คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS Himchan x you] The first snow

โดย Darkjelly

ฉันยอมมองไม่เห็นตลอดชีวิตเพียงแค่ได้อยู่กับคุณ ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปไหนเลยนะ คิม ฮิมชาน

ยอดวิวรวม

561

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


561

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 มิ.ย. 59 / 13:42 น.
นิยาย [OS Himchan x you] The first snow [OS Himchan x you] The first snow | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



Title : The fist snow (os)

Couple : Himchan x you

Style : Romantic Drama


 



 

cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 มิ.ย. 59 / 13:42




The fist snow

ไปหาพี่ยงกุกดีๆล่ะ    คุณพูดพลางหยอดโปสการ์ดภาพตุ๊กตาหิมะในวันคริสต์มาสที่บรรจงเลือกมาตั้งนานสองนานพร้อมข้อความที่สื่อความคิดถึงตามประสาน้องสาวติดพี่ชายลงช่องเล็กของตู้ไปรษณีย์หวังให้มันเดินทางไปถึงพี่ชายบ้างานของคุณที่ไม่มีทีท่าว่าจะกลับโซลง่ายๆ

 

ขาเล็กสาวเท้ามุ่งหน้าไปยังป้ายรถเมล์ที่ค่อนข้างอยู่ห่างออกไปไม่น้อยแต่ด้วยบรรยากาศที่ค่อนข้างเย็นเฉียบบวกกับวิวแม่น้ำฮันตลอดเส้นทางที่คุณต้องเดินผ่านมันกลับสร้างความสุนทรีย์ให้กับคุณได้ดีเลยทีเดียว คุณสูดอากาศและกลิ่นหอมของแม่น้ำก่อนจะพ่นมันออกมาอย่างสุขใจ

 

มือเล็กทั้งสองของคุณซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวยาว มือเล็กรับรู้ได้ถึงไออุ่นจากถุงร้อนที่พึ่งจ่ายเงินซื้อมาเมื่อไม่นานเพราะอากาศเริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ คุณยังคงเดินต่อไปอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะมีสิ่งหนึ่งที่คุณรอคอยเริ่มโปรยปรายลงมา มือเล็กชักออกจากกระเป๋าอุ่นเพื่อแบรับหิมะแรกของปี คุณเงยหน้ามองก็เห็นหิมะขาวที่เหมือนไร้ซึ่งน้ำหนักพากันร่วงหล่นลงมาอย่างกับปุยนุ่นปุยเล็กๆ มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นประสานกันระดับอก คุณหลับตาพริ้มก่อนจะเอ่ยอธิษฐานในใจ

 

เพราะเค้าว่ากันว่าถ้าเราขอพรตอนหิมะแรกของปีคำขอของเราจะเป็นจริงน่ะสิ

 

คุณยืนนิ่งอธิษฐานซักพักก่อนจะเริ่มออกเดินเช่นเดิม หน้าหวานของคุณเศร้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเพราะตลอดห้าปีที่ผ่านมาคุณได้แต่เฝ้าขอพรกับหิมะแรกด้วยคำอธิษฐานเดิมๆซึ่งไม่มีทีท่าว่าจะเป็นจริงเลยซักนิด แต่คุณก็ยังคงเฝ้าขอจนครั้งนี้เป็นครั้งที่ห้าและคุณเองก็ได้แต่หวังว่าปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายที่คุณจะขอพรกับเรื่องนี้

 

เรื่องราวของชายคนนึงที่เคยเปรียบเสมือนดวงตาของคุณเมื่อห้าปีก่อน และแน่นอนว่าคำขอพรของคุณก็เพียงได้พบเจากับเขาคนนั้นอีกครั้ง แต่จู่ๆความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นมากมายก็เริ่มพลั่งพลูออกมาจนเต็มพื้นที่สมอง ความทรงจำที่ไม่มีภาพใดๆเลยแต่คุณกลับจดจำและฝังลึกลงในหัวใจไม่มีวันลืม

 

5 years ago

 

คุณนั่งรับลมในฤดูใบไม้ผลิอยู่ริมหน้าต่างภายในห้องนอนสีหวาน ก่อนจะรู้สึกคอแห้งขึ้นมาซะอย่างนั้น มือเล็กพยายามควานหาแก้วน้ำตรงหน้า ก่อนจะยกมันขึ้นดื่มแต่กลับไม่มีน้ำซักหยดลงคอคุณเลย คุณรู้สึกขัดใจเล็กๆก่อนมือเล็กจะควานหาเหยือกน้ำอีกตามเคย แต่ความมืดมิดก็ดันทำร้ายคุณอีกครั้ง เมื่อมือเล็กเผลอปัดเหยือกน้ำจนมันตรงดิ่งไปที่พื้น

 

เพล้งงงงงงงงงง

 

คุณสะดุ้งเฮือกกับเสียงเหยือกที่คาดว่าจะแตกเป็นเสี่ยงๆ คุณสะดุ้งลุกขึ้นยืนและทำท่าทางเก้ๆกังๆ จะเดินไปทำความสะอาดก็ไม่ได้ เพราะรอบตัวของคุณมันมืดมิดไปหมดถ้าวันนั้นคุณไม่ซุ่มซ่ามเดินสะดุดจนตัวเองล้มหัวกระแทกพื้นจนต้องสูญเสียการมองเห็น ทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้ ขอบตาของคุณเริ่มร้อนผ่าวก่อนน้ำใสจะไหลรินออกมา แต่ด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นเพื่อปลอบประโลมกลับช่วยหยุดน้ำตาของคุณได้ราวกับต้องมนต์สะกด

 

ไม่ต้องร้องนะครับ(ชื่อคุณ) ต่อไปนี้พี่จะเป็นคนคอยดูแลเราเองนะ   

 

 

…..และนั่นคือจุดเริ่มต้นของคุณกับเขา…..

