คัดลอกลิงก์เเล้ว

(Fic Harry Potter: HP | ฟิค SS/HG | SSHG - Snamione) To Build a House of Cards

โดย McBoffin.

(ฟิค SSHG สเนป x เฮอร์ไมโอนี่) เพราะตั้งแต่แรกเธอไม่สามารถบอกออกไปได้ และเมื่อเลือกที่จะไม่บอกไปนั้น ก็บอกไปไม่ได้อีกเลย ดังนั้นเธอจะเก็บมันไว้กับตัวจนตายไปและเลี้ยงดูของขวัญชิ้นเดียวจากเขาให้ดีที่สุด

ยอดวิวรวม

3,326

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


3,326

ความคิดเห็น


101

คนติดตาม


182
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 8 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  1 ก.ย. 63 / 16:18 น.
นิยาย (Fic Harry Potter: HP | Ԥ SS/HG | SSHG - Snamione) To Build a House of Cards

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้








To Build a House of Cards
 



Rate M - Angst, Drama - Severus S./Hermione G.

RePublished: 22/10/19 - Work in Progress


Disclaimer: All about HP belong to JK Rowling, I own nothing but plot and narrative of this fan fiction are mine. If I owned all of them, this couple would definitely end up together. I also do not own these characters, no matter how much I love them.



                                                                                            







Summary: เมื่อเธอไม่ได้บอกออกไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งต่อๆ ไปก็ยิ่งยากเย็นขึ้นไปอีก จนสุดท้ายเธอก็ไม่สามารถบอกมันออกไปได้อีกตลอดกาล เพราะการที่จะบอกออกไปนั้น มันเหมือนกับการต่อบ้านจากไพ่ บอบบางและพลังทลายลงง่ายดายเหลือเกิน - Once she could not let it slip from her mouth, each time it began harder, and finally she could not manage to say it forever since revealing this secret is like building a house of cards as it is too weak, and can be easily destroyed.





ทุกคราวที่เธอนึกถึงการบอกความจริงออกไปก็จะนึกถึงการสร้างบ้านขึ้นมาจากไพ่ เพราะมันช่างบอบางและแตกสลายลงได้ง่ายดายเหลือเกิน




                                                                                            



Trigger warnings: Abuse, sexual/verbal harassment, physical/sexual assualt, 
violence, imply non-consensual sexual activity i.e. rape, dubious consent and PTSD.


Attention! ฟิคนี้กลับมาลงอีกครั้งหนึ่งแล้ว ผู้เขียนเขียนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่ก่อนแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มเจ็ดจะออกวางจำหน่าย ดังนั้นเนื้อเรื่องบางส่วนอาจไม่ตรงกับต้นฉบับ แต่พยายามจะรีไรท์ดัดแปลงให้เป็นปัจจุบันมากที่สุด ฟิคนี้เป็นฟิคดราม่าและเจ็บปวดด้วยกันทุกฝ่าย เนื้อหาของฟิคเรื่องนี้เต็มไปด้วย triggers ที่ระบุไว้ข้างต้นซึ่งผู้เขียนพยายามจะเลี่ยงถ้อยคำให้ได้มากที่สุด แต่อาจ trigger นักอ่านได้ ขอฝากไว้ให้พิจารณาค่ะ การเขียนสิ่งเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าความรุนแรง, assualt, abuse, non-con และ dub-con จะเป็นสิ่งที่ถูกต้องและผู้เขียนไม่ได้สนับสนุนการกระทำเช่นนี้ค่ะ แต่ผู้เขียนเขียนด้วยเหตุผลของเนื้อเรื่องเองและเนื้อเรื่องจะเป็นตัวบอกเราว่ามันเป็นสิ่งที่จะส่งผลกระทบได้อย่างไรบ้าง การกระทำเหล่านั้นเป็นกระทำที่สมควรถูกประณาม ไม่สามารถมีข้อแก้ตัวหรือหาข้ออ้างใดๆ มาทำให้ถูกต้องได้ และเป็นอาชญากรรมที่ผิดกฎหมาย เป็นการกระทำที่ต้องไม่ถูกนำมา romanticised การที่บทนี้มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการกระทำดังกล่าวเป็นเพียงการนำเสนอเพื่อสื่อถึงผลที่จะตามมาของสิ่งเหล่านั้น และต้องไม่ถูกตีความไปในทาง romanticised ในทุกกรณีเพราะการกระทำเหล่านี้เป็นสิ่งเลวร้าย และ rape เป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่ทำให้เหยื่อแตกสลายไปถึงวิญญาณ ขอฝากให้นักอ่านพิจาณาค่ะ :)


ช่วงโฆษณา หากท่านใดสนใจแฟนฟิคผลงานมาสเตอร์พีซที่ผู้เขียนทุ่มทุนสร้างของคู่นี้ สามารถติดตามได้ในเรื่อง Love and All Its Details (คลิก) ขอรับประกันว่าอ่านแล้วจะไม่ผิดหวังค่ะ เป็นแฟนฟิคละมุนละไมที่ดำเนินตามเนื้อเรื่องหลัก และสอดแทรกเหตุการณ์ต่างๆ เข้าไปอย่างแนบเนียนให้สอดคล้องเป็นหนึ่งเดียวกับเนื้อเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์จริงๆ ซึ่งแต่จะเหตุการณ์ขั้นตอนจะมีเหตุผลสนับสนุนเอาไว้ เป็นวางพล็อตประกอบเข้ากับเนื้อเรื่องตามจริงและทักถอร้อยเรียงมาเป็นเรื่องราวของคู่นี้ไปจนถึงตอนจบ มันจะละเมียดละไม ไม่หวือหวา แต่ค่อยๆ ซึมลึก ดื่มด่ำอย่างช้าๆ ไปกับความรู้สึกและอารมณ์ของเนื้อเรื่อง อบอุ่นหัวใจเป็นส่วนใหญ่ เป็นฟิคเรื่อยๆ ไม่เร่งรีบ และนิ่มนวลเนิบนาบ ขับเน้นอารมณ์ความรู้สึกตามเอกลักษณ์ประจำของผู้เขียนค่ะ สามารถแวะเวียนเข้าไปอ่านและทิ้งคอมเม้นท์ไว้ได้ ขอฝากฟิคไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ :)



