Coquettish Lady รัก...นางมารร้าย

ตอนที่ 3 : CHAPTER 3 :: Vanish...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 พ.ย. 51

href="file:///C:\DOCUME~1\KIDS\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" />

href="file:///C:\DOCUME~1\KIDS\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" />

/>

                ปัง!!!

                ประตูถูกเปิดออกอย่างแรงพร้อมกับมนุษย์เพศชายกำลังยืนหอบอยู่หน้าห้อง...มาแล้วสินะ เป้าหมายของฉัน ^^

                อีกประการหนึ่งที่น่าสนใจ เพียงแค่บอกชื่อสถานที่ให้กับคนที่ชอบแล้วรับรองว่าเขาจะไม่อยู่นิ่งแน่!

                นินิ!!!!!”

                เฮโรน...

                แกมาทำอะไรวะ!!”

                เมื่อเสียงฉันเรียกชื่อเฮโรนจบก็เป็นเสียงของไวค์ที่ตะโกนขึ้นมาอย่างอารมณ์เสีย หึ...ละครของฉันกำลังจะเริ่มต้นอีกครั้ง!!

                เฮโรนหันมามองฉันกับไวค์ที่นั่งอยู่บนโซฟาสีดำ วินาทีหนึ่ง...ฉันเห็นแววตาของเขาที่สั่นไหว...

                หึ...พลอดรักกันพอหรือยังหล่ะ

                แล้วแกยุ่งอะไรด้วย

                ตอนนี้เฮโรนกับไวค์กำลังยืนประจันหน้ากันแล้ว พร้อมที่จะออกหมัดใส่หน้าคนข้างหน้าเต็มที่...ถ้าเป็นนางเอกนิยายธรรมดาจะต้องเข้าไปห้ามแล้วสินะ แต่ฉัน...ต้องการจะยุมากกว่า ^^

                เฮโรน...ไวค์...ทั้งคู่น่ะ อย่าใช้กำลังเลยนะ

                นินิอยู่ห่างๆ ไป ขอฉันจัดการไอ้เวรนี่ก่อน!!”

                ไวค์เปลี่ยนไปแล้ว...ทั้งสีหน้าและอารมณ์ คงพร้อมที่จะออกรบแล้ว...และเมื่อเครื่องร้อนเมื่อไร ก็ไม่มีสิ่งใดจะฉุดรั้งพวกเขาได้ จนกว่าจะสาแก่ใจ ^^

                ก็ลองดูเซ่!!”

                อย่านะ!”

                ฉันพูดเพื่อให้เป็นขวัญและกำลังใจในการต่อสู้ครั้งนี้...เอาให้สนุกนะจ๊ะหนุ่มๆ

                ไม่ต้องสนใจหรอก นั่งอยู่ตรงนั้นก่อนนะ

                นินิ...ทำไมคุณต้องหลอกผม...

                ไม่ใช่นะ! เฮโรน...คือฉัน...ฉัน

                เฮโรนถามฉันด้วยน้ำเสียงเย็นชา การบีบน้ำตาพร้อมกับซุกหน้าลงไปกับมือเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับวินาทีนี้แล้ว

                นี่เพื่อนที่คุณบอกหรอ...

                เฮโรน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ...

                เพราะมันใช่มั้ยนินิ!!!”

                ผลั่ก!!!

                เสียงออกหมัดของเฮโรนกระทบกับหน้าของไวค์ ฉันเอามือที่ปิดออกพร้อมกับมองดูเหตุการณ์อย่างตื่นเต้น อย่างนี้สิ ถึงจะเรียกว่าสนุกของจริง ^^

                หยุดนะเฮโรน อย่านะไวค์!!”

                อึก...

                ไม่ทันสิ้นเสียงไวค์ก็สวนหมัดกลับเข้าไปเต็มหน้าท้องเฮโรนทันที เขากุมท้องเล็กน้อย...คงจะจุกไปอีกนาน หมัดไวค์ก็หนักไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะ

                ที่นินิหลอกแก...เพราะเค้าไม่สนใจแกยังไงล่ะ!!”

                ไม่จริง!!”

                ผัวะ!!

                เฮโรนก็ใช่ย่อย...เขาใช้ประโยชน์จากระยะห่างที่ห่างจากไวค์แล้วเตะเข้าที่ลิ้นปี่ หากไวค์หลบไม่ทันมีหวังซี่โครงต้องหักอย่างแน่นอน!!

                พอซักที!!!”

