นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [OS] Rainbow & its Sky (MonHope of BTS)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ ไรท์เตอร์เอง คิดถึงกันม้อยยยย~?
อย่างที่เคยบอกว่าช่วงนี้ต้องฟิตเรียน แต่เพราะเรียนหนักไปมั้งเลยได้พล็อตเรื่องนี้มาเฉย 55555555555
จะบอกเลยว่าได้พล็อตตอนเรียนฟิสิกส์เรื่องแสง

เรื่องนี้ไรท์จัดมันอยู่ในหมวด double drabble ในตอนแรก แต่ค้นพบว่ามันยาวเกินไปมากๆ เลยคิดว่ามันควรจะเป็น OS เสียมากกว่า แหะๆๆ
เนื้อหาเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเค้าโครงความเป็นจริงแต่อย่างใด
หากพล็อตซ้ำกับใครต้องขออภัยด้วยค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
หากมีคำผิดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
การใช้คำได้รับการขัดเกลา จากเพื่อนรักของไรท์เตอร์คนเดิม


























Characters







Kim Namjoon





Jung Hoseok





Min Yoongi




__________________________________________________________________

สำหรับอาร์มี่นะคะ เราอาจจะยังไม่เคยรู้จักกันโนะ^^ เพราะไรท์ไม่ค่อยได้เขียนฟิคบังทันเลย งั้นมาแนะนำตัวหน่อยดีกว่า ไรท์ชื่อต้าร์นะคะ เป็นอาร์มี่เหมือนกัน เมนเจโฮป ฝากตัวและขอฝากosเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ ส่วนฝากหัวใจนั้นไรท์คงฝากไม่ได้เพราะไรท์ฝากไว้กับเจโฮปแล้ว ฮิ้ววววววววว //ไร้สาระ!  เอาเป็นว่าอ่านแล้วไรท์ก็อยากเห็นฟีดแบคเนอะ เมนท์ๆติชม/บอกกันหน่อยนะคะ เรื่องหน้าไรท์จะได้เอาไปปรับปรุงได้น้าาาาาา ร้ากกกกกกกกก



ที่มา
quote คำโปรย : http://www.azquotes.com/image-quotes/Quotation-Maya-Angelou-Try-to-be-a-rainbow-in-someone-s-cloud-0-85-37.jpg
ภาพไอคอนฟิค : https://patbean.files.wordpress.com/2013/11/rainbow.jpg

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 เม.ย. 61 / 00:20




คุณรู้จักสายรุ้งมั้ยครับ?
ถ้าพูดถึงสายรุ้งคุณคงนึกถึงสายรุ้งแบบนี้





แล้วคุณรู้จักสายรุ้งทุติยภูมิมั้ยครับ?

สายรุ้งทุติยภูมิคือสายรุ้งที่ตำแหน่งสีจะสลับกับสายรุ้งปฐมภูมิที่รู้จักกันทั่วไป เวลาเกิดก็จะเกิดอยู่เหนือรุ้งปฐมภูมิแต่จะเกิดจางกว่า
ใช่แล้วครับมันคืออันจางๆที่อยู่อันบนนั่นแหละ จางจนแทบมองไม่เห็นเลยใช่มั้ยล่ะ





คนส่วนใหญ่มักจะสังเกตเห็นแต่สายรุ้งอันที่ชัดกว่า ก็คือสายรุ้งปฐมภูมิ ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าสายรุ้งปฐมภูมิกับสายรุ้งทุติยภูมิตามธรรมชาติจะเกิดขึ้นพร้อมกันเสมอ... และเขาคนนั้นก็คงไม่รู้เหมือนกัน...






