นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

...แอบชอบ... [Bang X Zelo]

โดย PearlyGrand

ผมรู้ว่าทุกสิ่งที่ทำไป... มันไร้ประโยชน์ แต่ขอให้ผมได้เห็นเขาทุกวัน... นั้นมันก็ดีแล้ว

ยอดวิวรวม

404

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


404

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ม.ค. 57 / 21:29 น.
นิยาย ...ͺͺ... [Bang X Zelo]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

...แอบชอบ...



ผมรู้ว่าทุกสิ่งที่ทำไป... มันไร้ประโยชน์

แต่ขอให้ผมได้เห็นเขาทุกวัน...

นั้นมันก็ดีแล้ว

 















ThankYou!!!

Minor!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ม.ค. 57 / 21:29


Minor!




 

...แอบชอบ...

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมรู้ว่าทุกสิ่งที่ทำไป... มันไร้ประโยชน์

แต่ขอให้ผมได้เห็นเขาทุกวัน...

นั้นมันก็ดีแล้ว

            “ยงกุกฮยอง~ น้ำฮะ” ผมวิ่งไปร่างสูงที่เดินมาข้างสนามบอลก่อนจะส่งน้ำเย็นและผ้าเช็ดหน้าให้ แต่เจ้าตัวก็ยังคงทำหน้าเรียบนิ่งเช่นเดิม ซึ่งผมชินแล้วล่ะ

            “เฮ้ย! น้องโล่!! ระวังลูกบอล!!” ผมมองแดฮยอนฮยองที่ยื่นอยู่กลางสนามพลางโบกไม้โบกมือมาให้ผม ผมมองหน้าเข้าก่อนจะเปลี่ยนไปมองตามนิ้วเขาและ

            ปัก!

            ...

            ผมลืมตามองเพดานขาวๆก่อนจะพยายามลุกขึ้นแต่ก็ถูกดันไว้ ทำให้ผมต้องหันหน้าไปมองต้นเหตุของมือที่ดันผมลงกับเตียง

            “นอนลงไปเลย ชเว จุนฮง” จงออบกับยองแจ ผมยิ้มบางๆให้ทั้งคู่ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ก่อนจะตามด้วยเสียงของยองแจ

            “หมอนั้นไม่เห็นห่วงนายสักนิด” ยองแจเบ้ปาก ซึ่งทำให้ผมลืมตาขึ้นและยกยิ้มบางๆเท่านั้น ความสดใสในดวงตาหม่องลงจนจงออบต้องสะกิดเพื่อนรักข้างๆ

            “คือว่า...”

            “ฉันหายแล้วล่ะ กลับไปเรียนกันเถอะ~” ผมลุกขึ้นก่อนจะคว้าแขนเพื่อนทั้งสองและตรงไปยังห้องเรียนด้วยรอยยิ้มที่โคตรฝืน

            “เย็นนี้เดี๋ยวฉันเลี้ยงไอศกรีมนะ” ผมกับจงออบร้องเย้ออกมาก่อนจะนั่งลงด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ก่อนที่ผมจะมองลงไปที่สนามบอลอันเงียบเหงา

            กี่ปีแล้วนะที่ผมทำทุกอย่างเพื่อเขาแต่สิ่งที่ได้มากลับเป็นเพียงแค่ลมเบาๆ แม้แต่รอยยิ้มที่มุมปากอย่างที่เขาส่งให้เหล่าแฟนคลับ ผมก็ไม่ได้มัน... หึ! น่าสมเพส ชเว จุนฮง

            ...

            ผมมองนาฬิกาที่บอกเวลาว่าเย็นมากแล้ว แต่ก็ไม่วี่แววว่าร่างสูงที่ผมแอบชอบจะเดินออกมาจากโรงเรียนสักที เฮ้ย~

            “ยงกุกค่ะ~ ฉันว่าเราไปทานมื้อเย็นที่ร้านตรงหัวมุมที่เปิดใหม่ดีไหมค่ะ?” ผมสองสองร่างที่เดินออกมาจากรั้วโรงเรียนด้วยความรู้สึกที่ด้านชา

            ผมชินแล้วล่ะ...