                                                                                            







เก็บฟิคนี้ไว้อ่านและติดตามการอัพเดท (คลิก)


ท่านใดสนใจพูดคุย ข่มขู่ ติดตามทวงฟิคหรือข้อมูลข่าวสารต่างๆ เกี่ยวกับงานเขียนของผู้เขียน ไม่ว่าจะเป็นการอัพเดท ความคืบหน้า หรือดีเทลต่างๆ เกี่ยวกับฟิค รวมทั้งสปอยล์ที่อาจมีบ้าง หากสะดวกสามารถติดตามแอคเค้าท์ทวิตเตอร์ @ccarcharia (คลิก) ได้ เป็นแอคเค้าท์เกี่ยวกับงานเขียนของผู้เขียนโดยเฉพาะ feel free to follow ค่ะ หรือจะผ่านทางเฟสบุ๊คแฟนเพจ McBoffin/ccarcharia (คลิก) ก็ได้ค่ะ


อนึ่ง สามารถพูดคุยถึงแฟนฟิคนี้ได้ผ่านทางเฟสบุ๊คและทวิตเตอร์โดยการติดแฮชแท็ก #ccarcharia ซึ่งใช้กับฟิคของผู้เขียนทุกเรื่อง นอกจากนี้ ทุกท่านยังสามารถติดแฮชแท็ก #ฟิคนี้รู้ไปหมด หรือจะใช้ Ver. ภาษาอังกฤษ #ThisFicKnowsItAll เพื่อพูดคุยหรือคอมเม้นท์เกี่ยวกับฟิค Love and All Its Details ผ่านทาง Twitter หรือ Facebook ได้ค่ะ อย่าลืมมาเล่นแฮชแท็กนี้กันนะคะ :)


Please comment. xxx





   






สารบัญ 8 ตอน อัปเดตล่าสุด 1 ก.ย. 63 / 16:188 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ McBoffin.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

101 ความคิดเห็น

  1. #101 Kittima_16T (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 23:48
    รีบๆกลับมานะคะรออยู่
    #101
    0
  2. #100 Inna_Hawa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 15:03

    รีบๆกลับมานะคะไรท์
    #100
    0
  3. #99 withope (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 19:28

    ขอคาราวะกับชื่อตอนก่อนค่ะ รู้สึกทึ่งกับความงดงามของภาษามากๆ จนต้องเลื่อนมาอ่านตรงทอล์คก่อนเพื่อดูความหมาย

    แล้วก็โอ้โหววว ขอยืนคารวะให้สิบนาทีเลยค่ะ ดีใจมากๆ ที่ได้รู้จัักลำนำท่อนนี้ และคำแปลที่งดงามมากๆ จากคุณ ;_;

    และมันก็เข้ากับตอนนี้มากเลยค่ะ อ่านไปก็ขนลุกไป อู้อ้า สำหรับเราคำแปลของคุณ mcboffin. ก็ไพเราะงดงามมากๆ แล้วค่ะ

    เพราะคุณคือนักเขียนที่ใช้ภาษาไทยได้สวยมากๆ คนหนึ่งสำหรับเราค่ะ การถ่ายทอดก็ละเมียดมาก ลึกซึ้ง ขอชื่นชมจากใจจริง


    โหยยชอบบรรยากาศของตรอกไดแอกอนที่คึกคักวุ่นวายมากเลยค่ะ ถ่ายทอดออกมาได้แบบนึกภาพตามแล้วสนุกทุกอย่างเลย

    ชอบความรักที่รอนมีให้เฮอร์ไมโอนี่ ถึงจะไม่มีวันเป็นจริงแต่เค้าก็ยังดูแลโทนี่ดีมากเลยนะคะ

    แฮร์รี่เองก็ดูแลโทนี่ดีในแบบของตัวเองเหมือนกัน รู้สึกดีใจที่เฮอร์ไมโอนี่มีเพื่อนที่ดีแบบนี้อยู่ตั้งสองคน และโทนี่ก็มีพ่อทูนหัวที่ใส่ใจมากๆ เหมือนกัน

    ขอโทษนะคะ ขออนุญาต...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดสเนปกับเฮอร์ไมโอนี่ก็ได้เจอกันแบบใกล้ๆ แบบมีโมเมนต์ แบบมีอะไร

    แม้จะแค่นี้ แต่สำหรับคนที่รอลุ้นมานานก็ปริ่มแล้วค่ะ ขอบคุณวีเซิลที่หลุดออกมามากๆ นะ ทำได้ดีมาก 555555

    พอได้รู้ความคิดของสเนปแล้วทั้งรักทั้งชังเลยนะคะ ต่างฝ่ายต่างคิดไปเองกันหมด คิดว่าทำแบบนี้ๆ แล้วจะดีกับอีกฝ่ายมากกว่า สุดท้ายก็ลงเอยนึกเสียใจทีหลังกันอยู่ดี

    ตอนที่คิดถึงลิลี่นั่นก็เศร้าค่ะ แต่มันสื่อให้เห็นเลยว่าสเนปเป็นคนดีมากๆ และยังคงต้องแบกรับอะไรตั้งมากมายถึงลิลี่จะจากไปแล้วจริงๆ

    แม้แต่ความรักที่มีให้เฮอร์ไมโอนี่ก็ยังแสดงออกไป เพราะต่างฝ่ายต่างคิดไปเองอีกแล้ว (ย้ำ) ไม่ชอบความคิดที่ว่าปล่อยให้เธอไปเพื่อเจอคนที่ดีกว่า