 

 

หนึ่งเดือนล่วงเลยไปแล้วสำหรับการรับงานเป็นคนคอยดูแลเธอ ผมรู้สึกว่านาฬิกาหมุนเร็วกว่าปกติเพียงได้อยู่กับเธอคนนี้ ก่อนที่ผมจะรับงานผมคิดว่าคงเป็นงานน่าเบื่อที่จะต้องมาคอยดูแลคนที่มองไม่เห็นแม้แต่แสงอาทิตย์แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เลย เพราะเธอคนที่ผมกำลังเฝ้าดูแลมดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมคนนี้

 

น่ารักกว่าผู้หญิงทั้งชีวิตที่ผมเคยเจอมาซะอีก

 

อื้อ พี่ฮิมชานอยู่แถวนี้รึป่าวคะ    คุณที่พึ่งตื่นนอนร้องถามทันทีที่ลืมตาแต่ไม่ว่าคุณจะลืมหรือหลับมันก็ทำให้คุณเศร้าใจทุกครั้งเพราะสิ่งที่เห็นก็มีเพียงความมืดมิดเหมือนโลกใบนี้ไร้ซึ่งดวงอาทิตย์ไปแล้ว

 

พี่นั่งอยู่ข้างๆ(ชื่อคุณ) ไงคะ  อยากได้อะไรบอกพี่ได้เลยนะ   ผมควรจะบอกเธอรึป่าวว่าผมนั่งมองเธอตั้งแต่ร่างบางกินยาจนเผลอหลับแล้วตื่นมาอีกรอบ

 

“ (ชื่อคุณ)ไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ แค่อยากรู้เฉยๆ    คุณพูดพลางลุกขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียง ก่อนจะรู้สึกเย็นชื้นที่ใบหน้าเพราะคนที่คุณพึ่งถามถึงหย่อนตัวนั่งข้างๆพลางใช้ผ้าเย็นแปะซับที่แก้มเนียนของคุณทั้งสองข้างอย่างเบามือ

 

สดชื้นขึ้นมั้ย(ชื่อคุณ)   

 

..สดชื่นขึ้นเยอะเลยค่ะพี่ฮิมชาน    คุณพูดอย่างตะกุกกักเมื่อรู้สึกว่าคนข้างๆเขยิบเข้ามาใกล้พลางใช้ผ้าเย็นเกลี่ยที่แก้มของคุณไปมาจนคุณเริ่มจักกะจี๋ขึ้นมานิดๆ กลิ่นน้ำหอมในตัวของฮิมชานเหมือนยาชูกำลังชั้นเลิศที่มีสารสามารถกระตุ้นหัวใจของคุณให้เต้นรัวอย่างห้ามไม่ได้

 

ถ้า(ชื่อคุณ)สดชื่นพี่ก็สดชื่นเหมือนกันค่ะ    แก้มที่ขึ้นสีกลีบกุหลาบแดงของเธอทำให้ผมต้องโน้มหน้าเพื่อประทับรอยจูบบนพวงแก้มนุ่มนิ่มอย่างห้ามไม่ได้ ส่วน(ชื่อคุณ) ก็เขินตัวม้วนก่อนจะนั่งตีอกผมซะยกใหญ่

 

“ (ชื่อคุณ)พี่เจ็บนะครับไม่เอาแล้ว!!พี่ว่าเราลงไปเดินเล่นนอกบ้านกันดีกว่า    

 

“ (ชื่อคุณ)ไม่ไปนะพี่ฮิมชาน!! พี่ก็รู้ว่า(ชื่อคุณ)กลัว   เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ทุกครั้งที่ผมบอกจะพาลงไปสูดอากาศนอกบ้านและนั่นคือปัญหาใหญ่ที่ผมกับยงกุกพี่ชายแท้ๆของเธอเป็นกังวล

 

“ (ชื่อคุณ)ไม่ต้องกลัวนะคะ เพราะพี่จะเป็นดวงตาให้(ชื่อคุณ)เอง  สุดท้ายน้ำใสก็ไหลรินจากดวงตาของเธอจนได้ มือหนายกขึ้นลูบน้ำใสออกเบาๆก่อนจะโน้มใบหน้าเพื่อจุมพิตบนหน้าผากเนียนของเธอหนึ่งที

 

“ (ชื่อคุณ)ออกไปข้างนอกก็ได้ค่ะ แต่พี่ฮิมชานห้ามทิ้ง(ชื่อคุณ)ไว้คนเดียวนะ   

 

ใครที่ไหนจะทิ้งคนที่ตัวเองรักไว้คนเดียวล่ะครับ   คุณรู้สึกหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มหลังได้ยินคำบอกรักทางอ้อมของคนข้างๆ ตอนนี้คุณรู้สึกมั่นใจกับชายคนนี้เหลือเกินว่าเขาจะคอยดูแลและมอบแสงสว่างในโลกสีดำของคุณให้สดใสขึ้นมาได้

.

