[EXO] [KrisYeol] Prisoner of 'LOVE'

ตอนที่ 3 : ❀ 2. ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ก.พ. 57

 

 

2.❀  
เลวที่สุดเป็นยังไง นายจะได้รู้จัก


 

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชีวิตของชานยอลดำเนินมาอย่างเรียบง่าย  การกำพร้าพ่อแม่ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิตของเขาเลยแม้แต่น้อย   เขามีพี่ชาย  แม้ว่าห้องเล็ก ๆ ในแมนชั่นราคาไม่สูงมากนัก อาจจะไม่ใกล้เคียงกับสภาพของบ้านเท่าไหร่  แต่สำหรับเขาแล้วที่นั่นคือที่ ๆ เขาเรียกว่าบ้านอย่างเต็มปากเต็มคำ 

พี่ชายคนเดียวของเขาไม่เคยทำให้เขาต้องใช้ชีวิตอย่างลำบาก  แม้ไม่ค่อยได้อยู่กับบ้าน  เพราะงานของพี่ชายไม่ค่อยเป็นหลักเป็นแหล่ง  ชินบอกเขาว่า ตนเองรับงานฟรีแลนซ์เพราะชอบความเป็นอิสระ  ไม่วุ่นวาย และได้เป็นเจ้าของตัวเอง  ชานยอลไม่พยายามถามหรือวุ่นวายกับพี่ชายมากนัก เพราะไม่อยากให้พี่ไม่สบายใจ  เขาจึงพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุด  ชินส่งเงินมาให้เขาและติดต่อมาอย่างสม่ำเสมอ  ทั้งค่าเทอมและค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันโดยที่เขาไม่ต้องเดือดร้อน  ซึ่งชานยอลก็พยายามใช้จ่ายเงินทุกวอนอย่างประหยัดที่สุด ผลการเรียนของเขาไม่เคยเป็นปัญหา  เพื่อนทุกคนของเขาเป็นคนดี  โดยเฉพาะเพื่อนสนิทที่คบกันมานานอย่างคยองซู  อาจจะมีแปลกออกไปบ้างก็ความเด่นดังที่เขาไม่ต้องการเลยแม้แต่น้อย เพราะตัวเขาเองเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบยุ่งกับใครนัก  และก็ไม่ใช่คนที่จะเอาตัวเองไปเผชิญหน้ากับสถานการณ์อะไรก็ตาม  

สิ่งเหล่านั้นล้วนแต่ทำให้ชีวิตของปาร์ค ชานยอลคนนี้ แทบจะเรียกว่าห่างไกลจากเรื่องราววุ่นวาย  หรือแม้กระทั่งเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง อย่างเช่นเรื่องนี้

ลักพาตัว

ความปวดหนึบแล่นเข้ามาทั่วร่างกายราวกับห่ากระสุนทันทีที่สติของเขาฟื้นคืน   ฤทธิ์ยาสลบที่ยังคงหลงเหลืออยู่ภายในร่างกายทำให้หัวของชานยอลหนักเหมือนแบกหินก้อนใหญ่ ๆ เอาไว้   ภาพที่เห็นครั้งแรกหลังจากลืมตาขึ้นมาก็คือความมืดมิด และแสงเพียงสลัวลอดผ่านผ้าผืนหนากลิ่นแรงที่ปิดตาเขาไว้   แต่นั่นก็ไม่น่าตกใจเท่ากับเมื่อพบว่าแขนและขาของเขาถูกมัดไว้ข้างหลังแน่นหนาจนแทบขยับไม่ได้  เขานอนตะแคงอยู่กับพื้น  สูดกลิ่นอับชื้นเข้าไปอย่างอึดอัด   ริมฝีปากสั่นระริกเมื่อสติสัมปชัญญะกลับมาเต็มที่  ความหวาดกลัวเกาะกินหัวใจจนแทบจะหมดสติอีกครั้ง  หากไม่มีเสียงกร้าวที่ดังขึ้นเสียก่อน

“อ้าว ๆ  ตื่นแล้ว  ไปตามท่านมาซิ”