    คือถึงจะเจอคนที่ดีกว่ายังไง แต่ ณ เวลานั้นเราก็รักเค้าไปแล้ว ที่เฮอร์ไมโอนี่มีก็ไม่ใช่ความสงสารเลย เนี่ยยย เอาอะไรมาคิดเองเออเอง

    อ่านแล้วก็โกรธเฮอร์ไมโอนี่ที่ยังคงปิดบังความจริงมาจนถึงตอนนี้ ทำไมไม่เคลียร์ให้จบๆ สักที ตอนนี้มีแต่ความหน่วงเต็มไปหมดเลยค่ะ อ่านไปก็เครียดไป

    อยากทะลุจอเข้าไปตะโกนบอกว่านั่นลูกของศาสตราจารย์กับมิสเกรนเจอร์ยังไงล่ะคะ! ส่วนรอน นายเป็นเพื่อนที่ดี แต่ก็เป็นแค่นั้นพอนะ T_T

    ขอโทษนะคะ แต่ขำตรงฉากความรู้สึกเท่าช้อนชา นี่มันประโยคเด็ดในตำนานเลย 55555

    และเราก็ได้แต่วาดหวังให้ความจริงเปิดเผยในเร็ววัน พร้อมกับความรู้สึกของพวกเขาทั้งสองคนที่จะเข้าใจกันสักที ขอบคุณค่ะ

    #99
    0
  4. #98 Pang-8399 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 01:33
    รอนะคะ ^^ ลุ้นมากเลย
    #98
    0
  5. #97 Uki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 10:54

    ลุ้นตอนต่อไปมากค่ะ รอนะคะ

    #97
    0
  6. วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 21:51

    สนุกมากๆๆค่ะ ลุ้นมาก
    #96
    0
  7. #95 withope (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 02:53

    กลับมาจากพักชมสิ่งที่น่าสนใจแล้วพร้อมกลับมาเจอการโจมตีระลอกใหญ่แล้วค่ะ พร้อม!

    เป็นอะไรที่นึกภาพตามแล้วหดหู่จริงๆ เด็กผู้หญิงคนเดียวต้องมาเจออะไรแบบนี้

    ความรุนแรงถาโถมมาจากทุกทิศทาง และเบลลาทริกซ์ก็เป็นหนึ่งในคนที่เราว่าความคิดของเธอน่ากลัวมากจริงๆ

    ตอนที่ใช้คำสาปกรีดแทงนั่นดูสนุกมากๆ กับการทรมาน น่าสงสารเฮอร์ไมโอนี่ที่ต้องเจ็บทั้งกายและใจนะคะ

    ถึงต่อให้จะไม่โดนทำอะไร แต่ความรู้สึก ณ เวลานั้นคงจะติดอยู่ในความทรงจำไปนานเลย

    หูยยยแล้วแบบตอนที่บรรยายสภาพของเฮอร์ไมโอนี่คือน่าสงสารมาก ทางร่างกายนี่คือยับเยินไปหมด แค่อ่านแล้วยังเจ็บแทนเลยค่ะ ไม่ไหว

    ชอบความฉลาดของสเนปนะคะ แต่เนี่ยยย ยังไงจอมมารก็ฉลาดกว่า เราว่าสเนปทำดีเกินไป ถึงจะทำเป็นไม่ใส่ใจ

    แต่การแสดงออกแบบเมตตามันดูน่าสงสัยอย่างที่เฮอร์ไมโอนี่คิดจริงๆ นั่นแหละ เพราะฉะนั้นแน่นอนว่าจอมมารต้องดูออกอยู่แล้ว

    เราเพลินกับตอนอ่านที่จอมมารนึกถึงสเนปอย่างมาก ทำให้เราเห็นว่าจอมมารมองสเนปเป็นแบบไหน จอมมารคิดว่าตัวเองเก่งกาจแค่ไหน

    ขณะเดียวกันก็ทำให้เรามองเห็นว่าสเนปยิ่งใหญ่แค่ไหน ในความคิดของทุกคน ขอพูดซ้ำหลายๆ รอบว่าคุณถ่ายทอดความยิ่งใหญ่ของเขาออกมาให้เรารู้สึกได้จริง

    โอ๊ยยยยชอบบรรยากาศเวลาที่เฮอร์ไมโอนี่กับสเนปอยู่ด้วยกันมากค่ะ อาจจะไม่ใช่ในสถานการณ์ที่ดีนัก แต่ความห่วงใยเอาใจใส่

    การรักษาบาดแผลให้ การคิดถึงจิตใจของอีกฝ่าย ทำไมคะ ทำไมมันถึงได้อบอุ่นหัวใจแบบนี้ T_____T

    เป็นความรักที่เริ่มต้นมาจากความผูกพัน เพราะฉะนั้นเราเข้าใจเลยค่ะว่าทำไมเฮอร์ไมโอนี่ถึงได้รักสเนปมากมายขนาดนี้

    ความรู้สึกที่สเนปถ่ายทอดมาให้แม้แค่น้อยนิดในสถานการณ์นี้ ถ้าเราเป็นเฮอร์ไมโอนี่ก็ว่าดีพอแล้วค่ะ

    แต่นึกว่าเฮอร์ไมโอนี่จะเป็นจอมคิดมากคนเดียว ที่ไหนได้ สเนปก็เหมือนกันที่คิดว่าเป็นความรู้สึกที่มีให้จากความสงสาร เนี่ยยย ไม่ได้

    ตอนที่เรื่องราวจบลงแล้วจอมมารตัดรอนด้วยการพูดถึงลิลี่นี่เห็นแล้วเจ็บปวดแทนเฮอร์ไมโอนี่เลยค่ะ

    แต่เราก็ยังหงุดหงิดเฮอร์ไมโอนี่อยู่นะ ว่าทำไมถึงไม่พูดออกไป แต่พอมาคิดดูว่าถ้าพูดออกไปในตอนนั้นเลย สถานการณ์ระหว่างคนทั้งคู่จะเป็นยังไง