.

.

เฮ้ย!! ฮิมชานนี่มึงเสกมนต์อะไรว่ะถึงจะพา(ชื่อคุณ)ออกไปข้างนอกได้เนี่ย   ยงกุกเดินปรี่มาถามผมทันทีหลังเห็นผมเดินโอบเอวน้องสาวของเขาลงมาจากห้องนอนชั้นบน

 

พี่ฮิมชานเค้าไม่ได้เสกมนต์อะไรหรอกค่ะพี่ยงกุก คุณรีบตอนแทนคนข้างๆเพราะกลัวเค้าจะพูดอะไรที่ส่อแววว่าเราสองคนแอบรักกัน เพราะถ้าพี่ยงกุกรู้เค้าต้องไล่พี่ฮิมชานออกแน่ๆ

 

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ(ชื่อคุณ) รักนะคะน้องสาวของพี่   ยงกุกพูดพร้อมรอยยิ้มที่เปิดเผยเหงือกสีสวย ก่อนจะโน้มหน้าเรียวมาจุ้บที่ปากเล็กของคุณเหมือนที่ทำบ่อยๆตั้งแต่เด็กจนโตแม้ว่าคุณจะโตเป็นสาวสะพรั่งแล้วก็ตาม

 

พี่ฮิมชานทำไมเงียบไปล่ะค่ะ ไม่พา(ชื่อคุณ)ออกไปเดินเล่นแล้วหรือไง คุณเอ่ยถามอย่างแปลกใจเพราะคนข้างกายเอาแต่ยืนโอบเอวบางของคุณไม่ขยับเขยื้อน

 

ปะ..ไปสิครับ    ผมตอบหลังสติเพิ่งวิ่งกลับเข้าหัว หลังมองไล่หลังยงกุกพี่ชายตัวดีที่บังอาจจุ๊บปากเธอต่อหน้าผม  ถึงไอ้เหงือกบานนั่นจะเป็นพี่ชายสายเลือดเนื้อเดียวกันกับเธอก็เถอะแต่ผมก็อดเลือดขึ้นหน้าไม่ได้อยู่ดี

 

เพราะทุกอย่างบนเรือนร่าง(ชื่อคุณ)เป็นของคิมฮิมชานคนเดียวเท่านั้น

 

ไม่เอาแล้วอ่าพี่ฮิมชาน (ชื่อคุณ)ไม่อยากออกไปแล้ว   สายลมอ่อนโชยมากระทบเรือนร่างของคุณจนความกลัวกับโลกภายนอกนั้นวิ่งวนกลับมาอีกครั้ง คุณยืนขาแข็งไม่ยอมเดินตามฮิมชานที่พยายามประคองคุณเดินออกมาหน้าบ้าน

 

“ (ชื่อคุณ)ไม่ต้องกลัวนะคะ รู้มั้ยว่าสนามหญ้าหน้าบ้านบรรยากาศดีมากเลยนะ ดอกไม้ก็บานสะพรั่งเต็มไปหมด ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยซักนิด  

 

“ (ชื่อคุณ)กลัว กลัวจริงๆนะพี่ฮิมชาน   เสียงของคุณเริ่มสั่นเทา

 

แต่ถ้าพี่อยู่ใกล้ๆ(ชื่อคุณ)ตลอดเวลาแบบนี้ล่ะ ยังกลัวอยู่มั้ยค่ะ วาจาสุดอ่อนโยนของฮิมชานเป็นดั่งน้ำอุ่นที่ช่วยชะโลมหัวใจที่สั่นไหวของคุณ แต่ด้วยความหนักบริเวณเอวก็ทำให้หัวใจของคุณเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง เมื่อแขนแกร่งโอบกอดคุณจากด้านหลังก่อนคุณจะรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดต้นคอขาวของคุณอย่างเป็นจังหวะ

 

“ (ชื่อคุณ)เหยียบเท้าพี่ไว้นะค่ะ เพราะพี่จะพา(ชื่อคุณ)เดินเอง คราวนี้พี่รับรองว่าไม่มีอะไรน่ากลัวอีกแล้ว   คุณยกเท้าเล็กขึ้นเหยียบเท้าของฮิมชานทั้งสองข้าง ก่อนมือเล็กจะเกาะกุมมือของฮิมชานที่กอดเอวคุณไว้แน่น ฮิมชานเริ่มก้าวเดินในขณะที่คุณยังเหยียบอยู่บนเท้าของเขา คุณกับฮิมชานเดินไปพร้อมๆกัน คุณรู้สึกว่าตัวเองบอบบางราวแผ่นกระดาษเมื่อเขาโอบกอดคุณไว้

 

ถึงแล้วนะ(ชื่อคุณ) ค่อยๆนั่งนะครับ    ฮิมชานค่อยๆประคองคุณนั่งเก้าอี้อย่างระมัดระวัง ก่อนที่เขาจะนั่งลงที่เก้าอี้สีขาวสะอาดข้างๆคุณ

