วิหคหัวใจมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 206,059 Views

  • 1,589 Comments

  • 6,819 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    55,587

    Overall
    206,059

ตอนที่ 28 : ตอน มนตราคทาศักดิ์สิทธิ์ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1470 ครั้ง
    22 พ.ค. 62

“มันคือตัวตนอันใด เป็นนามของสัตว์อสูรหรือ”

หยางชุนเอียงคอเล็กๆเพื่อครุ่นคิด ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินลอยเข้ามาใกล้ๆนางอย่างสนใจ

‘หรือว่าเป็นนามของสตรีนางนั้น’

“โธ่...ข้าจะไปรู้จักนางได้อย่างไรเล่า ขนาดมหาปราชญ์อย่างท่านยังไม่รู้จักเลยมิใช่หรืออย่างไร”

“แล้วมันคือสิ่งใดเล่าสตรีอัปลักษณ์”

“มันคือค่ายกลที่จะนำพาเราไปสู่ด้านในอย่างไรเล่า”

หยางเหม่ยหลินยิ้มกริ่มก่อนจะบอกให้หยางชุนพานางไปแตะก้อนหินที่มีไอปราณต่างๆ นางใช้เวลาไปราวหนึ่งเค่อในที่สุดก็จัดเรียงมันตามสีต่างๆเป็นผลสำเร็จ ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินเหมือนได้ความรู้ที่แปลกใหม่เพิ่มเติม ตัวมันนั้นสนใจจดจำทุกการเคลื่อนไหวของหยางเหม่ยหลินไว้เป็นอย่างดี

ในที่สุดค่ายกลนี้ก็เปิดออกให้เห็นด้านในที่มืดมิดไร้แสงสว่าง หยางชุนปล่อยดวงไฟดวงเล็กพร้อมกันหลายๆดวงเพื่อส่องนำทางก่อนที่พวกเขาจะก้าวเข้าไปด้านใน ทันทีที่พวกเขาก้าวเขาไปผนังก็กลับมาปิดตัวลง ก่อนที่ผนังหินที่มีไอปราณสีต่างๆจะวิ่งวนสลับกันอีกครั้ง 

หยางเหม่ยหลินตกใจเล็กน้อยเมื่อคิดว่าต้องติดอยู่ในนี้ ดวงไฟของหยางชุนส่องกระทบผนังด้านหน้าทำให้นางเห็นสัญลักษณ์รูปวงกลมสามวงพันซ้อนกันเรียงตัวคล้ายสามเหลี่ยม

“ข้าจำได้ว่าผนังหินตรงนี้อีกด้านหนึ่งเป็นรูปดาวห้าแฉกมิใช่หรือ เหตุใดด้านในจึงเป็นอีกรูปหนึ่งเล่า”

หยางเหม่ยหลินยกมือไปแตะมันเบาๆ ในขณะที่หยางชุนกางปีกไฟพร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่จะพุ่งออกมาแล้ว หยางเหม่ยหลินแปลกใจเมื่อไม่มีอันใดเกิดขึ้น นางจึงลองกดมันลงไป มันได้ผลคราวนี้กำแพงหินด้านหน้ากลับเคลื่อนตัวออกไปปรากฏเป็นฝั่งเดิมที่นางอยู่เมื่อครั้งแรก

“ค่ายกลนี้เปิดได้จากด้านในนี่เอง ในขณะที่ผู้ที่จะเข้ามาต้องฝ่าอันตรายทั้งธนูไอปราณสีดำและค่ายกลนี้จึงจะเข้ามาได้”

ซึ่งไอปราณสีดำพวยพุ่งออกมานับเป็นไอปราณชั้นสูงหากมีใช่เพลิงอมตะของหยางชุนมีหรือจะทำอันใดธนูเหล่านั้นได้ หากพวกเขากำจัดธนูปราณได้จริงๆก็ต้องมานั่งคิดอยู่ดีว่าจะเข้ามาในนี้ได้อย่างไร

‘ค่ายกลนี้เจ้าเรียกมันว่าอันใดหรือ’

“‘รูบิคเจ้าค่ะ”

‘นามของค่ายกลนี่ช่างแปลกยิ่งนัก มันถูกเรียกว่ารูอันใดนะ”

“รูบิคเจ้าค่ะ อันที่จริงแล้วข้าก็ไม่รู้หรอกเจ้าค่ะว่าผู้ที่สร้างมันเรียกว่าค่ายกลอันใด แต่ข้าเรียกมันว่ารูบิคเจ้าค่ะ”

‘ผู้ที่จะสามารถสร้างค่ายกลได้ซับซ้อนขนาดนี้คงจะเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกจาก ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระก่อเกิด!’

