คัดลอกลิงก์เเล้ว

คนเฝ้าห้อง

ถ้าคุณได้เข้าไปอยู่ในห้องพักตามที่ต่างๆ คุณเคยรู้สึกไหมว่ามีใครอยู่ในห้อง และมีใครกำลังมองคุณอยู่ เขาไม่ใช่เพื่อนหรือคนรู้จัก แต่เป็น...

ยอดวิวรวม

677

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


677

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 เม.ย. 59 / 12:29 น.
นิยาย ͧ คนเฝ้าห้อง | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ตอนนี้คุณพักที่ไหน

หอพักหรือเปล่า

ถ้าใช่

ลองหันไปดูรอบๆ สิว่าเป็นห้องเก่าหรือใหม่

ถ้าเก่า ดูก่อนสิว่ามีเพื่อนร่วมห้องไหม

ถ้าไม่ บางที อาจจะมีเพื่อนร่วมห้องโดยไม่รู้ตัว
Ⓒ hk freetheme;}

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 เม.ย. 59 / 12:29


คนเฝ้าห้อง

 

            หากจะพูดถึงหอพัก ทุกคนคงอยากรู้ว่าห้องนั้นเคยมีใครอยู่มาก่อน หรือเคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้ แต่สิ่งที่เราอยากรู้ย่อมไม่มีใครมาบอกกล่าวนอกจากเราเจอเอง

ในช่วงเช้าหลังจากที่ผมได้ทราบว่าตัวเองจะต้องเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ เพื่อเรียนต่อ ผมจึงต้องดำเนินเรื่องต่างๆ รวมไปถึงการจัดการหาห้องพักเอาไว้ เนื่องจากตัวเองเป็นคนต่างจังหวัดจึงยากที่จะต้องเดินทางไปกลับตลอดการเรียน ห้องที่ผมหาล้วนแต่มีราคาที่แตกต่างกัน ซึ่งแน่นอนว่าห้องเหล่านั้นล้วนแต่เป็นห้องเช่าที่สร้างมาหลายปี และห้องเหล่านั้นก็ล้วนแต่เคยมีคนอาศัยมาก่อนหน้านี้แล้ว ช่วงที่ผมกำลังหาห้องผมก็ไปบังเอิญเจอห้องพักในซอยที่คิดว่าใกล้มหาวิทยาลัยที่สุด แต่ทุกห้องกลับเต็ม เหลือไว้เพียงห้องราคาถูกห้องหนึ่ง แต่มันกลับน่าแปลกตรงที่ว่า ราคาห้องพักของชั้นนี้มีราคาแพง แต่ห้องที่ผมกำลังยืนอยู่ตรงหน้านี้กลับมีราคาถูกกว่าปกติ ผมซึ่งคิดว่าคงเป็นเพราะการลดราคาห้องก็เลยตัดสินใจเช่าห้องนั้นทันที

ค่ำคืนแรกที่ผมได้อยู่ ผมไม่พบสิ่งใดเกิดขึ้นภายในห้องนั้นแม้แต่อย่างเดียว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น มันคือคืนที่ผมและเพื่อนๆ ซื้อเบียร์มากินที่ห้องอย่างสนุกสนาน ซึ่งแน่นอนตามประสาวัยรุ่นทั่วไปที่มักจะซื้อของเหล่านี้มากินกันภายในห้องพัก หลังจากที่เมากันได้ที่ ต่างคนก็ต่างล้มนอนกันกระจัดกระจายซึ่งรวมตัวผมด้วย

ไม่นานหลังจากที่พวกเราหลับไปก็เกิดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นปลุกให้พวกเราผมทุกคนต้องลุกขึ้นมามองหาต้นเสียง เสียงที่ร้องไห้กระซิกด้วยความทรมาน เสียงที่เหมือนกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังร้องไห้อยู่ภายในห้องพักห้องนี้ แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็หาไม่เจอถึงต้นเสียง แต่ก็ได้เพียงแต่คิดว่าเสียงนั้นคงดังมาจากห้องข้างๆ หรือใกล้ๆ นี่ แต่ทุกอย่างต้องผิดคาดเมื่อทุกสายตาต้องประจักษ์กับร่างของหญิงสาววัยรุ่นอายุประมาณยี่สิบต้นๆ เส้นผมที่ยาวสลวยดูกระเซิงไปหมดเหมือนกับไม่เคยโดนหวีมาก่อนเลย ดวงตาที่บอบช้ำซึ่งอาจจะเกิดจากการร้องไห้ที่หนักของเธอ รวมไปถึงลำคอที่มีรอยช้ำเป็นเส้นยาวคล้ายกับการโดนรัดมา

