คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย OS ˹

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

 

OS:: เหนื่อยไหมหัวใจ

 

Couple : Nagaoka miyu x Miyaxa Haruka

 

Style : Drama

 

 

 

 

 

 

 

ทุกคนต้องการรักที่สมหวัง รักกันเนิ่นนานตลอดไป

 

ฮารุกะก็เป็นเหมือนคนเหล่านั้น อยากคบกับพี่มิยูตลอดไป

 

แล้วถ้าพี่มิยูไม่ได้ต้องการแบบนั้นล่ะ

 

แล้วฮารุกะจะทำอะไรได้   นอกจาก


เรื่องสั้นเหนื่อยไหมหัวใจมีในเวอร์ชัน E-Book แล้วนะคะ หากท่านใดอยากสนับสนุนไรท์เตอร์สามารถไปอุดหนุนได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ ขอบคุณค่า

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjY4MDQzNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk5MjIwIjt9



 

 

 

 

 

? themybutter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 ก.ค. 62 / 12:45


 

เหนื่อยไหมหัวใจ

 

 

 

วันนี้อากาศดีแสงแดดทออ่อนๆสร้างความอบอุ่นมากกว่าร้อนจนเหงื่อแตก ท้องฟ้าสีฟ้าอ่อนเมฆปุยเล็กๆล่องลอยเต็มผืนฟ้าและสายลมพัดพากลิ่นหอมของดอกไม้จากสวนสักแห่งคงสร้างความสุขใจให้ใครหลายคนแต่ยกเว้นกับฮารุกะ ถ้าจะให้บรรยายความรู้สึกของฮารุกะ ทุกๆอย่างก็คงตรงข้ามกับบรรยากาศในตอนนี้นั่นแหละ

 

 

 

 

วันนี้พี่มีธุระนะฮารุกะ คงอยู่คาเฟ่ได้แค่แปปเดียว    มิยู นักวอลเลย์สาวหน้าหล่อบอกคนรักฝั่งตรงข้ามก่อนพนักงานจะเสริฟเค้กและเครื่องดื่มที่สั่งไว้

 

 

 

 

ธุระคงสำคัญมากสินะคะ ถึงได้ทิ้งฮารุกะไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้..  

 

 

 

ฮารุกะฝืนยิ้มแห้งๆให้คนตรงหน้า หลบสายตาคมที่เริ่มแสงความไม่พอใจไม่พอใจอีกแล้วสินะ ไม่ว่าฮารุกะจะพูดหรือทำอะไรคงดูเกะกะความรู้สึกพี่มิยูไปหมด ระยะเวลาสองปีกับความรักระหว่างเราคงใกล้จะสลายไปทุกที

 

 

 

 

อย่าชวนทะเลาะได้มั้ยฮารุกะ พี่มีธุระต้องทำแล้วก็ไม่ได้อยากทิ้งเราด้วย  เลิกพูดเรื่องนี้แล้วรีบๆกินเถอะ! ” มิยูพูดแบบขอไปที ส่ายหัวน้อยๆแสดงความเบื่อหน่ายจนคนตรงหน้าเห็นได้ชัดเจน

 

 

 

ฮารุกะเชยชินกับท่าทางเบื่อหน่ายที่ไม่รักษาน้ำใจกันซักนิดของนากาโอกะ มิยู ไปซะแล้วถึงแม้จะชินแต่ก็ยังเจ็บปวดทุกครั้ง และฮารุกะไม่อยากจะรับสภาพนี้อีกแล้วฮารุกะรู้ดีว่าทำไมพี่มิยูถึงเปลี่ยนไปและใจร้ายกับเธอแบบนี้เพราะว่าพี่มิยูไม่ได้รักฮารุกะแต่รัก ยูกิ อิชิอิ แฟนเก่าที่กลับมาหาพี่มิยูอีกครั้ง….แฟนเก่าที่พี่มิยูไม่เคยลืม….

 

 

 

 

ฮารุกะไม่ได้อยากชวนพี่มิยูทะเลาะเพราะที่ผ่านมาเราก็ทะเลาะกันมามากพอแล้ว

ถึงเวลาที่เราจะพูดจากันดีๆแล้วก็จากกันด้วยดีแล้วนะคะ

 

 

 

พูดอะไรของเธอฮารุกะ พูดเหมือนกับ…..จะบอกเลิกพี่เหรอ! 

 

 

 

 

พี่ก็รู้ว่าระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิม.. พี่มิยูควรจะยอมรับความจริงได้แล้วว่าตัวเองรักใครไม่ใช่มาให้ฮารุกะทนทรมานแบบนี้! ”

 

 

 

 

ขอบตาร้อนผ่าวอย่างกับจุดไฟก่อนน้ำตาหยดแรกจะไหลอาบที่แก้มนวลของฮารุกะ และดูเหมือนน้ำใสนั้นจะไม่หยุดไหลง่ายๆซะด้วย

 

 

 

 

 

พี่ก็รักเธอไงฮารุกะ ไม่งั้นเราจะยังคบได้ถึงทุกวันนี้เหรอ ถ้าฮารุกะยังกังวงเรื่องยูกิ….

