Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 16 : [บทที่ 6] เมิน (40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    1 ต.ค. 63

ฉันว่าพี่โซฟาขับรถเร็วแล้วนะ พี่ทอมนี่น่ากลัวกว่าอีก ยิ่งช่วงขึ้นทางด่วนคือเร่งไม่เกรงใจใครเลย

ไม่รู้หรอกว่าถ้าพูดไปแล้วเขาจะโมโหใส่หรือเปล่า แต่ฉันต้องพูดเพราะตอนนี้แทบจะยกมือไหว้เจ้าที่เจ้าทางแล้วนะ

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนด้านข้าง...

มีเพียงสิ่งเดียวที่รู้สึกได้ว่าแปลกไปจากเดิมคือ...ความเร็วที่เริ่มลดลง

ฉันหันไปมองเขาทันทีที่สัมผัสได้ถึงความเร็วที่ลดลงมาก

“อยู่บนทางด่วนจะให้ขับช้าได้ไง” ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่เขาก็ยอมลดความเร็วลงให้อยู่ดี

“แต่หนูก็ไม่คิดว่าจะต้องขับเร็วขนาดนี้นี่คะ” ฉันบอกเสียงหงอย

“ก็ลดลงให้แล้วไง จะอะไรอีก” เขาบอกเหมือนกำลังรำคาญฉันเต็มที

“ขอโทษค่ะ” ฉันบอกไปเพราะไม่อยากให้เกิดปัญหา

ช่วงที่ผ่านมาฉันทำเรื่องให้เขาไม่สบายใจเยอะมากเลย ดังนั้นต้องเงียบไว้ ต้องไม่โต้เถียงเด็ดขาด

จากนั้นไม่นานเราก็เดินทางมาถึงยังโรงแรมที่น้าไผ่มาประชุม พี่ทอมเหมือนจะรู้จักและคุ้นสถานที่เป็นอย่างดีราวกับนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาที่นี่ เขาบอกให้ฉันติดต่อน้าไผ่ให้รีบลงมาเอาเอกสารก่อนจะเดินไปยังล็อบบี้เพื่อติดต่อกับพนักงานของโรงแรม ส่วนฉันก็นั่งยืนอยู่ข้างเขาเงียบ ๆ

“ผมฝากไว้ที่ด้านล่างแล้วนะครับ ลุงลงมาเอาได้เลย”

เขาพูดกับน้าไผ่ผ่านโทรศัพท์หลังจากที่ติดต่อพนักงานเรียบร้อยแล้ว

“...ครับ...ไม่ครับ...” จากนั้นเหมือนจะคุยอะไรกันอีกนิดหน่อยก่อนที่พี่ทอมจะปรายตามามองยังฉัน “...จะพาบันไดไปซื้อของที่ป้าฝากให้ซื้อต่อครับ”

ฉันมองเขาคล้ายต้องการรู้ว่าคุยอะไรกับน้าไผ่อยู่

“ลุงชวนกินข้าวเที่ยงด้วยกัน จะกินไหม” เขาเอ่ยปากถามฉันที่ยืนมองเขาอยู่

“แต่ว่าคุณน้ารอของ...”

ยังไม่ทันได้พูดจบพี่ทอมก็ยื่นโทรศัพท์ของเขามาให้ฉัน

[เดี๋ยวน้าโทรคุยกับน้าของเราเอง ไม่ต้องเป็นห่วง] เสียงของน้าไผ่ดังขึ้นหลังจากที่ฉันเอาโทรศัพท์แนบหูแล้ว [เราเองก็ไม่เคยออกมากินข้าวข้างนอกเลย ถือว่าน้าเลี้ยงต้อนรับก็แล้วกัน]

เสียงของน้าไผ่ติดหอบนิด ๆ คล้ายกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง คงรีบลงมายังชั้นล่างเพื่อเอาเอกสารแน่ ๆ

“ถ้าน้าไผ่บอกแบบนั้นหนูก็โอเคค่ะ” ฉันบอกอย่างลำบากใจแต่เพราะมันยากจะปฏิเสธและไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธด้วย

ฉันคืนโทรศัพท์ให้พี่ทอมหลังจากรับคำของคุณน้าเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็คงให้ท่านจัดการคุยกับน้ามะปรางเอง