“ตัวตนอันตรายเช่นพวกเขากลับมาอีกแล้วเช่นนั้นหรือ”

‘หาใช่ไม่ ดูเหมือนค่ายกลนี้จะมีอายุมานานหลายแสนปีแล้ว พวกเขาสร้างมันเพื่อปกป้องบางสิ่งบางอย่างอยู่’

“แต่ตอนนี้ค่ายกลนี้อยู่ในพรรคโลกันต์ทมิฬมิใช่หรือ”

‘ผู้ใช้อักขระวิญญาณตนนั้น เจ้าคิดว่าเขาปกปิดตัวตนมาเพียงสิบปียี่สิบปีหรือ’

“ข้าอยากจะรู้จริงๆว่าพวกเขาสร้างค่ายกลนี้เพื่อปกป้องสิ่งใดอยู่”

‘ข้าคิดว่าคงไม่มีผู้ใดรู้นอกจากตัวผู้สร้าง เพราะไม่เช่นนั้นจะยังมีค่ายกลนี้อยู่อีกหรือ มันไม่ได้อยู่ในสถานที่ลึกลับมากมายด้วยซ้ำ นั่นเพราะว่าทางพรรคโลกันต์ทมิฬต้องการให้มีผู้พบเจอและเปิดมันออก’

“แปลว่าข้าเพิ่งเปิดได้เป็นคนแรกงั้นหรือ”

‘คิดว่าเป็นเช่นนั้น เพราะแม้แต่ข้าจนถึงบัดนี้แม้จะมองกลไกการทำงานของมันออกแล้วว่าหินแต่ละก้อนที่มีไอปราณจะต้องอยู่ที่ผนังด้านเดียวกัน ก็ยังไม่อาจทำให้มันมาอยู่รวมกันเช่นที่เจ้าทำได้เลย’

“เช่นนั้นเราเร่งไปกันเถอะเจ้าค่ะ”

หยางเหม่ยหลินมองเส้นทางที่มืดมิดทอดยาวไปจนสุดทางเดินมีเพียงแสงจากดวงไฟของวิหคหยางชุนเท่านั้นที่ให้แสงสว่าง โดยที่นางไม่รู้เลยว่าแท่นหินที่นางเปิดจากด้านในเมื่อสักครู่มันปิดไม่สนิทเพราะมีหินอีกก่อนหนึ่งที่เคลื่อนที่ผิดจังหวะขวางกั้นอยู่ทำให้ประตูหินไอปราณสีปิดไม่สนิท

อยู่ๆผลึกปราณสวรรค์ที่เป็นจี้ห้อยคอของนางก็กระพริบแสง หยางเหม่ยหลินล้วงออกมาจากคอเสื้อเพื่อดูสิ่งที่กระพริบแสงที่ห้อยอยู่ที่คอ

“เอ๊ะ! ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าผนึกปราณสวรรค์เปลี่ยนสีได้”

“มันตอบรับสัมผัสกับบางอย่างอยู่ บางอย่างที่ต้องใช้พลังของผลึกปราณสวรรค์ในการตื่นขึ้น”

“อะไรกัน เจ้าสร้อยเส้นนี้กำลังลากข้าอยู่หยางชุน”

“มันคงต้องการเชื่อมต่อกับกระแสพลังปราณบางอย่างอยู่ ตามมันไปก่อนเถิด”

หยางเหม่ยหลินที่สวมสร้อยคอสีเงินอยู่ในสาปเสื้อกลับถูกผลึกปราณสวรรค์ที่เคยเป็นจี้สีชมพูมาก่อน ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแดงสว่างกำลังลากลากร่างบางของหยางเหม่ยหลินให้เดินตามก่อนจะหยุดลง

