ELSANNA l FROZEN EVERLASTING LOVE FOR THE QUEEN 18+

ตอนที่ 7 : CHAPTER :: 07 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

Chapter07 ขอบคุณสำหรับรูปภาพประกอบนะคะ

 

“ทำไมเรารู้สึกว่าวันนี้ชะตาเรากำลังจะขาด ฆาตของเรามาถึงเสียแล้วกระมัง”

“เงียบเถิดนะ เอเดรีย”

เมื่อคนที่มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้องนั้นโต้กลับประโยคยียวนของตนด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะจริงจัง ทำให้เจ้าหญิงเอเดรียถึงกับต้องยักไหล่กับตัวเองเบาๆ เป็นเชิงว่าเธอก็แค่หยอกเล่นเท่านั้นเอง

“ถ้าเจ้ากังวลว่าจะโดนองค์ราชินีต่อว่าขนาดนี้ เจ้าจะคะยั้นคะยอให้เราพามาทำไม ความจริงตอนนี้เราควรเดินทางถึงอานาจักรของเราได้แล้ว”

เมื่อโดนตำหนิกลับเจ้าหญิงอันนาที่ตอนนี้กำลังนั่งกุมบีบมือของตัวเองแน่นอย่างรู้สึกกังวล ก็ถึงกับหันขวับไปมองหน้าคนที่ต่อว่าทันที

“ก็เจ้าไม่ใช่หรือที่บอกเราว่าท่านพี่อยู่ที่นี่ แล้วจะให้เราเฉยอยู่ได้อย่างไร”

“บางทีเจ้าก็ควรอยู่เฉยๆ บ้างนะ”

“นี่!!”

“องค์ราชินีเสด็จ”

แต่ก่อนที่จะมีการวางมวยกันเกิดระหว่างเจ้าหญิงสองเมืองที่เป็นญาติกัน ข้ารับใช้ที่ยืนอยู่หน้าประตูโถงกลางทำหน้าที่เปิดประตูบานใหญ่นั้นก็ตะโกนก้องขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน เมื่อรู้ว่าใครเป็นผู้ที่มาถึง องค์หญิงทั้งสองพระองค์ก็ลุกขึ้นพร้อมกับแสดงความเคารพตามทำเนียม

“อันนา เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร”

พอร่างสูงโปร่งของคนมาใหม่เดินมาถึงตรงหน้าของทั้งสองคน คำแถมแรกที่องค์ราชินีเอ่ยขึ้นมาก็ทำให้เจ้าหญิงเอเดรียนั้นรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ก็องค์หญิงอันนานั้น นางจะมาที่นี่ได้อย่างไร ถ้าเกิดว่าไม่มีคนพามา

และคนที่พามาเจ้าหญิงอันนามาถึงที่นี่นั้นก็คือนางเอง...

“หวัดดีเอลซ่า ไม่ได้พบกันนานเลยนะ ท่านมีขนมรึเปล่า ฉันเตรียมมาเยอะแยะ แต่ก็กินมาระหว่างทางกับอันนาแล้ว แต่ก็พอมีเหลือให้ท่านบ้าง~~”

แต่ก่อนที่บรรยากาศมันจะมาคุไปมากกว่านั้น ร่างสีขาวปุกปุยก็โผล่พรวดออกมาจากด้านหลังของอันนาก่อนจะเอ่ยพูดไม่หยุดหย่อน นั่นยิ่งทำให้ราชินีเอลซ่าผู้ที่มีอารมณ์อยู่แล้วนั้นถึงกับหัวคิ้วชนกัน แต่จะทำเยี่ยงไรได้ ในเมื่อเจ้าสิ่งมีชีวิตสีขาวปุกปุยนี้ นางก็เป็นคนสร้างขึ้นมาเองกับมือ

“หวัดดีโอลาฟความจริงแล้วเราไม่ได้พบกันแค่สองวันเท่านั้นแหละ”

“งั้นเหรอ...แต่ทำไมคิดถึงท่านจัง ท่านรู้มั้ย...”