 

พี่ฮิมชานเบื่อมั้ยคะที่ต้องมาดูแลคนตาบอดแบบ(ชื่อคุณ) ”  คุณนั่งคิดอยู่ซักพักก่อนจะตัดสินใจถามฮิมชานไปตรงๆเพราะคุณอยากจะเพิ่มความเชื่อมั่นกับชายคนนี้อีกซักนิด

 

พี่ไม่เข้าใจคำว่าเบื่อตั้งแต่ได้รู้จักกับ(ชื่อคุณ) ทุกๆวันของพี่มีสีสันมากขึ้นตั้งแต่มีคนที่ชื่อ(ชื่อคุณ)เข้ามาในชีวิต   ผมบอกหญิงสาวตรงหน้าจากเบื้องลึกของจิตใจถึงแม้จุดประสงค์แรกของการเข้ามาในบ้านหลังนี้จะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม

 

“ (ชื่อคุณ)ว่านอกจากพี่ฮิมชานจะอ่อนโยน ใจดีแล้วก็ต้องหล่อมากด้วยใช่มั้ยคะ  

 

“ (ชื่อคุณ)แน่ใจเหรอ บางทีพี่อาจจะตัวดำปี๋ ตาเหล่ ผมหยิกหยอย หูกาง ฟันหลอ ดั้งหักเหมือนปลาบู่ชนเขื่อนก็ได้นะ    ผมบอกเธอทั้งที่สายตาไม่อาจละจากคนตรงหน้าได้เลยถึงแม้ว่าเธอจะมองผ่านเลยผมไปก็ตาม

 

ฮ่าๆๆ ถึงพี่ฮิมชานจะเป็นแบบนั้นจริงๆ(ชื่อคุณ)ก็ไม่สนใจหรอกค่ะ แต่เรื่องแบบนี้มันต้องพิสูจน์   คุณพูดก่อนจะยกมือขึ้นมาแตะที่ใบหน้าของอีกคน ก่อนมือนุ่มจะแตะๆแล้วลูบไปตามโคลงหน้ารูปตัววี จมูกที่เป็นสันโด่ง ปากเล็กเรียวอ่อนนุ่ม ผิวหน้านุ่มละมุนเหมือนผ่านการบำรุงจากผลิตภัณฑ์อย่างดี ให้ตายเถอะ!!คุณรู้สึกว่าผิวหน้าของเขาดีกว่าผู้หญิงแบบคุณซะอีก คุณชักมือกลับอย่างเขินอายเพราะถ้าเดาไม่ผิดฮิมชานต้องหล่อเหลาราวเทพบุตรแน่ๆ >///<

 

ไม่พิสูจน์ต่อแล้วเหรอ(ชื่อคุณ) พี่กำลังเคลิ้มเลย   ผมเอ่ยถามเธอที่ตอนนี้แก้มขึ้นสีแดงเป็นลูกมะเขือเทศ

 

ไม่แล้วค่ะ ตอนนี้(ชื่อคุณ)รู้แล้วว่าพี่ฮิมชานดีทุกอย่างทั้งจิตใจแล้วก็หน้าตา   พูดจบคุณก็ถูกดึงไปอยู่ในอ้อมกอดแกร่งของอีกคนทันที

 

ยิ่ง(ชื่อคุณ)คิดแบบนั้นพี่ก็ยิ่งกลัว (ชื่อคุณ)สัญญากับพี่ได้มั้ยว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น(ชื่อคุณ)จะไม่เปลี่ยนไป   ฮิมชานกระชับอ้อมกอดจนคุณแทบหายใจไม่ออก น้ำเสียงแหบพร่าเบาบางจนคุณเริ่มใจคอไม่ดี แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังคิดว่าคงคิดมากไปเองกับอาการแปลกๆของฮิมชาน

 

พี่ฮิมชานดีกับ(ชื่อคุณ)ขนาดนี้ ถึงพี่จะเป็นยังไงความคิดของ(ชื่อคุณ)ก็ไม่มีวันเปลี่ยนไปหรอกค่ะ

 

พี่ก็ภาวนาให้เป็นแบบนั้น เพราะพี่คงทนไม่ได้แน่ถ้า(ชื่อคุณ)จะเปลี่ยนไปรักคนอื่นมากกว่าพี่  

 

สุดท้ายคุณก็ทิ้งความสงสัยไว้อย่างนั้นโดยไม่รู้เลยว่าวันนึงมันจะย้อนกลับมาทำร้ายคุณเอง

 

 ณ ห้องทำงานยงกุก 20.16 .

