คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย {OS B.A.P} Just Dear Friend §͹ѡ Daejae {OS B.A.P} Just Dear Friend เพียงแค่เพื่อนรัก Daejae | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Just Dear Friend


เพียงแค่เพื่อนรัก


Couple : Daejae




Stye: ……..







Daehyun : แค่เพื่อนเท่านั้น พยายามเข้าใจ 


 youngjae : เปลี่ยนไปเป็นรัก รักจนหมดหัวใจ   รักเพียงแต่เธอ ขอเพียงให้เธอได้รู้  

ไม่มีอีกแล้ว เพื่อนที่เธอไว้ใจ   เหลือเพียงแต่คนๆหนึ่ง ที่เก็บซ่อนความรักไว้ไม่ไหว




Feat.


Yongguk B.





Yongguk : ฉันคงไม่รู้ตัว ไม่ได้ทันระวัง อยากให้เธอเข้าใจ






 


OS เรื่องนี้อาจมีพฤติกรรมรุนแรงหรือไม่เหมาะสมโปรดใช้จักรยาน?ในการอ่าน  เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความสนุกสนานเท่านั้นนนน ขอให้สนุกในการอ่านค่า












cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ก.ค. 59 / 15:58


::Just Dear Friend::

 

ครืด!

 

เสียงสั่นแจ้งเตือนข้อความไลน์ดังขึ้นเรียกสติแดฮยอนที่เอาแต่จ้องแหวนทองคำขาวภายในกล่องกำมะหยี่สีแดง บนตัวแหวนสลักข้อความว่า แดฮยอนรักจงออบมันคือแหวนหมั้น ที่เขาตั้งใจจะเซอร์ไพรส์คนตัวเล็กที่ยังไม่มาแม้จะเลยเวลานัดมากว่าครึ่งชั่วโมง

 

อ่า จงออบไลน์มาหา เขาคงตั้งใจจะบอกให้ผมรออีกแปป หรือขอโทษที่เลทกับเดตสำคัญแน่ๆ เพราะทุกๆครั้งที่เขามาช้าเขามักจะส่งไลน์มาบอกก่อน แต่ครั้งนี้ดูจะแตกต่างจากครั้งอื่น จงออบส่งข้อความคลิปมา?

 

คลิก!

 

  อ๊ากกกกกกกก พอเถอะ กลัวแล้ว อย่าทำอะไรผม กลัวแล้ว พอที อ๊ากก!!’

 

ทันทีที่กดเพลย์วีดีโอ หัวใจของผมชาวูบ สมองอื้ออึงเหมือนถูกกระชากวิญญาณ ภาพจงออบที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ ข้อมื้อข้อเท้าถูกพันธนาการอย่างแน่นหนาด้วยโซ่เหล็ก เชือกมะนิลาเส้นใหญ่มัดเอวเขารวบกับพนักเก้าอี้ เสื้อผ้าฉีกขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าเนื้อตัวโชกไปด้วยเลือด บาดแผลประดับไปทั้งร่างและมีรูปแบบเดียวกัน ขีดยาวลึกราวคนร้ายจงใจกรีดเลือดเนื้อเพิ่มความทรมาน จงออบกรีดร้องเมื่อน้ำร้อนจัดสาดใส่ ก่อนทุกอย่างจะสงบลงทั้งที่เปลือกตาของเขายังคงเปิดค้าง..

 

จงออบ ไม่! ” แดฮยอนละเมอเรียกคนที่ล่วงลับลั่น

 

เขาฝันถึงเหตุการณ์เมื่อสองปีก่อนอีกแล้ว

 

แดฮยอน ใจเย็น ทุกอย่างจะไม่เป็นไรยองแจโอบกอดคนที่พึ่งตื่นหวังจะเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้เพื่อนรัก

 

มันเป็น เป็นมากด้วย ฉันลืมภาพพวกนั้นไม่ได้ บางทีมันอาจจะหลอกหลอนฉันตลอดไป  แดฮยอนเพิ่มแรงโอบร่างบาง ที่หวังว่าตัวเองจะเป็นหลักให้เขาแต่กลับร้องให้ตัวโยนซะเอง ยองแจร้องให้อีกแล้ว เพราะผมแท้ๆเลย

 

ฉันเป็นห่วงนายนะแดฮยอน แล้วฉันก็กลัวมากด้วย  เสียงหวานสั่นเครือ ซบใบหน้าเปื้อนหยาดน้ำตาที่อกของผมเหมือนเด็กชายตัวน้อย

