Lucky to be in love with my best friend ไอดอล โปรดูเซอร์ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่่อ

ตอนที่ 3 : BLOCKED MIND = HONGDAE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61

        "อ่ะจริงด้วย "

 

     แทมินนึกอะไรบางอย่างที่สำคัญออก จนเผลออุทานเสียงดังและก็สำลักข้าวที่เคี้ยวอยู่ในปากออกมาตามระเบียบ

 

         "ค-- แค่กๆ "

 

         "น้ำๆๆๆ อยู่ไหน? "

 

     มือข้างหนึ่งป้องปากเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็ควานหาน้ำอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

     จะตายแล้นน เด๋อสำลักข้าว ขอบคุณ

 

     มุนอามองคนตรงหน้าอย่างตกใจ  นั่งกินข้าวอย่างสงบได้ไม่นาน มีเรื่องอีกแล้ว

 

     เธอรีบวิ่งไปที่ครัวแล้วเทน้ำใส่แก้วอย่างลนลานก่อนจะรีบกลับมาหาแทมิน

 

        "อะนี่ๆ!"

 

     แต่ก็นะ อยู่ด้วยกันก็ ตื่นเต้นดี แหะ

 

    รับน้ำจากอีกฝ่ายมาดื่ม สักพักก็กลับมาปกติ...

 

         "คือ... "

 

         "อยากให้ช่วยมาร้องเป็นไกด์เสียงให้หน่อย "

 

         "พอดีมีอยู่เพลงนึงที่คุณ * ร้อง ft. กับผญ. เลยอยากให้ช่วยหน่อย "

 

     วางช้อนส้อมลงบนจาน พร้อมมองอีกฝ่ายด้วบสายตาขอร้อง

 

     มุนอามองตาอ้อนๆของอีกฝ่าย

 

     เธอไม่ค่อยชอบไอ้นักร้องหน้าหล่อนั่นมากหรอก เคยมีปัญหากันตั้งแต่ตอนก่อนเดยันตอนนี้ หมอนั่นเคยจีบเธออยู่หลังเดใหม่ๆ พอเธอปฏิเสธไปก็ชอบหาเรื่องเธอ รวมถึงมาแขวะตอนเธอยุบวงไป นี่ต้องอดทนแค่ใหน ยิ่งพอรู้ว่าหมอนั่นจงใจใช้แทมินแต่งเพลงให้จนอดหลับอดนอน ไม่มีทางที่เธอจะช่วยมัน!

 

     แต่ก็นั่นแหละ คนที่ขอร้องเป็นแทมิน ฉะนั้น อันนี้ไม่นับ คิคิ

 

        "เอาสิ งานนายจะได้เสร็จเร็วขึ้น"

 

     เธอยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า ตอนนี้คำจำกัดความในความคิดคือ วันนี้แทมินโคตรอปป้า...

 

        "โอเคแต้งกิ้ว "

 

        "งั้นรีบกินดีกว่า~ "

 

     จัดการอาหารตรงหน้าจนหมด พร้อมเก็บจานไปวางทิ้งไว้ในอ่างล้างจาน ว่างๆ ค่อยล้างแล้วกันวุ๊

 

         "เสร็จแล้วมาในนี้เน้อ... "

 

     เดินเข้าไปในห้องสตูและปิดประตู ที่หน้าห้องเขียนติดไว้ว่า 'แทแทแลนด์'

 

     เธอมองตามแผ่นหลังของแทมินที่หายเข้าไปใน แทแทแลนด์ เธอค่อยๆระบายยิ้มก่อนจะรีบเก็บโต๊ะแล้วตามเข้าไป

 

     มาดูกันซิ ว่าไอนักร้องกับคู่ของเขาที่บังอาจใช้งานเพื่อนเธอขนาดนี้

 

     จะร้องเทียบคีย์กับเธอได้รึเปล่า

 

     มุนอาคนดี ไม่แกล้งใครนะ จริงจริ้ง

 

        " ... "

 

    แทมินนั่งทำงานเงียบๆ อยู่หน้าคอม รออีกฝ่ายเข้ามา                 

 

         "บีทแบบนี้โอเคไหมนะ เฮ้อ "

 

     ตนกดดันตัวเองเต็มที่ เพราะต้องการจะทำเพลงที่ดีที่สุดออกมา จนเผลอกัดริมฝีปากจนเป็นแผลเล็กๆ มีเลือดออกซิบๆ บริเวณริมฝีปาก

 

    ซึ่งมันก็เป็นข้อเสียเวลากดดันตนเองมานานแล้ว แก้ไม่ได้สักที

 

     มุนอาเดินเข้ามาในห้อง หัวเล็กโยกเล็กน้อยตามจังหวะเพลง เธอนั่งลงข้างๆ เตรียมออกความเห็น

 

     แต่!