                ฉันตะโกนไปอย่างเต็มแรงแต่ก็ไม่สามารถหยุดการต่อสู้ของบุคคลทั้งสองได้ ไม่มีพนักงานคนใดกล้าที่จะย่างกรายเข้ามาในห้องนี้แม้แต่ปลายเล็บ...ผู้ชายมักขี้ขลาดในสถานการณ์แบบนี้เสมอ และกับผู้ที่มีอำนาจในคลับแห่งนี้ด้วย...

                ตุบ!!

                อุก...ถุย!”

                เฮโรนเริ่มจะมีเลือกออกมาผสมกับน้ำลายที่ถูกพ่นจากปากเมื่อครู่ ฉันยิ้มในใจกับผลงานที่ได้สร้างขึ้น...ช่างเป็นคู่ที่เลือดร้อนกันจริงๆ

                พอได้แล้วฮึก...ฮือ...

                ในที่สุดเสียงฉันก็สามารถหยุดการต่อสู้ของทั้งสองได้ เสียงสะอื้น...อีกหนึ่งปัจจัยในความสมจริง จากเอฟเฟคน้ำตาที่เล็ดลอดออกมาการหาวของฉันเมื่อครู่

                นินิเป็นอะไร!”

                ไวค์วิ่งเข้ามาดูฉันด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา...มุมปากที่เลอะไปด้วยเลือดสีแดงสดของเขา...สมควรแล้วกับการที่นำไปใช้ในทางที่ผิด เขาใช้นิ้วชี้ปาดน้ำตาจากดวงตาฉันออกช้าๆ แต่ก็ไม่สามารถทำให้ฉันหวั่นไหวได้แม้แต่นิดเดียว เก็บความอ่อนโยนของนายไปเถอะ

                เฮโรน!! กลับบ้านไปซะ แล้วเราค่อยเคลียร์กัน

                ไม่!!! พี่ก็รู้ว่าผมเป็นคนยังไง

                กลับไปซะ!!”

                หึ...ผมจะจำไว้ว่าครั้งหนึ่งพี่เคยแย่งผู้หญิงไปจากผม!!!”

                แล้วไงวะ

                แล้วไงงั้นหรอ...

                เออ!!”

                ไวค์...

                ฉันเรียกไวค์เบาๆ เขาหันมาสบตาฉันทีหนึ่งก่อนจะยืนขึ้น

                นินิ เป็นของฉันโว้ย

                ถามเจ้าตัวเค้าดีกว่าสมัครใจรึเปล่า! ว่าไงนินิ...

                เฮ้อ...เจอแบบนี้อีกแล้วซิ ไวค์บีบแขนของฉันเบาๆ ยังไงก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เอาให้ขาดสะบั้น!

                ฉัน...ขอโทษนะเฮโรน

                ชัดรึยัง!!”

หึ...งั้นก็ให้มันรู้กันไปเลยว่า เราขาดกัน!!!!”

                เฮโรน!!”

                ฉันตะโกนเรียกชื่อเฮโรนอีกครั้งก่อนที่เขาจะหันหลังไปทางประตูแล้ววิ่งจากไปพร้อมกับเตะข้าวของในคลับจนเสียหาย...พนักงานถูกผลักล้มลงตามทาง ไวค์นั่งลงข้างๆ ฉันอีกครั้ง ครั้งนี้เขานิ่งเงียบ...เงียบจนฉันไม่ได้ยินกระทั่งลมหายใจ

                นินิ...คุณไม่เป็นไรนะ

                ไวค์...ฉันเสียใจ

                เขาดึงฉันมากอดเอาไว้อย่างแนบแน่นแล้วซบหน้าลงมาที่ไหล่ของฉัน เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งนาทีฉันดันตัวเขาออกพร้อมกับจับไหล่ทั้งสองข้างของเขาเอาไว้สนุกมามากพอแล้ว ถึงเวลาปิดฉากแล้วล่ะ!

                ฟังนะ...ฉันน่ะ ไม่ใช่สิ่งของที่ทั้งนายและเฮโรนจะมาแลกเปลี่ยนกันง่ายๆ

                นินิ…”

                ฉันกับนาย...อาจจะต้องหยุดเพียงเท่านี้

                หมายความว่ายังไง!”

                ฉัน...ไม่เคยรักนายเลยไวค์!!”

                นินิ!!”

                เขาเปลี่ยนมาจับไหล่ฉันอย่างแรงพร้อมกับเขย่ามันไปมา น้ำตาของเขาไหลออกมาทั้งสองข้างช้าๆ...สุดท้ายแล้วก็เผยความอ่อนแอออกมาจนได้สินะ! ไวค์คงรับรู้ได้ถึงสรรพนามที่ฉันใช้กับเขา...มันเปลี่ยนไปแล้ว

                ฉันหวังว่าเหตุการณ์ครั้งนี้นายจะจำไปอีกนาน…”

                ทำไมกัน...ทำไม!! ทำไม!!!!”

                คำพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลุดออกจากปากของเขา...ฉันแกะมือที่เกาะไหล่ของฉันออกก่อนจะลุกขึ้นยืน ไวค์ก้มหน้าและตัวสั่น...ฉันยืนยิ้มอย่างผู้ชนะ ยิ้มแห่งความสุขในค่ำคืนนี้

                ลาก่อนนะไวค์...

                อย่าไปนะ!”

                ไวค์จับข้อมือฉันไว้ก่อนที่ฉันจะเดินไป ฉันหยุดนิ่งอยู่หน้าเขาที่กำลังก้มหน้าอยู่

                ถึงเธอจะไม่รักฉัน...แต่ฉันรักเธอ

                ใบหน้าที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำตา สายตาที่ดูเหมือนหมาน้อยน่าสงสารกำลังจ้องมาที่ฉัน เสี้ยววินาทีที่ฉันรู้สึกเหมือนสงสารเค้า แต่ตอนนี้...มันจบแล้วหล่ะไวค์...

                ฉันรักเธอ...นินิ

                ขอโทษนะ

                ฉันสะบัดมือออกแล้ววิ่งออกไปข้างนอกห้องทันที ไวค์พยายามที่จะวิ่งตามแต่ก็ต้องทรุดตัวลงบนโซฟาเหมือนคนไร้เรี่ยวแรง

                ละครฉากสำคัญได้จบลงอีกแล้ว...

                และมิตรภาพระหว่างพี่น้องก็ได้จบลงแล้วเช่นกัน

...ไวอาก้า...เฮโรอีน...

                ลาก่อนมิตรภาพที่ดีของทั้งสองคน ^^

 

                ฉึกๆๆๆ

                ฉันใช้ปากกาเมจิกสีแดงขีดลงไปตรงชื่อของเฮโรนและไวค์บนกระดาษที่ปักไว้เหนือโต๊ะของฉัน เดือนนี้เหลืออีกแค่คนเดียวเท่านั้น แล้วฉันก็จะได้นอนพักในช่วยปลายเดือน แต่ทว่า...ยังมีงานของยัยกิ๊ฟมาให้ฉันทำอีก จะบั่นทอนเวลาพักผ่อนของฉันไปถึงไหนกัน

                ครืด...ครืด...

                เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นขึ้นหลังจากที่ฉันใส่ซิมลงไปและเปิดเครื่อง โทรศัพท์เครื่องที่สาม...สำหรับติดต่อกับเหล่าพวกคนเลว ส่วนอีกสองเครื่องใช้สำหรับติดต่อกับครอบครัว เพื่อน และ ใช้สำรองเวลาสายซ้อน ในแต่ละวันฉันต้องคอยเปลี่ยนซิมไปมา ลำบากชะมัด...แต่เมื่อแลกกับความสุขที่จะได้รับแล้ว ถือว่าคุ้มค่าอยู่ ^^

                -15 Miss call-

                -You received 1 Message-

                แน่นอนว่าสายที่ไม่ได้รับนั้นทั้งหมดเป็นสายจากนายเลโอ...15สาย คนอย่างเขาจะโทรมาเพียงสิบห้าครั้งหรอ...จะดูถูกฉันไปมั้ง ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ที่แน่ๆ ฉันไม่ใส่ใจเท่าไร ถือว่าเป็นของเล่นที่แตกหัก...แล้วกัน

                ฉันกดดูข้อความที่ได้รับเพียงหนึ่งข้อความ...เป็นข้อความจากเลโออีกเช่นกัน หน้าจอโชว์ตัวอย่างข้อความเล็กน้อย ซึ่งฉันเห็นว่ามันไร้สาระและกำลังจะลบทิ้ง แต่ถ้าไม่ไปสะดุดกับประโยคบางอย่างก่อนล่ะก็...

                นินิ...ผมขอโทษจริงๆ ผมเพิ่งรู้ตัวว่าขาดคุณไปผมจะอยู่ไม่ได้...ผมคงเป็นบ้าถ้าไม่ได้เจอคุณ...ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผู้หญิงที่ผมรักคือใคร...ผมรักคุณนะนินิ...

                จะตายงั้นเหรอ...ทางเลือกที่สิ้นคิดแบบนั้นฉันจะถือว่าไม่เห็นแล้วกัน ข้อความนั้นถูกกดลบทิ้งทันที ฉันหวังว่านายเลโอคงจะคิดทางออกที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง แล้วเลือกที่จะทำมันมากกว่าฆ่าตัวตายนะ...ขอยมทูตจงคุ้มครอง!