“โอลาฟ...ขอให้เราได้คุยกับน้องสาวเราสักครู่ได้หรือมั้ย”

“โอ้ ได้แน่นอนองค์ราชินี เพียงแต่ว่าฉันจะคอยร้องเพลงให้พวกท่านฟังดีมั้ย เผื่อว่ามัน อื้อ...~”

ไม่รู้ว่ามีใครทันสังเกตเห็นรึเปล่าแต่ยิ่งเจ้ามนุษย์หิมะนามว่าโอลาฟนี้พูดจ้อมากเพียงใด คิ้วข้างช้ายขององค์ราชินีก็ยิ่งกระตุกมาเพียงนั้น ไม่รู้ว่ามีผู้ใดสังเกตเห็นรึไม่ แต่ที่แน่ๆ เจ้าหญิงเอเดรียสามารถสังเกตเห็น และ ก่อนที่เจ้าช่างจ้อนี่จะได้หายไปตลอดกาล นางจึงรีบอุ้มเขาขึ้นมาแล้วจัดการปิดปากไปเสีย

“เอ่อ... เชิญพวกท่านตามสบาย เราจะพาโอลาฟออกไป”

สิ้นสุดคำพูดนั้นไม่กี่นาที ร่างของสิ่งที่มีชีวิตสองสิ่งก็ได้หายไปจากห้องโถง ทิ้งเอาไว้เพียงบรรยากาศมาคุระหว่างพี่น้องเชื้อสายกษัตริย์แห่งเอเรนเดล

“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร”

คำถามที่เหมือนกับคำถามแรกหลุดออกมาจากปากบางเฉียบขององค์ราชินีอีกครั้ง หลังจากที่นางพยายามสงบอารมณ์ของตัวเอง แต่ถึงกระนั้น เพราะอารมณ์โมโหของนางเมื่อครู่ก็ทำให้ฐานทัพแห่งนี้เย็นยะเหยือกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

อันนาไม่ยอมตอบ เอาแต่จดจ้องคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่สาวของตน นางไม่เคยเห็นเอลซ่าสวมชุดนี้เลยสักครั้ง ถึงแม้ว่านางจะได้รับตำแหน่งราชินีมาหลายปีแล้ว ถึงมันจะไม่ค่อยเรียบร้อยนัก เพราะบั้งที่บ่าด้านช้ายนั้นหายไป แต่ท่านพี่ที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ กับยังดูเข้มแข็ง สง่า สมกับเป็นราชินีแห่งเอเรนเดล

“เรากำลังพูดกับเจ้าอยู่เจ้าหญิงอันนา”

เมื่อเห็นว่าคนน้องนั้นเอาแต่ยืนมองหน้าไม่ยอมพูดจาสิ่งใด องค์ราชินีจึงเอ่ยเค้นอีกครั้งด้วยสรรพนามที่เปลี่ยนไป และ นั่นเหมือนสิ่งที่เรียกสติขององค์หญิงให้กลับคืนมาจากการเผลอจ้องมองพี่สาวของตนอย่างเผลอไผล

บ้าที่สุดเลยอันนา เรามาที่นี่ไม่ใช่เพราะอยากมาเห็นพี่ใส่ชุดผู้บัญชาการเสียหน่อย เรามาเพื่อจะต่อว่าพี่ต่างหากเล่า...

องค์หญิงตำหนิตัวเองในใจก่อนที่จะถอนหายใจออกมายาวเหยียดแล้วกระซับผ้าคลุมสีน้ำตาลเข้มของตนให้แน่นขึ้นเมื่อรู้สึกถึงอากาศหนาวที่อยู่รอบตัว

สงสัยเอลซ่ากำลังโกรธ แล้วอย่างไรเล่า นางเองก็กำลังไม่พอใจเช่นเดียวกัน...

“ฉันมาได้อย่างไรไม่สำคัญหรอก แต่ฉันมาหาพี่”

“แต่ที่นี่มันไม่เหมาะสมกับเจ้า”

“ด้วยเหตุผลอะไรถึงไม่เหมาะสม ที่ไหนที่พี่อยู่ได้ ฉันก็อยู่ได้”

ตึง!

