดย ๋Jiyo

เมื่อความรักที่เหมือนจะเกิดขึ้นเพราะอารมณ์ชั่ววูบนั้น กลับกลายมาเป็นความรักที่ต้องจากลากัน ความรู้สึกที่มีให้เขานั้น...คือของจริงรึป่าวนะ

ยอดวิวรวม

216

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


216

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 ส.ค. 61 / 02:21 น.
นิยาย þ͡ѹش

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีคนที่ตั้งใจเข้ามาอ่านและหลงเข้ามานะคะ เนื้อหาของเรื่องคือ ชายxชาย ใครรับไม่ได้กดออกได้เลยค่ะ
เรื่องนี้คือคู่ฟ้าแดง หรืออาโอมิเนะกับอาคาชินั่นเองค่ะ เรื่องนี้ไม่เรทแน่นอนค่ะ แต่อาจจะมีนิดหน่อยให้หอมปากหอมคอค่ะ ออกจะหน่วงๆนิดหน่อย(รึป่าว)
ไรท์จะแบ่งเป็น2ตอนคือ ช่วงครึ่งแรกของเรื่องและบทจบของเรื่องค่ะ(แต่อาจจะเป็น3ก็ได้ ขึ้นอยู่กับความขยันของไรท์ค่ะ เนื่องจากแต่งสด เนื้อเรื่องอาจจะเข้ามาได้เรื่อยๆ555)
ยังไงถ้าอ่านจบแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ช่วยเม้นบอกหรือติชมกันหน่อยนะคะ
อาจจะมีคำผิดไปบ้างหรือผิดพลาดอะไรยังไงก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ!~


เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ส.ค. 61 / 02:21


โรงเรียนเทย์โค

 akashi say

พวกคุณเคยรักใครสักคนมั้ย? ผมเชื่อว่าต้องมีกันบ้างแหละ แน่นอน....ว่าแม้แต่ผมก็มีคนที่ชอบเหมือนกัน ใครน่ะหรอ..เป็นคนที่งี่เง่ามากๆเลยล่ะสำหรับผม ไม่ได้เรื่อง ผลการเรียนก็แย่ นิสัยเสียอีก(ไรท์:เอ่อ...ชอบได้ไงน่ะเซย์จัง....)แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่มีข้อดีเลยนะ....

ตอนนี้ผมกำลังจะเดินไปที่โรงยิมเพื่อที่จะซ้อมช่วงเช้าตามปกติ แต่ก็มีใครบางคนมากอดคอผมทำเหมือนกับว่าสนิทกับผมอย่างงั้นหละ

"โย่ว! มาเร็วจังเลยนะอาคาชิ" อ่าา...ตายยากจังเลยนะพูดถึงก็มาเลย 'อาโอมิเนะ ไดกิ' คนนี้แหละที่ผมบอกว่าผมชอบเขาน่ะ
"อรุณสวัสดิ์ ไดกิ" ผมก็พูดทักทายไปตามมารยาทพร้อมกับแกะมือที่กอดคอผมเอาไว้อยู่ออกไปเพื่อที่จะเดินไปเปลี่ยนชุด
"จะว่าไป.....อีกแค่ไม่กี่เดือนสินะ" ไม่กี่เดือนหรอ? อ่ะ...จริงด้วยสิ พวกผมใกล้จะจบปี3แล้วนี่นา...

ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรไดกิ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จผมก็เดินไปซ้อมที่โรงยิมทันที
.
.
.
.
.
"เห้..อาคาชิ วันนี้น่ะ..กลับบ้านด้วยกันได้มั้ย" จู่ๆอาโอมิเนะที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินมาชวนอาคาชิที่กำลังจะเปลี่ยนเสื้ออยู่ ทำเอาเพื่อนๆในทีมทุกคนทำหน้าตาตื่นราวกับเจอสิ่งมหัศจรรย์ในโลก
"อาโอมิเนะ นายลืมไปแล้วหรอว่าอาคาชิมีเรียนที่อื่นต่อนะ"
"อาโอมิเนจจิไปกินอะไรแปลกๆมารึป่าวฮะเนี่ย"
"อาโอมิเนะคุงจะฆ่าตัวตายหรอครับ"
"มิเนะจินต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเลยยย~"
"อะไรฟะ!!!ฉันแค่มาชวนอาคาชิกลับบ้านด้วยเองนะ!!" อาโอมิเนะตะโกนขึ้นมาหลังจากที่โดนพวกเพื่อนร่วมทีมพูดบ่นมากันคนละประโยค
"ฮะๆๆ เอาเถอะ ฉันจะลองขอที่บ้านดูก็แล้วกัน"พูดจบอาคาชิก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรไปขออนุญาตเรื่องพักเรียนในวันนี้
"ครับ ขอบคุณมากครับ"
"ว่าไงบ้าง ได้รึป่าว" อาโอมิเนะเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าอาคาชิน่าจะคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว
"อืม ได้สิ แต่ท่านพ่อบอกว่าให้แค่วันนี้วันเดียวน่ะ"
"เห้อออ ก็ยังดีล่ะนะ งั้นก็กลับบ้านกันเถอะ"
.
.
.
.
.
ในระหว่างทางทั้งอาคาชิแหละอาโอมิเนะก็พากันแวะไปเที่ยวที่นั่นที่นี่แวะไปทานข้าวด้วยกัน ซื้อขนมกินกัน สิ่งที่พวกเขาทำนั่นราวกับว่า....'ครั้งนี้...มันจะเป็นครั้งสุดท้าย'
"นี่...ไดกิ...ทำไมวันนี้นายถึงชวนผมกลับบ้านพร้อมกันล่ะ.." เมื่อใกล้ที่จะถึงทางที่ทั้งคู่จะต้องแยกกัน อาคาชิก็พูดขึ้นมา
"เพราะฉันคิดว่านายน่ะ เรียนมากเกินไปน่ะสิ..ฉันแค่อยากให้นายได้พักผ่อนบ้างแค่นั้นเอง" เมื่อได้ยินอย่างนั้นอาคาชิก็เบิกตาโพลงเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าคนอย่างอาโอมิเนะจะนึกถึงเรื่องของเขาด้วยเลยสักนิด
"ฉันก็เข้าใจนะว่าที่บ้านนายเข้มงวดน่ะ แต่ยังไงนายก็ควรพักผ่อนซะบ้างไม่ก็ออกไปเที่ยวเล่นเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง"

