[Blackpink] พี่จีของลิซ | Lisoo

ตอนที่ 12 : [Lisoo] Special Chapter :: HappyLisaDay (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    28 มี.ค. 60










สุขสันต์วันเกิดนะคะคนดี ขอบคุณที่เกิดมานะ






“สุขสันต์วันเกิดนะลิซ่า”

หญิงสาวร่างสูงบางเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เมื่อได้ยินคำอวยพรวันเกิดจากใครบางคนซึ่งนั้นก็คือรุ่นพี่ที่ทำงานของเธอนั้นเอง ลิซ่ายิ้มรับอย่างไม่มีท่าทีแปลกใจอะไร เพราะวันนี้ตลอดทังวันเธอก็ได้รับคำอวยพรเสมอมา กับบางคนที่สนิทกันมากหน่อยก็ได้มอบของขวัญเล็กๆน้อยๆให้กับเธอเพื่อเป็นการแสดงน้ำใจ แล้วเธอยังได้รับของขวัญวันเกิดเป็นอาหารกลางวันชุดใหญ่จากบอสของเธออีกด้วย แค่นี้ก็ดีมากเกินพอแล้ว

“ขอบคุณค่ะพี่”

“แล้วเย็นนี้จะมีงานเลี้ยงอะไรกันรึเปล่า วันเกิดคนวัยเธอเนี่ยไม่น่าจะเงียบเหงาขนาดนี้นะ”

หญิงสาวยิ้มรับคำแซว พร้อมกับแจกแจงว่าเธออาจจะไปเลี้ยงสังสรรค์เล็กน้อยกับเพื่อนที่เรียนด้วยกันสมัยมหาลัย พร้อมทังเอ่ยชวนไปตามมารยาท เพราะเธอก็ไม่ได้ถือว่าวันนี้เป็นวันสำคัญอะไรมากนัก ก็แค่วันๆหนึ่งที่มีมาทุกปี

 

ตกเย็นก็เป็นไปตามแพลนที่คุยกันไว้ตั้งแต่ต้น หญิงสาวสามคนที่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยที่เรียนมหาลัยได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แม้ว่าตอนนี้จะได้พากันแยกย้ายไปทำงานในที่ต่างๆที่ซึ่งเหมาะสมกับตัวเอง แต่ไม่ว่ายังไงก็ยังติดต่อกันเสมอมา เมื่อมีโอกาสสำคัญแบบนี้ ก็หาโอกาสมาพบกันบ้าง ตามเวลาว่างของแต่ละคน

“แล้วพี่จีซูว่าไงอ่ะ จะไม่ออกมาด้วยกันจริงๆเหรอ”

เจนนี่ คิมเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอคนที่เป็นเจ้าของวันเกิดควรจะมีท่าทีที่สดใสกว่านี้ แต่ตอนนี้กับยิ้มไม่ได้เต็มปากเท่าไรนัก เดาเหตุผลดูก็ไม่ยากว่าเป็นเพราะอะไร ในโลกนี้จะมีสักกี่คนกันที่ทำให้ ลิซ่านอยด์ได้มากขนาดนี้

“ไม่แล้วล่ะ ทานข้าวด้วยกันแล้วเมื่อวาน จีบอกว่ามีงานด่วนวันนี้ต้องไปต่างจังหวัด...”

“เฮ้ย ไม่เป็นไรนะ”

แชยองเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วงเพื่อน เพราะจับกระแสเสียงสั่นๆนั้นได้ แม้ว่าเจ้าตัวเขาจะฝืนทำเหมือนไม่เป็นไรมากแค่ไหนก็ตาม

“อื้ม ไม่เป็นไรหรอก ก็จีมีงานด่วนจริงๆก็ไม่อยากจะทำให้เขาลำบากใจ อีกอย่างจีก็อวยพรวันเกิดให้แล้วด้วย แค่นั้นก็ดีเท่าไรแล้ว”