เมื่อเจ้าหญิงที่ตัวเล็กกว่าพี่สาวเอาแต่ยืนเถียงกับคนที่สูงศักดิ์กว่าด้วยความไม่หวั่นเกรงอะไร จนทำให้องค์ราชินีนั้นกริ้วขึ้นมาจนถึงขีดสุด ฟาดมือที่เกาะกุมไปด้วยเกร็ดน้ำแข็งตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ของตนลงกับโต๊ะไม้หนาด้านหลังองค์หญิงนั้น เล่นเอาเจ้าหญิงอันนาผู้ที่ตั้งใจเด็ดเดี่ยวว่าถึงแม้จะต้องเจอกับเรื่องอะไร นางก็จะยืนหยัดอยู่กับพี่ ทุกๆ ที่ ถึงแม้พี่ไล่ก็จะไม่ไปจะไม่กลัวไม่หวั่นเกรงถึงกับต้องสะดุ้งสุดตัว

“เจ้าอยู่ไม่ได้ ที่นี่มันอันตราย ปราสาทนี้เป็นฐานทัพทหารอยู่ห่างจากฐานของกบฏเพียงแค่ไม่กี่ก้าวด้วยซ้ำ”

“รู้เยี่ยงนั้นแล้วทำไมพี่ถึงยังอยู่ที่นี่เล่า!”

“อันนา!!”

“ทำไมกันเอลซ่า ทำไมพี่ต้องคอยกันฉันให้ห่างจากทุกเรื่องที่พี่ทำ กันให้ห่างจากตัวตนของพี่ พี่อยากจะเป็นเหมือนตอนนั้นใช่มั้ย ตอนที่พี่เอาแต่ขังตัวเองไว้ในห้อง จนกระทั่งเราเสียท่านพ่อกับท่านแม่ไปพี่ก็ยังไม่รู้สึกอะไรเลยใช่มั้ย!!!”

“...”

“ถ้าเป็นเช่นนั้นพี่ก็สมควรอยู่คนเดียว ถึงแม้ว่าเราจะเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของกันและกัน แต่สิ่งที่พี่ทำมันไม่เรียกว่าครอบครัว!!!!”

“เจ้าหญิงอันนา!!! เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะต่อว่าเราผู้ที่เป็นราชินีของอานาจักรนี้!!!!”

พรึบ...ฟริ้ว...ตึง!!

เพราะแรงอารมณ์ที่ถูกระเบิดออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ทำให้กระแสกดดันนั้นพัดเอาร่างที่ยืนประจัญหน้าอยู่นั้นถึงกับเซถอยหลังไปจนชนกับโต๊ะที่อยู่ด้านหลังเกิดเป็นเสียงดังดังกล่าว อันนารู้สึกเจ็บที่แผ่นหลัง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่เท่ากับเจ็บที่ภายในหัวใจ

ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เข้าใจกันในวันแรกที่พี่ยอมเปิดประตูให้เธอได้พบในรอบหลายปี ก็ไม่มีครั้งไหนที่เอลซ่าจะกระทำรุนแรงแบบนี้กับนาง คิดเพียงแค่นั้น น้ำตาขององค์หญิงก็ไหลลงมาอาบแก้ม แต่นางพยายามเบี่ยงหน้าหลบ เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น

“ขออภัยที่ล่วงเกินเพคะ องค์ราชินี”

เพียงแค่นั้น เพียงประโยคนั้นหลุดออกจากปากของคนร่างบาง องค์ราชินีผู้แข้งแกร่งก็รู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่าตอนใช้พลังมากถึงขีดสุด เพียงแค่เห็นน้ำตาหยดนั้นแรงอารมณ์ที่ทับถมเข้ามาก็สลายหายไป เหลือเพียงแค่ความเสียใจ และ รู้สึกผิด

“อันนา พี่ขอโทษ”

