วิหคหัวใจมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 206,876 Views

  • 1,590 Comments

  • 6,835 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    56,404

    Overall
    206,876

ตอนที่ 29 : ตอน มนตราคทาศักดิ์สิทธิ์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1669 ครั้ง
    22 พ.ค. 62

ดวงจิตของหยางเหม่ยหลินมองเห็นเปลวเพลิงสีฟ้าเป็นรูปวิหคตัวน้อยกำลังพยายามบินเข้ามาหานาง

‘เหม่ยหลินตั้งสติแล้วเร้นกาย เหม่ยหลินฟังข้า ถ้าหากเจ้ายังจมอยู่กับภาพมายา หยางชุนจะตาย!’

หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย หยางเหม่ยหลินนั่งอยู่ในความมืดมิดทั้งรู้สึกร้อนและอ่อนล้า นางหันไปมองวิหคสีฟ้าที่ใกล้เข้ามา

“เยว่เฟย...”

วิหคตัวน้อยดีใจอย่างถึงที่สุดเมื่อได้ยินเสียงนางเรียกชื่อของมัน มันพยายามที่จะบินเข้ามาหานาง หยางเหม่นหลินเบิกตากว้างเมื่อรับรู้ถึงสติที่กลับมา

“เยว่เฟย ช่วยข้าด้วยเกิดอะไรขึ้นกับข้า ข้าร้อนเหลือเกินเปลวไฟสีดำนี่มันอะไรกัน”

เปลวไฟสีดำยังคงแผดเผาเสื้อผ้าของนางแต่มิได้ทำให้มันไหม้ในคราวเดียวกลับทำให้นางร้อนลุ่มราวกับตกนรก

‘เหม่ยหลิน นี่คือภาพมายามันไม่ใช่ความจริง เจ้ากำลังถูกนางสะกดด้วยภาพมายา’

“นาง...นางเป็นผู้ใด”

‘ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระก่อเกิดหรืออีกนัยหนึ่งที่ผู้คนเรียกขานกันว่าตัวตนมายา นางคือผู้สรรค์สร้าง สร้างทุกอย่างได้แม้กระทั่งภาพมายา’

“ข้าร้อนเหลือเกินเยว่เฟย เปลวไฟสีดำนี่กำลังแผดเผาข้า”

‘ไม่เหม่ยหลิน มันคือภาพมายาเจ้าจะไม่ร้อนจงดูที่นิ้วของเจ้าสิ ว่าเจ้ามีสิ่งใดอยู่’

หยางเหม่ยหลินก้มลงมองนิ้วมือของตนเอง วงแหวนสีฟ้าเล็กๆราวกับคลื่นน้ำมีชีวิตกำลังหมุนวนอยู่บนนิ้วของนาง

“วารีพิสุทธิ์สวรรค์...”

‘ใช่แล้ว พลังของวารีพิสุทธิ์สวรรค์แม้เพียงหนึ่งหยดมีพลังอำนาจในการรักษา’

หยางเหม่ยหลินนิ่งงันไปเล็กน้อยราวกับนางกำลังได้ยินเสียงกระซิบของใครบางคนเป็นเสียงของชายหนุ่มที่คุ้นหู แต่นึกเท่าไรก็ยังนึกไม่ออกว่านางเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ใดมาก่อน

‘ตื่นเสียทีหยางเหม่ยหลิน ก่อนที่ข้าจะทนไม่ไหว’

เมื่อเห็นนางนิ่งไปอีกครั้งเยว่เฟยก็ร้อนใจยิ่งนักวิหคตัวน้อยจึงกล่าวเตือนนางอีกครั้ง

‘หากใช้มากไปกับผู้อื่นมันจะคือโทษแต่มันใช้ได้ผลดีที่สุดกับกับผู้ครอบครอง เจ้าไม่มีทางร้อนลุ่มด้วยเปลวไฟทมิฬนั่น ใช้วารีพิสุทธิ์สวรรค์ดับเปลวเพลิงนั่นซะ’

หยางเหม่ยหลินกลับมาตั้งสติอีกครั้ง นางมองเห็นสายน้ำวารีพิสุทธิ์สวรรค์จากนิ้วมือของนางพวยพุ่งออกมาเป็นสายน้ำหลายสายพันรอบมือและลำแขน แต่สายน้ำวารีพิสุทธิ์สวรรค์ยังไม่หยุดเท่านั้นสายน้ำนั้นเลื้อยพันรอบกายของนางจนสามารถดับเปลวเพลิงทมิฬที่เผาไหม้ร่างของนางจนมอดดับ

‘ดีมากเหม่ยหลิน ทีนี้เจ้าต้องออกจากภาพมายานี่ซะ หยางชุนกำลังจะตาย พลังของพวกเรายังตื่นขึ้นไม่เต็มที่ ยังมิอาจสู้พลังของผู้ใช้อักขระก่อเกิดที่แข็งแกร่งในตอนนี้ได้’

“หยางชุน!”