อาคาชิทำท่าคิดอยู่สักครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่อยู่ด้านข้างเขาแล้วพูดขึ้นมา

"ถ้างั้น ไดกิ...อาทิตย์นี้นายไปเที่ยวกับผมหน่อยสิ"
"หืม?ได้สิ ฉันจะพานายไปเที่ยวให้เต็มที่เลยล่ะ"
"ถ้างั้น...ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ" 

แล้วทั้งคู่ก็โบกมือลากันแล้วแยกย้ายกลับบ้านของตัวเอง


วันอาทิตย์ 10.40น. ตรงหน้าห้างสรรพสินค้า

"ไง มาเร็วจังเลยนะอาคาชิ" เมื่ออาโอมิเนะมาถึงเขาก็ทักทายคนที่ยืนรอเขาอยู่ด้วยสีหน้าที่แสดงออกมาว่าอารมณ์เสียแบบสุดๆ
"ไดกิ...นายมาช้านะ...ผมนัดนายไว้10โมงไม่ใช่หรอ แล้วนี่มันกี่โมงแล้ว ทำไมนัดไม่เป็นนัด" ตามคาด อาโอมิเนะโดนอาคาชิใส่บทสวดซะยาวเลย แค่มาสายเองนะ
"เอาน่าอาคาชิ ฉันก็มาแล้วนี่ไงล่ะ" พูดจบอาโอมิเนะว่ามือลงบนหัวของอาคาชิอย่างแผ่วเบาแล้วลูบอย่างรู้สึกเอ็นดู
"อึก...งั้นก็รีบไปได้แล้วน่า" อาคาชิปัดมือของคนตรงหน้าออกแล้วรีบเดินเข้าไปในห้างโดยที่ไม่รู้เลยว่าท่าทางและหน้าตาของเขาเมื่อครู่มันน่ารักขนาดไหน
"หึ..ให้ตายสิ คุณชายแสนซึน" อาโอมิเนะหัวเราะในลำคอกับท่าทางของคนตัวเล็กแล้วเดินตามเข้าไป

ในวันนี้พวกเขาทั้ง2คนได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ทั้งไปทานอาหารไปเล่นเกมแล้วก็พากันไปซื้อของต่างๆในห้าง ทำให้อาโอมิเนะได้รู้นิสัยของอาคาชิมากขึ้น ได้รู้ว่า อาคาชิแทบจะไม่มีเวลาได้ออกไปเล่นเลยเพราะต้องเอาแต่เรียนๆๆ ทำให้อาคาชิแทบจะกลายเป็นเด็กที่ไม่รู้จักการเข้าสังคมเลยก็ว่าได้