ชานยอลดิ้นสุดแรงเพื่อขยับหนีจากเสียงที่ไม่รู้ที่มา  ผิวกายเสียดสีกับพื้นที่ไม่สม่ำเสมอจนรู้สึกแสบ ไม่กล้าส่งเสียงอะไรออกมา หากความเจ็บปวดที่มีกลับไม่น่ากลัวเท่ากับเสียงรองเท้ากระทบพื้นที่ตรงเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที  บทสนทนาของชายหลายคนทำให้เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นชื้นใบหน้า  ดวงตาผ่าวร้อนปล่อยหยาดน้ำอุ่น ๆ ไหลออกมาจากหางตา   ชานยอลแทบกลั้นหายใจเมื่อทุกเสียงหยุดลงอยู่ใกล้ ๆ  อาจจะข้างหน้าเพียงไม่ถึงเมตร   

“นี่น่ะเหรอ น้องชายหมอนั่น”

“ครับ ชื่อ ปาร์ค ชานยอล ไม่ผิดแน่ครับ”

“ปาร์ค ชานยอล… เหรอ?

“ครับ”

ชานยอลกลั้นแรงสะอื้นของตัวเองไม่ให้หลุดออกมา  หากมันช่างยากลำบากนักในสถานการณ์เช่นนี้  ร่างเล็กดิ้นรนจนกระทั่งชนเข้ากับผนังเย็นเยียบ  รู้สึกแสบร้อนข้อมือทั้งสองบริเวณที่เชือกเสียดสีกับผิว  ขดตัวงอและปล่อยให้น้ำตาไหลท่ามกลางเสียงสะอื้น  เขารู้สึกเหมือนลืมวิธีการออกเสียงไป  เพราะเพียงแค่จะอ้าปากเปล่งเสียงร้องก็ทำได้อย่างทรมาน

“นายเป็นน้องชายของชินใช่ไหม”

หากไม่อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ชานยอลคงจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าน้ำเสียงทุ้มนั้นนุ่มนวลและอ่อนโยนอยู่ไม่ใช่น้อย  หากเชือกที่พันรั้งทั้งแขนและขาย้ำเตือนให้พบแต่ความเจ็บปวด  จนลืมหมดทุกสิ่ง แม้กระทั่งจะตอบคำถาม  ชานยอลสะอื้นอยู่ในอกขณะที่ความเงียบโรยตัวลง  ก่อนที่เสียงตวาดดังลั่นผิดกับเมื่อครู่จะทำให้เขาสะดุ้ง

“ไม่ได้ยินหรือไง  ฉันถามว่านายเป็นน้องชายของชินใช่ไหม!!!

“ฮึก..”

ชานยอลยังคงเงียบกริบ  สติอันน้อยนิดบอกเขาว่าการที่อีกฝ่ายเอ่ยถึงพี่คงไม่ใช่เรื่องดีนัก  

“ผะ ผมไม่..ไม่รู้”

“หือ ไม่รู้งั้นเหรอ??

ท่ามกลางความมืด  ชานยอลรับฟังเสียงหัวเราะในคอของอีกฝ่ายด้วยหัวใจที่เต้นระทึก 

“ไม่รู้”

“ถ้างั้น ในเมื่อมันไม่มีน้องชาย ฉันก็ขี้เกียจทวงแล้ว  ฆ่าทิ้งเลยดีกว่า”

คำว่า ‘ฆ่า กระตุ้นให้หัวใจของเขาเต้นรัว ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านแทบทั้งร่าง  ลมหายใจกระตุก ขณะที่รวบรวมสติพูดออกมาอย่างละล่ำละลัก

“มะ..ไม่นะ อย่าทำอะไรพี่ชินนะ อย่า ”

“หึ  ห่วงพี่ชายขนาดนั้นเลยเหรอ?  แต่พี่ของนายดูเหมือนจะไม่ห่วงไม่สนใจอะไรนายเลยนี่นา”

“ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร แต่พี่รักผมมาก ”

“แน่ใจ...อืม   ถ้ารักจริงก็ไม่น่าจะหนีหนี้จนต้องปล่อยให้ฉันมาทวงกับน้องชายมันหรอกนะ”

“นะหนี้ หนี้อะไร ”

