Roommate Love ตกหลุมรักนายเจ้าชายรูมเมท - นิยาย Roommate Love ตกหลุมรักนายเจ้าชายรูมเมท : Dek-D.com - Writer
×

    Roommate Love ตกหลุมรักนายเจ้าชายรูมเมท

    โดย Dorashy24

    ใครที่กำลังจิ้นคู่นี้(อย่างเว่อร์)เหมือนกับเรา ลองมาอ่านดูกันนะคะ เป็นเรื่องแรกที่แต่งด้วย ขอบคุณค่า^^

    ผู้เข้าชมรวม

    82

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    82

    ความคิดเห็น


    1

    คนติดตาม


    1
    จำนวนตอน : 4 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  21 ก.ย. 56 / 13:03 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    CHAPTER :1: เซฮุน ผู้กุมความลับ

     

    9:30 am.

    “ เวลาหลับก็น่ารักดีเหมือนกันนะ >_<” ดีโอเดินเข้ามาดูไคที่กำลังนอนหลับอย่างสบายบนโซฟาสีเขียวอ่อน จากนั้นก็เดินไปนั่งโซฟาเดี่ยวตรงข้ามกันและนั่งมองไคอยู่อย่างนั้น “ แบบนี้ใครไม่รักก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว”

    “ ใครคนนั้นที่พูดถึง หมายถึงใครหรอฮะ?

    O_o เซฮุน!

    “ ผมเอาI-Pad มาคืนไคอ่ะ ช่วยฝากให้เค้าที่นะครับ^_^” เซฮุนยื่นถุงผ้าลายโดเรม่อนในมือที่มีI-Pad อยู่ข้างในให้ดีโอ

    “ อ่า~ได้สิ -///-”

    “ ฮ่ะๆๆ พี่หน้าแดงด้วย เอาน่า!ผมไม่บอกใครหรอกว่าพี่น่ะคิดยังไงกับไค ^_^Y

    “ อ่ะ...มันไม่ใช่...” ดีโอกำลังจะปฏิเสธแต่เสียงของไคก็ดังขึ้นก่อน

    “ งืมๆๆ.......” << เสียงของไคที่กำลังละเมอ

    “ เอาเป็นว่า เดี๋ยวฉันจะเอาให้ไคตอนตื่นมาละกัน แล้วทีหลังจะเข้ามา ช่วยเคาะประตูด้วยนะ -///-!

    “ ถ้าเคาะก่อน ผมก็ไม่รู้สิว่าพี่กำลังนั่งชมไคอยู่อ่ะ ฮ่ะๆๆ”

    “ เดี๋ยวเถอะ!” ดีโอลุกขึ้นยืนหมายจะไปตีเจ้าน้องเล็กให้เลิกกวนสักทีสองที แต่ก็ไม่ทัน เพราะเซฮุนวิ่งหนี(ความผิด)ออกไปก่อนซะแล้ว

    .....เรื่องรู้ทันคนอื่นนี่ เก่งจริงๆเลยนะ.....

    ต่อมา

    “ ปวดหัวจัง -_-

    “ ไม่สบายหรอ ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ จะได้ไปซื้อยามาให้” ดีโอรีบเข้าไปดูไคที่นั่งกุมหัวตัวเองอยู่ “ ไหนมาดูซิว่ามีไข้หรือเปล่า”

    ดีโอใช้หลังมือของตัวเองไปแตะหน้าผากของไคอย่างเป็นห่วง ก่อนจะค่อยๆเอามือออก

    “ ไข้ขึ้นเล็กน้อย เดี๋ยวฉันจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้นะ”

    “ ไม่ต้องหรอกพี่..เดี๋ยวก็จะไปอาบน้ำแล้ว” ไคลุกขึ้นยืน ก่อนจะค่อยๆเดินไปที่ห้องอย่างอ่อนแรง ทำให้ดีโอที่มองตามถึงกับเป็นห่วงมากขึ้นกว่าเดิม

    .....ทำไมเป็นอะไร ถึงไม่บอกกันก่อนนะ......