 

        "แทมิน! กัดปากตัวเองอีกแล้ว!"

 

     หน้าหวานยู่ลง วันนี้เขาเจ็บตัวไปกี่รอบแล้วเนี่ย

 

     สองมือรีบหยิบเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดที่ปากพร้อมส่งสายตาดุๆ

 

     เดี๋ยวก็เอายาหม่องทาให้แสบตายซะนี่!

 

        "ช่างเหอะหน่า ไม่ต้องสนใจ... "

 

     ตนตอบเสียงนิ่งเรียบ แถมยังไม่หันไปสนใจอีกฝ่ายอีกด้วย

 

    อาการแบบนี้ก็เป็นอาการของคนหัวร้อนกับงาน ซึ่งก็เป็นประจำอยู่แล้ว กดดันตัวเองจนเครียดแบบนี้...

 

        "เฮ้อ มันไม่ใช่หว่ะ... "

 

     นังฟังบีทที่คิดเอาไว้เกือบๆ สิบแบบ แต่ก็ยังไม่พอใจสักที

 

        "ให้ตายสิว้ะ... "

 

        "แทมิน... พี่โอเคป่ะเนี่ย"

 

     ใช่ว่าเธอไม่รู้ หน้าตาเคร่งเครียดปานนี้จะมาบอกให้ไม่ต้องสนใจก็ยากหน่อย

 

        "พี่พักบ้างก็ได้นะ"

 

     บางทีเธอก็รู้ตัวอะนะว่าเธอควรเรียกคนแก่กว่าว่าพี่ เผื่อแทแทอปป้าอารมณ์ดีจะกลับมาไง

 

     เสียบหูฟังเข้ากับคอมก่อนจะเอาไปใส่ให้อีกฝ่าย และเปิดบีทเพลงแนวอิเล็กโทรที่มีกลิ่นอายบัลลาดและ r&b หน่อยๆ ให้อีกฝ่ายฟัง

 

        "ฟังแล้ว รู็้สึกว่ามันแย่ใช่ไหม? "

 

     นอกจากจะคิดมาก กดดันตัวเอง แถมยังชอบคิดลบอีกด้วย นี่แหละ งานถึงออกมาไม่ตรงใจสักที คนเรื่องเยอะคือเราเองนี่แหละ เห้อ

 

         "เอาไงกับชีวิตดีว้ะ... แม่งเอ้ย "

 

     มุนอาหลับตาฟังเสียงเพลงที่ดังออกมาจากหูฟัง เธอว่ามันก็เพราะดีนี่นา แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่ฟังแน่ๆ

 

     หาทางสงบสติอารมณ์คนตรงหน้าก่อน ไม่งี้คอมไม่พังก็ต้องมีคนลงไปนอนที่พื้นหน้าตึกแน่

 

        "ไม่เอาๆอย่าเครียดดิ"

 

     มุนอายกมือไปนวดขมับอีกฝ่ายเบาๆ (-///-)

 

        "เอางี้ ไปเที่ยวหาไอเดียกันไหม? จะได้ไม่เครียด"

 

     เธอยิ้มให้อีกคนเหมือนคุยกับเด็กน้อยๆ

 

        "ถ้าเที่ยวแล้วงานเสร็จไม่ทันเดดไลน์ เธอต้องรับผิดชอบ "

 

     พูดติดตลกด้วยน้ำเสียงดูจริงจัง... อารมณ์เย็นลงแล้วแหละ อยากออกไปข้างนอกเหมือนกัน อยู่นี่นานๆ เหมือนสมองจะระเบิด

 