“ก็หนี้ที่มันกู้บริษัทของฉันไปไงล่ะ  พอใช้ไม่ทันก็เลยหนี  แต่ไม่ยักพาน้องหนีไปด้วยนะ   น่าสงสารจริง ๆ ”

ชานยอลชะงักกับคำบอกเล่านั้น   เบิกตากว้างในความมืด  ความหวาดกลัว ไม่เท่ากับความจริงที่ได้รับ

“พี่ชินติดหนี้คุณ”

“ใช่”

น้ำเสียงทุ้มกร้าวปนหัวเราะตอบอย่างอารมณ์ดี  

“เท่าไหร่”

เขากลั้นหายใจ   ความรู้สึกชาเกาะกินหัวใจอย่างช้า ๆ จนกระทั่งลามไปทั่วทั้งร่าง  ตัวเขาแข็งทื่อ  โดยเฉพาะเมื่อได้ยินตัวเลขดังขึ้นมาจากอีกฝ่าย

หนึ่งล้าน...” เสียงทุ้มเว้นวรรค คล้ายสนุกกับการได้เห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย “ดอลลาร์

“ม...ไม่จริง”

เสียงทุ้มห้าวหัวเราะราวกับขบขัน

“มันจริงไปแล้ว อยากดูหลักฐานไหมล่ะ?

“...ม..ไม่ ไม่จริง...”

ชานยอลจนปัญญาที่จะเอ่ยคำพูดอะไรออกมา ไม่ต้องมีหลักฐาน เขาก็เชื่อว่าอีกฝ่ายพูดจริง    น้ำเสียงแข็งกร้าวของพี่ชายที่บอกเขาอย่างละล่ำละลักว่าให้หนีไปลอยเข้ามาในความคิด   พี่ชินไม่ใช่คนขี้ขลาด หากไม่จำเป็นคงไม่มีทางพูดอย่างนั้นออกมา

ชานยอลคำนวณตัวเลขในใจอย่างว้าวุ่น ความกังวลถาโถมเข้ามาในหัวจนรู้สึกราวกับจะระเบิดออกมาในไม่กี่นาทีข้างหน้า  เขายอมรับว่าแทบไม่เคยคาดคิดถึงเงินที่มากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต    ความสิ้นหวังครอบงำหัวใจจนร่างกายหมดแรงอีกครั้ง

จะหาที่ไหนมาใช้ จะทำยังไง

แค่คิด น้ำตาก็รื้นออกมาอีกระลอก  ป่านนี้พี่ชินจะรู้ไหมว่าเขาถูกจับมา จะหนีไปถึงไหนแล้ว  จะรอดจากเงื้อมมือคนใจร้ายพวกนี้ได้หรือเปล่า  แล้ว.

ก้อนสะอื้นพุ่งเข้ามาจุกอยู่ที่คอ  รู้สึกแสบสะท้านบริเวณเชือกที่รัดแน่นอยู่บนข้อมือและข้อเท้ายิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ชานยอลหยุดกลั้นและสะอื้นจนตัวโยนเมื่อคิดถึงความจริงข้อนี้  

เขาล่ะ  เขาจะเป็นยังไง

“คะ..คุณ  คุณจะทำอะไรผม!

 

 

*

 

            “ทำอะไรงั้นเหรอ?

            ห้องแคบ ๆ ที่ทั้งอับชื้นและส่งกลิ่นเหม็นอย่างร้ายกาจทำให้ร่างสูงใหญ่ย่นจมูก  ดวงตาเข้มมองร่างบอบบางที่นอนคู้ตัวบนพื้นพลางสะอื้นสุดตัวด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก   เสื้อเชิ้ตสีขาวเลอะเทอะ ขะมุกขะมอมและหลุดลุ่ยแต่กลับเผยให้เห็นผิวเนียนขาวอมชมพูดูสะอาดสะอ้าน  เสี้ยวหน้าส่วนที่ไม่ได้แนบชิดอยู่กับพื้นสกปรกแม้จะมอมแมมแต่ก็ดูออกว่าไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่  ริมฝีปากสีแดงจัดคงถูกกัดจนห้อเลือด จมูกที่พ้นผ้าสีดำที่ปิดตาไว้โด่งสวยได้รูป   อดคิดไม่ได้ว่าหากไม่อยู่ในสภาพเช่นนี้ คริสมั่นใจว่าร่างเล็กคงจะเป็นคนที่น่าจับตามองอยู่ไม่น้อย   