                ฉันล้มตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงแล้วหลับไปทันที...อาจจะเป็นผลมาจากฤทธิ์ยาที่ไวค์ใส่ให้ฉันดื่มเมื่อหัวค่ำ...โชคยังดีที่ฉันไม่หลับตอนกำลังเกิดเหตุการณ์สำคัญ งั้นคงหมดสนุกแน่!

 

                เจ๊นินิ!! ตื่น! ตื่น! ตื่น!”

                ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาและเลื่อนผ้านวมผืนใหญ่ออกจากใบหน้าช้าๆ บนเตียงมีเด็กอายุประมาณ 7 ขวบกำลังกระโดดดึ๋งๆ แล้วตะโกนเรียกชื่อฉันอยู่

                เท็นเท็น...น้องฉันเอง =_=

                นี่แน่ะ~ เดี๋ยวนี้ต้องให้เค้าปลุกทุกวันเลย >_<”

                หุบปากไปเลย ลงไปจากเตียงเจ๊ได้แล้ว

                นั่นเจ๊กำลังจะหลับต่ออีกแล้ว ย๊ากกก!!!”

                ไอเด็กบ้า!!!!!”

                เท็นเท็นกระโดดลงมาทับตัวฉันเต็มๆ มันเจ็บก็จริงแต่ฉันก็ไม่สามารถที่จะฆ่าน้องชายตัวเองกับมือได้ ไว้ค่อยไปจ้างคนมาฆ่าแล้วกัน -_-^

                ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวเค้าไปโรงเรียนสาย!”

                รู้แล้วล่ะน่า -_-”

                เนื่องจากบ้านฉันมีเพียงฉันละเท็นเท็นอยู่สองคนเท่านั้นหน้าที่ในการเลี้ยงดูน้องชายสุดที่รักก็ต้องตกอยู่ที่ฉัน...พ่อกับแม่จะกลับมาเฉพาะตอนเย็น และจะออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ทำให้ฉันไม่ได้เจอหน้าท่านมาเป็นเวลานานพอควร

                เสร็จยังค๊าบ~ เค้าไม่อยากไปสายนะ

                รู้แล้วน่า!”

                ฉันตะโกนตอบออกไปจากห้องน้ำ เป็นอย่างนี้แทบทุกวัน...เท็นเท็นจะพยายามตื่นเช้าเพื่อให้ทันเจอหน้าพ่อกับแม่และจะอาบน้ำแต่งตัวเอง เด็กอัจฉริยะจริงๆ

                เจ๊ไม่กินอะไรซักหน่อยหรอ

                เจ๊ยังไม่หิวอ่ะ ไปกันเถอะ!”

                เอางั้นก็ได้ ^O^”

                ฉันขับรถพาเท็นเท็นไปส่งที่โรงเรียนประถมใกล้บ้าน ก่อนจะลงจากรถเท็นเท็นต้องหอมแก้มฉันทีนึงเป็นกิจวัตร ทำตัวเหมือนฉันเป็นแม่ ทั้งๆ ที่ฉันอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น!!

                บ๊ายบายคั้บเจ๊ >3<”

                ตั้งใจเรียนนะเรา เย็นนี้พี่สาวจะมารับนะ ^^”

                เมื่อฉันมั่นใจแล้วว่าเท็นเท็นวิ่งขึ้นอาคารเรียนไปเรียบร้อยฉันก็ออกรถทันที ตรงไปที่โรงเรียนของฉัน... ถ้าเปรียบที่แห่งนี้เป็นขั้วบวกแล้วล่ะก็ สถานที่นั้นคงจะเป็นขั้วลบ...ลบในทุกๆ อย่าง และไม่ควรที่จะให้เด็กอย่างเขารับรู้แม้แต่นิดเดียว...



__________________________________
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

119 ความคิดเห็น

  1. #118 angel lovely (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:47
     สนุกมากกก ไม่ค่อยจะได้อ่านแนวนี้เท่าไร แต่ ยกนิ้วให้จริง ๆ -0-b
    #118
    0
  2. #115 PinkRose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2553 / 15:00
    นางเอกน่ากลัวเสียจริง =O+! 
    #115
    0
  3. #102 VestalVirgin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2552 / 19:40
    นินิท่าทางจะรักน้องชายน่าดู ><
    สมน้ำหน้าไวค์กับเฮโรนนะ ... เป็นพี่น้องกันซะด้วย หึๆ
    #102
    0
  4. #22 nana--n (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2551 / 12:53

    งือๆ เลวร้ายเข้าไส้ ผู้หญิงอะไรวะ เลวได้ใจจริงๆ งืมๆ

    #22
    0