     ก่อนจะลุกไปล้างหน้าในห้องน้ำ ปลุกสติให้กลับเข้าร่างมา

 

        "มาเลย มาโทษเลย เดี๋ยวชั้นยกเพลงชั้นให้หมอนั่นแทนก็ได้ กำลังขี้เกียจคัมแบ๊คเลย นายจะได้ไม่ต้องเหนื่อย"

 

     มุนอายิ้มจนตาหยีก่อนเดินตามเขาออกไป

 

     อันที่จริงเธอกล้าให้นะ อยากเห็นหมอนั่นร้องเพลงเธอเหมือนกัน เพลงที่ต้องใส่ชุดหนัง ถุงน่องตาข่าย ทาปากแดงน่ะ

 

     อย่าแกล้งแทมินเชียวนะ คริคริ

 

        "แล้วที่จะไปเที่ยว ไปไหน? "

 

     หยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนสีดำสนิทของตนเองขึ้นมาเปิดดูเวลา

 

     17:31 น.

 

         "เย็นขนาดนี้จะไปไหนครับแม่คุณ... "

 

        "อืม... ฮงแด! ไปฮงแดกัน!"

 

     มุนอาทำตาวิ้งๆอ้อนแทมินให้พาเธอไปฮงแด

 

     เธอคิดถึงบรรยากาศ การได้ไปร้องเพลง

 

     เเละ

 

     การที่เธอได้ไปเที่ยวกับเขา

 

     ซึ่ง แน่นอน มันทำให้พวกเธอเป็นข่าวกันไปตอนแรกเลย

 

     แต่ชั่งประไร ตอนนี้อยากกินปิ้งย่างร้านประจำ!

 

        "ฮงแดเหรอ อื้อได้สิ "

 

        "ไม่ได้ไปมาเป็นชาติแล้ว "

 

    นึกถึงภาพร้านปิ้งย่างประจำ ร้านอาหาร ผับ บลาๆ ที่เคยไปเมื่อนานมาแล้ว

 

    และข่าวที่ตนและเธอเป็นด้วยกัน

 

     ช่างหัวมันสิ ตอนนี้อยากไปปลดปล่อยมากอ่ะครับ โฮรว

 

        "ปิ้งย่าง~~ ปิ้งย่าง~~"

 

     ตอนนี้มุนอาก็ลากแทมินมาอยู่ฮงแดเรียบร้อย สานตาสอดส่องหาร้านที่กินบ่อยๆ

 

     ตอนนี้เป็นเวลาเย็น มีดาราไอดอลมาถ่ายนู่นเที่ยวนี่กันเยอะ ดังนั้น ไม่ใส่ละมาส์ก

 

     แทมินเดินดูบรรยากาศข้างทางอย่างเพลิดเพลิน ยังคึกคักไม่เปลี่ยนเลยนะ ฮงแดนี่...

 

     เพราะความคึกคักนี่ จึงทำให้อารมณ์ตนเย็นขึ้น

 

     อื้อ พอออกมาพักแบบนี้ ค่อยสมองแล่นขึ้นหน่อยและก็ทำให้นึกเรื่องสำคัญออกด้วย

 

         "ทำเพลงเพราะรักที่จะทำก็พอ... "

 

      พูดออกมาให้ลอยไปกับอากาศเบาๆ เพื่อเตือนสติตัวเอง ขอยกให้เป็น quote ประจำตัวแห่งปีไปเลย

       

        "โอโฮ คำคมบาดใจ บาย แทมินนน"

 

     มุนอาอดแซวไม่ได้

 

     พ่อหนุ่มแว่นตรงหน้าเธอนี่ เวลายิ้มน่ารักจัง

 

        "นี่ไง ร้านนี้ กินข้าวกัน"

 

      เธอลากเขาเข้าไปในร้านที่กินบ่อยที่สุด

 

        "ออมม่าขา~~ สองที่ค่ะ"

 

     บ่อยจนเรียกเจ้าของร้านเป็นออมม่าไปแล้ว

 

     เสียงของเธอเรียกความสนใจของแฟนคลับในร้าน บางคนก็มองเธอ บางคนก็มองแทมิน

 

     แต่สาวเจ้าก็ไม่ได้สนใจอะไร รีบลากแทมินไปนั่งที่โต๊ะที่ 'ออมม่า' จัดให้

 

     "ออมม่าาาาาาา คิดถึงจังครับบ โฮรวว ขอกอดได้ไหม "

 

      เดินเข้าไปหาออมม่าเจ้าของร้าน ก่อนที่จะถูกแฟนของออมม่าลากกอกมา

 

         'เอ้ยๆ ไอแท อย่าให้มาก..'