ผมชื่อจองโฮซอก ผมเป็นคนที่พูดและแสดงออกไม่ค่อยเก่ง ผมมีเพื่อนสนิทชื่อมินยุนกิ เขาเป็นเพื่อนที่สดใสอยู่เสมอ สดใสเหมือนฟ้าหลังฝนที่ถูกคาดประดับด้วยสายรุ้ง... แน่นอน ยุนกิคือสายรุ้งปฐมภูมิ ส่วนผมก็เป็นแค่สายรุ้งทุติยภูมิที่ไม่มีใครเคยเห็น ไม่มีใครรู้จัก แม้กระทั้งท้องฟ้าเองก็อาจจะไม่รู้จักสายรุ้งแบบผมด้วยซ้ำ


เพราะผมชินกับการถูกลืม...ผมจึงไม่คุ้นเคยกับการถูกจำ เพราะคิมนัมจุนเป็นคนความจำดีละมั้งเขาจึงจำผมได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน และหลังจากนั้นเวลายุนกิถูกนัมจุนชวนไปไหนมาไหนยุนกิก็จะลากผมไปด้วยเสมอ

 

ก็เวลาไปกันสองคนมันเขินอ่ะ นายไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ~”

 

ก็ด้วยเหตุผลเดิมๆเหตุผลเดียวก็คือยุนกิเขินนัมจุนนั่นแหละ ยุนกิจึงมักจะชวนผมไปด้วย แต่เวลาผมไปด้วยผมกลับไม่รู้สึกว่าผมได้อยู่กับสองคนนั้นเลยสักครั้ง...เพราะผมมันก็แค่รุ้งจางๆที่ถูกจำแต่ไม่ได้ถูกสนใจ แต่ผมก็เลือกที่จะไม่ปฏิเสธยุนกิเลยสักครั้งเพราะการอยู่กับยุนกิเป็นเพียงทางเดียวสำหรับคนอย่างผมที่จะได้เจอนัมจุน แม้จะเจ็บ...เจ็บมากที่ต้องทนเห็นนัมจุนมีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ทั้งที่ผมกับยุนกิรู้จักนัมจุนพร้อมกัน แต่เขากลับเลือกที่จะมองยุนกิทั้งๆที่ผมก็อยู่ข้างๆ...ผมผิดหวัง
เขาเลือกที่จะเอาใจยุนกิ ทั้งๆที่ผมเองนั้นทำอะไรให้เขาไปตั้งมากมาย แต่เขากลับไม่รู้อะไรเลย...ผมน้อยใจ
เขาเลือกที่จะแบ่งขนมให้ยุนกิทั้งๆที่ขนมนั้นผมเป็นคนเอาไปให้เขา...ผมเสียใจ
เขาเลือกที่จะพูดคุยบอกเล่าเรื่องราวกับยุนกิ แต่กล่าวเพียงคำทักทายสั้นๆกับผมตอนเจอหน้า...ผมมันเป็นส่วนเกิน
เขาเลือกที่จะติดสติ๊กเกอร์รูปหัวใจให้ยุนกิในวันวาเลนไทน์ทั้งๆที่กุหลาบช่อใหญ่บนโต๊ะเขาเป็นของผม...ผมไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย
เขาเลือกที่จะซับน้ำตาให้ยุนกิในขณะที่ผมได้แต่นั่งปลอบตัวเอง...ผมปวดใจ
เขาเลือกที่จะให้หัวใจกับยุนกิ ทั้งๆที่เขาเอาหัวใจของผมไป...ผมมันไม่สำคัญ


กี่ครั้งแล้วที่ผมได้เห็นภาพบาดตาบาดใจเหล่านั้น... 
กี่ครั้งแล้วที่ผมยอมไปกับยุนกิและยอมทำร้ายจิตใจตัวเองเพียงเพื่อจะได้เห็นหน้าของคิมนัมจุน... กี่ครั้งแล้วที่ผมต้องมานั่งน้อยใจเพราะสิ่งที่ผมทำให้เขาถูกมองข้าม... กี่ครั้งแล้วที่ผมต้องกลับมานอนร้องไห้คนเดียวเพราะความรักของผมถูกโยนทิ้ง...


