ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 6 : CHAPTER :: 06 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

Chapter06 ขอบคุณสำหรับรูปภาพประกอบค่ะ

 

“องค์ราชินี เราพบพวกมันแล้วพะยะค่ะ”

เสียงเรียกที่ดังขึ้นมาจากทางหน้าห้องทำงานพร้อมกับร่างของทหารองครักษ์ที่ยืนก้มหน้าก้มตาอย่างนอบน้อมอยู่ ทำเอาร่างสูงโปร่งที่กำลังนั่งเอนหัวพิงพนักเก้าอี้ทำงานอย่างเหนื่อยอ่อนถึงกับต้องทะลึงตัวลุกขึ้นมา

“เจ้าว่าอย่างไรนะ”

“พวกเราคาดว่าพบฐานของพวกกบฏแล้วพะยะค่ะ”

คำยืนยันนั้นทำให้องค์ราชินีไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นยืนเต็มตัวสูงของตนเอง ร่างสง่าสวมเครื่องแต่งกายสูงศักดิ์เฉกเช่นที่ราชนิกูลพึงกระทำ มันเป็นชุดของผู้บัญชาการสูงสุดเหมาะสมจะอยู่แนวหน้า ทะมัดทะแมง แต่ก็ยังไม่ละทิ้งความสำคัญของตำแหน่งหน้าที่ และ เครื่องประดับที่ติดอยู่บนเครื่องแต่งกายสีดำสลับแดงนั้นสูงค่า มีมนต์ขลัง และ รับรู้ได้ในทันทีว่าคนที่จะสวมใส่มันได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาเป็นแน่

เอลซ่าเร่งรีบเดินดุ่มขึ้นไปที่หอสังเกตการณ์ของฐานทัพชายแดนเอเรนเดล ก็นางรอมาตลอดทั้งสัปดาห์ก็เพื่อวันนี้ ตั้งแต่คืนนั้นที่นางได้รับข่าวว่าพวกกบฏนั้นได้แข็งข้อขึ้นทุกวัน ได้ทำการปล้นสะดม อีกทั้งยังมีการปลุกระดมเรียกร้องให้ชาวบ้านในระแวกนี้มีความระแวงสงสัยต่อองค์ราชินี ทำให้ตัวนางนั้นถูกตั้งข้อสงสัยหลายอย่าง

ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งปล่อยเอาไว้ไม่ได้ เอลซ่าจึงเร่งรุดมาที่นี่ โดยที่ไม่ได้บอกลาคนที่อยากบอก หรือแม้แต่จะพบหน้ากันก่อนออกเดินทางก็ไม่มีโอกาส

ยิ่งได้ทราบข่าวจากทางเมืองหลวงว่าอันนาได้ป่วยไข้ จิตใจนางก็แทบไม่อยู่กับตัว พระวงหาทั้งวันคืน จนต้องรีบจัดการเรื่องที่มาจัดการนี้ให้เสร็จสิ้น จะได้กลับไปหาเสียที

“ตรงนั้นพะยะค่ะ”

เมื่อคนสูงศักดิ์เดินขึ้นมาถึงจุดสังเกตการ์ณที่ได้รับข้อมูลว่าสามารถมองเห็นที่กบดาลของกบฏได้ ทหารทุกนายก็คร่อมกายลงต่ำแสดงความเคารพ ก่อนที่คนไปรายงานจะส่งกล้องส่องทางไกลแล้วชี้ตำแหน่งให้องค์ราชินีทราบ

“เป็นหมู่บ้านงั้นหรือ”

“ใช่แล้วกระหม่อม เพราะว่าการปลุกระดมของกลุ่มกบฏทำให้ชาวบ้านบางกลุ่มในระแวกนี้เชื่อในตัวพวกเขา และ ให้ความช่วยเหลือ...”