            ผมลุกขึ้นก่อนจะเดินออกมาจากป้านรถเมล์ และตรงบ้านด้วยความรู้สึกเดิมๆ ผมเบื่อมาก มากที่สุด และผมจะเลิกทันสักที

            ผมจะตัดใจกันผู้ชายชื่อ บังยงกุก

            ...

            “น้องเซโล่ครับ~ คบกับพี่นะ” ผมมองเด็กเนิร์ดตัวสูงที่ยิ้มหวานมาให้ผมก่อนจะยกยิ้มตอบและมองหน้ายองแจด้วยสายตาคาโทษ

            ก็นี่มัน คิมฮิมชาน

            แฟนสุดที่รักของยูยองแจ

            “ทำอะไรหน่ะ?!” ผมกระซิบกับยองแจด้วยความสงสัยพลางมองฮิมชานฮยองด้วยรอยยิ้มแปลกๆ แหม~ เปลี่ยนตัวเป็นสามร้อยหกสิบองศาเลยนะฮยอง

            “เอาเถอะน้า~ ฉันไม่หึงหรอกน้า~” ผมหันกลบมามองหน้าฮิมชานฮยองก่อนจะรับดอกกุหลาบที่ส่งมาให้อย่างเลี่ยงไม่ได้ เวรแท้ ชเว จุนฮง!

            “เดี๋ยวเย็นนี้รอฮยองที่สนามบอลนะ เซโล่~” ฮิมชานฮยองโน้มตัวลงมาให้พวกผมได้ยินกันทั้งกลุ่มก่อนจะวิ่งโบกมืออออกไป

            “เอาเถะน้า~ ให้ไอเหงือกเยอะมันรู้สะบ้างว่านายไม่ใช่ของตาย” ผมส่ายหน้าก่อนดูดนมกล่องในมือจนหมด มองดอกกุหลาบสีแดงด้วยความเศร้าใจ

            ...

ผมรู้ว่าสิ่งที่ทำลงไป... เหมือนเป็นการทรมานตัวเอง

แต่เพื่อให้แน่ใจ ผมไม่อยากทำร้ายจิตใจเขา

จนกว่าผมจะมั่นใจ

            ไอเหยิน!! ไอคิมฮิมชาน!!! ทั้งๆที่มันก็คบกับหมูยูยองแจอยู่แล้วมายุ่งกับเซโล่ล่ะ! เฮ้ย~ แล้วผมจะไปสนใจทำไมล่ะ?!

            “แล้วน้องหมูยองของแกล่ะ ฮิม” ผมล่ะ รักไอแดฮยอนเหลือเกิน ถามได้ถูกใจผมมากที่สุด ผมมองไอเพื่อนร่วมห้องด้วยความลุ่นระทึกที่สุด

            “เราเลิกกันแล้วล่ะ หลังจากที่ฉันเบื่อแล้ว ตอนนี้น้องโล่น่ารักน่าฟัดกว่าเยอะ” ผมกำหมัดแน่น มัน มัน... มันน่าต่อยให้ฟันยุบลงไปให้เป็นระเบียบสะจริง!!

            “มึงจะเล่นๆกันน้องเค้าเหรอ?” แปลกจัง?! ทำไมเสียงผมเหมือนพวกฆาตกรโจรจิตขนาดนี้อ่ะครับ ผมกำลังเป็นอะไรไปเนี่ย?

            “ก็ถ้าเข้ากันได้ก็คบต่อ” ชิ!

            ...