‘เหมยหลิน หยางชุนกำลังจะตาย’

หยางเหม่ยหลินรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาทันที นางเข้าถึงความรู้สึกของหยางชุนในขณะนี้น้ำตาก็พาลจะไหลขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“จะไม่มีผู้ใดทำร้ายวิหคของข้าได้ เร้นกาย!”

ความรู้สึกอยากช่วยเหลือรวมถึงความรักและความเจ็บปวดที่ส่งผ่านความรู้สึกของนางทำให้เลือดในกายของหญิงสาวฉีดพล่านราวกับได้รับขุมพลังอันยิ่งใหญ่ผลักดันตัวตนของนางให้หลุดพ้นจากภาพมายาจนเกิดแสงสว่างสีทองวาบขึ้นมา

หญิงสาวลอยตัวอยู่กลางอากาศราวกับทุกอย่างหยุดนิ่งลงหยางเหม่ยหลินกวาดสายตามองพื้นที่โดยรอบ นางเห็นสตรีผู้หนึ่งแต่งกายด้วยชุดสีดำร่างกายของนางมีเปลวเพลิงสีดำล้อมรอบกำลังยืนนิ่งงันใบหน้าของสตรีนางนั้นหันมองคทาศักดิ์สิทธิ์ด้วยความตกใจ อีกด้านหนึ่งเป็นของบุรุษและสตรีนางหนึ่งพวกเขากำลัง...จูบกัน 

ข้างกายของหญิงสาวมีดวงไฟสีฟ้าประหลาดหยุดนิ่งอยู่เช่นกัน หยางเหม่ยหลินมองทุกอย่างราวกับเวลาหยุดนิ่ง ทุกอย่างไม่มีการขยับเคลื่อนไหว

‘เยว่เฟย...’

ทันทีที่นางเรียกร่างของวิหคตัวน้อยเยว่เฟยก็พุ่งออกมาจากหน้าอกของนางเป็นวิหคตัวน้อยเกาะอยู่บนบ่า

“นี่มันคืออะไรกันราวกับเวลากำลังหยุดนิ่ง เป็นเพราะอัญมณีล่องหนหรือ? ที่สำคัญตอนนี้ข้ากำลังลอยอยู่ใช่หรือไม่”

หญิงสาวลองขยับกายเคลื่อนไหวพบว่านางสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างอิสระ

“ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าอัญมณีล่องหนสามารถหยุดเวลาได้ อัญมณีในตำนานทำได้เพียงแค่เร้นกายและลบตัวตนของเจ้าเท่านั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่มีผู้ใดล่วงรู้ตัวตนของเจ้านอกจากข้า”

“แล้วเหตุใดห้วงเวลาจึงหยุดนิ่งเล่า สตรีนางนั้น...นางช่างแต่งกายคล้ายคลึงกับข้ายิ่งนัก”

“นั่นคือตัวเจ้าไม่ผิดแน่เหม่ยหลิน”

“แล้วข้าที่ยืนอยู่ตรงนี้เล่าคือผู้ใดเยว่เฟย”

“ตัวเจ้าที่อยู่ตรงนี้เหมือนเป็นเพียงดวงจิตที่แยกออกมา”

“หมายความว่าข้าคือดวงวิญญาณหรือ ข้าตายแล้วหรือ?”

“ไม่...ถ้าหากเจ้าตายข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร ข้าก็ต้องตายตามเจ้าไปแล้วมิใช่หรือ”

“ข้าไม่เข้าใจเยว่เฟย”

“ข้าเองก็เช่นกัน แต่ตัวตนของเจ้าที่ข้าสัมผัสได้ในตอนนี้มิใช่ดวงวิญญาณแน่”

หยางเหม่ยหลินกวาดสายตาไปโดยรอบ นางเห็นหยางชุนนอนอยู่ตรงพื้นกำแพง มันพยายามที่จะลุกขึ้นยืน ดูเหมือนหยางชุนจะไม่ได้รับผลแห่งห้วงมิติเวลาที่หยุดนิ่ง อาจจะเป็นเพราะตัวมันเป็นเป็นสัตว์เทพในพันธะสัญญาของนางก็ได้เพราะเยว่เฟยเองก็ไม่ได้รับผลกระทบของห้วงเวลาที่หยุดนิ่งเช่นกัน

“หยางชุน!”