    “ งั้นเดี๋ยวฉันไปขอยาที่ห้องของพี่ซูโฮมาให้นะ” ไม่ทันให้ไคได้ตอบอะไร ดีโอก็รีบเดินออกจากห้องไปหาซูโฮทันที

     

     

     

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก

    “ ว่าไงดีโอ” ซูโฮออกมาเปิดประตูซึ่งพบกับดีโอที่ยืนอยู่หน้าห้อง

    “ พี่มียาลดไข้หรือยาแก้ปวดมั๊ย ผมขอสักสองสามเม็ดสิ พอดีไคไม่สบายอ่ะ”

    “ มีสิๆเดี๋ยวนะ เดี๋ยวจะไปเอามาให้ เข้าไปรอก่อนสิ” ซูโฮเปิดประตูกว้างขึ้นพร้อมกับหลีกทางให้ดีโอเข้าไป

    “ อ่า~ไม่เป็นไรฮะ เดี๋ยวรอตรงนี้ก็ได้”

    “ งั้นรอเดี๋ยวนะ”

    ซูโฮเดินเข้าไปในห้องและไม่ถึงสองนาทีก็ออกมาพร้อมกับถุงยา

    “ แล้วไคกินอะไรหรือยัง”

    “ ยังเลยครับ...เดี๋ยวผมจะทำข้าวต้มให้เขากินเอง”

    “ อ่าๆ งั้นก็รีบๆไปดูไคซะสิ อยู่คนเดียว เกิดเป็นอะไรขึ้นมาอีก เป็นเรื่องแย่เลย”

    “ ขอบคุณครับ” ดีโอรีบวิ่งกลับไปที่ห้องของตัวเองที่อยู่ถัดจากห้องของซูโฮประมาณสี่ห้องด้วยความเป็นกังวลว่าจะเป็นอย่างที่ซูโฮพูด

    แต่....พอมาถึงห้อง กลับพบว่า.....ชานยอลกำลังดูแลไคอยู่อย่างใกล้ชิด....

    “ ชานยอล....”

    “ มาพอดีเลย ไคตัวร้อนมากเลยนะ อาการแบบนี้พาไปโรงพยาบาลดีมั๊ย” ชานยอลลุกขึ้นยืนพลางเอาผ้าห่มคลุมให้ไคที่กำลังนอนหลับอยู่(อีกครั้ง)

    “ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวให้ไคทานข้าวและก็ทานยาไปก่อน พรุ่งนี้ยังไม่หายดี ก็จะพาไปหาหมอ”

    “ เอางั้นเหรอ...ก็ได้ๆ งั้นฉันไปนะ”

    “ เดี๋ยวก่อนสิพี่ชานยอล”

    “ หืมมม??

    “ พี่มาที่ห้องฉับกับไคทำไมหรอ มีอะไรหรือเปล่า”

    “ อ๋อ...ฉันก็แค่จะมาชวนไคไปนั่งดริ๊งค์กันน่ะ แต่พอเห็นว่าไม่สบายก็เลยว่าจะไม่ไปแล้ว” ชานยอลบอก

    “ อืม..”

    “ ไปนะ ^^

    “ อืม..”

    ......ทำไมถึงรู้สึกไม่พอใจชานยอลขึ้นมาง่ายๆอย่างนี้นะ....:(

     

    “ ไค...ไค”

    “ ว่าไงฮะพี่...=__=” ไคปรือตาขึ้นมองคนตรงหน้าที่กำลังเอาผ้าชุบน้ำและบิดหมาดๆมาแปะไว้ที่หน้าผากของเจ้าตัวอยู่

    “ อาบน้ำหรือยัง”

    “ ยังเลยอ่ะ...รู้สึกว่าไม่ค่อยไหวก็เลยยังไม่ได้เข้าไปอาบน้ำน่ะ”

    “ งั้น...กินข้าวก่อนละกันนะ เดี๋ยวเช็ดตัวเอา” ดีโอหยิบถ้วยข้าวต้มบนโต๊ะข้างๆโซฟามาถือไว้ “ ลุกขึ้นนั่งก่อนสิ”

    ไคลุกขึ้นนั่งตามที่ดีโอบอกอย่างว่าง่าย

    “ เดี๋ยวจะป้อนให้นะ”

    “ อืม..”

    ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

    ดีโอซักผ้าขนหนูผืนขนาดกลางๆให้ไค เพื่อให้ไปเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้า ในขณะที่ดีโอก็เข้าไปเก็บกวาดห้องนอนอยู่

    “ มานอนในห้องนี่นะ ไม่ต้องออกไปนอนตรงโซฟาแล้ว”

    “ พี่นอนในห้องไปเถอะ เดี๋ยวผมนอนตรงโซฟาดีกว่า” ว่าแล้วก็เตรียมตัวล้มนอนตรงโซฟาทันที

    “ อย่าดื้อสิ......ตัวเองไม่สบายก็ควรจะเข้าไปนอนในห้องอุ่นๆไม่ใช่ให้มานอนตรงโซฟาข้างนอกเย็นๆตรงนี้” ดีโอทำเสียงดุใส่