 

ฉันไม่ปล่อยเพื่อนรักอย่างนายเป็นอะไรหรอกน่า BYG ’ จะทำอะไรนายไม่ได้ทั้งนั้น 

 

แดฮยอนขบกรามแน่นเมื่อต้องพูดชื่อปริศนานั้น อักษร BYG ถูกส่งเป็นข้อความหลังเขาดูวีดีโอการฆาตกรรมจงออบจบ หลังจากนั้นคนใกล้ชิด หรือคนที่เขารู้จักก็เริ่มเสียชีวิตไปทีละคน บ้างโดนยิงจนพรุน บ้างถูกฆ่าหั่นศพ บ้างถูกจับถ่วงน้ำ ทุกรายตายลงอย่างสยดสยอง นอกจากนี้ยังมีคนที่สูญหายอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่รู้ชะตากรรม ตำรวจที่ทำคดีลงความเห็นว่าผู้ร้ายเป็น ฆาตรกรโรคจิต เพราะนอกจะสังหารโหด แทบไม่ทิ้งร่องรอยให้สืบ แต่มันยังจงใจทิ้งร่องลอยอักษรภาษาอังกฤษไว้ เป็นหลักฐานเพียงอย่างเดียว

 

BYG ก็คือ Bang Yongguk ประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่เบื้องหลังค้าขายอาวุธมืดอย่างไม่ต้องสงสัย บุคคลที่ถูกแดฮยอนปฏิเสธเม็ดเงินจำนวนมหาศาลเพื่อแลกกับเรือนร่างของเขา มันคงแค้นหนักจนวิปริตไปแล้วถึงได้ไล่ฆ่าคนที่เข้ามาในชีวิตเขา!

 

บางที่เหยื่อรายต่อไปของ BYG อาจเป็นฉัน… ” เสียงยองแจสั่นเครือ

 

จะไม่มีใครตายอีกแล้ว ฉันจะปกป้องนายเองยองแจ  หัวใจของยองแจพองโตก่อนจะแห้งเหี่ยวลงเพราะประโยคถัดมา  เพราะนายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน 

 

แต่ฉันไม่ได้รักนายแบบเพื่อนไงแดฮยอน ยองแจคิดในใจ

 

เนิ่นนานแล้วที่เราเป็นเพื่อนกัน แล้วผมก็แอบรักเพื่อนสนิทอย่างแดฮยอนมาตลอด ผมรู้ว่าแดฮยอนรู้ดีกับความรู้สึกของผม แต่เขาก็เลือกไม่ใส่ใจมันมากนัก เขายังเป็นเพื่อนที่ดีและผมก็ทำเช่นเดียวกัน อยู่เคียงข้างเขาแม้ในยามความตายอยู่ใกล้จนแทบไม่ต้องเอื้อมหา

 

นายนี่โง่ไม่ต่างจากตำรวจพวกนั้นเลยนะแดฮยอน จิตใจจะให้ฉันยอมสารภาพว่าเป็น ฆาตรกรโรคจิต จริงๆ ถึงจะพอใจรึไง แบบนั้นมันไม่สนุกเลยซักนิดบังยงกุกละเมียดลิ้มรสไวน์แดงชาร์โต้ ลาตูร์ด้วยท่าทีไม่ทุกข์ร้อน ถ้าชวนชายหนุ่มที่เขาเคยหมายปองมานั่งดริ้งค์ด้วยก็คงทำไปแล้ว

 

อย่ามาเล่นลิ้น จะทำอะไรก็ลงที่กู คนอื่นไม่เกี่ยว! แดฮยอนอดกลั้นอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในอก จนในที่สุดเขาก็ไม่สามารถกักเก็บอารมณ์ที่เดือดพล่านได้อีกต่อไปหลังยงกุกจงใจยั่วโทสะเขา

 

เกรงว่าเราจะต้องจูบกันก่อนถึงจะเล่นลิ้นกันได้ นายสนมั้ย เดี๋ยวฉันจัดให้

ตาคมมองไล่หลังแดฮยอนที่เดินฟึดฟัดออกจากห้องจนสุดตาหลังบุกเดี่ยวมาบริษัทของเขาแบบไม่กลัวตาย  มือเรียวหมุนแก้วทรงสูงให้ของเหลวสีแดงหมุนวนอย่างใช้ความคิดก่อนจะกระดกไวน์สีดั่งเลือดสดลงลำคอโดยไม่คิดให้ลิ้นรับรสเลิศก่อนจะเรียกลูกน้องมือขวามารับคำสั่งอะไรบางอย่าง