“ปะ ประตูงั้นหรือ”



ภายในงานเลี้ยงบุรุษร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาภายใต้หน้ากากสีทองกำลังมองหาร่างของใครบางคนอยู่ เสน่ห์อันน่าหลงใหลของเขาสะกดกั้นสายตาหลายคู่ให้หยุดมองเพียงเขาได้หลายต่อหลายครั้ง

“เป็นอันใดไปหรือท่านจ้าวประมุข”

จื่อเสียนที่ตอนนี้นั่งอยู่ข้างกายของชายหนุ่มเอ่ยขึ้น เขาปรายตามองอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก แม้สีหน้าจะเรียบนิ่งแต่นางก็จับสัมผัสกระแสไอปราณของเขาได้เป็นอย่างดี

“ข้าจะกลับ”

ชายหนุ่มตั้งท่าจะลุกขึ้น ตั้งแต่เข้ามาในงานเขายังไม่เห็นใบหน้าของสตรีที่เขาอยากพบเลยแม้แต่น้อย

“กลับอันใดกัน ไหนท่านรับปากกับข้าว่าจะมากับข้าที่งานเลี้ยงอย่างไรเล่า”

“ข้าก็มาแล้วมิใช่หรือ ถ้าหากเจ้ายังเรียกร้องสิ่งใดไปมากกว่านี้ข้าจะไม่ให้เจ้าเข้าพรรคโลกันต์ทมิฬอีก”

“หลงเฉียน! ท่านก็รู้ว่าข้าหลงรักท่าน”

ไอรังสีเยือกเย็นแผ่ออกมาจากกายของชายหนุ่มมิหยุดหย่อน

“แต่ข้าหาได้รักเจ้า เจ้ารู้ดีกว่าผู้ใดว่ามันเป็นไปมิได้”

“มิใช่เพราะเป็นไปมิได้โดยสายเลือด แต่เป็นเพราะใจของท่านมิยอมรับข้า”

“ที่ข้าทำดีต่อเจ้าเพราะรู้สึกผิดต่อท่านแม่...เพียงแค่นั้น แต่หากเจ้ายังล้ำเส้นไปมากกว่านี้ข้าจะขับไล่เจ้าเอง”

จื่อเสียนมองตามร่างสูงที่พริ้วกายหายไปอย่างรวดเร็วด้วยสายตาวาวโรจน์

“เป็นท่านบีบให้ข้าต้องร้ายกับนางเองนะหลงเฉียน!”



ร่างสูงหยุดยืนตรงหน้าห้องของสตรีที่เขาอยากพบหน้าแต่กลับไม่มีแม้แต่เงาของนางอยู่ในห้องเลย

“แปลกยิ่งนัก ทั้งๆที่ข้าสัมผัสได้ว่านางยังอยู่ที่นี่แต่เหตุใด....”

กรีซซซซ!!!

เสียงกรีดร้องออกมาจากด้านในอีกฝั่งหนึ่งทำให้ชายหนุ่มพริ้วกายไหววูบตามไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดนิ่งตรงหน้าประตูศิลาปราณ

“ค่ายกลมายาถูกเปิดออก!”

ดวงตาสีน้ำทะเลลึกล้ำมีเสน่ห์ไหววูบ เมื่อเห็นประตูศิลาเปิดอยู่เพียงเล็กน้อยเขาพริ้วกายไหววูบเข้าไปด้านในทันที กลไกของค่ายกลเคลื่อนไหวอีกครั้งคราวนี้ประตูศิลาปราณปิดลงทันที

คิ้วเข้มสีน้ำหมึกขมวดเข้าหากันเล็กน้อยแม้อยู่ท่ามกลางความมืดมิดแต่สายตาของเขากลับปรับแสงมองเห็นในความมืดได้เป็นอย่างดี เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้งเขาไม่มีเวลาสนใจค่ายกลมายานี้อีกต่อไป ร่างสูงเร่งรุดตามต้นเสียงเข้าไปลึกสุดด้านใน