ความรู้สึกประหลาดยามจับจ้องร่างของของเล่นชิ้นใหม่ทำให้เขานึกโกรธตัวเอง   ใช่ว่าเขาไม่เคยพบกับสถานการณ์แบบนี้    มีหนี้ ก็ต้องใช้  ถือเป็นประกาศิตที่เขาและทุกคนในครอบครัวล้วนปลูกฝังกันมารุ่นต่อรุ่น 

อำนาจและอิทธิพลทั้งหลายที่อยู่ในกำมือเขาล้วนมีรากฐานมาจากอำนาจเงินที่สั่งสมมา  คริสไม่ปฏิเสธว่าธุรกิจที่เขาทำอยู่ทั้งหมดนั้นขาวสะอาด   เพราะจะบอกว่ามันดำสนิทเลยก็ว่าได้  ทางสายที่เขาเดินอยู่สวนทางกับกฎหมาย   ชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายบาง ๆ ตลอดเวลาทำให้เขาไม่รู้สึกอะไรนักกับการที่จะมีชีวิตใดชีวิตหนึ่งจบลงไป  ความตายก็คล้าย ๆ กับการปลิดผลไม้ออกจากขั้ว ถ้าผลไม้นั้นเน่าเสีย  เขาก็มีสิทธิ์ที่จะปลิดมันทิ้งให้พ้นสายตา 

อะไรบางอย่างที่กำลังค่อย ๆ ลามเลียหัวใจ  ทำให้เขาต้องสะบัดหน้าอย่างแรงเพื่อไล่มันออกไปให้พ้นจากห้วงคำนึง   ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นสกปรก  และเปล่งเสียงหัวเราะแปลกประหลาดออกมา

            “ตอนแรกก็ว่าจะจับตัวนายมาเป็นตัวประกันรอพี่ชายนายหาเงินมาใช้ แต่คิดไปคิดมามันก็อาจจะช้าเกินไป  เงินขนาดนั้น หมอนั่นจะหาที่ไหนมาใช้ฉันได้ล่ะ จริงไหม? ชานยอล”

            คำพูดของเขาทำให้อีกฝ่ายยิ่งถดกายหนี  จุดรอยยิ้มให้มุมปากของคริส    เสียงทุ้มหัวเราะลั่นเมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัว และร่างกายที่สั่นสะท้านยิ่งขึ้น   มือหนาขยับตรงไปหาคนตรงหน้า และดึงให้ร่างที่กำลังคุดคู้ทรงกายขึ้นในท่านั่ง 

            “ทะ ทำอะไร อย่าทำอะไรผมนะ... ผมกลัวแล้ว”

            “กลัวสิดี...ฉันก็อยากให้นายกลัวเหมือนกัน”

            เรี่ยวแรงอันแข็งแรงทำให้ริมฝีปากสั่นระริกเปล่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัวออกมา   แม้จะดูอ่อนเพลียแต่ร่างกายบอบบางก็ดิ้นสุดตัวจนเขาต้องยึดมือของตัวเองไว้กับต้นแขนทั้งสองอย่างแรง  แรงจนได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดและใบหน้าที่เหยเก   คริสตาลุกวาว พร้อมเอ่ยด้วยเสียงลอดไรฟัน

          “อยู่เฉย ๆ  หยุดดิ้น แล้วก็ฟังฉัน!!!

            “ฮะ ฮึก ปล่อยผม...”