 

แดฮยอนแอบไปพบเพื่อนรุ่นน้องที่คาเฟ่เค้ก คนที่เขาพอจะระบายสิ่งที่อัดอั้นคล้ายก้อนจุกในอกได้ ถึงแม้จะพึ่งรู้จักกัน แต่เขาก็รู้สึกดีกับเพื่อนรุ่นน้องคนนี้ เป็นความรู้สึกพิเศษที่กลับมาเติมรสหอมหวานให้หัวใจอีกครั้ง เขาสองคนแอบพบกันเงียบๆหวังไม่ให้มีใครหรือ ฆาตรกรโรคจิตบ้าคลั่งรู้ และแดฮยอนประมาทเกินไป..

 

สีหน้าพี่แดฮยอนไม่ค่อยดีเลย ไม่สบายใจเรื่องนั้นอีกแล้วเหรอครับชเว จุนฮงถามด้วยความเป็นห่วง

 

อืม วันนี้พี่ตั้งใจจะมาบอกว่าเราไม่ควรเจอกันซักพัก พี่เป็นห่วงนายน่ะจุนฮง  

 

ว้า ผมคงคิดถึงพี่แดฮยอนแย่เลย  จุนฮงหน้าสลดด้วยความผิดหวัง

 

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ พี่สัญญาว่าจะโทรหานายทุกวันเลยดีมั้ย

 

ถ้าพี่แดฮยอนสัญญาแบบนี้ค่อยโล่งใจหน่อย อย่าผิดสัญญานะครับจุนฮงยิ้มหวานเผยลักยิ้มที่แก้วขวาอย่างน่ารัก แดฮยอนอดไม่ได้ที่จะยีผมนุ่ม บีบแก้มขาวสองข้างด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

ทุกคำพูด ทุกกริยา ทุกรอยยิ้มบนใบหน้าแดฮยอนและจุนฮงปรากฏในสายตาฆาตรกรหนุ่ม เขาจ้องมองทุกอย่างในซอกมุมที่ไม่มีใครสังเกต สายตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น เส้นเลือดแดงกลืนกินพื้นที่บนตาขาว เขาระบายอารมณ์บ้าคลั่งด้วยการลับคมมีดพับ รอคอยโอกาสเหมาะที่มันจะถูกล้างคมด้วยเลือดจากเด็กหนุ่ม เขารู้สึกคล้ายคนลงแดง คนติดยาอาจลงแดงเพราะอยากสารเสพติด แต่เขาแตกต่างออกไป กลิ่นคาวเลือดเท่านั้นที่ต้องการ และตอนนี้เขาต้องการมันจาก ชเว จุนฮง..

 

โอกาสเหมาะที่เขารอคอยด้วยความขมขื่นมาถึงแล้วหลังหาวิธีแยกแดฮยอนออกไปจนได้  จากนี้ก็ถึงคราวฆาตรกรหนุ่มได้เล่นสนุกสุดหรรษากับเลือดเนื้อภายใต้ผิวกายขาวสะอาดของ จุนฮง เสียที

 

เอ่อ พี่เป็นใครครับ

 

เป็นเพื่อนแดฮยอน เขาบอกให้มาตามนายไปหา ฆาตรกรหนุ่มเว้นช่วงก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เดี๋ยวนี้…”

 

ยองแจโทรเรียกผมให้กลับหอ แต่เขากลับไม่อยู่

 

ครืด!

 

มีคนโทรเข้า เบอร์ที่โชว์ทำเอาหัวใจผมสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว ตำรวจเจ้าของคดี ฆาตรกรโรคจิต โทรมาหาผม และทุกครั้งที่เขาโทรมา มักไม่ใช่เรื่องดีนัก

 

คุณจองแดฮยอนครับ เกิดคดีฆาตกรรมที่ซอกตึกใกล้คาเฟ่เค้กAB ผู้ตายชื่อ ชเว จุนฮง จากการสอบประวัติเขารู้จักคุณ ผมมั่นใจว่าเป็นฝีมือของ ฆาตรกรโรคจิต ที่เรากำลังตามตัวเพราะมันทิ้งอักษร BYG ไว้ ผมขอรบกวนคุณมาให้ปากคำด้วย คุณฟังอยู่มั้ยครับ

 

ไม่จริงผมครางแผ่วเบาราวคนเสียงแหบ แต่คุณตำรวจคงเข้าใจว่าผมฟังอยู่ก่อนพูดรายละเอียดต่อ