เรายืนอยู่ที่เดิมกันอย่างเงอะงะเพราะไม่รู้จะเอายังไงต่อดี ไม่นานน้าไผ่ก็เดินลงมาถึง

“ขอบใจมากนะ เดี๋ยวต้องขึ้นไปประชุมต่อ ที่เหลือลุงฝากด้วยนะทอม” ท่านมาด้วยความเร่งรีบแล้วเอาเอกสารไปอย่างรวดเร็ว

พอน้าไผ่เดินจากไปแล้วพี่ทอมก็หันมามองฉันด้วยสีหน้าราบเรียบ

ฉันคิดว่าตัวเองไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธการชวนกินข้าวของน้าไผ่ แต่พอมาคิดดูอีกทีแล้วมันก็มีอยู่นั่นแหละ เหตุผลนั้นก็คือ...พี่ทอมยังไงล่ะ

เขาดูไม่ได้ดีใจที่ฉันมาอยู่ตรงนี้ด้วยเท่าไหร่

ไม่รู้ว่าที่น้าไผ่ชวนกินข้าวเที่ยงด้วยกันนี่เพราะต้องการกระชับระยะห่างของฉันกับท่าน รวมถึงระยะห่างของฉันกับพี่ทอมด้วยหรือเปล่านะ

แต่การกินข้าวกับคนที่นี่โดยไม่มีน้ามะปรางร่วมโต๊ะด้วยมันต้องทำให้ฉันอึดอัดใจมากแน่ ๆ เลย

 

“ลุงบอกว่าอีกหนึ่งชั่วโมงถึงจะเสร็จ งั้นเราแยกกันตรงนี้ อีกหนึ่งชั่วโมงค่อยไปเจอกันที่ร้าน” พี่ทอมอธิบายหลังจากที่เราเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าแล้ว

น้าไผ่ชวนกินข้าวที่ร้านในห้างอันเป็นที่ตั้งของร้านขายของที่น้ามะปรางฝากซื้อด้วย ท่านคงคิดไว้ว่าหลังกินข้าวเสร็จพวกฉันก็ซื้อของแล้วกลับบ้านได้ทันทีเลย

“ค่ะ”

เราตัดสินใจที่จะแยกกันเดินเล่นในห้างรอน้าไผ่เพราะไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่ด้วยกันให้ลำบากใจเปล่า ๆ

พอแยกกันฉันก็เดินมายังร้านเครื่องเขียนเพื่อเลือกดูปากกาที่อยากได้ เมื่อเลือกซื้อของไปสักพักก็แวะไปยังโซนหนังสือด้วย

ฉันเดินผ่านชั้นวางนิยายแล้วสะดุดกับหนังสือเล่มหนึ่ง

เอ๋? เรื่องนี้เหมือนจะได้ทำเป็นภาพยนตร์และเพิ่งเข้าโรงได้ไม่นานนี่นา

ฉันยกนาฬกาขึ้นมาดูแล้วกดเข้าแอปพลิเคชั่นเพื่อเช็กรอบฉายของเรื่องนี้

น่าจะทันเวลาน้าไผ่มาถึงที่นี่พอดี...

ฉันตัดสินใจกดจองตั๋วผ่านแอพแล้วเลือกที่นั่งเสร็จสรรพก่อนจะรีบไปจ่ายเงินค่าเครื่องเขียนเพื่อมุ่งไปยังโรงหนังอย่างรวดเร็ว

อย่างน้อยในเวลาแบบนี้ถ้าได้ดูหนังอาจจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นบ้างก็ได้

------------------------------------------

- (ทอล์ก 40%)

เนื่องจากเมื่อวานไม่ได้มา บวกกับวันนี้ก็ยังมาไม่ทันเที่ยงครึ่งอีก เดี๋ยววันนี้จะมีอัปอีกรอบเพื่อไถ่โทษนะคะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #94 TonYah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:33
    คือจะได้นั่งดูหนังเรื่องเดียวกันข้างกันไหมนะ มันมีรางบอกแบบนั้น
    #94
    0
  2. #93 firstzy93 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 16:31
    รอค่าาา
    #93
    0
  3. #92 airin0618 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 16:15
    ขอบคุณนะคะไรต์
    #92
    0