[EXO] [KrisYeol] Prisoner of 'LOVE'

ตอนที่ 2 : ❀ 1. ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ก.พ. 57

 

 

 

 

 

 

  1. 

 ถ้าหยุดคิดง่าย ๆ  ก็คงไม่ใช่ความรักแล้วล่ะ

 

            “ชานยอล”

            หน้ารูปไข่เงยขึ้นและหันไปตามเสียงร้องสดใส  ริมฝีปากหวานสีชมพูระเรื่อวาดขึ้นกว้างจนเผยฟันสีน้ำนมเรียงเป็นระเบียบ ดวงตากลมโตเปล่งประกายเมื่อพบกับร่างเล็กของเพื่อนสนิทที่กำลังสาวเท้าเข้ามาหา ใบหน้ารูปไข่เอียงเล็กน้อยด้วยความสงสัย ชานยอลหยุดเท้าและความคิดอันแสนวุ่นวายของตัวเองทันทีที่เห็นคิ้วที่ผูกเป็นปมของคยองซูถนัดตา

            “โทรหาก็ไม่ติด  ปิดเครื่องทำไม!” 

            คยองซูเดินเข้ามาใกล้  น้ำเสียงต่อว่าทำให้ชานยอลเลิกคิ้ว นัยน์ตาซึ้งฉายแววตกใจเล็กน้อย เขาก้มลงไปพร้อมล้วงกระเป๋าด้วยความประหลาดใจ  พลางหยิบเอาอุปกรณ์สื่อสารติดมือมาด้วย    หน้าจอที่มืดสนิททำให้เขาหัวเราะเบา และมองเพื่อนด้วยใบหน้าเจื่อน ๆ

            “โทษทีคยองซู  ลืมเลยว่าปิดเครื่องไว้”

            “ทีเรื่องสำคัญ ๆ ล่ะไม่เคยติดต่อได้เลย ฉันรึอุตส่าห์เป็นห่วง  นี่พออาจารย์ปล่อยปุ๊บ ก็รีบมาปั๊บ”

            “หือ มีอะไรเหรอ?

            “ก็ เอาไงดีล่ะ”

            เขามองเห็นสีหน้าที่ลำบากใจผ่านเข้ามาบนใบหน้าหวานของคยองซูแวบหนึ่ง   หากความที่รู้ใจกันมานาน ชานยอลจึงหัวเราะเบาและเอ่ยอย่างรู้ทัน

            “รู้ข่าวเร็วจังนะ ปิดไม่ได้เลยเนอะ”

            ประโยคนั้นทำให้คยองซูยิ้มกว้าง  ร่างโปร่งเคลื่อนไปเคียงข้างเพื่อนของตัวเองด้วยความโล่งอก  แขนเรียวขยับไปคล้องชานยอลอย่างใกล้ชิดขณะพากันออกเดินไปตามทางเดิน 

            “แหม ก็เป็นถึง ชานยอล นี่นา  ทำอะไรก็รู้กันทั่วมหาลัยอยู่แล้วล่ะ  แล้วนี่ขนาดทะเลาะกับแฟน จะไม่ให้รู้ได้ไง”

            เขาพูดราวกับเป็นเรื่องปกติ  จนคนต้นข่าวหัวเราะขำและส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ  คยองซูรู้ว่าเจ้าของร่างผอมบางหุ่นนายแบบนี้ไม่ได้ต้องการเป็นจุดสนใจแบบนี้เลย ข่าวที่ลุกเป็นไฟลามทุ่งไปทั่วมหาวิทยาลัยจึงเป็นเรื่องที่ชานยอลไม่เคยเดือดร้อนอะไรเลยแม้แต่ครั้งเดียว  แต่ก็เพราะเป็นชานยอลที่เป็นถึงเดือนมหาวิทยาลัยมาตั้งแต่ปีหนึ่ง  ใบหน้าได้รูป  รูปร่างสูงเพรียว  โดยเฉพาะดวงตากลมโตหวานซึ้ง  ดึงดูดสายตาของใครต่อใครเสมอ  แม้ชานยอลจะประกาศตัวตั้งแต่แรกว่าไม่ได้มีรสนิยมชอบเพศหญิง แต่คนที่ชานยอลเคยคบด้วยก็อยู่ในระดับที่โดดเด่นไม่ต่างกัน  จึงไม่แปลกที่ชานยอลจะกลายเป็นเป้าสายตา และหัวข้อในการสนทนาของหลาย ๆ คน  โดยเฉพาะข่าวคาว ๆ แบบนี้ด้วยแล้ว

