| ข้อคิดสำหรับผู้ที่เคยทำ..อกุศล...//(ทุกคนนั่นแหละ)
ผู้ทำอกุศลมากๆ บางคน
เมื่อ ได้ศึกษาเข้าใจในสภาวธรรมแล้ว
ก็มักมีความเสียใจในอกุศลที่ตนทำ แล้วๆ นั้น
มักจะเป็นกังวลว่าตัวจะได้รับโทษภัยในขณะจะตาย
หรือ ชาติหน้า
การครุ่นคิดถึงเรื่องเช่นนั้นก็คือ
เป็นการที่ กำลังสร้างอกุศลขึ้นนั่นเอง
เป็นการชักชวนอกุศล
หรืออารมณ์ อะไรที่ไม่เป็นที่พอใจ หรือเจ็บใจ
ที่เกิดแล้วดับแล้วให้เกิดขึ้น ซ้ำเติมอยู่เรื่อยๆ
บางคนชอบเอาเรื่อง เสียใจครั้งเก่าๆ มาสร้างรูปใหม่
แล้วคิดเสียใจอยู่ทุกๆวัน เป็นการสร้างอกุศล
ไม่สร้างทางเดินสะดวกให้แก่จิตใจ
จึงไม่ ควรกระทำอกุศลที่แล้ว
ควรจะคิดขึ้นเพียงครั้งหนึ่งคราวเดียว
เพื่อ เป็นบทเรียนเท่านั้น
จะต้องหักใจทำลายลงได้เด็ดขาด
ถ้า ผู้ใดชอบคิดนึกอยู่จนชำนาญเสียแล้วจะเลิกได้ยาก
ก็สร้างอารมณ์ที่ เป็นกุศลทับถมให้บ่อยๆ ด้วย
วิธีการต่างๆ ก็จะช่วยได้มาก
ยิ่ง กว่านั้นเหตุการณ์ข้างหน้าที่ยังมาไม่ถึง
บางคนก็ชอบคิดวาดภาพไม่ดี อยู่เรื่อยๆ
เช่น กลัวจะต้องออกจากงาน
กลัว อดอยาก กลัวครอบครัวจะเดือดร้อน
กลัวเจ้านายจะดุ กลัวเพื่อนฝูงจะโกรธ
กลัวจะอับอายขายหน้า
กลัวคนรักจะทอด ทิ้ง
กลัวจะเจ็บป่วย
ตลอดจนกลัวความตาย
ทั้งๆ ที่เหตุการณ์เหล่านั้นยังมาไม่ถึง
และส่วนมากบางทียังไม่ เกิดขึ้นเลย
แต่เป็นเพราะตัวชอบสร้างภาพขึ้นเองจนชำนาญเป็นเหตุ
จริงอยู่ แม้ว่ามนุษย์จะฝังมั่นอยู่ในความกลัว
ทุก รูปทุกนามก็ตาม
แต่ผู้ใดเข้าใจสภาวธรรม
ผู้ใดมีศิลปะในการ แก้ปัญหาของชีวิตอยู่บ้าง
เรื่องเล็กน้อยที่จะทำให้อารมณ์ขุ่นมัวก็ ย่อมจะเกิดน้อย
ยิ่งน้อยเท่าไรยิ่งดี เพราะการฝึกใจให้เกิดทางเดินสะดวก
คัดลอกจากหนังสือ : กรรมกับอดีตแห่งกาลมรณะ
โดย หลวงพ่อจรัญ ฐิตธฺมโม | |
ความคิดเห็น