ตอนที่ 26 : ตอนที่ 13 ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 พ.ค. 62


ตอนที่ 13 ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้


            “ฉันอยากอยู่คนเดียว เลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันซะทีเถอะ!!” นันท์นภัสสะบัดมือน้ำตาร่วงพรู วีรวิทย์ทำท่าจะเถียงแต่ก็ต้องตกใจเมื่อมองเห็นความเจ็บปวดในดวงตาเอาเรื่องคู่นี้อย่างชัดเจน เมื่อถูกชายหนุ่มมองอย่างเป็นห่วงหญิงสาวจึงหลบสายตาแล้วรีบเดินหนีไป


            ชายหนุ่มมองตามอย่างไม่เข้าใจและสับสนกับความสัมพันธ์ของนันท์นภัสกับเจ้าของบ้านฤทธิ์ฤกษ์ที่เธอพักอาศัยมาตั้งแต่เกิดว่าตกลงเป็นอะไรกันแน่ระหว่างเจ้าของบ้านกับเด็กในบ้านธรรมดา...หรือเป็นเจ้าของบ้านกับเด็กในบ้านที่ไม่ธรรมดาหากแต่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน! พลันดวงตาเฉียบคมก็เบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจเมื่อเผลอเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับเรื่องที่นันท์นภัสถูกลักพาตัวครั้งนั้น


            “ที่แท้เธอเป็นเมียน้อยตาแก่ตันหากลับนั่นจริงๆ หรือน้องหนู!” ชายหนุ่มสรุปอย่างไม่อยากเชื่อแต่ก็ไม่มีเหตุผลอื่นใดที่จะทำให้เอมอุราโกรธแค้นจนถึงขั้นอยากฆ่าให้ตายเช่นนี้

 

+++++++++++++


            “ฉันเองนะนายทอง...ฉันมีงานให้แกทำ” เอมอุรากรอกเสียงราบเรียบไปตามสาย เมื่อทองรู้ว่าคุณเอมอุราโทร.มาก็ตาโตอย่างดีใจทันที


            “คุณนายมีอะไรจะใช้ผมว่ามาเลย”


            “ไปพบกันข้างนอก ฉันไม่สะดวกคุยที่บ้าน”


            “ได้ครับ” นายทองรีบรับปากอย่างรวดเร็วก่อนจะแต่งตัวออกไปพบเอมอุราตามนัด ทว่าก่อนออกจากบ้านหลังเล็กอยู่ในซอยคับแคบภรรยาที่อุ้มลูกน้อยก็เอ่ยถามอย่างเป็นห่วง


            “ฉันไม่อยากให้พี่ทำงานแบบนี้เลย...ลูกเรากำลังเติบโตนะพี่ ฉันสงสารลูกไม่อยากให้มันรู้ว่าพ่อมันทำงานบาปอีกแล้ว...และที่สำคัญฉันไม่อยากให้ลูกของเราได้พบหน้าพ่อในคุกเพราะถูกตำรวจจับ”


            นายทองมองหน้าภรรยาที่อายุห่างกันเกือบรอบอย่างสงสารก่อนจะเดินเข้าไปหาด้วยสีหน้ามุ่งมั่นทำให้ภรรยาแหงนหน้ามองอย่างเป็นห่วง


            “แต่งานนี้ฉันช่วยคนนะ ถึงจะแลกกับเงินก็เถอะ ฉันมั่นใจว่างานนี้ไอ้หนุ่มนั่นมันจ่ายหนักจริงๆ ถ้าได้เงินมารับรองว่าฉันจะเลิกทำงานบาปรับจ้างฆ่าคนอื่นแบบนี้แน่นอน”


            “พี่สัญญานะ”


            “จ๊ะ ดูแลลูกดีๆ ล่ะแล้วพี่จะรีบกลับ” พูดจบนายทองก็มองหน้าภรรยาและลูกน้อยก่อนตัดสินใจเดินออกจากบ้าน


            เอมอุราในชุดสีดำสนิทสวมแว่นตาดำเข้าชุดเพื่อปกปิดสายตาไม่อยากให้ใครจำตนได้นั่งนิ่งรอนายทองในร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งไม่ค่อยมีลูกค้าเข้านัก ทว่ารอไม่ถึงอึดใจนายทองก็เดินเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์


            “มีอะไรจะใช้ผมอย่างนั้นหรือคุณนาย”


            “ฉันอยากให้แกฆ่านังน้องหนูซะ!” เอมอุราพูดนิ่งๆ เนิบๆ เสียงเบาอย่างไม่มีพิรุธหากนายทองกลับทำไขสือ