            “ดี”

            ดวงตาเข้มทอแสงประหลาดเมื่อมองใบหน้าที่เปียกชุ่มน้ำตาอย่างชัด ๆ    คิ้วเข้มขมวดเล็ก ๆ  ก่อนที่จะค่อย ๆ พิจารณาอย่างครุ่นคิด  

ชั่วพริบตา มือหนาคว้าผ้าผืนหนาสีดำที่ปิดตาของร่างบอบบางติดมือออกมา  พร้อมเสียงแผ่วด้วยความหวาดกลัว   ประกายเจิดจ้าแวบผ่านเข้ามาในดวงตาคมครู่หนึ่ง เมื่อมองคนที่อยู่ตรงหน้าเต็มตา

“ฮึ.... ”

ร่างกายสูงใหญ่ลุกพรวดอย่างรวดเร็ว  เขาเบือนหน้าหันกลับไปทางอื่นท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงของลูกน้อง 

“มะ มีอะไรหรือเปล่าครับท่าน”

“ป....เปล่า!

เสียงเข้มตอบกลับออกไปด้วยสีหน้ารำคาญ 

“ติดต่อหมอนั่นหรือยัง”

“ใช้มือถือของเด็กคนนี้ติดต่อไปแล้วครับ  แต่มันคงรู้ตัวก็เลยปิดเครื่องหนี    แต่สายของเราแจ้งว่าเจอร่องรอยมันแล้ว”

“โอเค  ไปหาหมอนั่นให้เจอ  บอกมันว่าน้องชายสุดที่รักของมันอยู่กับฉัน  พวกแกอยากทำอะไรก็ทำ แต่อย่าให้ถึงตาย ฉันยังอยากได้เงินคืน” น้ำเสียงเรียบเฉยบอกออกไป  แต่เสียงร้องลั่นของคนที่ถูกมัดไว้ทำให้ตาของเขาลุกวาว   

“อย่าทำอะไรพี่ชิน  อย่าทำเค้านะ!

คริสไม่ได้ตอบอะไรไปมากกว่ากระตุกยิ้ม  มือหนาโบกเบา ๆ เป็นสัญญาณให้ชายร่างสูงในชุดดำออกไป    เมื่อเหลืออยู่ตามลำพัง  เขาก็หัวเราะด้วยเสียงทุ้มลึกอยู่ในคอ พลางเอ่ยถาม

 “นายมีสิทธิ์ห้ามอะไรงั้นเหรอ?

“คนเลว ”

ถึงแม้ว่าเสียงสะอื้นจะกลบคำ ๆ นั้นจนแทบมิด  แต่ความเงียบที่อยู่รอบตัวก็ทำให้เขาได้ยินประโยคนั้นชัดเจนยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น  

“คนเลว คุณมันไม่มีหัวใจ  พี่ชินแค่ติดหนี้คุณ พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ คุณมันเลว ...เลวที่สุด”

คนเลวชักสีหน้า  ริมฝีปากของเขายกขึ้นอย่างน่ากลัวขณะฟังถ้อยคำเชือดเฉือนด้วยความเกลียดชังนั้น   คริสหมุนตัวไปทางคนที่พูดประโยคนั้น  ก่อนที่จะทรุดลงไปนั่งเหมือนเมื่อครู่    ใบหน้าที่อาบชุ่มน้ำตาปรากฏอยู่เบื้องหน้า   ดวงตากร้าวมองด้วยรอยยิ้ม    ขณะที่มือขวาพุ่งตรงไปบีบคางมนอย่างไม่เบาแรง

          “เลวงั้นเหรอ”

            เสียงทุ้มกัดฟันพูด    เขาไม่ใส่ใจใบหน้าหวานที่เปลี่ยนสีหน้าเป็นซีดเผือดเลยแม้แต่น้อย   ความเกรี้ยวโกรธลุกโหมอยู่ในใจ  มีเชื้อไฟเป็นเสียงสะอื้นและร่างกายสั่นสะท้าน  

            “คะ คุณ.. ฮึก ปล่อย...ปล่อยผม”

            “ได้ยินมาว่า...น้องชายของชินเนื้อหอมไม่เบานี่   เผอิญว่า...”เสียงทุ้มนุ่มแม้จะเอ่ยเบาหวิว แต่กลับดังก้องและเฉียบคมราวกับเข็มแหลม ๆ ที่พุ่งเข้าไปในหัวใจของคนฟัง  “ฉันก็มีรสนิยมชอบของสวยงามซะด้วยสิ”

            ร่างผอมบางแข็งทื่อ...กลั้นลมหายใจ ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้ยินประโยคนั้น  ใบหน้าขาวซีดบิดเบี้ยว

          “นายจะได้รู้ว่าคนเลว ๆ  เค้าทำยังไงกัน!