 

การฆาตกรรมครั้งนี้สยดสยองกว่าทุกครั้ง ผู้ตายถูกอาวุธมีดแทงทั่งร่างกายเกือบร้อยแผล นอนจมกองเลือดที่ซอกตึก และที่ผมบอกว่าสยดสยอคือ หัวใจของผู้ตายหายไป ที่แขนขวาถูกของมีคมกรีดเป็นอักษร BYG จากรูปการณ์ฆาตกรดูบ้าระห่ำกว่าทุกครั้ง ผมจะส่งตำรวจไปป้องกันให้คุณ ผมเกรงว่าคุณอาจตกเป็นเป้าหมายรายต่อไปของฆาตรกร  

 

ตู้ดๆๆ

 

ผมกดวางสายเพราะไม่สามารถรับความจริงใดๆได้อีก จุนฮงตายเพราะผมเช่นเดียวกับเพื่อนและคนรู้จักที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ผมมอบความตายให้พวกเขา ผมควรทำยังไงดี ถ้ายองแจอยู่ตรงนี้ก็คงจะดี เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกโหยหาอ้อมกอดอบอุ่นของเขา

 

แดฮยอน นายร้องไห้อีกแล้ว

 

ทันที่ที่เปิดประตู ยองแจโผเข้ากอดผม มือบางลูบแผ่นหลังที่สั่นเทาของผมเช่นทุกครั้ง ผมกอดร่างบอบบางแน่นจนแทบจะฝังเขาในร่างกาย กลิ่นสาปเหม็นเน่าน่าสะอิดสะเอียนเหม็นคลุ้งบนเสื้อผ้าเขา ปกติยองแจจะใช้น้ำหอมกลิ่นรุนแรงมากต่างจากวันนี้ ก่อนที่ได้ถามสิ่งที่สงสัย ข้อมือของผมกลับถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือ จากฝีมือของยองแจ เขาทำแบบนี้ทำไม?

 

นี่มันอะไร นายทำแบบนี้ทำไมยองแจผมผลักตัวออกจากเขา มองกุญแจมือบนข้อมือด้วยความตกใจ ยองแจทำเหมือนกับผมเป็น นักโทษ ของเขา

 

ใจเย็นๆแดฮยอน ฉันแค่กำลังทำให้นายอยู่กับฉันตลอดไป.. ” มือบางยกลูบกรอบหน้าคมก่อนจะเลื่อนมาที่ลำคอเนียน มันไม่ใช่สัมผัสของเนื้อสัมผัสเนื้อ ที่มือของแจเหมือนกับมีของเหลวหนืดๆป้ายอยู่ มือบางนวดวนที่ลำคอ หัวสมองของผมมึนงง โลกบิ้ดเบี้ยว ทรงตัวแทบไม่อยู่  เศษเสี้ยวหนึ่งของความคิดตะโกนว่า ตำรวจเจ้าของคดีพูดถูก เหยื่อรายต่อไปของฆาตกรคือผมเอง

 

BYG คือ ยองแจ ฆาตกรโรคจิตคือ ยู ยองแจ เพื่อนรักของผม..

 

++++

 

แดฮยอน ตื่นได้แล้ว เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาที่ข้างหู

 

..ที่นี่ที่ไหนผมถามอย่างสะลึมสะลือ หัวสมองยังคงมึนงง

 

เรือนหอของเราไง ฉันสร้างที่นี่เพื่อเราสองคน นายกับฉันจะอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์

 

เสียงหวานที่คุ้ยเคยมาพร้อมกลิ่นสาบคาวเลือด สมองของผมเริ่มประติดประต่อเรื่องราวอีกครั้ง ยองแจนอนกอด ผมบนเตียงสีดำขนาดคิงไซด์ ข้อมือของผมถูกพันธนาการแน่นด้วยโซ่เหล็ก มันแน่นจนผมคิดว่ากระดูกอาจแตกได้เช่นเดียวกับข้อเท้าข้างซ้ายที่ถูกห่วงเหล็กร้อยโซ่เส้นยาวพันธนาการไว้  ผมมองรอบกายด้วยความลุกลนห้องนอนขนาดใหญ่และหรูหรา ไม่ว่ามองไปทางไหนก็เจอแต่สีดำ ยกเว้นร่างบางข้างกาย เขาใส่สูทขาวราวกับตัวเองพึ่งเข้าพิธีวิวาห์ ยองแจเสียสติไปแล้ว..

