คัดลอกลิงก์เเล้ว

How To Say 'I SO MISS YOU' (Kim Donghyun × Lee Kwanghyun #ดงพัง)

โดย KimHolicc

ในตอนแรกดงฮยอนกะว่าจะเอาคืนที่กวังฮยอนเอาแต่ช่วยงานคณะจนหายหน้าหายตาไปจากเขาตั้งหลายวันเสียหน่อย แต่พอเห็นคนที่ปล่อยให้ต้องคิดถึงแทบขาดใจเหนื่อยจนสลบไสลขนาดนี้แล้วเขาก็ทำใจให้แกล้งอีกฝ่ายไม่ลง

ยอดวิวรวม

108

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


108

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 ก.ค. 61 / 03:55 น.
นิยาย How To Say 'I SO MISS YOU' (Kim Donghyun × Lee Kwanghyun #ѧ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

How To Say 'I SO MISS YOU'

Kim Donghyun × Lee Kwanghyun

R

KimHolicc




#ยังไงก็กวังฮยอน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ก.ค. 61 / 03:55


How To Say 'I SO MISS YOU'

Kim Donghyun × Lee Kwanghyun

R

KimHolicc






ศีรษะกลมโงนเงนอยู่หลายครั้งจนคนมองนึกเอ็นดูระคนเป็นห่วงอยู่หน่อย ๆ คิมดงฮยอนค่อย ๆ ปิดประตูห้องน้ำอย่างเบามือ ก่อนจะย่องเอาผ้าขนหนูในมือไปตากที่ระเบียงแล้วจึงพาตัวเองมาอยู่ที่โซฟา


แม้ชายหนุ่มจะพยายามเคลื่อนไหวให้เงียบที่สุด แต่โซฟาตัวนุ่มที่ยวบลงไปด้วยน้ำหนักของตัวเขาเองก็มากพอที่จะทำให้คนที่นั่งอยู่ก่อนตื่นขึ้นมาจนได้


คนตัวสูงกว่าอาศัยจังหวะที่อีกวังฮยอนกำลังสะลึมสะลือสอดแขนโอบเอวของเจ้าตัวเอาไว้ ส่วนแขนอีกข้างก็กอดจากด้านหน้าอ้อมไปประสานกับมือของตัวเอง ล้อมคนรักไว้ด้วยอ้อมแขนได้สำเร็จ


ในขณะที่ดงฮยอนกำลังดีอกดีใจกับชัยชนะของตัวเอง ดูเหมือนว่ากวังฮยอนจะยังไม่รู้สึกถึงภัยคุกคามที่มีชื่อว่าแฟนหนุ่ม


ดวงตาเรียวปรือขึ้นเล็กน้อย แต่เพราะความง่วงที่สะสมไว้ในช่วงหลายวันมานี้เปลือกตาทั้งสองข้างของเขาจึงปิดลงสนิทเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว


และโดยที่ไม่ทันได้ระวังตัว ทั้งริมฝีปากกับจมูกของเจ้าของอ้อมกอดก็ประทับลงที่ข้างแก้มด้วยความคิดถึงเสียฟอดใหญ่


กวังฮยอนส่งเสียงร้องประท้วงในลำคอเบา ๆ ที่ชวนให้คนฟังรู้สึกเอ็นดูคนรักของตัวเองขึ้นมาอีกแล้ว


ดงฮยอนแกล้งก่อกวนอยู่หลายครั้งอย่างอารมณ์ดี แต่คนหลับก็ยังมั่นคงในความง่วงของตัวเอง มิหนำซ้ำยังทิ้งตัวพิงอกเขาอย่างที่ตอนมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนเจ้าตัวจะไม่มีทางทำเด็ดขาดแบบนี้อีก ดูเหมือนว่าคนขี้อายของเขาจะเพลียเกินกว่าที่จะตื่นขึ้นมาห้ามไหวเสียแล้วสิ


สงสัยจะง่วงจริง


ในตอนแรกดงฮยอนกะว่าจะเอาคืนที่กวังฮยอนเอาแต่ช่วยงานคณะจนหายหน้าหายตาไปจากเขาตั้งหลายวันเสียหน่อย แต่พอเห็นคนที่ปล่อยให้ต้องคิดถึงแทบขาดใจเหนื่อยจนสลบไสลขนาดนี้แล้วเขาก็ทำใจให้แกล้งอีกฝ่ายไม่ลง


เห็นคนรักตั้งอกตั้งใจนอนอย่างนี้แล้วชายหนุ่มก็ไม่อยากเซ้าซี้ต่อ เขากระซิบบอกข้างหูของคนหลับให้ย้ายเข้าไปนอนในห้องพลางรั้งร่างคนตัวผอมให้ลุกขึ้นโดยที่ได้รับความร่วมมือแต่โดยดี






“เธอ… เธอ… ดงฮยอน…”


“ครับ...”


