นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SEVENTEEN] OS Songkran's Day | SoonHoon

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
\SoonHoon with SongKran's Day\ 

☀ Kwon Soonyoung x Lee Jihoon 

rate pg.17




 



\\


Au-Thai Songkran's Day
author : wzjh.
twitter : @bxxe__ 


\\


/ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงการจินตนาการเท่านั้น/
b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 เม.ย. 61 / 17:24



\SoonHoon with Songkran's DAY\
os au-thai
couple : ซูนฮุน
rate pg.17
ATTENTION : ซีน : ซูนยอง จ๋าย : จีฮุน เซน : ซึงกวาน จอร์ช : จีซู ปลาวาฬ : วอนอู
OS นี้ มีสองเวอร์นะคะ อย่าลืมไปอ่านเวอร์มินวอนกันด้วย! เราแปะลิ้งค์ไว้ท้ายเรื่องนะคะ
มินวอนนี้ แต่งโดย NAYSICH นะคะ

\\

D-1 Songkran

 

“ซีน ซีนไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนอ่ะ” เสียงเล็กกรอกใส่สายโทรศัพท์ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันสำคัญวันหนึ่ง


วันสำคัญที่ว่าก็คือวันสงกรานต์ หรือวันปีใหม่ไทย วัฒนธรรมสำคัญวัฒนธรรมหนึ่งของไทยที่ได้รับการอนุรักษ์มาอย่างยาวนาน แต่การเล่นน้ำในวันสงกรานต์ก็เริ่มเปลี่ยนไปในทุกๆ ปี จากที่สาดน้ำใส่กันทีละนิด ก็กลายเป็นสาดน้ำใส่กันจนเปียกในคราวเดียว และแน่นอนว่าเวลาเปลี่ยน หลายๆ อย่างก็ถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อให้มันสนุกยิ่งขึ้น อย่างเช่นปืนฉีดน้ำ แป้งต่างๆ


[พรุ่งนี้มีนัดกับวาฬที่เซนเวิร์ลอ่ะ ไปกับซีนป่ะ]


“อ้าวเหรอ พรุ่งนี้จ๋ายมีนัดกับเพื่อนที่เอสทูโออ่ะ” คนตัวเล็กว่า พร้อมกับมองหน้าเว็บจองบัตรเข้างาน ที่ถูกจองไว้สองใบ “เนี่ยอุตส่าห์จองบัตรไปสองใบเผื่อซีนอ่ะ สงสัยต้องไปปล่อยหน้างาน”


[เสียดายอ่ะ แต่ซีนไม่อยากปล่อยวาฬมันไว้คนเดียวอ่ะ]


“อื้อๆ งั้นจ๋ายไปกับเพื่อนก็ได้ อีกวันค่อยไปด้วยกัน”


[ไม่งอนนะครับ เดี๋ยวสิบห้าสิบหกซีนไปเล่นกับจ๋ายทุกวันเลย]


“สัญญาแล้วนะ”


[ครับสัญญา แค่นี้ก่อนนะจ๋าย ม๊าเรียกไปกินข้าวแล้วอ่ะ]


“โอเค ฝากสวัสดีม๊าด้วย”


[ได้ครับ จะบอกม๊าให้] มือบางลดมือถือลงจากหู ก่อนจะกดวางสาย แต่ก็ชะงักมือไปเมื่อคนในสายพูดขึ้นมาก่อน [ดูแลตัวเองด้วย แต่งตัวดีๆ ออลแบล็คไปเลย อย่าดื่มเยอะ ซีนไม่ได้ไปด้วย เดี๋ยวไปแรดนอกสายตาซีน]


“ไม่รับปาก แฟนไม่อยู่ด้วยทั้งที ไปแบบธรรมดาก็ไม่สนุกสิ”


[พูดงี้ซีนจะสั่งห้ามไม่ให้ไปนะจ๋าย]


“ล้อเล่นๆ ไม่ดื่มเยอะ แต่งออลแบล็คแน่นอน”


[โอเคครับ แค่นี้นะ]


“อื้อ!