 

ทำไม ทำไปเพื่ออะไรเค้นเสียงสั่นเครือถามร่างบางที่เอาแต่นอนกอดตัวเอง

 

นายรู้ดี แดฮยอน ที่ฉันกลายเป็นแบบนี้มันเพราะนาย  เสียงหวานกลายเป็นแข็งกระด้าง ยองแจเงยหน้าสบตาผม แววตาเศร้าที่มีความเคียดแค้นพาดผ่าน เขาไม่ใช่ยองแจคนเดิมอีกต่อไป

 

เพียงเพราะฉันปฏิเสธความรู้สึกของนาย ถึงขนาดต้องไล่ฆ่าคนเลยหรือไง

 

โง่เง่า! ” ยองแจทุบอกผมอย่างแรง น้ำตาเอ่อล้น แววตาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ก่อนจะตวาดต่อ นายไม่ได้บอกปฏิเสธ นายหัวเราะเยอะ ทำเหมือนกับฉันเล่าเรื่องตลกให้ฟัง หลังจากนั้นก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความรักของฉันมันคงตลกมากใช่มั้ย นายรู้มั้ยฉันเสียใจมากแค่ไหน!!  ยองแจหอบหายใจถี่ มือบางกำเสื้อที่อกผมแน่นก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่น่ากลัวกว่าการตวาดหลายเท่า

 

การฆ่าคนมันทำให้ฉันเสียใจน้อยลง เริ่มจากศัตรูหัวใจอย่างจงออบ รายต่อๆไปก็ไอ้พวกเพื่อนของนาย เพื่อนที่ยุยงจงออบให้นายรู้จัก ฉันเกลียดพวกมันทุกคนโดยเฉพาะฮิมชาน ฉันยังจำสารพัดวิธีที่มันทำให้นายไปจีบจงออบได้อยู่เลย  ฉันก็เลยจับมันฝังทั้งเป็น ส่วนอักษร BYG ฉันคิดมาเพื่อโยนความผิด เบี่ยงความสนใจคดีไปให้ไอ้ยงกุก ถือเป็นการแก้แค้นให้นายด้วยไง สนุกเป็นบ้าเลย ฮ่าๆ

 

นายมันไม่ใช่คน! 

 

ไม่ต้องชมฉันหรอก ฉันทำสิ่งที่ถูกต้องนะ รวมไปถึงเหยื่อรายล่าสุด นายชอบผลงานรอยมีดของฉันไหม แดฮยอน 

 

ไอ้โรคจิต แกฆ่าจุนฮงทำไม เค้าทำอะไรให้!! ”

 

มันได้ในสิ่งที่ฉันไม่ได้จากนาย หัวใจนายไม่เคยมีฉันเลยตลอดหลายปี ต่างจากมันที่เข้ามาแปปเดียว นายก็รักมัน ฉันก็เลยคว้านเอาหัวใจที่นายรักนักรักหนามาด้วย  อยู่นั่นไง โต๊ะข้างเตียง  โหลแก้วภายในบรรจุน้ำและหัวใจที่ไร้การเคลื่อนไหว ผมถึงกับเสียสติร้องไห้อย่างหนัก ผลักใสร่างบาง จนเขาตัดสินใจออกไปจากห้องโดยทิ้งเสียงหัวเราะชอบใจลั่นและประโยคสุดท้ายไว้

 

หายบ้าแล้วลงไปทานมื้อเย็นที่ห้องอาหารชั้นล่างด้วยนะแดฮยอน โซ่ตรวนที่ขานายยาวพอจะเดินเล่นในคฤหาสน์ของเราได้สบายๆ และแน่นอนมันยาวไม่พอให้นายออกไปโลกภายนอก อย่าคิดจะหนี ลูกน้องมาเฟียที่ฉันจ้างมาไม่ปล่อยนายไปไหนแน่ นายจะอยู่กับฉันตั้งแต่วันนี้จนวันตาย! ”

 

อิสรภาพของผมจะถูกถูกริดรอนไปตลอดการ จากคนที่ผมไว้ใจ จากเพื่อนที่ผมรักที่สุดอย่างนั้นเหรอ

 