แม้คนถูกเรียกขานรับเบา ๆ แต่ดูจากดวงตาสองข้างบนใบหน้าหล่อเหลายังคงปิดสนิทและน้ำเสียงซึ่งเต็มไปด้วยความงัวเงียที่ยังคงเต็มร้อยนั่นแล้ว ไม่ว่ายังไงดงฮยอนก็เหมือนว่ายังพร้อมที่จะหลับต่อไปได้ทุกเมื่อ


“จะเที่ยงแล้ว ตื่นเถอะ ไปกินข้าวกันนะ”


อันที่จริงจะปล่อยให้ดงฮยอนหลับอุตุต่อไปก็ย่อมได้เพราะวันนี้เป็นวันหยุด แต่เพราะว่าตอนนี้ได้เลยเวลาตื่นนอนตามปกติของแฟนหนุ่มมาพักใหญ่แล้ว ทำให้กวังฮยอนตัดสินใจเรียกอีกฝ่ายเสียงดังขึ้นและเอื้อมมือไปเขย่าตัวคนที่ยังนอนอยู่ด้วย


ในที่สุดความพยายามของเขาก็เป็นผล ชายหนุ่มค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยสภาพที่ไม่คล้ายคนตื่นนอนแล้วเท่าไรนัก จนปรากฎรอยยิ้มจาง ๆ ขึ้นบนริมฝีปากของคนมอง แต่แล้วคนขวัญอ่อนก็ต้องสะดุ้งเมื่อโดนคนที่เขาคิดว่ายังไม่ตื่นดีคว้าเอวเข้าไปกอดไว้แน่นแถมยังซุกใบหน้าเข้ากับหน้าท้องอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว


“อืม… สั่งมาได้มั้ย? วันนี้เราไม่อยากออกไปไหนเลย”


“ได้สิ เอาเหมือนเดิมเนอะ? เธอลุกไปล้างหน้าก่อนเดี๋ยวเราสั่งให้นะ”


ได้ยินเสียงสั่น ๆ ที่เอ่ยตอบกลับมาก็ทำให้คนขี้แกล้งยิ้มกว้างทั้ง ๆ ที่ยังหลับตาอยู่อย่างนั้น


ทำตัวรุ่มร่ามอยู่ไม่นานนัก ดงฮยอนก็ยอมให้คนในอ้อมกอดแกะมือของเขาออกแต่โดยดีแถมยังหัวเราะเสียงดังลั่นเสียจนเกือบสลัดความง่วงไปได้หมด สายตามองตามคนขี้อายของเขาที่ตอนนี้ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเถือกไปทั้งหน้าและยังได้ลามไปที่ใบหูน้อย ๆ ทั้งสองข้างอย่างอารมณ์ดี






จากเดิมเขาคิดจะเอาคืนคนน่ารักทว่าใจร้ายเหลือเกินคนนี้ที่ปล่อยให้เขากินข้าวเย็นคนเดียวอยู่ตั้งหลายวันแถมต้องนอนคนเดียวมาตั้งหลายคืน แต่สุดท้ายแล้วคิมดงฮยอนก็ทำได้เพียงแค่นั่งดูอีกวังฮยอนพิมพ์งานอยู่ข้าง ๆ


อย่างน้อยวันนี้ก็ยังได้อยู่ด้วยกันล่ะนะ


ดงฮยอนคิดพลางเอนศีรษะซบลงบนไหล่ของคนรักก่อนจะเผลอหาวออกมา แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อคนที่เขาคิดว่าเจ้าตัวกำลังโฟกัสอยู่กับงานกลับเอ่ยขึ้นทั้ง ๆ ที่ดวงตาเบื้องหลังแว่นสายตายังคงจับจ้องเอกสารบนหน้าจอ


“ยังง่วงอยู่อีกเหรอ?”