หญิงสาวไม่รอช้านางถลาตัวเข้าไปหาวิหคหยางชุนก่อนจะใช้วารีพิสุทธิ์สวรรค์รักษาหยางชุนในทันที นางอุ้มวิหคน้อยที่กลับคืนสู่สภาพวิหคตัวน้อยสีขาวไว้ในอ้อมแขน ให้วารีพิสุทธิ์สวรรค์ทำการเยียวยา เพียงไม่นานหยางชุนก็กลับมาบินได้ตามปกติอีกครั้ง

“เกิดอันใดขึ้นอย่างชุน”

“ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ข้าถูกคุมขังด้วยเปลวเพลิงทมิฬ เสียงสุดท้ายที่ข้าได้ยินคือสตรีนางนั้นกล่าวว่าเกิดอันใดขึ้นกับคทาศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นทุกอย่างก็หยุดนิ่งลงราวกับมีผู้หยุดเวลาไว้ รวมถึงตัวเจ้าด้วยที่อยู่ตรงนั้นด้วย แล้วเหตุใดเจ้าจึงได้มาอยู่ตรงนี้”

ทั้งหมดหันไปมองอีกด้านพร้อมๆกันทันที หยางเหม่ยหลินลอยตัวเข้าไปใกล้ๆกับกลุ่มคนตรงหน้า

“เอ๊ะ! แม้แต่ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินก็หยุดนิ่งไปด้วยหรือนี่”

นางมองใบหน้าของตนเองจากมุมสูง เห็นเพียงดวงตาอันว่างเปล่าของตัวเองก็พลันขมวดคิ้วแน่น ชายหนุ่มคนนี้กำลังกำลังจูบนางอยู่

“เจ้าบุรุษเฮงซวย เจ้าแอบฉวยโอกาสกับข้าอีกแล้วอย่างงั้นหรือ”

หญิงสาวทำท่าจะทุบตีชายหนุ่มตรงหน้า แม้ใบหน้าของเขาจะเสน่ห์หน้าหลงใหลกระทั่งยามหยุดนิ่งก็ตาม แต่ฉวยโอกาสกับนางเช่นนี้มันก็ไม่น่ารักเอาซะเลย เจ้าบุรุษเฮงซวย

“เดี๋ยวก่อนสตรีอัปลักษณ์...เป็นเจ้าที่ฉวยโอกาสกับบุรุษผู้นี้ เจ้าพยายามปลุกปล้ำชายผู้นี้ด้วยซ้ำไป”

“ว่าไงนะ?”

“ข้าเองก็ไม่คิดว่าโรคของเจ้าจะกำเริบได้แม้กระทั่งยามไร้สติ”

“โรคอันใดของเจ้าหยางชุน”

“โรคเห็นคนหล่อมิได้”

หยางชุนเอียงคอมองอย่างน่ารัก แววตาของมันใสซื่อ มันเชื่อจริงๆว่าหนางเหม่ยหลินเป็นโรคนี้เข้าแล้วจริงๆ แม้จะยังไม่เข้าใจว่ามันเป็นโรคชนิดใดแต่มันมักจะเห็นนางพูดจาเช่นนี้เสมอยามพบเจอบุรุษที่ถูกใจนาง หยางเหม่ยหลินมองแววตาใสซื่อของมันแล้วถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว

หญิงสาวมองภาพตรงหน้าอีกครั้ง มือของนางแตะเบาๆตรงดวงไฟสีฟ้าที่อยู่ข้างกาย ทันทีที่นางแตะลงไป ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินก็กลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง

“อะ...ท่านเคลื่อนไหวแล้ว”

ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินมองนางอย่างงุนงงสลับกับสตรีอีกนางที่อยู่ในอ้อมแขนของผู้ใช้อักขระวิญญาณก่อนจะประเมินสถานการณ์ตรงหน้า

‘สตรีมนุษย์ เจ้าสามารถใช้พลังมนตราแห่งคทาศักดิ์สิทธิ์ในการหยุดห้วงเวลาได้ด้วยหรือ’