หลังจากวางสายจากแฟนหนุ่มแล้ว จ๋ายก็ลุกไปยังตู้เสื้อผ้าของตนเองทันที เสื้อยืดสีดำและขาวปะปนกันปรากฏให้คนตัวเล็กได้เห็น ก่อนร่างบางจะแวกเหล่าเสื้อผ้าที่ถูกจัดใส่ไม้แขวนอย่างดีออก และหยิบเอาเสื้อกล้ามสีขาวที่เพิ่งแอบไปซื้อมาเมื่อไม่กี่วันก่อนออกมา พร้อมกับกางเกงขาสามส่วนสีดำ แล้วยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ J

  

 





 




\\









 


D-Day Songkran

 

ถ้าทำตามสัญญาก็ไม่ใช่จ๋ายแล้ว...


ตอนนี้ร่างบางกำลังเตรียมตัวไปที่งานเฟสติวัล และแน่นอนว่าชุดวันนี้ต้องเป็นเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางเข้าชุดกับกางเกงขาสามส่วนตามที่คิดไว้ จ๋ายไม่ลืมที่จะหยิบซองกันน้ำและหมวกแก๊บสีขาวไปด้วย ระหว่างทางที่เดินไปสถานีบีทีเอส มือเล็กก็กดเข้าแอพพลิเคชั่นแชตยอดฮิต เพื่อติดต่อกลุ่มเพื่อนที่นัดไว้


เวลาสี่โมงกว่าร่างบางก็มาถึงหน้างานในที่สุด เขานำเอกสารการจองบัตรไปยืนเพื่อรับบัตรเข้างานริชแบรนด์เพื่อรอเหล่าเพื่อนไปด้วย ก่อนจะโพสต์ขายบัตรที่ซื้อมาเกินในโซเชียลอีกครั้งหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้นำบัตรใบนี้ไปขาย เพื่อนๆ ของเขาก็มาถึงเสียก่อน ทำให้จ๋ายต้องจำใจเก็บบัตรนี้ไว้


“โห เพื่อนจ๋ายครับ แต่งตัวงี้ออกจากบ้านผัวไม่ว่าเหรอ” เซน เอ่ยถามเมื่อเห็ยสภาพการแต่งตัวของเพื่อนตัวเล็ก


“ไม่ว่า...เพราะผัวไม่รู้ ฮ่าๆๆ” จ๋ายหัวเราะออกมาอย่างดีใจ “งั้นวันนี้กูเลี้ยงเอง เพื่อนอยากกินไรบอก กูจ่ายให้ ฉลองที่วันนี้กูโสดวันนึง!


“มึงพูดแล้วนะ งั้นเอาเงินมาเลย กูจัดให้เองเพื่อน” จอร์ชว่า


หนึ่งชั่วโมงกว่าผ่านไปหลังจากงานเริ่ม ความสนุกของงานก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆ กับความเปียกจากน้ำที่เพิ่มขึ้นไม่มีสิ้นสุด มือเล็กถือกระป๋องไฮเนเก้น พร้อมกับเท้าที่กระโดดขึ้นลงตามจังหวะEDM ตลอดเวลาชั่วโมงกว่ามานี้ จ๋ายจำไม่ได้ว่าตัวเองหมดเงินไปกับเหล่าเครื่องดื่มมึนเมาเหล่านี้ไปเท่าไหร่แล้ว แต่ที่เค้าดื่มเองมีเพียงไม่กี่กระป๋อง ส่วนใหญ่เพราะเขาจ่ายให้เพื่อนสองคนตามสัญญาเสียมากกว่า


“มึง ถ่ายรูปกัน” จ๋ายยกกล้องขึ้น ก่อนจะสะกิดเรียกเพื่อนที่โยกอยู่ใกล้ๆ กันให้หันมา


“ถ่ายแล้วมึงจะโพสต์ไหน เดี๋ยวผัวก็เห็นว่ามึงใส่อะไรมา” หลังจากถ่ายรูปเสร็จ จอร์ชก็อดไม่ได้ที่จะบ่นให้เพื่อนตัวเล็ก


“กูถ่ายเก็บไว้ไม่ได้ไง” จ๋ายว่ากลับ ถ่ายรูปไม่ได้แปลว่าต้องโพสต์ให้โลกรู้รึเปล่า L? แต่ก็นะ ความจริงจุดประสงค์ของเขาก็คือส่งไปให้คนรักดูนั้นแหละ ว่าเขากำลังสนุกอยู่กับเพื่อนเพื่ออวดให้อีกคนรู้ว่าพลาดแล้วที่ไม่มา แต่เพราะความเคยชิน คนตัวเล็กจึงกดส่งไปโดยไม่ได้เช็กรายละเอียดรูปก่อน


19:56 (รูปภาพ)

19:56 ซีนพลาดแล้วที่ไม่มากับจ๋าย สนุกมากบอกเลย!