    เพราะสเนปก็คิดว่าตัวเองทำเรื่องไม่ดีมา เป็นเรื่องที่เราไม่กล้าคาดเดาเลยจริงๆ ค่ะ บางทีถ้าให้สเนปมาเจอโทนี่ตอนโตแล้วก็อาจจะดีกว่าก็ได้

    ตอนนี้ก็ได้แต่ลุ้นว่าถ้าพ่อแม่ลูกมาเจอหน้ากันแล้วจะเป็นยังไงต่อ


    เราโอเคกับเนื้อเรื่องมากนะคะ เรารู้สึกว่ามันเป็นการปูทางมาถึงจุดนี้ได้โอเค ไม่ติดขัด

    ถึงเนื้อหาจะหนักและอาจร้ายแรง แต่เพราะมันคือความชั่วช้าของจอมมารและผู้เสพความตายไม่ใช่เหรอคะ?

    มันทำให้เราได้เห็นความดีงามของสเนป และความรักของเฮอร์ไมโอนี่ และเราก็ดีใจที่ได้มีโทนี่ออกมาเป็นลูกชายที่น่ารักในฟิคเรื่องนี้่ค่ะ

    ไม่อยากให้รู้สึกผิดจริงๆ เพราะฟิคมันสามารถนำเสนอเรื่องราวได้หลายด้าน ไม่ใช่แค่ขาวกับดำจริงๆ นั่นแหละค่ะ

    และเช่นเคยนะคะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆ ภาษาสวยๆ แม้ตอนนี้กับตอนก่อนหน้าจะค่อนข้างหนักหน่วงแต่ก็ทำให้เราได้เข้าใจอะไรๆ ขึ้นเยอะ

    ก็จะพยายามไม่บ่นว่าที่เฮอร์ไมโอนี่ไม่ยอมบอกความจริงสักทีหลังจากนี้แล้วล่ะค่ะ

    #95
    0
  8. #94 withope (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 22:21

    อู้ววว เห็น trigger warnings ล่วงหน้าแล้วก็พอจะเดาได้แล้วค่ะ จากชื่อตอนก็ด้วย (ขอแอบกระซิบว่าเพราะจังค่ะ แพ้คำว่ามูนไลท์ T_T)

    ส่วนตัวเราไม่มีปัญหาค่ะ เพราะนิยายจะให้ขาวหรือดำสุดโด่งตลอดมันก็เกินไป

    เราไม่คิดว่าคนที่แต่งแนวนี้จะสนับสนุนหรืออะไรด้วย เพราะมันคือส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องที่เราแยกแยะได้ค่ะ


    ทำไมเราชอบความสัมพันธ์ของเฮอร์ไมโอนี่กับสเนปมากๆ แม้จะจากมุมมองของเธอ หรือในความคิด

    ชอบที่เฮอร์ไมโอนี่กอดสเนปเอาไว้ แค่นั้นก็รู้สึกอบอุ่นแล้วค่ะ แต่ถ้าสเนปจะคิดแบบนั้นก็เข้าใจ เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่จะยอมรับกันได้ง่ายๆ

    และอีกครั้งที่แม่ลูกทำให้เราอบอุ่นได้จริงๆ ค่ะ เด็กอะไรทำไมน่ารัก อยากให้เฮอร์ไมโอนี่บอกความจริงไปสักทีค่ะ บอกแบบบอกไปเลยว่าใครคือพ่อ

    นี่ก็ได้แต่รอลุ้นว่าถ้าวันนั้นมาถึงจะเป็นยังไง มันจะเป็นเรื่องชวนช็อก เรื่องอบอุ่น ตื่นเต้นดีใจ หรืออะไร ไม่กล้าจินตนาการเลยค่ะ

    ตอนที่ใกล้จะได้รู้เรื่องแล้วเราคนอ่านรู้สึกขนลุกเลยค่ะ เหมือนกับดูหนังตอนเฉลยความจริง ที่ในที่สุดก็ได้เปิดเผยสักที

    ไม่ได้แค่สงสาร แต่เราว่ามันน่ากลัวมากๆ นึกถึงสภาพจิตใจของเฮอร์ไมโอนี่และสิ่งที่จะเกิดขึ้นตอนอยู่ท่ามกลางคนชั่วร้ายแบบนั้น

    คือยังไงเราก็รู้ว่าคงไม่ได้แค่ถูกจับมาเฉยๆ แน่ๆ ยิ่งเป็นเพื่อนของแฮร์รี่ด้วยอีก

    ต้องยกความดีความชอบให้คุณที่ถ่ายทอดความโหดร้ายของสภาพแวดล้อมรอบข้างจนเรายังสัมผัสความกลัวได้เลยค่ะ

    แต่ต้องยอมรับความตาไวของจอมมารมากๆ รู้สึกเลยว่าสมแล้วที่เป็นจอมมาร ขนาดจับสังเกตในสิ่งเพียงเล็กน้อยได้ อู้หูวขนลุกเลยค่ะ T_T

    และใช่ค่ะ ต้องยอมรับความในความชั่วจริงๆ ตอนที่ดูถูกสเนปนั่นฟังแล้วเรายังสั่นเลยค่ะ ตัวสั่น โกรธแทน

    เป็นเลือดสีโคลนแล้วมันจะทำไม ถึงเราจะไม่ชอบลิลี่แต่ฟังแล้วยังแบบโอ้โห ที่น่าเจ็บใจคือทำอะไรไม่ได้ด้วยนี่แหละ

    เฮอร์ไมโอนี่ก็น่าสงสารที่พอมารู้ความจริงเรื่องลิลี่ถึงกับไปไม่เป็นเลย เหมือนเจอเรื่องซวยเรื่องหนึ่งก็ตามมาอีกเรื่องหนึ่งไม่ได้หยุดได้หย่อน