“คทาศักดิ์สิทธิ์อันใดกัน ข้ายังไม่ได้แตะต้องมันเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่ข้าเร้นกายออกมาจากภาพมายาเท่านั้นแล้วก็มาหยุดยืนอยู่ตรงนี้ ข้าคิดว่าเป็นผลมาจากอัญมณีล่องหนเสียอีก”

‘อัญมณีล่องหนไม่ได้มีพลังในการหยุดนิ่งห้วงเวลา สิ่งที่ใช้หยุดนิ่งห้วงเวลาได้คือสิ่งนั้นต่างหาก แต่ไม่มีผู้ใดสามารถใช้พลังของมันได้มานานแล้ว เจ้าทำอันใดกับคทาหรือ’

“ข้าไม่รู้จริงๆ แต่ว่า...นอกจากหยุดเวลาแล้วมันทำอย่างอื่นได้อีกหรือไม่”

‘คทาศักดิ์สิทธิ์นอกจากหยุดเวลาได้แล้วมันยังสามารถย้อนเวลากลับไปได้ด้วย เพราะเหตุนี้ผู้ใช้อักขระก่อเกิดจึงต้องการใช้มันเพื่อย้อนเวลากลับไปยังยุคที่เผ่าพันธ์ของพวกนางยังไม่หายสาปสูญ’

“เหตุใดนางจึงไม่ใช้มันเล่า นางรออันใดอยู่”

‘นางหาได้รออันใดไม่ แต่นางไม่รู้วิธีหยิบยืมมนตราแห่งคทาศักดิ์สิทธิ์ต่างหาก นางจึงได้เฝ้าเก็บรักษาอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้มานับแสนปี แล้วเจ้าทำได้อย่างไร’

“ข้าก็บอกแล้วอย่างไรว่าข้าไม่รู้ ข้าไม่ได้ทำอันใดกับมันเลยจริงๆ”

‘ตัวตนของเจ้าเร้นกายอยู่ มิคาดคิดว่าเจ้าจะสามารถดึงอีกหนึ่งความสามารถของอัญมณีล่องหนออกมาใช้ได้ เจ้าลองแตะตรงร่างของเจ้าที่หยุดนิ่งดูสิ’

หยางเหม่ยหลินทำตามอย่างว่าง่าย ทันทีที่นางแตะมือออกไปร่างกายของนางก็ค่อยๆหายไป หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยหันมองดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินอย่างตกใจ

“ร่างของข้าหายไปแล้ว”

‘นี่คืออีกหนึ่งความสามารถของอัญมณีล่องหน นอกจากเจ้าจะเร้นกายได้แล้ว เจ้ายังสามารถแยกดวงจิตออกมาแล้วลบมันได้ด้วยตนเอง’

“แยกดวงจิตอันใดกัน แยกข้าออกมาอีกร่างหนึ่งได้เช่นนั้นหรือ ข้าคิดว่าเป็นผลพ่วงมาจากภาพมายาเสียอีก”

‘ข้าเองก็ไม่รู้วิธีใช้งานมีแต่ผู้ที่ครอบครองเท่านั้นที่จะล่วงรู้ ของสิ่งนี้ช่างเข้ากันได้ดีกับคทาศักดิ์สิทธิ์เสียจริง’

หยางเหม่ยหลินลอยตัวเข้าไปใกล้ๆกับคทาสีทองที่ด้านบนหัวคทามีลูกแก้วสีแดงถูกห่อหุ้มด้วยปีกวิหคสีทอง นางลองจับที่ด้ามคทาดูปรากฏว่ามันเปล่งแสงสีทองสว่างจ้าทั้งห้องอีกครั้ง

“มันตื่นขึ้นเพราะผลึกปราณสวรรค์หรือ?”

ผลึกปราณสวรรค์ที่เป็นจี้สีแดงห้อยคอของนางอยู่ส่งกระแสพลังปราณมากมายไหลเข้าสู่ตัวคทาศักดิ์สิทธิ์เนิ่นนานก่อนจะดับแสงลงเปลี่ยนลูกแก้วบนยอดคทาเป็นสีเขียวมรกต

“มันเปลี่ยนสีแล้ว”

หยางชุนและเยว่เฟยที่เกาะอยู่บนบ่าของหยางเหม่ยหลินมองอย่างสนใจเช่นกัน

‘คทากลับเป็นสีเขียวมรกตเหมือนเดิมแล้ว’

“เหมือนเดิม?”