Himchan parth

[ มีอะไรยองแจ   ]

[ แย่แล้วครับประธานฮิม ผมคิดว่าไอ้ยงกุกมันรู้เรื่องของท่านแล้ว ]

[ เป็นไปได้ไงว่ะ!! นายแน่ใจแล้วเหรอยองแจ  ]

[ สายรายงานมาแบบนั้นครับ ผมว่าท่านรีบหาทางออกจากบ้านหลังนั้นให้เร็วที่สุดดีกว่า ]

[ …………..ก็ได้ ]

 

ผมกดวางสายก่อนจะปาไอโฟนห้าลงพื้นอย่างหัวเสีย มือหนาหยิบแฟลตไดซ์สีดำที่บรรจุข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับโปรเจกต์เกมส์ออนไลน์ตัวใหม่ของบริษัท BANG GROUP ของไอ้ยงกุก และนั่นคือเหตุผลที่ผมบากบั่นมาที่นี่ มาเพื่อขโมยงานของบริษัทคู่แข่งอันดับหนึ่งของบริษัทพ่อและอีกไม่นานตำแหน่ง CEO ก็ต้องตกมาอยู่ที่ผมในไม่ช้าเพราะพ่อต้องการวางมือ

 

ผมกำแฟลตไดซ์ตัวบางไว้แน่น คำพูดของ(ชื่อคุณ)ที่บอกว่าผมดีทั้งจิตใจและหน้าตานั้นกำลังตีกันกับปีศาจหัวขโมยในสมองของผม ภาพรอยยิ้มที่เปื้อนใบหน้าของเธอกำลังเรียกความกดดันให้ถาโถมเข้ามา เพียงแค่คิดว่าวันนึงรอยยิ้มที่สดใสกว่าแสงตะวันยามเช้าของเธอหายไปจากการกระทำเยี่ยงโจรของตัวเอง ก็เรียกความเจ็บปวดให้หัวใจได้ไม่น้อย ก่อนมือหนาจะตัดสินใจปามันออกไปนอกหน้าต่างเพราะตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมไม่ควรทำมัน

 

ผมจะไม่ทำร้ายเธอเพราะนั่นหมายถึงผมจะทำร้ายตัวเองด้วย เพราะว่าหัวใจของผมอยู่ที่เธอยังไงล่ะ

 

 

ผมเข้าไปในห้องก็เห็นร่างบางนอนหลับตาพริ้มอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ก่อนปากสีสดจะค่อยๆกดจูบลงบนพวงแก้มหอมที่คุ้นเคย แค่คิดว่าจะได้สัมผัสผิวสวยของเธอเป็นครั้งสุดท้ายมันก็เรียกความเจ็บปวดราวใช้เหล็กร้อนแทงลึกลงที่ขั้วหัวใจ

 

พี่ฮิมชานเหรอคะ พี่หายไปไหนมาตั้งนานอ่ะ    เธอตื่นขึ้นมาทันทีหลังได้รับสัมผัสที่แก้มนุ่ม

 

พี่ไปทำธุระมาน่ะค่ะ (ชื่อคุณ)อยากฟังเปียโนมั้ยพี่เล่นเปียโนได้นะ    ผมต้องแข็งใจทำน้ำเสียงให้เป็นปกติ อดกลั้นน้ำตาที่พร้อมใจจะไหลรินได้ตลอดเวลา

 

อยากฟังสิค่ะ ถ้างั้นไปที่ห้องเล่นเปียโนกันเลยดีกว่า (ชื่อคุณ)ตื่นเต้นจังค่ะ  คุณกะดี้กะด๊าอย่างชอบใจที่คนรักจะบรรเลงเปียโนให้ฟัง ใบหน้าของคุณเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มต่างกับอีกคนทั้งที่พยายามอดกลั้นแต่เพียงได้เห็นท่าทางมีความสุขของคุณ น้ำตาที่อดกลั้นไว้ก็พลั่งพลูลงมาอย่างกับเขื่อนแตก

 

ผมเดินโอบเอวพลางจับมือเล็กอีกข้างของเธอมาที่ห้องเล่นเปียโน เธอยิ้มตลอดทางพร้อมคิดชื่อเพลงรักหวานซึ้งที่อยากจะได้ยินจากผม ผมประคองเธอนั่งลงที่เก้าอี้ผู้เล่นเปียโนก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ

 

พี่ฮิมชานจะเล่นเพลงอะไรเหรอค่ะ     เธอเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกครั้ง ผมอยากจะรักษารอยยิ้มนี้ไว้ตลอดไปแต่อีกไม่นานผมกลับต้องเป็นฝ่ายลาจากรอยยิ้มนี้ไปซะอย่างนั้น

 

เพลง Baby baby ของ 4MEN ช่วยฟังมันด้วยนะครับเพราะนี่คือสิ่งเดียวที่พี่พอจะทำให้(ชื่อคุณ)ได้   เธอทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าตอบรับ ผมสูดหายใจเข้าปอดแล้วพ่นมันออกมาเพื่อเรียกความเข้มแข็งทั้งที่ร่างกายและหัวใจเจ็บปวดปางตาย มือหนาเริ่มบรรเลงเพลงจากเปียโนตัวขาวพร้อมขับร้องเนื้อเพลงส่วนสายตานั้นก็แอบมองเธอที่นั่งฟังนิ่งเป็นระยะ

 

อียูรึล มลรัดซอ เวเนกา บยอนเฮดนึนจี ฮันชัมแซงกักเคดซอ นอวา นา มันนัน อีฮุโร

ฉันไม่รู้เหตุผลหรอก ว่าทำไมฉันถึงได้เปลี่ยนไป นึกถึงช่วงเวลาหนึ่ง หลังจากที่เธอกับฉันได้พบกัน