    ทำไมเรารู้สึกถึงความรักที่เฮอร์ไมโอนี่มีให้สเนปตลอดเลยก็ไม่รูู้ค่ะ อ่านมาทุกตอนก็รู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก

    เวลาที่เรารู้สึกหงุดหงิดกับเฮอร์ไมโอนี่ แล้วพอได้มาอ่านความคิดที่มีให้สเนปทีไรก็จะโอนอ่อนตามทุกทีเลยค่ะ จริงๆ นะคะ รู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่มาก

    อ่านแล้วก็โอ๊ยยยย ชั่วมากกกกก ชั่วอะไรขนาดนี้ หดหู่ใจมากๆ ปล่อยค้างแบบนี้ไม่ได้ เดี๋ยวกลับมาค่ะ ขอพักชมนกชมไม้ให้เย็นๆ ใจ T_T

    #94
    0
  9. #93 withope (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 04:40

    อดใจไม่ได้จริงๆ ค่ะ มันต้องเขียนอวยภาษาก่อนทุกครั้งเหมือนเป็นธรรมเนียม

    แบบว่ามันดีมาก แค่เห็นบรรทัดแรกของทุกตอนก็ได้แต่คิดว่าต้องอวยๆ และจะอวยเรื่อยไปค่ะ ;_;


    ชอบบรรยากาศของอบอุ่นของทุกคนตอนที่โทนี่มาถึงมากๆ เลยค่ะ ละมุน อบอุ่นหัวใจ

    บทสนทนาที่สอดแทรกเข้ามาเล็กๆ น้อยๆ ยังอ่านแล้วสนุกเลยค่ะ ชอบพรมบินได้ 55555

    โทนี่เองก็เป็นลูกที่น่ารัก ยิ่งอ่านยิ่งตกหลุมรักโทนี่ขึ้นทุกตอน เด็กอะไรทำไมน่ารัก ดูเป็นห่วงเป็นใยแม่ตลอด

    คือความสดใสของฟิคเรื่องนี้ (แม้เท็ดดี้จะเรียกว่าจอมมืดหม่นก็ตาม 55555 มันอะไรกันนี่!)

    เนี่ยย ทำไมโทนี่อยู่กับใครก็น่ารักไปหมด ความสัมพันธ์กับเพื่อนอย่างเท็ดดี้ก็น่ารักก

    นึกภาพตอนเล่นด้วยกันแล้วก็อบอุ่นไปหมดเลยค่ะ ชอบตอนวิ่งไล่โนมในสวนด้วย ดีเทลเล็กๆ น้อยๆ มันน่ารักจริงๆ นะคะ

    แต่โทนี่ที่ชอบอ่านหนังสือหรือปรุงยานี่ถอดแบบพ่อกับแม่มาชัดๆ วี้ดวิ้ววว

    แต่ทุกคนมากันเยอะแยะไปหมด แค่อ่านชื่อแต่ละคนก็ละลานตาแล้วค่ะ โอ๊ยย เป็นงานวันเกิดที่คึกคักมาก

    เป็นบรรยากาศที่ทำให้เรานึกถึงคืนคริสต์มาสมากกว่าวันเกิดจริงๆ ด้วยค่ะ ของกิน (น่ากินทั้งนั้น) ก็เยอะแยะไปหมด

    มีหิมะ มีอะไรต่างๆ มากมาย แค่นึกภาพตามก็อู้ววว อ้า ว้าววว อิจฉาวันเกิดของโทนี่จริงๆ ค่ะ เด็กที่มีความสุขที่สุดในโลกไหมนี่

    ชอบความโกลาหลของงานเลี้ยงด้วยค่ะ บรรยายจนเรานึกภาพตามได้หมดเลย

    ยิ่งจินตนาการเสียงของลูน่าที่เป่า(อะไรสักอย่างเหมือน)ฮาร์โมนิก้าแล้วมีเฟร็ดกับจอร์จเป็นวาทยากรยิ่งน่ารัก อบอุ่น

    ลูน่าน่ารักจังค่ะ ปกติก็รักอยู่แล้ว แต่ยิ่งอ่านฟิคเรื่องนี้ก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารักกว่าเดิมหลายร้อยเท่า!

    คุณคะ ตอนโทนี่คิดถึงเรื่องพ่อ แล้วก็พูดถึงสีหน้าของแม่ มันทำให้เรารู้สึก...แบบ...บรรยายเป็นตัวอักษรไม่ถูก แต่รู้แค่ว่าชอบมากๆ ดีมากๆ

    เหมือนแม่ลูกต่างก็คอยสังเกตห่วงใยกันตลอด แต่ก็มีวิธีแสดงออกไปในแบบของตัวเอง

    เป็นเด็กผู้ชายที่ดีมาก อ่อนโยน น่ารัก อยากเห็นตอนเค้าอยู่กับพ่อสักทีจริงๆ ค่ะ

    ดีใจที่ตอนนี้ไม่หน่วงมากเพราะเน้นความคิดของโทนี่มากกว่าเฮอร์ไมโอนี่ค่ะ อ่านตอนนี้ค่อยรู้สึกหายใจหายคอได้โล่งหน่อน

    เราชอบการบรรยายความคิดของคุณมากจริงๆ ค่ะ ถ่ายทอดออกมาได้ดีมากจนเราอินตามได้ทุกอย่าง

    แต่อู๊ยยยในที่สุดก็มีใครพูดออกมาสักที ดัมเบิลดอร์ไม่เคยทำให้เราผิดหวังจริงๆ ค่ะ สมเป็นสุดยอดอาจารย์ใหญ่ 555555


    เราชอบแนวคิดเรื่องตรรกะของสเนปด้วยค่ะ ชอบที่เอามาผูกโยงกับโทนี่

    พอบอกว่าตอนหน้าสเนปจะปรากฏตัวเลยคือแอบกรี๊ดในใจเลยค่ะ อยากอ่านเร็วๆ แล้วแต่ก็ไม่อยากเร่งร้อนเกินไป

    เพราะฟิคเรื่องนี้ (และทุกเรื่อง) ของคุณ mcboffin เป็นอะไรที่ละเมียดจนเราต้องอ่านอย่างละเมียดไปด้วย

    ถึงเม้นเราจะดูเรื่อยเปื่อย แต่เราตั้งใจอ่านฟิคของคุณที่สุดนะคะ ;_; แม้อาจมาช้า แต่เราจะมาเม้นเป็นแรงใจให้ทุกตอนแน่นอนค่ะ!