            ผมเปลี่ยนจากชุดนักเรียนเป็นชุดกีฬา ก่อนจะเดินบิดกายออกมาจากห้องนักกีฬา และก็แทบจะหาอะไรปาหัวไปเหยินนั้นทันที

            “เราไปกันเถอะ~” ไอฮิมชานโอบเอวเซโล่เดินออกจากโรงเรียน ทำไมนะ ทั้งๆที่เหมือนก่อนจะมานั่งเชียร์อยู่ข้างสนามเสมอ หรือว่าเขาไม่ได้รักผมแล้ว

            “ไอแด! มึงมากับกู” ผมลากจองแดฮยอนที่เอาแต่บ่นมาตลอดทางก่อนจะมองไอสองคนที่หายเข้าในร้านอาหาร

            “มึงหึงน้องเขาเหรอ?” ผมมองไอคนที่นั่งหลบมุมอยู่กับผมก่อนจะตีมันด้วยเมนูในมือ และหันไปสนใจสองร่างที่กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่

            “งั้นมั้ง~” ถึงจะไม่อยากยอมรับแต่ผมรู้สึกหงุดหงิดตั้งที่เจ้าโย่งเริ่มไม่สนใจผม และเริ่มมีข่าวกับไอเหยินนี่แหละ เฮ้อ~

            “ปะมึง~ มันพาเซโล่ไปจากร้านแล้ว” พวกผมลุกขึ้นก่อนจะกระโดดขึ้นรถและมองไอสปอร์ตสีเขียวคันหน้าไม่ให้คาดสายตา

            เซโล่เป็นของผมเท่านั้น!!!

            …

ผมรู้ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก...

เขาก็แค่กลัวเท่านั้นเอง

กลัวการเปลี่ยนแปลง

            ผมก็ไม่เหมือนกันว่าตัวทำอะไรอยู่ ยิ่งเห็นคอนโดสิบชั้นของฮิมชานฮยองยิ่งรู้สึกเสียงข้างหลังแปลกๆ ถึงแม้จะมีพวกยองแจตามมาอีกที แต่ผมก็กลัวอยู่ดีนั้นแหละ~

            “อาบน้ำเลย น้องโล่~” ผมเบิกตากว้างก่อนจะยอมเข้าไปอาบน้ำแต่โดยดี เฮ้ย~ ถ้าทำขนาดนี้แล้วพี่ไม่รู้สึกอะไรจริงๆก็เลิกดีกว่า

            “เซโล่~”

            “จงออบ~ ยองแจ” ผมมองสองคนที่นั่งอยู่บนชักโครกแต่พอจะลุกขึ้นจากอ่างก็ถูกดันกลับลงมาในอ่างเหมือนเดิม

            “คืนนี้นายได้เสียตัวจริงๆแน่ แต่ไม่ใช่กับไอเหยิน” ผมมองยองแจด้วยความสงสัยก่อนจะถูกจงออบจับที่แขนซ้ายและหยิบบวบมาขัดมาถู

            “โอ๊ยๆ! ทำอะไรจงออบ”

            “ยงกุกฮยองตามมา ฮิมชานไม่รอดแน่”

            ...

            โครม!

            ผมที่ถูกพวกจงออบกับยองแจขัดถูอยู่สะดุงขึ้นก่อนจะก้าวออกจากอ่างและคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำออกมาจากห้องน้ำทันที

            “เกิดอะไรขึ้นฮะ?!” ผมแทบจะจับลมจับ ก่อนจะถูกยงกุกฮยองคว้าตัวเอาไว้ ก่อนที่ร่างสูงนั้นจะเหวี่ยงเจ้าของห้องอย่างฮิมชานฮยองออกไปจากห้อง

            “กูยืมห้องนะโว้ย!!!”

            ผมมองคนตรงหน้าก่อนจะถูกผลักลงบนเตียงคิงไซส์ในห้องของฮิมชานฮยอง เวรแล้ว!! ผมไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลยนะ

            “ยงกุกฮยอง!! อย่านะ”

            ...