“เฮ้อ นี้ขนาดเป็นแฟนกันแล้วนะ เขายังขยันทำให้แกปวดใจจริงเนอะ”

“เอาน่าแชง อย่าคิดอะไรมากเลย มันก็แค่วันเกิดแหละ”

 

หลังจากที่เลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนสนิทของตัวเองไปจนครึ่งค่อนคืน ลิซ่าก็ได้ฝืนความเมามายของตัวเอง ขับรถกลับมาถึงอพาทเม้นจนได้ หญิงสาวที่พึ่งสอบใบขับขี่มาได้ไม่นานยังไม่อยากโดนเรียกจนโดนยึด เลยต้องพยายามขับอย่างมีสติและระมัดระวังที่สุด

จีซูไม่อยู่ นอนคนเดียวอีกแล้วสิ

ลิซ่าได้แต่คิดในใจ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเช็คดู ไม่มีสักสาย ไม่มีแม้แต่ข้อความสักฉบับ ร่างเพรียวได้แต่ถอนหายใจกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะคิดย้อนกับไปหาบทสนทนาระหว่างเธอกับคนรักเมื่อวานนี้

ลิซ พรุ่งนี้พี่จะไม่อยู่นะ

อ้าว...

งานด่วนจริงๆ พี่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ด้วยในวันเกิด

อืม ไม่เป็นไร ก็จีไม่ว่างนี่

ขอโทษจริงๆนะ ยังไงก็ สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะคะ ขอบคุณที่เป็นเด็กดีของพี่เสมอมา

แล้วคิมจีซูก็ดึงความน้อยใจของเธอออกไปจนหมด ด้วยการโน้มตัวมาจูบที่หน้าผาก แม้ไม่มีแม้แต่ของขวัญให้ มันก็ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาจนไม่คิดจะโกรธอะไรจีซู เพราะว่าเป็นคนที่มีเหตุผลพออยู่แล้ว

แต่ใครจะคิดล่ะ ว่าพอแยกตัวจากเพื่อนๆมาอยู่คนเดียวแล้ว จะทำให้เหงาแล้วก็คิดมากขนาดนี้

คิดถึงจี...

                ลิซ่าทำได้แค่สลัดความคิดไร้สาระออกจากหัวของตัวเองนั้นในตอนนี้ เพราะเธอพยายามที่จะทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ไม่อยากจะให้จีซูของเธอรำคาญหรือลำบากใจ

กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ไม่ใช่ง่ายๆ อย่าทำให้เรื่องไร้สาระพวกนี้กลายมาเป็นรอยร้าวระหว่างเธอกับจีเลยลลิซ

 

 หญิงสาวเดินเข้ามาในอพาทเม้น หรือถ้าจะเรียกให้ถูกก็คือคอนโดมิเนี่ยมที่เธอกับจีซูช่วยกันเก็บเงินซื้อมาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของทังสองคน เพราะคิดได้ว่ายังไงก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วจะมาเสียเงินเซ่าอพาทเม้นทำไมตั้งสองห้อง เลยตัดสินใจที่จะพยายามด้วยกันเพื่อสิ่งที่ดีกว่า ลิซ่ากับจีซูเหมือนกับเป็นกำลังใจให้แก่กันและกัน ทังสองคนสามารถสร้างสิ่งดีร่วมกันขึ้นมาได้ แม้ว่าจะเหนื่อย หรือว่าท้อ แค่มีอีกคนอยู่ด้วยแล้วให้กำลังใจ ไม่ว่าเรื่องยากอะไรก็เหมือนจะดูง่ายไปเสียหมด เพราะสิ่งที่ทำให้พวกเธออยู่ด้วยกันมาได้ขนาดนี้นี้ เหตุผลไม่ใช่แค่ความรักแต่มันมีความผูกพันรวมอยู่ด้วย