พี่ขอบอกอีกครั้งว่าเราเป็นแค่เพื่อนร่วมทีมที่ดีต่อกันเท่านั้น! ”

 

 

 

 

มิยูกล้ำกลืนที่จะบอกฮารุกะแบบนั้น เพราะว่าเธอโกหก โกหกมาโดยตลอด  มิยูรักยูกิมากเกินกว่าจะปฏิเสธโอกาสที่ยูกิมอบให้อีกครั้ง  แต่มิยูก็ปอดเกินกว่าจะปล่อยฮารุกะไป มิยูรู้ดีว่าตัวเองเห็นแก่ตัว จับปลาสองมือ แต่มิยูก็เลือกทำแบบนั้นเพื่อรักษาคนที่รักไว้…..‘ทั้งสองคน

 

 

 

เพื่อนเหรอคะ? ฮารุกะก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าเพื่อนกันเค้ามีอะไรกันได้ด้วย! ”

 

 

 

 

ฮารุกะค้นกระเป๋าหาหามือถือก่อนจะกดยุกยิกด้วยมือที่สั่นเทาแล้วส่งคลิปวีดีโอบทรักเร่าร้อนของพี่มิยูกับยูกิให้เจ้าตัวดูเต็มสองตา ฮารุกะสุดกลั้นปล่อยให้น้ำตาไหลนองอย่างกับเขื่อนแตก มิยูกระชากมือถือออกจากมือฮารุกะและกดลบคลิปนั้นทันที แม้ว่ามันจะสายไปแล้วก็ตาม แม้ว่าฮารุกะจะร้องให้เพราะเธอไปแล้ว

 

 

 

 

 

ฮารุกะ….พี่ขอโทษ พี่คงไม่หน้าด้านหาข้อแก้ตัว แต่พี่ยังยืนนำคำเดิมว่าพี่รักฮารุกะ

มากพอๆกับยูกิแต่ยังไงพี่ก็รักฮารุกะนะ! ”

 

 

 

 

ฮารุกะไม่รู้ว่าตัวเองควรดีใจหรือเสียใจจากคำบอกรักของมิยู  คำบอกรักที่กลายๆว่าก็รักผู้หญิงอีกคนไม่แพ้กับเธอ ต่างจากฮารุกะ.. ที่รักเพียงแค่พี่มิยูคนเดียวมาตลอด สำหรับฮารุกะ มิยู คือที่หนึ่งเสมอมา ต่างจาก นากาโอกะมิยู ที่เห็นเธอเป็นเพียงแค่ ความสุขขั้นเวลา เมื่อตัวจริงกลับมา…… ฮารุกะก็คงใกล้โดนเขี่ยทิ้งเต็มที

 

 

 

 

ถ้าพี่มิยูรักฮารุกะจริง พี่ควรจะปล่อยฮารุกะซักที!

ฮารุกะทนแบกความกดดันจากพฤติกรรมของพี่ไม่ไหวแล้ว

พี่ไม่แคร์ความรู้สึกของฮารุกะก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่คนอื่นเค้าจะมองพี่มิยูไม่ดี

ฮารุกะขอให้เราจบกันแค่นี้ กลับไปเป็น พี่น้อง ในทีมวอลเลย์ของเราแบบเดิม

พี่มิยูจะเป็นอดีตที่ฮารุกะไม่มีวันลืม ขอให้พี่รักกับยูกินานๆ ลาก่อนค่ะ! 

 

 

 

 

Haruka

พี่มิยูคือความรักของฮารุกะตลอดไป ไม่ว่าจะในสถานะใดก็ตาม

 

 

 

Miyu

สมองอยากจะลืม แต่ทำไมหัวใจยังจดจำเธออยู่นะ ฮารุกะ

 

 

 

 

 

ฮารุกะ คือฉันมีเรื่องรบกวนหน่อยได้มั้ย  

 

 

 

 

ยูกินั่งลงข้างๆฮารุกะที่กำลังกระดกน้ำแร่อย่างกระหายภายในห้องพักหลังพึ่งซ้อมตามแผนที่วางไว้ในแมตสำคัญที่กำลังกระชั้นชิดเข้ามาทุกที ฮารุกะตั้งใจซ้อมอย่างหนักโฟกัสการเล่นตามแผนให้มากที่สุดเพื่อทีม และเพื่อตัวเธอเองอย่างน้อยเรื่องการเริ่มคุยกันระหว่างมิยูกับยูกิก็หลอกหลอนฮารุกะน้อยลงได้บ้าง…..

 

 

 

 

 

เอ่อ…..ได้สิ ยูกิมีอะไรเหรอ ฮารุกะตอบอย่างอึกอักพลางกวาดตาหามิยู ก่อนจะถอดถอนลมหายใจอย่างโล่งอกที่ไม่เห็นวี่แววของคนที่มองหา

 

 

 

 

 

 

คือยูกิอยากทำอาหารเซอร์ไพรส์ให้มิยูแต่ฮารุกะก็รู้ใช่มั้ยว่าฝีมือการทำอาหารของยูกิมันห่วยแตกมากถ้างั้น……ฮารุกะช่วยทำให้หน่อยนะๆๆๆ

 

 

 

 

 

มันจะดีเหรอ ถ้าพี่มิยูรู้ว่าฮารุกะทำ….พี่เค้าคงจะอึดอัดจนกินไม่ลงหรอก

 

 

 

 

 

แค่หน้าฮารุกะพี่มิยูยังไม่คิดจะมองเลย นับประสาอะไรกับอาหาร หลังเลิกกันฮารุกะทำหน้าที่น้องสาวที่ดี ต่างจากมิยู  ถ้าไม่อยู่ในช่วงซ้อม เราสองคนก็ไม่ต่างจากคนไม่รู้จักกัน ความเฉยชาของมิยูทำให้ฮารุกะเจ็บปวดอีกครั้ง…..เจ็บปวดอีกแล้ว

 

 

 

 

ยูกิจะบอกมิยูเองว่ายูกิเป็นคนทำ ฮารุกะไม่ต้องเป็นห่วงนะ ^^ ”

 

 

 

 

ฮารุกะเบื่อตัวเองที่เป็นคนใจอ่อนและสุดท้าย ก็ตบปากรับคำยูกิไปจนได้หลังจากวันนั้นฮารุกะตั้งใจทำอาหารใส่กล่องข้าวมาซ้อมทุกวัน เพื่อเอามาให้ยูกิและยูกิเอาไปให้พี่มิยู…….