นา บยอนนัน กอทกัดทา อาจู มันนี มารียา อีโนรี ทึลรีนี oh

มันเหมือนกับว่าฉันได้เปลี่ยนไป  มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ  ได้ยินเพลงนี้มั้ย โอ

นีกานอมู โคมับจานา โอ้ เบบี้ นีกานอมู เยบือจานา นุนนึลเตล ซูกาออบซอ

ฉันขอบคุณเธอมากนะ ที่รัก เธอช่างงดงามเหลือเกิน ฉันไม่อาจละสายตาจากเธอได้

เนนุนเนน โนมันพอยอ นอมัน กเยซก พารา โพกา  ชิพจานานัน โอ ชองมัล

ตาของฉันเห็นแค่เธอเท่านั้น ฉันอยากจะเห็นแค่เธอตลอดไป โอ้จริงๆนะ

ฮารูกาจีนาโก โตทาชีมันนาโก คือรอดอ เฮออจีโก โตทาชีมันนาเก ทเวโก

เมื่อวันเวลาเลยผ่านไป หากได้พบเจอกันอีกครั้ง หลังจากที่เราเลิกลากันไป และได้พบกันอีกครั้ง

นอมู โชอึน กอยา มานยัง อุดกีมันเน อีรอนเนกา โพอีนี อูเบบี้

มันคงเป็นอะไรที่ดีมากๆ ฉันคงยิ้มออกมาได้อย่างเต็มที่ เธอมองเห็นรอยยิ้มของฉันมั้ย อู ที่รัก

เนฮารูฮารูกา นอมูเฮงโบเคซอ โอเบบี้ อีรอนนารี กึดนาจี อันคีล

ในทุกๆวันของฉัน คงมีความสุขมาก โอ ที่รัก ฉันไม่อยากให้วันนี้สิ้นสุดลงเลย

โมดึนเก ทา บยอนนาจี อันคีล อู นีกานอมู โคมับจานา โอ เบบี้

ไม่อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเปลี่ยนไป  ฉันอยากจะขอบคุณเธอจริงๆ ที่รัก

นีกานอมู เยบือจานา โอ นูนึล เตลซูกา ออบซอ เนนูเนน นอมันโพยอ

เธอช่างงดงามเหลือเกิน ฉันไม่อาจละสายตาจากเธอได้ ในสายตาฉันมองเห็นแค่เธอเท่านั้น

นอมัน คเยซก พาราโพกา ชิบจานา นัน โอชองมัล

และฉันอยากจะเห็นเพียงแค่เธอตลอดไป จริงๆนะ

 

เสียงใสของเปียโนพร้อมเสียงร้องนุ่มของผมหยุดลง แต่สายน้ำที่ดวงตากลับไม่ยอมหยุดไหล ผมหันไปมองเธอทั้งน้ำตาที่เอ่อล้น หัวใจและร่างกายของผมสั่นไหวไม่หยุดเพียงแค่คิดว่าจะต้องจากเธอไป  ไม่ได้ดูแลผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป แค่นั้นหัวใจของผมก็ปวดร้าวราวจะแตกระเบิดเป็นฝุ่นผง

 

เพราะมากเลยค่ะพี่ฮิมชาน แต่ความหมายเพลงมันเศร้าไปหน่อย เหมือนเพลงบอกลาเลยค่ะ   คุณพยายามนั่งฟังและคิดในทางที่ดีว่ามันเป็นเพลงรักจากคนพิเศษของคุณ แต่ความหมายเพลงบวกกับน้ำเสียงที่สั่นเคลือเหมือนคนร้องไห้ของฮิมชานมันกลับสร้างความกลัวให้เกิดขึ้นโดยปริยาย

 

ถึงจะเป็นความรักที่เศร้าแต่มันก็สวยงามสำหรับพี่นะครับ ผมโน้มใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำใสก่อนจะประกบปากนุ่มหยุ่นของเธออย่างแผ่วเบาโดยไร้ซึ่งการลุกล้ำแต่มันกับเต็มไปด้วยความรักบริสุทธิ์ของชายคนนึงที่จะรักกับผู้หญิงคนนึงได้ ผมรัก(ชื่อคุณ)เหลือเกิน ถึงแม้ว่าผมจะต้องจากเธอไป แต่ผมก็จะยังรักผู้หญิงที่ชื่อ(ชื่อคุณ)ตลอดไป

 

 

ค่ำคืนแห่งเสียงเปียโนจบลง เช้าวันใหม่ได้เริ่มต้นอีกครั้ง แต่คุณกลับไม่ต้องการ เพราะทุกอย่างที่คุณต้องเผชิญในวันรุ่งขึ้นมันเหมือนกับฝันร้ายในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีคนคอยดูแลที่ชื่อฮิมชานอีกต่อไป คุณทั้งตกใจ เสียใจเมื่อตื่นขึ้นมาไม่มีประโยคหวานชื่นจากฮิมชาน ไม่มีสัมผัสอ่อนโยนจากเค้าอีกต่อไป แต่แล้วโลกที่ดำมืดของคุณก็ดูมืดสนิทยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อคุณรู้ว่าที่ฮิมชานเข้ามาในชีวิตของคุณก็เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ ฮิมชานที่คุณเคยรู้จักไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้มีแต่ คิม ฮิมชาน ว่าที่ CEO ของบริษัทผลิตเกมส์ออนไลน์ยักใหญ่ของเกาหลีอย่าง KK GROUP