ผมเหม่อมองฝูงนกที่บินร่อนอย่างอิสระที่ระเบียงห้อง รู้สึกอิจฉาพวกมันที่ไม่มีโซ่ตรวนยึดเหนี่ยวชีวิต ต่างจากผม กว่าครึ่งปีแล้ว ที่ผมถูกกักขังในคฤหาสน์สีดำ ข้อมือเป็นอิสระเหลือแต่ข้อเท้าที่ยังถูกพันธนาการด้วยโซ่ กลายเป็นนักโทษของยองแจ เขามักจะมาเล่าเรื่องวีรกรรมฆ่ามนุษย์ที่เคยทำ และการประดิษฐ์อุปกรณ์ทรมานที่เขาทำขึ้นเอง ผมใช้ชีวิตกับ ฆาตรกรโรคจิตที่ฉลาดเป็นกรดมา6เดือนแล้ว และนั่นมันทำให้เกิดสายใยบางอย่างเกิดขึ้น ผมสงสารและอยากรักษาเขา

 

ยองแจเป็นทายาทเจ้าของบริษัทผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิครายใหญ่ พ่อแม่ของเขาใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ ทิ้งลูกชายให้อยู่เพียงลำพังกังกองเงินกองทองที่พวกเขาคิดว่าเป็นความสุข ความอบอุ่นแทนการมีอยู่ของพวกเขา แดฮยอนคิดว่านั่นคือสาเหตุที่ทำให้ยองมีความผิดปกติทางจิต แต่เหตุผลส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาด้วย แดฮยอนคิดว่าเสียงหัวเราะกลบเกลื่อน และการปฏิบัติเหมือนเดิมจะทำให้ยองแจตัดใจจากเขาได้ แต่แดฮยอนคิดผิด

 

ผมแค่อยากรักษาเพื่อนรักไว้ แต่มันกลับตัลปัตร นอกจากจะรักษาความเป็นเพื่อนไว้ไม่ได้แล้ว ผมยังทำลายชีวิตยองแจ ทำลายชีวิตตัวเอง ทำลายชีวิตคนรอบข้าง สิ่งเหล่านั้นคือข้อหาของการถูกคุมขัง ถ้าผมจะนึกถึงความรู้สึกของยองแจบ้าง พูดกับเขา อธิบายให้เขาเข้าใจกันตรงๆ สิ่งเหล่านี้อาจไม่เกิดขึ้น เพียงแค่พูดเท่านั้น ผมกลับทำไม่ได้

 

คิดอะไรอยู่ คิดถึงฉันรึป่าวร่างบางโอบกอดผมจากด้านหลัง

 

แค่อยากสูดอากาศบริสุทธิ์น่ะ นายไปไหนมาผมเอ่ยอย่างราบเรียบ ยองแจแทบอยู่ในกิจวัตรประจำวันของผมไปแล้ว ผมรู้ตัวว่าผูกพันกับเขามากขึ้น มีสายใยบางอย่างผูกรัดระหว่างเราเพิ่มขึ้นนอกเหนือจากโซ่ตรวน

 

ไปสั่งจ้างพวกมาเฟียมาคุ้มกันเพิ่มน่ะ หมู่นี้พวกสายสืบชอบมาป้วนเปี้ยน ฉันกลัวว่าพวกนั้นจะแย่งนายไปเสียงหวานสั่นเครือ ยองแจร้องไห้ และผมเป็นฝ่ายดึงเขามากอดไว้ ทั้งที่ควรจะโกรธเกลียดคนตัวเล็ก แต่ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ

 

อย่าร้องไห้นะ ทุกอย่างจะไม่เป็นไร

 

ทุกอย่างจะไม่เป็นไร ไม่เกิดขึ้นจริง เพราะทุกอย่างเป็น!

 

มาเฟียที่ยองแจจ้างมาเพิ่มคือลูกน้องของยงกุก ยงกุกสั่งลูกน้องให้คอยคุ้มกันแดฮยอนในวันนั้นแต่ก็ช้ากว่ายองแจที่ได้ตัวเขาไปก่อน ยงกุกพยายามให้ความร่วมมือกับตำรวจเพื่อค้นหาแดฮยอนที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย สุดท้ายพอเริ่มค้นพบร่องรอยที่ว่า เขาก็ส่งลูกน้องเป็นหนอนบ่อนไส้ในคฤหาสน์สีดำ ตำรวจตามสมทบเพื่อช่วยเหลือแดฮยอนได้สำเร็จ แต่ยองแจผู้ได้รับสมญานามใหม่ว่า ฆาตรกรอัจฉริยะ กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกครั้ง

 