 

 

 

 

 

หื้อออ นี่ยูกิทำเองเหรอ ข้าวปั้นนี่อร่อยเป็นบ้าเลย ขอบคุณนะ^^ ”

 

 

 

อาหารของยูกินอกจากอร่อยแล้วยังหน้าตาน่ารักเหมือนคนทำอีกนะเนี่ย คงตั้งใจทำมากเลยนะ

แฟนมิยูนี่น่ารักจริงๆ

 

 

 

ยูกิรู้ด้วยเหรอว่ามิยูชอบกินโคร้อกเกะ รู้ใจจัง ^^ ”

 

 

 

ฮารุกะควรจะดีใจกับคำชมนั่นรึปล่าวนะ…………

 

 

 

วันนี้ก็เป็นอีกวันหลังซ้อมเสร็จที่ฮารุกะวิ่งแจ้นไปร้านเค้กใกล้ๆเพื่อซื้อเค้กกับเครื่องดื่ม

เค้กแครอทกับบลูเบอรี่เย็น ของโปรดพี่มิยูฮารุกะคิดว่าตัวเองใกล้คำว่า สโตกเกอร์ เข้าไปทุกวันกับการคอยแอบตามพี่มิยูอยู่ห่างๆฮารุกะอยากคอยดูแลพี่มิยูเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่ยังเป็น แฟนกัน

 

 

 

ฮารุกะไม่เคยคิดว่าตัวเองเหนื่อยเลยซักนิดกับการตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อทำข้าวกล่องให้มิยูทุกวันหรือ การวิ่งหน้าตั่งเพื่อซื้อเค้กและเครื่องดื่มทั้งที่ตัวเองก็เหนื่อยจากการซ้อมจนแข้งขาล้าไปหมดแต่ ถึงอย่างนั้นฮารุกะก็ยังทำ แอบดูแลมิยูอยู่ห่างๆถึงแม้จะทำได้เพียงเล็กๆน้อยๆก็ตาม ฮารุกะไม่ เหนื่อยเลยจนกระทั่งเห็นมิยูกับยูกิแสดงความหวานกันแบบเปิดเผยจนคล้ายเยาะเย้ยเธออยู่นัยๆ  บ่อยครั้งที่ฮารุกะต้องทนมองด้วยความเจ็บปวดพร้อมๆกับเสียงจากส่วนลึกที่เอาแต่กู่ร้องว่าเหนื่อยไหมหัวใจและฮารุกะตอบได้เลยว่า เหนื่อยมากเลยล่ะ

 

 

 

 

ถึงอย่างนั้นฮารุกะก็แอบนำเค้กและเครื่องดื่มมาวางไว้ภายในห้องพักเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นเคยเพราะรู้ว่าเวลานี้มิยูคงใกล้ซ้อมเสร็จ มิยูมักซ้อมและนั่งเขียนแผนต่างๆนานาเสร็จเป็นคนสุดท้ายในขณะที่คนอื่นกลับกันหมดแล้ว ความหักโหมนั้นทำให้ฮารุกะเป็นห่วงมิยูมากขึ้นไปอีก..

 

 

 

ที่แท้เจ้าของเค้กกับเครื่องดื่มคือฮารุกะสินะ… ”

 

 

 

 

ฮารุกะสะดุ้งเฮือก รู้สึกถึงความเย็นวูบวาบที่สันหลังเพียงได้ยินเสียงทุ้มนั้น

เสียงที่ถึงแม้ไม่เห็นหน้าฮารุกะก็รู้ดีว่าเป็นใคร….

….พี่มิยู……

 

 

 

คือ…….มีแฟนคลับพี่มิยูฝากฮารุกะมาน่ะค่ะ ไม่ใช่ของฮารุกะหรอก

 

 

 

ฮารุกะแถไปทันควัน ความจริงที่ว่าฮารุกะยังเป็นห่วงมิยูทุกลมหายใจเข้าออกและความจะแตกออกไปไม่ได้เด็ดขาด สายตาคมที่จ้องมองด้วยความเครียดและคาดคั้นทำให้ฮารุกะทำตัวไม่ถูก มือบางยกลูบปอยผมม้าอย่างแก้ขัด

 

 

 

 

 

ฮารุกะจะลูบผมม้าทุกครั้งที่ไม่มั่นใจหรือไม่สบายใจ ถ้าเป็นของแฟนคลับพี่จริงฮารุกะจะไม่สบายใจทำไม! 

 

 

 

 

 

แล้วถ้าฮารุกะเอามาให้พี่มิยูจริงๆมันผิดมากเหรอคะ พี่ถึงได้มาจ้องจับผิดฮารุกะแบบนี้อ่ะ! 