 

แต่ไม่ทันที่น้ำตาบนใบหน้าคุณจะระเหยแห้งเป็นอากาศ ยงกุกก็ส่งคุณไปรักษาดวงตาที่อเมริกากับหมอที่เชี่ยวชาญโดยตรง คุณรับการผ่าตัดจนดวงตาของคุณได้กลับมามองเห็นความเป็นไปของโลกอีกครั้ง คุณรักษาตัวที่แดนไกลอยู่ครึ่งปีก่อนจะขอพี่ชายกลับมารักษาตัวที่เกาหลีบ้านเกิด

 

 

ทั้งที่ฮิมชานหลอกลวงคุณขนาดนั้นแต่ดูเหมือนคำว่าโกรธจะไม่มีความหมายกับคุณเลย เพราะคุณยังเฝ้ารอการกลับมาของฮิมชานเสมอ ถ้าการได้กลับมามองเห็นอีกครั้งมันจะทำให้คุณไม่ได้เจอเค้าอีก

คุณก็ยอมตาบอดตลอดชีวิตแต่ได้อยู่กับฮิมชานตลอดไปซะจะดีกว่า

 

ตุ้บบ!!!

 

โอ้ย   คุณร้องเสียงหลงพลางยกมือเล็กขึ้นจับหน้าผาก ก่อนจะมองต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า ใช่แล้ว!! คุณเดินระลึกความทรงจำแสนหวานปนเจ็บปวดจนตัวเองเดินชนต้นไม้ริมทางเดินไปป้ายรถเมล์ คุณร้องโอดครวญเบาๆด้วยความเจ็บ ก่อนเสียงหัวเราะคิกคักจากคนแถวนั้นจะดังขึ้นไม่หยุด คุณอับอายจนต้องย้ายร่างตัวเองไปให้ไกล

 

คุณเดินต่อไปพลางมองข้างทางที่ไม่คุ้นตาเลยซักนิด สงสัยความทรงจำในอดีตของคุณจะมีมากไปจนเผลอเดินจนเลยป้ายรถเมล์มาไกลแล้ว คุณพ่นควันขาวออกมาทางปากหนึ่งครั้งด้วยความเหนื่อยใจก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงที่ม้านั่งตัวขาวสะอาดริมแม่น้ำฮัน

 

ถ้าคุณเป็นนางเอกในนวนิยายก็คงจะดีเพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆการได้พบเจอกับพระเอกคงไม่ยากเย็นขนาดนี้ คุณนั่งมองวิวแม่น้ำแสนกว้างใหญ่แต่กลับว่างเปล่า ปล่อยให้ความคิดล่องลอยอย่างอิสระดั่งสายลม ก่อนจะฮัมเพลง Baby baby อย่างที่เคยทำตลอดห้าปีที่ผ่านมา

 

เนฮารูฮารูกา นอมูเฮงโบเคซอ โอเบบี้ อีรอนนารี กึดนาจี อันคีล

ในทุกๆวันของฉัน คงมีความสุขมาก โอ ที่รัก ฉันไม่อยากให้วันนี้สิ้นสุดลงเลย

โมดึนเก ทา บยอนนาจี อันคีล อู นีกานอมู โคมับจานา โอ เบบี้

ไม่อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเปลี่ยนไป  ฉันอยากจะขอบคุณเธอจริงๆ โอ ที่รัก

นีกานอมู เยบือจานา โอ นูนึล เตลซูกา ออบซอ เนนูเนน นอมันโพยอ ฮึก

เธอช่างงดงามเหลือเกิน ฉันไม่อาจละสายตาจากเธอได้ ในสายตาฉันมองเห็นแค่เธอเท่านั้น ฮึก

 

คุณไม่สามารถร้องเพลงเศร้านี้จนจบได้ คุณสะอึกสะอื้นเมื่อนึกถึงเสียงนุ่มของฮิมชานในคืนนั้น คุณก้มหน้านิ่งปล่อยให้หยดน้ำใสร่วงตกลงมาเงียบๆ ความหมายเพลงนี้มันตรงกับชีวิตคุณเกินไปทั้งที่คุณไม่อยากให้ทุกอย่างเป็นไปแบบนั้นเลย แต่เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจนคุณต้องหันไปตามต้นเสียงไพเราะนั้น

 

นอมัน คเยซก พาราโพกา ชิบจานา นัน โอชองมัล

และฉันอยากจะเห็นเพียงแค่เธอตลอดไป จริงๆนะ

 

และสิ่งที่คุณเห็นผ่านม่านน้ำใสที่เอ่อล้นก็คือชายร่างโปร่งในชุดสูทดำดูภูมิฐาน ผิวขาวจนเกือบซีดยืนมองคุณด้วยสีหน้าที่คาดเดาไม่ออก คุณสงสัยจนต้องลุกจากม้านั่งเพื่อประจันหน้ากับชายคนนั้นก่อนจะเอ่ยถามอย่างสงสัย

 

คุณเป็นใครคะ

 