            “น้องหนูไหนล่ะคุณนาย ในประเทศไทยมีเป็นร้อยเป็นพัน”


            “นี่แกอย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย...ก็มีอยู่คนเดียวนั่นแหละคนที่ฉันสั่งแกฉุดไปข่มขืนคราวก่อน” เอมอุราชักฉุนที่ทองทำให้นางต้องพูดมาก นายทองยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะถามสิ่งที่อยากรู้เพื่อไปแลกกับเงินของวีรวิทย์


            “ก่อนผมจะลงมือคุณนายไม่คิดจะบอกหน่อยเหรอว่าแค้นอะไรนังนั่นนักหนาถึงอยากฆ่ามันนัก”


            “แกไม่ต้องรู้หรอกแค่ทำตามคำสั่งฉันก็พอ” เอมอุราบอกเสียงเรียบ


            “แต่ผมว่าผมควรรู้นะหรือคิดว่าไง...ถ้าไม่บอกผมก็ไม่ทำงานให้คุณนายหรอก!” ทองบอกอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า เอมอุราขบกรามแน่นทันทีก่อนจะตบโต๊ะดังปังอย่างไม่แคร์


            “ฉันจ้างคนอื่นก็ได้!” พูดจบเอมอุราก็ลุกขึ้นทันทีแต่ก่อนจะผละออกไปเสียงที่เพิ่งสั่งนายทองฆ่านันท์นภัสก็ดังขึ้นทันทีทำเอาเจ้าของเสียงหันขวับอย่างตกใจ


“ฉันอยากให้แกฆ่านังน้องหนูซะ!”


“น้องหนูไหนล่ะคุณนายในประเทศไทยมีเป็นร้อยเป็นพัน”


            “นี่แกอย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย...ก็มีอยู่คนเดียวนั่นแหละคนที่ฉันสั่งแกฉุดไปข่มขืนคราวก่อน”


            ทองยิ้มเจ้าเล่ห์มองเอมอุราอย่างสบายอารมณ์ก่อนจะกดหยุดคลิปเสียงในโทรศัพท์เมื่อจบประโยคสำคัญของคนบงการ


            “ไปสิครับผมไม่ว่าหรอก...แต่คลิปนี้คงจะถึงหูผัวคุณนายและมือตำรวจ!” ทองขู่ยิ้มๆ ทำเอาเอมอุรามองเลิ่กลั่กอย่างหวาดๆ แต่ก็แสร้งทำเป็นไม่กลัว


            “ถ้าแกเอาคลิปไปให้ตำรวจแกก็ติดคุกเหมือนกันนั่นแหละ ฐานเป็นคนลงมือ”


            “หึๆ ผมจะบอกตำรวจว่าไม่เคยรับเงินจากคุณนายและไม่เคยทำตามคำสั่ง...อย่าลืมนะว่าไม่มีหลักฐานอะไรในการว่าจ้างถ้าผมชิงบอกก่อนยังไงตำรวจก็เชื่อผมแน่ๆ”


            “แก!” เอมอุราชี้หน้านายทองอย่างแค้นใจเพราะไม่มีหลักฐานว่าคนตรงหน้าสมรู้ร่วมคิดด้วยจริงๆ เนื่องจากนางจ่ายเงินสดทุกครั้งที่ใช้งาน คนโกรธจำต้องกระแทกก้นนั่งอย่างไม่มีทางเลือก


            “มันเป็นเมียน้อยผัวฉัน ฉันเลยอยากกำจัดมันแค่นี้แหละ” เอมอุรากุเรื่องทำหน้าไม่ใส่ใจหากนายทองกลับมองอย่างไม่เชื่อ


            “พูดความจริงเถอะคุณนาย ผมไม่เชื่อหรอกว่านังนั่นจะเป็นเมียน้อยผัวคุณนาย เพราะนังนั่นมันหาได้ดีกว่าผัวคุณนายซะอีก”


            “แกรู้ได้ยังไง” เอมอุราถามอย่างแปลกใจจ้องนายทองเขม็งหากนายทองกลับไม่หลบสายตา


            “ผมรู้ก็แล้วกันคุณนายไม่ต้องอยากรู้เรื่องของผมหรอก...บอกมาเร็วๆ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจแจ้งตำรวจตอนนี้” ทองขู่เสียงเย็นมองหน้ากับเอมอุราอย่างไม่มีใครยอมใคร นานหลายนาทีที่เอมอุราตัดสินใจแต่ก่อนที่นายทองจะทำท่าลุกขึ้นเอมอุราก็รีบสารภาพทันทีอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนที่อารมณ์จะแปรเปลี่ยนเป็นกรุ่นโกรธคั่งแค้นและเจ็บปวด