ภาพตรงหน้าคือหยางเหม่ยหลินที่มีอาการคล้ายกับไม่รับรู้ถึงสติสัมปชัญญะ ดวงตาของนางว่างเปล่ามองไปยังกลุ่มไอปราณสีดำที่ลอยอยู่เหนือขึ้นไป ข้างกายของนางปรากฏวิหคเพลิงอมตะในร่างสมบูรณ์ กำลังฟาดฟันอยู่กับกลุ่มไอปราณสีดำตรงหน้า

ร่างกายของวิหคเพลิงอมตะเต็มไปด้วยเปลวไฟบรรลัยกัลป์ มันกำลังพยายามปกป้องสตรีตรงหน้าอยู่ เพียงแต่ชายหนุ่มมองไม่เห็นดวงไฟสีฟ้าที่กำลังส่งไอปราณกระตุ้นจิตสำนึกของหญิงสาวให้หยุดจากภวังค์อยู่

‘สตรีมนุษย์ เจ้ากำลังจมดิ่งสู่ภาพมายา รู้สึกตัวเสียที’

ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินกำลังพยายามปลุกจิตสำนึกของหญิงสาวอย่างเต็มที แม้มันจะมีพลังที่มากมายแต่ก็ไม่อาจต่อกรกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ สิ่งที่เรียกว่า ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระก่อเกิดตัวตนระดับเดียวกับผู้เป็นนายของมัน อยู่ๆมันก็รับรู้ถึงขุมพลังอันแข็งแกร่งที่พุ่งตรงเข้ามา 

ความสั่นกลัวตามสัญชาตญาณที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจเมื่อรู้สึกถึงตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณทำให้หยางชุนสั่นสะท้านเบาๆ

เยว่เฟยที่อยู่ด้านในมิติจิตของหยางเหม่ยหลินยังคงช่วยเร่งกระตุ้นสภาวะการรับรู้ของหยางเหม่ยหลินไปพร้อมๆกับดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน เพื่อรักษาระดับปราณภายในร่างกายของหยางเหม่ยหลินให้คงที่ตัวมันจึงต้องอยู่ในมิติจิตเพื่อปรับสมดุลในร่างกายของนางที่ตอนนี้กำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

ผลึกปราณสวรรค์ยังคงส่องแสงสีแดงจ้าราวกับบางสิ่งกำลังเรียกให้ตัวมันเข้าไปหาเพื่อยืมพลังแห่งปราณที่มากล้นปลุกตัวตนให้ตื่นขึ้น

ร่างสูงขยับเข้าไปหาสตรีร่างบางที่มีดวงตาว่างเปล่ากำลังหันมองมาทางเขา

“นางถูกสะกดด้วยภาพมายา”

หยางชุนกล่าวออกมา แต่ชายหนุ่มได้ยินเพียงเสียงร้องของวิหคเท่านั้นมิอาจเข้าใจในสิ่งที่มันเอื้อนเอ่ยได้ ดวงตาแห่งรัตติกาลเมื่อรับรู้ว่าชายหนุ่มไม่ได้มีจิตสังหารหยางเหม่ยหลินก็ปล่อยให้เขาเข้าใกล้ตัวนาง

ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีน้ำทะเลลึกล้ำจับจ้องร่างของสตรีตรงหน้ามือหนาจับร่างบางให้หันมาสบตาเขา ดวงตาคมกริบไหววูบเล็กน้อยเมื่อเห็นว่านางกำลังโดนสิ่งใดอยู่

“เจ้ามิต้องมนต์สะกดของข้า แต่กลับต้องมนต์สะกดแห่งมายาอย่างงั้นหรือ”

ใบหน้าหล่อเหลาราวกับถูกแกะสลักมาอย่างประณีต คิ้วหนา จมูกโด่งคมสันกับริมฝีปากบางอันหน้าหลงใหล เรือนผมสีดำประกายม่วงพริ้วไหวราวกับสีของน้ำหมึกเปล่งประกายดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหล ร่างกายกำยำสมส่วนน่ามองโอบร่างสตรีที่แม้แต่ยืนยังไม่มั่นคงเลยสักนิดไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง

หยางชุนลอยกระแทกไปติดฝาผนังอย่างแรงทำให้ร่างของวิหคเพลิงที่ยังโตไม่เต็มที่ร่วงลงกับพื้น ไอปราณสีดำรัดร่างของหยางชุนจนไม่สามารถขยับกายได้

ตุ๊บ!