            แม้จะเบือนหน้าหนีก็แทบไม่ทัน  เมื่อมือหนาทั้งสองบีบแน่นเข้าที่ไหล่กว้างและผลักไปจนชิดผนัง   ชานยอลเบิกตากว้างและตัวแข็งทื่อ  หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อพบว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไร 

            ริมฝีปากบางถูกครอบครองโดยไม่ทันตั้งตัว เรียวลิ้นดุดันรุกล้ำภายในโพรงปากจนเขาหายใจไม่ทัน  รุนแรงและเกรี้ยวกราดจนกระทั่งรู้สึกเจ็บเพราะแรงขบของฟันแข็งแรงบนผิวเนื้อ  ชานยอลรับรู้ได้ถึงของเหลวรสเฝื่อนที่ทะลักออกมาจากปากของตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถต่อต้านได้  แม้กระทั่งจะส่งเสียงห้ามก็ไม่มีสิทธิ  ลมหายใจสะท้านอย่างอ่อนแรง   เมื่อมือแกร่งกระชากเสื้อเชิ้ตตัวบางออกจนกระดุมหลุดไปทั้งแผง   เสียงทุ้มดังขึ้นอย่างเย็นชาเมื่อเลื่อนความสนใจลงมาที่คอขาวเนียนพร้อมกับขบเม้มอย่างไม่ผ่อนแรง         

          “นี่มันยังไม่ได้ครึ่งของความเลวที่ฉันมีอยู่เลยปาร์ค ชานยอล” 

            น้ำตาของชานยอลไหลพรากออกมาอย่างไร้เสียง  เขาหยุดสะอื้น  ร่างกายหยุดเคลื่อนไหว  เหลือเพียงลมหายใจแผ่วและแรงเต้นเบาอยู่ใต้แผ่นอก   มือแกร่งปล่อยร่างเล็กให้ล้มลงไปกับพื้นเมื่อจูบดุดันสิ้นสุดลง   ใบหน้าหวานที่กระแทกลงบนพื้นเย็นเฉียบอาบไปด้วยน้ำตา   ร่องรอยจุมพิตที่แสนเจ็บปวดปรากฏแดงช้ำทั่วแผ่นอก  ผิวกายบอบช้ำอย่างไม่เคยสัมผัสมาก่อน   เลือดสีแดงสดซึมออกมาจากมุมปากที่ห้อเลือดจนช้ำ    ขณะที่หัวใจของเขาแทบไร้เรี่ยวแรงจะเต้นอีกต่อไป

“อย่าทำให้ฉันหมดความอดทน ไม่งั้น ฉันจะเลวให้เท่ากับที่นายด่าฉัน  เลวที่สุดเป็นยังไง นายจะได้รู้จัก!!!
 

TBC.

 

TALK.

อ่านแล้วเป็นยังไงบ้างคะ >///< ชอบไหมเอ่ย

ถ้าชอบก็ฝากคอมเม้นท์ไว้ด้วยนะคะ

หรือจะเม้นท์ไว้ในแท็ก #นักโทษของคริส ก็ได้ค่ะ 

ขอบคุณนะคะที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันนะคะ

ตอนต่อไปมาประมาณวันพฤหัสฯนะคะ (แต่ถ้าการตอบรับดีอาจจะมาไวกว่าเดิม ฮิ_ฮิ)