    #93
    1
    • #93-1 withope(จากตอนที่ 4)
      28 กันยายน 2563 / 04:45
      โอ๊ยยย ลืมเม้นอวยเรื่องหมากรุกด้วยค่ะ
      แม้จะมาแค่ย่อหน้าเดียวแต่คุณก็บรรยายได้ จนทำให้เราที่ไม่รู้เรื่องเกมหมากรุกอะไรเลยนึกภาพตามได้หมด
      อยากบอกว่าประทับใจมากค่ะ จะตรรกะธรรมดาหรือพิเศษเราก็ยกย่องเชิดชูทั้งโทนี่และคุณคนเขียนทั้งนั้นแหละค่ะ ;_;)b
      #93-1
  10. #92 ๋JT
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 22:19

    รอนะคะ เนื้อเรื่องสนุกและน่าติดตามมาก เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #92
    0
  11. #91 am2543 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:39

    รอนะคะ
    #91
    0
  12. #90 withope (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 16:28

    เหมือนเราจะลืมเม้นไปว่าชอบชือตอนทุกตอนเลยค่ะ แบบสื่อเนื้อหาได้ตรง แต่ไม่ออกมาโต้งๆ

    แล้วเราก็ฟังเพลง O Children ที่คุณว่าฟังตอนแต่งไปด้วย เราเลยฟังตอนอ่านไปด้วยแล้วก็โอ้โห ได้ฟีลมาเต็ม!


    ขนาดบรรยายถึงหิมะเรายังรู้สึกแบบว้าว เป็นบรรยากาศที่สวยมากๆ ยิ่งต่อมาด้วยโทนี่เป็นเหมือนมนต์วิเศษ

    แล้วทำให้มันดูวิบวับ magical แบบบอกไม่ถูก ยกเว้นแต่ความคิดของเฮอร์ไมโอนี่ที่พยายามจะกีดกันโทนี่นี่แหละ

    ชอบที่โทนี่ก็เข้ากับวิกเตอร์ได้ มันสื่อว่าเค้าเป็นเด็กน่ารักที่ใครๆ ต้องชอบ (แล้วสเนปก็ต้องชอบเหมือนกันค่ะ T_T)

    แต่แน่นอนว่าตอนนี้ให้แฮร์รี่ชนะเลิศที่สุด ขอบคุณมากๆ ที่มาช่วยโทนี่ให้ได้เข้าฮอกวอตส์ สมเป็นพ่อทูนหัวคนดีจริงๆ ค่ะพ่อคุณ

    ว่าแล้วว่าต้องมีคนรู้ว่าพ่อเป็นใคร และเราไม่แปลกใจเลยที่เป็นแฮร์รี่กับลูปิน และใช่ค่ะ เราเข้าใจฟีลแฮร์รี่ที่ไม่เข้าใจเหตุผลมากๆ โกรธๆ

    เหมือนแฮร์รี่เป็นตัวแทนของเราที่อ่านอยู่ในเวลานี้จริงๆ ค่ะ เฮอร์ไมโอนี่ในเรื่องนี้คือเป็นคนที่ทำให้เราโกรธแทบทุกตอนจริง

    และอีกครั้งที่เราได้ประจักษ์ความดีของสเนปผ่านตัวอักษรของคุณอย่างงดงามมากๆ เลยค่ะ

    คุณทำให้เราที่ประทับใจเค้าอยู่แล้ว ยิ่งประทับใจมากขึ้นกว่าเดิมอีกเป็นกอง เป็นมนุษย์ที่มีความเป็นมนุษย์ที่ดีมากพอคนหนึ่ง

    ตอนนี้เราต้องขอบคุณไหวพริบของแฮร์รี่จริงๆ ค่ะ แฮร์รี่คือผู้ช่วยชีวิตโทนี่...รวมถึงคนอ่าน (ที่อึดอัดกับเฮอร์ไมโอนี่) ที่แท้จริง ไชโย


    ส่วนตัวเราชอบนะคะ เนื้อเรื่องเรื่อยๆ แต่ความคิดของเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้เรื่อยๆ จริงๆ ค่ะ

    เราคิดว่าคุณถ่ายทอดความอึดอัดออกมาได้ดีมากๆ ตื่นเต้นที่จะได้เจอสเนปในตอนที่ 4 ไวๆ แล้วค่ะ

    พอคุณบอกว่าแต่เดิมตั้งชื่อว่าโทเบียสเราก็อ๋อเลยค่ะ เพราะเราเห็นชื่อโทบี้แวบๆ ผ่านตาจริงๆ แต่ก็อ่านได้ไม่ติดขัดนะคะ 55555

    #90
    0
  13. #89 withope (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 05:56

    โอ๊ยยย ภาษา ไม่ได้แล้วค่ะ ดีเกินไปแล้ว ลืมบอกไปเลยว่าเราชอบการบรรยายบรรยากาศรอบด้านมาก

    การขยายความ บรรยายสิ่งต่างๆ แม้แต่การบรรยายความรู้สึก เราพูดได้แค่ว่าชั้นสูงเหลือเกินค่ะ

    ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้เราได้เจอฟิคดีๆ แบบนี้ T-T เราอ่านทุกตอนซ้ำหลายรอบจริงๆ นะคะ ยอมกับการเลือกใช้ภาษา