            “เอาเข้าจริง ได้ยินว่ามันก็มาจากพี่แทคยอนนั่นแหละ พี่เค้าไปเล่าให้เพื่อนฟังมั้ง  ทีนี้พวกนั้นก็เลยมาขยายต่อ ไม่ใช่ขยายธรรมดาด้วยนะ ใส่สีตีไข่กันสนุกสนานเลยล่ะ ถึงยังไม่รู้เรื่องอะไร แต่ฉันว่าคนอย่างนายไม่น่าจะทำแบบนั้น”

            “เค้าพูดกันว่าอะไรเหรอ?

“เค้าว่านายคบชู้”

ถึงเสียงหวานจะเอ่ยแผ่วเบาราวกับไม่ได้ใส่ใจ แต่ชานยอลก็รู้ว่าคยองซูคงลำบากใจเหมือนเมื่อครู่นี้อยู่ไม่น้อย  เขาถอนหายใจลึก และเอ่ยอย่างขำ ๆ

“นึกว่าจะแรงกว่านี้ซะอีก ”

“ขำไปเหอะ พวกนั้นพูดซะนายไม่เหลือดีนะ นี่ขนาดนายไม่เลิกกับพี่เค้า  ถ้าเลิกคงนินทากันสนุกปากมากกว่านี้”

“ฉันไม่สนหรอก ชินแล้ว”

ชานยอลยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจพลางกระชับแขนกลมกลึงที่คล้องอยู่กับตัวเองและเอ่ยขอบคุณเพื่อนสนิทที่เป็นเดือดเป็นร้อนแทน  นัยน์ตาหวานทอดมองไปข้างหน้าอย่างครุ่นคิด  ริมฝีปากหยักขยับบอกเล่าถึงสาเหตุของเรื่อง

“เมื่อวานไปกินกาแฟกับพี่เค้า  แล้วทำกระเป๋าเงินตก พี่แทคยอนก็เลยไปเห็นรูป.. เอ่อ..รุ่นพี่”  เสียงตะกุกตะกักเล็กน้อยทำให้คยองซูเลิกคิ้วหากสุดท้ายก็พยักหน้าอย่างเข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร  “พี่เค้าก็เลยนึกว่าฉันนอกใจเค้า พอปฏิเสธ  เค้าก็ไม่เชื่อ  เลยบอกให้เค้าไปทบทวนว่าคบกับฉันเพราะอะไร  ถ้าไม่เชื่อกันก็จบแค่นี้ ”

“เฮ้ย!

“แต่พี่เค้าก็ไม่ยอม  เอาแต่ถามว่าใคร  แล้วก็อะไรอีกก็ไม่รู้ จำไม่ค่อยได้...รู้แต่ว่าพี่เค้าโกรธมาก  พอรู้ว่าคุยกันไม่รู้เรื่อง ฉันก็เลยเดินหนีกลับบ้านเลย  ขี้เกียจต่อปากต่อคำ  พี่เค้าก็เอาแต่จะยุดยื้อให้คุยกับเค้า  จนต้องวิ่งขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน  เมื่อคืนโทรมาหาเป็นสิบ ๆ สายแน่ะ ก็เลยปิดมือถือซะเลย โชคดีที่เมื่อคืนพายุเข้า ไม่งั้นคงตามไปถึงบ้านแน่ ๆ ”

“แล้ววันนี้ไม่เจอเหรอ?

“ไม่..ได้ยินจากใครซักคนว่าเมื่อคืนไปดื่มเหล้าหนัก มาไม่ได้ ”

“อืม...ก็นี่แหละที่เค้าพูดกัน  เค้าหาว่าพี่แทคยอนเสียใจที่ชานยอลคนเก่งนอกใจก็เลยไปกินเหล้าเมามาย มาเรียนไม่ได้”

ชานยอลยิ้มอ่อน ตอบรับคำบอกเล่าอย่างเงียบ ๆ   ก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแน่นหนัก