ดีแล้วล่ะ ที่มีกันและกันอยู่

ภายในคอนโดของหญิงสาวทังมืดและเงียบไร้แววของสิ่งที่มีชีวิตอย่างที่หญิงสาวคิดไว้ตั้งแต่ต้น เพราะจีซูนั้นได้เก็บกระเป๋าออกไปต่างจังหวัดตั้งแต่เช้า แทบไม่มีเวลาจะทานข้าวเช้าด้วยกันด้วยซ้ำ แต่จีซูก็ยังทำซุปสาหร่ายเอาไว้ให้กินทำให้ลิซ่าให้อภัยในส่วนนี้ได้ไม่ยาก

การที่จะโกรธคิมจีซูเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะสำหรับเธอ

ร่างเพรียวสูงพยายามงมหาสวิซไฟตามกำแพงก่อนจะกดเปิดมันอย่างง่ายดายตามความเคยชิน แต่ที่น่าแปลกคือ ไม่มีแสงสว่างใดๆเกิดขึ้นเลย แม้ว่าเธอจะกดเปิดมันแล้วก็ตาม

เรื่องบ้าบออะไรกัน...

ถ้าจะบอกว่าไฟดับก็คงไม่ใช่เพราะคอนโดระดับนี้คงไม่ปล่อยในไฟฟ้าดับนานขนาดนี้แน่ หรือว่า หลอดไฟจะเสีย

กึก...

เสียงบางอย่างแปลกๆที่ดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ เรียกความสนใจจากลิซ่าได้ในทันที เพราะว่ามีเพียงความเงียบ แม้จะดังเพียงเบาๆแต่เธอก็ยังได้ยินมันชัดเจน มันดังขึ้นมาจากทางห้องนอนของเธอ ทำให้เธอไม่รอช้าที่จะวางทุกสิ่งทุกอย่าที่ถือไว้ลงกับพื้น พร้อมกับคว้าเอากระบองเหล็กแบบยืดได้สามท่อนขึ้นมาจากกระเป๋า ก่อนจะตวัดมันออกอย่างแรง ถ้าเกิดอะไรขึ้นคงพอใช่มันป้องกันตัวได้ เพราะว่าอยู่ด้วยกันแค่ผู้หญิงสองคน เธอจึงจำเป้นต้องมีอาวุธไว้ป้องกันตัวบ้าง

หญิงสาวค่อยๆยอ่งไปทางห้องนอนช้าๆ ก่อนจะใช้เท้ายันเปิดประตูออกอย่างเร็ว และ แรง ทำให้บานประตูกระทบกับฝาผนังอีกด้านจนได้ยินเสียง...

ตุบ!

“โอยยยยยย”

ไม่ใช่เสียงนี้แน่ๆล่ะ

                เสียงร้องโอดโอยที่คุ้นหูทำให้ลิซ่ารีบก้าวเข้าไปในห้องนอนอย่างเร็ว ก่อนจะพบกับคนที่เธอคิดว่าอยู่ต่างจังหวัด นั่งขัดขากุมจมูกตัวเองไว้เอาอยู่ที่พื้นห้อง

                “จี..!?”

                “เจ็บนะลลิซ เปิดเบาๆ ไม่ได้รึไงเล่า!!

                จีซูตวาดลั่นอย่างหัวเสีย ทำให้ลิซ่าเริ่มเข้าใจสถาณการ์ณต่างๆได้มากขึ้น ภายในห้องนอนของเธอตัวนี้ เต็มไปด้วยเทียนหอมที่ถูกจุดเอาไว้ส่งกลิ่นหอมสบายไปทั่วบริเวณ พร้อมกันนั้นโต๊ะที่ถูกย้ายมาตั้งไว้กลางห้องยังมีเค้กวันเกิดขนาดกลาง พร้อมขวดวาย และ แก้วอีกสองใบ ทำให้เธอเดาได้ไม่อยากเลยว่าถูกจีซูหลอกเข้าเต็มๆ

                แล้วที่นอยค์มาทังวันนี้คืออะไร?