"เห็นทำท่าทางหยิ่งๆแบบนี้ แต่จริงๆก็น่ารักเหมือนกันนี่" อาโอมิเนะพูดขึ้นมาพร้อมชายตามองไปยังอาคาชิที่กำลังเดินดูของอย่างสนอกสนใจ
.
.
.
.
"นี่ไดกิ...วันนี้น่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะ..ผมมีความสุขมากๆเลยล่ะ.." อาคาชิพูดขึ้นมาพลางเงยหน้ามองฟ้าที่ตอนนี้พระอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้าซึ่งเป็นสัญญาณว่าทั้งคู่ควรกลับบ้านแล้ว
"ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย แค่รู้ว่านายมีความสุขฉันก็ดีใจแล้ว" พูดจบอาโอมิเนะก็ลูบผมของอาคาชิพร้อมกับยิ้มให้ด้วยความรู้สึกดีใจที่ได้ทำให้คนตรงหน้ามีความสุขได้
"งั้น...ไว้ไปเที่ยวกันอีกนะ" อาคาชิโบกมือลาอาโอมิเนะแล้วเดินแยกกลับบ้านไปอีกทาง
.
.
.
.
"หวังว่า....ในอนาคตนั้น พวกเรา..จะได้ไปเที่ยวแบบนี้...กันอีกนะ"
.
.
.
.
"อรุณสวัสดิ์ฮะอาคาชิจจิ เมื่อวานเป็นไงบ้างน่ะไปเที่ยวกับอาโอมิเนจจิ" คิเสะที่เดินเข้ามาในโรงยิมพูดทักทายคนผมแดงที่กำลังซ้อมอยู่
"อา..สนุกๆมาเลยล่ะ ไม่ได้ออกไปเที่ยวแบบนี้นานแล้ว"
"ถ้าสนุกก็ดีแล้วล่ะอาคาชิ อาโอมิเนะมันดูเหมือนจะแคร์นายอยู่นะ ถึงได้ชวนนายไปเที่ยวเพื่อให้นายได้พักผ่อนน่ะ" มิโดริมะพูดขึ้นมาก่อนจะกันไปมองหน้าอาคาชิ
"อาโอมิเนะคุงอาจจะชอบอาคาชิคุงรึป่าวครับ" คุโรโกะพูดขึ้นมา ทำให้เพื่อนร่วมทีมทุกคนหันไปมองคุโรโกะกันเป็นตาเดียว
"เอ๋!!? ทำไมคิดแบบนั้นล่ะฮะคุโรโกจจิ!?"
"มิเนะจินชอบอาคาจินหรอเนี่ย"
"แต่จะว่าไปมันก็น่าคิดอยู่นะ"
"ใช่ครับ ปกติอาโอมิเนะคุงเขาเป็นคนที่หัวทึบมาก ไม่ค่อยสนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆของคนอื่นเท่าไหร่ แต่กลับดูใส่ใจอาคาชิคุงมากเป็นพิเศษเลยนะครับ" เมื่อคุโรโกะพูดจบ ทุกคนก็หันไปมองที่อาคาชิกันราวกับจะถามว่าไปทำอะไรที่ถึงทำให้คนโง่ๆและสนใจแต่หน้าอกอย่างอาโอมิเนะมาชอบได้
"จะว่าไป....อาโอมิเนจจิไปไหนหรอฮะ???"
"นั่นสิ..ตั้งแต่มาถึงโรงยิมฉันก็ยังไม่เห็นอาโอมิเนะเลยนะ"
"อาโอมิเนะคุงไม่สบายน่ะครับ วันนี้เลยหยุด"
"ไดกิไม่สบาย?" อาคาชิเลิกคิ้วเล็กน้อยราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่คุโรโกะพูด เพราะคนอย่างอาโอมิเนะมันไม่น่าจะเป็นหวัดหรือไม่สบายแบบนี้นะ แล้วนี่ก็ไม่ใช่ช่วงฤดูหนาวด้วย
"ใช่ครับ เพราะงั้น..อาคาชิคุงช่วยแวะไปเยี่ยมเขาทีนะครับ"
"ทำไมผมต้องไปด้วยล่ะ" คุโรโกะเผยยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆหูของอาคาชิแล้วกระซิบเบาๆ
"ก็อาคาชิคุงน่ะ ชอบอาโอมิเนะคุงใช่มั้ยล่ะครับ" อาคาชิเบิดตากว้างเล็กน้อยแล้วหันไปมองหน้าคุโรโกะก่อนจะโดนนิ้วเรียวของคนตัวเล็กปิดปากไว้ก่อน
"เอาเป็นว่าผมรู้ก็แล้วกันนะครับ วันนี้ก็อย่าลืมไปหาเขานะครับ" คุโรโกะยิ้มให้ก่อนจะเดินไปซ้อมเหมือนเดิม
.
.
.
.
.
.
End part 1 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
จบไปแล้วกับตอนแรกกก มาได้ครึ่งตอนแล้วว ในตอนหน้าก็จะจบแล้วววว 
มาดูกันว่า ถ้าอาคาชิไปหาอาโอมิเนะแล้วจะเกิดเหตุการณ์อะไรบ้าง แล้วความสัมพันธ์ของ2คนนี้จะเป็นไง รออ่านกันตอนหน้าน้าาา

____________________
Update : ตอนนี้ไรท์กลับมาอัพนิยายแล้วน้า ลิ้งค์ครึ่งหลัง >>> https://my.dek-d.com/kirikaya2002/writer/view.php?id=1845352

ผลงานอื่นๆ ของ ๋Jiyo

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 4444a
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:05
    สนุกอ่าาอยากอ่านต่อเเย้ว~\\คู่นี้พี่ชอบ
    #3
    0
  2. #2 4444a
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:05
    สนุกอ่าาอยากอ่านต่อเเย้ว~\\คู่นี้พี่ชอบ
    #2
    0
  3. วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:53
    สนุกๆ
    ต่อๆๆ
    #1
    0