            “คยองซู ฉันกับพี่แทคยอนน่ะ...มันไปกันไม่รอดตั้งแต่แรกแล้วนั่นแหละ... เพียงแต่...มันเร็วไปนิดเท่านั้นแหละ”

            คยองซูพยักหน้าหงึก และเดินเคียงข้างไปเรื่อย ๆ 

            “ถามอะไรหน่อยได้ไหม”

            “หือ”

            “นายยังลืมพี่คนนั้น... เอ่อ..ลืมเค้าไม่ได้เหรอ”

            พูดจบแล้วเขาก็แทบจะกลั้นหายใจ   ถึงจะรู้ว่าคำถามนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อนกับความรู้สึกของชานยอลมากแค่ไหน แต่มันก็อดไม่ได้ 

            ร่องรอยหม่นหมองปรากฏผ่านนัยน์ตาหวานชั่ววินาทีหนึ่ง  แต่ก่อนที่คยองซูจะทันได้เห็น ชานยอลก็รีบเบือนหน้าไปมองถนนที่ค่อนข้างแน่นเพราะรถติด    ความเงียบโรยตัวลงระหว่างคนทั้งสองชั่วครู่ กระทั่งเสียงหวานเอ่ยออกมาเสียงแผ่ว

            “อะอื้อ”

            “เหรอ” คยองซูก้มหน้างุดมองปลายเท้าของตัวเอง  พลางกระชับแขนขึ้นอีกนิด “ขอโทษจริง ๆ นะถามจริงเหอะ  นายคบกับคนอื่น  หลาย ๆ คนเลย แล้วแบบ ที่หน้าตาคล้าย ๆ กับเขา....คิดว่าจะเอามาเป็นตัวแทนพี่เค้าหรือเปล่า”

            “คยองซู”

            “ขอโทษนะไม่ตอบก็ได้ ฉัน..ฉันแค่ ”

             บรรยากาศอึดอัดไม่แพ้กับความดันอากาศที่บีบตัวกันแน่น  เมฆครึ้มลอยต่ำ  กลิ่นไอฝนลอยเข้ามาแตะจมูก  ผิวกายรู้สึกถึงสายลมค่อนข้างแรงที่พัดเศษฝุ่นและใบไม้ปลิวคว้าง  เป็นสัญญาณว่าวันนี้คงไม่แคล้วที่จะมีพายุเข้า  ชานยอลมองนิ่งและครุ่นคิด นานแค่ไหนแล้วนะที่รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเย็นชาจนแทบจะไร้ความรู้สึก  ถึงมันจะยังคงเต้นอย่างสม่ำเสมออยู่ในอก แต่มันก็สม่ำเสมอเกินไป แถมยังเรียบเฉย และว่างเปล่า   เขาถอนใจเบาขณะตอบคำถามนั้น

            “จะเลวไหม...ถ้าตอบว่าใช่”

            คยองซูอดรู้สึกฮึดฮัดอยู่ในใจไม่ได้เมื่อฟังคำตอบนั้น  เขาไม่ได้ว่าชานยอลเลวหรือจะโทษอะไรเพื่อน หากกลับรู้สึกสงสารและไม่เข้าใจว่าทำไมคน ๆ นั้นถึงได้มีอิทธิพลต่อชานยอลขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่ เป็นฝ่ายเจ็บอยู่คนเดียวมาตลอด  ทั้ง ๆ ที่เจ็บมาขนาดนั้น

            แต่ชานยอลก็ยังคงรักเขาอยู่รักอย่างเงียบ ๆ มาเนิ่นนาน

            “ทั้ง ๆ ที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีโอกาสแล้วน่ะเหรอทั้ง ๆ ที่นายก็รู้ว่าพี่เค้าอยู่คนละโลกกับเรา ทำไมถึงยังหวังอยู่ล่ะ”

            คำถามนั้นทำให้ชานยอลหันกลับไปหาคนถามอย่างรวดเร็ว  ความรู้สึกหวานปนขื่นลามเลียอย่างช้า ๆ ไปทั่วก้อนเนื้อหัวใจ 

          หวังเหรอ?

            “ฉันไม่ได้หวังหรอก...ไม่เคยหวังด้วยซ้ำ”

          “แล้วทำไมถึงยังไม่เลิกรักเค้าซักทีล่ะ!