ไอปราณสีดำที่ลอยอยู่เหนือขึ้นไปไหววูบมาหยุดอยู่ตรงหน้าของหยางเหม่ยหลินและหลงเฉียนก่อนจะกลายร่างเป็นอิสตรีในชุดสีดำใบหน้าของนางเรียบเฉย แม้แต่ดวงตาของนางยังมีสีดำอันมืดมิดจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความยินดีเมื่อรับรู้ถึงตัวตนระดับเดียวกัน ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งขึ้นมาทันที

“ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณ ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระก่อเกิดเช่นข้ายินดีอย่างยิ่งที่ได้พบเจ้า เจ้ามาทำอันใดหรือ”

“เจ้าต่างหากที่กำลังทำอันใดในถิ่นของข้า”

“ถิ่นของเจ้าหรือ? ผิดแล้วที่นี่เป็นถิ่นของข้าต่างหากเล่า ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณไม่ว่าจะอยู่ในร่างใดล้วนน่าหลงใหลทั้งสิ้น”

“เจ้าต้องการอันใด”

“นาง!”

สตรีนางนั้นชี้นิ้วมาที่หยางเหม่ยหลินที่อยู่ในสภาวะโดนสะกดด้วยพลังแห่งมายา

“นางมีอัญมณีล่องหนอยู่ในกาย ข้าต้องการมัน”

“อย่าแม้แต่จะคิดที่จะแตะต้องนาง”

ใบหน้าหล่อเหลาแผ่รังสีสังหารออกมาอย่างไม่เกรงกลัวสตรีตรงหน้า นางทำเพียงยิ้มน้อยๆ

“ข้าสร้างภาพมายาให้กับนาง นางจะไม่มีวันหลุดออกมาจากภาพมายาที่ข้าสร้าง นางจะต้องติดอยู่ในภาพมายานั้นไปชั่วชีวิตและข้าจะหลั่งโลหิตของนางออกมา”

“.......”

“ข้าไม่อยากปะทะกับผู้ใช้อักขระวิญญาณหรอกนะ เพราะอย่างนั้นเจ้าหลีกทางให้ข้าดีกว่าผู้ใช้อักขระวิญญาณ”

“ข้าเองก็ไม่อยากจองจำวิญญาณของเจ้าเช่นกัน”

สตรีตรงหน้าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสบสายตากับดวงตาคมกริบสีฟ้าดั่งมหาสมุทรเรียบนิ่งไร้ระลอกคลื่นที่พร้อมจะพังพินาศทุกสิ่ง จองจำทุกอย่างที่ขวางกั้น

“นางเป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย เทียบกับตัวตัวสูงส่งเช่นเผ่าพันธุ์ของเราแล้ว ยิ่งดูต่ำต้อย เจ้าปกป้องนางด้วยเหตุใด”

“นางคือคนในสำนักโลกันต์ทมิฬ”

“นางต้องการขโมยคทาศักดิ์สิทธิ์ที่ข้าปกป้องมาตลอดหลายแสนปี เจ้าคงรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของอาวุธวิเศษนี้ เพราะมนตราแห่งคทาศักดิ์สิทธิ์มันคืออาวุธที่จะนำพาเผ่าพันธุ์ของข้ากลับมาอีกครั้ง”

ชายหนุ่มปรายตามองคทาศักดิ์สิทธิ์บนแท่นศิลาหยกด้วยสายตาเรียบเฉย คทาด้ามสีทองสว่างเรืองรองด้านบนหัวคทาเป็นรูปปีกวิหคทองคำที่ราวกับมีชีวิตโอบล้อมลูกแก้วสีแดงเพลิงที่กำลังส่องสว่างตอบรับสัมผัสแสงแห่งผลึกปราณสวรรค์ที่อยู่กับตัวของหยางเหม่ยหลิน

“นางเป็นเพียงมนุษย์ไม่สามารถดึงพลังแห่งผลึกปราณสวรรค์ออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่ด้วยซ้ำ นางครอบครองอัญมณีล่องหนในตำนานแต่กลับไม่มีความสามารถในการใช้พลังของอัญมณี”