y_prand

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

675 ความคิดเห็น

  1. #651 ❥ Palmmiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 08:18
    ตะฝานนนนนใจร้ายยย
    #651
    0
  2. #634 mojikoto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 00:30
    สงสารยอลอ่ะ ไจ้แล้วยังมาเจอคริสดาร์กเวอชั่นอิกหน่วงอิ๊ป
    #634
    0
  3. #601 BenZ_Sport (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 10:39
    อพค. แกเลวมากกกกก สงสารชานยอล
    #601
    0
  4. #560 Akanishi Bluecat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 17:22
    เออ สงสารยอลนะ แบบเนี้ย อพค อย่าทำไร ยอลนะ 
    แต่ท่าจะทำ ก่ นุ่มนวน หน่อยนะ 555  น้อง กลัวไปหมดแล้ว 
    #560
    0
  5. #543 for U (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 22:14
    ชานยอลนู๋เงียบอะดีที่สุดแหละ
    อย่าไปต่อปากต่อคำกับพี่เค้า
    เดี๋ยวเจ็บตัว
    #543
    0
  6. #525 แพรวชิม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 23:20
    ชานยอลอย่าไปด่าพี่เค้าลูกกก เดี๋ยวหนูเจ็บตัวกว่าเดิมน้า แงงงง อพคถนอมน้องหน่อยสิยะ /เสย/
    #525
    0
  7. #518 ปัง..ปู๊นๆๆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 14:13
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด มันไม่โอเค๊ๆๆๆๆ พี่แม่มใจร้าย พี่แม่ม กรี๊ดดดดดด ปล.ไรท์ 1 ล้านวอนนี้มัน สามหมื่นกว่าๆเองน้า เปลี่ยนเป็นสัก 30 ล้านดีกว่านา
    #518
    0
  8. #502 seungpyeol♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 10:34
    สนุกมากกกกกกก ฮือ ชอบมากกกกกกกกกก
    #502
    0
  9. #491 may (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 12:20
    อิพี่คริสชั่วมากอ่ะ
    #491
    0
  10. #475 nutzecs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 15:13
    จำเลยรักชัดๆ มีซงมีโซ่ด้ววยย =,,.=
    #475
    0
  11. #453 saruta.xxnz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 09:04
    เฮ้ยคือ ... เฮียทำเกินไปป้ะ ? TT
    #453
    0
  12. #423 เด็กน้อยฟันกระต่าย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 20:08
    ว๊ากกกกกกกกกกก ที่แท้พี่คริสก็เป็นคนลักพาตัวน้งอมาใช้หนี้นั่นเอง
    พี่ชินนะพี่ชิน ไม่นาหาเรื่องมาให้น้องเล้ยยยยยย
    ว่าแต่ พี่คริสเองก็ดูเหมือนจะพอใจในตัวชานยอลอยู่ไม่น้อย
    อย่าทำอะไรรุ่นแรงกะน้องเลยน้าาาาาา
    #423
    0
  13. #412 wanirpc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 21:18
    เลวได้ใจจริงๆเลยพี่คริสแต่มันแอบสะดุดแววตาของชานยอลเข้าให้แล้วใช่มั้ย

    แววตาที่แสนน่ามองนั่นต้องทำให้คนเลวหวั่นไหวจนต้องรีบตามหาตัวพี่ชินหาเงิน

    มาชดใช้หนีแทนที่จะทำร้ายคนที่จับตัวมา..เสียดายชิมิตอบมาน่ะ
    #412
    0
  14. #336 gfernzz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 05:02
    ฮรึกกกก~ น้องยอลรับบทหนักจริงๆ TT
    #336
    0
  15. #334 ZhuanGo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 20:26
    เฮ้ย คริส ทำไมใจร้ายจังอ่ะ ชานยอลดูบอบบางจังเลยอ่ะ
    #334
    0
  16. #296 puppyvirus♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 19:39
    1ล้านดอลลาร์ ฟัคคคก๊อดดด พี่ชิน! พี่ไปกู้เงินตั้งมากมายขนาดนั้นมาทำอะไร!!?
    เงินตั้งมากขนาดนั้นมันก็สมควรที่เจ้าของเค้าจะอยากได้คืน แต่การเอาคืนของเจ้าของนี่ผิดไปหน่อยมั้ย คริสแกมาทวงเงินผิดคน!

    คริสนี่เป็นมาเฟียหรอ เดินทางสายมืด? แอบคิดไปถึงคำพูดของคยองซูว่าพี่คนนั้นอยู่กันคนละโลกกับเราหรือจะคือคริส?
    แสดงว่าก่อนหน้านั้นคริสต้องเคยเป็นคนดีแล้วอะไรที่ทำให้คริสเข้ามาสู่วงการมืดแบบนี้ได้ ธุรกิจของครอบครัว?

