Doraemon {FanFic} Nobita The Patriot - นิยาย Doraemon {FanFic} Nobita The Patriot : Dek-D.com - Writer
×

    Doraemon {FanFic} Nobita The Patriot

    "อเมริกา"เสียงเบาๆของโนบิตะถามกลับผู้เป็นแม่ "ใช้จ้ะ พ่อได้งานที่อเมริกา เราคงต้องย้ายไปกันทั้งบ้าน" เด็กชายไม่เข้าใจอะไรเลย แม้กระทั้งตอนที่เครื่องบินออกไป ไม่เข้าใจถึงอนาคตโชคชะตาที่รอเขาอยู่ด้วย

    ผู้เข้าชมรวม

    2,697

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    16

    ผู้เข้าชมรวม


    2.69K

    ความคิดเห็น


    28

    คนติดตาม


    99
    จำนวนตอน :  16 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  11 พ.ค. 65 / 18:34 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    สวัดดีครับทุกท่าน ผมกันติทัต แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคที่เขียนด้วยความคิดแปลกๆในหัวหลายเรื่อง ที่ปนลงตัวพอดีกับตัวละครชีวิตบัดซบคนหนึ่งอย่างโนบิ โนบิตะ 

    ฟิคนี้เรื่องราวจะเซ็ตในโลกของเรานี้แหละครับ แต่จะเป็นโลกของเรา ประวัติศาตร์ของเรา ภาษาและประเทศต่างๆเหมือนที่เราเห็นในปัจจุบันหมด แต่ว่ามีเวทมนต์ แต่ทว่าเวทมนต์นั้นไม่ใช่สิ่งที่ใครต่อใครจะใช้มันได้ เพราะเวทมนต์นั้นคือหนึ่งในศาตราทางการทหาร เชกเช่นปืนไรเฟิลและคมดาบ 

    อาจจะดำเนินเรื่องไปในความเร็วปานกลาง ไม่เร็วมากแต่ก็ไม่น่าช้า(มั้งนะ) ถ้าผมเขียนตกหล่นผิดพลาดคำไหนก็พร้อมรับฟังนะครับ อาจจะแก้ไขช้าหน่อยนะครับ เพราะอาจจะขี้เกียจไปบ้างบางครั้ง 

    เรื่องราวจะเล่าถึงโนบิ โนบิตะ เด็กผู้ชายธรรมดาๆไปทางอัจฉริยะซักหน่อย(หมายถึงพวกทักษะอื่นอ่ะนะ) เป็นเด็กที่เรียนไม่เก่ง หัวไม่ดี ฟฤติกรรมไม่แย่ แต่ก็เข้าสายเกือบทุกครั้ง แน่นอนว่าไม่มีโดราเอม่อนมาหาเขา ไม่มีหุ่นยนต์ที่เขาเคยฝันละเมอถึงตอนเด็กตอนโดนเด็กหัวโจกแกล้งและร้องไห้กลับมาด้วยจิตใจเปราะๆบางๆที่เหมือนกับแก้วร้าวๆของเขา 

    สิ่งเดียวที่เยียวยาคือดอกฟ้าของเขา มินาโมโตะ ชิสุกะ เด็กสาวที่คนทั้งห้องต่างหมายปอง อ่า ช่างดูเกินเอื้อมสำหรับหมาขี้แพ้ของเขาที่วันๆก็ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง แต่เธอก็ยังทำดีต่อเขา มันเปลี่ยนทัศนะคติที่ว่าเธอคือนางฟ้าสำหรับเขาไม่ได้หรอก 

    ในกฏของเมอร์ฟี่ มีคำกล่าวว่า ทุกสิ่งที่สามารถผิดพลาด มันจะผิดพลาดทันที เหมือนกับที่เขาต้องเจอ 

    อะไรที่มันไม่คาดหมายและสามารถเกิดขึ้นได้ ต่อให้มันเป็นหนึ่งในพันล้านๆ มันก็จะเกิดขึ้น สำหรับคนอัปโชค 

    พ่อของเขาได้งานใหม่ที่สหรัฐอเมริกา และเหมือนว่าจะต้องย้ายไปกันทั้งบ้านจริงๆ 

    วินาทีที่ปากของทามาโกะสะกดคำเป็นคำนั้น โนบิตะแถบอยากจะทรุดลงกับฟื้นและก้มหัวลง แต่ร่างกายนั้นกลับทำเพียงชะงักค้างและทำได้แค่พยักหน้ากลับเท่า อย่างจำยอมโนบิตะทำได้เพียงก้มหน้าและยอมรับความจริงอันแสนเจ็บปวด ที่เขาจะต้องแยกจากกับแรงบัลดาลใจและเหตุผลเดียวในการเดินหน้าต่อของเขาไปอย่างไม่อาจจะเลี่ยงได้เลย 

     

    ทุกครั้งที่ความเป็นจริง ณ ช่วงเวลานั้นกระซิบบอกกับโนบิตะนั้น เขามักจะถอดแว่นออกและเช็ดมันเล็กน้อยเท่านั้น ปืนสไนเปอร์ไรเฟิลในมือและกระบอกปืนที่ไร้กล้องเล็งนั้นคือคำตอบเดียวที่เขาจะทำต่อไป เพื่ออะไรกันแน่นะ? 

    มจุราชแห่งทะเลทรายคิดพร้อมค่อยๆบรรจงกดมือลงบนไก เสียงปืนกังวาลดังพร้อมกับความแปลกประหลาดที่ตรงเข้ามาในความรู้สึกของเขา 

    นานเท่าไหร่แล้วนะ ผ่านมานานเท่าไหร่แล้วนะ 

    พรัอมกับที่กระสุนตกลงบนฟื้นทราย และนัดต่อไป และต่อไป และต่อไป 

     

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น