“งั้นหมายความว่า...ในหมู่บ้านนั้นก็ไม่ได้มีเพียงแค่กลุ่มกบฏงั้นหรือ”

“กระหม่อม”

เมื่อรู้ว่าองค์ราชินีนั้นมีความกังวลถึงสิ่งใดถึงเอ่ยถามขึ้นมาเช่นนั้น นายทหารชายแดนผู้ที่ถวายรับใช้มาตั้งแต่วันแรกที่พระองค์มาถึงก็ถึงกับก้มหน้างุดลงอย่างไม่กล้าจะสบตา ก็นี่แหละ องค์ราชินีของพวกเขา ถึงจะมองดูเข้มแข็งจนแข็งกระด้างไปบ้าง แต่ภายในจิตใจนั้นอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ พระองค์มีใจเป็นห่วงชาวบ้านที่ให้การช่วยเหลือกบฏจะมีกษัตริย์ที่ไหนมีน้ำใจต่อประชาชนได้ขนาดนางกันเล่า

ไม่อยากจะเชื่อ ว่าองค์ราชินีที่น่านับถือเช่นนี้จะได้รับข้อกังขามากมาย เพียงเพราะนางเกิดมาพร้อมพลังวิเศษ...

“เราจะส่งศาลเตือนพวกเขาก่อน ว่าเราจะบุกโจมตี”

“องค์ราชินี แบบนั้นไม่ได้นะกระหม่อม ถ้ากลุ่มกบฏรู้ พวกมันก็จะเตรียมการณ์รับมือพวกเราไว้เป็นแน่ เราสูญเสียกองทหารไปเพราะคนพวกนี้มากมายเหลือเกินแล้วพะยะค่ะ”

“คราวนี้มีเราอยู่ พวกเจ้ามีสิ่งใดต้องกลัวอย่างนั้นหรือ”

“แต่องค์ราชินี...”

ยังไม่ทันที่นายทหารผู้นั้นจะได้เอ่ยแทรกอะไรอีก เอลซ่าก็ยกมือขึ้นมาแล้วถอดถุงมือที่สวมอยู่ออกหนึ่งข้าง ก่อนจะวาดมือไปบนอากาศเป็นลักษณะอะไรสักอย่าง และ เมื่อมันปรากฏขึ้นมาทุกคนก็ถึงกับประจัก

องค์ราชินีเสกธนูน้ำแข็งขึ้นมา พร้อมกับลูกศรที่สลักคำเตือนเอาไว้ในนั้นอย่างไม่ฟังคำทัดทาน เพียงศาลที่สร้างจากน้ำแข็งเช่นนี้ แม้ไม่ลงชื่อ พวกกลุ่มกบฏนั้นก็คงรู้ตัวว่าใครกันที่เป็นคนส่งศาลโดยตรงถึงพวกมัน ด้วยระยะทางที่ไกลกันพอสมควร ถ้าหากไม่มีกำลังส่งจากพลังวิเศษธนูธรรมดาก็ไม่อาจจะยิงถึงฐานของกบฏได้

พรึบ...พริ้ว!!

แรงส่งของธนูนั้นดีดไปไกลจนหลุดจากระยะสายตาในเสี้ยววินาทีถึงแม้ว่าองค์ราชินีนั้นจะออกแรงดึงเพียงแค่น้อยนิดก็ตาม แรงส่งนั้นทำให้เกิดเป็นกระแสลมที่เจือไปด้วยเกร็ดน้ำแข็งเล็กน้อยลอยวนอยู่ในอากาศ ทำให้ทหารทุกคนที่ยืนมองการกระทำขององค์ราชินี ที่ตอนนี้พ่วงด้วยตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของฐานทัพนี้ต้องขนลุกไปตามๆ กัน

แต่ท่ามกลางความทึ่งนั้น มันก็มีอะไรบางอย่างเจือปนอยู่

ความหวัง...

กองทหารหลายกองที่ถูกส่งออกไปจัดการกับพวกกบฏตามคำสั่งของผู้บัญชาการคนเก่านั้น ไม่มีนายทหารรอดชีวิตกลับมาเลยแม้แต่ผู้เดียว ไม่เคยมีเลยแม้แต่ผู้เดียว

ไม่รู้เลยว่ากองโจรนั้นมีอะไรอยู่กันแน่ แต่ที่แน่ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้ขวัญกำลังใจของทหารทุกนายนั้นแทบจะหมดสิ้น

แต่การที่องค์ราชินีมาที่นี่ในครั้งนี้ มันช่าง...

วิ้ง

เสียงแตกสลายของน้ำแข็งเกิดขึ้นเมื่อองค์ราชินีนั้นปัดมืออีกครั้ง แล้วธนูน้ำแข็งที่สวยงามนั้นก็หายไป ก่อนที่พระองต์จะหันหน้ามาสั่งกับทหารทุกนายในบริเวณนั้น

“เราขอให้พวกเจ้าเตรียมกายเตรียมใจให้พร้อม พรุ่งนี้เราจะบุกฐานกบฏกัน...”