            คำถามนั้นทำให้ชานยอลยิ้ม 

            เคยได้ยินว่าความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก    เหตุผลหรือตรรกะอะไรใช้ไม่ได้กับสิ่งนี้  มีเพียงหัวใจ  และความรู้สึกเท่านั้นที่รับรู้ และเข้าใจมัน

          ชานยอลไม่รู้ว่าคยองซูจะเข้าใจเขามากน้อยแค่ไหน

          ถ้าหยุดคิดง่าย ๆ  ก็คงไม่ใช่ความรักแล้วล่ะ

ไม่อย่างงั้น คงไม่เรียกคนมีความรักว่าตกหลุมรักหรอก

อย่างเขาตกลงไปตั้งหลายปีแล้ว ยังปีนขึ้นมาไม่ได้ง่าย ๆ เลย  ทั้ง ๆ  ที่ในหลุมนั้นเต็มไปด้วยขวากหนามคอยทิ่มแทงให้เจ็บปวด แต่เขาก็ยังสมัครใจที่จะอยู่ในนั้นเสมอมา

จมปลักอยู่ในความทรงจำที่มีแค่เขาเท่านั้นที่ยังไม่ลืม

 

“ไม่รู้สิ  ฉันรู้แค่ว่าฉันยังรักเค้า...รู้แค่นั้นจริง ๆ ”

 

 

*

            

 

ระหว่างทางเดินกลับบ้าน  ชานยอลปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามสายลมที่พัดรุนแรงขึ้นทุกที  เสียงลั่นของฟ้าอยู่ไกล ๆ เมื่อครู่ เริ่มใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ  เหมือนกับความคิดวุ่นวายที่เริ่มเข้ามาทำให้เขาสับสนขึ้นทุกที   โดยเฉพาะเมื่อต้องแยกกับคยองซู ความรู้สึกผิดและไม่สบายใจก็รุมเร้า   ความจริงที่ปิดโทรศัพท์มาทั้งวันเขาจงใจ  ชานยอลไม่อยากจะพูดคุยกับใคร เหนื่อยกับการอธิบาย เบื่อหน่ายการตอบคำถาม ถึงแม้ว่าจะรู้แก่ใจว่านี่เป็นเพียงแค่การ หนีก็ตาม

            มือที่กำโทรศัพท์แน่นค่อยคลายออก  ชานยอลก้มหน้าลงจดจ่อกับเครื่องมือสื่อสารเพื่อเปิดการใช้งาน   เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากเครื่องพร้อมใช้งาน เสียงข้อความเข้าก็ดังขึ้นถี่ยิบ บ่งบอกว่าระหว่างที่เขาปิดโทรศัพท์ไว้มีใครต่อใครติดต่อมาเกือบห้าสิบสาย

            เขาเลิกคิ้วพร้อมขมวดปมระหว่างคิ้ว เมื่อพบว่ามากกว่าครึ่งเป็นชื่อของพี่ชายตัวเอง  

          พี่ชิน...

ไม่ทันที่มือเรียวจะทันได้ทำอะไร  เสียงริงโทนเพลงโปรดของเขาก็ดังขึ้น 

“ยอโบเซโย....”

“ชานยอล!! อยู่ที่ไหน พี่โทรหาเราตลอดทั้งวันทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์!!! หา”

ตกใจแทบสะดุ้ง  เมื่อเสียงกร้าวของผู้เป็นพี่ชายตวาดเขาลั่นผ่านมาทางสัญญาณโทรศัพท์  ชานยอลหน้าซีดลงทันที เพราะน้อยครั้งนักที่จะพบกับน้ำเสียงแบบนี้ของพี่ชาย  ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยได้เจอกันนักเนื่องจากพี่ชินทำงานไม่เป็นหลักแหล่ง  แต่ความทรงจำของชานยอลที่มีต่อพี่ชายนั้นมีเพียงแค่รอยยิ้ม และใบหน้าใจดีเท่านั้น  น้ำเสียงขุ่นเคืองโกรธจัดเช่นนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย

“คะ..ครับ  พี่มีอะไรหรือเปล่า”

“ถ้าไม่มีพี่คงไม่ติดต่อจนแทบเป็นบ้าอย่างนี้หรอกนะ  ตอนนี้อยู่ที่ไหน  ยังไม่ได้กลับบ้านใช่ไหม บอกพี่มาเดี๋ยวนี้”