แดฮยอนได้รับอิสระอีกครั้ง ร่างกายภายนอกถูกปลดปล่อยจากพันธการทุกอย่าง ยกเว้นหัวใจที่ยังเหมือนถูกพันธนาการบางอย่างรัดรึงไว้ ตาเรียว รอยยิ้มจิ้มลิ้ม พวงแก้มนุ่มนิ่ม เสียงหัวเราะ น้ำเสียงปลอบประโลม ทุกสัมผัสของยองแจ ยังคงติดในหัวใจแดฮยอน เพื่อนคิดถึงกันแบบนี้ได้ด้วยเหรอ แดฮยอนนึกสงสัย

 

หรือเราไม่ได้รักยองแจเหมือนเพื่อนอีกแล้ว แดฮยอนพูดคนเดียวในค่ำคืนที่เขานอนไม่หลับเช่นเดียวกับตลอดหลายคืนที่ผ่านมา ตลอดหลายคืนที่ไม่มียองแจนอนเคียงข้าง

 

แดฮยอน ฉันคิดถึงนาย..” เสียงหนึ่งดังขึ้นในความเงียบ

 

ยองแจ! ”

 

ร่างบางยืนในความมืดสลัวที่ข้างเตียง ถึงแม้จะตกใจระคนสงสัยว่าเขาเข้ามาได้อย่างไรในเมื่อตำรวจรักษาความปลอดภัยอยู่ด้านนอก แต่แดฮยอนไม่อยากสงสัยอะไรอีกแล้ว เขาสนเพียงร่างบางที่ร้องให้ตัวโยนในอ้อมกอดตัวเอง สนเพียงจะทำอย่างไนให้ยองแจหยุดร้องให้

 

ฉันต้องทำยังไงนายถึงจะหยุดร้องไห้  หืม

 

ไปกับฉันได้มั้ยแดฮยอน

 

แดฮยอนไม่ตอบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ตกลง เขายื่นมือทั้งสองข้างไปให้ร่างบาง ยองแจหยิบกุญแจมือออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดล็อคอย่างนุ่มนวล ตอนนี้แดฮยอนกลายเป็น นักโทษ ของฆาตรกรหน้าสวยอีกครั้ง เป็นนักโทษที่ยอมจำนนต่อผู้ร้ายที่ชื่อ ยู ยองแจ เพียงคนเดียว

 

++++

 

ยองแจ เหยียบเบรก!!! ”

 

เอี้ยด!

 

รถสปอร์ตคอนิกเส็กก์ ซีซีเอ็กส์ สีดำจอดนิ่งสนิท ฝุ่นตลบเพราะเบรกกะทันหันที่ริมหน้าผาสูง แดฮยอนรู้สึกสั่นไปทั้งตัวเพราะยองแจเร่งความเร็วสูงมากกว่าจะถึงที่แห่งนี้ แดฮยอนไม่รู้ว่าคือที่ไหน หน้าผาสูงชันที่เบื้องล่างคือชายหาด รอบด้านเงียบสงบไร้ผู้คนเพราะยังเช้าตรู่ ตอนแรกแดฮยอนนึกว่ายองแจจะขับพุ่งดิ่งจากหน้าผาซะแล้ว แต่เขาก็ไม่ทำ..

 

นายพาฉันมาที่นี่ทำไม

 

นายเคยบอกใช่มั้ยว่าชอบทะเลมาก ฉันก็ชอบนะ ถ้าต้องตายก็อยากตายที่ที่นายชอบ ยองแจพูดโดยไม่สบตาแดฮยอน ตาเรียวเหม่อมองท้องทะเลเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย

 

นายจะฆ่าตัวตายไม่ได้นะยองแจ ขอร้องล่ะ ยอมมอบตัวเถอะโทษหนักจะได้กลายเป็นเบา ผมพยายามอ้อนวอนเขา

 

โทษเบาที่ว่าคือติดคุกตลอดชีวิตใช่มั้ย ฉันไม่ยอมตกอยู่ในสภาพนั้นหรอก  ฉันเลือกทางเดินให้ชีวิตตัวเองแล้ว

 

ฉันไม่ยอมให้นายทำแบบนั้น ถ้านายตาย ฉันจะอยู่ยังไง ขอร้องล่ะยองแจ อย่าทำเลย หัวใจผมหวาดกลัว ไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว โดยเฉพาะยองแจ ความรู้สึกของผมมันเปลี่ยนไปแล้ว

 

เพราะว่าฉันเป็นเพื่อนรักของนายสินะ ยองแจแค่นหัวเราะ แดฮยอนจะรู้มั้ยนะว่าเขาสมเพสตัวเองขนาดไหน แอบรักเพื่อนสนิทยังไม่พอ ยังฆ่าคนรักของเขาอีก ฉันคงน่าสมเพสในสายตานายมากใช่มั้ย แดฮยอน ถ้าฉันตาย นายก็ไม่เสียใจใช่ไหม