ผมว่าการยอมตามเสียงหัวใจ...มันดีจะตายไป

ผมมีเขาอยู่ข้างๆตลอดกาล

และตลอดไป

            ผมมองคนที่สลบอยู่ข้างกายด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าหวานนั้นยังคงเลอะน้ำตาแถมริมฝีปากก็บวมเจ่อ ผิวขาวที่ขาวเกินมนุษย์กลับกายเป็นสีแดงและรอยจ้ำๆ

            “อื้อ~ ขอนอนต่อนะจงออบ~” ผมอมยิ้มก่อนจะอุ้มคนขี้เซาขึ้นสองแขน ทำเอาเจ้าตัวลืมตาตื่นและมองหน้าผมด้วยความตกใจ

            “ฮยอง!! ฮยองมะ เฮือก!” เซโล่ซุกหน้าลงกับไหล่ผม พอจะสังเกตเห็นอยู่นะไอหูแดงๆนั้นอ่ะ เขินเหรอ เซโล่~ ผมอมยิ้มกับท่าทางเด็กน้อยก่อนจะก้าวเข้ามาในห้องน้ำและวางเจ้าตัวแสบลงในอ่าง

            “เฮ้ย!!” ผมมองสองแสบที่นอนอยู่ในห้องน้ำด้วยความตกใจปนสงสัยก่อนจะตามด้วยรอยยิ้มแห้งๆของเจ้าคนที่อยู่ในอ่าง นี่มันความว่ายังไง?

            ...

            “คือเรื่องทั้งหมดมันเป็นแผนของผมเอง ฮยองอย่าโกรธเซโล่นะฮะ” ผมมองหน้ายองแจก่อนจะมองอีกสองคนที่ก้มหน้ามองมือตัวเอง และไอฮิมชานที่นั่งอยู่ข้างๆยองแจ กับไอแดฮยอนที่นั่งหลับอยู่ข้างๆผม

            “เซโล่!” ผมส่งเสียงเรียกคนที่เอาแต่ก้ม จนเจ้าตัวสะดุ้งสดตัวก่อนจะเงยหน้าและยิ้มแห้งๆมาให้ผมก่อนจะขยับตัวเล็กน้อย

            “ฮยองรักเซโล่นะ” ผมเห็นคนตัวเล็กหน้าแดงก่อนจะซุกตัวลงกับจงออบที่เขินตามไปด้วย ขณะที่ยองแจก็ยิ้มหวานกับฮิมชานกันอยู่สองคน ส่วนไอเพื่อนผมมันก็... หลับ!!!

            “ผมก็รักฮยองนะฮะ~” ท่าทางแสนน่ารักทเอาผมอยากจะจับอีกฝ่ายโยนลงบนเตียงอีกครั้ง

            เอิ่ม... ผมไม่หื่นหรอกใช่ไหม? ก็เมียผมน่ารักนี่นะ~

            ...

            “ฮิ้ว~”

            “เลิกมองเมียกูได้แล้ว” ผมเดินไปตบหัวนักบอลในทีม ก่อนจะกอดคอคนตัวขาวที่นั่งหน้าแดงอยู่ข้างสนาม พร้อมด้วยยองแจและจงออบ

            “ฮยองอ่ะ”

            “จ๊า~ วันนี้ไปห้องฮยองนะ เซโล่~” กอดหอมแก้มนิ่มของเซโล่ก่อนจะวางหน้าลงที่ไหล่บางๆนั้น เจ้าตัวบิดตัวเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าและกระซิบตอบผม

            “ฮะฮยอง~”

ผมว่าผมคิดไม่ผิดหรอกที่เลือกฟังเสียงหัวใจตัวเอง

ในเมื่อตอนนี้ผมมีความสุขที่สุดเลย

อาจะช้าและทำให้เขาเสียน้ำตาไปบ้าง

แต่ผมก็เอาเขากลับมาเป็นของผมจนได้

 

The End ;}


ผลงานอื่นๆ ของ PearlyGrand

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 20:44
    ฮอลลลล นี่กลับมาอ่านสองรอบแล้ว ชอบมากนะ แบบพี่บังใจร้าย ทำร้ายจิตใจน้องแล้วก็มาปล้ำน้องอ้ะ ฮื่ออออ
    #1
    0