“ผะ ผมเพิ่งกลับจากมหาลัยครับ ตอนนี้อยู่หน้าแมนชั่นแล้ว กำลังจะขึ้นไปข้างบนครับ”

ชานยอลพยายามระงับอาการตกใจของตนไว้ในน้ำเสียงที่เรียบที่สุด  ขณะก้าวเท้าตรงไปที่แมนชั่นของตัวเอง   แต่แล้วเขาก็ทำหน้ายุ่งและงุนงงเมื่อเสียงแข็งห้ามดังลั่น

“ไม่ได้!!! ห้ามเข้าไปในแมนชั่นเด็ดขาด  ชานยอล..ฟังพี่นะ รีบไปหาเพื่อนคนไหนก็ได้ ขอคนที่ไม่ค่อยสนิทมากนัก ไปอาศัยอยู่กับพวกนั้นพักนึง”

“กะ..เกิดอะไรขึ้นครับ ”

“ไม่ต้องถาม  พี่บอกให้ทำอะไรก็ทำไปเหอะ  พอปลอดภัยเมื่อไหร่พี่จะบอก”

“ตะแต่ ละแล้ว มหาลัยล่ะครับ  ”

“ไม่ต้องไป พี่บอกแล้วไงว่าปลอดภัยเมื่อไหร่ค่อย....”

“พี่ชิน แต่ผมไม่ อ๊ะ!...

สติที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะสิ่งที่พี่ชายบอกทำให้ชานยอลลืมมองทางกระทั่งชนเข้ากับอะไรบางอย่าง  ใบหน้ารูปไข่เงยขึ้นมองอย่างตกใจ  เกือบจะเอ่ยจะขอโทษ  หากอ้อมแขนหนาที่ตวัดมาโอบรอบตัวและร่างกายใหญ่โตในชุดสีดำสนิทก็ทำให้เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ  

“ปาร์ค ชานยอลใช่ไหม?

เสียงทุ้มเข้มไม่ทำให้ชานยอลตะลึงได้เท่ากับฝ่ามือหยาบกร้านที่บีบแน่นที่ท่อนแขนจนรู้สึกเจ็บ   เขาพยักหน้าตอบกลับอย่างงง ๆ  และเบิกตากว้าง กลิ่นแปลก ๆ ของอะไรบางอย่างลอยเข้ามาพร้อมกับผ้าผืนใหญ่ที่โปะลงมาบนหน้า  อารามตกใจทำให้ชานยอลสูดหายใจลึกรับสารเคมีกลิ่นฉุนเข้าไปเต็มปอด  ไม่ทันที่จะได้ร้องอะไรออกมา  เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ก็หายไป ทิ้งเสียงหัวเราะลั่นและถ้อยคำทักทายถึงคนที่อยู่ปลายสายไว้ในห้วงสติที่หลุดลอย

“สวัสดีคุณชิน ไม่ได้คุยกันนาน” 




 

TBC  
 

ฝากแท็กฟิค #นักโทษของคริส ด้วยนะคะ :) 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

675 ความคิดเห็น

  1. #650 ❥ Palmmiiz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 08:10
    แง่งงงง~ ทำไรอุ๋งพี่คริสได้เจอดีแน่!!!
    #650
    0
  2. #633 mojikoto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 00:14
    1ล้านดอลล่า แดกจุดสิคะจะหามาคืนไงล่ะเนี่ยยย อ่อ่นโยนกะยอลหน่อยเส้!!!
    #633
    0
  3. #600 BenZ_Sport (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 10:28
    กรี๊ดดดดดดด ใครคือคนที่ชานยอลรักกกกก!!? อพค.โปะยาสลบน้องเหรอออออ อย่าทำอะไรรุนแรงนะะ
    #600
    0
  4. #574 KeyLuhan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 19:31
    อย่าทำไรชยอลนะอิพี่คริสคนบ้า
    #574
    0
  5. #558 Akanishi Bluecat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 17:15
    พี่คริส อย่ารุนแรง กับน้องนะ 
    #558
    0
  6. #542 for U (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 22:08
    ใครมาโปะยาชานยอลอะ
    พี่ชินไปทำอะไรไว้
    ชานยอลเลยโดนแทนพี่ชินใช่มิ
    น่าสงสารอะ
    #542
    0
  7. #524 แพรวชิม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 23:12
    กรี๊ดดดดดด ใครมาโปะยาสลบชานยอลเนี่ย

