-เจ้าสาวเหมาจ่าย-

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ปั้ง (01)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    26 เม.ย. 60

ตอนที่ 1 ปั้ง

     
มัต...มัตติกา
      เสียงทุ้มเข้มถูกเปล่งจากปากหยัก เจ้าของร่างกำยำในชุดนอนเสื้อกล้ามสีขาวสะอาดตายืนเต็มความสูงอยู่ชิดขอบเตียง บรรยากาศรอบๆ เงียบเชียบเพราะเป็นเวลาเกือบจะเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว ภายในห้องไร้แสงนีออน มันถูกดับลงตั้งแต่ตอนสามทุ่มครึ่ง
      โครงหน้าของชายผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ทุกอย่างภายในห้องนี้ไม่แสดงความรู้สึก และเขายังเป็นเจ้าชีวิตของหญิงสาวซึ่งนอนพริ้มตาอยู่นั่นด้วย
     
มัตติกา เสียงเรียกดังขึ้นอีกทำให้คนที่ตกอยู่ในห้วงนิทราค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้น กะพริบตาถี่ๆ ขับไล่ความง่วง แล้วเสียงของใครคนนั้นก็ค่อยๆ แล่นเข้ามาในโสตประสาท
     
คุณปัณณ์
      มัตติการีบขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงราวกับเห็นผี นึกว่าวันนี้เขาจะไม่กลับเสียอีก หน้านั้นซีดเผือกราวกับทำความผิดไว้
     
ลุกขึ้น ฉันจะนอนกับลูกเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์กล่าวเสียงเรียบ และบอกเป็นนัยอะไรบางอย่างแก่ภรรยาเหมาจ่ายที่ซื้อมาด้วยเงิน
     
ค่ะ
      ถ้อยคำเรียบๆ ที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แท้จริงแล้วมันคือการขับไล่ไปให้พ้นๆ หน้า ผ่านมาแล้วสองปีกับอีกห้าเดือนทุกอย่างยังคงเดิมเสมอ เขาเกลียด เขาชิงชัง แต่ยังมีความเมตตา ร่างบอบบางลุกขึ้นจากเตียงทันทีแล้วถอยห่างออกไปสามก้าวเพื่อเปิดทางให้สามีที่ไม่เคยได้หัวใจ
     
ออกไปซะ รุ่งเช้าค่อยเข้ามา
      มัตติกาพยักหน้าคล้ายเป็นความชินชาไปเสียแล้ว
     
พรุ่งนี้เช้าคุณปัณณ์อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ
      “ของชอบของหนูลักษณ์
      คนฟังยิ้มแป้นถ้อยคำนั้นกลบความเสียใจได้บ้าง เพราะถึงเขาจะชังน้ำหน้าเธอ แต่สำหรับลูกสาวอย่างศศลักษณ์ได้รับทั้งความรักความเมตตามาโดยตลอด ความอบอุ่นไม่เคยขาดหาย ไม่ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวและใครๆ ต่างหลงรักเด็กหญิงวัยสองขวบกว่ากันทั้งนั้น
      ไม่นานมัตติกาต้องหมุนตัวออกจากห้อง หลังเห็นสายตาดำขลับหันมองอย่างไม่พอใจ แต่แอบชำเลืองมองเห็นชายหนุ่มดึงลูกสาวเข้าสู่อ้อมกอดแล้วหัวใจอิ่มเอม
      ปัณณ์รักศศลักษณ์มากเทียบเท่าชีวิต แม้จะเกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ คนที่ซื้อได้ด้วยเงินเป็นแรงกำลังให้ยังหยัดยืนได้ เพราะอย่างน้อยชายหนุ่มก็เป็นคนดี เขาแยกแยะออกว่าสิ่งใดควร สิ่งใดไม่ควร และนี่คือสิ่งที่ล่อเลี้ยงหัวใจให้ไม่หยุดเต้นเรื่อยมา
     
คำขอโทษจากมัตคงไม่มีค่าสำหรับคุณ แต่มัตอยากจะขอโทษที่มัตทำลายศักดิ์ศรีของตัวเอง
     
หลังเดินกลับมาถึงห้องพักที่อยู่ติดกับห้องนอนของปัณณ์ หญิงสาวทิ้งตัวลงบนพื้นแล้วพึมพำบางประโยค ความเสียใจมีมากจนล้นอก รู้ว่าทำให้เขาเกลียดเพราะเธอสิ้นคิด จากความเอ็นดู ตอนนี้จึงกลายเป็นความชังอย่างง่ายดาย
      ยิ่งเธอไปสะกิดต่อมความเกลียดของเขา ยิ่งทำให้ตนเองเปรียบเสมือนขยะที่รอวันโยนทิ้ง...และอีกไม่ถึงสองปีเขาจะโยนเธอออกจากชีวิต

      

เรื่องนี้จะดราม่าอุ่นๆ 
พระเอกใจดี แต่จะค่อนข้างเย็นชา และรักลูกเป็นที่หนึ่ง
       


-เกี้ยวเกล้า-

-เกล้ามาศ-

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #10 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 01:17
    ตามๆๆค่าาา สงสาร มัตติกา
    #10
    0
  2. #8 bPAS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 09:37
    ชอบค่าา เสพติดความหน่วงมาก รอนะคะ
    #8
    0
  3. #6 ณัชพล / supawit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 17:03
    รอๆๆๆ มาต่อเลยไรท์จ้าาา ฮี่ๆๆๆๆ
    #6
    0
  4. #5 พี่น้อย0105 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 16:34
    เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง นะคุณปัณณ์
    #5
    0
  5. #4 KaiKanplu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 16:08
    ใจดีแต่เย็นชา มันต้องมีสาเหตุแน่ๆใช่มั้ยคะ
    #4
    0