    เราชอบที่ในความนึกคิดของเฮอร์ไมโอนี่จะพูดถึงสเนปอย่างชื่นชมเสมอ รู้สึกถึงความมีเกียรติ ยิ่งใหญ่ และความรักที่เธอมีให้จริงๆ ค่ะ

    ไม่รู้ว่าจะได้เขียนคำนี้อีกกี่ครั้ง แต่ก็ขอเขียนอีกว่า อึดอัดกับการไม่บอกของเฮอร์ไมโอนี่มาก ได้โปรด

    มันน่าเศร้าใจมากๆ เพราะอย่างน้อยๆ ในตอนนี้ สเนปก็พลาดโอกาสการเป็นพ่อมาตั้ง 11 ปี

    เสียใจที่เฮอร์ไมโอนี่เลือกเส้นทางที่ไม่ยอมบอกตั้งแต่แรกจริงๆ แล้วถ้ามารู้ความจริงทีหลังไม่ยิ่งเจ็บปวดกันหมดทุกฝ่ายเหรอคะ

    ถึงได้โมโหมากๆ ขนาดบอกว่าต่อให้ย้อนเวลาก็จะไม่บอกนี่มันไม่ได้ บอกเถอะ อยากจะเข้าไปบอกความจริงแทน

    ที่ว่าโทนี่รูปลักษณ์ภายนอกเหมือนพ่อก็ว่าแย่แล้ว พอมีรอยยิ้มแบบเดียวกันแล้วนี่ยังไงสุดท้ายก็ต้องมีคนรู้จริงๆ นั่นแหละค่ะ

    (แต่ที่รอนไม่รู้นั่นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ 55555) ไหนจะนิสัยอะไรหลายอย่างที่เหมือนกันมาก ขนาดอยู่กับแม่แต่แทบถอดทุกอย่างมาจากพ่อ

    มันจะไม่มีใครรู้จริงๆ เหรอ ไม่ได้นะ! นี่ชอบการที่เฮอร์ไมโอนี่คิดว่าโทนี่คือของขวัญด้วย รู้สึกว่ามันอบอุ่นทั้งต่อโทนี่และสเนปเลยค่ะ

    ยิ่งได้อ่านตอนที่โทนี่ตื่นเต้นเรื่องสเนปแล้วแบบ...ไม่ได้นะ! เธอจะทำลายความตื่นเต้นของลูกลงได้ยังไง! หยุดเดี๋ยวนี้!

    เรารู้แหละค่ะว่ายังไงโทนี่ก็ต้องได้เรียนฮอกวอตส์ แต่ยังไง และเฮอร์ไมโอนี่จะรู้สึกยังไงนี่แหละคือเรื่องที่เราได้แต่ครุ่นคิดสงสัย...และอึดอัด 55555

    แต่เราคิดต่างจากเฮอร์ไมโอนี่ ยังไงเราว่าก็เป็นความผิดของลิลี่อยู่ดี ถึงในหนังและหนังสือจะเป็นความรักตลอดกาลที่ซึ้งมากก็จริง

    เราก็ยังไม่ชอบที่ลิลี่ทำกับสเนปจริงๆ ค่ะ แต่เราก็ไม่ชอบที่เฮอร์ไมโอนี่ปกปิดความลับกับสเนปเหมือนกัน

    เชื่อว่าต้องอีกนานมากแน่ๆ กว่าที่สเนปจะได้รู้ความจริง และทางเราก็คงต้องได้แต่อึดอัดและลุ้นกันแบบนี้ต่อไปอีกเนิ่นนานเลยทีเดียว


    สารภาพว่าปกติเราไม่ค่อยชอบอ่านแนวที่ตัวเอกมีลูก แต่เรื่องของคุณคือดีจนเราไม่คิดว่าควรพลาดเพราะความไม่ชอบจริงๆ

    โทนี่ก็เป็นเด็กชายที่น่ารักมากๆ น่ารักน่าเอ็นดูไปหมด อยากจะเห็นตอนที่ได้อยู่กับสเนป (ในฐานะพ่อลูก) ไวๆ จังเลยค่ะ มันจะดีมากแค่ไหน

    #89
    0
  14. #88 withope (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 05:18

    ตั้งแต่บรรทัดแรกก็คือภาษาดีมาก ดีแบบไม่ไหวแล้วจริงๆ ค่ะ ช่วยด้วย

    ดีจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาชมว่าดีแล้วค่ะ ชั้นสูงมาก แต่ละคำที่ใช้คือสวยมากจริงจัง ชมจริงนะคะ จากใจ


    ชอบเวลาที่ทั้งสามคนนี้อยู่ด้วยกันมากๆ ชอบที่รอนล้อเลียนใส่เฮอร์ไมโอนี่ด้วย สมเป็นรอนจริงๆ 55555

    แต่ไม่ค่อยชอบความเข้มงวดแบบแม่ๆ ของเฮอร์ไมโอนี่เลยค่ะ อย่างที่จะให้ลูกไปเข้าเดิร์มสแตรงก์เพื่อไม่ให้เข้าฮอกวอตส์

    หรือนิสัยที่ปกปิดเรื่องพ่อของโทนี่ ขนาดเราอ่านตามแล้วยังแบบรู้สึกอึดอัดเลยค่ะว่าทำไมนะ ทำไม ทำไมถึงไม่บอก

    ใจหนึ่งก็เข้าใจเหตุผล แต่อีกใจก็อยากจะตะโกนบอกให้ทุกคนรู้แทนเลยว่าพ่อของโทนี่คือใคร

    เราชอบท่อนที่เขียนว่า 'ความชัดเจนตรงหน้าเด่นเกินไปจนความเข้าใจของมนุษย์บิดเบือน' มากๆ เลยค่ะ

    แบบมันว้าวมากๆ เป็นอะไรที่คาดไม่ถึง และคงไม่มีใครคาดถึงว่าพ่อจะเป็นสเนปด้วยจริงๆ นั่นแหละค่ะ