 

      อัปป้าทำน้ำเสียงดุ สงสัยจะหึงออมม่า คู่นี้ก็ยังเป็นคู่ที่น่ารักสุดๆ อยู่เหมือนเดิม

 

      ตนยิ้มให้คู่เจ้าของร้าน ก่อนจะมานั่งที่โต๊ะที่สาวเจ้านั่งรออยู่

 

         "เป็นข่าวอีกสักรอบจะเป็นไรไป ฮะๆ "

 

      พูดแซวตัวเองและคนที่นั่งตรงข้าม พร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ ร้าน มองเหล่าแฟนคลับของคุณไอดอลชื่อดังด้วยสายตาปนความไม่สบอารมณ์

 

        "ทำหน้าอะไรของนายน่ะ"

 

     มุนอาขำกับหน้ายู่ๆของเขา

 

     มองแฟนคลับเธอปานจะกินเลือดกินเนื้อขนาดนี้

 

        "จะสั่งอะไรมั้ย ไม่สั่งชั้นสั่งนะ" 

 

     เธอมองเมนูในมือ

 

        "ทำหน้าแบบที่คนหล่อเค้าทำกัน ...อ๋อใช่มโน โทษที "

 

         "สั่งเลยตามสบาย เดี๋ยวมื้อนี้เลี้ยงเอง "

 

      นั่งเท้าคางมองอีกฝ่ายที่เลือกเมนูที่จะสั่งอย่างตั้งใจ ก่อนจะหลุดยิ้มหวานออกมา

 

        "แปลกๆนะวันนี้..."

 

     เธอมองคนตรงหน้าที่นั่งยิ้มหวาน ในขณะที่ต้องควบคุมตัวเองไม่ให้หน้าแดง

 

        "แน่นะ อย่ามาบ่นว่าตังค์หมดแล้วกัน"

 

     เธอรับคำท้า แหม มีพ่อบุญทุ่ม จัดเต็มค่ะ หึๆ...

 

        "อ้าวเหรอ แปลกตรงไหนอ่ะ? "

 

      ยังไม่รู้ตัวว่าเผลอคิดไปไหนแล้ว ชายหนุ่มถามอย่างตรงไปตรงมา ก็ไม่รู้จริงๆ

 

      เมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองนะ

 

         "จริงสิ... ขอไปซื้อของหน่อยนะ แป็ปนึงเดี๋ยวมา "

 

      ไม่รออีกฝ่ายจะห้ามหรืออะไร ตนเดินออกไปจากร้านและไปซื้อของจากร้านใกล้ๆ นี่

 

      นั่งรอเฉยๆ เสียเวลา ซื้อไปเลยน่าจะดีกว่า

 

      ระหว่างเดินกลับ ตนเห็นสาวคนหนึ่งหน้าตาคุ้นๆ เลยเดินเนียนเฉียดเข้าไปใกล้ๆ

 

          'อ่ะ ขอโทษค่ะ ใช่แทมินไหม? '

 

         "ว่าแล้วเชียว ทำไมหน้าคุ้นๆ มินอาแรปเปอร์คนสวยนี่เอง "

 

         'คิดถึงแทอ่ะะ ไม่ได้เจอกันตั้งแต่ตอนไหนแล้วนะ ตั้งแต่นายเลิกเป็นแรปใต้ดินนู่นเนอะ '

 

      ตนและหญิงสาวคนนั้นเดินคุยกันจนมาถึงหน้าร้านอาหารของออมม่า

 

         "ไว้เจอกันนะมินอา "

 

         'จ้าแทแท เจอกันจ้า '

 

      โบกมือลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเข้าไปนั่งในร้าน โต๊ะเดิม และวางถุงกระดาษสำหรับใส่ของที่ไปซื้อมาลง

 

         ".. "

 

     #คนไปคุยกับหญิงอื่นให้เมียหึง2017

    

     มุนอามองไปที่หน้าร้าน เห็นแทคุยกับใครบางคน คิ้วสวยก็ผูกปมไปโดยไม่รู้ตัว หลายคำถามดังขึ้นในใจ

 

     ใครน่ะ?