    พี่คริสแน่เลย ;_______;
    #524
    0
  8. #501 seungpyeol♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 09:54
    พี่คริสโหดดดด อย่าทำนุ้งแรง สงสารนุ้งงง ;3; ฮือออ
    #501
    0
  9. #500 seungpyeol♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 09:54
    พี่คริสโหดดดด อย่าทำนุ้งแรง สงสารนุ้งงง ;3; ฮือออ
    #500
    0
  10. #499 seungpyeol♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 09:33
    ใครคือคนนั้นของชานยอลกันนะ หวังว่าจิเป็นพี่คริสสส ;3;
    #499
    0
  11. #474 nutzecs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 15:01
    ถนอมหน่อยนะเฮียเจ่กลัวน้องเขาจะพังซะก่อน =.=
    #474
    0
  12. #452 saruta.xxnz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 08:55
    สงสารชานยอลอ่ะ ... เฮีย TT อย่าทำอะไรน้องเลยยยยยยยย
    #452
    0
  13. #421 เด็กน้อยฟันกระต่าย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 20:00
    โอ้ยยยยย ชานยอล น่าสงสารอ่ะ
    ตอนนี้มีหลายอย่างที่ยังสงสัย
    คือคนเก่าที่ว่าน้องยังเลิกรักไม่ได้
    จนต้องคบคนใหม่ที่คล้ายกับคนเดิมนี่ใครกันแน่
    เป็นคนไม่ดีเหรอ แล้วทำไมน้องถึงรักปักใจขนาดนั้น?
    แล้วที่พี่ชายน้องไม่ให้กลับเข้าอพาร์ทเมนต์เพราะจะอันตรายงั้นเหรอ?
    แล้วพี่รู้ก่อนได้ยังไง แล้วสรุปว่าใครกันแน่ที่มาโปะยาน้องเนี่ย
    โอยยย เรื่องสงสัยเต็มไปหมดดดด
    #421
    0
  14. #411 wanirpc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 20:52
    มาตอนแรกก็โดนเป็นโสรยาเสียแล้วน่ะชานยอลงื้อต้องโดนจับตัวไปชดใช้หนี้

    ให้พี่ชายแน่ๆเลยเนี่ยะ.....พี่ชายนี่แสนดีช่างเป็นห่วงชานยอลจริงๆๆน่ะเนี่ยะ
    #411
    0
  15. #333 ZhuanGo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 20:24
    ชานยอลมีคนที่ชอบแล้วหรอ แล้วคนคนนั้นคือใคร คริสหรือเปล่า?
    ชานยอลโดนจับไปแล้วววววววว
    #333
    0
  16. #295 puppyvirus♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 19:04
    หืม มีชีวิตแบบชานยอลนี่กดดันนะ เรื่องส่วนตัวของตัวเองยังทำให้เป็นเรื่องส่วนตัวไม่ได้เลย
    เป็นถึงเดือนมหาลัย ใช้ชีวิตอยู่บนขี้ปากของชาวบ้านแต่ชานยอลก็ไม่คิดจะใส่ใจ ทำถูกแล้วชานยอล ตัวเราเป็นยังไงเรารู้อยู่แก่ใจ : )

    แอบสงสัยว่าพี่คนนั้นเป็นใคร คนที่ทำให้ชานยอลยอมตกอยู่ในหลุมที่มีแต่ขวากหนามตั้งหลายปีโดยไม่พยายามที่จะปีนขึ้นมาเลย
    รักใครต่อใครเพียงเพราะหน้าตาเหมือนพี่คนนั้น เอาใครคนอื่นเข้ามาเป็นตัวแทน คนรักมันแทนกันไม่ได้หรอกนะชานยอล อย่าคิดแบบนั้น แทคยอนก็ไม่ผิดที่รักชานยอลแต่ชานยอลอาจอาจจะเป็นฝ่ายผิดเองซะมากกว่าที่รักแทคยอนเพื่อเอามาเป็นตัวแทน
    แล้วพี่คนนั้นคยองซูยังพูดอีกว่าอยู่กันคนละโลกนี่คือตาย? อันนี้ไม่ขอเดา 555 อะไรก็แล้วแต่ถ้าความรักครั้งนั้นมันไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก การเลือกที่จะจมปลักอยู่แต่กับรักเดิมๆไม่มีใครเจ็บได้เท่าตัวเราเองหรอกชานยอล