เอลซ่าไม่พูดเปล่า แต่พยายามที่จะเดินเข้าไปจับแขนของน้องสาวเอาไว้ แต่ว่าองค์หญิงนั้นปฏิเสธทันที แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่อันนานั้นจะปฏิเสธคนเป็นพี่ นางรักท่านพี่ของนาง แต่คราวนี้นั้น เอลซ่าทำร้ายนาง ราวกับว่าความเป็นห่วงที่มีให้นั้นมันไม่มีความหมาย

เมื่อเห็นว่าคุยกันตรงนี้คงจักไม่รู้เรื่องเป็นแน่ องค์ราชินีจึงตัดสินใจ ฝืนคว้าแขนของคนตรงหน้าให้ตามนางไปที่ห้องส่วนตัว นางอยากจะอธิบายเหตุผลให้อันนาเข้าใจ ไม่ได้อยากจะดุ ไม่ได้อยากจะทะเลาะ และ ไม่อยากจะเห็นน้ำตาของน้องสาวเลย

ปัง!

“อันนา...”

เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องส่วนตัวกันเพียงสองคน เอลซ่าจึงเรียกชื่อน้องสาวออกมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ นางดันร่างบางในชุดเดินทางสีดำตัดขอบน้ำตาลเข้มมีสัญลักของอานาจักรเอเรนเดล และ คลุมด้วยผ้าคลุมสีน้ำตาลเข้มเข้ากับบานประตูที่ปิดสนิท พร้อมกับพยายามมองเข้าไปในนัยตาสีเดียวกันกับนาง แต่ดวงตานั้นกับวาวแววไปด้วยน้ำตานั้นทำเอลซ่าอ่อนใจยิ่งนัก

“พี่ขอโทษที่ทำให้ร้ายเจ้า พี่ไม่ได้ตั้งใจ”

“ฮึก...”

เสียงสะอื้นแผ่วๆ ในลำคอเรียกเสียงถอนหายใจออกมาจากองค์ราชินี นางพยายามใจเย็นกับคนเอาแต่ใจตนเองอย่างอันนา และ ค่อยๆ อธิบายเหตุผล

“พี่มาที่นี่เพราะทหารต้องการพี่ พี่ปกป้องตนเองได้ พี่มีพลัง แต่เจ้าไม่มี เจ้าเลยไม่สมควรจะมาที่นี่”

“...”

“เข้าใจพี่ใช่มั้ยอันนา”

“ฉันไม่เข้าใจ ฉันก็แค่อยากจะอยู่กับพี่ ตอนที่พี่เจ็บปวดเพราะใช่พลัง ใครเล่าจะคอยกอดพี่เอาไว้”

“อันนา...”

“ฉันไม่อยากให้พี่เจ็บปวด ฉันไม่อยากให้พี่ใช้พลังนั้น ไม่อยากให้พี่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องการทหาร แต่ฉันรู้ว่าทำไม่ได้ เพราะงั้น ฉัน...”

“...”

“ฉันก็เลยเป็นห่วงพี่อยู่นี่อย่างไรเล่า!!”

พรึบ!!

ไม่ต้องรอให้คนเป็นน้องได้พูดอะไรออกมาอีก องค์ราชินีคว้าร่างของน้องสาวเข้ามากอดเอาไว้อย่างแนบแน่น พร้อมกับให้ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตานั้น ซบลงที่ไหล่ของตน 

มือเรียวที่เย็นเหยียบของราชินีสูงศักดิ์ลูบแผ่วเบาที่กลุ่มผมนุ่มของน้องสาวอย่างต้องการอยากจะปลอบใจ

“หยุดร้องไห้เสียเถอะนะอันนา พี่อยู่ตรงนี้แล้ว อยู่กับเจ้า”

“ฮึก...”

“พี่ก็เป็นห่วงเจ้าเหลือเกิน แต่พี่เข้าใจความรู้สึกของเจ้าแล้ว”

“...”