 

     แฟนเหรอ?

 

     เพื่อน?

 

     ทำไมดูสนิทจัง?

 

     เธอแสดงสีหน้าเป็นกังวลเสียจนออมม่าไม่กล้าทัก เมื่อเห็นเขาเดินมานั่ง เธอก็แสร้งทำเป็นว่ากำลังย่างเนื้ออยู่ ทั้งๆที่ปมที่คิ้วยังไม่ได้แกะออกเลย

        "เป็นไร? "

 

      นั่งมองอีกฝ่ายที่ย่างเนื้อด้วยสีหน้าที่คิ้วขมวดเป็นโบว์ขนาดนั้น พร้อมเอานิ้วจิ้มๆ ไปที่คิ้วที่ยังขมวดเป็นโบว์ของหญิงสาว

 

         "หือ? "

       

        "ฮ้ะ?"

 

     เธอสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่เขาจิ้มที่คิ้ว

 

     เธอขมวดคิ้วเหรอ?

 

        "ปล่าวๆๆ ไม่ได้เป็นไร"

 

     เธอตอบไปพลางพยายามเอาที่คีบที่ทำตกไปขึ้นจากหน้าเตาร้อนๆ

 

        "ร้อนๆๆๆ..."

 

     ปากบ่นไป ก็พยายามใช้เล็บยาวๆจิกเอาขึ้นมา

 

        "เห้อ.. "

 

      ส่ายหน้าเบาๆ แล้วเอามืออีกฝ่ายออกจากบริเวณเตา ก่อนตนเองจะเป็นคนหยิบที่ค่อยๆ ใช้ที่คีบอีกอันนึง เขี่ยที่คีบที่หญิงสาวทำตกขึ้นมาจากเตาเอง

 

         “มือบวมหมดแล้วไหมเนี่ย มา ขอดูหน่อย... "

 

      ดึงมือมุนอาที่พึ่งไปจับเหล็กร้อนๆ มาไว้ตรงหน้า พร้อมใช้สายตาพิจารณาดูอาการ

 

     ...

 

        "..."

 

     ไม่รู้ว่าตอนนี้ หน้าแดงเพราะร้อน ใจสั่นเพราะเจ็บ หรือเป็นทั้งสองอย่างเพราะสายตาและการกระทำของคนตรงหน้ากันแน่

 

     แทมินอ่า...

 

     ทำไมชอบทำให้ใจสั่นอยู่เรื่อยเลย

 

     คนเมื่อกี้นี้ นายทำแบบนี้ด้วยรึเปล่า

 

     ปากสวยยู่ลง เธอนั่งเงียบไป

        "...แปลกๆ นะเราอ่ะ "

 

        "ไหวป่ะ? ไข้ขึ้นไหมเนี่ย? "

 

     (ฉวยโอกาศ)เอามือไปแตะหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ เพื่อวัดไข้ แต่ก็ไม่มี

 

      เป็นอะไรของเค้า?

 

     โอ้ ออมม่าขา...

 

     เขาทัชหนู หนูจะละลายแล้ว!!!

 

     มุนอานิ่งไปกับการกระทำของคนตรงหน้า แซวเพื่อนไว้ก็เยอะ โดนกับตัวละไปไม่ถูกเลย

 

        "ถามว่าเป็นไรไม่ตอบอีก... "

 

         "แปลกจริงๆ ด้วย "

 

      มองหน้าอีกฝ่ายเอือมๆ ไม่เข้าใจเอาซะเลย อะไรของยัยนั่น

 

      ที่บอกผู้หญิงเข้าใจยากนี่ เข้าใจแล้ว เห็นด้วยเลย...

 

      เอาไงกับชีวิตต่อดีเรา?

 

      #พี่แททททท ซื้อบื้อไปอีกกก เค้าเขินแกอ่ะเห็นไหมม อีพี่แททท

0 ความคิดเห็น