    จุดเริ่มต้นมันกำลังมาแล้วใช่มั้ยเนี่ย เอาแล้วไง โดนลักพาตัวแล้วไง ผิดที่เราด้วยมั้ยหนิห๊ะชานยอล เปิดโทรศัพท์เร็วกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ เป็นไงรู้ช้า มัวแต่อึ้งกิมกี่ เสร็จเลยชานยอล เสร็จโก๋เลย OTL

    ฟิคน่าติดตามมากค่ะ เหมือนดูละครซักเรื่องนึง อ่านไปนึกภาพตามไปเป็นฉากๆได้เลย แล้วยิ่งเปิดอ่านพร้อมกับฟังเพลงหน้าบทความแล้วยิ่งระทึก 55555

    #295
    0
  17. #276 karnicha_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 12:51
    เอาล่ะสิ
    #276
    0
  18. #266 RENMA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 09:19
    ! เริ่มต้นแล้วสินะ
    #266
    0
  19. #250 natcharee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 20:09
    เนื้อเรื่องน่าติดตามนะคะ มาลงเรื่อยๆน้าาา
    #250
    0
  20. #241 กิมจิ "รสส้ม" (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 10:32
    โดนจับตัวไปแล้ววววว โอ้พระเจ้า โดนแน่ โดนนนนน!
    #241
    0
  21. #155 Praploy Teppara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 01:16
    อ้ากกกกก ชอบมาก ชอบอ่ะ ชอบอะไรแนวนี้มาก ซาดิสม์ ป่าเถื่อน เลวๆชั่วๆแบบนี้มันได้ใจมากจริงๆค่ะพี่นิ่ม เรื่องราวดูน่าติดตามมากอ่ะ ชอบค่ะ เป็นกำลังใจให้
    #155
    0
  22. #149 NamFonplanet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 00:32
    เห้ยยยยยยยยยยยยยย น้องโดนจับบบบบบบ
    คนดังนะเราอ่ะ 555555555
    #149
    0
  23. #135 Falaladobi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 03:31
    คนที่ชานยอลยังไม่ลืมคือใคร ผู้ชายคนนั้นคือใคร? แงง แล้วพี่ชินไปติดหนี้อะไรใครไว้ พี่คริสใช่มั้ย แต่พี่ชินก็โทรบอกยอลไม่ทัน โดนลักพาตัวไปจนได้ โถยอล ทำไมชีวิตรันทดอย่างนี้ แล้วถ้าไปเจอพี่คริสจะเป็นยังไงบ้าง ไม่โดนหนักกว่านี้เหรอ ฮรือออ
    #135
    0
  24. #120 Aofapp11 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 22:34
    ใครบังอาจมานินทาชานยอลลลล เด่วเสยคางให้

    ชานยอลล่าา ยังไม่ลืมรุ่นพี่คนนั้นหรอ รุ่นพี่คนนั้นคือใครรรรร ทำไมชานยอลยังรักฝังใจ ยังไม่ลืม

    แล้วที่พี่ชินพูดให้ชานยอลหลบไปอยู่ที่อื่น เพราะมีอันตรายนั้น พี่ไปทำอะไรมาใช่ไหมมมม

    พี่ชินเล่นพนันจนหมดตัวป่าวว่ะ แบบตังไม่มีจ่ายไรงี้ เจ้าหนี้เลยมาเอาตัวชานยอลไปขัดดอก

    โถ่ววววว ชีวิตหนูชานยอล ใครมาลักพาตัวเนี่ยยยยยย T^T
    #120
    0
  25. #111 PARKDAKOOK94 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 22:07
    เหมือนดูละครหลังข่าวเลย มาเป็นฉากๆ พี่ชินคือพี่ชายแท้ๆของชานยอลเลยหรอ? 

    แล้วที่โดนโปะยาแบบนั้นคงเพราะไปค้างนงค้างหนี้เขาแล้วไม่จ่ายสินะ ? หรือว่ามีอะไรในกอไผ่...

    แต่เชื่อลึกๆว่าจะทำให้ชานยอลเจอ อพค.เร็วๆนี้ เชรดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!
    #111
    0