“พี่รักเจ้านะ”

“ฉันก็รักพี่ค่ะ”

นั่นแล้ว แม้ว่าเอลซ่าจะบอกรักด้วยเจตนาที่แตกต่างกันออกไป แต่อันนาก็ไม่ได้สนใจ ถ้าพี่สาวนางบอกรักนาง อันนาก็พร้อมจะตอบรับอย่างเต็มใจ เพราะนางนั้นรักพี่สาวของนางเหนือสิ่งอื่นใด

มันเลยหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นมาพร้อมกับคำบอกรักนั้น อ้อมกอดที่แนบแน่นจนแทบจะแนบชิดสนิทไปทุกส่วนถูกผละห่างออกไป แต่มันไม่ใช่เพราะว่าหมดความเสน่ห์หา แต่เพียงเพราะว่าองค์ราชินีนั้นอยากจะสัมผัสน้องสาวของตนอีกแบบหนึ่ง

ตั้งแต่คืนนั้นที่นางกล้าจูบ มาถึงตอนนี้มันก็ไม่มีอะไรที่นางต้องกลัวอีกต่อไป...

มือเรียวเย็นเหยียบทำการช้อนปลายคางของใบหน้าสวยหวานขึ้นมา เพื่อรับจูบจากริมฝีปากบางเฉียบ โดยที่เจ้าหญิงอันนานั้นก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนหรืออะไร

นางคงคิดว่านี้เป็นวิธีการแสดงควมรักของพี่โดยไม่คิดแปลกใจ นางคงไม่รู้หรอกว่าเอลซ่านั้นคิดถลำลึกมากไปกว่านั้นอีกหลายเท่าพันทวี

จูบที่ลึกซึ้งค่อยๆ รุกคืบเข้าไปในโพรงปากที่อุ่นร้อนของอีกคน เพราะอุนหภูมิร่างกายที่แตกต่างกันอย่างแทบสิ้นเชิง ทำให้สัมผัสของเอลซ่านั้นทำให้อีกคนสะดุ้งนับครั้งไม่ถ้วน แต่ถึงกระนั้นนางก็ไม่ยอมปล่อย...

ตลอดทั้งสัปดาห์ นางมีแต่ใช้พลัง ไม่มีเลยสักครั้งที่นางจะได้รับการเยียวยา และ การที่อันนามาหาในครั้งนี้นอกจากความโมโห ลึกๆ แล้วองค์ราชินีนั้นก็ดีใจอยู่

จะได้กอด ได้จูบให้สมใจ ก่อนที่จะต้องไปเจออะไรในวันพรุ่งนี้...

“อึก...เอล”

เพราะความนุ่มหยุ่นที่สอดแทรกเข้ามาอย่างไม่หยุดพักจังหวะ ทำเอาเจ้าหญิงอันนาที่ตอนแรกนั้นยอมให้คนเป็นพี่จูบเพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติ แต่คราวนี้นางรู้สึกเหมือนกำลังจะตายเพราะสัมผัสที่เย็นเหยียบนั้น สัมผัสจากริมฝีปากที่เย็นเหยียบ แต่กับกลายเป็นจูบที่เร่าร้อนจนนางแทบจะสำลักจูบนั้น

ใบหน้าคมของคนตรงหน้าผละออกห่างไปเมื่อโดนประท้วงเป็นแรงดันเบาๆ ที่ไหล่ อันนาคงจะรับไม่ไหวกับจูบแล้ว เพราะงั้นเอลซ่าจึงเปลี่ยนมาเป็นซุกไซ้ใบหน้าของตนลงที่คอที่หอมกรุ่น และ อบอุ่นจนไม่อยากจะเชื่อ อบอุ่นจนนางนั้นโหยหา

“เอลซ่า...”

พรึบ...

เพียงเมื่อคำเรียกขานนั้นไม่สามาถที่จะเรียกสติขององค์ราชินีกลับคืนมาได้ เพราะตอนนี้ผ้าคลุมตัวนอกจากองค์หญิงนั้นถูกมือเรียวที่เย็นสนิท ปลดมันออกจนตกลงไปกองที่พื้นโดยที่อันนานั้นไม่มีแรงแม้แต่จะขัดขืน

“เอล...”