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอันใดดวงตาสีน้ำทะเลยังคงสงบนิ่ง มองสตรีตรงหน้าไม่วางตา ไอปราณสีดำแผ่โอบล้อมร่างกายของนางก่อนที่เขาจะทันได้คิดอันใดสตรีในอ้อมกอดของเขาก็มีปฏิกิริยากับไอปราณสีดำนั่น

หยางเหม่ยหลินที่ถูกมนตราแห่งมายาสะกดอยู่รู้สึกร้อนลุ่มทั่วร่างกาย ดวงตาของนางยังคงว่างเปล่า ก่อนจะเปลื้องอาภรณ์ของตนเองออกทีละชิ้นอย่างไม่รู้สึกตัว เสียงหัวเราะคิกคักของสตรีผู้ควบคุมไอปราณทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่น มือหนาพยายามจับมือเล็กๆของหยางเหม่ยหลินไว้ไม่ให้นางเปลื้องอาภรณ์

“เจ้าทำอันใดกับนาง”

ชายหนุ่มก้มลงมองสตรีในอ้อมแขนก่อนจะต้องชะงักนิ่งไปเมื่อหยางเหม่ยหลินเงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางของเขาจนเขาเผลอปล่อยมือของนางออก ริมฝีปากเย้ายวนของเขาถูกหยางเหมยหลินระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง

“สะกดวิญญาณนางสิตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณ นางจุมพิตเจ้าแล้ว”

ดวงจิตของหยางเหม่ยหลินในตอนนี้นางกำลังอยู่ในมิติอันมืดมิด หญิงสาววิ่งไปจนสุดทางเดินกลับไม่พบทางออกใดๆเลย ในขณะที่ร่างของนางกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางความมืดมิด มีมือคู่หนึ่งประคองนางให้ลุกขึ้น

หญิงสาวมองภาพบรรยากาศที่เปลี่ยนไปตอนนี้นางกำลังเข้าพิธีแต่งงานกับชายที่นางรักมากถึงสามปีไร้ซึ่งความรู้สึกเกลียดชังด้านลบ

“ติณณ์ เรย์รักติณณ์นะ”

“ผมเองก็รักคุณมากในที่สุดเราก็ได้แต่งงานกันเสียทีเรย์ดีใจรึเปล่า”

ชายหนุ่มก้มลงจุมพิตริมฝีปากนางเบาๆแทนคำสัญญา ใบหน้าของชายหนุ่มทำให้ดวงจิตของหญิงสาวในร่างของผู้กองสาวเรณุกายิ้มอย่างเปี่ยมสุข

“เรย์อยากได้ลูกชายหรือลูกสาวครับ”

“บ้าเหรอติณณ์”

หญิงสาวทำท่าทางเอียงอายชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ อยู่ๆภาพบรรยากาศรอบตัวของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงลุกท่วมร่างของเธอและเขา

“ร้อน ทำไมถึงได้ร้อนเช่นนี้”

หญิงสาวมองเห็นชายคนรัก เธอเห็นเขาแสะยิ้มออกมาอย่างน่าหวาดกลัวก็พลันตกใจ ร่างของเขาโอบล้อมไปด้วยเปลวเพลิงแต่เขายังคงก้าวมาหานาง

“เป็นของผมเถอะนะเรย์”

“ไม่ ออกไปให้พ้น”

หญิงสาวผลักเขาออกไปชายหนุ่มอันตธานหายไปในที่สุด ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นเมื่อคิดได้ว่านางเสียชีวิตในโลกปัจจุบันด้วยน้ำมือของเขาไปแล้ว

“นี่มันอะไรกัน เป็นความฝันซ้อนความฝันหรืออย่างไรกัน”

หญิงสาวมองเห็นดวงไฟที่ฟ้าเป็นรูปวิหคตัวน้อยที่กระพริบแสงอยู่ไกลออกไป นางพยายามจะไขว่คว้าแต่ยิ่งไขว่คว้าเท่าไหร่ วิหคสีฟ้าตัวน้อยก็ยิ่งไกลออกไปทุกที ทั้งๆที่สิ่งที่นางเห็นคือเปลวเพลิงสีฟ้าที่เป็นรูปของวิหคตนนั้นพยายามที่จะบินเข้ามาหานาง