 

 

 

 

 

ฮารุกะกำลังทำให้พี่สับสน นึกว่าพี่ไม่รู้รึงไงว่าข้าวกล่องที่ยูกิทำให้พี่ทุกวันเป็นฝีมือฮารุกะ! คิดว่าพี่ความจำเสื่อมลืมทุกสิ่งทุกอย่างของฮารุกะลงรึไง!! ”

 

 

 

คนตัวสูงเริ่มใส่อารมณ์และนั่นทำให้ฮารุกะเริ่มน้อยใจ ฮารุกะไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดนักหนาคนตรงหนาถึงจ้องเอาเรื่องกันขนาดนี้ ฮารุกะคงผิดที่แอบทำข้าวกล่องให้ ฮารุกะคงผิดที่แอบเอาเค้กกับน้ำดื่มมาให้ทุกวัน และฮารุกะคงผิด…..ที่ยังรักคนใจร้ายแบบ นากาโอกะ มิยูอยู่

 

 

 

 

พี่มิยูก็ลืมฮารุกะตั้งแต่ยูกิกลับมาไม่ใช่เหรอคะ

 อย่ามาพูดเลยว่ายังลืมฮารุกะไม่ได้ ถ้ายังลืมไม่ได้จริงๆ……

พี่จะปล่อยฮารุกะไปง่ายๆได้ยังไง..ฮึก

 

 

 

ที่พี่ยอมปล่อยฮารุกะเพราะเธอต้องการแบบนั้นไม่ใช่หรือไง!”

 

 

 

ฮารุกะไม่ได้ต้องการแบบนั้น! ฮารุกะไม่ได้อยากเลิกกับพี่มิยู

นี่พี่แกล้งไม่รูหรือไม่รู้จริงๆกันแน่ว่าที่ฮารุกะทำแบบนั้นมันเพราะอะไร

ฮารุกะรักพี่มิยูมาก เคยรับรู้มั้ยคะ!!… ”

 

  

 

รักเหรอ? เธอบอกรักพี่แต่ก็ทิ้งพี่ไป อย่างนี้เรียกว่ารักเหรอ!!

รู้มั้ยว่าชีวิตที่ไม่มีเธอมันเป็นยังไง พี่ต้องทนกับอะไรบ้างเธอเคยรู้มั้ยฮารุกะ!

ถ้าอย่างนั้นก็หยุดทุกความหวังดีของเธอเถอะ พี่ขอร้อง

 

 

 

 

มิยูสะกดกลั้นทุกความรู้สึกและน้ำตาทุกหยดไม่ให้ไหลออกมาน้ำตาที่ไหลรินอาบแก้มใสของฮารุกะ มิยูอยากจะเอื้อมมือเช็ดน้ำใสนั้นแต่ภายในใจกลับกู่ร้องว่าทำไม่ได้ มิยูกำลังเริ่มดูใจกับยูกิ และฮารุกะเป็นเพียง….แฟนเก่า….มิยูรักยูกิก็จริง แต่มิยูไม่สามารถลืมฮารุกะได้ ทุกค่ำคืนฝันถึง ทุกลมหายใจ ยังคิดถึงและมิยูไม่เข้าใจความรู้สึกเหล่านั้น ยิ่งฮารุกะทำเหมือนคิดถึงเธอเช่นกันมันทำให้มิยูสับสนจนเผลอทำร้ายคนที่เธออาจจะรักมากที่สุด

 

 

 

 

พี่มิยูบอกฮารุกะมาคำเดียวก็ได้ว่า รังเกียจ ของจากฮารุกะ!!

ฮารุกะแค่อยากช่วยยูกิ เค้กกับน้ำฮารุกะทำในฐานะ น้องสาว ก็แค่นั้น

บอกมาคำเดียวว่าไม่อยากได้ ฮารุกะจะไม่ทำอีก ฮึก

 

 

พี่ไม่ได้รังเกียจของจากฮารุกะ แต่…..พี่แค่สับสน ฮารุกะกำลังทำให้พี่เขวจากยูกิ

พีไม่อยากเป็นคนไม่ดีให้กับแฟนคนไหนอีกแล้ว….ถ้าอย่างนั้นก็พอเถอะเพราะหน้าที่พวกนั้น

…….ยูกิควรเป็นคนทำ! 

 

 

 

 

 

หัวใจของฮารุกะแตกสลาย…..น้ำตามากมายพรั่งพรูออกมา เสียงสะอื้นของฮารุกะได้แต่ทำงานในความเงียบ คำพูดพวกนั้นตอกย้ำว่าความรักของฮารุกะว่าโง่เงามากแค่ไหนฮารุกะเป็นแค่ คนไม่มีสิทธิ์ ที่เสนอหน้ามอบความห่วงใยทั้งที่พี่มิยูไม่ต้องการฮารุกะมันโง่ หน้าด้านมาก นี่คือความหมายจากประโยคพวกนั้นใช่ไหม

 

 

 

 

ฮารุกะก็แค่เป็นห่วงพี่มิยู ฮึก แต่..

พี่มิยูคงไม่อยากได้มันอีกแล้ว ข..ขอโทษนะคะ

ต่อไปนี้ฮารุกะจะไม่จุ้นจ้านในชีวิตพี่อีกแล้ว…. ”

 

 

 

ฮารุกะวิ่งออกจากห้องพักทั้งน้ำตาและหัวใจที่พังทลายไม่เคยนึกเลยว่ามิยูจะลืมไปแล้วว่าเคยรักฮารุกะมากขนาดไหนแต่ในวันนี้มิยูกลับผลักใสฮารุกะเพื่อจะให้ใครอีกคนมาแทนที่นั้น

ฮารุกะเกลียดมิยู ที่พูดทำร้ายจิตใจกันอย่างเลือดเย็น เกลียดทั้งที่ยังรักอยู่เต็มหัวใจ…..

 

 

 

 

อย่าไปนะฮารุกะ พี่ไม่ได้ต้องการแบบนั้น 

อย่าไป….