                “เล่นอะไรไม่เข้าท่า ไหนลิซดูหน่อย”

                เมื่อรู้แล้วว่าพลาดเข้าเต็มๆ คนที่สูงกว่าจึงเดินเข้าไปหาคนที่นั่งขัดขาอยู่บนพื้น พร้อมกับนั่งขุกเข่าข้างหนึ่ง แล้วยื่นหน้าเข้าไปเพื่อสำรวดบาดแผลบนใบหน้าสวยที่อาจจะเกิดขึ้นเพราะตนเอง

                “ลิซเปิดประตูกระแทกหน้าจีใช่มั้ย?”

                เมื่อได้รับคำถามแบบนั้น คิมจีซูถึงกับมองค้อนส่งมาให้อย่างแรง แต่จะโทษคนเป็นน้องอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะเธอดันเล่นพิเรนไปหลบอยู่หลังประตูแบบนั้น ลิซ่าคนที่ระแวงและระวังตัวสุดขีด ไม่เอากระบองมาฟาดหน้าเธอเพราะเผลอก็ดีแค่ไหนแล้ว

                “ยังกล้าถาม เปิดแรงอย่างกับไม่ได้ใช้มือ!

                ก็ไม่ได้ใช้มือน่ะสิ...

                “ขอโทษนะ...ไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ็บ”

                เมื่ออีกคนเอ่ยขอโทษเสียงอ่อนหวาน พร้อมกับใช้มือเรียวๆนั้นลูบไปมาบริเวณจมูกอย่างต้องการจะช่วยทุเลาความเจ็บ จีซูก็เริ่มอารมร์ดีก่อนส่งยิ้มแสนน่ารักกลับไปให้พร้อมแตะจมูกของตัวเองเข้ากับจมูกอีกคนอย่างต้องการจะออดอ้อน

                “ไม่เจ็บเท่าไรหรอก...”

                “แน่นะ”

                “อื้ม แค่ลิซมา พี่ก็หายเจ็บแล้ว”

                ไม่รู้ว่าจีซูเริ่มเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไร ตั้งแต่เริ่มคบกันมาด้วยสถานะที่ชัดเจน นานวันเข้าเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างกับคนล่ะคน จีซูที่เคยไว้ตัวเสมอ ปากไม่ตรงกับใจเสมอ ทุกวันนี้เอาแต่อ้อนเอาๆ จนจะตั้งรับไม่ทันอยู่แล้ว

                “สุขสันต์วันเกิดนะคะ”

                ลิซ่าขืนตัวเองเอาไว้เพราะจู่ๆจีซูก็เอาแขนมาคล้องรอบคอเธอเอาไว้ พร้อมกับดึงเข้าหาเบาๆอย่างต้องการจะหยอกล้อ แต่เพราะว่าคนตัวสูงที่นั่งในท่าทีไม่มั่นคงนัก ทำให้ทรงตัวไว้ไม่อยู่เลยล้มไปข้างหน้า แล้วทับกับอีกคนเข้าเสียเต็มแรง

                “ฮ่าๆๆ”

                จีซูหัวเราะออกมาเบาๆอย่างชอบใจกับผลที่ได้รับ จนทำให้คนที่อยู่ด้านบนต้องก้มลงมองอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

                “ยังจะมาขำอีก เล่นอะไรไม่รู้เรื่องเลย”

                ร่างเพรียวสูงพยายามจะดันตัวให้ลุกขึ้นนั่ง เพราะการที่อยู่แบบนี้นานๆคงไม่เหมาะสมเท่าไรนัก แต่เหมือนคนที่ตัวเล็กกว่ากับไม่เข้าใจอะไรเลย เอาแต่ดึงรั้งคอเธอเอาไว้ แล้วสุดท้ายก็กระซากลงมากอดเสียเต็มแรง

                อย่างกับเป็นตุ๊กตา...