‘คทาศักดิ์สิทธิ์ถูกกระตุ้นด้วยผลึกปราณสวรรค์มันจึงได้เปลี่ยนเป็นสีแดง ตอนนี้มันคงได้รับพลังปราณเติมเต็มแล้วจึงกลับคืนสู่สภาพเดิม’

หยางเหม่ยหลินก้มลงมองจี้ที่ห้อยคอของนางเห็นว่ามันเปลี่ยนเป็นสีชมพูเหมือนเดิมแล้วเช่นกัน นางหยิบยกคทาศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา ด้ามของมันสามารถจับได้อย่างเหมาะเจาะมีน้ำหนักที่พอดีมือ

“ถ้ามันเล็กลงสักนิดก็คงจะดี แบบนี้พกพาลำบาก เอ๊ะ..”

คทาศักดิ์สิทธิ์ในมือราวกับล่วงรู้ความคิดของนาง มันหดตัวเล็กลงมีขนาดเท่าปิ่นปักผมอันเล็กๆอยู่กลางฝ่ามือ แต่ในขณะเดียวกันร่างกายของหยางเหม่ยหลินก็รู้สึกเหมือนสูญเสียพลังหนึ่งส่วนไปเล็กน้อย ทั้งหยางชุน เยว่เฟยและดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินมองอย่างตกตะลึง

‘มันตอบสนองความคิดของเจ้า!’

“แต่มันสูบเอาพลังปราณในร่างกายของข้าออกไปด้วย”

หยางเหม่ยหลินใช้วารีพิสุทธิ์สวรรค์หมุนวนโคจรพลังในการฟื้นฟูรักษาให้กลับมายืนได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง

“แล้วถ้าข้าจะย้อนเวลาเล่า?”

‘ข้าเจ้าทำเพียงแค่หดตัวคทาศักดิ์สิทธิ์ให้เล็กลงยังรู้สึกได้ว่าสูญเสียพลังปราณ ถ้าหากย้อนเจ้าย้อนเวลาเกรงว่าร่างกายของเจ้าจะบาดเจ็บเอาได้’

“แต่ข้าไม่รู้ว่าห้วงเวลานี้จะหยุดนิ่งได้อีกนานแค่ไหน ถ้าหากนางตื่นขึ้นมาแล้วพวกเราจะรับมือไหวได้อย่างไร”

ในขณะที่หยางเหม่ยหลินกำลังพูดคุยอยู่กับดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินอยู่นั่นเอง ร่างของสตรีตรงหน้าก็ขยับเคลื่อนไหวจ้องมองมาทางหยางชุนและเยว่เฟยนิ่ง

“พวกเจ้าคิดว่าจะขโมยคทาศักดิ์สิทธิ์ไปได้ง่ายๆเช่นนั้นหรือ เหตุใดจึงมีวิหคเพลิงอมตะสองตัวกัน”

ทันทีที่กล่าวจบสตรีผู้มีไอปราณสีดำทมิฬหันหน้ามองอีกฝั่งหนึ่งอย่างตกใจ

“สตรีมนุษย์นางนี้หายไป!”

หลงเฉียนเองก็มีสีหน้างุนงงเพียงครู่ก่อนจะปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งเป็นปกติ

“นางกลายร่างเป็นวิหคหรือ เป็นไปไม่ได้นางเป็นเพียงมนุษย์”

สตรีนางนั้นหันมองจ้าวประมุขมาราวกับต้องการคำตอบ แต่น่าเสียดายที่เขาเองก็ไม่ทราบสาเหตุเช่นกันจึงไม่สามารถให้คำตอบนางได้

‘ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน พวกเขามองไม่เห็นข้าหรือ’

‘ตอนนี้เจ้ายังอยู่ในสถานะเร้นกาย แต่อีกไม่นานนางก็จะมองเห็นเจ้าแล้ว ดูจากสีหน้าของเจ้าแล้ว เจ้าคงจะคืนสภาพในอีกไม่ช้า’

“พวกเจ้าขโมยคทาศักดิ์สิทธิ์ของข้าไปไว้ที่ใดกัน!”