ถ้าอยากรู้ก็ต้องพิสูจน์สิครับ หัวใจของคุณเต้นระทึกเมื่อได้ยินน้ำเสียงและคำตอบที่แสนคุ้นเคย ก่อนมือหนาจะเอื้อมจับมือคุณมาสัมผัสที่ใบหน้าของเขาจนคุณตาโตเป็นไข่ห่านเพราะความตกใจ มือหนาจับมือของคุณลูบไล้ไปตามโคลงหน้าได้รูป คุณหลับตาพริ้มก่อนความทรงจำในอดีตที่สนามหญ้าหน้าบ้านจะผุดขึ้นมาจนคุณเผลอสะดุ้งเฮือกก่อนจะลืมตาเบิกโพลงมองชายตรงหน้าแบบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

 

พี่ขอโทษสำหรับเรื่องราวที่ผ่านมานะค่ะ ต่อไปนี้พี่ขอดูแล(ชื่อคุณ)ตลอดชีวิตเลยได้มั้ย ผมบอกหญิงสาวที่แทบจะพลิกแผ่นดินหามาตลอดห้าปีเพราะยงกุกพยายามกีดกันเราสองคนมาโดยตลอดแต่วันนี้ผมก็เจอเธอแล้ว



คำอธิษฐานห้าครั้งทุกหิมะแรกของผมเป็นจริงแล้วสินะ

 

 

ประโยคมากมายผุดขึ้นในห้วงความคิดจนคุณไม่รู้จะพูดอะไรก่อนดี คุณอยากบอกรักผู้ชายตรงหน้า อยากต่อว่าเขาที่ทอดทิ้งคุณไป ทว่าคุณกลับทำเพียงพยักหน้าให้เขาแทนคำตอบทุกอย่าง หยาดน้ำตาแห่งความดีใจไหลรินที่แก้มใสแต่ถึงอย่างนั้นสัมผัสที่คุ้นเคยจากมือหนาที่ปาดน้ำใสอย่างแผ่วเบากลับสร้างรอยยิ้มให้คุณอีกครั้ง คิมฮิมชานยังเป็นผู้ชายคนเดิม คนที่ซึมซับทุกหยดน้ำตาของคุณให้เหือดหายไป คนที่เป็นทุกเหตุผลของรอยยิ้มในแต่ละวัน และสุดท้ายเขาคือผู้ชายแห่งคำอธิษฐานที่วันนี้ปรากฏกายอยู่ตรงหน้าคุณ...


 

ตั้งแต่นี้(ชื่อคุณ)จะเห็นพี่ฮิมชานตลอดไปใช่มั้ยคะ



แน่นอนครับ พี่จะไม่ทิ้ง(ชื่อคุณ)ไปไหนอีกแล้ว พี่สัญญาว่าจะดูแล(ชื่อคุณ)ตลอดไป ทุกๆปีที่หิมะแรกตกเราสองคนจะอธิษฐานด้วยกันดีมั้ยครับฮิมชานโอบเอวดึ้งรั้งร่างที่สูงเพียงไหล่ของคุณให้แนบชิบกับเขามากขึ้น กลิ่นหอมอ่อนๆราวกลิ่นดอกไม้สร้างสีแดงระเรื่อที่พวงแก้มของคุณ อีกทั้งแววตาที่ส่องประกายระยิบระยับด้วยความดีใจของเขายังสร้างอุณหภูมิอุ่นๆในหัวใจของคุณได้อย่างง่ายดาย


 

ดีค่ะ……(ชื่อคุณ)รักพี่ฮิมชานนะคะ



พี่ก็รัก(ชื่อคุณ)……เจ้าสาวของพี่


 

ไม่ทันจะเอ่ยถามถ้อยคำกำกวมที่ฮิมชานพึ่งเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ร่างสูงโน้มใบหน้าหล่อเหลามาพอดีกับระดับสายตาของคุณก่อนปากหนาจะกดจูบอย่างแผ่วเบาที่ริมฝีปากของคุณ จูบที่อ่อนโยนนุ่มนวลราวผิวสัมผัสของหิมะกลับกลายมาเป็นเร่าร้อนดั่งไฟจนคุณแทบตั้งตัวไม่อยู่จนไออากาศเย็นเฉียบที่รายรอบไม่อาจส่งผลต่อรสจูบของคิมฮิมชานได้เลย..



เกล็ดหิมะสีขาวยังคงโปรยปรายลงจากผืนฟ้ากว้างไม่หยุดหย่อนและคล้ายกำลังจะกลายเป็นพายุหิมะขนาดย่อมๆในอีกไม่นาน และนั่นทำให้คุณและฮิมชานต้องลาจากสถานที่ข้างแม่น้ำฮันเสียแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังไม่ลืมที่จะถ่ายภาพความทรงจำสีขาวของเกล็ดหิมะเก็บไว้ในหัวใจและเอ่ยขอบคุณแบบไร้เสียงในห้วงความคิด ขอบคุณหิมะ และคุณอาจไม่รู้เลยว่าชายข้างกายก็ทำทุกอย่างดังที่คุณทำเช่นกัน


 


….Thank you snow….







Thank For Reading ^3^




** ขอบคุณคำแปลเพลง Baby baby จากคุณ Vayumpiree ด้วยค่ะ ^^**




 

 

 

 
   

ผลงานอื่นๆ ของ Darkjelly

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น