นางพยายามนึกคิดว่าสิ่งที่นางเห็นอยู่คืออะไรแต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าเปลวเพลิงรูปวิหคตนสีฟ้าตนนั้นนั้นคือสิ่งใด เหมือนภาพแห่งความฝันสลับสับเปลี่ยนไปมาอยู่ตรงหน้า

‘เหม่ยหลิน เหม่ยหลิน เจ้าได้ยินเสียงข้าหรือไม่’

“เหม่ยหลิน? วิหคตนนั้นเรียกผู้ใดกัน โอ้ยยร้อน ร้อน เกิดอะไรขึ้น”

ไฟสีดำที่ติดเสื้อผ้าทำให้นางต้องถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น ความร้อนของเปลวเพลิงสีดำทำให้นางร้อนจนทนไม่ไหว

‘เหม่ยหลิน ตั้งสติเอาไว้สิ่งนั่นไม่ใช่ความจริงมันคือภาพมายา’

เปลวเพลิงสีฟ้ารูปวิหคตนนั้นดูเหมือนกำลังพูดกันนางอยู่ แต่นางร้อนมากร้อนเกินไป ภาพตรงหน้าของหญิงสาวปรากฏบ่อน้ำขนาดใหญ่จนหญิงสาวต้องเอื้อมมือไขว่คว้าเพื่อตักตวงน้ำในบ่อดื่มกินอย่างบ้าคลั่ง

‘เหม่ยหลินตั้งสติแล้วเร้นกาย เจ้าจะหลุดพ้นจากภาพมายานี้ เหม่ยหลินๆ’

หูของนางยังคงได้ยินเสียงของดวงไฟสีฟ้าที่เป็นรูปวิหคตัวน้อย ดูเหมือนวิหคตนนั้นพยายามอย่างมากที่จะเข้ามาหานาง แต่ตอนนี้นางขอดื่มกินน้ำในบ่นี่คลายความร้อนเสียก่อนเถิด

ทางด้านหลงเฉียน ตอนนี้เขากำลังถูกสตรีในอ้อมแขนระดมจูบอย่างบ้าคลั่งร่างสูงพยายามจะดันตัวของนางออก แต่มือเล็กๆกลับเกี่ยวรั้งชายหนุ่มไว้ไม่ยอมปล่อย

มือเรียวเล็กล้วงล้ำเข้าไปในสาปเสื้อของชายหนุ่มสัมผัสกับแผงอกกว้างจนชายหนุ่มร่างกายสั่นสะท้านน้อยๆด้วยความวาบหวามจากสัมผัสนุ่มนวลของมือเล็กๆ

“ตื่นเสียทีหยางเหม่ยหลิน ก่อนที่ข้าจะทนไม่ไหว”

ชายหนุ่มกระซิบข้างหูของนางแผ่วเบา เป็นผลทำให้หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะซุกหน้าลงกับแผงอกกว้าง ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดแผงอกกว้างทำให้ชายหนุ่มรู้สึกลุ่มร้อนจนต้องถอนหายใจออกมา

แววตาว่างเปล่าของหญิงสาวเงยหน้ามองเขา ดวงตาสวยคม ปลายคิ้วตวัดได้รูปสะท้อนความงามเผยเสน่ห์แห่งใบหน้าให้ดูน่าจับตามอง จมูกเล็กๆที่เชิดขึ้นน้อยๆ ริมฝีปากบางสีเรื่อราวกับกุหลาบงดงามโน้มใกล้เข้ามาเรื่อยๆอย่างยั่วยวนทำให้ผู้ถูกมองมิอาจละสายตาไปได้ ปอยผมของนางที่คลอเคลียอยู่ที่แผงอกกว้างทำให้ชายหนุ่มรู้สึกวาบหวาบเล็กน้อย

“เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่หยางเหม่ยหลิน”

ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงจุมพิตนางอย่างมิอาจหักห้ามใจได้อีกต่อไปดื่มด่ำกับความเย้ายวนใจตรงหน้า ไม่เคยมีใครทำให้เขาเสียกิริยาได้เช่นนางมาก่อนเลยจริงๆ

อยู่ๆคทาสีทองก็เปล่งแสงสว่างจ้าออกมาจนสตรีอีกนางที่มีไอปราณสีดำห่อหุ้มร่างกายต้องหันไปมอง

“เกิดอะไรขึ้นกับคทาศักดิ์สิทธิ์!”