“...”

“เรารู้ว่าพวกเจ้ารู้สึกเยี่ยงไร แต่วางใจเถิดคราวนี้มีเราอยู่ ถ้าเรายังยืนอยู่ได้ เราจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าตายแม้แต่คนเดียว”

คำพูด กระแสเสียงที่เข้มแข็งของหญิงสูงศักดิ์ตรงหน้าทำให้จิตใจของทหารที่ถูกทอดทิ้งไว้ชายแดนนั้นเหมือนได้รับน้ำมาชะโลมใจอีกครั้ง เหมือนมีแรงฮึด เหมือนรู้แล้วว่าคราวจะต่อสู้เพื่อใคร

ก็สู้เพื่อให้เอเรนเดล ได้มีพระองค์เป็นราชินีต่อไปอย่างไรเล่า...

พรึบ...

โดยพร้อมเพียงกัน เพียงแต่องค์ราชินีนั้นสะบัดกายเดินผ่านออกไป ทหารทุกนายก็คุกเข่าลงทำความเคารพโดยพร้อมเพียงเหมือนกับตอนที่นางเดินขึ้นมาแต่เพียงแค่คราวนี้พวกเขาทำโดยไม่มีข้อกังขาอะไรอีกต่อไปแล้ว ทำออกมาจากใจจริง ด้วยความนับถือ และ ศรัทธา

พวกเขาพร้อมแล้ว ที่จะสู้เพื่อองค์ราชินีของพวกเขา

 

ภายในห้องส่วนตัวขององค์ราชินีที่ฐานทัพชายแดน ที่รวมห้องทำงานเข้ากับห้องบรรทมเป็นห้องเดียว แต่ถึงกระนั้นเตียงนอนที่ไม่ได้สมฐานะเท่ากับที่ปราสาทเอลซ่าก็แทบไม่ได้แตะต้องมันเลยนับตั้งแต่มาที่นี่ นางแทบจะนอนหลับบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยเอกสารและแผนที่นี้ต่างหาก

เมื่อทุกอย่างเข้าที่เรียบร้อย นางก็เริ่มทำการปลดชุดผู้บัญชาการที่สวมใส่ และ ประดับยศจนพะรุงพะรังนั้นออกไป เริ่มจากการปลดดาบยาวที่สลักลายสวยงามที่เหน็บไว้ที่ข้างเอวเสียก่อน ถึงแม้ว่านางไม่จำเป็นต้องใช้มันแต่ดาบนี้ก็เหมือนกับดาบศักสิทดิ์ผู้ที่ถือครองตำแหน่งต้องนำมันติดตัวไว้เสมอ

เอลซ่ายอมทำตามทำเนียม ถึงแม้รู้ว่าความเชื่อศรัทธานั้นมันอยู่ที่ตัวนาง ไม่ใช่ดาบนี้เสียหน่อย

ก๊อกๆๆ

แต่ยังไม่ทันที่มือเรียวสวยจะถอดเข็มกลัดยศที่ประดับที่อกข้างขวาออกไป เสียงเคาะประตูที่ดังกังวาลราวกับผู้เคาะนั้นมีเรื่องเดือดร้อนใจ ก็ทำให้หญิงผู้สูงศักดิ์ชะงักมือแล้วหันไปเปิดประตูทันที

“ขอประทานอภัยพะยะค่พองค์ราชินี”

“มีเรื่องอะไร หรือกลุ่มกบฏมีการเคลื่อนไหว!”

“หามิได้ กระหม่อม”

“แล้วอะไรเล่า ที่ทำให้เจ้ากล้าเคาะห้องเราในเวลาพักผ่อนเช่นนี้”

เมื่อนายทหารผู้นั้นเอาแต่ก้มหน้างุดและอ้ำอึ้ง องค์ราชินี้ผู้เหนื่อยอ่อน และ ต้องการการพักผ่อนก็เริ่มคาดเค้นอย่างใส่อารมณ์

“กระหม่อมขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงที่รบกวนพระองค์ เพียงแต่ว่า...”