                “สูงขึ้นเยอะเลยนะ ลลิซ”

                แต่แล้วอยู่ๆ...บรรยากาศระหว่างทังสองคนก็เปลี่ยนไปอย่างกระทันหัน เมื่อจีซุเอื้อมมือขึ้นมากอดแล้วลูบหลังคนตัวอยู่ที่นอนทับอยู่ด้านบนไปมาเบาๆ พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น ลิซ่าถึงกับชะงักไปกับความอบอุ่นแบบนี้ที่ไม่ได้รับจากจีซูมานานมากแล้ว

                ยังไงเขาก็โตกว่าเรานี่นะ

                “โตขึ้นมาแล้วเป็นคนเก่งได้ขนาดนี้ พี่ภูมิใจในตัวลิซมากรู้มั้ย”

                “...”

                “พี่รักเธอนะ ลลิสา”

                คำบอกรักที่อีกคนพูดออกมาก่อน ทำให้คนตัวสูงนิ่งเงียบไป เพราะว่านี้อาจจะเป็นครั้งแรกเลยก็ได้ที่จีซูบอกกับเธอก่อนด้วยคำๆนี้ ปกตินี้ถ้าไม่ขอก็ไม่เคยพูดให้ฟัง จนบ้างครั้งถึงขั้นเก็บไปนอยค์เอง แต่ครั้งนี้เธอกับพูดออกมา ลิซ่ากำลังใจเต้นแรง จนมันจะจะหลุดออกมาเลยล่ะ

                “ขอบคุณนะจี ที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของลิซเสมอมา...”

                “...”

                “ลิซก็รักจีมากๆนะ”

                “รู้แล้ว เพราะเธอบอกตลอดยังไงล่ะ”

                แม้ว่าจะพูดแบบนั้น แต่จีซูที่นอนอยู่ตรงนั้นก็ถึงกับหลบสายตาคนตัวสูงไป เพราะว่าเขินเกินกว่าจะทนสบตาไหว แม้ว่าลิซ่าจะบอกกับเธอตลอดอย่างที่ว่าแต่เธอก็ไม่เคยชินกับมันได้เสียที

                “ลุกออกไปได้แล้ว หนัก”

                “อ้าว ทีตอนกระซากลงมาไม่เห็นจะบ่น”

                ถึงแม้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่คนตัวสูงกว่าก็ยังยอมลุกออกไปถามที่โดนสั่ง ก่อนที่อีกคนจะยันตัวขึ้นมา แล้วเขยิบไปนั่งพิงปลายเตียง พร้อมกับหยิบขวดไวน์และเค้กมาถือเอาไว้

                “ดื่มฉลองกันหน่อย”

                ลิซ่าค่อยๆลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้างอีกคน โดยพิงปลายเตียงเอาไว้ มองอีกคนที่กำลังขมักขเม้นจุดเทียนบนเค้กขนาดกลางด้วยสายตาหลากหลายควาหมาย พร้อมทังคิดว่า ผู้หญิงคนนี้แทบจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้ ถ้าขาดจีซูไปสักคน เธอจะอยู่ยังไง

                “ทำไมมองแบบนั้นล่ะ”

                “เปล่า ลิซแค่คิดว่าดีจังเลยนะ ที่มีจีอยู่”

                คำพูดตรงๆพร้อมกับหัวหนักๆของคนตัวสูงกว่าที่โน้มลงมาซบตรงไหล่ ทำให้จีซูชะงักมือที่กำลังถือเค้กเอาไว้เล็กน้อย พร้อมกับรับทุกความรู้สึกที่อีกคนส่งมาให้

                “เธอหวังอะไรในปีนี้เหรอลลิซ”

                ไม่ว่าจะกี่ปีผ่านไป คำขอของเธอก็จะยังคงเหมือนเดิม

                “ขอให้คิมจีซู อยู่ตรงนี้ อยู่กับลิซ ตลอดไป”

                เมื่อลิซ่าโน้มหน้าลงเป่าเทียนเค้กวันเกิดที่อีกคนถืออยู่แล้ว บรรยากาศภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันที แต่ไม่ใช่เงียบเหมือนอึดอัดใจ มันคือความเงียบที่ทังสองคนต่างก็คิดว่ามันดีแล้วล่ะที่เป็นแบบนี้