สิ่งที่พวกเราได้เห็นมันยากเกินกว่าที่จะเข้าใจได้ เพราะห้องนี้ก่อนที่พวกเราจะเริ่มดื่มเบียร์กันนั้น ผมได้ล็อคห้องแล้วเพื่อเป็นการป้องกันเจ้าของหอพักเข้ามาดุด่าว่ากล่าว แต่ตอนนี้กลับมีร่างของหญิงสาวไม่ทราบชื่อมานั่งร้องไห้อยู่ภายในห้อง และไม่ถึงนาที ร่างนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือไว้แต่เพียงภาพอันน่ากลัวที่คอยติดตากับเสียงร้องไห้กระซิกที่ยังคงได้ยินเหมือนมันคอยกระซิบร้องให้ฟังข้างๆ หอ

หลังจากเห็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่นาที เพื่อนของผมทุกคนต่างลุกขึ้นแล้วเก็บข้าวของตัวเอง และเริ่มสลายหายออกไปจากห้องผมอย่างรวดเร็ว ไวเสียจนไม่เห็นฝุ่นเลย ส่วนผมเองก็ได้แต่มองไปยังจุดนั้นที่มีร่างนั้นอยู่ แต่ก็ต้องหยุดความคิด แล้วจัดการห้องนี้ให้กลับมาสะอาด แม้ใจจริงจะกลัวผู้หญิงคนนั้นมาก แต่ก็ต้องจำใจอยู่เพราะที่นี่คือห้องพักของผม หลังจากนั้นผมก็มักจะได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นตอนช่วงที่ผมกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงก็จะได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังเข้าห้องน้ำ เสียงคนมานั่งอยู่ข้างๆ ผม หรือไม่ก็เสียงตรงจุดที่ผมเห็นร่างนั้นปรากฏตัวต่อสายตา

ด้วยความสงสัยถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก็ต้องเป็นการถามข่าวสารเรื่องนี้จากคนที่อยู่ที่นี่ ผมเริ่มเคาะห้องข้างเคียงว่าพอทราบเรื่องอะไรไหมเกี่ยวกับห้องพักที่ผมอยู่หรือเปล่า แต่ทุกคำตอบจากคนเหล่านั้นก็คือพวกเขาเพิ่งย้ายมาอยู่ก่อนหน้าผมเพียงไม่กี่วันเท่านั้น แถมห้องเขายังราคาปกติเหมือนราคาของชั้นนี้ การสืบค้นของผมยังคงไม่จบสิ้น หากไม่รู้ความจริง ตัวผมเองคงจะต้องนอนอยู่กับผู้หญิงคนนั้นต่อ หรืออีกวิธีที่ผมจะหนีจากสิ่งนี้ได้ก็คือการหาห้องพักใหม่

เย็นวันหนึ่งผมกลับเร็วกว่าปกติ ซึ่งช่วงที่เดินกลับห้องก็ได้บังเอิญเจอกับแม่บ้านทำความสะอาดห้องพัก ซึ่งถือเป็นเรื่องดีสำหรับผม เพราะน้อยครั้งมากที่ผมจะกลับมาแล้วเจอกับแม่บ้านที่นี่

“แม่บ้านครับ” ผมเอ่ยเรียกเมื่อเห็นแม่บ้านตรงหัวมุมของชั้น

“ว่าไงจ๊ะ”

“คือผมมีเรื่องจะถามนิดนึงนะครับ”

“อะไรเหรอ” แม่บ้านทำหน้าสงสัย และผมเองก็คิดว่าควรจะถามออกไป

“คือห้องที่ผมอยู่นะครับ ห้อง 450 นะครับ เคยมีใครตายในห้องนั้นหรือเปล่าครับ” ผมถามออกไป ถามในสิ่งที่ผมคิดว่ามันต้องเป็นความจริงอย่างแน่นอน

“คนตายเหรอ ไปเอาข่าวมาจากไหน”

“ไม่ได้ไปเอาข่าวที่ไหนมาหรอกครับ เพียงแต่...”

“แต่อะไรเหรอ”

“ผมเจอนะครับ”

“เจอแล้วเหรอ”

ดูสีหน้าของแม่บ้านตอนนี้ผมเดาได้เลยว่าแม่บ้านต้องรู้ความจริงอย่างแน่นอน

“ครับ”

“ความจริงน้าเองก็ไม่อยากปิดบังพ่อหนุ่มสักเท่าไหร่หรอกนะ เพียงแต่ห้องนั้นเคยมีผู้หญิงผูกคอตายในห้องนั้น แถมเป็นข่าวดังของหอไปพักหนึ่งด้วย คนที่อยู่หอนี้หลายคนต้องย้ายออกกันไปหมด โดยเฉพาะชั้นที่พ่อหนุ่มอยู่นะย้ายออกไปจนหมดเลย ไม่เหลือเลยสักห้องเดียว”

“แต่ตอนนี้มีคนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ”

“ใช่มันก็ใช่ไง เพราะว่าคนพวกนั้นก็เป็นเหมือนพวกเธอนะ ก็คือมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาเรียนหนังสือกัน แถมต้องมาหาห้องพัก ยิ่งมาเจอหออยู่ใกล้ๆ มหาลัยแบบนี้ มีเหรอที่จะไม่เช่ากัน และถ้าพวกนี้มารู้ข่าวพวกนี้ด้วย ยิ่งไปกันใหญ่ เพราะคงได้หนีกันไปหมดนะ”