“เปล่าหรอก…”


คนตัวสูงกว่าตอบพลางขยับตัวเข้าไปใกล้เจ้าของคำถาม ความใกล้ชิดที่มากขึ้นทำให้คนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อยด้วยความประหม่า ไม่ใช่ว่ารังเกียจ ทว่าไออุ่นที่แสนคุ้นเคยกำลังโอบล้อมตัวเขามากขึ้นเรื่อย ๆ สะกิดให้กวังฮยอนรู้สึกเขินอายขึ้นมาหน่อย ๆ


“ขออ้อนหน่อยสิ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน เราคิดถึงเธอ”


“รู้แล้วน่า…” กวังฮยอนตอบเสียงแผ่ว รู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ กำลังรินรดข้างแก้มจนอยากเบนหน้าร้อน ๆ หันหนี พลางยกมือไม้ที่พลันรู้สึกว่าช่างหน้าเกะกะขึ้นดันแว่นวายตาให้เลื่อนขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งเดิม


“คิดถึงเหมือนกัน…”


คนตัวเล็กพูดขึ้นด้วยเสียงที่เบาลงยิ่งกว่าเดิมจนแทบเป็นเสียงกระซิบ ทว่าเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกอยู่บนบ่าก็ยังสามารถได้ยินประโยคแสนน่ารักชัดเจนเต็มสองหู


มือเรียวกดคีย์ลัดเพื่อเซฟงานสำคัญของคนรักอย่างรวดเร็วก่อนจะย้ายโน้ตบุ๊คเครื่องบางจากตักของกวังฮยอนไปวางอยู่บนโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาตามด้วยแว่นสายตาที่เคยวางอยู่บนดั้งของเจ้าตัวด้วย


“ด..เดี๋ยว…”


ในที่สุดกวังฮยอนก็ได้รู้ว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ เมื่อถูกเชยคางหันหน้าไปหาแล้วเผลอสบกับดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายเข้า เขาก็พบว่าตัวเองกำลังติดกับ


เริ่มจากหน้าผากของเราที่เคลื่อนเข้ามาใกล้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นว่าแนบสนิทไปในที่สุด คนตัวเล็กเผลอขบฟันงับริมฝีปากตัวเองเมื่อใบหน้าของเขาถูกประคองไว้ในอุ้งมืออบอุ่นพร้อมกับนิ้วเรียวที่เกลี่ยไล้ไปทั่วข้างแก้ม ก่อนจะถูกครอบครองโดยอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่าย


ทั่วทั้งร่างของกวังฮยอนสั่นระริกเมื่อคนรักรุกคืบหนักขึ้น ราวกับว่าเรี่ยวแรงที่มีนั้นโดนความคิดถึงและความรักใคร่ซึ่งถูกถ่ายทอดด้วยริมฝีปากอิ่มและเรียวลิ้นแสนขยันได้ทำหน้าที่ของมันเป็นอย่างดีช่วงชิงไปจนหมด


กว่าจะได้รับอิสระก็พบว่าตอนนี้เขากำลังนั่งคร่อมอยู่บนตักกว้างเสียแล้ว คนขี้อายหน้าแดงแจ๋เมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอทำอะไรลงไปและกลายเป็นทำตัวไม่ถูกอีกครั้ง ผิดกับเจ้าของตักที่อารมณ์ดีเสียจนหัวเราะออกมาอย่างชอบอกชอบใจ


เสียงหัวเราะของคิมดงฮยอนช่างขยันทำให้อีกวังฮยอนรู้สึกประหม่าเสียเหลือเกิน เขารู้สึกคล้ายว่าหูอื้อตาลายจนทำตัวไม่ถูกอีกแล้วสิ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ใจร้ายปล่อยให้เขาได้เคว้งคว้างนานนักเมื่อมือใหญ่โอบรั้งต้นคอให้ก้มลงรับสัมผัสอ่อนโยนที่เต็มไปด้วยความโหยหาอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง


คนตัวสูงช่างขยันมอมเมาเขาด้วยริมฝีปากอิ่มของเจ้าตัวเหลือเกิน รู้ว่าเขาแพ้สายตาแบบนั้นก็ยิ่งจ้องมอง รู้ว่าเขาแพ้ความอ่อนโยนก็ยิ่งขยันเอาอกเอาใจ


และในขณะที่กวังฮยอนเริ่มจะตัวอ่อนปวกเปียกกับความเอาแต่ใจของแฟนหนุ่มก็เป็นต้องสะดุ้งอีกครั้งเพราะมือร้อนที่ถกเสื้อยืดสีดำตัวโปรดของคนรักขึ้นไปกองอยู่เหนือหน้าอกแล้วเริ่มวุ่นวายกับผิวเนื้อขาว ๆ บริเวณนั้น ราวกับยิ่งเป็นการตอกย้ำให้คนตัวเล็กรู้ว่าคิมดงฮยอนที่ทั้งใจดีและใจเย็นคนนั้นน่ะ... ไม่มีอยู่จริงหรอกนะ แถมยังไม่วายเอ่ยแซวคนขวัญอ่อนเมื่อดวงตาเรียวปรือขึ้นมอง