เสียงเพลงยังคงกระหนำเปิดกันอย่างต่อเนื่อง และเหล่าผู้คนที่ยังคงไม่ลดลงแม้แต่น้อย แอลกอฮอล์ถูกกรอกเข้าปากไปราวกับเป็นน้ำเปล่า จ๋ายยังคงโยกตัวกับจังหวะเพลงโดยมีทีท่าว่าจะเหนื่อย และดูเหมือนว่าตอนนี้ร่างบางก็เริ่มจะมึนเมาไปกับเสียงเพลงและเครื่องดื่มในมือแล้ว


“ไอ้เหี้ยจ๋ายย~ กูไปห้องน้ำก่อนนะ อยู่กับไอ้จอร์ชไปนะมึงงง~” เซนที่ตอนนี้ก็ดูเมาไม่ต่างกัน หันมาบอกร่างบางที่เต้นอยู่ด้านหลัง แล้วเดินออกมาพร้อมกับไหล่บาง


“ไหวมั้ยมึง ให้กูไปด้วยมั้ย” เมื่อเห็นสภาพเพื่อน จ๋ายก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง กลัวว่าเพื่อนสนิทจะล้มไปกลางทางก่อนถึงห้องน้ำ


“ไม่ๆ ม่ายต้อง กูหวายย~


“เออๆ ระวังๆ แล้วกัน” เมื่อเห็นว่าเพื่อนเดินออกไปอย่างปลอดภัยแล้ว จ๋ายก็หันกลับมาสนุกกับดนตรีและแสงสีต่อ  


“ขอโทษนะครับ” เมื่อสนุกไปได้สักพัก ไหล่บางก็ถูกสะกิดจนต้องหันกลับไป “เราขอไอดีได้มั้ย”


“ไอดีเหรอ...?”


“อืม! ไอดีไลน์ หรือเฟซบุ๊กก็ได้”


“อ่า...” จ๋ายนิ่งไปสักพัก แล้วนึกถึงคำพูดของแฟนหนุ่มที่พูดกรอกหูเขาแทบจะทุกเวลา “ซีนบอกถ้าใครขอไอดี ให้บอกของซีนไป อื้อๆ” ร่างบางพึมพำๆ กับตัวเอง ก่อนจะพยักหน้า


“ถ้างั้นพิมพ์ให้เรา...”


“เธอพิมพ์เอง เดี๋ยวเราบอก...” ชายหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะกดเข้าหน้าเพิ่มเพื่อนของแอพพลิเคชั่นแชตที่เขียวอย่างรวดเร็ว “พิมพ์ตามนะ แซด-อี-เอ-เอ็น ศูนย์-หก-หนึ่ง-ห้า (zean0615)


“โอเค แล้วเธอชื่ออะไร...”







\\








ซีนที่ตอนนี้อยู่ที่ลานหน้าห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิร์ล กำลังเลื่อนนิ้วไถหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ ระหว่างรอเพื่อนสนิทกำลังซื้อน้ำเพื่อดับกระหาย ระหว่างนั้นแจ้งเตือนข้อความจากแฟนตัวเล็กก็เด้งขึ้นมาให้เขากดเข้าไปตอบกลับ


เมื่อหน้าต่างข้อความเด้งขึ้น ภาพของคนรักและเพื่อนที่มีฉากหลังเป็นเวทีและฝูงคนก็ปรากฏให้เห็น พร้อมกับข้อความสั้นๆ ด้านล่าง แต่จุดที่ซีนโฟกัสก็คือรูปเซลฟี่ของร่างบางที่ให้เขาเห็นชัดเจนว่าอีกฝ่านนั้นผิดสัญญากับเขาเรื่องการแต่งตัว