แม้การไปอยู่พร้อมหน้ากับยุนกิและนัมจุนจะยิ่งสร้างแผลลึกในจิตใจของผมมากขึ้นทุกครั้ง...แม้แผลเหล่านั้นจะไม่เคยได้รับการเยียวยาโดยผู้กระทำ แต่การอยู่ตรงนั้นก็ช่วยต่ออายุของผม...จองโฮซอกให้ได้อยู่ในความทรงจำของเขา...คิมนัมจุน ต่อไปได้ และต่อชีวิตในวันแสนเศร้าวันหนึ่งของผมให้ผ่านไปถึงวันรุ่งขึ้นได้
แม้จะเพียงแค่ได้เห็นหน้า...
ได้ทักทาย...
ได้มองเขาอยู่ห่างๆ... ก็ตาม


ผมทำได้เพียงเท่านี้...
เท่านี้ก็ดีพอสำหรับรุ้งทุติยภูมิอย่างผมแล้ว...ที่อย่างน้อยท้องฟ้ายังจำผมได้





"ขอบคุณนะท้องฟ้าของฉัน" เสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นพร้อมน้ำตาอุ่นที่ค่อยๆไหลออกมา ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าท้องฟ้าที่เห็นว่าอยู่ใกล้ตัวนั้น ความจริงแล้วมันช่างแสนไกล ถึงจะพูดดังเท่าไรก็ไม่อาจส่งไปให้รับรู้ได้... ไม่มีทางที่คิมนัมจุนจะได้ยิน...








 

 


________________________________________________________________________________________________________

มาเงียบๆ หน่วงๆ 555555555555 อย่าฆ่าไรท์นะคะทุกคน;-----; ฝากเมนท์กันหน่อยนะค้าาา ไรท์อยากอ่านจริงๆ ได้เมนท์กำลังใจเยอะๆไรท์อาจจะแอบหาเวลามาแต่งฟิคบังทันจากพล็อตที่ดองอยู่ก็ได้น้าาาา สารภาพว่าดองไว้เกือบ 5 เรื่อง แหะๆๆ เอาเป็นว่าติชมกันหน่อยนะคะ จู้บบบบ




ที่มาภาพ

https://media.mnn.com/assets/images/2016/07/Rainbow-Stretching-Hilly-Forest-Mountains.jpg.638x0_q80_crop-smart.jpg

https://media.mnn.com/assets/images/2013/11/Rainbow-Reflection-Sweden-Forest-Lake.jpg.638x0_q80_crop-smart.jpg

https://aos.iacpublishinglabs.com/question/aq/700px-394px/many-colors-rainbow_95ac9f0a06552732-01.jpg?domain=cx.aos.ask.com

ผลงานอื่นๆ ของ Kiratar

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 SaiRung'za (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:05
    แงงงง ทำไมหน่วงงง สงสารน้องงงงง
    #6
    0
  2. #5 Nutt_eighteen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:41
    หน่วงจังเลยค่ะ อยากให้มีต่อจัง บรรยายได้น่าอ่านมากเลย ชอบ
    #5
    0
  3. #4 Thopear (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 00:22
    โอโห เจ็บค่ะ อยากกอดปลอบพี่โฮซอก ไม่เป็นไรนะคะคนดี ;-;
    #4
    0
  4. #3 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 16:07
    ทำไมเศร้าคะ ฮือออ โฮซอกอ่าที่น่าสงสารของชุ้น ทำไมคิมนัมจุนไม่เหลียวมองเลย ใจร้ายมาก สงสารคนสวยอ่ะ TT
    #3
    0
  5. #2 Bøwė-- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 09:37
    โฮพี่โฮปปปปปป เศร้ามากเลยอะฮือ
    #2
    0
  6. #1 MPCKK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 00:01
    เศร้าตั้งแต่เริ่มเลย ฮืออออ โฮซอกอ่า น่าสงสาร ทั้งรัก ทั้งเจ็บ ปลอบเขาทั้งที่เราเจ็บกว่า
    คนดีตลอดเลย;-;
    เราอ่านแล้วลื่นเลยค่ะ อินอีก สู้ๆนะคะ><
    #1
    0