“ขี้ตกใจจังเลยนะเธอ”


ให้ตายสิ เขาชักจะเกลียดความอารมณ์ดีของแฟนหนุ่มขึ้นมาบ้างแล้ว ไหนจัน้ำเสียงขี้เล่นที่มักชวนให้พาลรู้สึกทั้งเขินทั้งอายจนไม่กล้าสู้สายตาแพรวพราวของอีกฝ่ายที่ดูอันตรายเกินกว่าจะสู้ไหว โดยเฉพาะยามที่เราอยู่ด้วยกันบนเตียงแบบนี้กวังฮยอนก็ยิ่งเกลียด


“อื้อ… เธอ… ใจเย็น ๆ”


ครั้งนี้ อีกวังฮยอนได้รับบทเรียนแล้วว่าทำไมจึงไม่ควรปล่อยให้คิมดงฮยอนต้องคิดถึงเขามากจนเกินไป


“เธอ… เราว่า… อืม… เธอก็ต้อง...ใจเย็น ๆ ด้วย...เหมือนกัน...นะ”


นอกจากนั้นแล้ว... อีกวังฮยอนก็ได้เรียนรู้ด้วยเช่นกันว่าตัวเขาเองก็ไม่ควรอยู่ห่างกับคิมดงฮยอนนาน ๆ เหมือนกัน…


ถ้าถามว่าการคิดถึงคิมดงฮยอนอันตรายต่ออีกวังฮยอนขนาดไหนน่ะเหรอ?


ก็… คงจะถึงขนาดที่ทำให้กวังฮยอนลืมตัวไปพักใหญ่ ๆ เลยล่ะว่าตัวเองเป็นคนขี้อาย


: )


***

เรียกสินสอดเท่าไหร่ดีคะ…

สารภาพว่าตอนแรกมันจะเป็นpwp (นี่คือคนที่บอกว่ายังไม่เลือกโพเลือกคู่ให้ลูกเนอะ…)

อยากสกินชิปแต่ไม่มีใครให้นัวเนียด้วยก็จะได้ฟิคถึงเนื้อถึงตัวประมาณนี้แหละค่ะะะ ตอนเครียดๆก็จะเป็นแบบนี้

ลี่ควรพอ ถ้าพูดเยอะกว่านี้เดี๋ยวทอล์คต้องยาวกว่าฟิคแน่ๆ อวยลูกเพลิน ฮืออออ คิดถึงน้องกวัง

ไว้เจอกันใหม่นะคะสำหรับฟิคดงพัง ถ้าอยากอ่านดงพังอีกก็มาบิ๊วลี่เยอะๆ อย่างที่รู้ๆกันว่าลี่ยุง่าย (นี่ก็เขียนออกมาได้เพราะสังคมกล่อมเกลาด้วยดงพัง+น้องดงฮยอนหล่อมากๆๆๆๆ สายตาดีมากๆๆๆๆ แต่อันตรายต่อหัวใจ ;_;)


ไม่สะดวกเม้นที่นี่ก็เชิญที่แท็ก #ยังไงก็กวังฮยอน นะคะ


ผลงานอื่นๆ ของ KimHolicc

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 naltx (@the-letter) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 11:48
    น้องกวังคะะะะ ใจเย็นค่ะลูก โอ๊ย ใจคนเป็นแม่ ลูกเราก็ใจร้อน แฟนลูกก็ใจร้อน มันแบบ อื้อหือเลยค่ะ 555555555555555
    #4
    0
  2. วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:57

    คือดงฮยอนจะใจร้อนอันนี้เราเข้าใจ แต่ไม่คิดว่าลูกเราก็จะใจร้อนเหมือนกัน กรี๊ดดดดดๆๆๆๆ

    #3
    0
  3. วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:56

    ลี่!


    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    คิมดงฮยอนคนร้ายกาจ! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


    เขียนอีก! เอาอีก! เขียนอีก! เอาอีก! เขียนอีก! เอาอีก! เขียนอีก! เอาอีก! เขียนอีก! เอาอีก!


    แอบอ่านในที่ทำงาน เหนื่อยมากที่ต้องกลั้นยิ้มค่ะ ไม่ไหวแร้ววววววววววววววววววววววววววววววว


    แงงง ช่วยพี่ด้วยยยยยย

    #2
    0
  4. #1 Kk2
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 12:18

    กี๊ดดดดดด คิมดงฮยอน ทำไมเป็นคนร้ายกาจแบบนี้ ฮืออออ เขินนนน คิดถึงมากๆนี่ไม่ดีเลยเนอะ น้องกวังช้ำหมดเลย อรุมม

    #1
    0