"มึง กูจะไปงานเอสทูโอเฟสนะ" เมื่อเห็นผู้เป็นเพื่อนเดินกลับมาแล้ว ซีนก็รีบโพล่งออกไปทันที จนฝ่ายที่ได้ยินแทบสำลักน้ำเพราะความตกใจ


"จะไปตอนไหน" เมื่อตั้งตัวได้ ปลาวาฬก็เอ่ยถามต่อทันที


"ตอนนี้แหละ"


"แต่มึงไม่มีบัตร"


เออว่ะ บัตรเข้างานจ๋ายก็บอกจะปล่อยขายแล้วนี่หว่า ไม่เป็นไร พวกปล่อยขายก็มี ค่อยไปซื้อต่อเอาก็ได้วะ


"ค่อยไปซื้อหน้างาน"


"แล้วกู?"


"กูรู้มึงเที่ยวคนเดียวได้" ซีนว่าพลางตบบ่าบาง "กูไปก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วย อย่ากลับดึก ถึงบ้านแล้วบอกกู กูเป็นห่วง เข้าใจมั้ย"


ว่าจบซีนก็โบกมือลาเพื่อนสนิททันที แล้วรีบหันตัวหาทางออกจากงานและตรงไปที่คนรักของเขาอยู่ โดยไม่ได้หันไปสนใจ อีกคนที่ยืนทำหน้ากังวลอยู่ด้านหลังเลยสักนิด


เวลาต่อมาซีนก็มาถึงหน้าทางเข้างานS2O ที่จ๋ายบอกว่าจะมา ร่างหนารีบติดต่อกับคนที่ขายบัตรเข้างานทันทีที่เขามาถึง เมื่อการซื้อขายเรียบร้อยแล้ว ซีนก็ไม่รอช้าที่จะเข้างานไปหาแฟนตัวดื้อในงาน


วันนี้โดนลงโทษแน่ เด็กดื้อ




\\




กว่าครึ่งชั่วโมงแล้วที่ซีนเดินเข้ามาในฝูงชนที่กำลังสนุกกับเสียงเพลง แต่เขาก็ยังมองหาแฟนตัวดีของเขาไม่เจอเสียที แถมคนก็เบียดกันไปหมด เขาคงต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีกเป็นแน่ ซีนจึงตัดสินใจเดินไปฝั่งห้องน้ำ เพื่อตั้งหลักอีกครั้ง แล้วเปิดดูรูปที่อีกคนส่งมาให้ เพื่อเพิ่มความง่ายในการหาตัว


“อ้าววว นี่ผัวไอ้จ๋ายป่ะเนี่ย” ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับเข้าไปอีกครั้ง เซนเพื่อนสนิทของจ๋ายก็เอ่ยทัก เจ้าของชื่อจึงหันมองตามเสียงเรียก


“เซน พอดีเลย จ๋ายอยู่ตรงไหน”


“มาหาจ๋ายอ่อวะ เดี๋ยวพาไป ตามมาๆ”


เซนกวักมือเรียกร่างหนา ก่อนจะหันตัวเดินฝ่าผู้คนที่ยืนเบียดกันเข้าไป เมื่อเห็นดังนั้นซีนก็รีบเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปอย่างไม่ลังเล จนกระทั่งสักพักที่เขาใช้เวลาเดินเข้ามาอย่างอดทน ดวงตาคมที่มองตรงไปข้างหน้า ก็พบคนรักอีกไม่ใกล้ไม่ไกล


ร่างบางในชุดเสื้อกล้ามสีขาว ที่ตอนนี้เปียกน้ำจนผ้านั้นแนบไปตามลำตัว จนเผยให้เห็นเนื้อหนังชัดเจน ด้านข้างที่แวกออกตามสไตล์ของเสื้อ ก็ทำให้เห็นท่อนบนของอีกฝ่ายนั้นได้ง่าย เพียงแค่เห็นชุดของร่างเล็กนั้นซีนก็เริ่มที่จะหงุดหงิดแล้ว แล้วยิ่งเห็นผู้ชายที่เข้ามายืนคุยด้วยนั้นเขายิ่งหงุดหงิดเพิ่มขึ้นไปอีก