 

“…. ” แดฮยอนจุกอกกลับคำพูดนั้น เพื่อนรัก? แต่ก่อนก็ใช่ แต่ตอนนี้เขากลับเริ่มไม่มั่นใจ

 

ลงไปซะแดฮยอน! ” ยองแจขึ้นเสียงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

 

ไม่ ฉันจะไม่ทิ้งนาย ถ้าตายก็ตายด้วยกัน! ” ยองแจครุ่นคิดกับคำพูดของแดฮยอนซักพักก่อนจะยอมใจอ่อนในที่สุด

 

ฉันฆ่าทุกคนบนโลกได้ยกเว้นนายคนเดียวแดฮยอน ฉันยอมมอบตัวก็ได้ แต่นายต้องลงไป

 

แดฮยอนรีบลงจากรถแทบจะทันที เขาคิดว่ายองแจคงจะถอยรถให้ห่างจากหน้าผา ความคิดนั้นไม่เกิดขึ้น ยองแจหันมายิ้มให้เขา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ปากบางขยับพูดประโยคสุดท้าย แดฮยอน ฉันรักนาย..ฉันจะรักนายตลอดไป

 

กระจกเลื่อนปิดสนิท ทำให้ยองแจไม่ได้ยินเสียงร้องตะโกนจากแดฮยอน ยองแจไม่ได้ยิน คำบอกรัก จากคนที่เขารักที่สุด ยองแจ ฉันรักนาย ไม่ได้รักแบบเพื่อนอีกแล้ว ได้โปรด ได้ยินเถอะ! ” สายไปแล้วทุกอย่าง  สปอร์ตสีดำพุ่งหน้าด้วยความเร็วสูงจนตกหน้าผา เสียงระเบิดดังสนั่น กลุ่มควันดำลอยฟุ้ง คนรัก ของแดฮยอนจากไปแล้ว

 

ไม่! ยองแจ ไม่จริง!! ”

 

แดฮยอนพึ่งรู้ตัวว่ารักยองแจมาก แต่มันสายเกินไป เขาแบกรับความเสียใจครั้งสุดท้ายไม่ไหว ทำได้เพียงบอกรักและชุบชีวิตยองแจในจินตนาการ ใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อคิดถึงยองแจและรักษาตัวในโรงพยาบาลประสาท เขากลายเป็นคนเสียสติเพราะสูญเสียความรักที่ไม่อาจกลับคืนตลอดกาล

 

The End  





ฟังเพลงเพื่อนรัก ของ THE PARKINSON พลอตนี้ก็เด้งมาเลย จบดาร์กไปมั้ยอ่า ทีแรกตั้งใจไว้ว่าแดแจจะดิ่งลงผาคู่ แต่มาเปลี่ยนใจทีหลัง กลัวจะโหดไปTT แนะนำให้อ่านไปฟังเพลงเพื่อนรักไป จะได้ฟิลมากกกก >< แนวนี้รีดเดอร์อ่านแล้วสนุกมั้ยง่ะ ยองแจเคะสายโหด อิอิ อย่าลืมคอมเม้นนะ งุงิ




ผลงานอื่นๆ ของ Darkjelly

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:36
    ชอบพลอตเรื่องมากค่ะ เสียดายที่เป็นเรื่องสั้นตอนเดียว คือเราคิดว่าด้วยความซับซ้อนของปมเนื้อหาทั้งหมดสามารถเอามาเขียนเป็นเรื่องสั้นหลายตอนได้เลยนะคะ เพราะพลอตน่าสนใจมากๆๆ เราเขียนฟิคไม่เป็นแต่เราคิดว่าถ้าใส่รายละเอียดเพิ่มมากขึ้น จะต้องเข้มข้นมากกว่าเดิมแน่ๆเลยค่ะ ยังไงเราก็รอติดตามเรื่องอื่นต่อๆไปนะคะ สู้ๆๆ
    #2
    0
  2. #1 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 14:32
    อหหหหหหหห...มีความทึ่งมากค่ะ...เรื่องนี้ทำเราช็อคไปหลายรอบมาก อ้าปากค้างไปตั้งแต่ครึ่งตอนแรกอะ ยังไงก็ชอบมากค่ะ ฮริ้งงงง55555 รอดูผลงานต่อไปนะคะ จะติดตามต่อไปค่าาาา
    #1
    0