เปลวเพลิงสีดำทมิฬโหมกระหน่ำร่างของนางราวกับพายุอันบ้าคลั่ง ตอนนี้นางโกรธจนแทบทนไม่ไหวจู่โจมหยางชุนและเยว่เฟยอย่างโกรธแค้น

หยางเหม่ยหลินค่อยๆเผยตัวตนออกมาทีละน้อย ตอนนี้นางไม่สามารถลอยตัวได้อีกแล้ว ร่างกายของนางเริ่มกลับมาอีกครั้ง ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระก่อเกิดมองเห็นนางอีกครั้ง

“เจ้าใช้พลังอัญมณีล่องหนได้เพียงเท่านี้เองหรือ เช่นนั้นก็ตายเสียเถิด”

หยางเหม่ยหลินเบิกตากว้างมองเปลวเพลิงสีดำที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างบ้าคลั่งจวนจะถึงร่างของนางอยู่รอมร่อด้วยความตกใจ

ตู้มมม!!!






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.669K ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #1247 Baby_Shark (@Baby_Shark) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 18:34
    ตู้มมม!! จ้า.. จบแบบ อะจ้า...TT
    #1247
    0
  2. #1246 0801135487 (@0801135487) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 17:57

    คิดถึงจ้า กลับมาอัฟต่อได้แย้ว
    #1246
    0
  3. #1242 Fametic (@Miwkonsangiam) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    ค้างงงงงงงงงงงงงง
    #1242
    0
  4. #1236 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 14:18

    รอนะคะ
    #1236
    0
  5. #1235 ChompooBussaba (@ChompooBussaba) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 13:42
    ค้างงงงงงงงงงงงง
    #1235
    0
  6. #1232 Toon Diamond (@toondiamond) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 14:43
    ค้างๆๆๆอย่างแรง
    #1232
    0
  7. #1231 Summer19 (@Summer19) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:24

    รออออ อ่านยุนะคะ

    #1231
    0
  8. #1230 Summer19 (@Summer19) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:24

    ไรท์หาย ค้างงงง มากกกก ยังรออ่านอยู่นะคะ

    #1230
    0
  9. #1222 ซิ่นหลิง 信灵 (@Fk_qpcy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:52
    รอค่าา
    #1222
    0
  10. #1215 ลี ลา ลี ลา (@Nom123456123456) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 21:18
    รออออออ
    #1215
    0
  11. #1214 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:55

    ##นี้คือความค้างที่แท้ทูส

    ##มาต่ออออออออจ้าาาาาาา

    ##จัยจะขาดแร้ววววสว

    #1214
    0
  12. #1209 ฟางเซียนเซียน (@bossmt) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 12:38
    รอค่ะเธอ
    #1209
    0
  13. #1208 fjdjdhhe3621 (@fjdjdhhe3621) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 10:10
    รอออออออออ
    #1208
    0
  14. #1207 Mhuaymhuay Freedom (@mhuayfreediom) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 09:06
    ตูมมมมมตายหมดเลย

    ไม่น่าเลยอ่านอยยู่รัดๆๆๆ
    #1207
    0
  15. #1205 noknoonum (@noknoonum) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 07:49
    ค้างงงงง
    #1205
    0
  16. #1204 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 05:01
    นางเก่งน่ะแต่ไหวพริบในการต่อสู้ยังไม่พอ พอเจอกับเรื่องที่ใหญ่ๆหน่อยเหมือนนางทำอะไรไม่เป็น
    #1204
    0
  17. #1201 natthakarn1234 (@natthakarn1234) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:40
    ค้างเเรง
    #1201
    0
  18. #1195 jeesu_ai am i (@ivy_aiyarin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:01

    อื่ออิอิอิ //กัดหมอน
    #1195
    0
  19. #1194 Jeeranuu (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:26
    ค้างงงงงงงคร้าพึ่งมาอ่าน​ อ่านรวดเดียวเลยลืมเม้น
    #1194
    0
  20. #1193 Hun_Minjun (@Hun_Minjun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 17:56
    ค้างงงงง
    #1193
    0
  21. #1190 arinnoodee (@arinnoodee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:04
    ค้างๆๆๆๆๆอย่างแรง
    #1190
    0
  22. #1189 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 11:49
    อ๊ายยยย ค้างงงงง
    #1189
    0
  23. #1187 ladda (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 09:07

    รอๆช่วยอัพเร็วๆนะคะ

    #1187
    0
  24. #1186 One-wan53150 (@One-wan53150) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 08:28
    ลุ้นกันต่อไป
    #1186
    0
  25. #1185 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 07:59
    รอติดตามนะคะ
    #1185
    0