            “นังนั่นมันเป็นลูกสาวของคุณศักดิ์ชัย...ลูกสาวแท้ๆ จากผู้หญิงแพศยา ฉันไม่ต้องการเห็นมันมีชีวิตเพื่อที่จะแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉันกับลูก แกไปจัดการกับมันซะ เอาให้ตายอย่างช้าๆ จากนั้นจะอำพรางคดียังไงก็ได้ไม่ให้ตำรวจสาวมาถึงตัวพวกเรา งานนี้ฉันจ่ายแกหนักจริงๆ” เอมอุราบอกสายตาเย็นชา


            “คุณนายจะให้ผมเท่าไร”


            “หนึ่งแสน!”


            “หนึ่งล้านขาดตัว!” ต่างคนต่างไม่ยอมแพ้แต่เมื่อนายทองชูโทรศัพท์ขึ้นมาเอมอุราก็จำต้องกัดฟันเสียเงินล้านอย่างไม่เต็มใจ


            “ก็ได้ๆ แต่แกลบคลิปเดี๋ยวนี้เลยนะไม่อย่างนั้นอย่าหวังเลยว่าจะได้อะไรจากฉัน!” เอมอุราจ้องเขม็งก่อนเซ็นเช็คครึ่งแรกยื่นไปให้อย่างกระแทกกระทั้น ทองรีบตะครุปเช็คเงินสดทันทีก่อนทำหน้าพอใจเมื่อเห็นตัวเงินและนึกไปถึงเงินค่าจ้างอีกสองเท่า...สามเท่า...หรืออาจมากกว่านั้นจากวีรวิทย์


            นายทองกดโทรศัพท์หยุกหยิกก่อนจะยื่นไปให้ดูเป็นหลักฐานว่าในโทรศัพท์ไม่มีอะไรเหลือแล้ว เอมอุราตรวจดูอย่างโล่งใจก่อนจะเชิดหน้าอย่างถือตัว


            “จัดการมันคืนนี้ก่อนที่มันจะรู้ว่าพ่อของมันเป็นใคร ฉันไม่ต้องการให้มันมาเรียกร้องอะไรทั้งนั้น!” พูดจบเอมอุราก็เดินออกจากร้านอาหารแห่งนี้ทันที เมื่อร่างของผู้ว่าจ้างลับตาไปทองก็ยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเปิดไฟล์เสียงที่แอบซ่อนเอาไว้อีกที่


            “ผมไม่โง่ลบทิ้งหรอกน่าคุณนายเงินทั้งนั้น หึๆ”


          “นังนั่นมันเป็นลูกสาวของคุณศักดิ์ชัย...ลูกสาวแท้ๆ จากผู้หญิงแพศยา ฉันไม่ต้องการเห็นมันมีชีวิตเพื่อที่จะแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉันกับลูก แกไปจัดการกับมันเอาให้ตายอย่างช้าๆ จากนั้นจะอำพรางคดียังไงก็ได้ไม่ให้ตำรวจสาวมาถึงตัวพวกเรา งานนี้ฉันจ่ายแกหนักจริงๆ” เสียงเอมอุราดังก้องซ้ำไปซ้ำมาตามความพอใจของเจ้าของโทรศัพท์

 






เสน่ห์เล่ห์ร้าย
ปัณฑารีย์
www.mebmarket.com
เมื่อมารดาของเขาพร้อมกับหญิงสาวรายหนึ่งและทนายความบุกเข้ามาในบ้านของ วีรวิทย์ กลางดึกหวังกำราบลูกชายจอมเจ้าชู้ด้วยการมัดมืดชกเขา จดทะเบียนสมรสกับหญิงสาวที่พามาด้วย แต่เรื่องนี้มันจะไม่เกี่ยวกับอะไรกับ นันท์นภัส เลย ถ้าคืนนั้นหญิงสาวไม่ได้บังเอิญอยู่ในที่เกิดเหตุจนเกิดเรื่องขึ้น “แกล้งเป็นเมียผมตบตาคุณแม่”มันคือประโยคคำสั่ง ไม่ใช่ประโยคขอร้อง และเธอกับเขามีข้อตกลงบางอย่างร่วมกันจึงต้องยอมตกเป็นเมียกำมะลอตบตามารดาของเขา ทว่าคุณแม่มีทนายพร้อมทะเบียนสมรสมาพร้อมสรรพ เมื่อลูกชายยืนยันว่ามีเมียจริง สองหนุ่มสาวจึงต้องเซ็นชื่อลงในหนังสือราชการที่มีหัวข้าด้านบนว่า ‘ใบสำคัญสมรส’ อย่างไม่มีทางเลี่ยง จากนั้นเสือบางตัวก็เริ่มเชื่องเป็นแมวและกลายร่างเป็นลูกไก่โดยไม่รู้ตัว-------------------------นิยายชุด เสน่ห์รัก เสน่ห์ร้าย มีทั้งหมด 4 เรื่องค่ะ1. เสน่ห์น้ำผึ้ง2. เสน่ห์แสนรัก3. เสน่ห์เล่ห์ร้าย4. เสน่หามาธาดา------------------------**เรื่องนี้เคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ ไลต์ ออฟ เลิฟ ค่ะ เนื้อหาในเรื่องยังคงเหมือนในเล่ม มีปรับปรุงเล็กน้อยเพื่ออรรถรสในการอ่านเท่านั้น ท่านใดเคยซื้อรูปเล่มและ ebook ที่ขึ้นขายในนามสำนักพิมพ์ ไม่จำเป็นต้องซื้อเรื่องนี้จ้าฝากอุดหนุนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนจากทุกท่านค่ะ