 

 

 

 

 

ประโยคเหล่านั้นก่อขึ้นภายในจิตใจแต่ก็หนักอึ้งเกินกว่าจะพูดมันออกมา เป็นอีกครั้งที่มิยูยอม ปล่อยฮารุกะให้วิ่งหนีออกจากชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างที่ฮารุกะเคยพูด มิยูทำร้ายจิตใจฮารุกะ มากมาย มากจนมิยูอดคิดไม่ได้ว่าแค่คำว่า พี่น้อง ก็คงเป็นความสัมพันธ์ที่ยากเกินจะเป็นไป ระหว่างเรา  และสุดท้ายกระสุนแห่งความเสียใจที่มิยูจงใจยิงใส่ฮารุกะกลับย้อนกลับมาฝังที่หัวใจของมิยูและสร้างความเจ็บปวดเจียนตายอย่างนี้

 

 

 

ทันทีที่ร่างบางวิ่งออกไป ร่างกายที่ฝืนทนเข้มแข็งของมิยูก็เริ่มอ่อนแอลงช้าๆ ร่างหนาทรุดลง และตู้ล็อกเกอร์คือที่พักพิงร่างที่ไร้ความสุขของมิยูได้ดีในเวลานี้ มิยูชันเข่ากอดขาและเริ่มปลดปล่อยความอัดอั้นออกมา น้ำตามากมายไหลพรูบนกรอบหน้าคม ตะวันลับขอบฟ้าไปนาน แล้วแต่ภายในห้องพักกลับถูกเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของมิยูกลบเสียงของความเงียบไปตลอดคืน

 

 

 

 

ไหวมั้ยฮารุกะ พี่ว่าเธอพักก่อนเถอะ ตอนนี้โค้ดสั่งพักแล้วล่ะซาโอริกัปตันทีมรีบวิ่งไล่หลังฮารุกะทันทีที่จู่ๆเธอก็ขอตัวออกจากการซ้อมอย่างกระทันหัน แถมยังมายืนแอบร้องไห้ในมุมมืดแบบนี้ยิ่งทำให้กัปตันทีมอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอและเพื่อนร่วมทีมรู้ก่อนแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างฮารุกะและมิยูเมื่อหลายวันก่อน การเห็นหน้ากันและกันทั้งที่ยังเสียใจคงจะเจ็บปวดเกินจะทนไหว

 

 

 

 

โค้ดพึ่งสั่งพักไปเองไม่ใช่เหรอคะ ชั้นไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ซ้อมกันต่อเถอะ   ฮารุกะเช็ดคราบน้ำตาและตั้งใจจะไปบอกโค้ดมานาเบะว่าไม่เป็นอะไร แต่ขาก็ต้องหยุดชะงักกลับประโยคถัดมาของซาโอริซะก่อน

 

 

 

 

แล้วถ้ามิยูเป็นล่ะ รายนั้นก็ไม่ต่างจากเธอหรอก พักก่อนซักแปปไม่เสียหายหรอกฮารุกะ เธอต้องเข้มแข็งนะ เพื่อทีมของเรา… ” ซาโอริรวบตัวฮารุกะมากอดหลวมๆหวังปลอบประโลมก่อนจะเดินจากไปเพราะรู้ว่าในเวลานี้ฮารุกะคงอยากอยู่กับตัวเองซักพัก

 

 

 

 

พี่มิยูเป็นอะไร?

 

 

 

 

มันคือความจริงที่ฮารุกะไม่เข้าใจสิ่งที่ซาโอริพูด ฮารุกะเสียใจมากและนั่นทำให้เธอลืมสังเกตว่ามีอีกคนก็เสียใจไม่แพ้กัน เธอไม่อยากจะคิดว่ามิยูจะเป็นยังไง ถ้ารู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้สะทกสะท้านอะไรฮารุกะคงจะเสียใจยิ่งกว่าเดิมและความคิดนั่นเองที่ปิดกั้นไม่ให้ฮารุกะรับรู้ความเสียใจของมิยู

 

 

 

 

 

 

ฮารุกะจมกับความคิดที่กำลังดำดิ่งลงสู่ความมืดมิดเรื่อยๆจนเธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังเดินไปที่ไหนจนแว่วเสียงหนึ่งดังขึ้นมาเรียกสติอันน้อยนิดของเธอ ทว่าฮารุกะก็ไม่ได้สนใจมากนัก

 

 

 

 

ไม่ถึงกับตายหรอกน่า

 

มิยูมันต้องลงแข่งไม่ได้แน่ ฮ่าๆๆๆ

 

น้ำบลูเบอรี่ผสมกาวนี่ต้องถูกใจมิยูแน่  ชั้นรู้!!

 

หึ อยากหยิ่งใส่พวกเราแล้วไปอี๋อ๋อกับนังแฟนคลับตัวกระเปี้ยกนั่น ก็ช่วยไม่ได้!

 

 

 

ฮารุกะสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินประโยคจากหญิงสาวในวัยมหาลัยที่พากันซุบซิบกันภายในห้องมืดๆที่เปิดประตูแง้มไว้ ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจฟังเสียงเจื้อยแจ้วที่ดังเล็ดลอดช่องประตูแต่ฮารุกะก็พอจะจับใจความสำคัญเหล่านั้นได้….. มิยู….ตาย…..บลูเบอรี่เย็นผสมกาว

 

 

 

 

พี่มิยูกำลังตกอยู่ในอันตราย!!  