    “ งั้นพี่ก็นอนด้วยกันนะ..” ไคเดินเข้ามาในห้องและจัดการปิดประตูห้องนอนทันที

    “ ดะ...เดี๋ยวสิ o//O

    “ ทำไมล่ะ...นอนด้วยกันไม่เห็นเป็นอะไรเลย”

    “ ก็..ฉันยังไม่ได้อาบน้ำน่ะ ไปอาบน้ำก่อนนะ” ดีโอมีท่าทางขัดๆเขินๆ

    “ อ๋อ!..อืมๆ” ไคพยักหน้าก่อนจะเดินตรงไปที่เตียง

    ......พี่ดีโอจะทำตัวน่ารักไปถึงไหนกันเนี่ย ทำอย่างกับว่าเราไม่เคยนอนด้วยกันแหละ^^....

     

    เช้าวันต่อมา

    “ ฮยอง~....” ไคก้มลงกระซิบเบาๆที่ข้างหูของดีโอที่กำลังนอนหลับอย่างสบาย “ อรุณสวัสดิ์นะ ^^

    “ หืมม...O_o<<ดีโอ

    “ อ่ะ!..-////-” <<ไค

    “ จะทำอะไรน่ะ ไค!

    “ เปล่าๆๆ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ...คือ...”

    ......โธ่เว้ย..แล้วจะบอกยังไงดีล่ะเนี่ย....

    “ ช่างมันเถอะ -////- หายไข้แล้วล่ะสิ อาการนี้ งั้นไปอาบน้ำแล้วก็ลงไปข้างล่างเลยนะ” ดีโอรีบเปลี่ยนเรื่อง

    “ โกรธเหรอ?” ไคเขยิบเข้าไปหาดีโอที่นั่งหันหลังให้อยู่ “ คือ..จะบอกว่ายังไงดีล่ะ แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรพี่เลยนะ”

    “ ช่างมันๆ” ดีโอลุกจากเตียงเดินไปเอาผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าห้องน้ำไป

    “ โกรธชัวร์...” ไคพูดพึมพำกับตัวเอง

     

     

    เวลาต่อมา

    “ ว้าวๆๆวันนี้ทุกคนมาพร้อมหน้ากันแฮะ *o*” ชานยอลเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นของบริษัทพร้อมกับขนมในมือ “ มากินขนมกัน พอดีเพิ่งออกไปซื้อกับแพคยอนมา ซื้อมาเผื่อทุกคนเลย”

    “ เยี่ยมเลย ^_^” ลู่หานเดินเข้ามาหยิบขนมที่วางอยู่บนโต๊ะไปกินกับเซฮุน

    “ อ้าว!แล้วดีโอกับไคยังไม่ลงมาหรอกเหรอ” แพคยอนที่เดินเข้ามาทีหลังชานยอลเอ่ยถามเมื่อเห็นว่ายังไม่เห็นเพื่อนสมาชิกอีกสองคน

    “ เดี๋ยวก็คงลงมาล่ะมั๊ง ก็เมื่อคืนไคไม่สบาย ดีโอคงดูแลทั้งคืนแหงๆ ฮุฮุ” ซูโฮ(แอบ)แซวทั้งสอง

    “ อะแฮ่มๆ -////-“ ดีโอเดินเข้ามาในห้องได้จังหวะพอดี

    “ อ่า~เค้าไม่ได้พูดอะไรเลยน๊า”

    “ หรา~” ดีโอเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาสีแดง ก่อนจะหยิบขนมมาแกะกิน “ ใครซื้อมาอ่ะ”

    “ เค้าสองคนเอง” แพคยอนกับชานยอลพูดขึ้นพร้อมกัน “ ซื้อไก่ทอดของโปรดไคมาด้วยนะ มากินสิ”

    ชานยอลเดินเข้าไปโอบไหล่ไคที่เดินเข้ามาในห้องอย่างไร้เรี่ยวแรงก่อนจะพาไปนั่งโซฟาอีกมุมหนึ่งของห้อง

    “ อ่ะ!กินเลยๆ” ชานยอลยื่นจานใส่ไก่ทอดให้ไค

    “ ชานยอล..ไคไม่สบายอยู่ ควรจะหาอะไรอ่อนๆให้เค้าทานนะ” แพคยอนว่า

    “ นั่นน่ะสิ” ซูโฮก็เห็นด้วย

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น