    เริ่มมีประเด็นให้จับผิดนิดหน่อยตรงที่คริสเปิดผ้าชานยอล มันต้องใช่พี่คริสแน่ๆพี่คนนั้นที่ชานยอลหมายถึง ไม่อย่างนั้นคริสจะมีกิริยาแปลกๆแบบนั้นทำไม คริสจำชานยอลได้.. ใช่มั้ย... ถ้าใช่คนเคยรักกันไม่น่าจะทำกันรุนแรงแบบนี้สิ แต่ก็อย่างว่าแค่'เคยรักกัน'
    การที่ชานยอลด่าคริสเลว ไม่มีหัวใจ เหมือนคำว่าเลวคำนี้จะไม่ได้ด่าเพียงเพราะคริสจะทำร้ายพี่ชินอย่างเดียวเหมือนมันแฝงไปด้วยความหมายอะไรซักอย่าง #นี่ก็เดาไป๊ 555

    คนเลวโชว์เลว เลววววววววว !! พึ่งจะได้เจอเค้าไม่เท่าไหร่นี่ก็ทำร้ายกันแล้วหรือไง ยังมีหน้ามาบอกอีกนะว่าแค่นี้ยังไม่ได้ครึ่งนึงของความเลวที่มีอยู่ ทำร้ายคนไม่มีทางสู้จะเลวมากเลวน้อยยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเลวแหละค่ะ!

    #296
    0
  17. #277 karnicha_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 12:59
    อย่าทำพี่ยอลลลลลลลล



    เลวที่สุด! !
    #277
    0
  18. #267 RENMA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 09:25
    เฮียใจเย็น สงสารยอลเถอะนะ น้องน่าสงสารมากเลยน้องไม่รู้เรื่อง (?)
    #267
    0
  19. #253 ติ่งคริสยอล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 21:39
    คือชอบอะ เอาเป็นว่าดีจัง เริ่มเรื่องมาน่าสนใจ จะรอติดตามนะคะ^^
    #253
    0
  20. #242 กิมจิ "รสส้ม" (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 10:43
    เลวแกมันเลวจริงๆ แต่ทำไงได้ ชอบบบบบบบบบบบ 55555555555555555
    #242
    0
  21. #160 i^ing^i^+^changmin^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 08:29
    โหยยย อพค นี่จะเลวไปไหน เฮ้ยยยย

    ใจร้ายไปไหนคะพี่ ไม่สงสารคนน่ารักรึไง

    ชานยอลไม่ใช่คนที่ยืมเงินเฮียไปนะ

    ชริ คนเลว ผขอลอกคำพูดชยอลนะ
    #160
    0
  22. #156 Praploy Teppara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 01:32
    ชอบอีกแล้ววว ชอบตลอด ชอบหมดทุกตอน 55555 ตอนนี้หน่วงมากจริงๆอ่ะ สงสารชานยอลที่ต้องโดนกระทำ... อย่างสาแก่ใจ หน่วงมากอ่ะตอนที่อธิบายความรู้สึกชานยอล พี่คริสคือรุ่นพี่ใช่มั้ย แล้วพี่คริสจะแก้แค้นใคร น่าติดตามๆ
    #156
    0
  23. #140 JustPhloi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 07:41
    จริงๆด้วยยย มีควาใหลังนี่เอง รีกเขาแต่เขารักคนอื่นแถมยังทำแบบนี้อีก แกกกกแล้วจะรักกันได้มั้ยนั่น
    #140
    0
  24. #136 Falaladobi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 03:34
    พี่คริสทั้งโหด เถื่อน รุนแรง แต่ก็ดูจะถูกใจชานยอลอยู่ไม่น้อยเลยนะ หรือเราคิดไปเอง 555555 พี่คริสดูโรคจิตนะ ยอลยิ่งกลัวพี่คริสก็ยิ่งชอบ สงสารชานยอล
    #136
    0
  25. #124 -BlackList-! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 22:50
    ฮอลลลลล~ เจอกันแปปเดียวก็จูบเลย จะรีบไปไหนนนนน
    ถึงพี่คริสจะเลว แต่ถ้าหล่อเราให้อภัย #เดี๋ยวๆๆ
    #124
    0