“ถ้าเจ้ายังแต่อีกแค่คำเดียว เราจะสาปเจ้าเป็นน้ำแข็งเสีย”

องค์ราชินีพูดตัดอย่างรำคาญ พร้อมกับเอื้อมมือไปถอดบั้งที่บ่าช้ายของตัวเองไปพลางๆ อย่างไม่ค่อยสบอารมณ์

“เจ้าหญิงอันนาทรงเสด็จมาที่นี่พะยะค่ะ ตอนนี้ประทับอยู่ที่โถงของฐานทัพ!!”

“อะไรนะ!!”

 

TALK

น้องมาทำมายยย พี่เขามาทำงานน หนูใจเย็นๆนะ 

ปล. ทูนหัวอย่างเท่เลยค่ะ แต่งค่ะ!!

 

คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน่าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #77 AcedemyXia (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 09:39

    โธ่ๆ อันน๊าาาา จะแบกสังขารมาหาพี่ทำไมรูกกกกก

    #77
    0
  2. #76 Elsanna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 08:50

    แงงงงง พี่เท่มากกกกก

    ยัยน้องจะมาทำไมเนี่ยย

    เด๋วก้อเปนห่วงอีก อยากยาวๆกว่านี้จังค่ะ

    จะรออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ ✌????✌????

    #76
    0
  3. #75 cattk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 08:29

    มาทำไมลูกกกกกกกก แค่นี้ยัยพี่ก็กังวลจะแย่ แง

    #75
    0
  4. #74 ormsin2541 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 07:22
    อันนา!!! ฝืนตัวเองมาแบบนี้มันไม่ดีต่อร่างกายนะ!!!!
    #74
    0
  5. #73 Peerapatchoos (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 03:14
    ชอบมากอ่ะะ​ อัพทุกวันเลยๆๆ​ ขยันจังเคิ้ปป​ 55+
    #73
    0
  6. #72 BKY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 01:17

    คุณน้องงงงง ได้ข่าวว่าป่วยอยู่มาทำไมลูกกกกก

    รอตอนต่อไป~~~

    #72
    0
  7. #70 Mmm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:51

    อยากอ่านอีก ชอบ

    #70
    0
  8. #69 Baby “CARROTS” (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:41
    อันนาทนความคิดถึงไม่ไหวล่ะเส้~~~~
    #69
    0
  9. #68 confused_16 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:40

    คุ้มที่รอ5555


    อันนาใจร้อนมาก คิดถึงท่านพี่จนทนรอไม่ไหวละซี~~ 555


    อยากรู้ว่าท่านพี่จะทำยังไงกับเจ้าหญิงองค์นี้ดี อย่าดุน้องมากน้า ☺️


    สู้ๆนะคะไรท์ ขอบคุณที่มาอัพนะคะ

    ดึกแล้วๆ พักผ่อนนะคะ เดี๋ยวไม่สบาย ❤️

    #68
    0
  10. #67 sweetty26 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:39
    มันสั้นไปง่ะ ;-;
    #67
    0
  11. #66 WND722 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:28
    โอ้ยยยยย อันนาลูกกก หนูมาหาพี่เค้าทำไมคะ ให้พี่เค้าปราบกบฏก่อนสิลูกกก เอ๊ะ หรือว่าทนคิดถึงพี่เค้าไม่ไหวกันคะอันนา
    #66
    0
  12. #65 NWK1412 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:23

    โอ๊ยยย

    มันสั้นไปปปปปปป๊
    #65
    0
  13. #64 WhiTeTmW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:21

    อร่อยกรุบ แงงงรักพี่เค้าาาา
    #64
    0
  14. #62 confused_16 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 00:08

    รอนะคะ????❤️

    #62
    0
  15. #61 Mmm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 23:35

    รอนะคะ

    #61
    0
  16. #60 confused_16 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 22:52

    เราจะรอนะคะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png ถึงเข้าเช้าวันใหม่เราก็จะรอค่ะ

    #60
    0
  17. #59 WhiTeTmW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 21:50
    รอนะคะ
    #59
    0
  18. #58 BOOMZA2548 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:48
    รอค่ะๆ
    #58
    0
  19. #57 BKY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:55

    เย้~~ เจอกันค่ะ ปูเสื่อรอ ตายค่ะตาย คุณพี่เอลซ่ารูปนี้ ตายอย่างสงบ

    #57
    0