“ก็จริงครับ”

“แต่พ่อหนุ่มดวงไม่ดีไปหน่อย เพราะไปเช่าเจอห้องนั้นเข้านะ”

“ไม่ดีอย่างแรงเลยครับ” ผมแอบขำตัวเอง

“แล้วนี่พ่อหนุ่มจะย้ายออกไหมเนี่ย น้าไม่น่าบอกเลย” แม่บ้านทำหน้ารู้สึกผิด เพราะเหมือนกับตัวเองทำให้รายได้ของหอพักต้องหายไป

“ยังหรอกครับ คงจะต้องหาห้องใหม่ก่อน เพราะตอนนี้ผมเองก็พออยู่ได้”

“ถ้าไงน้าก็ขอให้พ่อหนุ่มโชคดีแล้วกันนะ”

แม่บ้านเดินจากไปแล้ว เหลือแต่ผมที่ทำหน้าไม่ถูกกับความจริงที่ได้ฟัง แต่ก็ต้องยอมรับ เพราะมันเกิดขึ้นไปแล้ว

ผมกลับเข้าห้องพักแล้วทำทุกสิ่งตามปกติที่เคยทำอยู่ตลอด แต่วันนี้ผมนึกอะไรแปลกๆ ออก จากคำบอกของเพื่อนว่า ถ้าไม่อยากให้ผีหลอก ให้นอนแก้ผ้า ผมก็เลยจัดการตามคำพูดนั้นว่ามันจริงหรือเปล่า หลังจากอาบน้ำเสร็จ และผมก็กลับมาที่เตียง โดยที่ร่างของผมนั้นมีเพียงผ้าเช็ดตัวเท่านั้น หลังจากเช็ดตัวจนแห้งก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องนอน ผมถอดถ้าออกแล้วโยนไปยังเก้าอี้ใกล้ๆ แล้วล้มตัวนอนร่างเปลือยเปล่า ซึ่งมันเหมือนเป็นเรื่องตลกสำหรับผม แต่มันกลับช่วยได้จริงๆ เพราะตลอดคืนผมไม่ได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ เลย เมื่อคืนแรกผ่านไป คืนสองและคืนต่อๆ มา ผมก็ไม่ได้ยินเสียงนั้นอีกเลย จนกระทั่งวันนั้นผมเริ่มความคิดเรื่องที่จะย้ายออกไป ก็เริ่มโทรปรึกษาเพื่อนเพื่อหาห้องพักใหม่ หลังจากคุยเสร็จผมก็กลับไปนอนตามปกติเนื่องจากเวลาในตอนนี้ดึกมากแล้ว และวันนี้ผมเองใส่เสื้อผ้านอนเหมือนปกติที่ผ่านมา มันเลยทำให้ผมได้เจออีกครั้ง แต่ครั้งนี้พิเศษตรงที่ร่างของผู้หญิงคนนั้นมานั่งร้องไห้อยู่ข้างๆ ผม ราวกับว่าผมจะจากเธอไป เหมือนกับว่าต่อไปนี้เธอจะไม่มีเพื่อนอยู่ด้วยอีก

การย้ายห้องเป็นไปตามคาดของผม ทางหอไม่ได้ว่าอะไรเพียงแต่หักค่ามัดจำและเงินล่วงหน้าไปตามความจริงที่ผมควรจะเสีย ผมมาอยู่ห้องใหม่ โดยที่ห้องนี้เป็นหอพักที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ และไม่เคยมีคนมาอยู่ก่อน มันเลยทำให้ผมรู้สึกสบาย ไม่ต้องเจอเรื่องแปลกๆ ตลอดคืน เหมือนกับที่ผมเจอมันเป็นประจำตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

 

แล้วคุณล่ะ ตอนนี้พักอยู่ในห้องพักแบบไหนเหรอ ห้องใหม่ หรือ ห้องเก่า ถ้าห้องใหม่คุณอาจจะโชคดีไป แต่ถ้าเป็นห้องเก่าที่เคยมีคนอยู่มาก่อน ต้องระวังกันหน่อย เพราะบางทีคุณอาจเจออะไรแบบผมก็เป็นได้ครับ

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ ไอรัก / ซาคุ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 ดารารัตน์ เพชรขาว
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 14:46
    น่ากลัววว
    #5
    0
  2. #4 ดารารัตน์ เพชรขาว
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 14:46
    น่ากลัววว
    #4
    0
  3. วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 15:47
    โหย น่าเสียดายนิดนึงนะเนี่ย ห้องดีๆ ราคาถูก แต่ติดอยู่ที่ว่ามี... สุกี้ยากี้ อยู่ในห้อง
    #3
    0
  4. #2 ณัฐพล
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2553 / 22:38
    ถ้าเจอจริงๆ คงหลอนน่าดูเลย
    #2
    0
  5. วันที่ 15 กรกฎาคม 2553 / 21:18
    อ่านตอนกลางคืน
    ขนลุก...........
    #1
    0