                “พี่ไม่มีของขวัญจะให้ลลิซนะ”

                เป็นจีซูที่เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมาเสียก่อน พร้อมทังเอื้อมมือลงไปจับมืออีกคนที่วางนิ่งอยู่บนตัก เหมือนต้องการอยากจะสื่อความรัก ความห่วงใยที่เธอมี ส่งไปให้อีกคนได้รับรู้

                ลิซ่าไม่ตอบคำบอกนั้นของจีซู แต่กับเลือกที่จะหันไปมองประสานสายตากับอีกคนอย่างลึกซึ้ง และ มีความหมาย ก่อนที่จะโน้มหน้าลงไปแนบริมฝีปากเข้ากับอีกคนเบาๆ ช้าๆ เหมือนต้องการอยากจะส่งผ่านความรู้สึกของตัวเองไปให้ได้มากที่สุด โดยที่อีกคนก็ตอบสนองกับมาอย่างเต็มใจ จูบที่ลึกซึ้งแล้วเต็มไปด้วยความรู้สึกของทังสองคนแม้มันจะไม่ได้หวาบหวามแต่มันก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นลึกเข้าไปถึงในใจ เหมือนกับมันเป็นสิ่งที่ย้ำเตือนว่าพวกเธอยังคงเป็นของกันและกัน

                ร่างสูงเริ่มเอาแต่ใจกับคนเป็นพี่มากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มาท่าทีขัดขืน จนแล้วจนรอดก็ต้องยอมถอนริมฝีปากออกมาเพราะจีซูเริ่มประท้วงขออากาศหายใจกับอีกคนเข้าให้เสียก่อน ลิซ่าจึงเห็นเป็นโอกาสนี้ ที่สมควรจะบอกสิ่งที่กำลังคิดอยู่ออกไป ก่อนที่ค่ำคืนนี้จะดื่มด่ำยาวนานจนเธอไม่ได้มีโอกาสที่จะพูดมันออกมาอีก

                “จีคือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตของลิซเลยนะ”








สุขสันต์วันเกิดนะยัยแมวน้อย

ปล. เกือบไม่ทัน TT


#คนดีของลิซ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

337 ความคิดเห็น

  1. #332 พี่POP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 13:11
    ฟินมากเลยงื้อออ ฟินเกินจนกลัวมาม่า55555
    #332
    0
  2. #325 PorPa160197 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:07
    พิซูน่ารักจัง
    #325
    0
  3. #131 M i nD (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 03:23
    ฟินนนนน อยากมีพิชิชูวเป็นของตัวเองจัง ถ
    #131
    0
  4. #129 0880401944 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:04
    อ่าาา
    ไม่มาม่าเยอะนะ รีดเป็นคนอ่อนไหว
    งือออ
    ปล.สู้ๆนะไรท์
    #129
    0
  5. #127 yupaka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 10:24
    message from the future ใช่ไหมคะ จะได้วางใจว่าเขาได้กันแน่นอน
    พี่ซูก็ดูเคอะเขินเหมือนเดิม แต่ก็ยอมน้อง
    #127
    2
    • #127-1 kanazeo(จากตอนที่ 12)
      28 มีนาคม 2560 / 13:01
      คบกันได้ก็เลิกกันได้ หยั่มมาไว้ใจเลา อิ_อิ// หลบเกิบ
      #127-1
    • #127-2 yupaka(จากตอนที่ 12)
      28 มีนาคม 2560 / 14:58
      ร้ายยยยยยยย
      #127-2
  6. #126 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:37
    ค่ะ เขาเป็นของขวัญของกันและกันค่ะคุ๊ณณณณณ ถ่อว #อยากให้ในฟิคเป็นแบบนี้ 555555555 //แต่ไรท์คงไม่ให้
    #126
    0
  7. #124 vellichor__ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:32
    รอค่ะะะะ????????
    #124
    0