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.47K ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #1441 Princess@My id (@My-Princess123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:34
    เติมทรูให้นางิีกคทาเลือกนาง5555
    #1441
    0
  2. #1285 เฟมีลล่า-+++- (@pennapa2777) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 03:12

    เอาเเล่วๆ
    #1285
    0
  3. #1119 ชอบ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 22:12

    หิวน้ำจังเลย

    #1119
    0
  4. #1104 tannrak (@tannrak) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:11

    งื้ออออ ค้างค่ะ

    ค้างอย่างรุนแรง https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #1104
    0
  5. #1103 Thaaaaaa (@gift44) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    กำลังสนุกเลยค๊าาาาา
    #1103
    0
  6. #1102 0722lh (@dao-nicha) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:57
    ค้างมากๆๆ
    #1102
    0
  7. #1101 Mirenna (@Mirenna) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:57

    ฮือ...ไรท์รีบลงตอนต่อนะคะ ค้างมาก
    #1101
    0
  8. วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:36
    แงงง รีบๆมาต่อนะคะ
    #1099
    0
  9. #1098 Stamp5678 (@Stamp5678) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:17
    ค้างงงง!!มากเลยคะรีบมาต่อนะ
    #1098
    0
  10. #1097 74757475 (@74757475) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 16:21
    ค้างมาต่อๆๆๆๆ
    #1097
    0
  11. #1096 เมฆาดำ (@c640di2525) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 15:22

    สอยมันลงมาๆ...ค้างอยู่บนยอดแล้ว
    #1096
    0
  12. #1094 0922702679 (@0922702679) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 14:32
    ค้างมากเลยค่ะไรท์
    #1094
    0
  13. #1093 mintty27 (@mintty27) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 14:31
    ทำไมต้องบรรยายรูปลักษณ์ของพระเอกทุกครั้งที่เจอเลยอะ 555555555555
    #1093
    0
  14. #1091 pooyuy (@pooyuy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:32

    แงงง ไรท์อ่าค้างแรงงงง

    #1091
    0
  15. #1090 Fj030 (@Fj030) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    ค้างมากค่ะ
    #1090
    0
  16. #1089 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 10:56

    หลินเออร์กำลังจะได้คฑาศักดิ์สิทธิ์ใช่มั้ยอะ

    #1089
    0
  17. #1088 poppy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 10:37

    คฑาเกิดปฏิกิริยาต่อการจุมพิศของพระนาง ใช่หรือเปล่าน้อ..

    #1088
    0
  18. #1087 pnarinn (@pnarinn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:42
    รอนะคะไรท์ ค้างงง
    #1087
    0
  19. #1086 canidapa159357 (@canidapa159357) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:26
    ...ได้โปรดมาอัพต่อเถอะคะ..
    #1086
    0
  20. #1085 Nanny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:06

    ยัยเทพธิดาหน้าด้าน(จำชื่อไม่ได้)เขายอมให้เพราะท่านแม่หรอกเหรอนึกว่านางจะยิ่งใหญ่

    #1085
    0
  21. #1084 Nanny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:02

    นางกระหายน้ำท่านจ้าวยอมเป็นบ่อน้ำนะเจ้าคะข้าจะกินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆท่าน แฮร่

    #1084
    0
  22. #1083 Psarinya (@Psarinya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:49
    โอ็ย!!

    ค้างอย่างแรงเลยคร้า..
    #1083
    0
  23. #1082 ladda (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:25

    ด่วนๆค้างมาก

    #1082
    0
  24. #1080 Lahlahlah_ling (@linghukdo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:07

    มาเถอะไรท์ เรากำลังจะบ้าตายอยู่แล้ว
    #1080
    0
  25. #1079 Nannygt (@Nannygt) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 07:22

    ค้างสุดๆ
    #1079
    0