    ฉากพิจารณาในศาลเป็นอะไรที่ดีมากเลยค่ะ โอ๊ยนึกภาพตามได้เป็นฉากๆ

    ความสัมพันธ์ของเฮอร์ไมโอนี่กับสเนปเป็นอะไรที่อึดอัดมากจริงๆ แม้เราจะมองในฐานะคนอ่านแล้วก็ตาม

    รู้สึกสงสารทั้งสองคนเลยค่ะ เพราะต่างคนก็ต่างคิดกันคนละอย่าง ถ้าเปิดใจไปตรงๆ เลยว่ามีลูกด้วยกันก็ไม่น่าจะลงเอยแบบนี้แล้วเนี่ย

    แบบทั้งสงสารแต่ก็โกรธไปหมด ยอมรับในความหน่วงจริงๆ ค่ะ ขนาดแค่ prologue ยังขนาดนี้ เนื้อเรื่องจะขนาดไหน T-T

    แต่ปิดท้ายตอนที่สเนปแอบมองนี่ก็แบบ ว้ายยย ไม่ได้แล้ว เป็นโมเมนต์ที่ทำให้เรายิ้มได้แม้จะแค่บรรทัดเดียวในความหน่วงนี้ก็ตามค่ะ อิอิ


    อ่านไปได้แค่นี้ แต่ก็ขอขอบคุณคุณ mcboffin. มากเลยนะคะที่แต่งฟิคดีๆ นี้มาก แบบเราตั้งใจอ่านมากๆ

    อ่านซ้ำไปซ้ำมา แม้จะอึดอัดหรืออะไร แต่เราก็มีความสุขที่ได้อ่านภาษาสวยๆ แบบนี้มาก สวยเกินไป

    รู้เลยว่าคุณตั้งใจแต่งมากๆ จนเราคิดว่าเม้นเท่าไหร่ก็คงตอบแทนเป็นกำลังใจให้ได้ไม่พอ

    เราสัญญาว่าจะเข้าไปอ่านเรื่องมาสเตอร์พีซของคุณอย่างแน่นอนค่ะ แต่ตอนนี้คือยังอึนๆ กับความอึดอัดนี้อยู่

    #88
    0
  15. #87 withope
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 10:18

    ขออนุญาตเข้ามาเม้นให้กำลังใจคุณ mcboffin. ก่อนนะคะ


    เพราะเราเคยเห็นฟิคของคุณผ่านมาตามานานมากแต่ด้วยความที่ไม่ใช่แฟนแฮร์รี่ หรือนารูโตะมากนักเลยไม่ได้ติดตามค่ะ

    จนเราลองเปิดอ่านสักเรื่องแล้วแบบร้องตกใจ ยกมือขึ้นทาบอกเลยค่ะ นี่เราพลาดฟิคดีๆ แบบนี้ไปได้ยังไงกัน

    ภาษา การบรรยายของคุณคือเป็นอะไรที่ตรงใจเรามากค่ะ ภาษาของคุณสวยมากกกก (คูณร้อยล้าน)

    และไม่ได้พยายามประดิษฐ์คำให้สวยจนน่าเบื่อ อ่านแล้วจะเอ๊ะๆๆ ตลอด ขณะที่ของคุณแล้วลื่นไหลไม่สะดุดเลย พลิ้วไปหมด

    คนอื่นอาจไม่ชอบบรรยายเยอะๆ ยาวๆ แต่เราชอบการบรรยายของคุณมากจริงๆ นะคะ

    จะสนทนากันน้อยแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะเรื่องของคุณมีจุดเด่นคือการบรรยายความรู้สึกนึกคิดที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีมากๆ แบบมากๆ

    ทำให้เราที่ไม่ใช่แฟนคลับของต้นฉบับตกลงว่าจะอ่าน และตัดสินใจว่าจะมาเม้นให้กำลังใจคุณนี่แหละ


    ถ้าว่างแล้วเราจะมาทยอยอ่านและคอมเม้นเนื้อเรื่องให้คุณนะคะ

    แค่แว้บมาก่อนเพราะรู้สึกว่าอยากจะอวยคุณมากๆ อยากเป็นกำลังใจให้ฟิคดีๆ แบบนี้

    และอยากให้คุณรู้ว่ามีคนนึงที่ชอบฟิค ชอบสำนวนภาษาของคุณมากๆ แบบมากๆๆๆๆ อยู่ตรงนี้คนนึงนะคะ ;_;)/

    #87
    0
  16. #86 sarocha_2541 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 13:56

    รอเสมอค่ะ
    #86
    0
  17. #85 oohsarunporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 21:20
    แงงงค้างงง มาต่อไวๆนะคะ คิดถึงงง
    #85
    0
  18. #84 famaly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 21:02
    กำลังสนุกเลยค่ะ รออีก 60% ที่เหลือนะคะ :))
    #84
    0
  19. #83 Nada23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 12:58
    ดีใจมากเลย ไรท์กลับมาแล้ววว❤️ รอลุ้นตอนพ่อลูกเจอกันไม่ไหวแล้ว
    #83
    0
  20. #82 Ploy_NMai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 23:12
    เย้~ จะได้เจอพ่อแน้ววว
    #82
    0
  21. #81 yatawee10 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 21:45
    คิดถึงคุณไรท์มาเลยค่ะ ดีใจ
    #81
    0
  22. #80 milddarling (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 19:58
    ไรท์กลับมาแล้ววว ดีใจมากกกกกกก ☺️
    #80
    0
  23. #79 galaxygold1234 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 18:36
    ไรท์กลับมาแล้วว คิดถึงเรื่องนี้มากๆ😊
    #79
    0
  24. #78 Holding (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 17:39

    let go เลยลูกไปก่อวินาศกรรมเลย 555
    #78
    0
  25. #77 LPIERO (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 16:44
    น้ำตาจะไหลที่ไรท์กลับมา แงๆ
    #77
    0