“ไอ้จ๋ายยยย ผัวมึงมาหาาาา”


“จะมาได้ไงวะ ผัวกูไม่มีบัตรเข้างาน” จ๋ายว่าด้วยน้ำหงุดหงิด ก่อนจะส่งสายยาดเยิ้มให้ผู้ชายตรงหน้า


“อ้าว มีแฟนแล้วเหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม


“อืม มีแล้ว” เสียงบุคลลที่สามดังขึ้นที่ด้านหลังคนตัวเล็ก พร้อมกับเอวบางที่ถูกโอบรอบ “กูนี่ไง” ซีนเอ่ยพร้อมกับส่งสายตาไม่พอใจให้อีกฝ่าย


“มีแฟนแล้วทำไมไม่บอกวะ” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงฟึดฟัด ก่อนจะขยี้ผมตัวเองแล้วเดินออกไปเพราะความหงุดหงิด







\\







“ซีนบอกว่าไง” เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหูของร่างบาง


“บอกว่าให้ดูแลตัวเอง ...อย่าแรด” จ๋ายเอ่ยเสียงแผ่ว แล้วหันไปมองหน้าแฟนหนุ่มพร้อมกับส่งสายตารู้สึกผิด


“ทำไมผิดสัญญากับซีนครับ” ร่างหนาว่า พลางก้มลงไซร้จมูกกับแก้มใส


“อื้อ จ๋ายขอโทษ จ๋ายแค่อยากสนุกกับเพื่อน”


“แล้วรู้มั้ยว่าเด็กที่ผิดสัญญาต้องโดนลงโทษ”


ดวงตากลมหลุบลงมองต่ำ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะบดเข้ากับปากบาง จนไม่ทันที่จะได้ตั้งตัว ร่างหนาป้อนจูบแสนเร้าร้อนนั้นให้คนรักอย่างเชื่องช้าแล้วขยับเร็วขึ้น สลับกันไปมาอยู่หลายต่อหลายครั้ง ลิ้นลองทั้งสองเกี่ยวพันกันโดยไม่มีใครยอมใคร ซีนสัมผัสรสชาติของแอลกอฮอล์แสนฝาดลิ้นที่อีกฝ่ายดื่มเข้าไป ดูเหมือนว่าเด็กดื้อจะผิดสัญญากับเขาอีกแล้ว เพราะรสชาติที่รับรู้ได้นั้นเดาได้ไม่ยากเลยว่าร่างเล็กนั้นดื่มไปเยอะพอสมควร


ทั้งคู่ผลัดกันรุกโดยไม่สนใจเสียงแซวรอบตัวเลยสักนิด จูบอันแสนเร้าร้อนเรียกให้คนหันมาส่งเสียงได้ไม่หยุด อีกทั้งยังมีคนยิงน้ำจากปืนฉีดน้ำในที่หลังและรอบตัวเต็มไปหมด แต่ก็นั้นแหละ ของแค่นี้หยุดพวกเขาไม่ได้หรอก J








\\








เมื่อการจูบอันแสนยาวนานนั้นจบลง ซีนก็รีบดึงอีกคนออกจากงาน และตรงกลับมาที่คอนโดเขาทันที แน่นอนว่าเมื่อถึงห้อง การทำโทษระดับเบาก็เริ่มขึ้นตั้งแต่หน้าประตูห้อง มือหนาอุ้มร่างบางขึ้นแนบอก อีกฝ่ายก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ขาเล็กเกี่ยวเข้ากันเอวหนาอัตโนมัติ แขนเรียวโอบรอบคอแฟนหนุ่ม พร้อมกับจูบลงโทษที่ยังคงดำเนินไปอยู่ ร่างหนาพาคนตัวเล็กมายังห้องนอน ห้องกับวางอีกฝ่ายลงเตียงอย่างเบามือ


“ไหนดูสิ ซีนควรจะจัดการกับเด็กดื้อยังไงดีนะ”


ซีนว่า ในขณะที่ใบหน้าของเขานั้นซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอขาว กลิ่นหอมจางๆ ที่ยังไม่ถูกกลิ่นน้ำกลบไปชวนให้ร่างหนานั้นแสดงความเป็นเจ้าของขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ซีนขบเม้มตามลำคอระหงส์โดยไม่มีทีท่าว่าจะพอ


มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อบาง พร้อมกับลูบไปมาตามสัดส่วนของร่างเล็ก คนถูกกระทำอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงอื้ออึงออกมาเพื่อระบายความรู้สึก ซีนจัดการถอดเสื้อกล้ามเจ้าปัญหานี้ออก ก่อนจะโยนไปข้างเตียง สาบานเลยว่าถ้าเสร็จจากนี้เขาจะเผามันทิ้ง


นิ้วเรียวยาวลูบไปทั่วท้องมน ก่อนจะค่อยๆ ลงต่ำเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงขอบกางเกงสีดำตัวหนา ที่เกาะอยู่บนเอวบาง ซีนเกี่ยวมันลงไปไว้ที่ปลายเท้าเล็กพร้อมกับอันเดอร์แวร์ของอีกฝ่าย จ๋ายที่เมื่อเห็นอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยอมเสียเปรียบ ร่างบางยกเท้าขึ้น ดึงเอากางเกงของร่างหนาลง ก่อนจะใช้เท้าเกี่ยวบ็อกเซอร์ตัวสั้นนั้นลงอีกหนหนึ่ง


เมื่อเห็นดังนั้น ซีมก็ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ แล้วจึงยกขาข้างหนึ่งของอีกฝ่ายให้อ้าออก ก่อนจะก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระสั่น พร้อมกับบทลงโทษอันแสนร้อนแรงที่เริ่มขึ้น


“อย่าดื้อกับซีนอีก เข้าใจรึเปล่า J


“อื้ออออ!!










\\











“อึก อื้อ~” จ๋ายส่งเสียงร้องออกมาเพราะความเจ็บแปลบที่ช่วงเอวบางและหลังของเขา และนั้นทำให้คนตัวเล็กรู้สึกตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว


ร่างบางดันร่างของตนขึ้นมานั่ง ก่อนจะเหลือบไปเห็นเศษเสื้อผ้าของเขาและคนรักถูกโยนกระจัดกระจายอยู่ตามมุมต่างๆ ทั้งยังมีถุงยางที่ถูกใช้แล้วหล่นอยู่ตามพื้น หัวเตียง และที่หน้าประตูระเบียงสองสามชิ้น


จ๋ายก้มลงสำรวจร่างกายของตัวเองที่ตอนนี้ท่อนบนของเขาถูกปกคลุมด้วยเสื้อเชิร์ตสีขาวตัวใหญ่ และท่อนล่างมีบ็อกเซอร์สีดำถูกสวมอยู่ และคาดว่าน่าจะเป็นตัวที่เขาทิ้งไว้ที่คอนโดแฟนหนุ่มนั้นแหลนะ เมื่อยืนขึ้นจ๋ายก็แทบจะล้มลงไปนั่งอีกรอบ เพราะอาการปวดที่บั้นท้ายและต้นขา อ่า...เมื่อคืนนี้โดนไปกี่รอบกันแน่


พอเปิดประตูห้องนอนออกมาก็พบกับคนรัก ที่ตอนนี้กำลังวุ่นอยู่กับการตระเตรียมมื้อเช้านี้ พร้อมกับเปิดเพลงคลอไปด้วย จ๋ายตัดสินใจเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายช้าๆ ก่อนจะโดดขึ้นนั่งกับเคาน์เตอร์บาร์ใกล้ๆ กับเตาที่อีกคนนั้นทำอาหารอยู่


“ตื่นแล้วเหรอ”


“อื้อ~” ตอบอีกฝ่ายไปด้วยน้ำเสียงงัวเงีย พร้อมกับยกมือขึ้นขยี้ตาคลายความง่วง


“จะงีบหรอมั้ย อีกสักพักซีนถึงจะทำเสร็จนะ” ซีนละจากเตาข้าวต้ม แล้วหันมาลูบหัวแฟนตัวเล็กที่นั่งสัปหงกอยู่ที่เคาน์เตอร์ด้านหลัง คำถามของเขาถูกตอบด้วยการส่ายหน้าเบาๆ


“จ๋ายตื่นมาแล้วเจ็บมากเลย เมื่อคืนหนักเหรอ”


“เมาจนจำไม่ได้เลยเหรอไง ก็หนักอยู่กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า” ซีนจับเข้าที่เอวบางและลูบด้วยความเป็นห่วง “เจ็บมากรึเปล่า หื้ม?”