 

 

 

 

พี่มิยูอย่ากินนะ!!!  ฮารุกะตะโกนลั่นมือบางรีบคว้าแก้วบลูเบอรี่เย็นในมือของมิยูอย่างถือวิสาสะจนเพื่อนในทีมหน้าเหวอเพราะงงกับท่าทางราวเจอเรื่องคอขาดบาดตายของฮารุกะ มาทันเวลาพอดี ฮารุกะได้แต่โล่งอกพลางหอบหายใจถี่เพราะเหนื่อยจากการวิ่ง

 

 

 

ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะฮารุกะ เธอเป็นอะไรรึป่าว ไม่สบายเหรอริโอที่พอจะดึงสติได้ไว้สุดรีบตรงดิ่งมาหาฮารุกะพร้อมใช้มือหนาอังหน้าผากของอีกคน ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยจนน่าหมั่นไส้นั้นสร้างรอยขมวดระหว่างคิ้วของมิยู จนเจ้าตัวเผลอกำมัดเพื่อคลายอารมณ์ขุ่นมัว

 

 

 

 

ชั้นเผลอไปได้ยินมาว่าบลูเบอรี่เย็นนี่ผสมกาว มีกลุ่มแฟนคลับไม่หวังดีคิดจะทำให้พี่มิยูไม่ได้ลงแข่ง!! ” ฮารุกะรีบตะลีตะลานบอก

 

 

 

 

เหลวไหลน่าฮารุกะ! ชั้นเป็นคนรับบลูเบอรี่เย็นกับพวกขนมมาจากแฟนคลับมิยู ถ้าพวกเค้าไว้ใจไม่ได้ ชั้นจะรับมาทำไมล่ะ    ยูกิเดินตรงมาแย่งบลูเบอรี่เย็นจากมือของฮารุกะอย่างอารมณ์เสีย ก็แน่ล่ะ ใครจะอารมณ์ดีได้ในเมื่อยูกิเป็นคนเอาของจากแฟนคลับมาเองกับมือ การที่ฮารุกะมาบอกแบบนั้นก็เท่ากับหักหน้ายูกิชัดๆ ยูกิไม่ยอมหน้าเสียง่ายๆเธอยังดึงดันให้มิยูรับบลูเบอรี่เย็นที่เธอชอบดื่มให้ได้

 

 

 

 

ถ้างั้นฮารุกะจะกินเอง!! ”

 

 

 

 

ฮารุกะสิ้นหวังจริงๆกับท่าทางอยากเอาชนะของยูกิ ไม่รู้ว่าด้วยความคิดอะไรหรือถูกเวทมนต์จากแม่มดตนไหนทำให้ฮารุกะผลีผลามแย่งแก้วบลูเบอรี่เย็นจากมือมิยูก่อนจะกินจนเกือบหมดแก้ว มิยูรวมไปถึงคนอื่นๆถึงกับตกตะลึง ซาโอริ ริโอ โคกะ ชิมามูระรีบวิ่งตรงมาดึงแก้วในมือฮารุกะออก สถานการณ์เริ่มวุ่นวายเพราะเรื่องที่ฮารุกะเล่าเริ่มมีเค้าความจริงกับกลิ่นแปลกๆของน้ำบลูเบอรี่และอาการที่เปลี่ยนไปของฮารุกะ….

 

 

 

ฮารุกะเริ่มอาเจียนอย่างหนักในครึ่งชั่วโมงไล่หลังและหมดสติจนต้องรีบส่งโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุดและในตอนนั้นเองที่นากาโอกะมิยูค้นพบแล้วว่า คนที่โง่ที่สุดบนโลกใบนี้คือตัวเธอเอง

 

 

 

 

 

ถ้าเธอจะเชื่อคำเตือนของฮารุกะซักนิด ลุกขึ้นโอบกอดในขณะที่เธอกำลังกลัวว่าตัวเองจะได้รับอันตราย ฮารุกะก็คงไม่ต้องมารับเคราะห์แทนเธอแบบนี้

 

 

 

 

 

กำแพงของความสับสนพังทลายเปิดเผยให้มิยูมองเห็นข้อเท็จจริงในหัวใจตัวเองว่าใครคือคนที่มิยูรักมากที่สุด และใครรักมิยูมากที่สุด คำตอบจากคำถามเหล่านั้นมีเพียงหนึ่งเดียวคือ

 

….มิยาชิตะ ฮารุกะ

 

 

 

 

มิยูฟุบหลับที่เตียงผู้ป่วยของฮารุกะ มือหนากอบกุมมือบางไว้แน่นราวกลัวคนที่นอนหลับปุ๋ยบนเตียงจะหายหรือหนีเธอไปอีก มิยูค่อนข้างเหนื่อยเพราะเป็นคนอุ้มฮารุกะขึ้นรถส่วนตัวของโค้ด กอดฮารุกะตลอดทางถึงโรงพยาบาล พร่ำบอกขอโทษทั้งที่ฮารุกะไม่ได้ยิน ไหนจะจัดการแจ้งความดำเนินคดีกับผู้ไม่หวังดีซึ่งตอนนี้กลายเป็นข่าวใหญ่บนเกาะญี่ปุ่นไปแล้ว มิยูหลับไปสักพักก่อนจะตื่นเพราะมือบางที่กอบกุมพยายามขยับคลายออกจากมือหนาของเธอ

 

 

 

ตื่นแล้วเหรอฮารุกะ เจ็บตรงไหนมั้ย ยังคลื่นไส้อยู่รึป่าว  

 

 

 

“…….. ”

 

 

 

 

มันควรเป็นพี่ที่ต้องนอนอยู่ตรงนี้สิ พพี่ขอโทษ ที่เป็นต้นเหตุให้ฮารุกะต้องเป็นแบบนี้

 

 

 

 

 

“…….. ”

 

  

 

พูดอะไรหน่อยสิฮารุกะ จะด่าจะทำอะไรก็ได้พี่ยอมเธอทุกอย่าง.. ”

 

 

 

 