“ขอเถอะนะ คราวนี้เจ้าอย่าขัดความต้องการของพี่อีกจะได้หรือไม่ อันนา”             

 

TALK

ไม่พูดเยอะเจ็บคอ แต่คือเขาจูบกันอีกแล้วค่ะ ท่านผู้ชมมมมม พี่น้องประสาอะไรร แต่คราวนี้ยัยหนูอันนาว่าทูนหัวของพี่แรงจังค่ะลูกก พี่เขาเสียใจนะ 

ปล. ทูนหัวก็คือไม่ได้รีบลงมาดุน้องนะ แต่คือยอมทำตัวเด๋วต่อหน้าทหารด้วยการถอดบั้งบ่าแค่ข้างเดียว 5555

 

 

คอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยน่าา 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

440 ความคิดเห็น

  1. #102 yys_highlight_light (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:29

    เขินนนนนนน
    #102
    0
  2. #101 _Kannikar_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:22
    โอ้โห โอ้โห โอ้โหๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #101
    0
  3. #100 LlttlePHM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:20

    เขินด้วยอิจฉาอันนาด้วย อยากโดนตัวเย็นๆของพี่เอลซ่ากอดบ้างจังเลยค่ะ -///-

    #100
    0
  4. #98 cattk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:10

    ไรท!???!!!! ถามจีงงงงง ตัดจบตะไม 5555555 กรี๊ดดดดดดด

    #98
    0
  5. #97 BKY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:06

    อ๊ายยยย เขินนนน อยากให้พรุ่งนี้เร็วๆจัง //ปิดตามองผ่านมือ

    รอตอนต่อไป...

    #97
    0
  6. #96 Elsanna (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:05

    หน้าร้อนแร้ววววว

    ขอตอนหน้าเลยได้มั้ยคะ ????????????

    #96
    0
  7. #95 KJ_nn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:00

    หน้าดำที่ไม่ใช่สีผิวและหน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดู มันแบบฟดาฟากืากาสฟสสฟสห--//กรี๊ดอัดหมอน

    #95
    0
  8. #94 WhiTeTmW (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:00

    กรี้ดดดดดดดดดดดด
    #94
    0
  9. #93 AcedemyXia (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:59

    เชื่อฟังพี่หน่อยนะ อันนา~

    #93
    0
  10. #92 nuniva (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:38
    หน้าร้อนไปหมดแล้วโง้ยย😳🙈
    #92
    0
  11. #91 NAPP2124 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:28

    เป็นน้องต้องเชื่อฟังพี่นะ เจ้าหญิงอันนา
    #91
    0
  12. #90 K1rn_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:27
    บะ....บ้าไปแล้ว รู้สึกหน้าร้อนผ่าวๆ ฮืออออ
    #90
    0
  13. #89 Baby “CARROTS” (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:04
    อ่านไปจิกหมอนไปปปป
    #89
    0
  14. #88 NWK1412 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:04

    อันนา น่าร้ากกกกดด
    #88
    0
  15. #87 ormsin2541 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:57
    // ตั้งกล้องเตรียมถ่ายฉากต่อไปแป๊บ
    #87
    0
  16. #86 Probably (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:18

    พี่เค้าทำงานอยู่หนูมาทำไมลูกกกก ปล.อยากทราบว่าจะมีองค์หญิงคนอื่นๆมาแจมด้วยมั้ยคะ อยากอ่านเร็วๆจังเลยค่ะ

    #86
    0
  17. #85 BKY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:16

    ไรท์สู้ๆ ปูเสื่อรอ...

    #85
    0
  18. #84 AcedemyXia (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 18:54

    ชอบรูป!!!

    #84
    0
  19. #83 nuniva (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 18:44
    รอค้าบบบ
    #83
    0
  20. #82 NWK1412 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 15:16

    รอจ้าาาาาาาาา
    #82
    0
  21. #81 WhiTeTmW (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 14:24

    จะรอนะคะ
    #81
    0
  22. #80 BKY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 13:32

    เจอกันค่าาาาา รอออออ คุณพี่อย่าดุน้องนะ นางแค่คิดถึงและเป็นห่วง อิอิ

    #80
    0
  23. #79 Tindedum (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 13:28
    จะรอน้าคร้าบบ
    #79
    0