“ไม่มาก พอขยับได้อยู่”


ซีนพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะหันกลับไปจัดการอาหารเช้าต่อจนเสร็จ ร่างหนาตักข้าวต้มลงถ้วยและจัดไข่ดาวลงจานอย่างสวยงาม แล้วจึงนำไปวางที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเดินกลับมาหาคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังนั่งรอเขาอยู่


“ซีน...” คนตัวสูงที่กำลังโอบรอบเอวบางเพื่อจะอุ้มอีกฝ่ายขึ้นชะงักไป เมื่อร่างเล็กโน้มตัวลงและเกี่ยวแขนไว้รอบคอเขา “วันนี้ไปเล่นข้าวสารกัน”


ซีนมองหน้าคนรักแล้วใช้ความคิด ในหัวเขาตอนนี้นึกไปถึงภาพของร่างบางเมื่อคืนนี้ เสื้อสีขาวตัวบางที่แนบไปกับตัวจนมองเห็นผิวขาวจนทำให้อีกคนนั้นดูเซ็กซี่ไม่น้อยเลย แล้วดูเหมือนว่าจะเสน่ห์แรงซะด้วย นั้นทำให้เขานึกถึงตอนที่อีกฝ่ายอยู่ในชุดสีดำ อ่า...นั้นก็เซ็กซี่ไปอีกแบบ เพียงแค่คิดเขาก็อดหวงขึ้นมาอีกแล้ว ดูท่าว่าเขาคงต้องงดไม่ให้อีกคนเล่นน้ำอีกแล้วล่ะ


“ไม่ครับ เราจะไม่เล่นสงกรานต์อีกแล้ว”


“ได้ไงอ่ะ ซีนสัญญากับจ๋ายไงว่าจะเล่นด้วยกัน” ปากยู่ขึ้นอย่างขัดใจ เมื่อคนรักทำท่าจะผิดสัญญา


“ไม่งอแงนะ ใครบอกว่าซีนจะไม่เล่นน้ำด้วย...” ซีนว่าพร้อมกับวางมือไว้บนเคาน์เตอร์ข้างลำตัวเล็ก


“แต่ว่าเมื่อกี้...”


“ซีนแค่จะบอกว่าเราจะไม่ไปเล่นน้ำข้างนอกแล้ว...”














“อยู่เล่นน้ำกับซีนที่ห้องดีกว่าอีก...ว่ามั้ย J




 end

\\


NAYSICH 

OS Sonngkran's MINWON ver. 


- TALK -


ขอให้ทุกคนมีความสุขในงันสงกรานต์

เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ไม่มีเรื่องร้ายๆ กันนะคะ

เล่นน้ำที่ไหนก็ระมัดระวังตัวกันด้วยนะคะ อย่าเล่นเพลิน

Enjoy Reading นะคะทุกคน!

คอมเมนต์ให้กันด้วยน้า เราอยากอ่าน ^^

ผลงานอื่นๆ ของ mxnich.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 tean_kim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 01:18
    จ๋ายยั่วเองนะ 5555555 สมควรโดนลงโทษแล้ว แถมโดนห้ามออกไปเล่นน้ำไปอีก แต่ก็นะ ยังเล่นน้ำกับซีนได้นะ 555555 นี่แอบสงสารวาฬที่ถูกทิ้งให้เล่นคนเดียวอยู่นะ 555
    #3
    0
  2. #2 punpun2099 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:41
    บ้าจริงงงง ;///////; จ๋ายดื้อมากค่ะ ทำแบบนี้มันยั่วกันชัดๆเลยนี่ ซีนจ๋ายน่าจะร้อนแรงโซฮอทกว่าแดดเดือนเมษาแล้วค่ะ
    #2
    0
  3. #1 Burning_sugar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 18:02
    ขอตายมันตรงนี้ บาย
    #1
    0