คำตอบคือความเงียบอีกเช่นเคย มิยูรู้สึกว่านั่นเป็นคำตอบที่เจ็บปวดมากที่สุดตั้งแต่เคยทะเลาะหรือปรับความเข้าใจกับฮารุกะมา ฮารุกะนอนนิ่งสายตาเหม่อเลยไปที่นอกระเบียงที่บรรยากาศอึมครึม ในสายตาของฮารุกะจะไม่มีมิยูอีกแล้วหรือ

 

 

 

 

 หัวใจของมิยูเจ็บร้าวราวจะแตกเป็นเสี่ยงๆหากฮารุกะจะปล่อยวางทุกความรู้สึกจากเธอ ร่างสูงยืนมองร่างบางที่ดูเหม่อลอยเคว้งคว้างด้วยความเจ็บปวด ความเสียใจรู้สึกผิดตีกันในหัว มิยูรู้ดีว่าตอนนี้ฮารุกะคงไม่อยากจะรับฟังทุกสิ่งทุกอย่างจากเธอ คงไม่อยากเห็นแม้แต่เงาใจร้ายของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นมิยูยังอยากจะบอกทุกความรู้สึกให้ฮารุกะได้รับรู้และต่อจากนี้ถึงฮารุกะจะตัดสินโทษให้เธอเลวร้ายขนาดไหน มิยูก็ยอมทุกอย่าง

 

 

 

  

 

ถึงแม้คำว่าขอโทษจะยังน้อยไปแต่พี่ก็อยากขอโทษเธอนะฮารุกะ พี่จะไม่ขอให้เธอยกโทษให้เพราะพี่รู้ดีว่าไม่สมควรได้รับ แต่พี่อยากให้ฮารุกะรู้ไว้เพราะตอนนี้พี่ไม่สับสนอะไรอีกแล้ว ฮารุกะคือ คำตอบของทุกคำถามในชีวิตพี่ ฮารุกะคือคนที่พี่รักที่สุดฮารุกะเหลือมมองมิยูแต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น มิยูเริ่มใจชื้นก่อนจะเอ่ยต่อ

 

 

 

 

พี่ไม่เคยลืมผู้หญิงคนที่นั่งร้องไห้ตอนพี่ข้อเท้าพลิก ผู้หญิงคนที่กุมมือพี่ไว้ในวันที่ท้อกับการแข่ง ผู้หญิงคนที่ชอบให้พี่เล่นเปียโนให้ฟัง  พี่ไม่เคยลืมเธอ พี่รักฮารุกะมากมาตลอดแล้วตอนนี้พี่ก็เลิกกับยูกิแล้ว แต่ถ้าเหตุการณ์วันนี้ทำให้ฮารุกะไม่อยากเห็นหน้าพี่อีกพี่ก็พร้อมจะไป….พี่พร้อมลาออกจากทีมถ้าฮารุกะต้องการ  

 

 

 

 

 

ภาพร่างบางบนเตียงกลายเป็นภาพเลือนๆเพราะน้ำใสที่เอ่อล้นบดบังทุกสิ่งตรงหน้า มิยูก้มหน้านิ่งปล่อยให้ร่างกายปลดปล่อยความเสียใจภายใจออกมาโดยการร้องไห้ ก่อนจะตัดสินใจหันหลังเพียงไม่อยากรบกวนคนป่วยอีก แต่ขายาวกลับหยุดชะงักเมื่อเสียงหวานที่โหยหาดังขึ้นอย่างแผ่วเบา

 

 

 

 

อย่าไป ฮารุกะขอสั่งว่าห้ามไปไหนทั้งนั้น กลับมาเถอะค่ะ

 

 

 

 

ขอโทษที่พี่ไม่เคยเข้าใจความรักของฮารุกะ ขอโทษสำหรับทุกอย่างนะคะ มิยูโผกอดร่างบางที่เกือบจะลุกจากเตียงเพื่อตามเธอแต่ก็ช้ากว่าที่ร่างสูงที่แทบจะพุ่งเข้าหาคนป่วย ความหนักหน่วงจากแรงกระชับที่เอวบางทำให้ตัวฮารุกะแทบจะฝังบนตัวมิยู สัมผัสอ่อนนุ่มและอุ่นละมุนถูกกดอย่างแผ่วเบาที่เลือนผม แก้มใสเลยมาถึงปากเรียวของฮารุกะ มิยูกดจูบอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆถอนออก แววตาอ่อนหวานสื่อถึงคำบอกรักและคำขอโทษในเวลาเดียวกันเรียกเลือดร้อนๆให้ไหลวนบนใบ้หน้าของฮารุกะจนแดงซ่าน

 

 

 

 

 

ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ เพราะฮารุกะไม่เคยโกรธพี่มิยู

 

 

 

 

จริงเหรอคะน้ำเสียงนุ่มๆแฝงความสุภาพนั้นคล้ายจะยั่วยุให้ฮารุกะเขินมากกว่าตอบคำถาม

 

 

 

จริงสิ แต่ฮารุกะจะโกรธพี่มิยูแล้วถ้ายังกอดอยู่แบบนี้ ฮารุกะไม่สบายนะคะ อยากพักผ่อนแล้ว ฮารุกะพยายามดันอกแกร่งออกห่างจากเธอ แต่ดูเหมือนแรงกระชับที่เอวจะยิ่งหนักกว่าเดิม ใบหน้าของเธอก็แทบจะชนกับใบหน้าเจ้าเล่ห์เปื้อนรอยยิ้มของมิยูซะให้ได้หากเธอยังขืนดิ้นมากกว่านี้ ฮารุกะทำได้เพียงนิ่งเป็นหุ่นให้มิยูได้กระทำอย่างเอาแต่ใจ

 

 

 

 