ทวงสิทธิ์รัก
ปัณฑารีย์
www.mebmarket.com
          รักสิบปีรีเทิร์นกลับมาอีกรอบ!          ใครจะคาดคิดว่าถ่านไฟเก่าจะคุโชนขึ้นในคืนงานเลี้ยง  เควิน  บราวน์  คือคนรักเก่าที่เลิกราไปและกำลังกลับเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง           ภัทราวดี ปกปิดว่า ‘น้องอุ่น’ เป็นเพียงลูกสาวบุญธรรมของเธอ โกหกแม้กระทั่งอายุของลูกสาวเพราะกลัวเขาจับได้ว่าสาวน้อยจอมแสบเป็นผลผลิตของเธอกับเขาที่เคยทำร่วมกันมา แต่หารู้ไม่ว่าดีเอ็นเอที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของลูกนั้นเป็นหลักฐานชั้นดีทีเดียว!          เควินยอมเล่นไปตามเกม เป็นคุณลุงใจดีที่ค่อยๆ หลอกล่อเด็กน้อยให้เรียกว่าพ่อ แต่กับแม่ของลูกนี่สิ หลอกล่ออย่างไรก็ไม่หลงกลสักที...          “ว่าแต่อุ้มไปรับน้องอุ่นมาเลี้ยงตอนอายุกี่ขวบหรือครับ ดูแกจะรักและติดอุ้มมาก”          ภัทราวดีหันขวับมามองหน้าคนถามอย่างตกใจ ปฏิกิริยาเรื่องลูกของคนเป็นแม่ไวอย่างกับปรอทจนเควินนึกขันในใจ หากชายหนุ่มตีเนียนทำเป็นไม่รู้สึกอะไร และเหลือบมองคนข้างๆ เป็นระยะสลับกับมองทาง          “ตั้งแต่หนึ่งขวบค่ะ...บังเอิญฉันเคยไปทำบุญที่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า ถูกชะตากับแกเลยขอรับมาเลี้ยง”“แล้วอุ้มเอาน้องอุ่นมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมแบบนี้ไม่กลัวหนุ่มๆ เข้าใจผิดคิดว่าเป็นคุณแม่ลูกติดหรือครับ”          “ใครจะเข้าใจยังไงก็ช่าง...คุณหยุดพูด และตั้งใจขับรถได้แล้วค่ะ”           หญิงสาวตัดบทเสียงขุ่น คนอารมณ์ดีจึงพยักหน้ารับยิ้มๆ แต่กระนั้นก็ไม่วายหันมองคนข้างๆ เป็นระยะและนึกอยากหอมแก้มเนียนละเอียดขึ้นมาครามครัน เมื่อรถติดไฟแดงก่อนแยกที่จะเลี้ยวเข้าสู่โรงเรียนของลูกสาว ชายหนุ่มจึงโน้มตัวไปขโมยหอมแก้มคนข้างๆ อย่างไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวตั้งตัว           “อุ้ย...ทำอะไรของคุณเนี่ย!” ภัทราวดีหันมาโวยวายและมองคนฉวยโอกาสตาขุ่นขวาง           “หอมแก้มเมียพยศไงครับ เห็นเมียหน้าบูดแล้วต่อมหื่นมันทำงานหนักตลอดเลย...ถ้าไม่อยากให้ผมทำแบบนี้ก็ทำหน้าให้มันดีๆ กว่านี้หน่อย” 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

263 ความคิดเห็น