ก็ได้ค่ะ พี่ก็อยากพักเหมือนกัน  มิยูพูดก่อนจะอุ้มร่างบางนอนบนที่นอนสีขาวอย่างเบามือ แทนที่จะผละออกมิยูกลับกักขังร่างบางอยู่ภายใต้ร่างกายของเธอ โน้มกรอบหน้าคมเพื่อสูดดมความหอมหวานของแก้มใสและเลือนผมที่มิยูคิดถึงแทบขาดใจ

 

 

 

 

พี่มิยูอย่านะ! ที่นี่มันโรงพยาบาลนะคะ เดี๋ยวก็มีใครมาเห็นเข้าหรอก คนบ้า! ” ฮารุกะดันอกแกร่งอย่างร้อนรนกับการฉวยโอกาสโดยไม่ทันตั้งตัว มือหนาจับข้อมือขอเธอวางแนบข้างตัวจนฮารุกะไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ การกระทำของคนเอาแต่ใจไม่ได้รุนแรงแต่กลับแผ่วเบาและ อ่อนโยนมากด้วยซ้ำ ทว่าฮารุกะกลับสู้แรงอีกคนไม่ได้ไม่รู้ว่าเพราะเธอไร้เรี่ยวแรงหรือยอมอ่อน ต่อสัมผัสแสนวาบหวามของมิยูกันแน่

 

 

 

 

พี่ไม่ได้จะทำอะไรซักหน่อย แค่จะนอนด้วยเท่านั้นเอง ฮารุกะหลับตาพริ้มเพราะปากหนาไล่ต่ำลงมาจงใจจะจูบเธอ ก่อนฮารุกะจะรับรู้ว่าหน้าตัวเองแตกอย่างแรงเพราะมิยูกลับทิ้งศรีษะลงบนหมอนข้างๆ ฮารุกะเหมือนเห็นนกฝูงหนึ่งโบยบินไปรอบห้องอย่างสง่างาม เธอโดนมิยูแกล้งสินะ ไอ้พี่บ้า มันน่าให้อภัยมั้ยเนี่ย!

 

 

 

หายดีเมื่อไหร่พี่สัญญาว่าฮารุกะจะไม่นกเหมือนวันนี้นะ ฮ่าๆ มิยูรีบรวบร่างบางมาโอบกอดไว้ ก่อนจะหน้าถอดสีเมื่อคำเตือนสีแดงแปร้ดจากฮารุกะจะกระตุกให้หัวใจของมิยูชาวูบ  ใครกันแน่ที่จะนก ฝากไว้ก่อนเหอะจะคิดว่าไม่ควรแกล้งฮารุกะก็คงจะสายไปสำหรับมิยูแล้วแหละ -__-” 

 

 

 

 

มิยูผลอยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียทั้งที่ยังรั้งร่างบางไม่ให้ห่าง ฮารุกะไม่เข้าใจตัวเองทั้งที่ง่วงแต่กลับนอนไม่หลับ รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่ได้อยู่ภายในอ้อมกอดแสนอบอุ่นของมิยูอีกครั้ง ฮารุกะนอนยิ้มพลางมองสำรวจใบหน้าที่คุ้นเคย ก่อนมองผ่านเลยไปนอกระเบียงที่พายุฝนอันหนาวเหน็บกำลังโหมกระหน่ำ ท้องฟ้ามืดครึ้มราวกับไม่ใช่กลางวัน สายฟ้าดังเปรี้ยงปร้างจนน่าหวาดกลัว และอีกครั้งถ้าหากจะให้บรรยายความรู้สึกของฮาระ ทุกๆอย่างคงตรงข้ามกับบรรยากาศในตอนนี้อีกแล้ว

 

 

 

 

ดูเหมือนคำว่ารักตลอดไปของฮารุกะและมิยู จะเกิดขึ้นจริงๆแล้วสิ..

 

 

 

 

The End


 

 

 

 

 

 

 

เป็นOSที่แต่งสนองตัวเองค่ะ เพราะอยากหาฟิคดราม่ามิยูมิยาแต่ก็หาไม่ค่อยเจอก็เลยแต่งเองซะเลย เป็นยูริเรื่องแรกที่แต่งเลยนะเนี่ยย >< ผิดพลาดประการใดก็ขอโทษด้วยค่า คอมเม้นติชมกันด้วยน้า

 

*ขอบคุณเจ้าของรูปภาพน่ารักๆของมิยูมิยาด้วยค่ะ ^^ *

 

 

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ Darkjelly

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Aun
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 16:23
    ชอบอ่ะ เศร้าๆ เจ็บแปลบตามฮารุกะในตอนต้น และก็มีความสุขยิ้มตามฮารุกะตอนจบ ชอบอ่ะ บรรยายซะ ใช่เลย ขอบคุณนะคะไรท์
    #4
    0
  2. #3 kk55+++love
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 23:17
    ช่วงนี้ฟิคมิมิเยอะแยะไปหมดเลย เย้ๆ

    ไรท์อย่าลืมอัพเธอแรงมาฉันแรงไปด้วยนะคะ

    You are beautiful รี๊ดก็รออยู่

    สาวปีหนึ่งจบแล้วอย่าลืมต่อภาคสองด้วย

    และเรื่องอื่นๆ ด้วยค่าาา เลิฟ
    #3
    0
  3. วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 21:35
    ชอบแบบนี้จัง แต่ก็อยากหักมุม ให้มิยูมันอกหักนะ ฮ่าๆทำน้องมิเสียใจ
    #2
    0
  4. วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 18:15
    สนุกมากเลยค่ะไรท์ เราก็ชอบแนวดราม่าน้ำตาแตกเหมือนกัน(ยิ่งถ้าไม่สมหวังเรายิ่งชอบ 5555)
    ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆ นะคะ ^_^
    #1
    0